Weet iemand wat dit is? Ik vind er zo van tijd tot tijd onderaan rozenbladeren:

Mijn eerste idee is dat het bladluizen zijn die door één of andere soort op bladluizen parasiterende wesp aangevallen zijn, maar ik zie nergens uitgangen van larven of zo. Iemand?

In het hoofdstuk meer informatie dan strikt gezien nodig is: ik ben zonet voor de duizendste keer naar het toilet gegaan sinds men de blaassonde verwijderd heeft in het hospitaal. Met andere woorden: ik heb ondertussen al zo’n 400 meter sonde ingebracht en weer uitgehaald.

En ik heb sinds 20 februari zo’n 580 liter gedronken.

‘t Is een student die uit Afrika naar hier is komen studeren voor oogmeester, en als hij afgestudeerd is besluit hij een brillenwinkel open te doen in Gent.

Hij bestelt een neonreclame voor zijn winkel: In het klein hondjen.

Als ze hem vragen waar hij die originele naam vandaan heeft, antwoordt hij dat zijn kozijn ook een brillenwinkel heeft, in Brussel, en dat die ook zo heet: Au P’tit Cien.

Woe ha!

[ahem, sorry]

Het nief televisieseizoen is toegekomen, olé olé.

En er is vandaag al helemaal niets op den tv. Wellnesskliniek dan maar bekijken zeker?

Een negerneus, da’s veel platter, veel slapper, veel moeilijker hanteerbaar— allez, dat weten we dan ook weer.

Verfrissende mens wel. Tegen een dame die twee keer zoveel weegt als ze zou mogen (110 in plaats van 55): Hoe denkt ge dat iets wegsnijden iets bij u gaat helpen? Hoe ziet gij dat? En dat hij haar niet gaat opereren, en als ze iemand zou vinden die dat wel zou willen doen, dat ze dan heel hard moet weglopen.

Groovy!

Daarjuist naar de dokter van de verzekering geweest: ik heb pijn op plaatsen waarvan ik niet eens wist dat ik ze had. En de dokter zegt dat het verloop van mijn rug abnormaal is.

Goody.

Ik wil mijn geld aan Microsoft geven, maar ze moeter ern niet van weten!

Windows Media Player 10 is definitief uit, maar er zijn geen on-line winkels in België. Blijkbaar. Nog niet, vermoed ik.

Afijn. Voor de rest: snappy, betere interface, goed gerief.

Wat kan ik zeggen? Weegt praktisch niets, is absoluut niet denderend van kwaliteit, maar geeft wel een mooi zoombereik. Een lens die géén geld kost, en daarbij, “t was een cadeau voor mijn verjaardag:

Voor 300 mm te zijn is het een verrassend korte lens in “dichtgeklapte” vorm—helemaal ingezoomd en gefocused, en zeker met de hood erop, is ze met voorsprong de langste lens die ik heb.

Ik heb deze lens eigenlijk gekocht omdat ik met de 70-180 veel meer macro doe dan wat anders, en dat ze eigenlijk wel zwaar is om voortdurend mee op pad te zijn. Goed om in de zak te steken, maar het fototoestel weegt wel een beetje door als ik er in het gewone leven mee op pad ben. En ook: de 70-180 is (letterlijk) tien keer zo duur als deze 70-300, waardoor ik me niet altijd op mijn gemak voel als ik er in publiek mee rondloop. Op, bijvoorbeeld, de Gentse Feesten. Of aan de zee.

De volgende keer dat we naar de zoo gaan, gaat deze mee. En als er ooit een vogel in de tuin zit, kan ik er met dit een foto van maken.

Ik ben nog eens mijn muziek aan het rangschikken (nieuwe computer, nieuwe versie van Windows Media Player, hoe gaat dat?), en ik dacht: waarom zou ik niet eens een lijst maken van de platen (dus niet de nummers) die ik goed vind?

Met telkens een minuut of zo MP3 van een nummer dat ik er wel zeer goed op vind? Dat valt toch zeker onder Fair Use zeker?

Ik heb niet veel aanmoediging nodig om nutteloze en tijdverspillende dingen te doen, dus zonder verwijl: deel één.

Posessed (The Balanescu Quartet)
Covers van Kraftwerk door een strijkkwartet: klinkt corny, is enorm indrukwekkend. Ik ben normaal gezien absoluut niet aan arty-farty-nonsens, en deze mensen durven er soms tegen te zwemen, maar dit is een plaat die ik keer op keer kan beluisteren, uren aan een stuk.
» The Model [790 KB MP3]

Posessed (The Klezmatics)
Vrije associatie-gewijs, een plaat met dezelfde naam, maar dan van The Klezmatics. Die mannen hebben arguably meer gedaan voor het hele klezmer-genre dan om het even wie de afgelopen honderd jaar. Ze zijn ongelooflijk goed met eigen nummers—Mizmor shir lehanef bijvoorbeeld, in het yiddish, muziek een mengeling van klezmer en reggae, over de geneugten van cannabis. Ze zijn machtig sterk in de interpretatie van evergreens, Shprayz ikh mir in een vree wijs nieuw arrangement bijvoorbeeld, of —gevalt!— het hooglied van Salomon in het oorspronkelijk hebreeuws.
Maar waar ze echt ongelooflijk magistraal zijn, is als ze nobelprijs-literatuur-materiaal van Tony Kushner nemen en er muziek rondschrijven die strikt gezien niet eens klezmer is, zoals op het bij nader inzicht bijzonder griezelige maar o zo mooie Fradde’s Song (and sheckels slop over the prophet’s gold cup / and the dead and the living both gobble them up / soon to the canopy you will be led / your mother comes back from the world of the dead).
» An Undoing World [853 KB MP3]

Bossanova (The Pixies)
Ah, seminal Pixies. Ik was, zoals mij bij andere dingen wel meer overkwam, een late roeping waar het de Pixels betrof. Als ik me niet vergis was de eerste CD die ervan kocht zelfs Trompe Le Monde, die ik dan ook meteen grijsgedraaid heb. Als ik nu nog Pixies draai, en het is een volledige plaat, dan is het meestal deze.
» Is She Weird [684 KB MP3]

Jonathan Livingstone Seagull (Neil Diamond)
Ja, ‘t is een rechtse zak. Ja, ‘t is een draak van een film. Ja, de teksten trekken op geen fluit. Ja, ‘t is kitsch van men kan niet meer.
En als ik een song van Neil Diamond zou moeten uitkiezen, zou ik misschien I Am, I Said, of Girl, You’ll Be A Woman Soon, of You Don’t Bring Me Flowers pakken, en zeker niets van deze plaat, maar: de plaat is uitstekend. Neil Diamond is één van de allergrootste songschrijvers die rondlopen. En ik heb deze plaat wel honderd keer beluisterd in de jaren 70 toen mijn vader ze juist gekocht heeft. Ik bleef, keer na keer, om vertalingen vragen van de teksten. En ik heb de lyrics zeker tientallen keren overgetypt, eerst op de mechanische Adler van mijn vader, dan op de IBM Selectric die hij van de universiteit naar huis had meegenomen, en dan later op de computer. Great stuff.
» Skybird [543 KB MP3]

Body Count (Body Count)
Ik denk dat het moeilijk is voor veel jeugd van tegenwoordig (hoor mij bezig!) om in te schatten wat voor revolutie Body Count wel was. Ik was al een tijd zwaar amateur van Public Enemy, en ik had wel wat cassettes van Ice T, maar dit was toch etwas ganz anderes. Shock value en zo, allemaal goed en wel, maar when all’s said and done en we (gasp!) twaalf jaar later al veel meer gewoon zijn, blijft er een verdomd goede plaat over, met verdomd goeie muziek, en Zoals Dat Heet nog altijd Een Boodschap.
» Body Count [1156 KB MP3]

