Archief voor april 2005

 

Viraal

vrijdag 1 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Kijk, fijne virale marketing. Als ‘t goed gedaan is mag het ook gezegd worden.

Woord van de dag: paroxysme

vrijdag 1 april 2005 in Woord. Permanente link | 8 reacties

Een plotse aanval van iets.

Ik ben wel content van mijn nieuwe schoenen, maar om nu meteen te zeggen dat ik er in paroxysmen van extase van dreig te raken, nee.

Ook: het hoogtepunt van een bepaald proces.

En toen naderde de hectiek op mijn vorig werk haar paroxysme.

[Ik vind dat er veel te weinig moeilijke woorden gebruikt worden in de dagelijkse omgang. Vandaar: het Woord Van De Dag. Tot ik het beu ben, elke dag één. ]

Entertainment

vrijdag 1 april 2005 in Echt gebeurd. Permanente link | 3 reacties

Great stuff. De hele trein van Brugge naar Gent zit barstensvol, op drie plaatsen na in zo’n dubbele naar-elkaar-wijzende dinges net vóór mij, waar maar één van de vier zetels gebruikt blijkt.

Door een kerel, geschat mijn leeftijd, lang, mager, versleten beige baggy pants en khaki slobbertrui. Nu, ik schat hem midden de dertig, maar voor hetzelfde geld is hij ouder dan veertig—en nu de conducteur langskomt en de kerel een go-pass boven haalt: misschien is hij wel midden de twintig. (brr)

Het type Bez van Happy Mondays in het najaar van 1991. Maar dan stukken pokdaliger, en met flaporen, en met het gebit van Shane MacGowan in de zomer van 1989.

En o ja: hij ruikt erg naar vis. En hij is zo zat als een kanon. Hij zwijmelt, op de grens tussen in slaap vallen en wijdopengesperde ogen, met een verkreukeld halfleeg blikje Jupiler in de hand. Er ligt nog een blikje op het tafeltje naast hem, en eentje op de zetel, en voor zover ik kan zien minstens twee in het vuilbakje onder de tafel.

Daarnet, toen de conducteur net weg was, is hij rechtgestommeld, heeft hij een grote groene sporttas van het bagagerek geschoven, en haalde hij er een diepvrieszakje—I kid you not!—pillen van allerlei vormen en kleuren uit. Hij graaide er een paar uit, propte ze zo goed en zo kwaad mogelijk in zijn mond, spoelde ze met een net niet gemorste slok bier door, en zeeg weer in zijn stoel neer, de sportzak halfopen tussen zijn knieën en de zak pillen nog in de hand.

Terwijl ik dit schrijf kijk ik regelmatig eens recht voor mij uit, en dan gebeurt het dat hij me wat instabiel aankijkt. Soms duikt hij ook even uit mijn gezichtsveld, als hij—pillen ten spijt, of net niet—indommelt. Maar niet voor lang: dan schiet hij plots met een bijna archetypische pantomime-myoclonic jerk weer naar boven, bloeddoorlopen van oog en nystagmus very much in evidence.

Ondertussen zijn we aangekomen in Drongen, en probeert hij zichzelf knikkebollend en vingerknippend wakker te houden. Mijn trein stopt in Sint-Pieters. Ik denk niet dat ik wil weten wat zijn bestemming is.

links for 2005-04-01

vrijdag 1 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Woord van de dag: scrofuleus

zaterdag 2 april 2005 in Woord. Permanente link | Geen reacties

Met betrekking tot een tuberculeuze ontsteking van een lymfeklier die kan doorzweren naar de huid, komt meestal voor in de nek bij kinderen. Wordt verspreid via ongepsteuriseerde melk van besmette koeien.

Och here dat kindje, ‘t is heeltegans scrofuleus.

Ook: moreel corrupt. Dat het bijna een homoniem is van scrupuleus is een schoon toeval.

Gij scrofuleuze mens! Geld verdienen op de rug van mismeesterde kindjes!

Och here och God

zaterdag 2 april 2005 in Weblog. Permanente link | 8 reacties

meta-blogging alert [u bent gewaarschuwd]

Sommige mensen zijn toch zó snel in het defensief te krijgen, en andere mensen zijn toch zó snel om alle juiste knopjes te bepotelen :)

Akkoord, “gastblog annex zogezegd sossenforum” en “BCBG-uitgangsmilieurecensies”: them’s fightin’ words. Helaas, zoals men wel eens zegt: het doet alleen pijn als het waar is. Als iemand mij uitscheldt voor racistische streber, dan kan ik daar alleen maar eens schamper mee lachen. Maar er zijn wel degelijk dingen die mij ook zouden raken.

Je wéét wanneer het waar is wat men zegt, en alleen dan steekt het. En ja: Gent.blogt is bij tijden een door- en doorbraaf voortkabbelend uitgaansweblog. Is daar iets mis mee? Moet het allemaal na nog geen acht entries verglijden naar zwakke pogingen tot polemiek en anti-politieke controverse?

Of nog: wat is er in ‘s hemelnaam mis mee om links te zijn? Wat is verkeerd aan zeggen dat Antwerpen een zwarte metropool is waar velen denken dat ze het warm water uitgevonden hebben of geboren zijn uit het dijbeen van Jupiter?

En als we toch vragen aan het stellen zijn: wat is er verkeerd aan de hoop die Steven uitdrukte?

Ik hoop alleen dat de dames zo stillekesaan hun huiswerk rond hebben, en werk beginnen maken van de nodige transparantie omheen het hele groepsbloggebeuren, en de eventuele rechtspersoonlijkheid die één en ander zou moeten bijeen brengen. Een (publieke) blogpolicy dus, en statutaire onafhankelijkheid met duidelijke scheiding tussen commerciële belangen en de redactie-equipe.

Is het echt nodig om daar zo pinnig op te reageren? Kijk hier, zo moet het niet:

Die techniek van “het is allemaal goedbedoeld en omdat ik om jullie geef” begint bovendien wat achterhaald te worden. De zin “Wijl de vaste redactie-equipe van g.b.b zich bezig houdt met toch wel een beetje brave resto- en BCBG-uitgangsmilieurecensies en het aftasten van verderschrijdende grenzenvervaging tussen DSO en grassroots blogging” bevat alleen al een vijftal sneren naar ons en het is dan ook je reinste *(vuil woord zelf gecensureerd)*

Vijf? Even kijken.

  1. brave resto-recensies
  2. BCBG-uitgaansmilieurecensies
  3. genzenvervaging tussen DSO en grassroots blogging

Ik tel drie uitspraken. Akkoord, met combinaties als “brave recensies, brave bcbg-recensies, brave uitgaansmilieurecensies” geraak je een eind verder, maar goed. Ik zie daar geen sneren in, hoogstens (scherpe) vragen. Zoals ik al zei: niets mis met brave of bcbg-recensies, noch met ditto resto’s of uitgaansmilieus.

Wél iets mis met dergelijke reacties. En als Steven’s techniek zogenaamd “achterhaald” begint te worden: sorry, maar het het Calimero-excuus “ocharme wij zijn maar arme meisjes die het ook maar goed bedoelen en het is eigenlijk maar om te lachen” heb ik ondertussen ook al genoeg gehoord. Een groepsonderneming, of het nu een groepsweblog of een VZW of een rockgroep of watdanook is, staat of valt met dergelijke houdingen.

En het is niet dat gent.blogt geviseerd wordt, hoegenaamd niet. Over Struikgewas zal het ongetwijfeld ook niet lang duren voor precies dezelfde vragen gesteld worden: hoe zit het met de transparantie? Hoe zit het met het geld? Hoe zit het met de redactionele policy? Hoe zit het met de aansprakelijkheden? Wat zijn de plannen? Is het een verlichte dictatuur of een democratie? Hoe zit het met de onafhankelijkheid? Of, één die ik aan Dominiek stelde: waarom in ‘s hemelnaam een Hollander in de hoofding van een Vlaams groepsweblog? :)

Net zoals er méér dan veel geleuterd wordt over Luc Van Braekel, maar wat is er mis met rechts-liberaal zijn? Net zoals ik me wat onwennig kan voelen bij de politiek soms wat meer aan de rechterkant liggende opinies van pakweg een Maarten Schenk, maar is dat een reden om kinderachtig te beginnen doen?

Jongens toch: grow up. Adem een paar keer diep in en uit. Denk even diep na. Noteer uw bemerkingen op een stuk papier. Verfrommel dat. Het is schoon weer buiten, neem kinderen en/of huisdieren en ga wat op een terras zitten. Haal dat verfrommelde papier ‘s avonds weer boven en herlees het. Als je er nog altijd achter staat: smijt het papier weg, en schrijf dàn een reactie op het internet.

Het leven is kort genoeg, de paus is bijna dood, en het KMI zegt dat het binnenkort weer slecht weer zal zijn.

Maar mensen toch

zaterdag 2 april 2005 in Weblog. Permanente link | 19 reacties

meta-blogging alert [u bent andermaal gewaarschuwd]

Hoe, in des hemelsnaam, is dat nu toch mogelijk? Ik lees al jaren De Morgen niet meer behalve als ik bij mijn ouders ben, en wat ligt er hier nu open op de tafel? Een foto van de buur van mijn ouders pal in het midden van een vijf kolommen breed artikel over “de eerste Vlaamse groepslog”.

Ze gaan het daar dus inderdaad echt nooit leren, dat van die feiten nagaan en zo.

  • Dominiek is “de voorman, tegen wil en dank, van de Vlaamse bloggers”. Wàt?!
  • “Dominiek Leenknecht, Michel Vuijlsteke en Tim Aerts voelden de noodzaak om hun krachten te bundelen” Eh? U zègt?
  • “Voorbeelden in het buitenland, waar blogs allang volwassen zijn en vaak winstgevend, sterkten hen [ttz. Dominiek, tx en mezelve, zogezegd] in de overtuiging dat Vlaanderen die trein niet mocht missen” Wablief?!

Pff, ik kan het hele artikel afgaan en na zowat elke zin een uitroep van ongeloof smijten, zó geïrriteerd geraak ik ervan. Ik kan me alleen maar inbeelden dat Dominiek zelf het niet na heeft mogen/kunnen lezen.

Al was het voor mijn eigen gemoedsrust: even de punten op mijn i’s.

Met alle respect, maar Struikgewas is verre van de eerste echte Vlaamse groepsblog: alleen al gent.blogt is er aantoonbaar vroeger, en is toch ook een weblog, en heeft toch ook meer dan één auteur?

Ik kan me niet inbeelden dat Dominiek zelf of wie dan ook zou kunnen omschreven worden als “voorman van de Vlaamse bloggers”. Zelfs “tegen wil en dank”. Voorman van bloggers, dat lijkt me zoiets als “leider van een kudde katten”. Of een tang op een varken. Of zoiets.

Ik voelde hoegenaamd geen noodzaak om welke kracht dan ook te bundelen, en het ging in mijn herinnering al hélemaal niet om een triumviraat Dominiek–mezelf–Tim. De ware toedracht is redelijk duidelijk te lezen op de verschillende websites in kwestie, ik weet het zelf ook niet meer precies, maar was het niet dat Tim iets had gezegd naar aanleiding van iets dat ik gezegd had, en dat Dominiek zichzelf dan als vrijwilliger aangeboden heeft? En dat hij dan achter de schermen allerlei gedaan heeft? Ik persoonlijk heb er in ieder geval niet meer aan gedaan aan het hele ding dan te zeggen dat ik wel wou meewerken, en er vorige week één postje op geplaatst.

En ik kan me ook echt niet inbeelden dat buitenlandse eventuele winstgevendheid een argument is geweest in wat dan ook, of dat er ergens een trein was die dreigde gemist te worden.

Voor de rest ben ik het (bijna uiteraard) niet eens met alles wat Dominiek in dat interview zegt, en als het nog gezegd zou hoeven te worden, hij spreekt er voor wat mij betreft geheel uit eigen naam, en niet uit naam van al wie een account heeft om op Struikgewas te posten. En zeker niet uit mijn naam.

Bah, awoert De Morgen.

update: zoals Bruno terecht opmerkt zeiden ze over hun vorige “megablogbericht” in De Morgen “veel journalistiek speurwerk was aan het bericht nochtans niet voorafgegaan”. Tja. Ze zijn tenminste eerlijk, ‘t is toch al iets.

links for 2005-04-02

zaterdag 2 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Blindsurfer

zaterdag 2 april 2005 in Internet. Permanente link | 9 reacties

Ik was vroeger de eerste om een welgemeende sod it in de richting van het Blindsurferlogo te plaatsen. Niet langer.

Vroeger, toch zeker van waaruit ik het meemaakte, kwam dat—overigens afgrijselijke—logo over als niet veel meer dan een uit de hand gelopen hobbyproject dat omwille van politieke correctheid veel te veel belang had gekregen.

Even uitleg voor wie niet zou weten waar het over gaat. Het internet is voor veel andersvaliede medemensen potentieel een schatkamer. Blinden en slechtzienden kunnen er musea bezoeken en boeken lezen, doven kunnen er vlot discussies voeren, motorisch gehandicapten kunnen er  virtueel vliegen.

Als we even alleen naar websites kijken, zijn er aantal voorwaarden om dat mogelijk te maken. Als je weet dat een blinde het internet besurft met behulp van bijvoorbeeld een spraaksynthesizer die de pagina voorleest en/of een braillelezer die de pagina regel voor regel omzet naar iets voelbaars, dan hoef je geen kernfysica gestudeerd te hebben om een aantal regels op te stellen, zoals bijvoorbeeld

  • reken er niet op dat de gebruiker een scherm ziet of een muis heeft: zeg dus niet “beweeg met de muis over de beeldjes links om te zien wat de menu-opties zijn”
  • zorg ervoor dat als er beelden staan, dat er (waar relevant) ergens een uitleg in tekst ook staat: dus wél “foto van drie kinderen naast een treinwagon anno 1932” en niet “trnwg32.jpg”

Maar er zijn ook subtielere zaken dan dat, bijvoorbeeld

  • houd er rekening mee dat een relatief groot percentage van de mannelijke bevolking kleurenblind is, zorg er dus voor dat de site nog begrijpelijk is als hij zonder kleur gezien wordt: dus niet “uurblokken in rood zijn volzet, die in groen niet”, wél bijvoorbeeld, als het echt zou moeten met dat rood “uurblokken in rood en vet zijn volzet, die in groen en schuingedrukt niet”

Enfin, er zijn overal ter wereld mensen die over de hele problematiek lang en hard nadenken, en die behoorlijk concrete richtlijnen publiceren; W3C’s Web Content Accessibility Guidelines en section 508 uit de VS zijn wellicht de meest bekende. De Blindsurfer-regels zijn internationaal minder bekend, maar zwaaien in Vlaanderen, zeker in overheidsmiddens, sinds jaar en dag de plak.

Koning éénoog in het land der blinden, als u me de zegswijze vergeeft, want er waren echt wel serieus problemen met Blindsurfer.

De regels die ze opgesteld hadden waren niet altijd zinvol, en moesten echt tot in het belachelijke naar de letter gevolgd worden. Daar is geen probleem mee, mochten die regels niet zo, eum, mechanistisch (om niet te zeggen dom) geweest zijn: er werd ironisch genoeg alleen naar de uiterlijkheden gekeken, niet naar de grond van de zaak.

Je kon zonder enig probleem een totaal onbruikbare site hebben, vormgegeven met tientallen tabellen en aan elkaar hangend van de uitgerokken doorschijnende één-op-één-pixel beeldjes, en toch nog het Blindsurferlabel krijgen, op voorwaarde dat alle hondertwintig beeldjes er zó uitzagen:

<img src="eenpixel.gif" width="1" height="1" alt="pixel om de layout juist te krijgen">

…niet zo goed. Aan de andere kant kon je een perfect duidelijke en toegankelijke site hebben die voor de aardigheid ergens een niet-essentieel javascript gebruikte, daar geen tektalternatief voor voorzien had, en daarom het label misliep.

Maar zeg ervan wat je wilt, hoe stroef het soms was, en hoe, eum, moeilijk, de omgang met Rudi Canters zaliger ook soms kon zijn: ze waren niet van kwade wil, ze deden hun best, en het was all in a good cause.

Dit alles als heel erg uitgebreid preludium op het volgende. Ik kwam vanmorgen op internetjournalistiek.be, en ik liep daar tegen een werkelijk hallucinant verhaal. Roel geeft het standpunt van Blindsurfer het beste weer, en als je rondzoekt op het internet vind je nog andere stukken van de puzzel.

Iemand die uit benevolaat (of helemaal toch niet?) iets rond accessibility doet, ook extreem-rechts is (maar niet sectair: zowel voor Front National als Vlaams Blok werkt hij), de website van Zottegem en die van Filip De Winter op dezelfde backend doet draaien, en passant de hele filosofie van accessibility op zijn kop draait, … het eerste dat ik erover hoorde, en eigenlijk: ongemeen boeiend! Hier moet een echte journalist dringend op springen. Als zulks nog niet gebeurd was, natuurlijk.

En daar nog helemaal naast: bijzonder goed nieuws voor de Vlaamse provinciale projecten dat Roel daar tegenwoordig verantwoordelijk voor is.

Alleen (eeuwige zaag, ik): kan dat logo van Blindsurfer écht niet beter (ja ik weet dat het ondertussen al overal zo bekend is, maar bon). En kan die site van Blindsurfer niet wat properder zijn? Ik bedoel, nog los van de layout en dergelijke, de code van iets als dit is toch properder dan die die er nu staat?

Maar meiske toch

zaterdag 2 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Sharapova, ze doet geen pijn aan de ogen en zo, maar godbetert waarom moet ze altijd zo roepen als ze op een tennisbal slaat?

Het is allemaal de schuld van Monica Seles, ik denk dat die er in de tijd mee begonnen is. Met je ogen toe lijkt het een scène uit een slechte bdsm-film, al dat gemep en die orgasmatisch kreten voortdurend.

Nee, dan liever Kim Clijsters. Leve Kim.

Gross me out!

zaterdag 2 april 2005 in Safari. Permanente link | 3 reacties

Ik ben niet rap vies, en ik ben heel erg tolerant qua beestenboel, maar bladluizen: bah, vieze beesten.

Ze zijn bewonderenswaardig en alles, helemaal mee akkoord, maar ik blijf erbij: ‘t is een vuiligheid.

De zomer is nog maar net ingezet, vorig weekend zaten er nog maar een paar ingedommelde en verkleumde beesten op de rozen, maar vanmiddag toen ik ging kijken: vól. Groene bladluizen, zwarte bladluizen, paarse bladluizen: vanalles. Vooral op de rozen, natuurlijk.

