Lalala. Ik ben weer thuis, tralie trala.
Heel erg bedankt voor al het medeleven en dingen!
En nu ik weer op het internet zit: eens checken of ik iets gemist heb op 23 dagen tijd.
Vriendjes
<insert standard disclaimer>
Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.
Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.
Reclame
Zeer fijn! Hopelijk gaat het u daar allemaal wat beter!
Wel, “beter”, da’s allemaal zo relatief. Thuis zitten met de kinderen die op vakantie zijn en ik die geen poot kan verzetten is ook niet alles.
Voor het moment ben ik mij zwaar aan het afvragen of ik nog wel uit mijn trekzetel ga geraken, en welke de noodscenario’s zouden kunnen zijn mocht ik er niet zelf uit geraken.
Toch altijd beter na al die dagen in het ziekenhuisbed, en de stinkende zieknhuislucht.
Nog veel sterkte tijdens de revalidatie!
Wel, het was eigenlijk wel fijn in het ziekenhuis: de lucht stonk niet, het eten was lekker, het bed lag goed en de mensen waren vriendelijk…
Maar het doet wel iets, om zo weer thuis te zitten.
En dat terwijl naar ik verneem – bij al die miserie – blijkbaar ook nog eens al uw werkcollega’s ondertussen ontslagen zijn… !
Sliedrecht giveth and Sliedrecht taketh away…