A & Gold Series Vol. 2 (Herb Alpert & The Tijuana Brass)
How’s this for a segue? Ik ben tot Herb Alpert bekeerd nadat ik er van ondersteboven was op Rebel Without A Pause (Whipped Cream Mix) van op Plunderphonic, een volledig ongeauthoriseerde mix van Public Enemy’s The Rhythm, The Rebel en Herb Alpert’ Bittersweet Samba.
Gold Series vol. 2 is één van de (eigenlijk best wel vele) platen die mij op een paar seconden een goed gevoel kunnen geven. Aanrader.
» Whipped Cream [655 KB MP3]
» bonus: Rebel Without A Pause (Whipped Cream Mix) [2032 KB MP3]

Addictions, Vol. 1 (Robert Palmer)
Onbegrijpelijk dat Peter Gabriel of Paul Simon gezien werden als de grote fusion - afrikaanse muziek - combineerders - experimenteerders: wat Robert Palmer jaren vroeger deed, gaat stukken verder, is hopen compleer en veel interessanter. Wat hij doet met rytme op Woke Up Laughing, Pride of What’s It Take was lichtjaren verder dan de rest van de westerse wereld op het moment.
Absoluut hoogtepunt vond ik altijd Johnny & Mary, maar als ik de laatste tijd een nummer op repeat smijt, is het meestal Looking for Clues. It’s crazy but I’m frightened by the sound of the telephone. Oh yeah.
» Looking for Clues [885 KB MP3]

Dune (Toto)
Ik heb de film gezien voor ik het boek gelezen heb, op een afgrijselijk slechte video-kopie op een schoolfeest ooit eens, in de videoklas op school. Ik was redelijk ondersteboven van de film, maar veel meer nog dan van de film, van de muziek. On-ge-looflijk goeie muziek. En dan bedoel ik ook letterlijk ongelooflijk: Toto begod!
» Dune - Main Theme [793 KB MP3]

Rain Dogs (Tom Waits)
Ik zat op een avond in de auto met Ron, toen een cassetje van Tom Waits oplag. Mijn eerste gedacht was iets in de zin van What the fuck? Dude sounds like he chain-smokes Mack trucks! Mijn tweede gedacht was: ik moet die mens zijn platen kopen.
Wat ik ondertussen al meer dan vijftien jaar religieus doe. Versta mij niet verkeerd, zijn laatste zijn uiterst goed, maar ik blijf toch terugkeren naar de klassiekers. Small Change. Swordfishtrombones. En, uiteraard, de eerste die ik ooit kocht, Rain Dogs.
» Clap Hands [847 KB MP3]

Temptation (The Holly Cole Trio)
Kleine stap van Tom Waits naar deze plaat van Holly Cole: ‘t zijn allemaal covers van Waits. Holly Cole is voor mij één van de weinige mensen die consistent echt goeie versies van standards kan maken. Ze is de enige die ik ooit een goeie cover van Tome Waits heb weten maken (laat staan een hele plaat vol!), haar versie van Downtown is even origineel als goed, en telkens als ik I Can See Clearly Now in haar versie hoor, is het weer kippenvel ten huize alhier.
» Jersey Girl [822 KB MP3]

Tear the Roof off [1974-1980] (Parliament)
Preoccupied and dedicated to the preservation of the motion of hips, als ge ‘t maar weet. George Clinton, Bootsy Collins, Bernie Worrel en een stapel ander schoon volk.
Een kotgenoot van Sandra was helemaal zot van Parliament, en verzamelde er alle platen en bootlegs van (en, herinner ik me net, zijn vader verzamelde versies van My Way—weird).
Ik ben er niet zo fanatiek in, maar deze verzamelaar ligt wel regelmatig eens op. En de openingstrack is lang het opstartgeluid van mijn computer geweest (”Good Evening. Do not attemt to adjust your radio, there is nothing wrong” tot voorbij “kick back, dig, while we do it you in your eardrums”).
» P-Funk (Wants To Get Funked Up) [1029 KB MP3]

Arkansas Traveler (Michelle Shocked)
Nog zo iemand waar ik al altijd alle platen van koop. Ontdekt, helemaal bij toeval, toen ik haar debuut, Short Sharp Shocked, eind jaren 80 kocht, zuiver op de cover af. Anchorage van op die plaat vond ik toen ook al goed, maar met ouder worden klinkt het alleen maar echter, en krijg ik er altijd de tranen van in mijn ogen: Leroy got a better job so we moved / Kevin lost a tooth, he’s starting school / I got a brand new eight month old baby girl / I sound like a housewife / I think I’m a housewife.
Arkansas Traveler is een plaat die aan het geniale raakt. Het is, vreemd genoeg, geen gemakkelijke plaat. Of misschien ligt dat aan mij: ik kan er niet naar luisteren terwijl ik iets anders aan het doen ben. Ze vraagt mijn onverdeelde aandacht, azzet ware. Plaat vol met vreselijk veel muzikanten die hun ding al tien keer zo lang doen als Michelle Shocked, en toch klinkt het als een plaat van haar.
Bijna zeker een plaat voor de eeuwigheid.
» Blackberry Blossom [667 KB MP3]

Klaus Nomi (Klaus Nomi)
Indrukwekkend. You don’t know me was ooit eens meegenomen door een klasgenootje en guise de prière voor de godsdienstles (don’t ask). Ik heb de CD gekocht, meer voor de novelty-waarde dan omdat ik hem echt wou hebben, maar lo & behold: ‘t is een plaat geworden die ik meer dan vijftien jaar later nog regelmatig opleg.
Er staat een mengeling op van goeie covers (onder meer You Don’t Know Me en geschifte versies van The Twist en Lightning Strikes), klassieke muziek (Purcell’s The Cold Song, de aria Mon coeur s’ouvre à ta voix uit Saint-Saens’ Samson & Delilah, in een soort uitgevonden mengsel van frans en iets anders), en nieuw materiaal (Nomi Song, Total Eclipse).
Een plaat waar ik het moeilijk mee heb om er maar één nummer uit te halen. En dat wil op zich ook al veel zeggen.
» Lightning Strikes [968 KB MP3]

The Best Of (Demis Roussos)
Zonder één spoor van ironie of sarcasme: Demis Roussos heerst. En hij maakt zeer goeie muziek. Zijn Best of staat dan ook vol met fantastische nummers. Quand je t’aime, vol subliem vibrato en stemmingswissels. Live-versies van We Shall Dance, Forever and Ever, My Reason en Goodbye my love Goodbye, waar Roussos redelijk duidelijk maakt dat hij live minstens zo goed is als in de studio. Lovely Lady of Arcadia en My Friend the Wind, allebei ook live trouwens, met de kruising sirtaki / mexicaanse trompet / franse jaren 70-schmalz. En uiteraard Rain and Tears, toch wel de beste versie van Pachelbel’s Canon ooit.
Wat niet wil zeggen dat het een perfecte plaat is natuurlijk: I’s Five O’Clock ontbreekt, en Spring, Summer, Winter and Fall ook. Om te beginnen
» Rain and Tears [669 KB MP3]

At Folsom Prison and San Quentin (Johnny Cash)

De live-opnames van Johnny Cash in de gevangenissen van Fulsom en San Quentin. Geen verbeteringsgestichten, geen open instellingen met watjes, maar twee keer een zaal vol gevaarlijke mensen.
Een andere zanger zou dan voor de risicoloze uitweg kiezen, maar niet deze kerel: op bijvoorbeeld Cocaine Blues en San Quentin is de spanning te snijden. Cash is bij tijd en wijlen niet zo goed bij stem, maar what the hey? De atmosfeer druipt van de CD af.
Ik had eigenlijk net zo goed één van de vijfentwintig of zo andere platen van Cash kunnen kiezen, want ze zijn bijna allemaal uitstekend, en er zijn zó klassiekers bij—The Ballad of Ira Hayes, het magistrale The L&N Don’t Stop Here Anymore, Why Me Lord, één van de wel tien versies van I Walk the Line of Ring of Fire, de covers van de verschillende American Recordings (Neil Diamond’s Solitary man, Nick Cave’s The Mercy Seat, of uiteraard TRent Reznor’s Hurt), …
» San Quentin [669 KB MP3]

