• The Sith Sense
  Don’t you just love viral marketing? From the good people that did Subservient Chicken.
  (tags: flash starwars)
• Why Wikipedia Must Jettison Its Anti-Elitism || kuro5hin.org
  Still a good read.
  (tags: article wiki reference internet)
• kuro5hin.org || Comments || Why Wikipedia Must Jettison Its Anti-Elitism
  Classic
  (tags: 0ephemera)

Ik slaap al zeker twintig jaar op hetzelfde kussen.

Vroeger was ik daar redelijk fanatiek in, genre mijn kussen meenemen op reis en zo. Tegenwoordig is het meer by default dat ik er op blijf slapen: het is ondertussen veel dunner en veel minder veerkrachtig geworden dan vroeger, en eigenlijk helemaal geen goed kussen meer.

Ik heb een hekel aan slappe kussens, zo van het type pluimenzak. Ik heb ook een hekel aan heel harde kussens. En ook aan te dunne kussens en aan te dikke kussens. Als ik mijn kussen gewoon gebruik, is het te dun, en als ik het dubbel plooi, is het te dik. Ik slaap dan ook met mijn arm onder mijn kussen kwestie van wat meer in de lucht te liggen.

Enfin, ik had er niet echt bij stilgestaan dat ik wel eens een nieuw kussen zou kunnen kopen. En nu plots dus wel: vorige week zei mijn moeder nog dat zij zo content waren over hun nieuwe boekweitkussens (die van die televisiereclame van een paar jaar geleden? zouden dat dié zijn? eigenlijk?), en vanavond toen ik thuiskwam, stond Sandra klaar om naar de slaapwinkel op de Vrijdagsmarkt te gaan.

Nieuwe kussens dus.

Sandra had al zo’n traditioneel kussen van uitzicht gekozen, maar dan wel in feite een moessenen ding met een soort ressortbak erin. En ik heb, na wat uittesten, een Tempur Millenium gekozen.

In space age schuim met geheugen en allerlei. Ik ben eens benieuwd wat het geeft.

Als het goed geeft, zou ik wel te overtuigen zijn om een verstelbaar bed te kopen, en een matras in hetzelfde materiaal als het kussen.

In Noorwegen hebben ze het schijnt een man van 320 kilo vijftien jaar op een matras in hetzelfde materiaal laten slapen, en toen hij rechtstond, veerde die matras op een fractie van een seconde terug tot binnen een tiende van een millimeter van wat ze oorsprongelijk was. Of zoiets, ik wil er van af zijn.

Maar in ieder geval zou het wel beduidend beter zijn voor mijn rug, want die werkt de laatste tijd niet echt meer mee.

‘t Was daarjuist reclame van Oasis op de televisie. Met een versie van Ring My Bell, gespeeld door een paar computergrafiekenen stukken fruit. Op speed.

En dan vraagt de oude zak in mij zich af—jazeker, diep binnenin deze naieve enthousiasteling zit een cynische oude vent—wat was er in ‘s hemelsnaam verkeerd met mais qu’est-ce qu’tu bois doudou dis donc?

En in het algemeen, niet dat het iets met iets te maken heeft, maar wie in des hemels naam komt erop dat wij in Vlaanderen warm lopen voor Amerikaanse supermodellen die in het verkavelingsnederlands brillantine aansmeren “want ik ben het waard”? Of voor waspoederverkopers die blijkbaar allemaal een bijverdienste als buikspreker hebben?

Al onze buitenlandse films en televisieseries zijn ondertiteld, waarom dan niet de reclame ook? Of, als het echt niet anders kan: waarom niet zo een brylcreemreclame van L’Oréal met, ik zeg maar iets, Véronique De Kock? Of, pak maar weg, Sigrid Spruyt?

En is er een ongeschreven wet die zegt dat mensen die waspoeder kopen allemaal achterlijk zijn of zo? Moeten we echt als kleine kinderen behandeld worden? Is er iemand die echt gelooft dat Katrien Devos met voortdurend met een palet Bonux in haar sacoche rondloopt?

Daarjuist dring aan de voordeur.

Ik naar beneden maar Zelie was mij vóór geweest, ze stond met een kerel te spreken, ik schat zo’n 25 jaar oud.

Hij maakte al aanstalten om weg te gaan, maar ik heb hem nog kunnen tegenhouden. Wat blijkt? ‘t Is een mens die honger heeft.

‘t Was iets met een stempel, die hij nog niet gekregen had of net wel, en dat hij honger had, en dat hij een franse hamburger aan het kopen was, maar dat ze hem geen krediet gaven, en dat hij echt wel honger had, en dat hij er zeer mee verveeld zat, maar of ik hem eventueel een euro of zo zou kunenn geven.

Een mens zou het niet kunnen bedenken: dat iemand zó van huis naar huis gaat aanbellen om geld te vragen. Hij woonde aan de Begijnhoflaan, maar zijn vaste fransehamburgeleverancier was blijkbaar in de Ottogracht, en die wou boter bi de vis.

Dan heeft hij blijkbaar bij alle huizen van de pittaplaats tot twee hoeken verder aangebeld en om geld gevraagd, is hij de Goudstratingeslaan, heeft hij daar alle huizen geprobeerd, verder de Sint-Katelijnestraat in , opnieuw alle huizen, en toen bij ons terechtgekomen. Op al die huizen had hij al precies geteld één euro geraapt.

Ik heb hem mijn laatste vijf euro meegegeven. Den duts.

“Wat is de finaliteit van Europa: een louter vrijhandelszone of een Verenigde Staten van Europa?”

Dat is de vraag die volgens Verhofstadt eigenlijk zou moeten gesteld worden. Een resolute keuze over wélk Europa we precies willen, en dan een resolute keuze vóór of tegen. En niet de opeenvolging van halfslachtige compromissen die we de afgelopen tijd over ons heen gekregen hebben.

Uitstekend idee. Bijzonder goed.

Zeer moeilijk, en wellicht zelfs zo moeilijk dat het onmogelijk wordt, maar toch: een mens kan maar hopen.

Tiens, on dirait que les gens chez Levi’s lisent En nu even ernstig:

 Op dinsdag 31 mei werd onze aandacht gevestigd op het feit dat Belgische gebruikers van de Europese LEVI’S® website verwelkomd worden met een bericht in het Frans, ongeacht hun moedertaal. We willen graag onze verontschuldigingen aanbieden aan de consumenten voor elke onbedoelde krenking die deze situatie heeft veroorzaakt.

• Webdev Entry - Cody Lindley: The DOM, CSS, and Javascript Taste Test - Part 1
  (tags: javascript)
• BetaNews | MS Details Office Communicator Future
  Good.
  (tags: microsoft)
• Microsoft Adds RAW Support
  (tags: photograpy microsoft)
• Nikon D2X Review: 1. Introduction: Digital Photography Review
  (tags: nikon photograpy review)

Marcel Vanthilt is terug. Qix is terug.

Ik vond het vorig jaar een afgrijselijk slecht programma: het was bijzonder snel duidelijk wie er ging winnen, en dus werd het ook zeer snel zeer saai. Dat vonden ze bij de makers blijkbaar ook, want deze jaargang zijn er een aantal verfijningen toegevoegd. Gedoe met bewegende vakjes, en verplaatsen van vakjes en zo.

Ik had de indruk dat Marcel voor de eerste aflevering hoegenaamd niet voorbereid was—spelregels niet geheel duidelijk en zo—maar wie weet draait het wel beter uit dit jaar. We zien wel, vermoed ik.

In ieder geval zit het al snor met de vragen: vaak té gemakkelijk, dan weer soms té moeilijk, in orde, quoi.