Ik dacht nog om chemicaliën te gaan kopen, maar uiteindelijk heb ik het maar op natuurlijke wijze gedaan: de tuinslang erop. Ze zijn niet allemaal dood, uiteraard, maar goed. Ik heb ze alleen maar gespaard omdat ik hoop ooit nog eens een betere versie hiervan te maken:

Niet minder dan vier bladluizen caught in the act van een jong uit te persen. Deze namiddag, op de klimroos tegen de muur van het achterhuis.

Als ik nu nog eens een betere lens had hé, zo één die dat scherper zou kunnen krijgen hé…

Trrr

zondag 3 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Ze waren er ook op tijd bij, de aasgieren vanmiddag in de Lange Munt:

RIP Karol Józef Wojtyła

zondag 3 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Het was een aangrijpende homilie van Kardinaal Danneels.

De paus heeft het luidst van al gesproken deze laatste veertien dagen, zei Danneels, en er is wel wat van. Het beeld van de paus aan zijn venster, die wil spreken maar niet kan—dat zal mij denk ik wel altijd bijblijven. Een nihil humani a me alienum puto dat , of je het er mee eens bent of niet, duizend keer meer zegt dan twintig encyclieken.

Ach, het zou fijn zijn mocht er niet al te cynisch over gedaan worden, maar veel hoop heb ik niet.

Nerd

zondag 3 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Allez ju.

I am nerdier than 98% of all people. Are you nerdier? Click here to find out!

Ik had mezelf als “slightly nerdy” ingeschat, maar ‘t is blijkbaar erger met mij gesteld dan ik dacht:

2% scored higher (more nerdy), and 98% scored lower (less nerdy). What does this mean? Your nerdiness is: all hail the monstrous nerd. You are by far the SUPREME NERD GOD!!!

Tiens

zondag 3 april 2005 in Internet. Permanente link | 5 reacties

[test] Deze link bij gent.blogt doet niet meer wat hij zou moeten doen. [/test]

En bij mij werkt hij ook niet meer. Een tijdelijke bug bij De Standaard (DS), of hebben ze dan toch plots besloten hun partnerprogramma af te sluiten?

Sinds een tijdje zijn er een klein dozijn websites (waaronder mezelve en gent.blogt) die naar betalende artikels van bij DS kunnen linken. Daar weten ze van welke website een bezoeker afkomstig is, en als de klik van één van die paar websites komt, hoef je als bezoeker niet on te loggen om de artikels te zien.

En dat is het dat nu blijkbaar niet meer werkt. Eens rondkijken op andere sites van partners? Och nee, we zullen ‘t wel horen op één van de tientallen DS-weblogs zeker? :)

Woord van de dag: exosmose

zondag 3 april 2005 in Woord. Permanente link | Geen reacties

Stroom tussen twee vloeistoffen gescheiden door een semi-permeabele wand.

De winnaar van het wereldkampioenschap trekzetelzitten werd gedisqualificeerd toen bekend werd dat hij zijn Cola Light door middel van exosmose tot zich nam.

Ook metaforisch.

‘t Is welhaast exosmotisch hoe die css-layouts het internet overnemen de laatste jaren.

Klootjesvolk

zondag 3 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik erger me de laatste tijd wel aan meer zaken, mar deze is ongetwijfeld niet controversieel: bloody vox pops!

Wat voor boodschap hebben wij in ‘s hemelsnaam als aan een groepje anonieme Vlaamse toeristen op het Sint-Pietersplein, ons kond maken dat ze zó content zijn dat ze voor één keer in Rome zijn en dat het toch wel “fantastisch” is dat er juist een paus doodgaat. Of ze katholiek zijn? Nee, maar ze hebben er wel één mee, kijk, dààr. Een gastje dat waarschijnlijk juist zijn plechtige communie gedaan heeft. Wat hij ervan vindt? Ja, de paus zelf heeft hij niet zo goed gekend, maar ja, …

Of een andere dame: “ja, we we hebben constant naar televisie gekeken, CNN, TV Bologna, we hebben gebéden voor de paus…” De vraag van de journalist—ik zou het niet kunnen uitvinden—”En, heeft het geholpen?”

AAAAAAARGGGHH!!! Jà, het heeft geholpen, hij is skateboardend het Sint-Pietersplein overgestoken alwaar hij half-pipe-gewijs een duik in de dichtsbijzijnde fontein genomen heeft!

Nitwits!! Laat-ons-hoofd-met-rust!

Beste televisieredacties: kijk nog eens naar de vox pops bij Monty Python of bij Fry & Laurie. Vergelijk dat met uw eigen nonsens tijdens recente journaals. Trek uw conclusies.

Dedju.

Van Nu en Morgen

zondag 3 april 2005 in Weblog. Permanente link | 10 reacties

Zegt Karl in een commentaar op mijn gepikeerde entry over zijn artikel in De Morgen:

ik heb samen met Astrid Wittebolle het e-interview met Dominiek gemaakt. Of zijn antwoorden correct werden weergegeven kan je nagaan op struikgewas.be. Wanneer jij , XL en Dominiek vernoemd worden als initiatiefnemers dan komt dat omdat de initiële discussie over de wenselijkheid van een megablog door jullie werd opgestart. Jij schreef daar toen een heel boeiende analyse over trouwens. In het interview staat ook dat na het bericht in De Morgen over de megablog-plannen plannen enkel Dominiek overbleef om de blog echt op te starten. Als je dat ‘dichterlijke vrijheid’ noemt,dan mag dat. Het is wel de waarheid. Daarom is hij de voorman van de Vlaamse bloggers, of jullie dat nu allemaal leuk vinden of niet.
Mag ik je bovendien ‘on the record’ melden dat ik jouw blog de beste vind die in de Vlaamse ‘blogosfeer’ te lezen is.
Wedden dat Struikgewas die positie snel zal komen bedreigen…

Succes en iets kortere tenen toegewenst

Met alle respect, maar in mijn persoonlijke opinie ligt dit commentaar geheel in het verlengde van het artikel in kwestie.

Voor de correctheid van de weergave van Dominiek’s woorden: dat kan iedereen inderdaad nakijken.

Ik kan alleen maar voor mezelf spreken, maar ik heb nooit de indruk gehad dat er sprake was van “wenselijkheid” van zo’n groepsweblog. Dat doet het klinken, net zoals het artikel trouwens, alsof er een hele beweging van Vlaamse bloggers was die vanuit een diepe zielenood dringend een Vlaamse tegenhanger van de Nederlandse shocklogs wou maken.

Ik had een postje geschreven met de loop van zo’n stokje door de Vlaamse blogosfeer, Tim heeft daarop gereageerd. Hij stelde zich naar aanleiding van mijn PDF de vraag of het zou mogelijk zijn, zo’n groepsweblog in Vlaanderen. Dominiek reageerde dààrop, hij stelde bewust overtrokken en provocerend

De Vlaamse webloggers zijn namelijk vaak nogal kneuterig, bescheiden, weinig ambitieus en ze bloggen er op los “gewoon, omdat het plezant is, zonder meer”. Daarbij worden vaak uitgesproken meningen vermeden (zeker als die niet conform het bestaande waardenpatroon zouden zijn) en vertellen ze vaak gewoon hun eigen verhaaltjes.

en verbond er meteen de vraag aan

Zou er in het Vlaamse internetlandschap plaats zijn voor een grote blog met meerdere redacteurs ?

Het is redelijk duidelijk dat Dominiek de man is met de visie en de initiatiefnemer. En zijn visie is heel erg duidelijk niét een groepsweblog zoals bijvoorbeeld gent.blogt er één is of BoingBoing, waar elke auteur zomaar op kan schrijven, maar wel zoals hij het zelf verwoordt

een soort van on-line-versie van een weekendkrant

met een eindredacteur die coördineert, die de entries nakijkt op factuele en taalcorrectheid en die beslist over opportuniteit en timing van de entries.

Ik zag het wel zitten om op iets dergelijks te schrijven:

Het lijkt me vooral interessant om mezelf een discipline op te leggen, waarbij ik niet (zoals ik nu doe) zomaar om het even wat in mij opkomt neerschrijf tot ik even niet meer weet wat gezegd en er dan mee ophoud en zonder nalezen op “save” duw, maar integendeel een plan maak voor een relevant artikel, daar over nadenk, een structuur op poten zet en invul, schrijf, op mijn taal let, schaaf, nalees, en dàn pas publiceer.

En dàt was mijn kandidatuur voor het ding. Dominiek antwoordde daarop in commentaar

Verwacht deze week maar een mailtje met wat meer info en vragen van mijnentwege…

Wat hij ook deed:

Zin om mee te discussiëren of suggereren m.b.t. de vorm en inhoud van die opkomende blog (of gewoon om “de laatste wendingen” op te volgen) ? Dan heet ik jullie van harte welkom op http://dominiek.be/redactieruimte/

Dat was op 27 januari, een paar dagen nadat ik officieel was begonnen op een nieuw werk, en ik moet tegeven dat ik mischien één keer naar die site geweest ben en er daarna eigenlijk niet meer over nagedacht heb. Zelfs in zoverre dat ik het me nu pas herinner dat er ergens een on-line discussie was, en zeggen dat het me een aantal vragen uitgespaard zou hebben—ik heb de layoutperikelen bijvoorbeeld helemaal gemist: wat mij betreft was het eerste dat ik opnieuw van het groepslog hoorde een mailtje van Dominiek op 22 maart waarin hij me de praktische modaliteiten om te posten doorgaf.

…maar bon, dit alles om samen te vatten: by no stretch of the imagination kun je uit een dergelijke, voor het overgrootste deel publieke, historie een statement brouwen dat ik een initiatiefnemer zou zijn. Dichterlijke vrijheid? Nee, gewoonweg, stomweg, onwaar. Tenzij we het woord herdefiniëren als “de aanleiding geweest zijn van de aanleiding van een idee waar men achteraf ook in een zeer ondergeschikte rol aan meedoet”.

…maar goed, dat zijn maar factuele fouten, die even snel gemaakt als verbeterd zijn. De allergrootste fout in zowel het artikel als deze reactie is een conceptuele: de gedachte dat er zoiets bestaat als “de” Vlaamse blogosfeer.

Ik meende het serieus toen ik zei dat de Vlaamse blogosfeer iets is als een kudde katten: hij bestaat gewoon niet, en kan dus al helemaal niet een voorman hebben. Toen ik mijn pdf-je maakte dat arguably de aanleiding was die de bal aan het rollen zette, was dàt wat me het meeste opviel: er zijn een heel aantal verschillende netwerken van mensen die elkaar kennen, en die via een relatief klein aantal “connectoren” met elkaar verbonden zijn.

Ik had vóór dat stokje en die PDF denk ik nog nooit Dominiek’s weblog gelezen, en al zeker niet dat van i., of dat van Lilith, of dat van Lena. Allemaal mensen waar ik ondanks jàren in weblogland in Vlaanderen nog nooit van gehoord had.

En dan heb ik het nog niet eens over de vele duizenden Vlaamse LiveJournalers, of MSN Spaces-mensen, of de soms heel erg nauw met elkaar maar met niemand anders verbonden Skynetbloggers, of communities als Photoblog of Flickr of de  mensen op diverse forums als pakweg Belgiumdigital

Er is een hele verscheidenheid aan -osferen, die samen kunnen hangen om verschillende redenen—regio, taal, interesses, leeftijd, gelijkaardig technologie, …—zodat iemand als Steven eigenlijk minstens evenveel en wellicht méér verbonden is met pakweg Ted en Julie als met pakweg ondergetekende.

En dan hoop ik dat je begrijpt hoe, met permissie, ronduit belachelijk een zinnetje als dit klinkt:

Daarom is hij de voorman van de Vlaamse bloggers, of jullie dat nu allemaal leuk vinden of niet.

En o ja, dat van die “Wedden dat Struikgewas die positie snel zal komen bedreigen”: ik lig er echt niet van wakker dat Struikgewas of wat dan ook “beter” zou zijn dan mijn weblog, ik kan zelf zó een riem Vlaamse weblogs geven die ik beter vind dan de mijne.

Maar zelfs hier steekt het fundamentele probleem weer de kop op: véél te verregaande over-versimpeling van de dingen, net iets dat ik van de geschreven pers niet zou verwachten. Hoe kun je nu zeggen of Herman’s wereldkeuken “beter” is of niet dan Luc Van Braekel’s site?

Ik wéét dat je in een krant niet de plaats en de tijd hebt om alles even genuanceerd te behandelen, maar over het internet in het algemeen en weblogs in het specifiek loopt het soms echt wel de spuigaten uit.

update: omdat juist juist is—’t is waar dat er uiteraard per definitie een vlaamse blogosfeer is, maar ik had de indruk dat de term gebruikt werd als een min of meer samenhangend geheel, zoiets waarvan er een voorman kan zijn. En dat vind ik verkeerd. Net zoals “vlaamse muzikanten” uiteraard ook bestaan, maar dat je net zo weinig van een samenhangend geheel kunt spreken omdat dat van Raymond van het Groenewoud over Sigiswald Kuijken tot Lords of Acid gaat.

Firefox miserie

zondag 3 april 2005 in Internet. Permanente link | Eén reactie

Ik ben een zaag. Of een zeur, zo u wilt. Stop the press!

Kijk, nog iets waar ik over kan zagen: Firefox doet vreselijk raar de laatste tijd. Op twee verschillende computers.

Op mijn computer in de living thuis weigert de officiële release-versie te werken. Ik heb al alles geprobeerd: profiel uitgewist, gedesinstalleerd, alles manueel uit de registry geplukt, alle bestanden met de hand verwijderd, tien keer rebooten: to no avail. Het ding start op, en loopt vast zonder verdere boodschap. Er komt gewoon geen venster op mijn scherm als ik firefox.exe opstart.

Stom genoeg werken de nightlies wel, dus kan ik toch nog verder. Behalve dat ik nu met een echt wel verschillende keren per dag crashende browser werk. Maar wel living on the edge, ik ga er dus niet al te veel over klagen.

Op mijn laptop is er een heel ander probleem: Firefox start wel op, maar slaagt er niet in om naar websites te gaan. Wat ik ook ingeef, ik krijg terug

[adres] could not be found. Please check the name and try again.

Zelfde dansje daar: eerst connectieproblemen uitsluiten (het werkt in Internet Explorer en Opera), zien of er een dns-probleem zou kunnen zijn (IP ingeven, zelfde resultaat) dan configuratie- en proxyproblemen uitsluiten (op een gewone telenetlijn zetten zonder firewall en met een nieuw profiel, zelfde resultaat), alles desinstalleren en manueel waar nodig registry en harddisk opkuisen, herinstalleren (zelfde resultaat), dan uit miserie de laatste nightly installeren (zelfde resultaat). Grrr.

update: iets omschrijven is meestal heel erg therapeutisch. Nu ik dit hier net boven nagelezen heb, besef ik plots wat het wellicht zal zijn. Het ligt duidelijk niet aan Firefox zelf, want dat is al helemaal weggehaald en teruggezet. Wedden dat het ligt aan het een of ander meegeleverd spul van Norton, waar ik ooit eens per ongeluk OK geklikt zal hebben op de vraag “block internet access for this program?”

update 2: jazeker. Kieken dat ik ben:

Screenshot van Norton Internet Security, alwaar ik Firefox gewoon geblokkeerd had. Tsss!

./me slaps himself around with a wet fish.

Oh well. Nog een geluk dat ik zo slim was om tenminste te vermoeden dat het mijn eigen domme schudld was, en dat ik er de helpdesk op het werk niet mee lastig gevallen heb.

Great stuff!

zondag 3 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Een geslaagde rentrée, zou ik zo zeggen, met het nu al onsterfelijke yo! Martine voor kassa vier, bitch!

Ik moet dringend eens naar i. haar meneer gaan luisteren in ‘t echt.

links for 2005-04-03

zondag 3 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Hoedadde?

zondag 3 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

‘t Was een beetje gelijk naaktfoto’s van Teri Hatcher vóór haar implantaten: Bart Peeters in het Engels. ‘t Is niet evident natuurlijk, live op den televies, maar toch: “we have to gave you a how? so! game box, and you leever than I” was zeker om te lachen, maar “Kunt u ons eventueel tonen” als “Could you eventually show us” vertalen,  for shame. :)

Het kan niet anders of Bart is, godbetert, zenuwachtig. Anders ben ik ervan overtuigd dat hij dat nooit zou doen.

Ach ja. Het overkomt ons vrees ik allemaal. De eerste keer dat ik, veertien jaar oud of zo, de (Engelstalige) vader van mijnen besten maat sprak, zal ik me mijn hele leven met schaamrood op de wangen blijven herinneren. Ik kwam niet veel verder dan een drietal variaties op “good day” stamelen.

Of onze leraar Duits die een tijdje vóór de val van de muur tijdens een vraaggesprek aan de officiële Berlijnse gezant van het ministerie iets vroeg als “und wann die Mauer fallt, dan werden sie ganz verrückt sein, oder?”

Huhu.

Voor de rest: Sylvia Muyshondt was weer machtig goed, joechei!

Opkuis

zondag 3 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | 4 reacties

Ik blijf verder opkuis houden in mijn Newsgator, want verdorie, dit is toch wel een beetje des Guten zuviel:

Unread

Verdwijnen dus vandaag:

  • John Robb’s weblog, een bijzonder boeiend weblog over globaal terrorisme en dingen.
  • John Topley’s weblog, die eigenlijk al een paar maand me niet mee interesseert :)
  • Joystiq. Ik zou het enorm graag volgen, maar het lukt me niet. En het gaat allemaal over spelletjes die ik toch nooit ga kopen. Voorlopig ben ik nog maanden zoet denk ik met World of Warcraft.
  • Julie Leung’s Seedlings and Sprouts. Ook en geval van ik zou wel willen maar het lukt gewoon niet. Julie schrijft goed en veel, en ik wou dat ik het allemaal kon lezen, maar ze schrijft gewoon veel te veel :) En ik krijg een schuldgevoel van die toentallen unreads.
  • Kadyellebee. Geen full posts, en dus wég. Ik ben onverbiddellijk. Als ik om een entry te lezen ook nog eens een browser moet open doen, blijf ik bezig. Eigenlijk spijtig, want Kristine was vaak wijs om lezen.
  • Larry Osterman’s weblog: machtig interessant, maar geen tijd
  • Lewis & Clark: What Else Happened: bij nader inzien te Amerikaans, het interesseert me eigenlijk niet zoveel. Samuel Pepys’ wblog was interessanter.
  • Microsoft Watch: Mary Jo Foley werkt mij eigenlijk op mijn zenuwen. Begone!
  • MoCo Loco: ik heb er toch geen geld genoeg voor, voor al dat schoon gerief.
  • Mr. Sun: té ver van mijn bed.
  • msnsearch’s WebLog: eigenlijk gebruik ik MSN Search (nog) niet behalve voor lokaal zoeken.

Zo. Stay tuned for more Today I usubscribed from… morgen. Kijkt, ziet, zo geraakt een weblog wel rap vol hé?

