Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Month: april 2004 (page 1 of 10)

Terug naar de middeleeuwen

Vannacht komen er stapels landen bij de Europese Unie.

Ik geef toe dat ik daar lang mee gezeten heb, want het was zo comfortabel met twaalf. Allemaal landen die we intiem kenden, en waar we wel eens op vakantie naar zouden kunnen gaan. Landen waarover we in de geschienisles geleerd hadden.

Al die andere landen, dat waren grijze gebieden, met vreemde slavische namen, en appartementsgebouwen in plaats van steden, met vreemde hoofdsteden die zonder ezelsbruggen onmogelijk vanbuiten te leren waren. En dat ze daar waterachtige limonade dronken, dn vreemd grijs brood aten, en varkenskoteletten met veel vet.

En toen kwam het einde van de jaren ’90 en werd het nog moeilijker. Plots kwamen er landen en landjes en regio’s bij waar de wereld sinds de eerste wereldoorlog niet meer van gehoord had. Geef toe, wie wist in 1989 het onderscheid tussen Estland en Letland of Slovenië en Slovakije?

Heel even was het allemaal koek en ei, met Gorbatsjov in Rusland, Vaclav Havel president van Tsjechoslovakije, Lech Walesa premier van Polen, Ceausescu weg, de muur gevallen en Duitsland begod herenigd.

Maar ’t was te mooi om waar te zijn. Steek het op Tito, of steek het op de erkenning van Croatië door de Duitsers, of steek het op het verdrag van Versailles, of geef Milosevic de schuld, of het het gebrek aan democratische ervaring van alle betrokken partijen, maar het ging allemaal de dieperik in.

Oorlog in Joegoslavië, euh sorry, Croatië + Slovenië + Kosovo + Servië + Montenegro. Etnische Albanezen die plots overal opduiken en bijhorende etnische zuiveringen. Geïnstitutionaliseerde discriminatie van zigeuners in Roemenië (no surprise there). Antisemitisme (what the fuck? voor die twee joden en een paardekop die er nog leven?) in Polen.

[…]

De sentimele mens in mij is opgetogen dat we weer naar de middeleeuwen terugkeren, met één Europa van Talinn tot Coimbra en van Dublin tot — binnenkort — TrebizondTrabson. De realist in mij vreest dat het nog lang zal duren eer het economisch allemaal in orde komt. En is teleurgesteld dat we niet eerst orde op zaken hebben kunnen stellen in de politieke besluitvorming en in de instellingen. Dat de verbreding voorrang gekregen heeft op de verdieping.

Nieuwe Snaar

Het was goed.

Onderbroeken King

En Sandra heeft een CD gekocht en hem door de vier jongens laten signeren.
Het leven is fijn.

Leve de politie!

Toen we terugkwamen van de Nieuwe Snaar (uitstekend, jazeker, en mijn rug was kapot, jawel) stond—as per usual—de hele straat aan beide kanten vol foutparkeerders.

Aan de verkeerde kant was er nog één plaatsje over, waar wij ons ingezwierd hebben. Terwijl we uitstappen, roept een politieagente ons uit een combi aan het einde van de straat toe: dat we verkeerd geparkeerd staan en dat we weggetakeld gaan worden.

Nu, ons niet gelaten: ’t was toch maar om af te zetten, en Sandra zoekt, euh, altijd een legale parkeerplaats.

Een klein uur later:

takel!

Ze zijn al aan de vierde auto aan het takelen. De hele straat gaat eraan geloven.

Fant-tas-tisch! En ik mag hopen dat het in de krant komt, en op het nieuws, dat de politie niet met zijn voeten laat spelen, en dat de Sint-KAtelijnestraat verdorie geen parking is!

Muzzy

“Aai èm uh guil!”
“Ent aai èm uh boi!”
“Ja, zij spreken Engels! En neen, het zijn geen engelse maar nederlandse kinderen!”

In het genre “inglisj teeksj joe pleesjesh” kan het wel tellen: hollanders (no offense! no really, none whatsoever!) maken reclame voor taalcursussen van de bbc (“toonangevend op het gebied!”).

Een dame, van het type welmenende tante die wel eens een boek in ’t Engels heeft zien staan bij de boekenclub, prijst Muzzy aan. “Wat een mooi cadeau, een nieuwe taal”.

Zucht. Nee, ik blijf erbij, de beste manier om Engels te leren is:

  • Een vader hebben die van zodra zijn vrouw uit huis is, The Dubliners oplegt. En dan meezingt. Luidkeels.
  • Een vader hebben die, als zijn vrouw thuiskomt, overschakelt naar Jonathan Livingstone Seagull
  • Om het couplet een vertaling vragen. “Lost.” ça veut dire quoi? “In a painted sky.” c’est quoi painted sky? “Where the clouds are hung.” papa, qu’est-ce qu’il dit maintenant? — tot uw vader tegen het plafond plakt.
  • In het weekend om zeven uur opstaan om het libretto van Jonathan Livingstone Seagull over te typen op de typmachine.
  • En het weekend daarna nog eens.
  • En als er uiteindelijk een electrische typmachine het huis ingesleurd wordt, nog eens.
  • En nog eens.
  • Ooo, carbonpapier ontdekt. Nog eens.
  • Jaren later: BYTE kopen en pagina voor pagina, zin voor zin, woord voor woord lezen. Met zo’n minuskuul rood Standaard woordenboek EN/NE-NE/EN.
  • En voortdurend het verschil tussen “thus” and “though” vergeten.
  • En, nog eens veel jaar later, elke week riemen papier (“stencils”) mogen blokken met uitdrukkingen (“to beat about the bush”, “the abolition of slavery”), en met woordenschat, en met fonetiek ([‘ai(&schwa;)n], ha!). Mógen blokken, omdat het zo ongemeen goed gemaakt was. En grammatica ingelepeld krijgen die boeiend was. En een leraar die zeer streng maar zeer rechtvaardig is. In short, les krijgen van Jan Van Herreweghen.