The Bootleg Series, Vols. 1-3 : Rare And Unreleased, 1961-1991 (Bob Dylan)
Een prachtige box set met even fijne als inverwachte tracks erin. De originele versie van Like A Rolling Stone bijvoorbeeld, in het tempo van een wals, of alternatieve versies van bekendedingen, of, meest intrigerend: dingen die hij nooit vroeger op een plaat gezet had. Zaken als Catfish of Blind Willie McTell, die bij het beste zijn dat ik Dylan ooit heb horen doen.
En het boekje erbij is ook zeer goed. Van harte aangeraden, het hele pakket.
» Blind Willie McTell [682 KB MP3]

Paranoid (Black Sabbath)
Ah, Sabbath. Honderden keren beluisterd, deze plaat. Op LP, op cassette, en op CD. Met de koptelefoon op om vooral geen enkele steen in de wall of sound te missen. Een plaat die bewijst dat een mens niet eens zoveel akkoorden nodig heeft om een fenomenale song te maken. Veel van de tracks zijn op één zeer simpel idee gebouwd, en er zit wel wat fluff bij (Planet Caravan, anyone?), maar daar staat tegenover: deze plaat bevat én Paranoid, én Iron Man, én War Pigs. Moet dat meer zijn? Nee? Mijn gedacht!
» Iron Man [976 KB MP3]

1978 (De Kreunes)
Tiens, zie ik daar mensen scheef kijken? Ja, ik vind de nieuwe van De Kreuners goed. Wat zeg ik, De Kreuners maken gewoonlijk goeie platen. Wat is er eigenlijk plots gebeurd in de jaren 90 dat Walter Grootaers en de zijnen plots niet meer goed zijn? Is het hun schuld dat ze ouder geworden zijn of zo? Is het omdat ze er niet genoeg rock’n'roll uitzien? Of dat ze te commercieel overkomen of zo?
Kan mij allemaal niet schelen.Meisje meisje, waaraan Mauro Pawlowski heeft meegeschreven, is een hoogtepunt. Geen zonde van de tijd is dat ook, en des te breekbaarder en mooier wegens niet gezongen door een goeie zanger. En de rest: op de afgrijselijke uit de hand gelopen studentenmop Red het bier na en misschien het een beetje melige Lust slaapt nooit, is dit wat in vaktermen een goed plaatje heet. Van een groep die niet doet alsof ze 18 zijn, maar die klinkt alsof ze zich duchtig amuseren en hun laars lappen aan wat de mensen ervan denken.
» Meisje meisje [773 KB MP3]

Ik was nog eens aan het kijken op Awful Plastic Surgery, en via daar naar de website van Botox geraakt.

In welke wereld zijn de after foto’s betr dan de before? In ieder geval niet de mijne:

Met inspuitingen van een echt gezicht naar zombie of zo? De fout is natuurlijk dat ze net lachrimpeltjes weggewerkt hebben in de voorbeelden. Als ze fronsrimpels zouden genomen hebben, zou eht al veel beter geoogd hebben. Vermoed ik.

‘t Is bijna weer de verjaardag van De Dag Dat De Wereld Voor Altijd Veranderde (pfeh), en dus zonder verwijl: get them tinfoil hats going!

Twee jumbo jets, in elke toren van het WTC één, juist? Aha! Not so! En de gefilmde bewijzen staan zomaar op het internet, ha!

Ik ben een geduldig en vriendelijk mens, die zowat alles en iedereen een kans wil geven. In het diepst van mijn gedachten, welteverstaan.

De Grote Geschiedenisshow dan maar, op TV1. Ene Coecke doet opgeklopt de aankondiging, op een Walter Capiau-KOM ER BIJ!!!-toontje. En Ilse Van Hoecke is zo sympathiek en zo spring in ‘t veld als maar kan zijn. Als ze enthousiaster zou zijn, ontploft haar hoofd, vrees ik.

Het begint met een modeshow van soldatenkledij, waarin we leren dat het leger in alle tijden vooral uit homo’s opgebouwd was. En dan komen er twee kandidaten uit het publiek, die moeten die soldaten in chronologische volgorde zetten.

Zucht. Er komt veel lopen en veel lawaai en veel klappen van het publiek aan te pas, en shenanigans met valse foto’s en dergelijke. En geen van de twee kandidaten denken dat de vikings na de romeinen kwamen.

Gorik Goris, lector in Leuven, heeft de meest verrassende anecdotes uit de hele geschiedenis. Cleopatra en haar broer en getrouwd en het tapijt en Caesar. Ho-hum.

En E bloody Gads: de Taraa Show. Germaine de Coeur Brisé nog eens bovengehaald, en Cleopatra blijkt uit Limburg te komen. En getrouwd te zijn met de broer van Kurt Van Eeghem.

Christus-Jezus-goeie-help. Dit is echt wel fast food-geschiedenis op het niveau van de lagere school. En die kindjes moeten morgen vroeg op, is daar wel aan gedacht in de Reyerslaan?

Moulin Rouge, de opening. Relevante geschiedenis. Wel een fijn spelletje nu: wat bestond er nog niet in het jaar 1889 dat nu in het decor staat? Ik schat de filmcamera’s, draadloze microfoons. en de belichting, maar wie ben ik natuurlijk. Afijn.

Uggghh. Ze spreken Frans van de school Oui don’ even hav our own language, juste zis silly accente.

En ‘t is weer van dat: ze hebben de spelregels niet duidelijk uitgelegd. De kandidaten mogen maar objecten één voor één meenemen, maar dat loopt in ‘t honderd. Zucht.

Nóg een verrschillend onderdeeltje: het leven zoals het was, op de boerenbruiloft van Pieter Brueghel de Oude. Met naakte mensen, en mensen toch, ze moeten de makers van het programma toch eens op het belang van pacing wijzen: het leven zoals het was, was vreselijk traag.

En dan nu: gekke uitvindingen: de velodouche. As seen to some comic effect on What Did The Victorians Ever Do For Us. Ho-andermaal-hum. Koppels moeten dingen raden, en dan elkaar natfietsen, de mannen toch. Zwak idee, maar de timing was ook niet echt goed: anderhalve vraag en ‘t was al douche.

En ‘t is al finale, mensen toch. Miljaar toch, weer shenanigans, bells & alarums met koffers en detectoren, en uitleg en uitleg en uitleg. Regels, en uitzonderingen, en nog regels, en nog uitleg. Mil-jaaaaar!

‘k Ben blij dat het gedaan is. Misschien ligt het aan mij, maar in mijn hoogstpersoonlijke opinie trok dit op niets. Qua programma. Zeer duur wellicht, en ze menen het allemaal wel goed vermoed ik, en ‘t is nog te redden hoor, denk ik, maar dit programma heeft dringend een regisseur nodig die die mensen durft te zeggen dat ze niet goed bezig zijn.

En nu naar Idool 2004.

Sunsilk: word je paranoia van je haar? Aaaaargh!!! “Word je paranoia”, waar slaat dat in ’s hemelsnaam op? Te moeilijk om “word je paranoide” of “krijg je paranoia” te zeggen of wat?

Ik vond het verdorie al erg dat ze mensen aanspoorden om “proximus te worden”, maar dit… whatever next? “Word je buikpijn van het slechte eten?” “Word je diarree van Sunsilk?”

Of het eeuwige waspoedernederlands: ik daag u uit haar tenue te wassen met Dash—gniiii!

De reclame van Proximus is wel machtig goed, daarentegen. Van neem uw tijd.

Twee van de uitdrukkingen die mij het meeste tegensteken aan de taal van boven de Moerdijk: “i.v.m.” en “bvd”.

Die “bvd”—hoe beleefd is het om de mensen in afkortingen te bedanken? Schrijf dan verdomme “alvast bedankt” of zoiets! Bah.