Kogel, kerk, door

zondag 3 april 2005 in Weblog. Permanente link | 3 reacties

BlogjetAllez ju.

Mijn crash-issues met Firefox nightlies, maar ook het nieuws dat de bugs in het ding eigenlijk Typepad-bugs zijn en dat de ontwikkelaar bezig is aan een paar van mijn nice-to-haves, én het simpele feit dat het echt wel een zeer fijn programma is dat ik de laatste tijd on-again-off-again maar meer on dan off gebruik : BlogJet is bij deze uit evaluatie en legaal de mijne!

Engels

maandag 4 april 2005 in Internet. Permanente link | 17 reacties

Ware woorden.

En van dat Engels is effektief zo. Ik lees bijna uitsluitend Engelse boeken, mijn baas komt uit het Verenigd Koninkrijk, de omgang met collega’s gebeurt grotendeels in het Engels, wij kijken buiten het nieuws en een paar series hier thuis bijna alleen naar BBC2, ik luister naar de BBC op de radio, ik denk ook steeds vaker in het Engels.

Ik ben geen specialist ter zake zoals Bruno—ik haatte gramatica op school en taalkunde op de universiteit—maar het is wel mijn ambitie om ooit eens een echt mooie papieren OED te kopen, en als dat niet lukt, dan toch zeker de microscopische editie. De CD-ROM heb ik al jaren geleden gekocht, uiteraard.

Ik houd van Engels. Engels is voor mij een beetje zoals een stad als Gent: grondig modern op sommige plaatsen, maar je bent nooit ver weg van duizend jaar geschiedenis. Net zoals in een middeleeuwse stad zijn er vele manieren om eenzelfde doel te bereiken en kun je in de steegjes verdwalen—is er een taal die subtieler is dan het Engels? Géén die ik ken. Zijn er talen met meer bronnen dan het Engels, met keltische en noorse en anglonormaanse en saksische en latijnse tradities? Toch niet dat ik weet. Leve het Engels, met zijn soms onmogelijke spelling en ditto uitspraak, met zijn obscure-maar-toch-nooit-vergeten  woorden, met zijn soms ultra-lapidaire en dan weer barokke stijl.

Maar: ik dénk er niet aan om een persoonlijk en publiek weblog in het Engels te schrijven. Niet dat ik denk ik niet zou kunnen: ik sla me redelijk uit de slag in de dagelijkse omgang, en op taaltesten kan ik behoorlijk voor een native speaker doorgaan. Maar wel omdat ik geen zin heb om anders te schrijven dan ik denk.

Nu kan ik entries doorspekken met anglicismen en flarden Engels, maar mocht ik in het Engels schrijven, dan zou ik daar moeilijk Vlaams tussen kunnen schrijven.

En ook: ik ben nu eenmaal geen native speaker. Waardoor ik geen eigen idioom heb maar enkel een via-BBC-en-boeken-en-films-allegaartje van Hollywood over New York tot Londen en Ierland. En zoals mijn vader me ooit zei toen ik heel erg klein was: doe geen accenten na tot je de taal perfect spreekt.

Weinig is zo belachelijk die mensen die potjesengels schrijven vol “i’m gonna do” dit and “I wanna say” dat. Bijna niets is zo irritant als een niet-native speaker die denkt cockney te moeten spreken, compleet met te pas en te onpas glottal stops en rhyming slang, maar dan wel met een Hollands of Vlaams accent en met het vocabularium van een kind van vijf.

Zodus: op een zeldzame uitzondering van “spelen met de OCR van mijn computer” of “iemand antwoorden die geen Nederlands spreekt” na, en op in onvervalst Euro-Engels gestelde dingen voor het werk na: geen Engelstalig persoonlijk weblog voor mij.

Eum. Ahem. Vergeten wat ik eigenlijk wou zeggen. Draad kwijt. En, zie ik net, ook mijn tijdsbesef. Het is begod bijna halfdrie en binnen een dikke vier uur moet ik er weer uit om naar het werk te gaan.

Bedwaarts!

Woord van de dag: antediluviaans

maandag 4 april 2005 in Woord. Permanente link | Eén reactie

Van vóór de zondvloed.

Maar jongens toch, zie wat er hier nu staat: een antediluviaanse laptop. Trrr.

Uhng?

maandag 4 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Be the VEDETT to enter and get your free goody bag?

Kaas

maandag 4 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Boterhammen met kaas. En da’s alles. Maar wel veel kaas en veel boterhammen.

links for 2005-04-04

maandag 4 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Bezocht, update

dinsdag 5 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik weet niet goed waar die plotse herontdekte opstoot van myworld66 vandaan komt in “de vlaamse blogosfeer”, ik herinner me hetzelfde in januari 2004, maar alla. Update van Europa alleen, want sinds vorig jaar is er enkel Polen en Finland bijgekomen:

Woord van de dag: histolytisch

dinsdag 5 april 2005 in Woord. Permanente link | Geen reacties

Met betrekking tot het oplossen (zoals in vergaan) van organisch materiaal.

Pff een rotte appel gevonden, wat is dat nu? Een beetje schimmel? Was het nu nog liquefactie, ja. Neem een voorbeeld aan onze frigo, die zit vol histolytische sossiesen!

links for 2005-04-05

dinsdag 5 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Woord van de dag: masticateur

woensdag 6 april 2005 in Woord. Permanente link | 3 reacties

Masticateur
Toestel om bijvoorbeeld vlees mee voor te kauwen.

Oeioei, zó’n taaie varkenskotelet, als ik daar aan begin ben ik vanavond nog bezig! Mariette, de masticateur!

Mijn grootouders hadden zo’n ding, en het is echt wel een prachtig apparaat. Probleem is dat het wel moet onderhouden worden, want toen ik het de laatste keer gezien had zat er roest op, en dan zie ik het me niet echt nog gebruiken.

Dat moet volgens mij nog altijd gemaakt worden trouwens, en zelfs met precies hetzelfde uitzicht—misschien om patentredenen.

links for 2005-04-06

woensdag 6 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

[ . ]

woensdag 6 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Da’s zo ongeveer wat ik nog kan uitbrengen. Mijn stem is wég.

Ik had al een dag of twee een beetje keelpijn, maar vanavond is het van oei! Ik zuig me kapot op lidocaïne, maar het doet echt verschrikkelijk pijn.

En ik kan geen woord meer uitbrengen. ‘t Is te hopen dat het morgen beter gaat, want ik heb heel de dag vergaderingen.

Ik zou zeggen, ik ga naar bed, maar ik moet eerst nog The Apprentice zien.

Een groot gemak

donderdag 7 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik zit op de trein naar Brugge op spoor 12 te wachten, en ondertussen drink ik zoals elke morgen mijn halve liter Cola Light in het mini-cafetariaatje.

Met dat verschil dat vandaag Sandra een andere trein gepakt heeft, en dat ik nog een minuut of twintig te wachten heb. En dat ik dus mijn laptop in de muur kan steken en telenethotspotgewijs het internet op kan.

Mocht ik geen vrouw en kinderen of werk hebben, ik ging alle dagen hele dagen in het groot cafetaria zitten beneden—de dingen die een mens dààr meemaakt!

Maar alla. Straks vergadering. Als ik niet kan spreken, heb ik beter wat meer dingen uitgeschreven. Waar ik dus nu aan verder ga werken. Tschüssi!

links for 2005-04-07

donderdag 7 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Ai

donderdag 7 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Vanmorgen tot 9u30 ongeveer geen stem, en dan was het over. Ik heb er wel een halve doos Tyrothricine lidocaïne voor opgezogen.

Gebabbeld tot laat in de namiddag, en op de trein naar huis werd het plots weer prijs: stem plots weer weg. Maar nu wel met meer pijn dan gisteren, pauvre de moi.

Als het morgen niet beter is, zal het van thuis werken worden, vrees ik. Nog een voordel van internetwerk, da’s wel goed. Ik moet een redelijk ingewikkelde offerte bekijken, dan kan dat op mijn gemak.

Maar godver, ‘t was al heel erg lang geleden dat ik ziek geweest ben.

Woord van de dag: oniem

donderdag 7 april 2005 in Woord. Permanente link | 3 reacties

Met vermelding van naam.

Ik weiger commentaar te krijgen van onbekende personen. Als ze niet de moed hebben om hun klachten oniem te doen, ben ik er zelfs niet in geïnteresseerd.

Ziek

vrijdag 8 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ziek, keel, pijn, hoofd, pijn, thuis.

En tot de conclusie gekomen dat het niet veel zin heeft om enerzijds ziek thuis te zitten, maar anderzijds wel nog verder te werken voor het werk.

Dus: ik ga niet meer verder werken zoals vanmorgen en vanmiddag, maar de namiddag en het weekend uitzieken.

Woord van de dag: monoxiel

vrijdag 8 april 2005 in Woord. Permanente link | 3 reacties

Van één stuk hout gemaakt.

Al die boekenkasten van IKEA, da’s brol. Ik heb mijn meubels liever monoxiel. Zou ik niet zo een stam kano-bouwers uite de Stille Zuidzee kunnen kopen?

Foon

zaterdag 9 april 2005 in Computers en dingen. Permanente link | 6 reacties

De kogel was na veel vijven en zessen, door omstandigheden buiten iedereens controle, uiteindelijk door de kerk: geen GSM van het werk voor bibi.

Dus dan maar zelf zo’n ding gekocht. Het is niet zo’n verschrikkelijk duur ding geworden, maar ook geen ding van 50 euro.

Er zit een cameraatje in. Een slechte camera, uiteraard, maar ik loop toch altijd met mijn Ixus op zak en meestal met mijn D70 op de rug, dus zo erg is dat niet. Wel wijs dat het ding blijkbaar een soort primitieve panorama’s kan forceren.

Voor de rest niet veel toeters en bellen, ook zo geen minuskuul ding dat je niet terugvindt in een binnenzak, maar net groot genoeg om niet te groot of te klein te zijn. Een degelijk scherm, voldoende geheugen, geluid dat goed genoeg is om mijn favoriete ringtone to great effect te kunnen gebruiken, en ik kan er mijn afspraken bloetoefgewijs in en uit krijgen.

En, heh, ontdekte ik daarjuist: ik kan ermee naar de radio luisteren.

Maar bon, telefoons zouden geen telefoons zijn als ik er niet zo ongeveer drie uur (echt serieus) aan had moeten duwen en trekken om het ding geconfigureerd te krijgen. Mijn enige vraag aan de dame in de winkel was dat ik absoluut wou beelden kunnen versturen via e-mail. Nee, geen MMS, ik wil wel degelijk naar een computer sturen en niet via iets anders dan e-mail, ja ik wist dat bluetooth naar de computer kan sturen. Kan ik met enkel MMS gewone e-mails sturen? Zeker, verzekerde de dame me. En heb ik zeker geen GPRS of zoiets nodig? Neen, niet nodig.

Ik kom uit een tijdperk dat een cell phone iets is dat in een gevangenis hangt en heroïne een vrouwelijke heldin. Ik ken dus niets van die hele mms / gprs / sms / messaging / weetikwatnog-historie. En dus vertrouwde ik die dame onconditioneel, ook en vooral omdat ze mij van harte aangeraden was. Doe mij maar zo’n ding waarmee ik zeker e-mails kan sturen, da’s al wat ik moest hebben.

Thuisgekomen, eerste probleem: telefoon met geen moeite aan de computer te verbinden. Bluetooth allemaal goed en wel, maar het lukte maar niet, tot ik doorkreeg dat by default de install de gsm als modem probeerde te installeren, en niet als serial device. Zucht.

Eens ik zover was, was het allemaal simpel, en geraakten mijn outlook contacts en kalender en alles proper gesynchroniseerd, en nu kan ik aan de telefoon via de gewone explorer en zo. Which is nice.

Maar: dat van die e-mail is dus geen waar. Tenzij dit ook als een e-mail telt natuurlijk:

Email,-yeah-right

Een MMS die in een mailbox terechtkomt, met stapels crap errond. Als ik dat naar Flickr stuur, komt er een vieze “Proximus MMS.” vóór de titel, en komt in het commentaar de hele tekstinhoud van de boodschap hierboven, met onder meer ook mijn GSM-nummer erin.

Dat moet toch beter kunnen? Het staat me bij dat die dame me verzekerd had dat ik zéker e-mails ging kunnen sturen, niet alleen mms-en, dus heb ik me via de oline configurator van de maker van mijn kleinood allerlei configuraties laten op-sms-en WAP, en GPRS, en MMS, en Telenet en Proximus, en allerlei combinaties uitgeprobeerd.

Conclusie: ik denk dat ik alleen gewone WAP en gewone MMS kan doen. En dat ik dus geen gewone normale vanilla e-mails kan versturen.

Bah.

Woord van de dag: abiotisch

zaterdag 9 april 2005 in Woord. Permanente link | Geen reacties

Gekenmerkt door de afwezigheid van leven.

onze buurt is op vrijdagmorgen om tien uur welhaast abiotisch.

Well, what do you know?

zaterdag 9 april 2005 in Weblog. Permanente link | 2 reacties

Kijk, met een beetje stampen en duwen (en, vermoed ik, een likje extra betalen), lukt het alsnog.

Niemand is nog veilig voor mij! Mobloggin’ live ‘n’ direck! DJ MC Michel in da house! Boyiiee!

Heh.

Woord van de dag: abnoderen

zondag 10 april 2005 in Woord. Permanente link | 4 reacties

Snoeien.

Dringend tijd dat ik de klimrozen abnodeer. Of is het daar nu al te laat voor? In ieder geval: ik zou moeten schroeven in de muur vijzen en er een soort klimwerk van draden aan moeten bevestigen, anders ligt mijn guirlande d’amour tegen binnen een week of twee zo plat al een vijg op de grond.

Last year’s buzzword

zondag 10 april 2005 in Weblog. Permanente link | Geen reacties

Tja, ik heb nu zo’n telefoon en ik heb nu zo’n GPRS-dinges, dus hoog tijd voor het nieuwste van het nieuwste: een moblog!

[note to self: niet vergeten de datum van deze entry per okkasie te verzetten naar 2003 of zo]

links for 2005-04-10

zondag 10 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Aziaten

zondag 10 april 2005 in Safari. Permanente link | Eén reactie

Ik wist dat er zaten, maar nu is het bewezen:

Veelkleurig aziatisch lieveheersbeestje

Er zitten veelkleurige aziatische lieveheersbeesten (Harmonia axyridis) bij mijn ouders. Eigenlijk een beetje spijtig dat dit exemplaar er zo “normaal” uitziet, want ze kunnen net zo goed helemaal geel zijn, of helemaal zwart, of allerlei combinaties van kleuren en stippen.

Uren

zondag 10 april 2005 in Werk. Permanente link | 3 reacties

Het heeft zijn voordelen, in Brugge werken—veel kant en chocolade zien, veel toeristen ook—maar het heeft ook zijn nadelen.

Eén nadeel, om precies te zijn: dat ik niet op tijd thuis ben. Als ik om 17u45 stop met werken, kan ik de trein van 18u03 pakken, ben ik ergens tussen 18u38 en 18u45 aan de Dampoort, en als ik dan een beetje geluk heb met de bus, geraak ik om pakweg 19u thuis.

Net op tijd om de kinderen in bed te zien kruipen. Which is not nice: ik zie ze tijdens de week ‘s morgens een half uur, en ‘s avonds niet. En het was juist mijn highlight van de dag dat ik ze kon vragen hoe het was op school.

Een geluk dat we op het werk zoiets als glij-uren hebben: vroeger toekomen is vroeger mogen weggaan. Alwaar ik dus vanaf morgen gebruik van ga maken. Met de fiets naar het station, een uur vroeger gaan werken, een uur vroeger naar huis, met de fiets naar huis terug. En dus, met wat geluk, een uur meer kinderen per dag.

Trouwens nog een argument om een GSM te kopen: anders was ik gewoon elke dag uren aan een stuk incommunicado—wat een gedacht, in het jaar 2005!

update maandagochtend: buiten keelontsteking gerekend. Koorts en een keel als schuurpapier—linea recta terug naar de dokter.

Van ziekte

maandag 11 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

‘t Is eigenlijk vreemd. Tijdslijn:

  • maandagavond: kriebel in mijn keel
  • dinsdagavond: keelpijn, alsof ik die dag teveel gesproken had
  • woensdagavond: la croix et la bannière, keel kapot, en niets meer kunnen uitbrengen
  • donderdagochtend: nog altijd niets
  • donderdag rond een uur of tien: hoofdpijn, maar wel weer kunenn spreken, en redelijk normaal zelfs. Dan ook de hele morgen en middag gesproken.
  • donderdagnamiddag: meer en meer pijn, en vooral meer en meer hoofdpijn
  • donderdagavond: shazam! onuithoudelijk van pijn
  • vrijdag de hele dag: afzien! lijden! kapotgaan!
  • zaterdag: iets beter, maar bonzende hoofdpijn
  • zondagochten en middag: veel beter, maar nog altijd geen stem
  • zondagavond: keelpijn nog altijd, hoofdpijn opnieuw
  • maandagochtend: stem terug maar keelpijn back with a vengeance, en hoofdpijn alleen terug te dringen met pijnstillers

…een typische keelontsteking, vermoed ik dus. Enfin, denk ik toch. Ik heb er goede hoop op dat het tegen morgen zal gedaan zijn en dat ik vandaag alleen een soort opflakkering had.

En ik ben daarnet naar de dokter geweest, natuurlijk, om een briefje voor het werk (“michel mag zwemmen noch turnen”) maar uiteindelijk was het hetzelfde als ik al jàren doe: gewoon uitzieken, min of meer.

Vroeger, op school, zou het wel anders geweest zijn: direkt de dokter erbij, en de eerste dag al naar de apotheker om allerlei gerief. Ja, natuurlijk, ik zou nu ook kunnen medicamenten pakken, en siroop en zo. Of ik zou kunnen infinitesimaal verdunde druppels kwik en slangengif en schoolkrijt tot mij nemen en zeggen dat ik genezen ben door homeopathie, maar uiteindelijk: allemaal nergens voor nodig.

Al heb ik zowat de fijnste huisdokter die er is, tenzij het echt acuut is (en zelfs dàn :)) zie ik hem eigenlijk zeer weinig voor medische aangelegenheden.

[merk op hoe ik me gedeisd houd en niet in een lange tirade tegen alternatieve geneeswijzen ontvlamd ben… talk about self-restraint!]

Woord van de dag: oblectatie

maandag 11 april 2005 in Woord. Permanente link | 6 reacties

Iets aangenaams.