Deze zat er vandaag in:

• Wat zijn de bestanden die een website soms op de harde schijf zet van de server?
• cookies 
• pop-ups

Zo kan ik er ook nog wel een aantal verzinnen:

• Hoe heet de taal waarin websites geschreven zijn?
• C++
• Dreamweaver
• Hoe heet de laatste versie van Photoshop?
• Photoshop 2003
• Photoshop MX
• Heveel is 1000 kilobit?
• 1 Gigabyte
• 1 Megabyte

Zucht.

Overigens: wat was er precies aan de hand tussen Vanthilt en Serge Simonart? Ik lees de rioolbladen niet meer (vooral wegens niet meer in de GB komen elke dag, anders zou ik wel op de hoogte zijn natuurlijk), en ik heb dat blijkbaar helemaal gemist, maar ik heb een tijdje geleden opgevangen in Humo dat er redelijk wat bitcherig gedoe over en weer was—wijs!

Een fijn halfuurtje in de tuin  doorgebracht.

Om te beginnen, die viezerik van een bladwesp kwam weer opduiken in de rozenstruik:

en ook, de zebraspin in de ene clematis had bijna een bladluis te stekken:

en ook, het klein spinnetje in de salie, eum, zit er nog altijd:

…maar vooral:

De Tegenaria die in het gat tussen de bakstenen zit. Om een beetje het perspectief te behouden: deze spin zit helemaal op zichzelf geplooid in een gat dat zó groot is:

Zoals ik al zei: de aller, àllergrootste huisspin die ik al gezien heb.

Ik neem tegenwoordig om 7u22 de trein aan de Dampoort. Vroeger was dat ergens na achten aan Sint-Pietersstation, en dan zat ik hoedanook met Sandra op de trein, en vaak ook met mijn baas.

Gezellig, dat wel, bijbabbelen en zo, maar tegenwoordig heb ik wel veel meer tijd, nu ik alleen zit.

Het maakt echt wel wat uit, zo’n half uurtje een boek kunnen lezen ‘s morgens en ‘s avonds, en vooral, nu ik mijn tabletpc niet meer heb en ik dus geen e-books meer lees: ik ben vast van plan om, langzaam maar zeker, door mijn backlog van papieren boeken te geraken.

Absolution Gap was al uit (teleurstellend), sinds gisteren ook First Crusader (véél te kort, het had gerust duizend in plaats van  een kleine driehonderd pagina’s mogen zijn).

Eindes en overgansperiodes en alles wat tussen die twee zweeft interesseert mij mateloos. Op school werd het allemaal zo eenvoudig voorgesteld: de val van Rome, da’s 473. Het einde van Byzantium, da’s 1453. Mat wat er gebeurde er tijdens die periodes eigenlijk met de mensen zelf, dat is pas interessant. En om daar meer over te weten te komen ben ik niet echt kieskeurig: liefst non-fictie, liefst toch enigszins wetenschappelijk verantwoord, maar fictie tot en en met stationsromanniveau is ook A-OK voor mij.

Hoe was het om in de laatste uitlopers van Byzantium in Trebizond te zitten, met Turken en Russen en Venetianen en allerlei rondom hen? En hoe was het écht in de tijd van Macbeth? Een idee van te krijgen in de boeken van Dorothy Dunnet (resp. Spring of the Ram en King Heerafter). Hoe was het om in de vroege middeleeuwen in de ruïnes van Rome te leven? Lees Llewellyn’s Rome in the Dark Ages. Hoe leefde men in de tiende eeuw in het latere Duitsland? Chelsea Quinn Yarbro to the rescue (min of meer ) in Better in the Dark, en dat het mij eigenlijk niet kan schelen dat die Saint-Germains pure bodice-rippers zijn.

En zeggen dat er nog zoveel van dergelijke verhalen ongeschreven zijn… Hoe was het in de latere VS van A toen de halve bevolking en hele maatschappijen er aan moest geloven wegens griep, nog vóór ze een Europeaan gezien hadden? Hoe was het leven in de christelijke, indo-europeaanse landen rond de zijderoute? Of, dichter bij huis: wat gebeurde er in Gent toen de Noormannen de romeinse portus binnenvielen? For that matter: wie leefde er en hoe, en hoe romeins waren ze nog, toen Amandus hier toestuikte in de zevende eeuw?

Enfin ja. Nu net begonnen aan Alan Davies’ Europe: A History. Big Picture stuff, zo ongeveer het omgekeerde van wat ik hierboven zei, maar ‘t schijnt wel goed te zijn.

• jukebox - POPULAR VICTOR, EDISON, COLUMBIA RECORDINGS FRO 1900 - 1930
  (tags: music mp3)
• Google Sitemaps - My Sitemaps
  Mhuh?
  (tags: google python)
• advanced paper cd case
  (tags: paper)
• Bugatti Veyron 16.4 - Wikipedia, the free encyclopedia
  405 km/h? gnn
  (tags: cars)
• Dukes of Hazzard Institute VP named - Jun. 2, 2005
  Christopher Nelson’s new job, which comes with a $100,000 salary and a one-year contract, will be to watch reruns of “The Dukes of Hazzard” weeknights on the Country Music Television cable channel and write blog postings for the network’s Web site
  (tags: blog tv)

Binnen twee weken zit ik nog eens een paar dagen op onze campus in Warschau

De brochure vertelt eenieder die het wilt weten dat le campus du Collège d’Europe de Natolin ainsi que ses deux résidences, situés au sud de Varsovie, font partie d’un ensemble de 120 hectares composé d’un parc historique et d’une réserve naturelle et servaient autrefois de palais de chasse royal—jazeker!

…maar da’s allemaal niets: het belangrijkste is dat er in die 120 hectare park in midden juni ongetwijfeld allerlei beesten uit de categorie aardige beeste zullen zitten!

Ik ga alvast mijn lenzen oppoetsen en een zak batterijen voor de ringflits inpakken, want het schijnt zitten daar Muggen. Echt waar. Ik bedoel maar, het moet echt wel erg zijn als in een tekst over of all places een concentratiekamp in de buurt gezegd wordt hoe hard het leven er wel is met de volgende woorden (mijn nadruk):

Apart from the difficult conditions of life and work (in spring and summer mosquitoes were a big problem), selections in the camps were regularly organized. Sick people and children were sent by horse-drawn vehicles or by foot to Sobibor death camp.

Denk daar even over na: het was een concentratiekamp. In de tweede wereldoorlog. En ze hebben het over de muggen.

Ik stel me al gargantuaanse beesten voor, Als Duiveneieren Zo Groot, volgezogen met bloed, lui voorbijhossend. Of anders: zwermen van miljoenen beesten, de hele hemel zwart van einder tot einder!

En daarnaast natuurlijk: teken! Met allerlei ziekten, Lyme en andere! En wie weet wat nog? Spinnen misschien wel! Of allerlei pissebedden! Mijten! Hooiwagens!

update: ook nog deze gevonden… een toeristisch tekstje over een natuurreservaat, Kampinos National Park - the Pearl of Mazovian Nature. Wat lees ik in de vierde paragraaf?

The pride of the Kampinos Forest lies in its rich fauna. The number of animal species is estimated at around 16,5 thousand. The existence of over 3 thousand species has been documented up to now. Among them, there are 280 species that are objects of protection in Poland. The most numerous group is made up of invertebrates, among them especially insects. The most annoying in the world of insects are, without a doubt, mosquitoes. The numerous wet terrains here are real hatcheries for 31 species of mosquitoes.

Die Polen—precies wat ik wou te weten komen over een prachtig natuurgebied: dat het er stikt van de muggen.