Eigenlijk, nu ik eraan denk: vooral dat laatste. Verdomme, dat hij overleden is. Dju. Als er één was die het niet verdiende, was hij het wel.

Calgon

“In tegenstelling tot andere merken, wordt alleen Calgon aanbevolen door topfabrikanten”, of toch iets in die zin.

Miljaaarrrr ik word daar zenuwachtig van! En niet alleen dat gemaakte verkavelingsvlaams van die zogezegde afwasmachinereparateur of het feit dat ik nog nooit een wasmachine heb weten kapotgaan van teveel kalk op het verwarmingselement.

Nee: voor mij is het ofwel

“In tegenstelling tot andere merken, wordt Calgon aanbevolen door topfabrikanten”

of

“Alleen Calgon wordt aanbevolen door topfabrikanten”

of best van al iets als

“Calgon is het enige merk dat aanbevolen wordt door topfabrikanten”

maar verdorie niet alles samen! Hoe is dat in godsnaam mogelijk!
En het ergste, het àllerergste van al is dat ik vermoed dat het expliciet zo geschreven is door een aantal slimme tekstschrijvers, kwestie van het precies genoeg dumbed-down te krijgen.

Grrr!

Groots!

I’m a very happy camper indeed:

Dear Michel,
I have despatched your parcel of game sausages and haggis this afternoon via International Datapost.
You can track its progress on www.parcelforce.com
The parcel’s i.d. no. is EE 722 058 341 GB
There is a possibility it will arrive tomorrow, but is more likely to arrive on Friday.
Yours sincerely,
Ben

Leve—wat zeg ik, làng leve het internet.

On hold

Skype is een fantastische uitvinding: ik zit al 39 minuten on hold, en ik moet er geen frank voor betalen.

Usability en niet Nielsen

Eenteresteenk meester Bond: Jared Spool over usability en design en dingen. Via Mark Pilgrim.

Mythes

Twee dagen na elkaar een ongemeen boeiende entry bij Chris Pratley:

I also detected another old saw about hidden advantages or undocumented APIs that somehow made Word better than competing apps. The reality on this is so counter to the conspiracy it is astounding. The Office team barely talks to the Windows team. If anything, there is more mutual contempt than cooperation, although we constantly try to make that better. And, what are “undocumented APIs” really? Are they APIs like “ExReallyFrickingAwesomeTextOut()” that somehow make our applications have features and usable designs that customers want?

Dat is consistent met wat Chris Sells zegt over de georganiseerde chaos bij Microsoft.

En deze is ook goed:

…we made a rule that the next versions of Office had to save in a format that was compatible with 97. We could still add new features, but whatever they were, they had to fit in the old format. This is why Word97, Word2000, Word2002, and Word2003 all use the same binary format. Fortunately we had those last few months to add some bits to the 97 format that made it possible to add things in the future that the old versions of Word would ignore politely, but sticking with the same format for the last 8 years (Word97 shipped in 1996) has put a significant crimp in our style. There is a corresponding claim that circulates the net that says we change the format “every release”. Since we bend over backwards not to do this, that one always makes me chuckle.

Ik zou graag bij Microsoft werken.

RealCrap

Bevestiging van wat iedereen wel al wist: RealPlayer is knudde.

Snaar

En qua positief denken: straks de Nieuwe Snaar!

(morgen dus, ’t is al de tiende keer dat ik mij vergis van dag)

Uroloog

Daarnet naar de uroloog geweest. Een uitgebreide versie van “steek uw broekske maar ekeer af, en blaast ekeer op de rug van uw hand”, met als conclusie dat het allemaal wat ernstiger zou kunnen zijn dan men zou mogen hopen.

De man gaat me nog zes weken geven en dan, vermoed ik, mogen we collectief panikeren. Hij zou me dan doorverwijzen naar een professor aan het UZ, authoriteit op het vlak. Niet dat die mens noodzakelijk meer kan doen dan hij, maar zo hoor ik het ook eens van iemand anders.

Ach ja. Positief denken.

Wedstrijd

In het kader van Vroeger Was Alles Beterdag, een dag die ten huize alhier trouwens meer dan eens per week gevierd wordt: wie weet welk stuk dit is [1978K MP3] en wie de componist ervan is?

Armenië

Een interessante analyse van het probleem dat de Turken ermee hebben om de Armeense genocide toe te geven.

Op het ogenblik dat het Ottomaanse Rijk Turkije werd, veranderde het land van een multi-ethnisch land verbonden door religie naar een een seculaire staat waar ethnie het bindmiddel werd.

En vandaar geen noemenswaardig antisemitisme (religieus), maar wel problemen met Koerden, Grieken, en Armenen (etnisch).

‘k hoat kunnen peisen

Zet eens een rectificatie op een weblog in de VS van A, en ’t spel zit op de wagen 🙂

Older posts