En in Holland is àlles “i.v.m.” iets. Brug gesloten “i.v.m.” werken. Vertaling graag “i.v.m.” tatouage.

Hoofd onploft “i.v.m.” taalgebruik, ja.

Het lijkt wel alsof elke kever waar ik een foto van trek, onidentificeerbaar is.

Eum, gratis GMails voor wie een beeste van op deze pagina de juiste naam kan geven? Iemand?

Voor de rest: ik had waarschijnlijk al gezegd dat ik de beste broer ter wereld had, en sinds gisteren is daar nog een reden bijgekomen.

BEHOLD! my new tripod. QUIVER! as you contemplate what pictures this’ll allow me to make. MARVEL! at the professionalism the set-up exudes:

Ik heb er nog maar één dag (en dan nog) foto’s mee genomen, maar toch al dingen geconstateerd, kwestie van statief:

1. Niet overmoedig worden. Zelfs met een statief en met de zelfontspanner aan is f/40 niet doenbaar in de schaduw:

Een prachtige rood-en-zwarte schildwants, f/40 en 1/13 en toch niet scherp. Ja, ‘t is een klein beestje en zo, maar toch. Hoe krijg ik dat beter? Erm. Externe flits misschien. Afstandsbediening misschien. Spiegel naar boven houden misschien, kwestie van de vibraties te beperken. Meer gewicht aan het statief hangen misschien.

Maar zeker: niet overmoedig worden. In ‘t vervolg proberen op f/20 of zo. ‘t Zal dan wat minder depth of field zijn, maar toch minstens wat scherper ook.

2. Panorama’s: doenbaar, maar. De kop die ik heb ik geen panorama-kop, ‘t is te zeggen, problemen met parallax en dingen wordt bijna helemaal vermeden in gewoon cylindrische pano’s, maar op en neer is moeilijker. Onze koer, spherisch panorama, met statief:

3. Niet voor lange wandeltochten. Niet dat die aan de orde zijn voor ‘t moment, maar àls ik ooit weer zou kunnen lang wandelen, dan ga ik toch eens ernstig nadenken over een meer lichtgewicht statiefkopje. Ik ben zeer content van wat ik nu heb, maar het ding weegt denk ik bijna twee kilo.

Kom het gedorie tegen:

BRUSSEL - De rechtbank van koophandel in Mechelen heeft de faillissementsaanvraag van de NV Artis-Historia goedgekeurd. Dat meldt Radio 2.
Het bedrijf had afgelopen vrijdag de boeken neergelegd. Artis-Historia is eigendom van het Nederlandse ECF, er werken ongeveer 15 mensen.
Artis-Historia is bekend om zijn spaarpunten en historische boeken.

Lees verder op De Standaard.

Gentlemen, don your tinfoil hats… now.

Verder wel een fijn filmpken.

Ik moet morgen naar het hospitaal. Voor een drukonderzoek.

Da’s waar ze een tube in uw Unmentionables steken, daar water in doen tot men denkt een number one te moeten presteren, de buis eruit gehaald wordt, en men uitgenodigd wordt de voornoemde dan ook op eigen kracht uit te voeren, terwijl met electroden allerlei spanningen en drukverschillen en watnog gemeten wordt. Na afloop van het eigen initiatief wordt de eventuele rest via een nieuwe buis alsnog verwijderd en in milliliters nagemeten.

There’s only so many euphemisms, natuurlijk.

Wat moet een mens zeggen als het over dergelijke, ahem, lichaamsfuncties gaat? Niemand lijkt het in het hospitaal over urineren te hebben: de consensus ligt blijkbaar ergens tussen wateren en plassen. Ik durf het nogal eens over spontane mictie en residu te hebben, maar alleen als ik alleen ben met de uroloog en er niemand in de buurt is om met mij te lachen. Als er wel iemand bij is, dan zeg ik gewoon naar het toilet gaan.

Tenzij er natuurlijk verwarring mogelijk is. Zoals in “als ik naar het toilet ga, moet ik nog altijd sondes gebruiken, maar gelukkig kan ik al een tijd naar het toilet gaan zonder pillen en poeders vier keer per dag”. Vervelend, maar bon.

Tegen mijn kinderen heb ik er geen probleem mee om te vragen of ze pipi dan wel kaka moeten doen (in voorkomend geval en waar van toepassing liefst in het toilet en niet in uw broek, blijf zo niet ronddansen of het is verdorie te laat, en houd dat naar beneden het gaat weer over de rand zijn!!), maar àls er in gezelschap en tussen volwassenen hoegenaamd over gesproken wordt, kan ik me niet herinneren dat iemand ooit in algemeen Nederlands iets meer specifiek zou gezegd hebben dan “ik ga naar het toilet”.

Het gaat uiteindelijk om redelijk natuurlijke functies, maar het lijkt wel alsof er bijna Sapir-Whorfgewijs geen woorden meer voor zijn in het algemeen Nederlands.

Afijn.

Euh.

Wat wou ik zeggen? Ik weet het niet meer.

Nu ja. Morgen wordt het weer grappig. Eens kijken of ik hetzelfde gesprek als vorige keer zal hebben:

- doe uw broek en uw onderbroek maar uit meneer
- dat zal moeilijk gaan
- o ‘t is niets meneer, wij zijn dat hier wel gewoon hoor
- nee, ’tis dat niet: ik krijg mijn schoenen niet uit zonder stoel

‘t Heeft nog lang geduurd:

Dit staat blijkbaar sinds kort onderaan een Google Image Search. Mocht het Microsoft zijn dat Picasa weggeeft, de wereld zou te klein zijn om de Slashdot-crowd tegen te houden.

Tiens, de pers en de democraten krijgen gelijk haar op hun tanden:

• The Curse of Dick Cheney [Rolling Stone]
• Bush By Numbers [The Independent]
• Bush took cocaine at Camp David [The Mirror, onder meer]

Vooral dat artikel over Cheney is de moeite waard.

Ik vraag me af wat er zou gebeuren als Kerry op dezelfde wijze met Bush zou omgaan als Bush met hem. Hij moet er eigenlijk zelfs geen dingen voor uitvinden: drank, drugs, incompetentie, desertie, faillissementen, … gewoon voro het oprapen!

En ook over de Tsjetsjeense kwestie zijn er plots goeie artikels te vinden: What drives the separatists to commit such terrible outrages?

Griezelig, maar o zo waar.

Veel mensen beseffen niet dat veel mensen niet beseffen dat er een verschil is tussen URL en e-mailadres. Dat een mail-account niet vasthangt aan het mailprogramma of omgekeerd (”ik heb twee e-mailadressen: hotmail en outlook”). Dat een browser niet “het internet” is.

De reacties van de Mozilla/OSS/Slashdot-fanboys in commentaren en trackbacks is ook bijzonder grappig. Eentje die me deed glimlachen was Funtime Franky. Lees vooral Adam Kalsey’s commentaar op Franky’s entry.

Good grief:

Julia Louis-Dreyfus and Paris Hilton. Familiar faces to any television-watching American. But while Julia’s name is synonymous with her character Elaine on the hit television show Seinfeld, and Paris is commonly recognized for her “work” on The Simple Life and various other, ummm… film endeavors, the two have more in common than just prime time popularity.

Most people know Paris and her sister Nicky as the heiresses to the Hilton Hotel fortune, but few know Julia is in line to inherit an estimated TEN times more than the Hilton sisters COMBINED when her father passes away. [via Defamer]

Is it a bird? Is it a plane? Nooooo! It’s a Britney jumping the shark:

Britney Spears. Bei einem Shopping-Trip durch eine Luxus-Meile in Hollywood ließ sie jetzt ihren Busen baumeln. Null fest, null sexy, null Schwerkraft trotzend. [Bild via Fleshbot]

I’ve gone off DxF a bit (just a bit), maar zijn tips voor poker zijn wel nog altijd Zeer Fijn Om Lezen: voor beginners, en intermediate.