• American Airlines contest fiasco
  Nice
  (tags: 0ephemera)
• Creationism: God’s gift to the ignorant - Weekend Review - Times Online
  (tags: education history politics religion science)
• Pharyngula::A historian disgraces himself
  (tags: science blog)

Louis is ziek. Hij heeft 39.2 °C, en we weten niet wat het is.

‘t Zal van tien negen niets ergs zijn, maar als het morgen nog zo erg is, dient een aromatherapiekuur zich op

En van gezondheidstoestanden gesproken: de meningen zijn blijkbaar verdeeld over die Tempur-matrassen: vier review, twee keer enorm negatief, twee keer enorm positief.

Nu, de klacht dat ze inzakken na zeer weinig tijd is patente nonsens: daar zijn die dingen namelijk net op gemaakt, dat ze niet inzakken zoals gewone schuimrubberen matrassen. De klacht dat ze warm en zweterig zijn vind ik ernstiger.

Ik heb (had?) de neiging om snel te zweten, en ik lig liever koel dan warm, dus als het echt zo zou zijn, zou dat al meteen een grote min zijn.

Aan de andere kant: na twee relatief warme nachten heb ik nog niet gezweet op mijn Tempur-kussen. The jury’s still out, dus.

Het was vorige keer de soep ingedraaid, mijn MediaWiki-ding. Mijn hostingbedrijf was overgestapt op een ander securitymodel, en daardoor werkten allerlei dingen niet meer. Serves me right for hacking stuff.

Enfin ja. Tweede keer, goeie keer, mag ik hopen. Voorlopig op http://safari.blaffeture.net, voorlopig nog zonder veel inhoud, maar ik ga toch proberen om nieuwe foto’s dààr te zetten.

Dat wil zeggen dat ik er ook beesten op ga zetten die al lang “had”. Zoals voor vandaag deze dambordvlieg:

en deze gele strontvlieg:

of deze onbekende wesp:

Enfin ja, en ook onbekende vliegenpoppen, en een onbekend vlieg-achtig ding, en een onbekende kever, en een onbekende zakjesdrager, een paar trilspinnen die me doen twijfelen of alle trilspinnen die ik heb wel allemaal Pholcus phalangioides zijn, een onbekende sprinkhaanachtige, een onbekende bij, en een stuk of drie onbekende spinnen.

Eum. Meer onbekende beesten dan bekende beesten vandaag, blijkbaar.

Flickr is een groot, groot gemak.

En dan heb ik nog niet eens iets gedaan met de API… Bruno vroeg zich bijvoorbeeld af of het mogelijk was een badge te maken met de inhoud van een photoset. Ja dus:

Hiermee krijg je een lijst van photosets:

flickr.photosets.getList&api_key=[jouw API key]

En hiermee de inhoud van een photoset:

flickr.photosets.getPhotos&api_key=[API key]&photoset_id=[photoset ID]

…beschikbare groottes van één bepaalde foto:

flickr.photos.getSizes&api_key=[API key]&photo_id=[ID]

…informatie van diezelfde foto:

flickr.photos.getInfo&api_key=[API key]&photo_id=[ID]

…en EXIF-info:

flickr.photos.getExif&api_key=[API key]&photo_id=[ID]

Echt niets gemakkelijker dan dat.

Ik vraag me af wat ze bij Flickr zouden zeggen als ik ze zou gebruiken voor foto’s op mijn werk. Dingen als foto’s van studenten bijvoorbeeld. Op het ogenblik worden die galleries aangemaakt (in een afgrijselijke template) in statische html met een shareware-ding, maar dat is uiteraard hoegenaamd niet ideaal.

De Terms of Use van Flickr zijn niet zeer duidelijk:

Flickr is intended for personal use and is not a generic image hosting service. Professional or corporate uses of Flickr are prohibited.

 Als wij een Flickr-account zouden kopen voor de studenten, waarmee ze hun persoonlijke foto’s, die ze anders op hun weblog of persoonlijke website zouden zetten, en die op geen enkele wijze corporate of professional zijn, zou dat mogen?

Misschien vraag ik het best gewoon aan de mannen van Flickr. Misschien hebben ze wel een site license.

Voor de rest zijn die Terms of Use zoals vaak heel erg grappig om lezen. De copyright-regels zijn duidelijk en goed (je wordt zelfs aangemoedigd om Creative Commons-dingen te doen), maar de rest bevat bij nalezen wel een paar verrassingen:

Basisregels

1. Je moet 13 jaar of ouder zijn om Flickr te mogen gebruiken. Mijn kinderen, volgens mijn persoonlijke inschatting, zullen zeker vanaf hun zes, zeven jaar genoeg foto’s nemen en genoeg van computers afweten om Flickr nuttig tekunnen gebruiken. What gives?
2. Je bent verantwoordelijk voor alles wat onder je loginnaam gedaan wordt. Logisch.
3. Je moet ervoor zorgen dat je je wachtwoord niet verliest. Logisch, ook.
4. Wees vriendelijk met andere gebruikers van Flickr.
5. Je mag Flickr niet gebruiken voor illegale activiteiten. Let wel: ook Chinese of pakweg Noordkoreaanse gebruikers moeten al hun lokale regels en wetten naleven, dus geen kritiek op het regime als je je account wilt houden!
6. Flickr ontkent alle verantwoordelijkheid. Alles is uw eigen schuld.
7. Flickr is enkel voor persoonlijk gebruik (wat “persoonlijk” ook moge zijn).
8. Geen hacking, geen spoofing.
9. Geen spam sturen naar Flickr-gebruikers.
10. Geen virussen of wormen versturen.
11. Geen lokale wetten breken (eum, zoals ze al in punt vijf zeiden, toch?)

Algemene voorwaarden

• Flickr kan op elk oenblik ophouden met bestaan. Dan ben je al je foto’s en commentaar en watnog kwijt. Tough titties.
• Flicr mag de Terms of Use achter uw rug veranderen. Als het om ingrijpende wijzigingen gaat, zullen ze u wel contacteren. Wat “ingrijpend” is en niet, zullen ze zelf wel beslissen.
• Flickr kan op elk ogenblik en zonder uitleg bestaande accounts afsluiten of nieuwe weigeren.
• Als foto’s hen niet aanstaan, om welke reden dan ook, kunnen ze die verwijderen.
• Foto’s die op een externe website getoond worden, moeten altijd naar de foto-pagina van de site zelf linken (en niet, zoals ik soms doe, naar de originele-grootte-foto).
• Je account zal worden afgesloten als blijkt dat je grafische elementen van webpagina’s hosted, zoals icontjes of bullets of andere niet-fotografische dingen.

Stof tot nadenken, en duidelijk voldoende reden om Flickr niet in professionele settings in te zetten.

Zouden ze geen doos verkopen, zoals Google?

Gehoord op de Zevende Dag:

Aangezien ik een vrijgezellige gezellin ben, heb ik daar tijd voor.

Goeie help. Dat is bijna even irritant als spreken over “groentjes”.

En heel goed gezegd van Van Rompuy: waarom alleen een referendum over Europa? Waarom geen referendum over de Belgische grondwet? Of over de stijging van het kindergeld? Of de daling van de belastingen?

Huhu. Iets dat ik me ook telkens afvraag.

Hoe meer mensen op een hoop, hoe dommer. “Het volk” hoeft helemaal niet geconsulteerd te worden. De dag dat een miljoen Vlaams Blok-stemmers een beslissing die mij aanbelangt zou kunnen forceren, wil ik nooit meemaken.