Evy Gruyaert is een oblectatie voor het oog.

update: zei ik Evy Gruyaerts? Niets tegen Evy Gruyaert natuurlijk, maar ik bedoelde eigenlijk Evi Hanssen:

Evi

links for 2005-04-11

maandag 11 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Dutsen in Photoshop

maandag 11 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Ik kijk zó uit naar de nieuwe Photoshop… Ik kan haast niet wachten, zó veel schone nieuwe dingen dat er in zitten om mee te spelen.

Myself

Ach, Photoshop filters, en zeggen dat ik ze praktisch nooit gebruik.

Myself2

Of deze: spooky!

Myself3

Leute

dinsdag 12 april 2005 in Werk. Permanente link | 2 reacties

Ik ga morgen en overmorgen iets doen dat ik eigenlijk heel erg graag om den brode zou doen: gaan luisteren naar mensen die iets proberen verkopen.

Ik zie graag mensen bezig die verkopen. Iemand die iets goed aan het verkopen is, dat is zoals met een koptelefoon op naar un bel di vedremo luisteren, onder de dekens om vier uur ‘s morgens op nieuwjaarochtend: genieten.

Ik denk dat ik die liefde opgedaan heb toen ik met mijn grootmoeder naar de jaarbeurs ging als ik klein was, en dat ik er met grote ogen alle productpresentaties meevolgde. Uiteindelijk, als je een stofzuiger of een mixer of een set messen kunt verkopen aan iemand die er eigenlijk geen nodig hebt, hoeveel eenvoudiger is het niet om een goed werkend ding te verkopen aan iemand die het manifest wel nodig heeft?

Dat het wereldje in Vlaanderen soms heel erg klein kan zijn, maakt het alleen maar interessanter—het subtiele spel van ik weet dat gij weet dat ik weet dat we alletwee toneel aan het spelen zijn, het is soms bijna Errol Flynn met een degen in de jaren 30.

Enfin, dat is als het allemaal goed gaat natuurlijk, als er een goeie demo gegeven wordt door iemand die weet wat zijn (of haar) product (of dienst) doet, en het goed aan de man brengt.

Als het allemaal mis loopt is het uiteraard ook groots, maar dan meer op een perverse ramptoerisme-wijze. Want ook daar zijn er nog al die schakeringen mogelijk: demo loopt in de soep maar verkoper lost het goed op, demo doet wat hij moet doen maar verkoper loopt in de soep, allebei lopen mis, alles loopt goed maar het is gewoon een slecht product, ik kan er blijven naar kijken.

Afijn. Morgen de hele dag en overmorgen een halve dag.

Woord van de dag: debacchatie

dinsdag 12 april 2005 in Woord. Permanente link | Geen reacties

Het zich gedragen als deelnemers aan een bacchanaal.

Waar waren onze gedachten? Een ontbijtcantus. En dan nog één waar de vaten bier op zich lieten wachten en we dus met koffie en croissants moesten aanzetten. Gij daar, twee croissants ad fundum—niet meteen conducief tot extreme debacchatie, maar wel eens wijs om mee te maken. Tot er met het voedsel gesmeten werd natuurlijk.

Déjà entendu

dinsdag 12 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Vanmorgen.

– <handjeschud> Goede morgen, mijn naam is Michel Vuijlsteke.

– Michel Vuijlsteke?

Tja, wat moet een mens zeggen? “Jà, Michel Vuijlsteke, dat had je niet verwacht hé”?

– Wacht eens… Michel Vuijlsteke? Ha jààà, gij hebt een weblog zeker hé?

Tsss. Tol van de roem I guess. :)

Behalve dat een verhelderende dag, soms. Veel is er niet over te zeggen zonder in platitudes te vervallen (“sommige producten verdienen betere verkopers en sommige verkopers verdienen betere producten”, dat soort dingen)—ik zal in tempore non suspecto en per okkasie wel meer schrijven.

Maar goed. Behalve dat: morgen nog eens een sessie.

links for 2005-04-12

dinsdag 12 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Woord van de dag: trivirgaat

woensdag 13 april 2005 in Woord. Permanente link | Eén reactie

Met drie strepen.

Als ik klein was, was Adidas zo’n beetje hetzelfde als schoenen van Staf van Shoeconfex. Ik vraag mij af hoe ze erin geslaagd zijn die trivirgate sloefen van Alle Domme Idioten Doen Aan Sport naar even-cool-als-Nike te doen evolueren.

links for 2005-04-13

woensdag 13 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Content management, suite et (presque) fin

woensdag 13 april 2005 in Werk. Permanente link | Geen reacties

Te gepasten zijn volgt een write-up, maar alvast dit: ik ben eruit voor wat het content management betreft.

En ook: ik wou soms dat ik nog eens een paar verloopsgesprekken kon voeren, aan de kan van de verkopende partij dan wel.

Ik deed van het hele verkoopsproces niets zo graag als dat. Eigenlijk, dat was zowat het enige dat ik graag deed. De rest—prijsbepaling, offerte schrijven: mbeh. Maar het naar de klant gaan en ze proberen ervan overtuigen dat onze oplossing een goede oplossing was: jazeker.

Enfin ja.

Woord van de dag: zoötisch

donderdag 14 april 2005 in Woord. Permanente link | Geen reacties

Overblijfselen van levende wezens bevattend.

Bweikes! Hoog tijd om de binnenkant van de auto ook eens te laten kuisen, hij begint echt wel zwaar zoötisch te worden.

links for 2005-04-14

donderdag 14 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Meer dan mooie woorden

donderdag 14 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik neem nu al maanden twee keer per dag de trein, op en af van Gent naar Brugge, en toch maak ik—op een hoogst enkele keer na—praktisch nooit iets mee. Geen zotinnen die mij in de gonaden proberen te stekken, geen overlijdens op het perron, niets van dat.

Ik denk dat het eraan ligt dat ik de trein op het verkeerde moment neem: die van halfnegen is meestal bijna leeg en er heerst altijd peis en vree. Daar komt nu verandering in: ik zit nu met scholieren samen. De trein van 7u22 ‘s morgens.

En vanmorgen was het al direkt in orde: familiaal drama via GSM. Ik zat in zo’n wagon waar er maar twee keer vier plaatsen zijn, op het einde van de trein. Aan de overkant zaten ze met vijf, één meisje op de tafel tussen de zetels. Uit wat in mijn tijd een gebroken gezin heette.

Het begon allemaal redelijk rustig: half grappend vertelde ze over een misverstand. Haar grootmoeder had kaartjes gekocht voor de hele familie voor een toneelvoorstelling, maar daardoor zou ze een stuk van een familiegebeurtenis missen, omdat haar grootmoeder niet wist dat er een feest achteraf was.

Stukje bij beetje, tussen Gent-Sint-Pieters en Brugge, werd het duidelijker. Het ging om een doop, er waren zeker twee families in het spel, waartussen het meisje in kwestie zowat de enige verbindende schakel was, en die met elkaar niet veel te maken hadden. Vreemde situatie, hoewel, niet zó uitzonderlijk, vermoed ik.

Maar het werd alleen maar erger. Eerst kreeg ze een SMS van haar (half-?) broer, die haar vroeg om een ketting naar hetfeest ‘s avonds mee te nemen. Wat dus niet zou lukken, want ze ze zat bij haar (andere?) familie in het theater.

Stomme vent ook die die ketting wou, want het was een ketting die zij gekregen had van haar (andere?) grootmoeder, en waarom moest ze nu speciaal later blijven, waarom kon ze dat niet aan iemand geven die het aan hem zou geven, waarom kom hij niet vroeger komen, enfin: vragen.

Ze wou proberen een uitweg te vinden, en belde dus naar haar (andere?) grootmoeder, waar er geen antwoord was. Dan probeerde ze nog iemand anders te bereiken, maar dat lukte ook niet.

En dan kreeg ze een SMS van haar (ene? nieuwe? oude?) vader. Die ze meteen voorlas. En het zat er op, iets in de zin van “waarom bel je niet terug naar je broer? ben jij echt zó veel beter dan ons dat je niet moet terugbellen? fijn van jou hoor! proficiat meisje, je hebt het weer eens mooi voor elkaar!” (echt waar, zij sprak een soort vreemd dialect, maar het bericht was in een soort Nederlands gesteld)

De stemming sloeg plots om bij de vier andere. En al helemaal toen ze plots hartstochtelijk begon te wenen. Dat het altijd hetzelfde was met haar vader, en dat het een smeerlap was, en dat het altijd hetzelfde was, en—tranen tranen met tuiten nu—dat alles anders is sinds dat dienen kleinen er is!

Diepe, diepe stilte in ons stukje trein. Wat moet een mens gaan zeggen?

En toen begon het meisje sotto voce te neuriën. En dan te zingen. Niemand zei nog iets. Wereldkampioenschap Andere Richting Uitkijken. We zaten met zes man in een stuk trein, waarvan één juffrouw, die van langs om luider en op de rand van hysterie, over en weer wiegend op het tafeltje in het midden van de stoelen, Clouseau’s Nobelprijs zong.

Spooky.

Ne veugel

donderdag 14 april 2005 in Safari. Permanente link | Eén reactie

Kijk, een vogel in ‘t station in Brugge:

Bird

Zevendubbel

donderdag 14 april 2005 in Computers en dingen. Permanente link | 5 reacties

Dit is iets dat ik regelmatig heb met Outlook: dubbels.

Zevendubbel

Ik haal mijn mail op via POP bij Telenet. Omdat ik mijn mail ook wel van elders wil nakijken (webmail op het werk, soms eens via Outlook bij mijn ouders), heb ik Outlook zo ingesteld dat hij de mails drie dagen lang op de server laat staan.

Dat werkt perfekt, maar van tijd tot tijd heb ik dus het probleem zoals hierboven. Dan gaat hij soms op één avond vier, vijf, zeven, tien keer de mails van de afgelopen drie dagen ophalen. En geen idee waarom. Misschien iets met mijn systeemklok of zo?

In ieder geval serieus vervelend.

Gibbon

vrijdag 15 april 2005 in Boeken. Permanente link | 6 reacties

Mijn treinlectuur deze week is Edward Gibbon’s History of the Decline and Fall of the Roman Empire. Bijna 230 jaar oud maar nog altijd groots om lezen. Zeg nu zelf, hoe fantastisch is dit?

The northern countries of Europe scarcely deserved the expense and labor of conquest. The forests and morasses of Germany were filled with a hardy race of barbarians, who despised life when it was separated from freedom; and though, on the first attack, they seemed to yield to the weight of the Roman power, they soon, by a signal act of despair, regained their independence, and reminded Augustus of the vicissitude of fortune³.

…en dan in voetnoot 3:

By the slaughter of Varus and his three legions. See the first book of the Annals of Tacitus.  Sueton. in August. c. 23, and Velleius Paterculus, l. ii. c. 117, &c.  Augustus did not receive the melancholy news with all the temper and firmness that might have been expected from his character. [mijn italiek]

De nobele kunst van het understatement—om niet te moeten zeggen dat Augustus in vlammende colère ontplofte. :)

Woord van de dag: vadositeit

vrijdag 15 april 2005 in Woord. Permanente link | Geen reacties

Het feit oversteekbaar te zijn (gezegd van water).

Nog een geluk dat de rijkswacht ons geholpen heeft toen het bij mijn ouders overstroomd was die keer voor nieuwjaar. Voor mij ging het nog, maar voor de kinderen was de vadositeit niet meteen optimaal te noemen.

links for 2005-04-15

vrijdag 15 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Zelie

vrijdag 15 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Vraagt Zelie:

Ook ik ben opzoek naar de betekenis van de naam Zelie. Dit doordat dit mijn eigen naam is. Ik woon in Nederland

Voor eens en voor altijd: Zelie is een negentiende-eeuwse versie van Célie, dat dan weer een afkorting is van Cécile, of Cecilia.

De heilige Cecilia was een romeinse martelares in de derde eeuw. Verstikking, hoofd afkappen, drie dagen door blijven leven, enfin, gerief. Ze is de patroonheilige van muziek en muzikanten (vandaar de vele harmonieën en fanfares die “Sint-Cecilia” in het vaandel dragen).

update: kom het tegen. Check het commentaar.

Ken uw talen

vrijdag 15 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

‘t Was vandaag een meertalige dag op de trein. Vanmorgen twee commeren, op weg naar Brugge. Problemen met tienerdochters:

…yeah, I know. I know, I keep trying to debate with my daughter to put on a shirt, but you know, their metabolism is so much higher—they’re not going to get sick, they’re just going to get cold.

Op een propovolle bus van het station in Brugge naar de Markt:

ben parlons français, y’a quand même personne qui comprend

Maar de quatre quarts werd wel genomen vanavond op de trein terug naar Gent.

Er zat een zatte mens op de trein (alweer, inderdaad). Maar dan wel van het type happy drunk, en hij viel niemand lastig. Hij zat er met een rugzak vol halve liters Jupiler, en met een GSM vol vrienden en kennissen. Waar hij, de hele rit van Brugge naar Gent-Sint-Pieters, methodisch doorgegaan is.

Zowel door het bier als door de nummers, al was de methode van telefoneren van het genre it’s a method Jim, but not as we know it:

Hello? You there? Is this Jake? Min? Who’s Min? Hello? Hello?

of ook

Hello? Is Linda there? Who am I talking to? (…) Who? SHIT! I’m trying to talk to me mum! (…) Yeah, I’m on the piss. Amsterdam. Holland. Yeah, train. Hello? Hello?

of deze, die ik wel een van de betere vond:

Hello? Jake? Is that you? (…) Yeah. Yeah. Listen. I’ve got to hang up now ’cause you seem too drunk to talk to. Yah. Cheers.

Toegekomen in Gent-Sint-Pieters, schiet de kerel recht, vraagt aan de rest van de wagon:

Folks! Is this Ghent? (bevestigend geknik) Yeaaah!! Good stuff!!

Enfin, ik overgestapt van de trein die naar Brussel voortreed naar één die aan de Dampoort passeerde. Wie schetst mijn verbazing als de man, een minuut of tien later, met nieuw bier in de hand rechtover mij komt zitten in de trein naar Antwerpen. En een conversatie aanknoopt.

Eeeeeee!! That’s a nice hat, that. Proper hat, like. Where’d you get it?

…doelend op mijn hoed, een toch wel redelijk normale bruine deukhoed, die al een beetje begint te verslijten wegens alle dagen aandoen. Och ja, zeg ik, ‘t is en hoed hé. Gekregen voro nieuwjaar, dus ik weet nit echt van waar hij komt.

Couldn’t help overhearing you talking about Amsterdam just then, houd ik de conversatie gaande, en of hij misschien op reis is?

Travel? Nah. Going to Amsterdam. I’m in Belgium now, me.
Mind you, I don’t travel. I work. Been in the Netherlands three years. Now in Belgium.

Werkt hij in Brugge misschien?

Yep. I’m an easersleeper. Hard work. Hard workers in Belgium. Much harder than in the Netherlands. In the Netherlands, it’s work a bit, coffee, work some more. Harder workers in Belgium.

Een iezerslieper?

Eye sir sly purr, eezer sleepen, you know, steel works like!

Aha, een ijzerslijper. Hard werk inderdaad.

Very hard word. I like Belgium though. I’ll stop here for a while. Maybe I’ll stop here forever.

En toen werd hij helemaal enthousiast:

But first! I have to go to South America! For the women! Not Brazil, no, you’ve got to learn Portuguese for Brazil. Spanish, me, I’m going to learn. One word a week! And then: South Am-er–ee-ca! Ve-ne-zoo-ell-aaaaa! Chee-caaaaas!!!

Ik vond het bijna spijtig dat ik van de trein moest.

Bait

zaterdag 16 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Eén reactie

Kijk, iemand die liever honden dan moslims ziet:

Tsss vuile moslim, ga ne keer uzelf wassen, precies of gij staat nooit naar u te kijken in de spiegel smorgens, loser, steekt ne keer ne c4 in u gat en ga wa op een duiveplein staan melken paljas, gij zijt waarschijnlijk ook nog is zo ne choco die graag in de poepkes van de schape zit te boren, by the way die stinke nog harder, kben van gaia homofielig moslimmeke van men reet. zaagt ne keer over u kat.
[Rotkojot, zaterdag 16 april 2005, 12u44]

Zou die nu echt “van gaia” zijn? Nee zeker?

Woord van de dag: soliloquaciteit

zaterdag 16 april 2005 in Woord. Permanente link | Geen reacties

Het monologeren.

Niets zo fijn in vergaderingen als mensen met extreme soliloquaciteit—op den duur praten die zichzelf meestal toch onder tafel.

links for 2005-04-16

zaterdag 16 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Eén reactie

Woord van de dag: mactatie

zondag 17 april 2005 in Woord. Permanente link | 4 reacties

Het doden, in het bijzonder het slachten van een ritueel slachtoffer.

Ik heb nooit anders geweten dan dat wij kippen hadden in de tuin. Mijn grootmoeder kocht ze als tsjiepkes, ze kregen eerst meel, en dan altijd maar grover graan (van bij madame Landsgrave zaliger!), om uiteindelijk aan een graan/mais-mengeling te eindigen. Ah, het gevoel van met twee armen tot aan de oksels in een enorme bak koel kiekeneten te roeren… groots.

De beesten zaten overdag in grote kooien die dag na dag op een nieuw stuk vers gras stonden, ‘s avonds in een grote ren, en ‘s nachts in een ruim kot mer stokken om op te zitten.

Enfin, de kippen hadden wel een fijn leven. Tot het onvermijdelijke moment van de mactatie natuurlijk: met elk jaar dat mijn grootmoeder verouderde, werd het minder om aan te zien, tot zelfs te gruwelijk voor woorden. De nek half door, een bot kapmes, de achterkant van het kapmes, een vort kapblok, een mes onder de tong of net niet, uiteindelijk zelfs met de long rifle vanop afstand, en met een spade in de losse modder… ik bespaar u de details.

Redesign

zondag 17 april 2005 in Weblog. Permanente link | Eén reactie

Eén dezer zal het er toch van moeten komen: ik ben het uitzicht en de functie van mijn weblog hartsgrondig beu.

Ik wil wisselende headers, ik wil meer kolommen, ik wil meer vaste features in een aparte kolom, ik wil meer typografie, grotere titels.

Stuff

En ik wil ook meer schrijven. Maar ik heb geen tijd, gedomme.

links for 2005-04-17

zondag 17 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Extravert? Moi?

zondag 17 april 2005 in Foto's. Permanente link | 8 reacties

Soms vraagt een mens zich af… Deze is van vanavond:

Zelie

En deze is van gisteren:

Zelie

Zelie fotomodel. Ik houd mijn hart vast voor binnen een jaar of tien.

Woord van de dag: symmelisch

maandag 18 april 2005 in Woord. Permanente link | Geen reacties

Gekenmerkt door symmelie, een misvorming waarbij twee ledematen vergroeid zijn.

