Waterlanders

Zie mij hier zitten, domweg aan het bleiren bij de begrafenis van Ronald Reagan. En de ultieme ironie is dat het is om de eulogie door Margaret Thatcher.

Het ontroerende is dat het zo overduidelijk goede vrienden moeten geweest zijn. En ook de hele gedachte dat Thatcher er zo aan gehouden moet hebben om een eulogie te doen, ondanks haar eigen slecht zijn, dat ze wist dat hij dood ging gaan, en dat zij dood ging gaan, en dat ze wist dat ze het niet meer in het echt zou doen, en dat ze daar moet gezeten hebben voor een televisiecamera in de wetenschap dat Reagan eigenlijk al dood was, en dus dat zij ook eigenlijk al bijna dood was, en… ah crap. Minder dan coherent.

Maar alla. Powerful stuff. “The last journey of this faithful pilgrim took him beyond the sunset,” het zou eigenlijk corny moeten zijn, maar ‘t is zodanig schoon, en intriest. Enfin, op het ogenblik zelf toch.

En: not a dry seat in the house.

Verder: Brian Mulroney deed dat heel erg goed. Bush père deed het amateuristisch, maar ontroerend, Bush fils was nietszeggend en kwam op de een of andere manier vals over, maar dat is misschien maar wat ik er van maak.

En eigenlijk, eigenlijk heeft Reagan het zelf het beste en het meest ontroerend van al gezegd, toen hij zijn open brief schreef om te zeggen dat hij met Alzheimer’s gediagnosticeerd was:

[...] let me thank you, the American people, for giving me the great honor of allowing me to serve as your president. When the Lord calls me home, whenever that may be, I will leave with the greatest love for this country of ours and eternal optimism for its future.

I now begin the journey that will lead me into the sunset of my life. I know that for America there will always be a bright dawn ahead.

Thank you, my friends. May God always bless you.

Sincerely, Ronald Reagan.

2 Comments

  • Tja,

    alleen jammer dat al die mensen die door hem de dood zijn ingejaagd (bv. in de vuile oorlogen in Nicuragua, Honduras, El Salvador, of vanwege het stilzwijgen van de AIDS crisis, of doordat ze uit de gestichten werden gedreven) niet dezelfde consideratie kregen.

    In een rechtvaardige wereld was Reagan in de gevangenis gestorven.

  • Ik weet het, ik weet het. Dat is ook waar ik de hele tijd mee zat, en waarom het zo ironisch is dat uitgerekend de eulogie van Thatcher mij zover kreeg.

    Thatcher, die de vakbonden gebroken heeft, Thatcher van Section 28, van de Poll Tax, van de privatisaties, van de atoombommen, … zucht.

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.