Dàt is een disclaimer:

** WARNING: USE OF THIS ALPHA RELEASE MAY INFEST YOUR HOUSE WITH **
** TERMITES, ROT YOUR TEETH, GROW HAIR ON YOUR PALMS, AND PASTE **
** INNUENDO INTO YOUR C.V. RIGHT BEFORE A JOB INTERVIEW! **
** DON’T SAY WE DIDN’T WARN YOU, MAN. WE TOTALLY DID RIGHT HERE. **

Ik ben meer en meer onder de indruk van MediaWiki. Eén ding mis ik, en da’s beelden hernoemen.

Maar voor de rest: manneken dat is een wijs programma.

Een wiki-programma schrijven is hoegenaamd niet moeilijk, ik herinner mij dat ik er een paar jaar geleden één geschreven heb op twee nachten tijd terwijl ik op Louis aan het passen was toen hij in het hospitaal lag, maar om het zo proper te krijgen, met niet te weinig en vooral niet te veel features: chapeau.

Ik ga er nog een tijdje mee spelen, en er dan eens een artikel over presteren.

Het is nog niet zeer efficiënt, voornamelijk omdat de nieuwe site redelijk leeg is voor het moment, maar het is toch al vele keren eenvoudiger dan met mijn andere website.

Vandaag minstens één reeks foto’s gemaakt waar ik content van ben, van een kraamwebspin. De Pisaura mirabilis is al een tijdje mijn favoriete spin. Het beestje heet kraamwebspin omdat ze haar eieren in een bal onder haar eigen lijf draagt tot ze uitkomen. Ik had ze nog nooit gezien met een zak eieren, alleen met uitgekomen eitjes vorig jaar, en dan passim zonder eieren in de buurt.

Vandaag was ik bij mijn ouders, en in de brandnetels in de buurt zag ik plots een grote geelachtige bal wegschieten uit een opgerold blad. Ik dacht eerst dat het een groot geel kogelspinachtig ding was, maar toen zag ik er nog één zitten, en kon ik een luidkeels yes!! niet onderdrukken: een kraamwebspin met eierzak!

Ze zag er eigenlijk helemaal niet uit zoals ik ze verwacht had, van alle foto’s op het internet. Veel meer gecontortioneerd, en ook wel beweeglijker dan het er uitziet:

I’m positively chuffed.

Och ja, en voor de rest: de weelde van een echte tuin natuurlijk hé. Met beesten zo ver het oog reikt, van kleine vliegjes zó lelijk dat enkel hun moeder ze graag kan zien…

…tot eigenlijk niet eens lelijke vliegen, zoals deze prachtwapenvlieg (niet dat ze nu weer zó prachtig is, da’s gewoon zijn officiële naam):

…tot praktisch volledig rode HAXen:

…en minuskuul kleine kevertjes:

Ah, great stuff.

Even nakijken…

1: blogs lezen: niet gedaan vóór ik er zelf één had

2: blog gestart: yep (duh)

3: stats whote: been there, done that. Niet meer.

4: become really personal: niet, denk ik, zoals die mens het zegt

5/6: faux retire + cave in: nog geen dag gemist sinds een paar jaar

7: get serious: neuh, niet echt

8: relationship: nope

9: “must” meet? nee, maar wel al een paar mensen gezien ondertussen

10: navelstaren: ja zeker?

11: weer opgeven: nope

12: heruitvinden: bof, nee zeker?

13: heeft mijn werk niet beïnvloed, tot nog toe

14: anonieme livejournal: guilty as charged

• KC on Exchange and Outlook : Attachment Security, Part Deux
  (tags: software)
• Design bloopers: User Experience Resource Collection
  (tags: ui usability)
• fontastic! - overview
  All the ugly fonts you could ever want
  (tags: font)
• Clientcopia : Coping with stupid clients : Search
  (tags: work humour)

Het is altijd fijn als een telefoongesprek begint met “maak u niet ongerust, ‘t is niets ergs”.

Enfin, ‘t is dus niets ergs en niemand moet zich ongerust maken, maar mijn vader ligt in een hospitaal in Istanbul en hij wordt één dezer dagen onder volledige narcose geopereerd.

Hij heeft normaal zo’n ding zitten, en dat is ‘s nachts losgekomen, en hij heeft het ingeslikt. En ze moeten zo’n ding bijbestellen, en dat dan onder volledige verdoving terugsteken.

Hij kan nauwelijks meer spreken, hij moet helemaal verdoofd worden en geopereerd worden, het geheel zal in een Duits privé-hospitaal gebeuren in Istanbul, maar: alles is in orde. En er is niets om ons zorgen over te maken.

Ik vermoed dat hij wel al zal gedaan hebben waarvoor hij in Istanbul moest zijn (selecties, en spreken met ministers en zo), dus tout est pour le mieux dans le meilleur des mondes imaginables. Meet my dad, Master of Deadpan.

update: blijkbaar is het ding gisteren nog toegekomen, en stond hij erop dat ze hem gisterenavond nog zouden opereren, want hij had vandaag werk te doen. Voor zover ik begrepen heb, is hij gisteren om 22u geopereerd, en vanmorgen om 8 uur of zo rechtstreeks na het wakker worden uit narcose verder gaan werken.

Ahem.

update 2: Duits hospitaal, mijn voeten ja. Het heet “het Duits hospitaal”, en ik vermoed dat het ooit wel eens van Duitsers zal geweest zijn, maar het is gewoon een (bijzonder luxueus ogend) Turks hospitaal.

Niet dat daar iets mee mis is natuurlijk, en zoals mijn moeder zei: nog een enorm geluk dat dat nu gebeurd is, in een beschaafd land als Turkije. Binnen twee weken zit mijn vader nog eens in Albanië… een mens moet er niet aan denken

• Neurochirurgie Gent
  Good thing they’re better surgeons than web designers
  (tags: 0ephemera)

Ik was zonet bijna uit dégoût naar bed getogen. Het halve internet (nu ja, een paar smaakmakers binnen de elite van de elite van de cognoscenti), doet heel erg enthousiast over Tackboard.

Bah.

Bah bah bah.

Ik ben erin geslaagd in te loggen, maar voor de rest lukt het me niet iets te uploaden.

Van zijn o zo origineel design en de spellingsfouten tot de applicatiefouten over de volslagen trivialiteit van het ding: bah, driewerf bah.

Het werd een beetje moeilijk werken, op het werk, met de computer waarop ik aan het werken was. Processor een beetje te traag, geheugen een beetje te weinig (alhoewel), beeldschermkaart beetje te zwak, enfin, het kon beter.

Sinds vanmiddag is het dan ook een eind beter.

Het is een Dual Xeon 3.6 GHz geworden, met 2 GB geheugen, twee 7200 rpm harddisks van 250 GB in RAID, een snelle cd– en dvd-schrijver/lezer, USB-gaten overal, firewire, een nVidia Quadro FX 4400 met twee DVI-uitgangen, etc. etc. —maar! vooral:

een proper nieuw klavier, met een volumeknop! En met insert/home/pageup-del/end/pagedown weer in een 3×2–configuratie in plaats van de 2×3 sie ik nu op mijn klavier staan had.

Een groot gemak, meneer. Ik zal nu aan ei zo na de lichtsnelheid budgetten en rapporten kunnen schrijven

[maar serieus: het zal een groot gemak zijn dat ik zonder enig probleem tegelijkertijd Project en Photoshop en Visual Studio zal kunnen draaien]

• How to Use Design Patterns
  (tags: article programming)
• How To Write Great Titles And Headlines For The Web - Robin Good’ Sharewood Tidings
  (tags: article writing web)
• DHTML Utopia: Modern Web Design Using JavaScript & DOM - SitePoint Books
  (tags: books css html javascript programming)

Ik was vanavond zó nijdig op computers in het algemeen die van het wekr in het bijzonder, dat ik zelfs mijn portable niet meegenomen heb naar huis.