Allemaal goed en wel, De Kleine Zeemeermin, maar leef maar eens samen met zo’n symmelisch monster. Ja, ‘t spaart uit in kosten van sletsen en bottinnen, maar fietstochten? Alleen met een tandem, en daar zijn ze ook niet veel hulp natuurlijk.

Good. Grief.

maandag 18 april 2005 in Computers en dingen. Permanente link | 3 reacties

Macromedia overgekocht door Adobe. Echt waar.

update heel erg in de rapte want ik heb veel werk, maar: het is geen slecht nieuws. Alleen als ze een mFactory doen (wat een fantastisch product had dat kunnen worden! weet iemand dat nog?) zou het vervelend kunnen worden.

Ik denk, zo uit de losse pols, dat ze mooie dingen gaan doen met Flash, Fireworks met ImageReady gaan integreren, Freehand langs de kant gaan laten vallen (of misschien een paar features ervan in Illustrator steken), GoLive rustig gaan uitfaseren (of ook misschien een klein aantal zaken in Dreamweaver opnemen), en de servertechnologieën (ColdFusion dus) gaan proberen van de hand doen.

links for 2005-04-18

maandag 18 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Muug

maandag 18 april 2005 in Weblog. Permanente link | Geen reacties

Kch. Ik ben zo moe of een ont.

Vannacht veel te weinig geslapen. Wel Steve Davis gezien, dat compenseert. Maar ‘t zal nog een zware week worden–en dus to bed, denk ik.

‘t Is weer wat in blogolosferoland, met Dominiek die ermee ophoudt en allerlei mensen die nog eens de discussies uit de VS anno twee jaar geleden herdoen—’t is een hype! ‘t is de mainstream media! nee, ‘t is de toekomst!—maar het zal mij eigenlijk allemaal worst wezen.

Ik heb te weinig tijd en dus ligt het er hier eventjes wat verlaten bij, en heb ik in geen weken meer iets gepost op gent.blogt of dergelijk, heb ik omzeggens geen foto’s meer getrokken en al helemaal niets meer geprogrammeerd. Maar ook dat zal me worst wezen.

Mmmm… worst. Ik zou dringend nog eens worst moeten inkopen in Schotland.

Attention span of a gnat, that’s me :)

Awoert!

maandag 18 april 2005 in Televisie. Permanente link | 3 reacties

‘t Was vanavond de laatste aflevering van Around the World in Eighty Treasures: Dan Cruickshank gaat deze keer van Bosnië over Griekenland en Italië en Spanje en Frankrijk terug naar huis.

Schan-da-lig! Het Parthenon en de Chinese Muur zitten erbij, maar het Hellend Vlak van Ronquières is andermaal over het hoofd gezien!

Fuzziness

maandag 18 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Toen ik mijn uurwerk in de maak liet doen een tijd geleden heb ik me een vervanguurwerk gekocht dat radiografisch zichzelf op de femtoseconde nauwkeurig houdt met atoomklokken allerlei.

Ondertussen is mijn eigenlijk uurwerk, dat ik veel mooier vind, al een tijd terug. Maar ik heb mijn nieuw voorlopig uurwerk nog altijd niet opgegeven.

Het is een verslaving. Aan punctualiteit. Het is exhilarating te weten dat als ik een afspraak heb om halftien, ik wel degelijk om 9u29 en 45 seconden precies aan de deur kan bellen. Of dat ik weet dat als ik nu vertrek, ik zéker op tijd zal zijn om de trein van 7u22 te halen.

Maar daar staat tegnover dat ik de indruk heb veel gecrispeerder te leven.

En dat mag niet zijn, het leven is te kort om zich zo op te zitten winden. Ik ga vanavond mijn nieuw voorlopig uurwerk afdoen en op het nachtkastje leggen. En mijn oud gerepareerd uurwerk aandoen. Dat alleen wijzers heeft en geen LCD. Zelfs geen cijfers op de uren, ha!

Morgen dus weer op fuzzy time overstappen: gewoon weer ruim op tijd vertrekken om zo op tijd mogelijk te zijn. Maar niet meer obsessief.

Mellow, me. Yessir.

Goodbye, farewell, auf wiedersehen, adieu

dinsdag 19 april 2005 in Weblogs. Permanente link | Eén reactie

Dit kan me daarentegen wél schelen: Carly houdt het voor bekeken.

Jammer.

Habemus

dinsdag 19 april 2005 in Religion. Permanente link | 4 reacties

And here’s to hoping dat het net zoals zoveel vorige pausen een verrassend pontificaat zal zijn.

Ik vond het zowaar ontroerend hoe gelukkig hij er uitzag.

Jaja, cynici, ‘t is al goed :D

links for 2005-04-19

dinsdag 19 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Woord van de dag: eburnatie

dinsdag 19 april 2005 in Woord. Permanente link | Eén reactie

Zo hard als ivoor worden.

Ganda-hesp. Mmmm. Om de zoveel tijd koop ik een volledige hesp bij de slager. De eerste pakweg 90% daarvan zijn op géén tijd op, vooral nu we een snijmachine hebben. Helemaal op het einde an zo’n hesp komt er geleidelijk aan meer en meer vet tussen het vlees, en tegen dat 95% op is, komt er ook nog eens bij dat er allerlei harde plooien in het vel zitten. Resultaat: het laatste hompje wordt, alle wasabi ten spijt, weken (en soms maanden) overgelaten aan eenzame eburnatie ergens onderaan en achteraan de frigo. Eigenlijk stom.

Teknisk Vverklösz

woensdag 20 april 2005 in Werk. Permanente link | 10 reacties

Mijn computer heeft het begeven op het werk. Eerst werkte mijn Outlook niet meer—Not responding—en dan werkte “het internet” niet meer. En toen deed hij dit:

20050417 037

en bij het heropstarten deed hij dit:

20050417 039

Grr. Niet zo’n goed nieuws.

Enfin, geen erg groot probleem: al mijn gegevens staan proper op het netwerk. Gewoon kabels uittrekken, bij IT een nieuwe computer gaan afhalen, kabels weer insteken, en ‘t is gepiept.

Behalve dat mijn computer uiteraard geen standard install is, en dat er Visual Studio en Photoshop en Dreamweaver en watnog moet opkomen. En dat ik dus de halve dag kwijt ben aan installaties. Dedju.

links for 2005-04-20

woensdag 20 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | 2 reacties

Tada!

woensdag 20 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Ik ga morgen niet gaan werken!

Maar helaas: niets geen rustdag. Morgen is ‘t neurochirurgendag: afspraak in het hospitaal, voor Godweetwatvoor tests allemaal. Ik heb ergens in de nabije toekomst al een reeks RX en NMR en EMG en blaassondes gepland in Antwerpen en Brussel, het zal mij benieuwen wathet morgen wordt.

Enfin ja.

‘t Is alsof mijn rug het geroken heeft dat ik naar de dokter moest: ik heb vandaag meer pijn gehad dan in heel erg lange tijd.

Woord van de dag: vomiturient

woensdag 20 april 2005 in Woord. Permanente link | 9 reacties

Gekenmerkt door de neiging over te geven.

Ik ben niet meteen heel erg vomiturient, maar als ik bananenyoghurt drink uit de doos, en dan het laatste klakje alsnog in een glas uitgiet, en ik zie daar plots in de bodem van mijn glas in plaats van stukjes banaan een half glas wriemelende maden, ja, dàn…

You have no idea

woensdag 20 april 2005 in Televisie. Permanente link | Geen reacties

Newsnight is ongemeen fantastisch goed vanavond. Paxo legt zó het vuur aan de schenen van Tony Blair dat het niet meer proper is.

Paxman bleef hameren op een aantal vragen, genre “hoeveel illegale asielzoekers zijn er? ongeveer? enig idee? nee? you have no idea, have you?“, en ook wel de al-dan-niet deal over vervroegde verkiezingen en de opvoling van Gordon Brown: “so any deal is purely in his head?”

Boeiend wel, heel erg cringe ook, maar zeker ook een beetje griezelig. In de VS zou het niet kunnen, denk ik.

Nolite timere

donderdag 21 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Als dat niet schoon is.

Cafépraat

donderdag 21 april 2005 in Weblogs. Permanente link | Geen reacties

Ik heb het zeker al gezegd, maar ik zou eigenlijk wel graag wat meer op café zitten, kwestie van meer cafépraat te horen.

Zonder negatieve bijgedachten of veroordeling of zo, en niet om condescending te doen, maar ik hoor dat enorm graag. Mijn droom is om met een draadloze verbinding onzichtbaar in een hoek in een dorpscafé in Aalter te zitten, hele dagen.

Dan zou ik alle dagen mensen gelijk chauffeurke kunnen horen. Mis bijvoorbeeld zijn hilarische evenwichtstest van gisteren niet:

Allee nadat ze die emmers water weer uit mijne kop had gepompt,mocht ik uit mijne zetel komen en aan haar bureel gaan zitten!
-Zal het gaan of moet ik u even vasthouden??
-Euh…..ja hou mij maar een half uurke vast om zekers te zijn dat ik aan uwen bureau geraak!

of zijn eigen kijk op de geschiedenis van Congo, uit het standpunt van een ervaringsdeskundige, want:

Mijn eerste vrouw is in Congo geboren en mijn tweede lief was ginder ook uit den bananenboom gevallen:-)))
Pas op ze waren niet zwart hé !!!

Great stuff.

Voer voor psychiaters

donderdag 21 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Mijn laatste droom voor ik wakker werd vanmorgen: ik werd wakker in het bed van mijn ouders, alleen. Op de plaats waar mijn moeder normaal slaapt.

Toen ik de lakens opzij deed, zag ik aan het voeteneinde van mijn bed een redelijk grote snuitkever zitten. Ik keek naar mezelf en zag dat er overal mieren over mij liepen. Het bed zelf zat ook vol met mieren, onder en boven de lakens.

Een kever in bed, en dan nog een redelijk grote, ik dus om mijn fototoestel. Ik vond eerst alleen maar mijn Ixusje, maar toen ik terugkwam bleek de kever een wandelende tak te zijn. Die net—vivipaar—kleine wandelende takjes aan het produceren was.

Ik dus naar mijn D70 gaan zoeken. Niet gevonden, en dan maar terug naar de slaapkamer. Daar was de wandelende tak ondertussen een mierenegel geworden, en Sandra had die op een klein rond tafeltje gezet naast het bed. Wat ik niet zo’n goed idee vond.

The end.

update: het zou effektief een goed idee zijn, zoals Jan me mailsgewijs zei, om al je dromen te noteren. Er bestaan ongetwijfeld heelder weblogs die niets anders dan dat doen. Ik zal eens zoeken.

Journalisme

donderdag 21 april 2005 in Weblogs. Permanente link | 2 reacties

Ik kreeg vanmorgen een enquête in de bus van iemand die een Master Journalistiek doet aan de Universiteit Gent.

Het zou me verbazen mocht ik de enige zijn die er iets over schrijft, want in de to:-lijn stonden er nog 26 andere mensen-met-weblog (bien étonnés de se retrouver ensembles vermoed ik), maar goed, ik blijf discreet over de inhoud van de bevraging zolang ik niet weet dat ik erover mag spreken.

E-maildeontologie, zeg maar: als je een mail krijgt, dan behandel je dat als iets confidentieels.

Zo één van die vele regels die een mens oppikt op het internet over de jaren. NIET ROEPEN IN HOOFDLETTERS, voorzichtig zijn met reply to all, dat soort dingen.

Journalisten, hebben die ook niet zoiets? Zo van twee onafhankelijke bronnen en zo, en objectiviteit en zo? Zou daar zo geen boekje van bestaan? Is dat niet iets voor een Orde van Journalisten?

En zou daar dan ook niet best iets in staan van bronvermelding?
Want ‘t schijnt dat bronvermelding blijkbaar nergens meer voor nodig is. [via Bruno]

links for 2005-04-21

donderdag 21 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Woord van de dag: glossoplegie

donderdag 21 april 2005 in Woord. Permanente link | 2 reacties

Verlamming van de tong.

Ik lijk wel geslagen door glossoplegie. Geen idee hoe ik dit woord in een context kan gebruiken.

Charade

vrijdag 22 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Deze blijft nu al jaren in mijn hoofd zitten:

Mon premier donne du plaisir sexuel à un mort.
Mon second mène une chêvre.
Mon troisième est allé à la toilette.
Mon quatrième est un ex-sovietique.
Et mon tout est un ex-comptoir Français aux Indes.

Pondichéry

  1. PON, parce que pon suce pendu (pont suspendu)
  2. DI, parce que di tire une bique (dythirambique)
  3. CHE, parce que ché chia (chéchia)
  4. RY, parce que ry vaut LI (Rivoli), li vaut NI (lit=nid), ni vaut DO (niveau d’eau), do vaut UT, et ut est Russe (utérus)

…maar nu zie ik zowaar een alternatieve versie op tinternet staan. Heh.

Zijn nummer twee (DI) is arguably beter, maar mijn nummer vier (RY) is langer en vind ik geslaagder van pointe.

Ik denk dat mijn versie ene afgeleide is, want nummer drie klinkt decidedly meer als iets dat een echte fransman van een eeuw geleden zou gezegd hebben. O ja, chéchia is een soort haardracht in de vorm van een beret die Arabieren dragen (drogen?), naar de stad van dezelfde naam waar van oudsher hoeden gemaakt werden.

Duidelijk

vrijdag 22 april 2005 in Computers en dingen. Permanente link | 4 reacties

Ik houd wel van duidelijke foutboodschappen als deze:

Error

links for 2005-04-22

vrijdag 22 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Playlist

vrijdag 22 april 2005 in Music. Permanente link | Geen reacties

Bruno zegt daar iets, van eclectische smaak. Bij deze mijn playlist van vanavond:

  • The Bee Gees, New York Mining Disaster 1941 en How Deep is Your Love en Tragedy. The Bee Gees heersen, New York Mining Disaster 1941 leg ik elke maand minstens een keer op. En Tragedy kan qua machtige samplebaarheid gerust de vergelijking met de zwaarste James Brown en Jackson Five doorstaan.
  • Army of Lovers: Crucified. Niets menselijks is mij vreemd :)
  • Apollo 440: Don’t Fear the Reaper. Het mag genoegzaam bekend zijn: als mijn kist in de aarde neergelaten wordt, wil ik dat het origneel hiervan, door Blue Öyster Cult, gespeeld wordt. Maar Apollo 440’s djoem-djoem-versie past wat beter bij mijn mood vanavond.
  • AC/DC: Hell’s Bells en Back in Black. Zuiver jeugdsentiment.
  • ZZ Top: Viva Las Vegas (ik denk niet dat het fouter kan dan dit :) en Velcro Fly (Stephen King, iemand?)
  • Zapp and Rober: More Bounce to the Ounce
  • Thomas Dolby: Hyperactive, She Blinded me with Science, I Scare Myself. Leve de jaren 80.
  • Christopher Cross Arthur’s Theme (Best that you can do). Prachtige theme tune van een eigenlijk prachtige film. En Burt Bacharach is altijd fantastisch natuulijk.
  • Dusty Springfield: The Windmills of Your Mind. Altijd hetzelfde, ik begin met upbeat dingen, en dan kom ik altijd bij dit soort muziek uit :)
  • Donald Fagen: Trans-Island Skyway.
  • Emmylou Harris: Hobo’s Lullaby
  • Eminem: When the Music Stops (fijn harpsichordachtig loopje :) en Without Me (dirty version!)
  • Duane Eddy: Rebel Rouser. ‘t Moet niet altijd het muziekje van De Pré Historie zijn.
  • George Clinton: Paint the White House Black

Ik vraag mij soms af wat voor profiel ik aan het opbouwen ben bij Audioscrobbler.

Woord van de dag: tardiloquent

vrijdag 22 april 2005 in Woord. Permanente link | Geen reacties

Traag sprekend.

Ik betrap er me op dat ik vaak iets doe waar ik zelf een hekel aan heb: beginnen aan een zin, en dan stoppen, en dan herbeginnen, en dan weer stoppen, en dan weer herbeginnen. Als iemand dat tegen mij doet, heb ik altijd de neiging in het midden van zo’n stilte komaan! accouche! te roepen, en ik kan me alleen maar inbeelden dat het ongelooflijk irritant moet zijn.

En het omgekeerde is trouwens ook iets dat me te vaak overkomt en waar ik zelf ook een hekel aan heb: om die tardiloquentie te compenseren bedenk ik soms heel het verloop van een conversatie in mijn hoofd, en dan komt die er als één stroom op géén tijd uit. Wat, kan ik me inbeelden, onnoemelijk vervelend moet zijn. Enfin ja, het beseffen is al één ding zeker?

Woord van de dag: logodaedalist

zaterdag 23 april 2005 in Woord. Permanente link | Geen reacties

Iemand die woorden uitvindt.

Kijk, zo kan het ook, maar een echte logodaedalist doet het natuurlijk beter.

Inverse Law of Usenet Bandwidth

zaterdag 23 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ook in de context dat Jorn Barger terug is:

“The more interesting your life becomes, the less you post… and vice versa.”

Ik heb de laatste tijd wel veel werk, en dit weekend ook weer veel te doen. Ook dit weekend zal het er niet van komen om mijn tuinsafari in orde te brengen, en wat erger is: ook dit weekend zal het er niet van komen om de rozen op te binden. Dedju.

Vandaag is het schoolfeest en daarna verjaardagsfeest voor Louis en zijn neefje, Emil. En vanavond en morgen is het werken de hele dag lang. En maandag ook. En maandagnacht ook.

Maar dàn denk ik dat ik toch wel een dag of twee compensatie zou durven aanvragen, en dàn doe ik op twee dagen tijd wat ik al heel die tijd had moeten doen.

Erm. Yeah, right.

Als het ooit zover komt, dan zal het er ongetwijfeld op uitdraaien dat ik een uur of zo langer uitslaap (tot half acht in plaats van tot half zeven), dan een paar uur World of Warcraft speel, en dan wat foto’s pak in de tuin, en tegen dan is het al namiddag en komen de kinderen thuis, en is de dag voorbij. Lather, rinse, repeat, en zo zullen die twee dagen op géén tijd om zijn.

Ik denk dat de eerste stap zou moeten zijn dat ik ergens mijn boormachine terugvind en wat gaten in het achterhuis boor om er een traliewerk aan te bevestigen om de rozen aan vast te kunnen binden. Eens dat er is, zal alles vanzelf wel lopen. Denk ik.

Of, als ik het langs de andere kant benader: dat ik het uitzicht van mijn weblog verander. Eens dat er is, lopt het wel los met de rest ook. Vermoed ik.

Of misschien eerst de schilder contacteren voor de binnenkant van ons achterhuis..