In het departement ah tiens kijk nu zie: Paint Shop Pro 9 is uit.

Nuttig? Nee. Zou ik er een willen? Ja. Zou ik het meer dan één keer dragen? Nee. Catapult Watch [via Mr. Sun]

Tenzij ik dat helemaal verkeerd gehoord heb (quod non) zei Filip Dewinter zonet over het Vlaams Blok dat, als ze als een nieuwe partije met een nieuwe naam zullen verschijnen op 13 november, dat zal zijn als een fenix uit het zonnevuur. Als een slang die zijn huid afwerpt. En nog altijd gevaarlijk.

Yeah baby.

Onder de hoofding baat het niet, we hopen dat het niet schaadt: de dokter zegt dat ik moet proberen om niet elke keer te sonderen, en te zien of ’s avonds het residu blijft stijgen.

Als dat het geval is, of als mijn blaas ontploft, moet ik terugkeren. Anders moet ik binnen twee maand nog eens terugkeren. Tenzij, vermoed ik, als ik voortdurend massieve blaasontstekingen krijg, of als ik plots helemaal vol etterende zweren sta.

Resultaten van het onderzoek van gisteren: er was wat evolutie te merken in de responsiviteit van de nodige spieren, maar niet meteen wat ze in technische termen ne vetten noemen.

En ik moet morgen terug langs gaan want ik had geen 125 € op zak.

Medeweblogschrijverders die zich in meatspace dichtbij bevinden, courtesy of Luc Van Braekel:

Allo iedereen!

[De dichtsbijzijnde zijn, juist aan de overkant van het water, een paar lesbo's. Wijs.]

Er zat al een tijdje een volwassen en geslachtsrijp mannetje op de muur of op de planten in de buurt van het volwassen wijfje in de hoek van de tuin, en toen ik vannamiddag even poolshoogte ging nemen denk ik dat ik net De Daad moet gemist hebben: het wijfje onderaan haar net, en het mannetje aan een draad onder hetzelfde net. Helemaal groggy.

Zo groggy dat hij zelfs niet wegliep als ik er in de buurt van kwam, maar dat hij gewoon omver viel:

Ik had dat alleen nog maar gezien bij een veel kleiner spinnetje, maar ‘t is precies hetzelfde gedrag: ik kwam eraan en het beest trok al zijn poten in en bleef roerloos zitten. En dan kon ik er alles mee doen dat ik wou, verrollen, omgekeerd leggen: beestje bleef roerloos.

Alleen als ik ze op mijn hand legde kwam ze weer bij en zat ze weer met de pootjes gespreid en alert.

Alhoewel, alert, ze was blijkbaar zó uitgeput (of zó à l’article de la mort, wie weet) dat ze gewoon praktisch niet meer bewoog en geduldig poseerde voor de camera als ik ze dan weer op de grond zette:

All in all, fijn om weten dat er misschien binnenkort een bolletje eitjes in de tuin zit!

Zelie is gevallen:

Wreed hé?

Enfin, ‘t is ondertussen al een stuk beter

Als ik toch foto’s aan het plakken ben: nog een paar.

Mijn vader en Jan:

Zelfportret met zoon:

Zelie:

[Warning; cantankerous old bastard about to vent.]

Er moet toch ergens een gulden middenweg zijn tussen Anne van Kesteren’s eeuwige herhalen van nutteloze, quasi-compleet irrelevante obscure prutserijen met CSS2/3 en XHTML nonsens aan de ene kant, en kinderachtige artikels op A List Apart en zelfs Mezzoblue tegenwoordig.

Ik bedoel, wat the fuck is er in ’s hemelsnaam aan de hand met die mensen? Uitleggen wat GIFs zijn? Ugh.

Truth be told, de meeste van die gasten draaien veel rond de pot, maar eigenlijk vooral veel rond hun eigen navel*kuch*asterisk*kuch*. Weet niemand van goeie design/UI/IA resources tegenwoordig die niet in hetzelfde straatje ziek zijn als Cameron Moll / Dave Shea / Andrei Herasimchuk / Jeffrey Zeldman ?

Da’s nu de eerste keer dat mij dat overkomt: mij van uur vergist bij de kinesist. Ik dacht dat het om 16 was maar het was om 15. Alla. Morgen hersedoense.

Ik lees graag over oorlog. De klassiekers (Clausewitz, Delbrück, Moltke, Sun Tzu en commentaren, Mao, …), allerlei second guessing (alternative military history van de eerste en tweede wereldoorlogen, of van de amerikaanse burgeroorlog), maar ook de moderne theorieën zijn altijd fijn om lezen.

John Robb is alle dagen wijs, en in het algemeen is er op het internet eigenlijk best wel veel over te vinden, zoals bij Defence and the National Interest pakweg deze, over 4th generation war, of stapels info en links bij het Air War College.

Most interesting stuff allemaal.

Op safari in de stad. Ooo ontroerend.

Meanwhile op safari.zog.org: rode fluweelmijten toegevoegd. Niet van op onze eigen koer, helaas. Ik denk dat ik nu meteen nog eens naar beneden ga kijken of er geen zitten.

Ik mocht vandaag commentaar geven op een filmscript. Ik was er niet zo enthousiast over.

Nee, let me rephrase that: ik vond het helemaal niet zo goed. En ik heb dat dan ook in een mail gezet. Niet georganiseerd of zo, gewoon stream of consciousness terwijl ik aan het lezen was.

Achteraf gezien had ik misschien beter Scott Berkun’s How to give and receive criticism eerst nog eens herlezen
Alhoewel: ik ben objectief gebleven. Denk ik toch. En de mens die de kritiek ontvangen heeft (die overigens niet de schrijver van het scenario is), weet waar ik vandaan kom, dus zo’n probleem zal het wel niet zijn. Hoop ik toch.

…maar ik doe dat eigenlijk wel graag, scenario’s bekijken. En bekritiseren. Zou er zo geen beroep zijn waarbij mensen naar mij zouden komen met een scenario en dat ik daar dan naar kijk, en kritiek geef, en aan het verhaal en zo gesleuteld wordt? En dat ik dan zou kunnen specialiseren in science fiction en horror?

Ach, het blijft grappig, lachen met (arguably) de machtigste man op aarde: Bush over soevereiniteit [458KB Quicktime .mov] en Bush over het verschil tussen hem en De Vijand [1113KB Quicktime .mov].

Een mens kan nekeer lachen:

[via Eschaton]

His Dark Materials is uit. Is helaas uit, moet ik zeggen.

Ik heb geprobeerd zo traag mogelijk te lezen, voornamelijk door enkel bij de kinesist onder de hittelamp of bij verschillende dokters in de wachtzaal te lezen, maar het leest zodanig vlot dat ik door de 1024 pagina’s gevlogen ben als een mes door hete boter.

Ahem. Zodus.

Ik heb normaal gezien altijd overal wel ergens een boek liggen waar ik in bezig ben. Op het werk ligt ondertussen al bijna een jaar lang Bobo’s Coin Magic [hoop ik toch, als het niet met de noorderzon verdwenen is samen met mijn andere persoonlijke zaken die er nog liggen sinds ik er de laatste keer was in januari]. Op mijn nachtkastje ligt een boek in Alastair Reynolds’ Revelation Space-serie. Beneden ligt nog altijd Fafhrd and the Gray Mouser (overigens van harte aangeraden voor wie zich ooit afgevraagd heeft waar Pratchett de mosterd heeft gehaald voor minstens zijn eerste paar Discworld-boeken). Jenkins’ biografie van Churchill ligt hier boven maar een beetje te liggen, en ik heb al maanden niet meer de moed om verder te doen in de verschillende boeken van C# (al dan niet in asp.net).