Het begon vanmorgen al, toen ik een bog standard XP in een bog standard Virtual PC wou installeren en ik keer op keer de dreaded ASMS-fout kreeg, ongeacht ik de virtuele CD-lezer op de virtuele primaire dan wel de virtuele secondaire controller van het virtuele toestel pootte.

Dan waren er problemen bij het aan de praat krijgen van een applicatie, die na veel 5en en 6en blijkt (a) niet graag in een directory te staan die onder een directory hangt waar een andere application pool ook baas over is en (b) eist zelf op de root van een URL te staan—dus niet www.domein.com/app, maar wel bvb. app.domein.com—waarom? niemand weet het!

En toen dat allemaal werkte, en het ding in VS.NET ook open ging, en de nodige componenten en brol geïnstalleerd waren op één computer, bleek dat het op de andere computer niet meer werkte, want daar was de solution nog verwijzende naar een situatie vóór de root verhuisd woas. En dàn was er een hele hassle over en weer met databasepermissies en dingen, en tegen dan zat ik al zó op mijn tandvlees dat ik in staat was om heelder departementen met huid en haar door de telefoon te sleuren.

Enfin. Morgen beter, mag ik hopen. Tedju.

Ik moet een dezer nog maar eens naar een hospitaal gaan voor onderzoeken. In Brussel deze keer.

Een wonderlijke ervaring, een afspraak proberen vastleggen.

Beginnen bellen om 8u30. Niemand thuis. 9u: een franstalig automatisch antwoordapparaat dat zijn best doet om in twee talen te zeggen dat alle lijnen bezet zijn, en dat ik “dans les plus courts délais” geholpen zal worden. Les plus courts délais blijken ettelijke minuten aan te slepen, telkens een minuutje klassieke muzak en dan een variatie op “al onze lijnen zijn bezet”.

Op den duur werd dat “wij helpen u binnen minder dan een minuut”. Twee minuten later: “binnen ongeveer een minuut”. Nog wat later: “binnen minder dan vijf minuten”. En dan plots, na zo’n tien minuten op wachtmuziekjes: een (ééntalig franstalige) dame. Die vraagt waar het voor is. Ik leg uit dat het voor un rendez-vous bij dokter K. is. Un instant monsieur, en hop: doorverbonden met een nieuwe lijn.

Zelfde procedure: wachten, excuus in het geaccenteerd nederlands en het frans, muzak, wachten, excuus, muzak… Na een tijdje: “al onze lijnen zijn bezet” en dan >klik< kiestoon.

Ahem. Ik heb een halfuurtje gewacht voor ik terugbelde. Na eigenlijk niet eens zo lang wachten kreeg ik nog een (ééntalig franstalige) dame aan de lijn, die me wist te vertellen dat mevrouw Schmierzwinkle (kan ook iets anders geweest zijn, heb de naam niet helemaal goed begrepen) er niet is, en of ik wil terug bellen.

Ik wist niet wie die dame was, maar ik wou wel eens terugbellen.

Rond de middag leef het bellen. In de vroege namiddag gaf het nummer een bezettoon. Van pakweg twee uur tot vier uur had ik een vergadering, maar rond kwart na vier had ik een derde (franstalige) dame aan de lijn, en die wist me te zeggen dat mevrouw Schwüürkling (of zo), de assistente van Dr. K, er niet was, maar dat ze me door zou verbinden met iemand die me zou kunnen helpen.

Enfin, ik had een uiterst vriendelijke (franstalige) dame aan de lijn, en ik heb alsnog een afspraak binnen twee weken.

Oef.

• Hell freezes over; it must’ve been the liquid cooling: Hannibal on the Apple-to-Intel transition : Page 1
  (tags: hardware mac)
• Wikipedia live recent changes feed
  Addictive
  (tags: javascript wiki)
• B3TA : FEATURES : PHALLIC LOGO AWARDS
  (tags: humour logos)
• Graphic Design USA - Feature
  (tags: design logos)
• “The file ‘Asms’ on Windows XP Professional CD-ROM is needed” error message when you install Windows XP
  …*now* they tell me
  (tags: 0ephemera work 00newsite)
• The ways to style visited links
  Not for navigation style, obviously.
  (tags: css design usability)
• Europhobia: Why the BBC is great, and anyone who says otherwise is a fool*
  yup
  (tags: tv)
• Wired 11.03: Surviving 7G
  Brrrr
  (tags: article)
• www.sadaharuaoki.com
  (tags: food)

Ik dacht echt dat die bruudruuster en woestijnvis-toestanden bij Het Rad van Fortuin urban legends waren.

Blijkbaar niet: daarnet uit eerlijke schaamte weggezapt van bij Quix (het was een mens die zo zwaar aan het verliezen was dat het niet meer proper was), en net bij een nog schaamtelijker bedoening op VTM terechtgekomen.

Zó schaamtelijk dat het een ramptoerisme-effect kreeg. De tip was “in één adem”. En er stond op het bord

_ L F _
   _ N
 _ _ _ G _

Het spel was in dat stadium gekomen waar er niet meer aan het rad gedraaid hoeft te worden voor ze een letter mochten zeggen. Eén na een gingen alle medeklinkers de rij af, tot er een genie “M” raadde: 

_ L F _
   _ N
 _ M _ G _

En toen, een mens kan het niet uitvinden, hadden ze nog klinkers nodig. Ik denk dat Luc Appermont zijn eigen ogen ook niet geloofde. Iemand zei “O”: 

_ L F _
   _ N
 O M _ G _

…maar raadde niets. De volgende die een klinker moest zeggen, raadde “E”: 

_ L F _
   E N
 O M E G _

…maar ook die wist niet waar het over ging. De volgende, het Genie van de Karpaten dat de M geraden had, was helemaal in verwarring, zei al op voorhand “ik zie het niet, ik zie het niet”, had niet door dat er nog een klinken mocht gezegd worden, en probeerde het dan maar meteen te raden: “zzzz… zalf…?”

Ik zweer dat ik het Spraakwonder Uit Bilzen bijna een kransslagaderbreuk zag krijgen.

De volgende speler zat ook met wijdopen ogen te kijken naar het spelbord, en alleen omdat Luc een paar keer na elkaar zei dat hij écht nog een klinker mocht raden, zei de man ten einde raad en vertwijfeld, “A”? 

A L F A
   E N
 O M E G A

Hij kon het nóg niet geloven. Luc Appermont ook niet. En ik ook niet.

Meneer >krchh< euuhhh, wacht hé >krkrrr< Ja! Allé ja. Euh. Meneer… Vuil?

– Vuijlsteke. Michel Vuijlsteke.

Jaja. Wacht hé… >krzzkrzzz< ja, meneer Vuil.

– Vuijlsteke.

Jaja. Vuil. U spreekt met An de telefonsite van de spaar>zrrtksch< en ik vraag u of ik u meneer Vuil vrijblijvend raad kan geven over spaarkrediet in het geval u weet dat >zrttttt< risicovolle en beursgebonden belegging niet in het wanneer zou dat u?

– Mevrouw. U hebt me een uur geleden ook al gebeld, met precies hetzelfde onbegrijpelijke verhaal. Ik heb u toen gezegd dat u morgen kon terugbellen als mijn vrouw er was. En het is Vuijlsteke.

Vuil? Teek? Euh, ja, ik ben An de telefoniste voor het mogelijk geïnteresseerd voor vrijblijvende raaadgeving.

– Mevrouw? U hébt me dat al verteld. En ik heb u ook al gezegd dat ik u geen antwoord kan geven. En u hebt een goed half uur ook al gebeld, zie ik op de telefoon. Kunt u me precies zeggen wat u wilt van mij?