Aargh. Misschien vanavond eens samenzitten en een to do-lijst opstellen, en dan gewoon beginnen inplannen wie wat doet wanneer. Het begint langzamerhand allures aan te nemen waar alleen nog GANTT-charts een oplossing kunnen brengen: het bureau kan alleen opgeuist worden als er plaats is voor de boeken en dat kan alleen maar als de boekenplanken er zijn, maar die kunnen er pas zijn nadat de muur geschilderd is, en daarvoor moeten we nog een tweede prijs vragen, en dan moeten we voor de muur geschilderd wordt beslissen welk systeem boekenrekken het wordt, dus moet eerst een tweede schrijnwerker gecontacteerd worden, en die moet dan eventueel gecoördineerd worden met een andere schrijnwerker die de trap in het achterhuis terug zou plaatsen, want die moet er eerst staan voor er een offerte kan gemaakt worden voor de schilderwerken op het eerste, en die offerte moet dan eer rekening houden met het eventuele boekenreksysteem op het eerste, dat niet noofzakelijk hetzelfde is als op het gelijkvloers, en tegelijk moeten we ook zien welk keukenvoorstel we hebben, en of daar schrijnwerkers- en schildersgewijs en coördiatie moet gebeuren.

Zucht.

Guess where we are?

zaterdag 23 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Een groot gemak, dat wireless:

Savaanstraat

Schoolfeest achter de rug, en nu op naar verjaardagsfeest.

Zelie is wel helaas weer geschminkt in “prinses”—lees “hoer uit de jaren 70 inclusief blauwe oogschaduw en flower power ornamenten”, grrr.

Niet dat ik haar geen verkleedpartij gun, maar ik zie ze toch liever als tijger of als vlinder gemaquilleerd: ik word een beetje ongemakkelijk als ik ze zo zie rondlopen. Vaderinstincten die de kop opsteken zeker?

Vermageren

zondag 24 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Zegt Gabrielle:

Hoi, Ik kwam op jouw log terrecht door een stukje dat je hebt getypt over afvallen. Ik zelf ben 27 jaar, weeg rond de 160 kilo bij een lengte van 164… veels te zwaar dus. Mocht je me willen volgen, dan kan dat op www.gabz.nl

Tja. Alle succes toegewenst.

Ikzelf ben sinds vorig jaar februari zo ongeveer 75 kilo vermagerd. Geen gastric bypass, geen low-carb dieet, geen ringen of ballonnen of andere rubber in mijn maag, gewoon minder eten. En wat beter eten ook, al komt daar de laatste tijd niet zoveel meer van in huis omdat ik ‘s middags vaak geen tijd neem om te eten.

Niet dat ik vroeger nu echt vreselijk enorm overdreven machtig veel at, maar wel verkeerde dingen. Ik denk bijvoorbeeld dat ik zowat de enige mens in Oost-Vlaanderen was die een hele GB winstgevend maakte in het foie gras-departement: zo ongeveer alle dagen een doos kopen aan de Dampoort, ik denk dat ik daar wat statistieken heb scheefgetrokken in de loop van 2002-2003.

Maar goed, terwijl ik vorig jaar een kleine maand in het hospitaal lag, dacht ik: ‘t is het moment om er iets aan te doen. De déclic is er gekomen toen ik na denk ik anderhalve week of zo niet eten, mijn eerste maaltijd kreeg. Een sandwich met vleessla met mayonaise en vettigheid. En toen dacht ik what the hell, lig ik hier nu al die viezigheid binnen te proppen, ik kan zo goed gezond eten vragen.

Dus aan de verpleegster gevraagd gezond voedsel te krijgen. En de dag erna kwam er een diëtiste langs om me een 1200-kalorieëndieet voor te schrijven.

Niets moeilijks aan: gewoon min of meer evenwichtig eten, de major food groups (Cola Light, appels, boterhammen met kaas :)) vertegenwoordigd zien in een pakket dat minder kalorieën geeft op een dag dan mijn lichaam verbruikt.

En dat volhouden tot ik aan een streefgewicht zit. Geen uithongeringen, want dat is niet gezond, en dus niet verwachten dat het morgen of overmorgen zal gebeuren. Ook niet verwachten dat ik ooit nog zal kunnen eten zoals ik vroeger at, want dan zijn die kilo’s er op een maand of drie weer allemaal bij.

En vooral nuttig voor een mens als mij: alles bijhouden in Excel. Dan is er een dagelijkse confrontatie met de cijfers. De eerste maanden had ik maar een controle om de zoveel tijd als ik bij de dokter kwam, maar in september heeft mijn moeder me een weegschaal gekocht waar ik nu elke morgen om zo ongeveer 7u op ga staan.

Dat geeft dan dit:

Gewicht

Bijna 75 kilo minder. Vier schakels minder op mijn polshorloge. Van een broekmaat “is er echt niet iets nóg groter dan 60?” naar een broekmaat 42 à 44. Van hemden “eum, 44, of zoiets, maar dan wel ruim” naar een 39 met taille. Ik weeg nu minder dan ik ooit gewogen heb sinds mijn 16 jaar. Voor het eerst sinds meer dan tien jaar durf ik een t-shirt aan te doen of mijn hemd in mijn broek te steken en zo naar buiten te gaan. Ik zie voor de eerste keer ooit mijn eigen halsslagader in de spiegel, of de aders op de rug van mijn handen. Ik ben voor het eerst in mijn leven niét de dikste van het hele gezelschap.

Bottom line: binnen een paar weken zit ik op het gewicht dat ik zei te moeten hebben in februari vorig jaar. En dan moet ik dat houden, met band van een paar kilo meer of min. En dat zal zwoegen zijn, mijn verdere leven lang. Maar het weze zo.

Dixit

zondag 24 april 2005 in Kinderen. Permanente link | 2 reacties

Gisteren in de auto, op weg terug van verjaardagsfeest naar huis, helemaal out of the blue:

Zelie (5): Ik weet wel wat een geest is: dat is iemand met alleen nog een baard en ogen en handen en voeten.

Ik: En de rest?

Zelie: De rest kan hij wegtoveren.

Ik: En wat is een spook dan?

Zelie: Iemand met een laken om zich heen! (natuurlijk! hoe achterlijk kon ik zijn)

Ik: En bestaan die alletwee?

Zelie: (gedecideerd) Nee. Ik geloof daar niet in.

Even stilte. Dan, al evenzeer out of the blue:

Louis (net 4): Een rendier heeft ogen maar ook poten. En een aap heeft handen en voeten en hij kan ook op zijn handen voeten kruipen.

Ik: En wat heeft een vis?

Louis: een vis heeft staarten.

Sandra: En wat nog?

Zelie: Ogen.

Louis: …gen.

Zelie: En vinnen.

Louis: …vinnen.

Zelie: En schubben.

Louis: …en schubben!

Sandra: En hoe ademen vissen?

Zelie: Door hun schubben!

Sandra: Nee, door hun kieuwen.

Zelie: En wat is dat, kieuwen?

Sandra: Papa, wat is dat, kieuwen?

Ik: (diep ademhalen) Weet je hoe wij ademen?

Zelie: met onze keel?

Ik: nee, kijk – als we inademen dan komt er lucht in onze longen, die zitten hier (wijst), en in onze longen zitten er allemaal kleine adertjes en die halen de zuurstof uit de lucht, want de zuurstof is wat we nodig hebben. En vissen die doen ook zoiets: in de kieuwen zitten er allemaal adertjes en die halen de zuurstof uit het water.

Louis: Ja! En vissen hebben ook ogen!

Zelie: (niet zo snel afgeleid) Wat is dat, zuurstof?

Ik: Zuurstof is een soort gas… Weet je wat een gas is?

Zelie: Nee… wat is een gas? (snel) Mama! Niet zeggen hé! Wat is een gas, papa?

Ik: (even mijn gedachten bij elkaar rapend)

Zelie: (zo rap of tel): Ha! Ge weet het niet precies?

Enfin, ik heb het haar uitgelegd, met vast en vloeibaar en gasvormig, hoe de dingen van vast naar vloeibaar gaan als ze warmer worden, en van vloeibaar naar vast als ze kouder worden (met ijs en water als voorbeeld), en hoe zaken van vloeibaar naar gasvormig gaan (met water en stoom als voorbeeld).

Zelie was niet overtuigd.

Op het einde van mijn uitleg:

Zelie: Er mag geen gas meer in de lucht komen. Want er zit een gat in de zon.

Sandra: nee, in de o-zon-laag.

Zelie: Wat is ozon?

Sandra: Wel, sommige soorten gas mogen niet in de lucht…

Zelie: Zoals van de auto. Je moet te voet gaan, of met de fiets.

Enzoverder, enzoverder. The fun never stops!

Hof

zondag 24 april 2005 in Safari. Permanente link | Geen reacties

Zo, de rozen zijn opgebonden:

Opgebonden, de rozen

Ik heb niet al het nodige gerief gevonden (geen plugs, niet de juiste grootte steenboor), maar het was dringend nodig, dus heb ik maar zo een paar gaten in de muur geboord, daar schroeven in gedraaid, er wat ijzerdraad tussen gespannen, en dan de rozen voorzichtig met jute vastgebonden.

Professioneel? Nee. Maar hopelijk wel genoeg.

En voor de rest vandaag toch even vrijaf genomen van het werken om een paar foto’s te pakken. Mijn oude vrienden de gele strontvliegen zijn terug, al de emmer met tuinafval nog altijd niet aan het rotten.

De tuin zit weer vol met spinnen: kleine kleine kleine kruisspinnetjes, en overal kleine zwarte Erigonetjes. En ook grotere versies van die kleine zwarte dingen, zoals deze [versie met ringlits alhier]:

Spin

En weer eens een mysterie bij: onder een steen op de koer zaten, naast een paar vette Tomoceri vulgaris, ook een heel nest van deze beestjes:

Weird

Zes poten en twee antenne-achtige dingen. En bij het nader bekijken van een andere foto zag ik deze zitten:

Weird

Daar rechtsonderaan: zou dat een iets grotere versie kunnen zijn van het voorgaande? En in dat geval, zouden het alletwee één of andere soort pseudschorpioen kunnen zijn?

links for 2005-04-24

zondag 24 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Dilemma

maandag 25 april 2005 in Werk. Permanente link | Eén reactie

The Law of Diminishing Returns, of toch zoiets (de naam in het Schoon Vlaams ontsnapt me voor het moment). Ik begin op dat punt te komen van de nacht waar het werk trager en trager gaat, en ik me afvraag of ik niet beter een paar uur shut-eye zou vangen, kwestie van morgen fris en monter weer verder te kunnen doen.

Alternatief is gewoon door blijven doen, en morgen ook, en dan doodstuiken als de adrenaline op is. :)

Mmnah. Ik ga in bed gaan liggen. En dan morgen om iets vóór zeven aan het station zijn, want ik was in de loop van vorige week mijn abonnement eens thuis vergeten, en dat moet aan de Dampoort geregulariseerd worden, maar toen ik vrijdag ging was de computer kapot.

Enfin. 1u30–6u30, ruim vijf uur, meer heeft een mens niet nodig. Pourvu dat ik morgen een paar liter Cola Light kan kopen, natuurlijk.

Godver

maandag 25 april 2005 in Werk. Permanente link | Geen reacties

De waard, en erbuiten gerekend.

Even de nacht doorsteken, dacht ik.

Whoa baby. Hoegenaamd geen goed idee. Ze gaan mij hier morgenochtend mogen afvoeren, vrees ik. Het is nog niet eens half elf, en ik houd het al niet meer uit van de pijn aan mijn rug.

Stomme gebroken ruggenwervels ook, verdju.

De laatste trein is die van 22u31, dus die heb ik gemist, maar ik denk dat ik wel eens zou durven één van de eerste te nemen. 4u12 of 5u31 of 6u of zo.

Als het hier gedaan is, of als het echt niet meer lukt. Whichever comes first.

Zaken, stand van

dinsdag 26 april 2005 in Werk. Permanente link | 2 reacties

Offerte: klaar. Bij de vierhonderd pagina’s. Nu nog inpakken en af gaan leveren, en ik ben machtig content dat ik dat niet moet doen :)

Vannacht alsnog mijn eerste newsletter in InDesign CS gemaakt, en het moet gezegd: proper programma. Mijn nieuwe monitors hebben het trouwens ook een groot gemak gemaakt om met stapels documenten tegelijkertijd te werken.

Mijn nieuwe computer (van vorige week) heeft het daarentegen niet zo fijn gehad, met op bepaalde momenten een stuk of vijftien grote en complexe Word-documenten open, een paar Excel-files, Photoshop, InDesign, Fireworks, Acrobat, Microsoft Project 2003 en Dreamweaver, naast uiteraard Outlook en Internet Explorer en Firefox. Gegeven daar nog eens bij dat ik op hetzelfde toestel bij voorlopig gebrek aan een ontwikkelmachine voorlopig ook nog IIS en SQL Server draai, en als er ergens wat vrije tijd is, dingen uittest met Visual Studio.NET, enfin, recipe for disaster.

Mijn rug: ook niet zo fijn. Maar goed, ‘t kon erger.

Straks huiswaarts.

Papier

dinsdag 26 april 2005 in Werk. Permanente link | 2 reacties

…of hoe het toch altijd langer uitloopt dan een mens hoopt.

Alles komt in orde, maar er is wel half regenwoud papier door de printer gejaagd. Helaas, en schaamtelijk om zeggen: een groot deel nutteloos. Van het genre “oh shit, de paginanummering klopt niet”. Of van het genre “miljaaaarr dat moest 3.2 en 3.3 zijn in plaats van 2.3 en 2.2”.

Paperless office, my foot.

Zoekmachinemarketing in België

woensdag 27 april 2005 in Internet. Permanente link | Geen reacties

Vandaag in De Standaard, over zoekmachinemarketing in België:

“Zoekmachinemarketing zal steeds individueler worden”, voorspelt Vandenhooft. “Voor adverteerders is het ook veel interessanter als ze terechtkomen in de resultatenlijstjes van mensen van wie de profielen bekend zijn.” Hoe die individualisering technisch gerealiseerd wordt, is nog onduidelijk. Mogelijk gaan cookies een rol spelen die het surfgedrag van de consument bijhouden. [DS]

Het zou al te gemakkelijk zijn om wat sarcarstisch commentaar op het hele artikel te gaan geven, maar da’s nergens voor nodig, de verzuring in de maatschappij indachtig.

Zoekmachineoptimalisatie. Zoekmachinemarketingspecialisten. Websitepositioneringsoptimalisatie. Leve onze taal, maar wat voor een vervelende taal moet het zijn voor bedrijven als Extenseo.

Ik ben redelijk cynisch wat betreft het hele search engine optimalisation ding. Mijn gedacht is dat als je interessante content hebt, je automatisch vanboven komt te staan bij Google voor relevante zoektermen, en als je geen relevante content hebt, je niet bovenaan Google thuishoort, en daar dan ook niet lang zlut staan, zelfs als je er al met truken van de foor geraakt bent.

Op mijn werk is het bij sommige mensen al een tijdje een doorn in het oog dat we relatief laag scoren bij Google. Ja, geef “College of Europe” in, en onze website komt uiteraard helemaal bovenaan (met op de zevende plaats, heel vreemd, een pagina over ons met een foto van de kantine van de campus Brugge—weird), maar dat is alleen maar te verwachten.

Wat er eigenlijk zou moeten gebeuren, is dat we ergens bovenaan verschijnen voor zoektermen als “european studies” of “postgraduate european studies”.

Nu, dat eerste, daar denk ik dat het moeilijk zal zijn. Er zijn honderden universiteiten en instituten over de hele wereld die “European studies” doen, en die allemaal onderling verbonden (en dus gelinkt) zijn. Daar krijg je geen speld tussen, vrees ik.

“Postgraduate European studies”, dat kan, ja. Daar staan we nu op de negentiende plaats. Met aanhalingstekens rond de zoekterm zelfs op de zevende plaats. Maar is dat wel waar de mensen naar zoeken?

“European legal studies” staan we op de negende plaats, “European economic studies” op de zesde plaats, “European political studies” op de tiende plaats, “European administrative studies” op de eerste plaats, “European political and administrative studies” op de eerste plaats, “European interdisciplinary studies” ook op de eerste plaats.

Helemaal niet slecht, eigenlijk. En dat is met een site die, volgens alle regels van de kunst, zeer weinig search engine friendly is. En die ook heel erg weinig verandert: op dit ogenblik komt er helemaal niet veel nieuws op de website. Ja, maandag is Balkenende komen spreken en vorige week of zo Jamie Shea, en dan zetten we wel een kort nieuwsberichtje, maar behalve dat verandert er voorlopig niet veel.

Het zal me benieuwe wat er gebeurt met onze positionering als we een nieuwe site hebben, helemaal proper in xhtml/css, met een degelijk CMS erachter, die dus ook alle dagen zal aangepast worden, en waar we naast de “brochure-inhoud” die er nu is, ook maandelijkse dossiers aanbieden, en artikels, en dagelijks nieuws.

Na jaren werken voor mensen en bedrijven die, op een enkele uitzondering na, weinig of geen inhoud op hun website hadden, en weinig of niets te vertellen hadden, zit ik nu op een plaats waar er bijna teveel inhoud is, en tveel te vertellen. En waar het werk zal zijn de overvloed aan informatie te kanaliseren in plaats van dingen te moeten gaan opzoeken of uitvinden, genre “wil er nu echt niemand eens iets schrijven voor de website”.

Interesting times, maar één ding is zeker: we zullen er geen zoekmachinepositistioneringsoptimalisatiespecialistenbedrijf voor nodig hebben. :)

Flickr te geef

woensdag 27 april 2005 in Internet. Permanente link | 9 reacties

Vorige week (het lijkt al een eeuw geleden), zat deze mail in de brievenbus:

Hi mvuijlst!

You may have heard on the grapevine that we planned to reward our dear Flickr members who bought a Pro Account in the early days. Well, it’s true! And since you’re one of those lovely people, here’s a little something to say YOU ROCK!

  1. Double what you paid for! 
    Your original 1 year pro account has been doubled to  2 years, and your new expiry date is Oct 8, 2006.
  2. More capacity!
    Now you can upload 2 GB per month.
  3. 2 free Pro Accounts to give away to your friends!
    This won’t be activated for a day or two, but when it is, you’ll see a note on your home page telling you what to do.

Thank you so much for putting your money where your mouth is and supporting us, even while we’re in beta. Your generosity and cold, hard cash helped us get where we are today.

Kind regards,

The Flickreenies.

Eén ben ik er al kwijt, maar ik heb er nog één op overschot. Wie kan ik een plezier doen met een gratis Pro Account bij Flickr? Twee gigabyte kun je uploaden per maand, grootte van de foto’s, aantal foto’s en bandbreedte is onbeperkt.

update: Mijn gratis accounts zijn naar hier en hier gegaan – allemaal op!

Uit in Gent

woensdag 27 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Today, I will be mostly… nursing my back.

Maar vrijdag ben ik alleen thuis, en maandag zijn we met het hele gezin thuis. En ik zou er eigenlijk wel eens uitstapdagen van willen maken.

Ik denk dat ik eens mijn licht ga opsteken bij de collegae van Gent.blogt, om te zien wat er allemaal te doen is in Gent, nu vrijdag voor een man alleen, en volgende maandag voor een gezin met drie kleine kinderen.

Terwijl ik dit typ wordt het plots helemaal dinker in de living. Dat wil zeggen dat de zon achter de zware velours gordijnen weggetrokken is—en dat doet me eraan denken: veel hangt uiteraard af van het weer. Eens kijken bij de mannen van het KMI…

vrijdag: eerst bewolkt maar droog, later wisselende bewolking maar droog
zondag: licht bewolkt maar kans op buien/onweer

Ahem. ‘t Zal dus voor binnen te doen zijn. Misschien ga ik vrijdag wel eens naar het SMAK, dat zou de allereerste keer zijn.

Maar als iemand tips zou hebben…

Gnolls here I come

woensdag 27 april 2005 in Games. Permanente link | 3 reacties

Zo. En dan is het nu tijd om dringend wat Shadowhide pendants te pryen uit de cold, dead hands van vieze gnolls.

Ik ga World of Warcfraft doen, en ik kom er niet uit voor ik geleveld heb. Ha!

[eigenlijk: ik had eerst geschreven ik ga World of Warcaft-waards, naar analogie met forward en toward en backward, maar in ‘t vlaams is het voorwaarts en achterwaarts, en dan geraakte ik helemaal in de war, en dan heb ik het maar helemaal veranderd. ah the woes van in een bastaardmengeltaal te denken!]

Level

woensdag 27 april 2005 in Games. Permanente link | Eén reactie

Zo. Ik ben level 27 geraakt, de gnolls zijn allemaal dood, en ik heb voor het geld mijn herbalism ge-unlearned en mining bijgeleerd. En ik ben nog eens de deadmines ingelopen om koper te gaan halen, en er wat skeletten en andere undead crap te slayen.

De wereld is weer een beetje veiliger.

Tot de volgende respawn, natuurlijk. :D

CS

woensdag 27 april 2005 in Computers en dingen. Permanente link | 3 reacties

Photoshop CS 2, ‘t is een gemak.

Eerste constataties:

  • Save As is weer gewoon alt, F, A
  • crop-en-rotate werkt weer zoals het zou moeten
  • de nieuwe RAW-importeerder is machtig goed
  • de nieuwe smart sharpen is inderdaad uitstekend

Ik zal er enorm veel plezier van hebben, denk ik.

links for 2005-04-27

woensdag 27 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Tilde

woensdag 27 april 2005 in Internet. Permanente link | 2 reacties

In de rapte:

[update: ik wou niet kortaf overkomen hoor]

Typ wat je wil zeggen, als je deze wereld verlaten hebt, en je nog één iets mag vragen aan gelijk wie.
Nu content?
[update: ik heb eigenlijk niet zoveel vragen die ik zou willen stellen, en ik zou niet weten aan wie ik die dan wel zou moeten stellen. Ik voel me ook niet 100% op mijn gemak als ik vragen moet stellen aan mensen die ik niet ken, vooral dan vragen die ik zelf belangrijk vind. Ik zou wél graag, als ik de kans zou hebben, mensen als de paus (past or present) leren kennen, en ze dan veel vragen stellen. Maar één vraag, zo aan één iemand: niet meteen. Vandaar: “nu content?” aan de mens die me van de klif geduwd heeft. Of aan de chauffeur die me overreden heeft.]

Indien je de wereld kon herschilderen, wat zou je dan zeker veranderen van kleur?
Ik zou het niet weten!
[update: ik heb niet bijzonder veel last van kleuren die me tegensteken. Ik dacht eerst nog aan iets als “alle vlaams blokkers geel en zwarte strepen over het hele lijf”, maar dan kom je in dezelfde positie als Rome en de slaven in hun eigen kleur: laat ze vooral niet weten met hoeveel ze zijn en wie ze zijn, of het is om miserie vragen. En vandaar: “ik zou het niet weten”.]

Lijfgeuren, bloemengeuren, exotisch, koeienvlaai,… Wat ruik jij het liefst en heb je enig idee waarom?
Vers gebakken brood. Waarom? Geen idee.
[update: als de vraag was geweest “welke smaak heb je het liefst”, dan zou ik heelden panegyrieken kunnen geschreven hebben over camembert, maar neen. :)]

Droom je van een mooie toekomst? Wat wil je verbeteren aan het leven dat je nu leid? Of leef je nu al in een droomwereld?
Ik zou het eigenlijk niet weten. Ik denk dat ik het wel min of meer gaat zoals het nu gaat. Ik hoop dat het goed loopt met de kinderen in de toekomst.
[update: ik droom eigenlijk niet echt van een mooie toekomst, nee. Ik heb er min of meer vertrouwen in dat het allemaal min of meer wel zal loslopen.]

En stuur dit stokje door,maar je mag de vragen in geen geval veranderen!
Eum. Wie wil, mag het hebben.
[update: ik kreeg het van alhier, maar ik wil er niemand mee lastigvallen, want ik vind ‘t zo geen goeie :)]

Sincerely, D. Vader

woensdag 27 april 2005 in Weblogs. Permanente link | Eén reactie

Sommige mensen zouden ze zó een book deal moeten geven: Darth Vader’s weblog.

En van weblogs gesproken: ik hoop van ganser harte dat Dan Simmons veroordeeld wordt voor plagiaat voor The Da Vinci Code. Ha! Ha! Ha!

Kangoeroe

donderdag 28 april 2005 in Kinderen. Permanente link | 4 reacties

Straks vergadering van kangoeroeklas. Ik ben eens benieuwd.

O! En! Fantastisch nieuws! Jan is vandaag beginnen stappen!

links for 2005-04-28

donderdag 28 april 2005 in (geen categorie). Permanente link | Geen reacties

Van Kangoeroe

vrijdag 29 april 2005 in Kinderen. Permanente link | 8 reacties

‘t Was ongemeen interessant van de kangoeroeklas vanavond.

Het begon met een theoretische verkenning van hoogdbegaafdheid, dan een overzicht van de initiatieven die de school (het Sint-Barbaracollege) neemt rond zorg, en dan een stuk over het specifieke zorgaanbod voor hoogbegaafden en de organisatie ervan.

En dan, zoals het jezuieten betaamt: ruimte voor kritische vragen. Maar, en dat siert hen, het was uitdrukkelijk een infosessie en geen vragenronde. Geen geneut over opportunitiet en hoe zouden we het doen, gewoon: zo gaan we het doen, en alle vragen zijn welkom, maar wij hebben het laatste woord.

Verfrissend, qu’ils ont au moins le courage de leurs convictions. Je weet dat het toch nooit voor iedereen goed zal zijn, en als je alles laat in vraag stellen, komt er niets van niets in huis. Dus vooruit met de geit.

Om te beginnen: wat is hoogbegaafdheid?

Ik had er eigenlijk nog niet bij stilgestaan, maar het heeft niet alleen met het IQ te maken. Voor de kangoeroeklas maken ze gebruik van het model van Mönks:

Hochbegabung umfasst mindestens folgende drei Persönlichkeitsmerkmale: hohe intellektuelle Fähigkeiten, Kreativität und Motivation. Außerdem ist für eine gesunde Entwicklung ein guter sozialer Austausch mit der Familie, der Schule und dem Freundeskreis unentbehrlich. Erst bei einem guten Zusammenspiel dieser sechs Faktoren kann sich Hochbegabung entwickeln und in besonderen Leistungen zum Ausdruck kommen.

In een mooi schemaatje:

Moenk

Dus het is niet genoeg dat een kind een IQ van meer dan 130 heeft, er moet ook motivatie zijn—willen bijleren—en creativiteit—een onconventionele kijk op de dingen, nonlineariteit, dat soort gerief.

En om een goed werkend hoogbegaafd kind te zijn, moet het geheel gekaderd zijn in een goed gezin, een begrijpende school, en moet er regelmatige en goede interactie zijn met een groep ontwikkelingsgelijken.

We kregen verder een kort overzicht van een aantal mogelijke vlaggen waaraan je zou kunnen vermoeden met zo’n kind te zitten: perfektionisme dat om kan slaan naar faalangst, het van zeer jong al stil staan bij existeniële vragen rond leven en dood, een overontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel (“het is niet eerlijk!”), hypergevoeligheid, een voortdurend bijzonder kritische ingesteldheid, en de klassiekers: taalontwikkeling, wuskundig inzicht, concentratiekracht, en een uitstekend langetermijngeheugen.

Allemaal mogelijke symptomen, geenszins definitief, en allemaal maar indicaties, maar toch: handig om weten dat “lastige kinderen” niet noodzakelijk allemaal lastig zijn omdat ze slecht opgevoed zijn :), maar dat het ook wel eens om hoogbegaafdheid zou kunnen gaan,. Waar één van de vervelendste aspecten de typische asynchrone ontwikkeling is, met kinderen die een kalenderleeftijd hebben van pakweg 9 jaar, een intellektuele leeftijd van misschien 14, maar een emotionele leeftijd van 6.

Afijn, verder naar een vijftal mogelijke prototypes van hoogbegaafden, en opnieuw niet iets te nemen of te laten, maar gewoon ruwe schetsen:

  1. De denker: ruime interesse, intellektueel zeer begaafd, divergent denkend, met een enorme leerhonger
  2. De specialist: intellectueel ook zeer begaafd, maar dan wel toegespitst op zeer geconcentreerde interesses
  3. De creatieve geest: gericht op creatief-productief denken, gekenmerkt door een grote soeplheid, een liefde voor risico’s, experimenten en subbelzinnigheid, vaak met een zeer positief zelfbeeld
  4. De sociale leidesfiguur: psychosociaal zeer begaafd, met de kunst om in één oogopslag een persoon te scannen, veel sociaal doorzicht, en vaak emotioneel zeer stabiel
  5. De kunstenaar: wel, eum, kunstenaars dus :)

En met die hele theoretische bagage in het achterhoofd: wat doet de school voor hoogbegaafde kinderen?

Er zijn ruwweg drie niveaus van zorg te onderscheiden, in een soort piramide:

Piramide

Te beginnen onderaan: meer prikkels geven op de klasvloer. Sint-Barbara gaat daar ongeveer zo ver als ze kunnen gaan. Er zijn plustaken voor taal en wiskunde, bij het zelfstandig werk (de nieuwe naam voor huiswerk, blijkbaar) zijn er de kerntaken die iedereen moet doen, maar daarnaast zijn er de buffertaken, die mogen gedaan worden door wie niet genoeg had aan de kerntaken. En in de avondstudie is er een gelijkaardig pakket verrijkingsdingen voor kinderen die zich zouden dreigen te vervelen.

De bovenkant van de piramide is dat er speciale scholen zouden gemaakt worden voor hoogbegaafden. Noch ik, noch Sint-Barbara, noch de meerdeheid van specialisten ter zake zijn daarvoor te vinden. Je krijgt een soort rarefied environment, met kinderen die los staan van de rest van de wereld, wat niet meteen een goed idee is. Ervaringsdeskundige spreekt.

Wat ons tot het middenste schuifje brengt: de kangoeroeklas. Franz Mönks’ model indachtig, worden de hoogbegaafde kinderen een paar uur per week uit de gewone klas gehaald en geconfronteerd met hun gelijken.

De prioriteit op Sint-Barbara is heel erg duidelijk profilactisch: om te voorkomen dat kinderen zich vervelen, om te voorkomen dat ze door verveling gedemotiveerd geraken, om te voorkomen dat ze de lagere school doorzeilen zonder iets moeten gedaan hebben en dat ze daardoor later in de problemen geraken.

Hun eigenlijke leerpakket wordt verzwaard: ze worden tijdens normale lesuren uit de klas gehaald, en ze gaan samen dingen gaan doen die niet eens altijd “leuke” activiteiten zijn. Het gaat er niet alleen om de verveling tegen te werken, maar ook dat hoogbegaafde kinderen er leren dingen tegen hun zin doen. Dingen die ze in de “gewone” klas wegens hun begaafdheid vaak gewoon niet hoeven te doen.

Hoe geraak je in zo’n kangoeroeklas? Aangenaam verrast door de manier waarop ze het probleem doordacht hadden op Sint-Barbara.

Het signaleren kan (uiteraard) door de ouders, maar ook door de klasleraar of het CLB (centrum voor leerlingenbegeleiding, in mijn tijd was dat nog het PMS, het Psycho-Medisch Sociaal Centrum). Dan volgt er een evaluatie door een multidisciplinair overlegteam van klaasleerkracht, taakleerkrachten, CLB en directeur.

Criteria om in de kangoeroeklas te mogen, zijn duidelijk:

  • de klasleraar moet motiveren of het kan voor de leerling
  • de ouders moeten akkoord zijn
  • het kind zelf wordt geconsulteerd
  • het kind moet op eigen houtje inhalen wat het mist van de reguliere leerstof
  • voor het IQ wordt een arbitrair cijfer van 130 of meer genomen, zoals gemeten door het CLB of een externe psycholoog, maar: het geheel van de factoren van Mönks worden beoordeeld door het multidisciplinair overleg, dus enkel IQ zonder motivatie én creativiteit is niet voldoende
  • het is de school die de fiale beslissing neemt, zonder enige verdere inspraak of beslissingsrecht voor de ouders

Praktisch:

  • er is een instapmoment eind september/begin oktober en een instapmoment na de krokusvakantie (voor kinderen van het eerste leerjaar kan het enkel na de krokusvakantie)
  • de klassen worden gehouden tijden zowel oefenlessen als instructielessen, maar niet tijden turn–, zwem–, muziek– en godsdienstlessen
  • het is géén vrijblijvend iets, en dus géén duiventil: er zijn in principe géén tussentijdse uitstapmomenten, eraan beginnen is verder doen, ook in principe over de jaren heen

Wat ze er precies gaan doen, staat nog niet helemaal vast, maar de school had alvast de volgende criteria voor kangoeroeklasactiviteiten:

  • ze moeten een beroep doen op creativiteit (divergent denken, analytisch vermogen, you name it)
  • het moet in principe gaan om open opdrachten, dus dingen met niet maar één juist antwoord—tenzij het om erg moeilijke gesloten opdrachten gaat :)
  • het zal gaan om taken met een hoog abstractieniveau
  • het is de bedoeling een onderzoekende houding te stimuleren en zelfreflectie uit te lokken
  • het is ook de bedoeling dat zowel de zelfstandigheid als de interactie met anderen gestimuleerd wordt

Heel erg belangrijk, en denk ik ook wel een goeie keuze van de school, is dat er enkel dingen zullen gedaan worden die een meerwaarde bieden ten opzichte van de reguliere leerstof, ‘t is te zeggen expliciet geen bijkomende taal- en wiskundelessen maar wel denkstrategieën en vaardigheden die ze later zullen kunnen gebruiken.

De reden daarachter is dat àls ze taal en wiskunde gaan doen, dat ze dan op die vakken nog verder vóór riskeren te geraken dan hun klasgenoten, en dat kan alleen maar de verveling (et caetera) in de hand werken.

Dus, in de praktijk, zouden mogelijke activiteiten kunnen zijn:

  • schaken, SuperLogo
  • Lego Technics, K’Nex
  • muzische activiteiten, animatiefilms maken
  • ervaringsleren, en dan specifiek wetenschappelijke proeven doen
  • PC-toepassingen
  • individuele projecten op basis van interesses
  • filosoferen

Die laatste was wel bijzonder interessant: een goed doordacht, pedagogisch verantwoord programma, vertrokken vanuit een vrijzinnige invalshoek en gepluraliseerd, gekoppeld aan hoogbegaafdheidsonderzoek in samenwerking met Tessa Kieboom, met de bedoeling evidenties te doorbreken om verrast te kunnen worden, emotioneel open te staan voor anderen, en te leren praten en luisteren.

En het zou kunnen gaan over pakweg “wat is kunst” of “waarom is er het getal nul” of “wat is goed en wat is slecht”. Dat alles, niet te vergeten, met kinderen van zes tot twaalf jaar, door elkaar.

Fascinating stuff, Mister Bond.

Meer informatie bij Hoogbegaafd Vlaanderen en het Sint-Barbaracollege.

Kangoeroe, suite et fin

vrijdag 29 april 2005 in Kinderen. Permanente link | 9 reacties

…na het betoog van Eddy Bosschem was er ruimte voor vragen.

We zaten met schat ik een ouder of zestig in de kapel van de basisschool—meer dan ze ooit gedacht hadden. Statistisch gezien hebben maar een percent of drie van de mensen een IQ van meer dan 130, en zelfs al kun je zonder valse bescheidenheid stellen dat op het Sint-Barbaracollege de gausscurve een eind naar rechts opgeschoven is—objectief vaststelbaar, in tempore non suspecto, aan de hand van de schoolrijpheidstesten in het eerste leerjaar—dan nog, met de andere criteria van hoogbegaafdheid erbij gaat het wellicht om misschien tussen vijf en vijftien leerlingen.

Ouders zaten er dan ook om verschillende redenen, sommige gewoon uit interesse, andere omdat ze dénken een hoogbegaafd kind te hebben, en nog andere omdat ze wéten dat ze met een hoogbegaafd kind zitten. Wij zaten er omdat ik me redelijk terugvond in dat hoogbegaafd profiel, en omdat ik me ook redelijk terugvind in het profiel van de hoogbegaafde underachiever, zo van nooit leren studeren en verveling en demotivatie en zo :).

En dat ik er sommige tekenen van herken in mijn kinderen, als Zelie bijvoorbeeld voortdurend nieuwe dingen wil weten en zien, en redelijk snel “ik kén dat al” zucht, en waar zowel Zelie als Louis enerzijds enorm geconcentreerd kunnen bezig blijven, ùren aan een stuk soms, maar het anderzijds zeer snel durven opgeven. Waar Zelie in haar schoolrijpheidstest bijvoorbeel alleen maar niet het maximum haalt omdat ze het misschien tegen het einde beu was wegens te gemakkelijk, en er gewoon met haar klak naar smeet.

Enfin, ik denk niet dat ze hoogbegaafd zijn, maar ik wou wel weten wat het zorgaanbod was van de school in het geval dat het nodig zou zijn. Wij gaan met Zelie gewoon rustig afwachten en zien wat het geeft in het eerste leerjaar volgend jaar, en dan kijken wat en hoe tegen de krokusvakantie.

Eén ouder vroeg of die kangoeroeklassen geen experiment waren, en of ze het eigenlijk niet aan het uitvinden waren waar we bijstonden. Ja, geven ze toe, het is iets dat in België nog niet lang gedaan wordt. En neen, er zijn geen eenduidige cijfers over de resultaten, ook niet in het buitenland. Maar: er zijn wél cijfers over wat er gebeurt als je hoogbegaafde kinderen zomaar aan hun lot over laat. En them’s not pretty numbers.