‘t Is triestig: nu Pullman uit is, ben ik op het moment nog maar in één boek actief bezig. En dan nog niet eens een boek dat ik echt graag aan het lezen ben: net zoals mijn vorige badkamertoiletboek (Gandhi’s autobriografie) is het een boek dat ik altijd al eens wou geezen hebben, maar dat me eigenlijk redelijk snel is gaan tegensteken. The Complete Roderick. Jaren 1970 en naar mijn zin nogal gedateerde jaren 1970, tot nog toe toch. Misschien wordt het wel beter.

Er komen tot nader order geen nieuwe Iain (M. of geen M.) Banksen uit, de nieuwe Pratchett is ook niet voor meteen, Gaiman is nog druk bezig aan Anansi Boys, en ik heb geen geld om nieuwe comics of graphic novels voor hapklaarsnelconsumptie te kopen, dus wat moet een mens dan doen?

Ik denk dat ik me nog maar eens ga storten op Jack Vance, da’s al geleden van op de humaniora. Ik ga beginnen met deel één van Lyonesse, dat ik enorm graag gelezen heb nu (urgh!) bijna twintig jaar geleden. Suldrun’s Garden. En dan deel twee en drie. En dan misschien The Demon Princes. Of de Alastor-boeken.

Ik vraag me af of ik ze nog zo goed ga vinden als vroeger, toen ik Jack Vance het equivalent in het Engels vond van Marguerite Yourcenar in het Frans—taal die zo mooi is, zó mooi dat ik er stil van werd.

Misschien moet ik er wel eens van gaan beginnen genieten met wat goeie muziek op de achtergrond en een whisky in de hand.

update: proxis.be laat mij zonet weten

Dear Michel Vuijlsteke

On 9/09/04 the items included in the following list were shipped:

Item Code # Title / Package
————————————————————————————-
0226468046 1 Women, Fire, and Dangerous Things (Lakoff, George)

Shipping costs : No shipping costs charged !

Foiled again! Ik zal toch weer weten wat gelezen! En dan zal ik Lakoff in het vervolg meenemen naar de kinesist en de dokter en de uroloog en de CT scan en de controleartsen en gerechtsartsen en watnogallemaal.

En Revelation Space even op backburner zetten en Vance naar het nachtkastje promoveren.

Nu ja, niet echt liegen, maar dan toch wel misleiden. Dit grafiekje stond bij een artikel op CNN met de legende U.S. casualties in other wars:

Tufte zou er een vette kluif aan hebben: wat er getoond wordt, is niet het aantal Amerikaanse doden, maar wel de lengte van het conflict.

Een grafiek met diezelfde drie gegevens erop (plaats in de tijdslijn van de geschiedenis van de VS, aantal doden, duur van het conflict), is niet gemakkelijk te bevatten voor een normaal mens vrees ik. Hieronder een grafiek waarbij de oppervlaktes de aantallen doden weergeven (lengte van de oorlog is vertikaal, aantal slachtoffers is het aantal pixels in de volledig balk, dus niet enkel de lengte van de balk):

De paar pixeltjes onderaan links zijn Afghanistan en Irak. Problemen hierbij: mensen kunnen geen oppervlaktes inschatten, de verschillen tussen de aantallen zijn echt wel magnitude-verschillen, en die zouden dus eigenlijk best op een logaritmische schaal staan. Maar dat begrijpt al helemaal niemand:

Begin maar eens uit te leggen hoe dat in mekaar zit, dat de miezerige 33 dooie per jaar van Afghanistan meer dan een kwart zo groot tonen als de 100.000 per jaar van de burgeroorlog.

…maar bon, wat is daaruit te leren? Niet veel, vrees ik. Vietnam was “maar” een dikke 5000 slachtoffers per jaar, over het hele conflict gerekend, maar heeft wel een groter trauma nagelaten in de amerikaanse psyche dan de eerste wereldoorlog, die meer dan tien keer zoveel doden per jaar had.

Als er één ding is dat er bij mij uitspringt, dan is het wel de bedenking wat voor een afgrijselijke ervaring die burgeroorlog moet geweest zijn. Een half miljoen doden! De eerste echte loopgravenoorlog, en dan nog binnen één land.

Brrr.

‘t Is maar dat de wereld het mag weten: ondanks alles, is het leven fijn. Mocht ik bipolair zijn (en sta me toe nog eens de mooie term quod non te gebruiken—veel uithangen met advokaten heeft zo zijn gevolgen op ’s mensens taalgebruik—gaat-ie: quod non) dan zou ik nu in een manische fase zitten.

Vorige week zat ik echt helemaal in een diepe put, omdat het al een tijd allemaal veel slechter ging dan pakweg twee maand ervoor, en er was hoegenaamd geen verbetering te zien.

Nu gaat het iets beter met mijn rug dan vorige week, joechei. En op het urologisch vlak gaat het hoegenaamd niet beter, maar ik heb van de uroloog andere instructies gekregen waardoor het lijkt alsof het beter gaat.

Morgen gaan we gaan eten met vrienden en hun kinderen, en met onze kinderen allemaal mee. ‘t Is de allereerste keer dat we dat doen, en ik heb er enorm zin in.

En ik ga een paar lammeren en een stapel haggissen en worsten bestellen bij mijn vaste slager (heh) in Schotland.

En ik heb zin om mensen uit te nodigen om te komen eten bij ons. Wie heeft zin om af te komen?

Uit-ste-ken-de receptenwebsite.

Ice Worms of the Klondike. Weeeeeiiirrrddddd!!!

TinyMCE. We’ve come a long way baby.

Griezelig. Als The Onion en The Daily how zowat het beste nieuws geven, is dat dan geen veeg teken?

Gelukkige elfde september iedereen!

In de serie “waar was ik toen ik hoorde dat…”:

• prinses Diana dood was: boven in mijn bureau op de Voetweg; Els was juist langsgekomen en ze ging met Sandra iets gaan doen in de stad. Ik heb naar beneden geroepen “ah tiens ‘t schijnt dat prinses Diana dood is”
• koning Boudewijn dood was: in mijn kamer bij mijn ouders thuis; ik zette de radio aan op Studio Brussel, ergens rond een uur of twee denk ik. Er was klassieke muziek, en ik denk dat ik me herinner dat ik toen onmiddellijk dacht: er is iemand dood. wie? de koning? Een tijdje later zeiden ze inderdaad dat het een vervangingsprogramma was wegens het overlijden van Boudewijn. Ik ben dat aan mijn ouders, die al sliepen, gaan zeggen: “zeg wette’t al? Boudewijn is dood”. En dan alsnog gaan slapen.
• er een vliegtuig in de WTC-torens geboord was: ik zat in een marketing/sales-vergadering met Luc, die nog geen week bij ons werkte, toen Free ons zei dat hij juist op Slashdot gelezen had dat er een vliegtuig in het WorldTrade Center gevlogen was. De websites van CNN en de BBC konden het een tijdje bijhouden, maar gaven uiteindelijk op. Via Fark links gevonden naar andere websites en werkende CNNs, en dan op mijn draagbaar televisietje (gekocht in New York, of allplaces) de nieuwsflashes op de de VRT gevolgd.

…en ik zit me af te vragen of er zo nog grote plotselinge gebeurtenissen zijn, maar ik kan niet direkt op iets komen. De ontsnapping van Dutroux misschien? Op het werk op Studio Brussel gehoord, en dat we allemaal dachten dat het een grap was. Nog zo dingen? I dunno.

Veel wordt mij duidelijk:

Keeping a diary is bad for your health, say UK psychologists. They found that regular diarists were more likely than non-diarists to suffer from headaches, sleeplessness, digestive problems and social awkwardness.

[New Scientist]

Daarnet na een paar uur op een stoel in een restaurant maar meteen in bed gemiezerd, terwijl Sandra met de kinderen (en Muriel en Dimitri en Luna en Killian) op vleermuizenwandeling waren.

Met een boek in bed gekropen, en wel: Lyonesse, deel I. Probleem: na anderhalve pagina beseft dat ik dat eigenlijk nog niet eens zo lang geleden (minder dan vijf jaar, meer dan drie) al eens herlezen had.