Mijnheer, euh, Teker, ik ben An de telefoniste en ik zou graag een vrijblijvende afspraak…

– An. Kunt u even wachten? Ik heb ondertussen begrepen dat u een vrijblijvende afspraak wilt, en dat u met me wil spreken over sparen. Voor welk bedrijf belt u precies?

Ik ben An van de spaar raadgeving, en ik zou een vrijblijvende raadgeving willen voor het risico dat u loopt gebonden aan de beurs en cons>tskrchhsss<

– Ik vrees dat we een heel slechte verbinding hebben. Mag ik u gewoon vragen wat de uitkomst van dat gesprek zou zijn?

Euh, raad geven.

– En wat wilt u bekomen? Dat ik iets koop?

Nee, raadgeven, wij zijn enkel vrijblijvend.

– Merouw, dat geloof ik niet. Ik kan me niet inbeelden dat jullie een liefdadigheidsorganisatie zijn. Wat gebeurt er als ik jullie vrijblijvende raad opvolg?

Euh.

– Ga ik dan een krediet aan bij jullie bedrijf?

Eum. Ja, vrijblijvend.

– Mevrouw, zou het niet gemakkelijker geweest zijn als u in het begin gezegd had dat u me een spaarkrediet probeert te verkopen? Dan zouden wij elkaar veel tijd bespaard hebben, en wie weet uw verkoper ook een verplaatsing.

Jamaar, meneer Vuil het is een vrijblijvend raadgeving voor risicoloos…

– Het spijt me. Ik ben niet geïnteresseerd. En het is Vuijlsteke. Goeienavond. >klik<

‘t Is te hopen dat Quicktime wat minder crasht als Intel het hoofdplatform wordt.

Arhem.

Ik ga dan eens kijken naar Technorati, vermoed ik. Ik heb daar al sinds jaar en dag een profiel, maar misschien per okkasie van de nieuwe beta-versie?

En dan kan ik misschien Bruno’s lead volgen en ook (nederlandstalige!) technorati tags bij elke post zetten? Als ik dan ooit eens naar een ander pakket ga, ik zeg maar iets, WordPress bijvoorbeeld?

Gnn…

Asa heeft het niet begrepen.

Microsoft brengt een update van hun MSN search toolbar uit. Asa, de man achter Firefox, zegt dat de implementatie van tabbed browsing crappy is.

Een aantal mensen in de commentaren wijzen erop dat Asa zich beter zou bezig houden met de bugs in zijn eigen product voor hij met stenen naar andere mensen gaat smijten, maar dat is volgens mij niet het punt.

Ja, de tabs zoals ze nu in die toolbar zitten, zijn (zeer) verre van perfect. Dat ligt er wellicht aan dat het om een (ongetwijfeld vieze) hack gaat. En ja, het kan (waarschijnlijk véél) beter, zelfs in Internet Explorer, getuige dingen als Maxthon. Maar het belangrijke is dat de tabs er zijn . Nog vóór IE7. Flikkeren en bugs, zeer zeker, maar Firefox heeft toch een USP minder.

En, ook bijzonder relevant: Desktop Search is echt serieus heel erg goed, stukken beter dan het magere beestje van Google, dat wel in slaap gevallen lijkt. De integratie met de desktop en Outlook is bijzonder goed, en wie had ooit gedacht dat IFilters ooit nog eens sexy zouden zijn? Nieuw bestandformaat? Gewoon zo’n IFilter schrijven en het wordt meteen ontsluitbaar voor MSN Desktop Search: ik kan nu bijvoorbeeld al seamless zoeken in de IPTC-informatie die in mijn RAW-files van de Nikon zitten.

En het aller– allerbelangrijkste volgens mij: bekijk de tijdslijn. De eerste MSN Toolbar, in maart 2004, was niet veel meer dan een (zeer) zwakke kloon van Google Toolbar. De MSN Toolbar Suite 2.0 die in beta uitgebracht werd midden december 2005 kon net zo goed een nieuw product zijn en was al meteen zeer goed. Na een relatief korte beta kwam MSN Search Toolbar with Windows Desktop Search uit, en die was gewoon nóg stukken beter Ze deden er zelfs heel erg on-Microsoft-achtige dingen in, zoals toelaten dat de internet-search door om het even wie (ook bijvoorbeeld Google) afgehandeld werd, of er een myriade aan geek-only features in steken. En een paar weken na de eerste release-versie, is er nu een versie met tabbed browsing.

This is not your dad’s Internet Explorer: het gelobotomiseerde Internet Explorer-team is weer wakkergeschud en heeft een serieuze talent-injectie gekregen. And there’s more where that came from.

Er is nog veel ruimte voor verbetering, zeer zeker. Mannen als Asa en ongetwijfeld de overgrote meerderheid van de Slashdot-crowd zullen zich daar schamper meesmuilend op blind staren.

Maar het is nooit een goed idee om Microsoft te onderschatten. Het heeft lang geduurd, maar ze zijn denk ik in Redmond wakker geschud.

Vae victis.

Nog zo’n ding dat in diezelfde richting van betcha ya didn’t see this coming gaat:

Vraag mij af hoe het nog zit met Googles pogingen in diezelfde zin.

• Sifry’s Alerts: New Technorati Public Beta - Go bang on it!
  I just might follow Bruno’s lead on this one.
  (tags: weblog)
• A Guide For The Un-Initated To Buying Guinness In An Irish Pub.
  Quite
  (tags: beer)
• I’m Trying To Learn Arabic - Why’s it taking so long? Robert Lane Greene
  (tags: article language)
• FitDay - Free Weight Loss and Diet Manager
  (tags: food health)
• adhesiontext® - A Better Dummy Text Generator
  (tags: design language typography web)
• volume12: de manager
  Trolling for dooceage
  (tags: 0ephemera)
• Search and browse smarter with MSN Search Toolbar, now with Windows Desktop Search
  (tags: ie microsoft)
• Asa Dotzler on firefox, cats, mars, and more: msn toolbar mini-review
  Pot, meet kettle. Kettle, meet pot.
  (tags: usability firefox ie)

Het is nog geen halftwaalf en ik heb er al een gevulde morgen op zitten… dat vroeg wakker worden heeft zijn voordelen.

Eerst naar de apotheker om medicamenten voor onze jongste gegaan (hij heeft och here een bronchitis), dan afgesproken met Dirk om naar de website van onze wijk te kijken volgend weekend, en dan naar de Fnac van webloggerken-kijk gaan doen (zie ook alhier, en het moet gezegd: het zag er een bijzonder ondankbare plaats en taak uit), ook in de Fnac mijn vader’s vaderdagcadeaus gaan halen die ik bij zijn verjaardagscadeaus kon voegen die hij nog niet gekregen had wegens in het buitenland, en dan mijn portefuille leeg gaan kopen bij de kaaswinkel.

We hebben thuis ook de zak met kleine legoblokjes uitgehaald, en ik heb met Zelie een gevangenis omgetoverd tot een gevangenis-met-dak, en haar onderwijl de principes van het sterke-muren-maken proberen diets maken—blokjes over elkaar laten gaan op de hoeken, zodat de muren niet loskomen, dat soort dingen.

En nu is het Trooping The Colours op de BBC.

En straks gaan we naar mijn ouders, de kaas opeten.

En morgen gaan we naar Oudenaarde voor feest.

En volgende week zit ik van woensdag tot vrijdag op onze campus in Polen.

Mijn boeiende leven, aflevering 1268

Daarjuist voor de tweede keer vandaag naar de Fnac geweest. Sandra was haar sacoche thuis vergeten, en ik moest ze gaan brengen.