Het concept van de kangoeroeklas, kinderen samenbrengen in een eigen groep van gelijken, en ze verplichten harden te werken door ze uit gewone lessen te halen, is wel helemaal au fait met de laatste bevindingen van het hoogbegaafdheidsonderzoek. En het schijnt bijzonder goed te werken in Nederland en Duitsland, waar ze er al iets langer mee bezig zijn.

Ze doen het op Sint-Barbara omdat ze niet willen geweten hebben dat ze met probleemkinderen zaten waar ze niets aan gedaan hebben, zelfs al wisten ze dat er iets kón aan gedaan worden.  

De vraag kwam ook of die kinderen niet riskeren gepest te worden. Ik was daar ook bang voor, maar na gisteren helemaal niet meer. De clou is dat het een zorginitiatief is, net zoals de inhaalklassen voor de andere kant van de gausscurve. En, tot mijn grote verrassing en blijheid: die kinderen worden blijkbaar ook niet gepest op Sint-Barbara. Ze kunnen er blijkbaar zonder enig probleem voor uitkomen, met bijvoorbeeld—hoe ontroerend is dat?—een officieel bedankje voor de taakleerkrachten op de proclamatie op het einde van het jaar door alle kinderen die in de zorgklassen zaten. En dat ze er niet scheef voor aangekeken worden.

Komt daarbij dat die hoogbegaafde kinderen negen kansen op tien toch anders zullen behandeld worden door hun medeleerlingen: ik herinner me zelf hoe ongelooflijk demotiverend het was om bij élke vraag van de meester het antwoord te weten, en na een antwoord of vijf de ogen van de hele klas op mij te hebben, allemaal ongetwijfeld met de gedachte “daar is hij weer, den dikkenek”. Met tot gevolg dat ik redelijk snel geleerd heb om geen antwoorden meer te geven.

Een lastige vraag van een ouder die er wel degelijk mee zat: zijn leraars genoeg getraind om de signalen op te vangen? De moeder die de vraag stelde, had duidelijk een hoogbegaafd kind op de school zitten, en moest duidelijk jaar na jaar vechten tegen de perceptie van “niets hoogbegaafd, gewoon een lastig kind”. Het siert de school dat ze toegaven dat daar een mogelijk probleem hadden, en dat ze niet anders dan hun best kunnen doen.

Het is wel belangrijk om weten, zei ook Pierre Vinck, algemeen directeur van Sint-Barbara achteraf, dat hoogbegaafde kinderen een zorggroep zijn, maar dat ze maar één van de zorggroepen zijn. Er zijn nog altijd veel meer kinderen met ADHD, met dyslexie, met leerstoornissen, etc.

Ook een pertinente vraag: zitten kinderen van zes tot twaalf jaar samen? Ja dus. Common sense zegt—en onderzoek wijst uit—dat het goed is voor hoogbegaafde kinderen van alle leeftijden om samen te zitten. Daar zijn een aantal redenen voor, en ik denk dat ze allemaal hun oorsprong vinden in de asynchrone ontwikkeling enerzijds, en de verschillende types hoogbegaafden anderzijds.

Een typische uitspraak van een ouder van een hoogbegaafd kind is dat ze met een negenjarige zit die schommelt tussen veertien jaar oud en peuterschap. Je kunt een elfjarige hoogbegaafde specialist hebben, die àlles weet over astronomie, maar die gewoon onder de voet gelopen wordt door een zesjarige hoogbegaafde leiderfiguur. Of een jongere denker die wel een enorme leerhonger heeft, maar onder een enorme zelfkritiek gebukt zit, waar een dialoog met een oudere creatieve geest met een positiever zelfbeeld bijzonder veel kan helpen.

De ouder die de vraag stelde zat er mee dat het niveau van haar zoon op de een of andere wijze naar beneden zou getrokken worden door die jongere kindjes. Ik persoonlijk denk dat het minstens evenveel bijbrengt als je leert omgaan met alle mogelijke leeftijden, en als je leert kennis overdragen, en dat oudere kinderen niet noodzakelijk meer weten over alles, dat je heel erg goed een discussie over “wat is schoonheid” kunt hebbne met een zevenjarige en een tienjarige, maar goed.

Ik moet toegeven dat ik wat lregelig werd van die vraag.

Wat gaan ze praktisch doen in de kangoeroeklassen? Er zijn maar 2 x 2 uur per week “gereserveerd” in het lessenpakket, en de taakleerkracht moet het ook nog kunnen bolwerken, dus zijn een paar dingen niet mogelijk. Niet mogelijk zijn zaken als les Italiaans. Je moet er rekening mee houden dat er elke jaar kinderen kunnen bijkomen, en dat iets als een taalles een groeipad veronderstelt waarbij je niet gelijk waar kunt instappen.

Ook niet mogelijk, in eerste instantie, zijn dingen als SuperLogo of ver doorgedreven computergerief, gewoon omdat de taakleerkracht die dan ook wel terdege onder de knie moet hebben. Waar het accent op Sint-Barbara in eerste instantie zal gelegd worden, is schaken, wetenschappelijke proeven, filosoferen en muziek en animatiefilms maken. Naast de suggesties die de kinderen zelf zouden hebben.

Wat hen siert, vind ik: dat ze niet in de wolken leven maar weten wat ze kunnen en niet kunnen.

Wordt er iets dergelijks gedaan in de humaniora? Neen. In de humaniora heb je een fundamenteel andere situatie. De basisschool is een algemene basisschool, dus voor de hele populatie. In de humaniora is er al—realistisch, zonder pejoratieve noot—een schifting gebeurd. Kinderen kiezen voor ASO, en kunnen binnen het ASO kiezen voor een min of meer moeilijke richting. Kiezen ze voor een richting met Latijn in het eerste jaar, dan krijgen ze hetzelfde programma voor alle andere vakken als kinderen die geen Latijn kiezen, maar wel met die uren Latijn erbij. Zelfde in het tweede jaar: daar doen ze in vier uur wiskunde wat anderen in zes uur doen.

En nog verder kunnen ze kiezen voor lessenpaketten met bijvoorbeeld ongoddelijke veel wiskunde en wetenschappen en klassieke talen.

Wat doen met hoogbegaafde underachievers in de humaniora? Helaas: er lijkt niet veel aan te doen. Het gaat op dit ogenblik op Sint-Barbara op een groep van 800 leerlingen om misschien een drietal leerlingen. Ze hebben er al vanalles mee geprobeerd, maar niets schijnt te lukken. Mijn persoonlijk idee: too late. Daar is waar de kangoeroeklassen moeten voor dienen: om dergelijke situaties te vermijden. Want eens je twaalf bent, en je ben zonder enige moeite door de lagere school gevlogen, of veertien en je zit zonder noemnswaardig te werken in het derde jaar pakweg latijn-wiskunde, is het te laat om nog fundamentele dingen te gaan veranderen.

*
*    *

All in all: een bijzonder interessante en verhelderende avond. Ik sta enorm versteld van wat de school allemaal doet, en hoeveel er veranderd is sinds ik op school zat.

Zucht

vrijdag 29 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik ging vandaag, gelijk een grote mens, allerlei cultureels doen, en daar dan van schrijven op gent.blogt.

Maar helaas: mijn natuurlijke indolentie heeft stevige hulp gekregen vandaag. Het allemaal Huug zijn schuld!

…nee, natuurlijk niet. Ik zag het gewoon niet zitten. Eerst was het slecht weer, en dan heb ik van computers gedaan, en dan zijn we iets gaan eten, en dan was het wel goed weer maar was het ondertussen al bijna vier uur en waren de kinderen er bijna.

En dan was het avond, en dan was het snooker, en nu is het Newsnight, en zit ik met een schuldgevoel naar het vuurwerk op drie straten hiervandaan te luisteren.

Zucht. Morgen beter. Echt waar beloofd!

Ik weet het

zaterdag 30 april 2005 in Weblog. Permanente link | 3 reacties

Het lijkt op niets niet veel, wat ik er nu op gezet heb van layout. Ik was aan het prusten en voor ik het wist was mijn oude defaulttemplate uitgewist en vervangen.

En ik had de moed niet om terug te gaan opbouwen met allerlei gecachede dingen en zo.

Ik zal er dan ooit wel nog eens naar kijken. Dàn.

Of eens wat geld sparen om aan een ontwerper te geven.

update: let wel, ik vind dit beter dan wat er vroeger op stond, en ik ben wel content van de eenvoudigheid van html, css en javascript :)

‘t Werd tijd

zaterdag 30 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Nieuw! De GTXPress! Eén van de beste kooktoestellen die ooit uitgevonden zijn!

Het werd tijd dat ze op tektvshop eens een nieuw kookproduct doen, ik was die minimixer grondig beu gezeien.

Het is zo’n soort mengeling van een oven en een corque monsieur-ding, dat twee halfcirkelvormige gerechten kan maken. Ze doen een token effort om van tijd tot tijd eens een koolhydratenarm of een kaloriearmachtig iets te maken, maar voor de rest zijn het onbeschaamd amerikaanse recepten die getoond worden: corndogs, cake met een mars in het midden, blueberry muffins, machtig!

Het geheel wordt door een typische amerikaanse vrouw van midden de 50 gepresenteerd, en een typisch amerikaanse man van vijftig loopt (in voice over) te kirren dat hij het allemaal dolletjes vindt.

Wel, natuurlijk, zuiver bedriegtenboel: in de Verenigde S van A kost het ding $39.99, maar bij ons moeten we er € 59.99 voor op tafel leggen.

Awoert!

Firefox bah

zaterdag 30 april 2005 in Computers en dingen. Permanente link | 4 reacties

Tiens, Firefox doet weer eens raar. Geen idee of het eraan ligt dat ik een recente nightly gebruik dan wel dat het gewoon Firefox is die weer kuren heeft, maar om de één of andere reden ziet de tekst in mijn rechterbalk er funky uit in Firefox:

StyleFF

vergelijk met Internet Explorer:

StyleIE

Dit is als ik de stylesheet voor grote letters opgeladen heb. Het lijkt wel alsof Firefox er niet mee overweg kan dat er eerst één lettergrootte staat en dan een tweede na inladen van een tweede stylesheet, en dat hij de tekst niet reflowt als er een nieuwe style sheet ingeladen tot ik een manuele refresh doe (en dan nog); hetzelfde probleem heb ik als ik van grote letter naar kleine letters ga via de style sheet switcher.

In Firefox (let er ook op dat de “onderlijning” van links, nochtans een gewone text-decoration: underline, dóór de letters staat in plaats van eronder):

StyleFF2

vergelijk met Internet Explorer:

StyleIE2

Als iemand enig idee zou hebben wat er aan de hand is: voel u vrij.

Nu, ik moet zeggen dat ik los van dit specifieke probleem serieus second thoughts begin te krijgen over Firefox: het crasht echt waar zeer veel—niet alleen de meest recente nightly—en het heeft stapels van die kleine onhebbelijkheden in de meest basic van functies.

Voorbeeld dat me elke dag telkens weer overkomt: ik moet een url copiëren. Ja, ik weet dat ik dat met het keyboard kan doen, maar het punt is dat het niet werkt met de muis àls ik het met de muis wil doen. Wat gebeurt er? Ik rechtermuisklik op het adres, en in plaats van dit

Rechtermuisklik2

komt er dit op:

Rechtermuisklik

Het verschil? Een paar pixels. Als je net op de lijn of net onder de lijn van het adresbalkje klikt, krijg je het rechtermuisklikmenu warmee je toolbars kunt wijzigen, en niet het rechtermuisklikmenu waarmee je tekst kune cutten-en-pasten.

Maar, en hier word ik telkens razend nijdig van: het adres wordt wel “geselecteerd”. Je kunt er niets mee doen, je moet de muis een paar pixels naar boven bewegen en opnieuw selecteren, maar… aaargh!

“Waarom doet hij niet gewoon ctrl-C?” hoor ik een wilde menigte uitroepen. Wel, beste menigte, omdat ctrl-C de helft van de tijd niet werkt! Dat is nu al een eeuwigheid dat Firefox de grootste problemen heeft met de gewone clipboardfuncties, toch zeker onder Windows. Het soms wel, soms niet, en ik kan er geen peil op trekken wanneer wel en wanneer niet. Al dat ik weet ik dat ik elke dag heel de dag copy en paste moet doen uit mijn browser, en dat ik de laatste maanden altijd maar meer Internet Explorer begin te gebruiken.

Nieuwe beesten

zaterdag 30 april 2005 in Safari. Permanente link | Eén reactie

Het begint tegenwoordig echt wel te krioelen in de tuin.

De bladluizen beginnen concurrentie van de lieveheersbeestjes te krijgen: al zeker drie gezien de afgelopen twee dagen, al heb ik er nog geen ook effektief zien eten.

De kruisspinnetjes en andere wielwebspinnen beginnen alle hoeken en kanten in te nemen, met overal kleine zwartgele beestjes in kleine webjes, en de kleine zwarte spinnetjes op de vloer zijn ook weer in full effect.

Er stond een kamerplant in de rozenstruik die het heel de winter heeft overleefd, maar ze heeft het de laatste week helemaal begeven: gewoon op een paar dagen tijd helemaal lichtbruin geworden, opgezwollen, en dood. Toen ik ze uit de pot haalde, viel er welgeteld één larve van een zaagwesp uit:

Ik heb ze gefotografeerd en dan onverbiddellijk doodgemaakt, er zullen nog wel genoeg van die smerige beesten onder de grond zitten.

Mijn statief staat nog op het werk, en de batterijen op mijn ringflits waren (weer eens) leeg, dus toen Sandra en Els afkwamen met een Aardige Beeste op een orchidee, heb ik een geïmproviseerde constructie met stenen en keien gemaakt om er een foto van te kunnen maken.

Een soort wolharige bladluis leek het wel, van ver. Zonder het te zien, dacht ik aan ofwel een door schimmel aangetaste bladluis, ofwel een wolluis. En van dichterbij bekeken, is het wellicht het laatste:

Het beest staat er naar mijn goestig niet goed genoeg op, ik denk dat ik zometeen nog eens naar beneden een betere foto ga maken :)

Nog layout

zaterdag 30 april 2005 in Weblog. Permanente link | 11 reacties

Zegt onze heiland:

Dat uw pagina niet deftig weergeeft in FireFox is omda ge verkeerde code gebruikt. Probeer het niet te weerleggen, het is zo. Dat ctrl+C niet werkt en dat uwe firefox altijd crashed ligt eerder aan uwe windows install dan aan FireFox vrees ik. Als er een bugreport over bestaat is die hoogstwaarschijnlijk onmiddellijk gefixed, als er GEEN bugreport van is dan zijt ge waarschijnlijk den enigen met het probleem en ligt het ni aan FireFox, anders had er wel nen bugreport van geweest.

Och here och God.

“Omda ik verkeerde code gebruik”, allez dan. Waar “sta” die verkeerde code dan wel? De laatste keer dat ik keek, valideerde de homepagina van mijn weblog proper als XHTML 1.0 Transitional.

Ook de laatste keer dat ik keek, zag die pagina er op verschillende browsers toch wel grotendeels hetzelfde uit, van Internet Explorer 5.2 tot Safari 1.2 op Mactintosh en Konqueror 3.0.5 tot pakweg Netscape 7.2 op Linux, en zelfs Explorer 5.0 op Windows 2000, naast uiteraard Opera 7 op XP en Internet Explorer op XP:

2776693 2776697 2776699 2776702 2776704 2776712 Ie6xp

Firefox is niet het allerbeste programma ter wereld. Open source is geen garantie voor bugloze software. Dat Firefox zeer regelmatig op zijn gat gaat, ligt niet aan mijn Windows. Ik werk elke dag zo ongeveer twaalf uur met Firefox, op verscheidene verschillende machines, zowel vers geïnstalleerd als een jaar geleden geïnstalleerd, en het ding valt élke dag meer dan eens omver.

Wie Firefox even veel en even intensief gebruikt als mij en zegt dat dat niet het geval is, liegt.

En dat van die bug reports: al ooit eens gekeken hoeveel “bug reports” er in de database zitten die niet “onmiddellijk gefixed” zijn?

Pfff.

Nee, ik wil er natuurlijk wel iets aan doen dat het misloopt, de layout die hier nu—for better of for worse—staat, maar constructieve opmerkingen zijn net iets welkomer. Met een screen shot, als mogen, en nog beter: met een oplossing voor het probleem erbij. :)

Exterminate

zaterdag 30 april 2005 in Televisie. Permanente link | Geen reacties

Classic.

Dr. Who vandaag—Dalek—was buitengemeen goed. Goed, op het niveau Star Trek eerste en tweede seizoen, en op het niveau I, Borg: een Dalek die tegelijkertijd angstaanjagend was, die trappen opgeraakte, en die ontroerend was.

En een Doctor die menselijker was dan ooit.

En dat we altijd maar meer te weten komen over die laatste Time War—alle Time Lords dood!?

Leve, lang, lang leve de BBC.

Allemaal beestjes

zaterdag 30 april 2005 in Safari. Permanente link | 10 reacties

Het gaat ongemeen goed met de beesten in de tuin.

Vorig jaar zat er wel vanalles, maar waren er toch een aantal zeer opvallende afwezigen: geen mieren, geen duizendpoten, geen of praktisch geen vlinders, geen bijen of wespen, … Niet dat ik er rouwig om was, maar toch: vreemd.

Ik stak (en steek het nog altijd) op een tuin die van nul af aan begonnen is, met geïmporteerde grond, op een plaats waar er tot april vorig jaar alleen beton was.

Alles wat ik zag vorig jaar, was min of meer ontheemd, niet op zijn plaats, en kwam breekbaar en toevallig over: één keer zien, en dan niet meer zeker weten of ik het ooit wel nog zou terugzien.

Dit jaar: helemaal anders. Er zijn mieren die bladluizen melken en meenemen naar hun nest, onder potten en stenen zitten duizendpoten, de Tomocerus vulgarissen zitten overal in plaats van alleen hier en daar eentje, ik heb mijn tweede en wellicht niet laatste schattige Entomobrya multifasciata gezien, de Eupteryxen zijn terug als waren het oude vrienden, er zit een echte Tetragnatha montana, enfin, allemaal fijn.

En ik heb vandaag een aantal foto’s gepakt waar ik wel content van ben, zo onder meer:

Eurosp.a

zaterdag 30 april 2005 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

“Europa doet ook soms eens iets goed, we moeten dat durven toegeven,” zegt Steve Stevaert daarnet op het nieuws.

Is hij godverdorie niet beschaamd?

Waar was die “ook soms eens” voor nodig? Is dat nu populisme, zo’n sneer en passant?

Nee maar.

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338