Dan maar begonnen aan Michael Moorcock’s Gloriana, Or, The Unfulfill’d Queen. Nog geen twintig bladzijden ver, en: I’m hooked. Klassieke Moorcock gekruist met Mervyn Peake.

Geen Eternal Champion te bespeuren (voor zover ik zie), maar wel al een stapel interessante personages. En gebaseerd in een soort para-meta-Londen. Ik ben er nog niet uit waar het precies naartoe gaat (ik probeer korte inhouden en besprekingen op voorhand nooit te lezen), maar toch nu al zeker en to coin a phrase: vree wijs maat.

Helaas: dat in bed lezen was iets te hoog gegrepen. Een pijn met het diploma van Unbearable Pain Eerste Klas heeft zich in mijn onderrug en aan de linkerkant van mijn bekken genesteld. Ergo: een paar uur in de zetel zitten voor ik weer ga slapen. Zucht.

Ik dacht, ik kijk nog eens in mijn eigen navel. Of meer specifiek: naar de referrers van mijn weblog. Zien hoe mensen hier terechtkomen. Dat was al weer eens lang geleden.

De vreemdste dingen. Veel Google en andere zoekdingen en zo, maar ook dingen als een verwijzing naar Johann Gambolputty(etc.) op een discussieforum op de officiële website van Chuck Palahniuk, of dat ik tussen een resem citaten over kunst sta bij Saskia Scheltjens.

Ik voel me helemaal vereerd dat

De SB-29 doet geen TTL met de D70, maar dat mag de pret niet drukken. Ik ben er machtig content mee.

in één adem met Wittgenstein vernoemd wordt
Zeer vreemd allemaal.

Via Sabine in de commentaren op Days our Lives / De dingen des levens te weten gekomen: nieuwe zender op til, en wel: Vijftv.

Goed nieuws, want ze gaan voor de meerwaardezoeker. Een beetje zoals VT4 in de tijd, en ook uit dezelfde stal trouwens (SBS Belgium)

Vijftv gaat dagelijks rotvaste afspraken bieden aan de kijker. Er zullen geen verrassingen (zoals plotselinge programmawijzigingen) gebeuren. Eén van de afspraken moet de soap ‘De Dingen des Levens’ worden, dat tot 3 september op TV1 te zien was. Dat programma krijgt vanaf 1 oktober een plek omstreeks 17.00 uur, gevolgd door het kookprogramma ‘Met Peter en Zout’ (met Peter Van Asbroeck) dat rond 18.00 uur wordt uitgezonden. Dan volgen de talkshow ‘Oprah’ (18.30), de komische reeks ‘The Nanny’ (19.15), de live opgenomen talkshow ‘Vijf op Vijf’ (19.45) en de zedenkomedie ‘Sex and the City’ (20.30). Om 21.00 uur volgen dan elke dag andere invullingen. Maandag zijn er de reeksen ‘Crossing Jordan’ (21.00) en ‘Karen Sisco’ (21.45). Dinsdag is er een waar gebeurde film, woensdag een tv-film en donderdag de series ‘Alias’ (21.00) en ‘Monk’ (21.45). Vrijdag is er plek voor ‘de betere film’ zoals ‘Chocolat’ en ‘Sense and Sensibility’. In het late avondblok vanaf 22.30 uur komen de magazines aan bod. Maandag is er een magazine dat ingevuld wordt met aangekochte kwaliteitsreportages, dinsdag is er het eigen magazine ‘Weg met Kids’, woensdag (en zaterdag in de vroege avond) staat ‘Annick & Angélique’ op het menu, terwijl donderdag het magazine ‘Moeders en Dochters’ wordt uitgezonden. Vrijdag is er de reportagereeks ‘Bridezillas’. De weekavonden worden afgesloten door de talkshow ‘Dr. Phil’. In het weekend worden vooral aangekochte serie uitgezonden, aangevuld met Nederlandse programma’s. Zaterdag is er ‘De Dingen des Levens’ (17.00), het Australische kookprogramma ‘Surfing the Menu’ (18.00), de herhaling van het magazine ‘Annick & Angélique’ (18.30), het Nederlandse magazine ‘SamenWonen’ (19.15), en de reeksen ‘Scrubs’ (19.45), ‘Joan of Arcadia’ (20.00), ‘Ed’ (21.00) en ‘Strong Medicine’ (21.45). De zaterdag wordt afgesloten met een tv-film (22.30). Zondag start de dag met ‘Melrose Place’ (17.00), gevolgd door ‘Ruby Wax Meets…’ (18.00), en de reeksen ‘Summerland’ (18.30) en ‘Whoopi’ (19.15). Dan volgen de reportagereeksen ‘Little Miracle’ en het Nederlandse ‘Ton’ (met Ton van Royen) (20.00). Tenslotte is er een aflevering uit de filmreeks ‘Columbo’ (21.00) en de reeksen ‘Good Girls Don’t’ (22.30) en ‘Moonlighting’ (23.00).

Geen dingen waar ik echt op zit te wachten of die ik nog niet gezien had, maar dat ze Alias en Monk, en Moonlighting en Columbo uitzenden pleit helemaal voor hen.

Ja, ik heb er goed geld aan uitgegeven.

En laat mijn hoofd met grust!

Ik-moet-het-niet-horen!

Kijk, alleen al voor een nog betere Jabba The Hut is het de moeite, en daarmee doef.

Nè. Gn.

Zwijgt, het PMMK is een hele tijd The Bane Of My Existence geweest.

De versie van Verity die we gebruikten om de zoekopdrachten op dekust.org te verwerken, die nochtans helemaal viertalig was en morfologische analyse en watnogallemaal zou moeten gedaan hebben, slaagde er maar niet in om met een zoekopdracht van “musea oostende” de pagina’s waar het PMMK vermeld stond, uit te spugen.

Wéken heeft het aangesleept, en trekken en sleuren en over en weer bellen naar Amerika en dingen om het uiteindelijk aan de praat te krijgen.

‘t Is op VT4 The Bicentennial Man. Ik houd mijn hart vast.

Van alle verhalen van Asimov heb ik BM altijd het allerbeste gevonden, zonder de schmaltz of de gotcha-slimmigheid van sommige Susan Calvin of R. Daneel Olivaw-verhalen.

Eens benieuwd of ik zoals bij het herlezen van het kortverhaal op het einde van de film ook reddeloos aan het snotteren zal zijn.

Wat wij nog nodig hebben: Olympische spelen. Want staatsschulden zijn fijn.

Meisjes studeren harder dan jongens. In related news, Pope shits in wood.

Genesis data ‘retrieved intact’. Khan reportedly ‘over the moon’.

Sweet babby Jayzus on a rubber cross.

Wat een afgrijselijke film. ‘t Is nog niet gedaan, maar ze zijn Andrew een sexleven aan het proberen geven. Mensen mensen mensen.

So, Mr. Martin. You wish us to declare you a human being?
Yes. Specifically, having the ability to marry another human being.

Ik denk dat het juiste woord tawdry is. En ook wel disappointing. En ultimately: eikesbah.

…tien minuten later: AYEEURGH!! Ik heb echt mijn best gedaan om de film op zijn eigen merites te beoordelen, maar het is echt een slechte film. Zelfs op zijn eigen. En vooral in vergelijking met het boek.

Bah. Bah bah bah.

Time doet een goatse:

[via BoingBoing]

Fotografie, ‘t is verdomme erger dan hard drugs.

Ik ben foto’s als deze en deze hartgrondig beu. Het is in ons huis bijna altijd donker, en het is gewoonweg niet te doen om foto’s van de kinderen te nemen met de ingebouwde flash van de D70.

Ik heb dan maar bij Konijnenberg de goedkoopste een goeie flash gekocht die er was. Maar nu is het echt gedaan. Gedaan. Ik koop niets meer. Tot ik de lotto win. Dedju.