We hebben allemaal boeken gekocht, van Thorgal voor Sandra en van cadeaus voor Sandra’s vader, en drie boeken (Dieren, Heksen en Feeën, De Wereld van de Fantasie) voor de kinderen.

En ik heb op de valreep kunnen beletten dat we dat Da Vinci Code-misbaksel hadden gekocht als cadeau. Het is uiteindelijk Bryson’s Short History of Nearly Everything geworden.

Veel beter.

• Do All Web Sites Need Usability Testing?
  (tags: 00newsite work ia usability)
• creativepro.com - John D. Berry - Creativepro.com Authors
  (tags: typography article)

Er is één ding goed aan het feit dat mijn Tabletpc wachtende op vervanging is: dat ik weer meer met de hand schrijf.

Ik heb altijd een afgrijselijk geschrift gehad, maar ik schrijf tegenwoordig wel heel graag, vreemd genoeg. Sinds een paar jaar doe ik dat met verscheidene goeie pennen in Moleskines die ik (al jaren) op tinternet bij Mojo haal. [Maar als ik hoor dat ze ook in Gent verkocht worden… dringend gaan kijken en een voorraad inslaan!]

De pennen die ik gebruik zijn ten getale van twee: een Lamy Persona die ik in 2002 voor mijn verjaardag gekregen heb van de hele familie…

 en een Parker waarvan ik me de naam niet meer kan herinneren en die op mijn werk ligt:

[Daarnaast heb ik twee pennen die ik niet gebruik wegens te zwaar, en ook wel wegens vrees ik te duur: twee pennen die ik, geloof het of niet, gevonden heb: een (echte, oude) Mont Blanc 149, op de grond gevonden in de Universiteitsstraat, en een andere Mont Blanc, voor zover ik zie met een serienummer en in massiefachtig goud en/of platina, met ruimte voor personalisering maar zonder naam op de cartouche, en kennelijk vele jaren oud. Ik durf niet te bedenken hoeveel die dingen kosten, in ieder geval meer dan ik er ooit aan zou uitgeven, en als iemand ze zou verloren hebben, respectievelijk twaalf en negen jaar geleden: laat het maar weten.]

Maar de twee pennen die ik heb, gebruik ik dus wel. Nu meer dan ooit, sinds de Tablet dood is. En het moet gezegd: het is een onbeschrijflijk sensueel gevoel, met een vers gevulde pen op een well-worn Moleskine te schrijven. Echt serieus.

Wie zich geroepen voelt: rep u naar Loic Le Meur’s website en update zijn wiki-pagina over de Belgische blogosfeer. Ik was eraan begonnen, om te constateren dat ik erigenlijk niets van afweet

En trouwens: ik zie dat ik niet de enige ben die soms eens last heeft van comment spam, bah.

Zelie kwam daarjuist out of the blue aanzetten met haar versie van het mater semper certa-principe:

Eigenlijk vind ik dat zo grappig dat de kindjes uit de buik van mama komen en dan Vuijlsteke moeten heten: ze komen toch niet uit de buik van papa? Het zou toch beter zijn als ze dezelfde naam hebben als mama?

Tja.

Look ma, how clever. Om het (min of meer) met de woorden van Molly Holzschlag te zeggen:

Now some folks seem to get upset when memes like this emerge, claiming that it’s an “in” joke and so on. In many ways, that complaint is accurate, but I hope people can see why this sort of thing is so much fun, and not only for speakers, but for the audience as well. I’ve noticed that whenever conference speakers bond, they are able to provide a far more unified and relevant experience for delegates, as well as help to smooth out rough spots or modify the direction more easily as we will compare notes on audience skill level and so forth. Also, this sort of thing isn’t limited to just speakers, but delegates get involved too, just like the UI9 photo meme. At the risk of over-using my word, despite that this fun might appear to be very ego masturbatory, it’s all done with good intention.

Ons kent ons kent ons kent ons.

• WordPerfect for DOS Updated
  (tags: software)
• The demographic transition
  (tags: history maps politics)
• Biography for Christian Bale
  Amazing.
  (tags: 0ephemera)

Louis is een ongelooflijk goeie tekenaar.

Zoals veel van de dingen die Louis doet, is het nooit duidelijk dat hij het kan tot we het hem zien doen: zolang hij het niet in zijn opinie goed genoeg kan, zegt hij gewoon “ik kan dat niet”.

Fietsen? Ik kan dat niet—tot we hem zagen rondrijden op twee wielen.

Schilderen? Ik kan dat niet—tot we zijn zwartepietenhoed zagen vorig jaar: prachtige kleuren, véruit de allerbeste hoed van de eerste kleuterklas, en zelfs in de derde kleuterklas zijn er nog veel die het niet zo goed konden. Zelfde verhaal met zijn schilderij van een huis onlangs: de andere kinderen deden zomaar wat min of meer rond de lijntjes, en Louis heeft een echt huis getekend, met ramen en een deur en alles. En in mooie kleuren, waar de andere kindjes gewoon maar wat aanmodderden.

Tekenen? Ik kan dat niet—tot niet zo lang geleden deed hij inderdaad maar wat krabbels.

En dan is hij plots op een heel vreemde manier beginnen tekenen. Voorbeeld: bloemen. Voor het kaartje van Zelie gingen we allemaal bloemetjes tekenen. Louis’ eerste poging:

Of hij nóg bloemetjes zou kunnen tekenen? Zeker:

Ik vind het héél erg mooie bloemen, maar zou hij er eens een paar kunnen tekenen in verschillende kleurtjes? Tuurlijk dat:

En toen had ik het door: het is alsof hij eerst een tekening in zijn hoofd componeert, en die dan gewoon op papier zet, in één lijn. Als je hem ziet tekenen, is het ook zo: hij houdt zijn stift als was het een scalpel vast, afwisselend en zonder onderscheid in zijn linker– en zijn rechterhand, en hij aarzelt gewoon niet.

Hier, en deux temps trois mouvements—bergen, en een bloemetje, en een klein slangetje, en balonnen:

Of deze schildpad van zo’n boekje “leren tekenen in vijf stappen”. Hij heeft het thumbnailtje op de achterkant bekeken en gewoon in één keer afgetekend:

En er komen de vreemdste dingen uit: een dinosaurus met een eend op zijn hoofd bijvoorbeeld. Of een dikke dinosaurus met vijf poten en een staart:

Of deze—een meneer met een hoed op met muizenoren:

Ik kan me nota bene niet herinneren dat Louis ooit kopvoeters getekend heeft.

De oogst van vandaag: niet veel foto’s, maar wel veel nieuwe beesten.

Om te beginnen een krabspin (denk ik) die een vliegachtig iets aan het opvreten was:

…alsmede een vreemd wantsachtig beest:

…hieronder in een denk ik vervellende vorm:

Ook wel fijn; een echte Philodromus emarginatus (denk ik) in de rozen bij ons:

Minder fijn: een dikke vette mug:

…maar bovenal, een zeer fijne Dysdera crocata (ben ik bijna zeker):

Check out die kaken:

Enfin, en dan nog zo’n zichzelf oprollend beestje, vieze bladluizen, een grote Linyphia, nog wantsachtige beesten, vreemde dwergcicaden op een stervende citroenmelisse, en een paar vliegen natuurlijk, en een grote sluipwesp, enfin, your average Sunday afternoon achter het fototoestel.

Pretty weird: de trein zit vanmorgen zo vol als een ei. ‘t Is nochtans de gewone 7u22, en de scholieren zijn niet echt in groten getale uitgetrokken…

Naast mij zitten twee ambtenaren met een “Een dag aan zee”-ticket, misschien hebben ze in Antwerpen de één of andere actie op het getouw gezet of zo?