Edit: ‘t bleek niet echt de goedkoopste flash te zijn bij nader inzicht. Dat was wel de bedoeling, maar ja. Het vlees is gewillig en zo

Het was al ooit eens vals alarm gedurende een paar maanden, maar met de dag die voorbijgaat werd het meer zeker dat Twi haar weblog aan de haak gehangen had. Maar neen. Ze is terug. Weird.

Aan de andere kant: Movable Feast is terug. Yay!

Wie wil weten wat er in de 50 extra minuten op de Extended Edition van The Return of the King staat: hier brandt de lamp.

En dat ik geen klachten hoor; ik heb het duidelijk gezegd van die spoilers.

In De Standaard lees ik net dat de webmaster van het Vlaams Blok na het recentste partijbureau de domeinnaam vlaamseliga.be gereserveerd heeft (vlaamse-liga.be is nu nog vrij, zeggen ze ze er bi DS ook zeer behulpzaam bij).

Vlaamse Liga? Mijn eerste gedacht is ajakkes wat een afgrijselijk slechte naam. Ik denk ook wel te snappen dat ze de Lega Nord achterna willen, met misschien Annemans als de lokale Umberto Bossi, maar bij mij roept het alvast associaties op van een belangenvereniging voor Mensen Met Een Probleem, of voor Mensen Die Een Sport Doen.

Een snelle google vindt alvast de volgende liga’s in Vlaanderen:

• Vlaamse Liga tegen Kanker
• Vlaamse Liga Gehandicaptensport
• Vlaamse Liga Paardensport
• Vlaamse Atletiekliga
• Vlaamse Liga tegen Epilepsie
• Vlaamse liga voor fibromyalgie patienten
• Vlaamse Liga voor Ataxie van Friedreich
• Vlaamse Badminton Liga
• De Vlaamse Alzheimer Liga
• Liga van Vlaamse Zweefvliegclubs
• Vlaamse Bridge Liga
• Vlaamse Triatlon en Duatlon Liga
• Vlaamse Zwemliga 
• Vlaamse Handboogliga 
• Vlaamse Liga Pétanquesport 
• Vlaamse Baseball en Softball Liga
• Vlaamse Badminton Liga
• VlaamseWandel en Jogging Liga
• Vlaamse Roeiliga
• Vlaamse Basketballiga
• Vlaamse Liga van Bedrijfssportbonden
• Vlaamse Ju Jitsu Liga
• Multiple sclerose liga
• Brailleliga
• ALS liga
• Hasseltse Dartsliga
• Liga van Gespreks- en Onthaalcentra voor Homo’s

…en uiteraard, niet te vergeten, misschien wel de meest relavante liga als het om het Vlaams Blok gaat:

• Liga voor Mensenrechten

‘t Wordt grappig om te zien hoe snel Dewinter en Dezijnen (eheh) vanboven geraken bij Google.

Zucht…

Geen idee hoe lang ik die muis al heb, en ja, ik werk er alle dagen hele dagen mee, maar het lijkt toch wel zeer snel dat die batterijen op zijn.

Verdorie. Batterijen, ‘t is altijd iets. De flash heeft ook van die batterijen die op een ik en een gij leeg zijn. Ik zou er bijna heroplaadbare van gaan kopen.

Bijna.

Het gaat niet veel helpen dat ik in het publiek over klaag, maar het begint verdorie tegen te steken.

Ze hebben bij SixApart recent een paar nieuwe features toegevoegd.

Believe you me, boys & girls: all is not well in TypePad Land.

Wat hebben ze gedaan? Even nalezen:

Today we’ve added new features to TypePad, including a set of “Mixed Media” weblog templates that are perfect for sharing your life online as it happens. The new templates help you put all your digital assets – text, photos, video and audio - front and center, and feature six new professionally designed styles. The new mixed media templates are available to Basic, Plus and Pro users, and can be applied to an existing weblog, or to any new weblog you create. [...] The new layouts include a photo calendar, a timeline, an “artistic” layout ideal for photo essays, and two new traditional weblog layouts.

Klinkt allemaal goed, maar. De nieuwe templates zijn een ongelooflijk vieze hack, van het soort dat ik zelf wel eens zou durven maken voor persoonlijk gebruik. Collega’s en ex-collega’s kunnen getuigen dat ik niet bang ben van vieze hacks, en dat als ik iets een zeer viezen hack noem, dat het dan echt al heel erg moet zijn. Want wat gebeurt er precies?

Ze hebben de hele image upload-functie gewijzigd. Voor àlle weblogs, van àlle gebruikers, in àlle templates. Tot voor een paar dagen deed die image upload precies wat hij moest doen:

1. kies een beeld op de eigen hard disk
2. geef aan of het beeld links of rechts moet uitgelijnd zijn of gewoon in de tekst moet staan
3. geef aan of het beeld een thumbnail moet krijgen (zo ja, hoe groot)
4. geef aan of, als er op de thumbnail geklikt wordt, er een pop-up moet geopend worden met het beeld erin, of of het beeld in het gewone browservenster moet verschijnen
5. doe de upload

Stel dat ik foto.jpg had gekozen, dan kwam daar één van de volgende stukken html-code uit:

<img src="http://blog.zog.org/images/foto.jpg" width="800" height="533" alt="foto" border="0" />
gewoon beeld, geen thumbnail

<a href="http://blog.zog.org/images/foto.jpg"><img src="http://blog.zog.org/images/foto-thumb.jpg" width="300" height="200" alt="foto" border="0" /></a>
beeld met 300 pixel brede thumbnail, link in gewoon venster

<a href="http://blog.zog.org/images/foto.html" onclick="window.open('http://blog.zog.org/images/foto.html','popup', 'width=800, height=533, scrollbars=no, resizable=no, toolbar=no, directories=no, location=no, menubar=no, status=no, left=0, top=0'); return false"><img alt="foto" src="http://blog.zog.org/images/foto-thumb.jpg" border="0" height="200" width="300"></a>
beeld met 300 pixel brede thumbnail, link in pop-up

Het beeld kwam dus in de /images/-direcotry van het weblog terecht; een eventuele thumbnail kreeg een -thumb achter naam, en als er een pop-up moest komen, werd een afzonderlijke html-file aangemaakt waarin het grote beeld terechtkwam. Die html-file zorgde ervoor dat het er netjes uitzag, zonder witruimte rond het beeld; zoals in deze entry (klik op de foto’s om pop-ups te zien).

De nieuwe functie heeft zo zijn eigen idee van hoe het moet:

• beelden komen in http://blog.zog.org/images/ terecht, ongeacht ze ge-uploaded worden op http://blog.zog.org of http://photo.zog.org of, for that matter, http://blog.arjuna.be.
• die /photos/uncategorized/-directory is onbereikbaar voor de gebruiker. Met andere woorden: er is geen manier om te zien welke beelden er al in staan en geen manier om, zoals bij alle andere directories wel gaat, beelden te deleten of nieuwe te uploaden behalve via een weblog-entry
• niet alleen de thumbnails krijgen een eigen grootte (wat nogal normaal is), maar ook de “grote” beelden worden automatisch naar maximum 640 pixels breed geresized (wat totaal abnormaal is)
• beelden die in een pop-up geopend moeten worden, krijgen geen html meer, en worden dus zonder style sheet of niets in een nieuw venstertje gesmeten. Is het beeld 500×400, dan is het nieuwe venster ook 500×400. Maar aangezien browsers default een marge van een tiental pixels nemen, komt er een witte rand links en boven het beeld, en krijgt het venstertje scroll bars. Vies.
• als nieuwe beelden geupload worden met een naam die al bestaat, krijgen ze automatisch een nieuwe naam: foto.jpg wordt foto_1.jpg, foto_2.jpg, etc. Goed nieuws? Nee, want dat betekent dat er geen manier meer is om een nieuwe versie van een beeld te uploaden als je ziet dat een beeld verkeerd is. Hoe moet je een be