Drukke dag vandaag op het werk in het vooruitschiet. The usual, maar daarnaast ook: ik ga niet naar huis vóór ik met Visual Studio via het VPN aan de ontwikkelservers geraak. Zowel aan die in het serverkot als aan die die Virtual-PC-gewijs op mijn desktop draait. Dat eerste zal zo geen probleem zijn, maar dat tweede houdt in dat ik die server nog geconfigureerd en draaiende moet krijgen vandaag.

En ook: ik hoop dat ik niet ziek val. Ik heb al sinds zaterdag keelpijn, daar is vanmorgen hoofdpijn bij gekomen, en sinds op de trein ook hoesten. Zo’n pijnlijke hoest, half droog en half met slijmen. Met van die slijmen die een ongezonde groene kleur hebben en de zoete weeë geur van ziekte hebben.

Which, you know, kinda sucks.

Allez dan:

Your data suggest little or no automatic preference for GAY PEOPLE relative to STRAIGHT PEOPLE

Fijn om weten dat ik niet meer bevooroordeeld ben dan ik denk: Sexuality Implicit Association Test.

update: wie deze test zou doen en zou blijken niet te zijn wat hij/zij denkt te zijn: de test heeft denk ik niet zoveel te maken met wat je zelf denkt, maar meer met wat je onbewust denkt, bijvoorbeeld naar aanleiding van opvoeding en voorgeschiedenis.

De manier waarop dat gebeurt is dat er eerst gekalibreerd wordt: je moet met twee toetsaanslagen trefwoorden en beelden zo snel mogelijk, dus bijna instinctief, klasseren als “goed” of “slecht”. Dan moet jet hetzelfde doen met “homosexueel” en “heterosexueel”. En dan komt het echte werk: je moet trefwoorden klasseren als “homosexueel of goed” dan wel “heterosexueel of slecht”, en daarna “homosexueel of slecht” en “heterosexueel of goed”.

Met andere woorden, als je “disgusting” te zien krijgt, moet je in het voorlaatste geval de knop voor “heterosexueel of slecht” duwen, in het laatste geval de knop “homosexueel of slecht”. Als je “excellent” ziet, moet je in het voorlaatste geval de knop voor “homosexueel of goed” duwen, in het laatste geval de knop “heterosexueel of goed”.

Het lijk me een redelijk simpele manier om te kijken of je “homosexueel” instinctief meer met “goed” dan wel “slecht” associeert.

Het resultaat zegt dan ook niets over het al dan niet een voorkeur hebben voor de ene of de andere, maar wel over al dan niet een automatische voorkeur hebben.

Mijn stem is weg.

Mijn hoofdpijn daarentegen niet.

• Jeff Werner
  (tags: css design)
• The Downing Street Memo :: What is it?
  This is what the internets are good at. Tee hee.
  (tags: journalism usa politics reference)
• true believer syndrome
  (tags: article psychology)
• An Index to Creationist Claims
  (tags: reference science)
• Sea-Monster or Shark: An Alleged Plesiosaur Carcass
  (tags: article animals)
• aliensandchildren.org::Alien Drawings by Children
  Yeah right.
  (tags: 0ephemera aliens)

Ik ben ziek.

Griep of zo, of bronchitis, of wie weet wat: misschien één van de ziektes die de kinderen misschien wel gehad hebben en betrapt van één van de andere kinderen op school, of misschien gewoon iets dat ze doorgegeven hebben—ik zou niet weten waar ik het anders vandaan heb.

Normaal gezien zou ik gewoon verder naar het werk gaan, en dan wel zien hoe het uitdraait: in het slechtste geval is het pakweg binnen ne dag of twee niet verbeterd, en tegen dan is het toch bijna weekend.

Probleem is nu dat één van de symptomen is dat ik niéts meer kan uitbrengen behalve piepgeluidjes. En dat ik woensdag (morgen dus) in Polen geacht ben te vergaderen met allerlei mensen.

Dus dan maar besloten om thuis te zitten vandaag. Zien of het verbetert als ik rustig blijf, niet in de tocht zit, en misschien straks een warm citroensap met honing tot mij neem.

Czech it out. Allen daarheen.

• Libya in 1999 (Leptis Magna)
  I’d like to go there. Yessiree.
  (tags: travel)

Daarnet gehoord op Star Academy:

“Ik hou van madammen met nen bontjas”, was da nie van Herman (sic!) van het Groeneweid (sic!) of zoiet?

Good grief.

Voor zover ik begrepen heb, zit er daar nu nog één jongen en drie meisjes. Minstens twee, en misschien wel geen van de drie meisjes, wisten dat Madammen met een bontjes van Urbanus was.

Eén ervan zei iets van

Was da nie van zo nen ouden? Is die nie al dood?

Een technische diskwalificatie dringt zich op.

Kijk kijk, de premier heeft een podcast.

Podcasting has well and truly jumped the shark.

No—I kid, I kid. Ik zie er het nut en het gemak wel van in. ‘t Is al lang goed

Ik was bij wijze van lichaamsbeweging vandaag een paar keer uit mijn zetel gegleden en naar onze koer getrokken met het fototoestel. Veel zon buiten, en dus maar eens besloten een paar foto’s van klein grut te nemen zonder ringflits, op f/11 in plaats van de normale f/22.

Miserie met mijn normale f/22 – 1/500 – 200 iso – ringflits is namelijk dat

1. de lens is veel minder scherp is dan op f/11
2. alles staat té veel in focus, ‘t is te zeggen de depth of field is onnatuurlijk
3. de schaduwen zijn veel te scherp met die ringflits, en er zijn er twee
4. de achtergrond wordt onnatuurlijk donker, en de voorgrond staat veel te licht

Eigenlijk zou ik idealiter ofwel een ringflits willen vinden die minder licht geeft (ik zet hem nu al op 1/4 kracht, en dat is nog teveel in de grote meerderheid van de gevallen), ofwel een manier vinden om mijn D70 aan sneller dan 1/500 foto’s te laten nemen als de ringflits erop gevezen zit.

Ik weet dat ik zou kunnen werken met filters, en met allerlei afschermmethodes op het licht, en al vind ik het toch maar behelpen: ik vrees dat ik er toch zal moeten aan geloven. Want het begint me echt tegen te steken, de onscherpte en het teveel aan contrast.

Enfin ja.

De resultaten zijn niet om over naar huis te schrijven, wegens niet genoeg licht, en soms te weinig scherptediepte, maar bon. Presenting without any further adieu—mijn goede vrienden de Saltici scenici. Op een munttakje, met een vlieg in de palpen:

en een beetje later, op mijn vinger:

Geef toe, serieus schattige beestjes, springspinnen. Deze is er één die ik tegenwoordig overal tegenkom:

En natuurlijk, het kan ook niet anders: ik had weer pech. Het is dus altijd zo dat als je ergens naartoe gaat met één soort materiaal, je altijd dingen tegenkomt waarvoor je het andere materiaal nodig hebt.

Case in point: een serieus geval van nature orange in mandible and segment. Ik verzette een plastiekzak, niet echt meer verwachtende dan een pissebed of twee, een duisendpoot of twee, en een klein spinnetje of vier, vijf.

Wie schetst mijn verbazing als ik precies vind wat ik verwachtte, maar ook meteen één duizendpoot een andere zie aanvallen, iets dat echt wel riep om een scherpere foto:

Wonderlijk om zien: knippe! en dan gewoon het spartelende beest vasthouden tot het gif zijn werk doet.

En behalve dat: een nieuwe lichting zweefvlieglarves op de rozen, en dat het geen moment te vroeg is, want de bladluizen teelden weer welig: