Zo, ik ben er weer voor een paar maand van af: daarnet naar de gerechtsexpert geweest, met een dokter van de verzekering en een dokter voor mij erbij, om de resultaten van de testen van eind mei te bekijken.
Highlight van het rapport van de professor uroloog:
Het laat zich aanzien dat bij deze man er een blijvend deficiet van de bezenuwing zal optreden. Er bestaat ook een kans dat dit deficiet in het kader van reinervatie zal verslechten […] Voorspellen hoe de ultieme functie van de lagere urinewegen er zal uizien blijft in dit stadium speculatief […] De waaschijnlijkheid dat er restletsels zullen blijven […] is wel zeer groot.
A la bonne heure.
Het verslag van de röntgenfoto’s en de NMR en watnogscans was minder interessant: ingedukt alhier, ontploft aldaar, kifose ginder, yada yada. Niets nieuws.
Hoedanook: ik ga straks om mijn fiets, en dan met de fiets naar mijn huisarts, om het mij allemaal nog eens te laten uitleggen. En dan kan het afspraken maken een aanvang nemen: second opinions, third opinions, fourth opinions, ha!
two senior prosecutors complained in confidential messages last year that the trial system had been secretly arranged to improve the chance of conviction and to deprive defendants of material that could prove their innocence
In het hoofdstuk ‘t is nu dat verdriet: Zelie heeft geen oorontsteking of zo, maar wel klierkoorts.
De hypochonder in mij is alvast uit zijn winterslaap (zomerslaap?) ontwaakt.
O ja: al wie ons nu denkt te moeten vermijden: te laat! De incubatietijd is één à twee maanden, dus chances are dt Zelie het opgedaan heeft op school, en dat we het ondertusen allemaal hebben. Of niet. En in dat geval, is Zelie ook niet meer besmettelijk.
Zo. Vanmorgen begonnen met de nieuwe layout op onze oude website te smeren.
De inhoud van de pagina’s komt uit eenvoudige html-files zonder stijlinformatie erop, wat al meteen enorm veel scheelt qua werk, de navigatie zit in een database (al kan de structuur daarvan nog wat aangepast worden), en de opmaak van de pagina’s wordt in een reeks include-files rond de inhoud gezet.
Eerste stap: de huidige website deconstrueren.
‘t Is te zeggen, de verschillende elementen van de pagina elk in hun eigen <div> steken, alle overtollige code weghalen, alle styles en niet-essentiële scripting weg—de stie in zijn blootje zeten, met andere woorden.
Resultaat, met koleurkens voor de duidelijkheid:
Volgende stap: de navigatie bekijken. De nieuwe site heeft wat minder links dan de oude, vooral vanboven dan. Op middelkorte termijn moeten we zien wat we daarmee kunnen doen, maar het eerste wordt denk ik een aanpassing in de database.
Een eenvoudig boomstructuurtje maken, genre
CREATE TABLE tblNavigation (
id int NOT NULL ,
parent_id int NULL ,
place int NOT NULL ,
nameEN varchar (255) NOT NULL ,
nameFR varchar (255) NOT NULL ,
page varchar (255) NOT NULL
)
Waarbij naiefgewijs nameEN en nameFR de tekst (EN/FR) voor in de navigatie bevat, page de verwijzing naar de te includen pagina (uit een andere tabel), en aan de hand van parent_id en place een boompje kan opgebouwd worden.
Ik vermoed dat ik wel wat speciale dingen zal tegenkomen in het maken, maar dat zien we dan wel. Dit is quick & dirty op zijn best
[hm, pagina's die niet in de navigatie mogen verschijnen bijvoorbeeld]
[of menu-items met een link naar extern—alhoewel, mits een regex zijn die er wel uit te wurmen] [of dat ik er uiteindelijk wel een gedenormaliseerde tabel voor de rapte van zou maken] [of dat ik het niet zie zitten om àlle code te herschrijven, dus dat er een gedenormaliseerder zoals-het-vroeger-was versie van zal moeten gemaakt worden, on demand]
Heh. Ik voel me tien jaar jonger, dit lijkt wel 1995.
Wie had dat gedacht, dat ik ooit nog in bog standard VBScript ASP zou zitten ploeteren?
En zelfs van die aardige zaken in de zin van
do while (iets) if (teenoftander) then ‘doe dingen exit do end ‘doe andere dingen loop
How the mighty have fallen, zei hij niet gespeend van enig ironisch leedvermaak
Nee, eigenlijk: ‘t is wel fijn om doen. Er is niets moeilijks aan en er zijn niet echt verrassingen, ‘t is een beetje gelijk van die gemakkelijke kruiswoordraadsels oplossen. Iets waarvan je op voorhand weet dat het allemaal opgelost raakt, en waar je niet veel over moet nadenken, maar dat je wel als hobby zou kunnen doen.
Het ambetante is natuurlijk dat, in tegenstelling tot kruiswoordraadsels, programmeren niet echt altijd een einde heeft. En dat van die heel erg eenvoudige projectjes-van-een-paar-uur de neiging hebben om zeer snel veel te complex te worden.
Maar goed. Genoeg gedaan voor vandaag. Nog een aflevering van Firefly (de voor-voorlaatste dacht ik) bekijken en dan slapies. En morgen blijgezind verder doen, hoera!
Een historie van grenssteden waar ze de treinen zien voorbijrijden, en de verlaten straten van Tozeur. En iets van een moeder die iemand uit een huis in de verte ziet, en zich die mens en zijn gewoonten herinnert.
En van op een ander tempo te willen leven, en dat de treinen van Tozeur nog altijd langzaam voorbij komen.
En dat verlaten kerken tot schuilplaatsen omgebouwd worden, en dat de mannen van George Lucas er nieuwe ruimteschepen aan het maken zijn.
Een machtig, màchtig schoon liedje: I treni de Tozeur [5 MB MP3], gezongen door Alice & Battiato, gecomponeerd door Franco Battiato (La voce del Padrone, Orizzonti perduti). Eén van die liedjes die iedereen kent, maar waar niet één mens op duizend kan zeggen wat de titel of wie de auteur is.
Eigenlijk, nu ik eraan denk: het kan misschien wel aan al dan niet bril liggen. Dit was ik in 1990, toen ik mijn contactlenzen nog praktisch voortdurend droeg, vóór ik er finaal allergisch aan geworden was:
De foto hierboven was tijdens mijn eerste jaar aan de universiteit, denk ik. Ik ben van ergens in mijn tweede jaar alleen nog maar zwart en tinten van zwart gaan dragen.
En waar ik vroeger in de winter mijn arafatsjaal aandeed, had ik hem vanaf pakweg 1992 voortdurend aan. En ook altijd een lange zwarte mantel. Ik had ook zo’n jaren 50 Buddy Holly-achtige bril, maar daar vind ik niet meteen meer sporen van terug.
Van denk ik 1997 of zo heb ik mijn haar niet meer geknipt, en had ik ook mijn bril heel de tijd aan. Zo’n ziekenfondsmodel:
…maar wat wellicht het grootste verschil maakt: een paar kilo vermagerd. Als ik me niet vergis, weeg ik nu minder dan toen ik 16 was.
Ter illustratie, dit moet denk ik kerstmis 2003 zijn:
Ik herinner me trouwens dat ik de kerstmis erna dat blauw hemd hoegenaamd niet meer dicht kon krijgen.
Tjaha. Enfin ja, ondertussen kan ik er wel weer in. Bijna lettterlijk twee keer zelfs—zó zie ik er nu ongeveer uit:
‘t Klinkt melig, maar voor het eerst sinds ik mij kan herinneren in mijn hele leven ben ik niet beschaamd om onder de mensen te komen.
Vandaag op het werk de internetsite een nieuwe layout gegeven. Voorlopig alleen nog maar in betaversie, want er moet nog veel gebeuren.
‘t Is gelijk altijd met dergelijke zaken: de mensen aan wie ik het toon hebben de indruk dat het moeilijkste nu wel over is, omdat de pagina’s er al helemaal anders uitzien. Maar helaas: dat is misschien wel 90% van de website op het eerste gezicht, maar in feite is misschien maar zo’n 10% van het werk gedaan.
Nu moet ik nog allerlei navigatie-uitzonderingen inbouwen (pagina’s op “niveau één” die dat eigenlijk toch niet echt zijn, een boomstructuur die eigenlijk een netwerk is, een structuur die eigenlijk niet intern consistent is, dat soort dingen). En ook een nieuw systeem van related links. En ook een manier om die dingen allemaal te beheren.
En ook een nieuwe event calendar, en een nieuwe news-functie. En misschien ook eens kijken of ik de publicaties niet in een database kan krijgen, en of… aaaarrgh!
Ondertussen en daarnaast komt de ontwerpster maandag terug van vakantie, en kunnen we aan de uitwerking van het intranet beginnen. Hoezee!
Enig probleem is dat op mysterieuze wijze mijn laptop niet meer op de ontwikkelserver mag, en dat ik nu dus van thuis uit zou moeten zitten programmeren via remote desktop naar mijn desktop. Niet ideaal, of eigenlijk: zelfs helemaal niet te doen.
Er zal dit weekend niet al te veel van in huis komen
Bush told Texas newspaper reporters in a group interview at the White House on Monday that he believes that intelligent design should be taught alongside evolution as competing theories
Nog naast het feit dat screen shots verdorie niet in jpeg te bewaren zijn, is dit wel heel erg vreemd. Getallen (en leestekens?) in Constantia worden blijkbaar niet op alle computers getoond:
Bij mij ziet het er normaal uit, als je met de muis over de screenshot gaat zie je hoe het er bij Martijn uitziet.
update: de onverlaat had gewoon een kapotte font-file. Zwak.
middenpagina met nieuws, bloggewijs omgekeerd chronologisch, en ook wel breaking news en deadlines en watnog, gecustomized voor de gebruiker (staff / student / assistent / (visiting) professor / …)
De linkersidebar zal zeker op de binnenpagina’s een boompje navigatie bevatten, en voor de rest informatieblokjes zoals op duizend andere website, notammentDe Kust, waar ik jaren geleden ook zoiets heb gemaakt.
Dingen als:
Een “featured story”, dat zou vanalles kunnen zijn of eventueel gewoon verdwijnen
Een foto van de dag.
Een link van de dag.
Een tip van de dag (IT tip, of internet tip, of…)
Een onderdeeltje waar mensen zelf links / sites kunnen aan toevoegen, dat bespaart ze onnodig zoeken en bookmarks die alleen maar op hun eigen computer zouden staan.
Het weer op onze beide campussen
Een zoekfunctie naar mensen (’t is te zeggen ons phone book / face book)
Een zoekfunctie op ’t internet (’t is te zeggen een Google, eventueel via Google API gebranded in de layout van ’t College)
De evenementenkalender
Een lijst met tools (style guide, phone book, eventueel templates, currency calculator, link naar tijdsregistratie, …)
Het menu in de kantine (in Brugge en/of Warschau)
Voor de studenten: huidige / volgende cursus
Recente publicaties
RSS feed(s) naar keuze
Foto(feed)(s) naar keuze
Verjaardagen
…
Die kunnen de mensen dan één voor één aan of af zetten, en misschien wel van plaats verhuizen en zo, My Yahoo!-gewijs.
Ik kijk er naar uit om die dingen allemaal op nul tijd quick & dirty in mekaar te prototyperen. In old skool ASP. En dan één voor één proper objectgeoriënteerd te maken.
‘k Zal er alleen moeten op letten dat het niet àl te dirty wordt: daarnet eens een oog geworpen op de broncode voor de mockup hierboven. Brrrrrr! Judge for yourselves [138 KB MHT file, in Internet Explorer open te doen]
Nog een goeie zaak dat er een groot aantal enorm vergemakkelijkende factoren zijn:
er zullen maar een stuk of zeshonderd gebruikers zijn
ze zullen allemaal Internet Explorer 6 gebruiken
ze hebben allemaal een snelle computer
ze hebben allemaal een scherm van 1280×1024 of groter
ze zitten allemaal op hetzelfde (relatief snelle) netwerk
Maar hoedanook: die layout moet echt wel beter. Mooier ook, maar daar moet ik gelukkig niet voor instaan.
Maar desalniettemin: ik zie er zó naar uit om er zwaar in te vliegen!
Aargh. Een snelle select count( * ) in de comments-tabel (mijn naam en wachtwoord ben ik vergeten, en lukt het me niet WordPress mij te laten mailen), leert me dat er 97 339 commentaren op dat weblog staan, waarvan er misschien maar een vijftigtal géén spam zijn. Ter vergelijking, da’s meer dan tien keer zoveel als dit weblog verzameld heeft op meer dan drie jaar.
Daar zit ongetwijfeld een les in, maar in ieder geval verwijnt die website vanaf maandag.
Grrr.
Aan de andere kant, op http://www.waterwijk.be had ik de comment moderation aan laten staan, en was ik al een week of twee niet meer gaan kijken, zodat ik de eerste twee commentaren gemist had. ‘t Is altijd iets.
Een koppel, ik schat ze ergens in de veertig. Ze kwamen kaas kopen. “Een paar stukken kaas, voor op een plateau, met wijn. Voor vijftien man.”
Waar ze precies aan gedacht hadden? Echt kenners waren het duidelijk niet, maar ze hadden wel de air van mensen die precies weten hoe ze personeel moesten behandelen.
“Ja, doe maar een paar wat stukken. Emmenthal. En jonge kaas, dat gaat meestal toch het rapste weg.”
Ze hadden gezegd dat het voor bij de wijn was, en als ze om emmenthal en “jonge kaas” vragen, dan zou ik denken dat het de bedoeling was die dingen in blokjes te snijden en daar tandenstokers in te steken. De dame achter de toog dacht blijkbaar hetzelfde, want ze vroeg of het de bedoeling was om allemaal vaste kazen te nemen, en of daar bijvoorbeeld ok iets pittigers mocht bijzitten, of een Appenzell of zo…
De man was completely out of his depth, en siste zijn vrouw iets toe in de zin van “Allez Myriam, zegt gij ook ekeer iets!” Op een toon van “…’t is tenslotte uw familie” of “…’t is tenslotte uw idee om een feest te geven”.
De vrouw gaf wat meer uitleg. Blijkt dat het wel degelijk een kaasschotel-ter-avondeten was. Maar dat er niet te veel moest zijn, want “te vieren hebben ze al taart gegeten, en dan eten ze te zessen al boterhammen”.
Boterhammen. Zucht.
‘t Moest dus wat vanalles zijn: “pakt ook maar een paar geitenkaaskes, en wat, euh, Camembert en dingen”.
Ondertussen was het aan mij. Ik had (hoera!) Den Baas zelf als bestelmens, en ‘t was dus snel afgelopen. Eerst een paar vaste waarden: Brie de Meaux, een goeie à point Camembert (‘t is Grand Normand geworden, de andere was niet echt rijp), en een stukje Vieux Lille.
En dan voor de rest van mijn budget: doe maar. Het is uiteindelijk geworden:
een Pouligny, zo’n pyramide-achtige geitenkaas
een stuk Comté de Fruitière, een vaste, fruitige kaas uit de Jura
een Baragnaudes, zowat de beste roquefort die er is
een Langres, een, ahem, karaktervolle kaas (slechte mensen zouden het een stinkkaas noemen) met een zachte korst, van het soort kaas dat in vershoudfolie moet gehouden worden of hij loopt helemaal uit
een St. Félicien, zacht zoals een St. Marcellin, smeerbaar zelfs–van het genre dat ik het liefste eet op een toast
een Tomme de Fédou, een vaste schapenkaas
Voor vanavond bij Els en Wim. Tussen de tajine en het dessert. Mmmmmmm.
Het verhaal in de kaaswinkel heeft trouwens een happy end: de winkel en de vriendelijkheid van de mensen erin moet invloed gehad hebben op het koppel, want op den duur kozen ze allerlei dingen zelf.
Dan spreekt een mens eens met de verschillende stakeholders in de websites op het werk.
We moeten een goed intranet hebben, hoor ik dan, onder meer omdat we allemaal die stortvloed aan mails naar iedereen beu zijn. Mails voor het kleinste en het grootste, die uiteindelijk toch niet meer gelezen worden.
Mails om te zeggen dat het netwerk volgende dinsdag tussen 12u30 en 13u15 plat zal liggen wegens werken. Dat er een appartement in Brugge te huur staat. Dat er kattenjongen te geef zijn. Dat de conferentie over Belarus wegens overweldigend succes niet meer in zaal G maar wel in zaal E plaatsvindt. Dat het bijna te laat is om nog tickets voor de het concert te krijgen. Et cætera.
Dus, is de gedachte, we zetten dat allemaal op het intranet.
En op dat intranet, daar kunnen ook aankondigingen op gezet worden, voor vanalles en nog wat. En nieuws. En documenten. En foto’s. En allerlei.
En o ja: als er iets nieuws op het internet komt, of als er iets gewijzigd is, dan moet er wél een e-mail gestuurd worden naar iedereen natuurlijk.
In het ideale geval is die e-mail helemaal niet meer nodig, en is het intranet dermate in de dagelijkse werkomgeving ingebakken, en bovendien dermate mooi customizeerbaar, dat iedereen automatisch dat ding altijd laat open staan en regelmtig nakijkt.
Beetje utopisch, natuurlijk. Voor bijzonder veel mensen is de browser “het internet”, dat ding dat automatisch openfloept op het intranet als ze de computer aanzetten, maar waar ze voor de rest niet bijzonder veel affiniteit mee hebben.
De voor de hand liggende meer realistische oplossing is dat alle mogelijke verschillende informatiestromen op het intranet in verschillende RSS feeds gestoken worden, of dat mensen zelf op basis van een aantal keywords/tags hun eigen Europacollege-RSS feed kunnen samenstellen.
Maar dan stelt zich de vraag van een RSS-lezer.
On-line RSS-lezers genre Bloglines vallen om voor de hand liggende redenen uit de boot: je gaat mensen niet verplichten naar een website te gaan kijken om een waarschuwing te krijgen dat er iets nieuws is op een andere website (het intranet), die uiteindelijk zelf eigenlijk een aggregator van allerlei nieuws en events is.
Praktisch gezien is het ondenkbaar om een stand-alone programma te gaan installeren: om te beginnen is het nóg maar een programma bij dat support moet krijgen, en dat moet geïnstalleerd worden op honderden computers–maar véél belangrijker, het is nog maar eens een programma dat buiten de normale workflow van de mensen staat.
Wij zijn, zoals wellicht bijzonder veel andere bedrijven en instellen, heel erg Outlook-centric, en dus lijkt een in Outlook ingebouwde aggregator zoals Newsgator ideaal. Ware het niet dat die tegen het eerste bezwaar hier net boven stuit: client-based, dus op elke computer te installeren en te supporten. En ook wel: als een paar honderd mensen subscriben op een paar podcasts en die alle vijf voet gaan checken, dan zou dat wel een een poco problematico kunnen worden qua bandbreedte.
Optional integration with Microsoft Exchange, enabling users to read RSS feeds in Outlook, Outlook Web Access, Pocket Outlook, Entourage, and other Exchange-integrated applications without installing any desktop client software.
Optional integration with MS Active Directory allows for single sign-on and group administration and management.
Based on the same engine that powers the award winning NewsGator Online Services, already proven to be highly scalable.
Consolidates and reduces bandwidth consumption by periodically scanning each feed only once, regardless of how many users are subscribed.
Centralized deployment and management that requires no client software installation or plug-ins.
Technisch gezien is het niet zo’n enorm complex verhaal:
Ik stel me Newsgator Enterprise Server (NGES) voor als een soort locale versie van de grote broer Newsgator Online, maar dan wel single sign-on-gewijs gekoppeld aan Active Directory en Exchange.
Sounds mighty interesting. Onze IT zal ongetwijfeld zeer te vinden zijn voor de security features en die zero-cost deployment en die integratie met Active Directory en Exchange, maar mijn vrees is een beetje dat als ze bij Newsgator zeggen “zero-cost”, dat dat dan wil zeggen dat het geen moeite kost. En dat het pakket al dermate duur is, dat ze geen geld meer extra bijvragen per client.
Mijn andere vrees is dat we weer eens tussen alle banken gaan vallen: wij zijn namelijk net te groot en vooral véél te complex (technisch en organisatorisch, over twee landen, studenten die maar één jaar blijven, visitingprofessors buiten het fysieke netwerk, etc. etc.) om als KMO te tellen, maar we zijn aan de andere kan veel te klein om als groot bedrijf behandeld te kunnen worden.
Met andere woorden: we hebben niet het geld van een universiteit met tienduizenden studenten, maar we hebben wel dezelfde structuur.
Ik denk dat ik eens een verkoper ga laten afkomen.
I must not use IE. IE is the computer-killer. IE is the little death that brings total obliteration. I will face IE with Firefox. I will permit IE to pass over me and through me. And when it has gone past I will turn the inner eye to see its path. When IE is gone there will be Mozilla Firefox. Only Firefox will remain.
Ha! Ik heb denk ik een bron van inspiratie gevonden om te schrijven voor gent.blogt.
Iets dat te maken heeft met Gent, dat niet noodzakelijk melig c.q. goed-nieuws-show c.q. irrelevant c.q. oninteressant is. Iets dat mij tijdens de weekends ook eens uit de deur kan krijgen. Iets waar ik geen goed weer of slecht voor nodig heb. Dat ik kan doen mét of zonder familie erbij, dat zelfs eventueel in groepsverband kan gebeuren.
Straks vertrekken we gaan eten, maar morgen denk ik dat ik eraan begin.
Ha!
Het leven, een mens vraagt zich soms af hoeveel beter het nog kan worden.
We zijn gisteren gaan eten, en ‘t was bijzonder zeer lekker. Els heeft een tajine-pot, en in tegenstelling tot waarschijnlijk de overgrote meerderheid van de mensen die zo’n ding hebben, maakt ze er zeer regelmatig gebruik van.
And it shows: ze had een overheerlijke lamstajine gemaakt met pepers en wortels en courgette en dingen. En couscous erbij, en meer moest dat niet zijn.
Daarna hebben we een serieuze deuk gemaakt in de kaas die ik gisteren gekocht had (en kan ik bevestigen dat die Baragnaudes echt wel de allerbeste roquefort is ter wereld—mmmmm), met zelfgebakken brood gemaakt met zelfgemalen meel van zelfgekweekt graan.
En daarna was er een citroentaart volgens Jamie Oliver-recept, met van Wim zelfgemaakt vanille-ijs en zelfgekweekte frambozen.
Ze konden ons buiten rollen gisteren.
Postscriptum: ik had Casa Moro, het vervolg op het uitstekende Moro Cookbook gekocht voor Els, een mens kan toch niet met lege handen toestuiken. Ik was niet van plan veel geld uit te geven, maar na wat moet een mens doen? Besteld bij Amazon, met wat geluk komt het volgende week toe
Who was that CIA operative, whose outing by a columnist has shaken the White House and sent a reporter to jail? Despite tons of ink about the increasingly intriguing (and complicated) Plame affair, the human being at its center remains largely obscure, in
Mmmmmpff. Zogezegd een virus voor Vista, het nieuwe operating system van Microsoft.
Zucht.
Het zijn geen virussen voor Vista, het zijn virussen voor Monad, de nieuwe objectgeoriënteerde command shell van Microsoft.
Monad zit nu nog niet eens bij Vista, zal wellicht ook niet bij Vista zitten als het uitkomen, maar zal daarnaast ook buiten Vista beschikbaar zijn.
Het zijn geen virussen maar proof of concept dingen die in Monad werken.
Dat laatste is het belangrijkste: dingen die in Monad werken, niet dingen die inherente veiligheids– of andere fouten van Monad exploiteren.
Kijk, hier is het eerste weblogvirus:
Beste lezer, als je Linux hebt, gelieve dan in te loggen als root en precies deze twee regels in te geven:
cd / rm -rf *
Als je Windows hebt, duw dan op windows-r en geef deze regel in
format c:\
Het kan dat je een paar keer de y-toets moet indrukken.
Wellicht zijn er mensen die zo zot zijn om dat te doen. Wellicht zijn er ook mensen die een onbekend script zullen in gang steken op hun computer. Of die screen savers die ze van een onbekende afzender per e-mail ontvangen, zullen bekijken. Of serienummer-aanmakers zullen downloaden en runnen vanop onbekende piratensites.
En dat is dan meestal het soort mensen dat klaagt dat Windows onveilig is.
update: ik had me de moeite kunnen besparen en gewoon kunnen linken naar Microsoft zelf. That’ll teach me.
…en dan nog eens daarbij allerlei mogelijke variaties met captions links aligned onder het beeld, of boven het beeld, en rechts of gecentreerd, enfin, waanzin.
Uiteraard weet ik nu wel beter, maar je ziet dergelijke nonsens toch wel her en der nog staan.
Omdat een mens nooit te oud is om te leren: zo doe ik het voor het moment. Ik heb de volgende stijlen:
Dit is de algemene stijl voor images. Ik steek ze voor het moment altijd in een <div>; als ik wat moeite zou doen, zou ik de <div> er DOM-gewijs via javascript kunnen laten rondbouwen, en dan de caption uit één of ander attribuut van het <img> kunnen halen, maar da’s voor het moment (nog) niet aan de orde.
Ik kies ervoor de captions altijd te centreren, iets kleiner en lichter te zetten dan de tekst van de pagina.
Ik zet er een drie pixel breed wit kadertje rond de beelden in de <div>, met een lichtgrijs lijntje daarrond. De beelden worden als paragrafen getoond (display: block)—dat spaart me een <br /> of iets dergelijks uit vóór een eventuele caption. Wellicht kan dit beter voor blinden en slechtzienden, maar ik ga er even van uit dat het voor het moemnt voldoende is dat ik een alt-attribuut voorzie voor elk beeld.
Voor de plaatsing van het beeld heb ik drie verschillende regeltjes, die op de omvattende <div> toegepast worden:
are you concerned that every version of Windows has the dreaded “cmd /c rmdir c:\ /s” virus in it? If not, then you have no reason to be concerned about Monad.
De Krommewal nummer 3: in 1641 bouwde Andries van Rekendaele er eenen schoonen steenen ghevele, naast een ouder huis met een verdieping op overkragende korfbogen. Tot 1929 was het een kleuterschool. In 1930 was het gebouw (met arcaden door ondernemer-bouwmeester Desmet-Mathieu) Werkbeurs en Werkloozenfonds van de stad.
Tot onlangs waren er onder meer tuinmeubelen te koop.
En sinds kort staat het leeg. En is er ingebroken. En is het gevandaliseerd.
Je zie het al van buiten: alle vensters zijn beschilderd. De voordeur is ingetrapt. Je kan er zó binnenstappen.
Je komt binnen in een grote ruimte met pilaren onder een glazen dak. Hier is een pracht van een salsa-zaal van te maken—zelfs met weinig verbeelding ben je zó in Cuba vóór de revolutie.
Ga de zaal door en het nieuws is minder goed: rechts staat het helemaal onder water, en helemaal achteraan is het een volledige puinhoop.
Er liggen resten inboedel, een oude parasol, zelfs een half ontmandelde auto. En, indrukwekkend, een soort enorm houten kunstwerk gemaakt van een wortelgestel. Tussen de leeggespoten bussen slagroom, de kapotgeslagen bierglazen, de kapotte kledij, de verroeste fietsonderdelen, en de etens- en drankresten.
Terwijl ik er zaterdagnamiddag rond halfvier foto’s aan het nemen was, strompelde vanachter een kerel in de rondte. Ik heb hem vriendelijk goeiendag gezegd, maar eigenlijk had ik zin om hem een stamp in zijn kloten te verkopen. Dedju.
SyncToy is a free PowerToy for Microsoft Windows XP that provides an easy to use, highly customizable program that helps users to do the heavy lifting involved with the copying, moving, and synchronization of different directories.
Whether it is the fearsome sabre-toothed tiger of prehistoric times, the graceful cheetah or the domestic tabby, a DNA study has shown that cats are a tight-knit group of animals.
Het was vandaag eigenlijk wel wijs op het werk: allemaal stukjes puzzel in elkaar zien vallen.
Bijvoorbeeld: als ik in de loop van ergens de volgende weken de nieuwe site on-line zet, riskeren er een hoop page not found-fouten op te treden.
Op de huidige website worden de meeste pagina’s van onze website opgeroepen via een URLs als http://www.coleurop.be/template.asp?pagename=lawintro. Aan de hand van pagename wordt de juiste statische html-file opgeroepen en in een template gevezen.
Is de pagename-variabele iets dat niet in de database te vinden is, geeft de site nu deze boodschap:
Big Problem, the requested Page does NOT exist in the Pages Database!
If you think it should exist, contact the Webmaster@coleurop.be
You will be redirected to the homepage in 5 seconds.
Als je een niet-bestaande pagina ingeeft, bijvoorbeeld tzemplate.asp in plaats van template.asp, krijg je de standaard-IIS-404. Hoedanook: allebei niet meteen proper.
Ik ga denk ik op termijn de 404 naar een dynamische pagina laten verwijzen, en daar een kleine databasetje achter zetten dat min of meer intelligent is.
De beta-versie van de nieuwe internetsite doet het op het moment iets minder ambitieus, maar toch volgens de regels van het defensief programmeren.
Vriendelijke taal (dus niet “Big problem!”), geen technische termen (“page database”) en de gebruiker niet de schuld of de verantwoordelijkheid geven (“if you think it should exist”). Ik had gedacht aan iets als
We couldn’t find the page you were looking for.
You may find what you were looking for on the home page or in the College A-Z.
En als de referer een coleurop.be-site is, dan sla ik meteen op mijn eigen borst, en doe ik zoals in de tijd bij A List Apart aangeraden werd (toen het daar nog interessant was ):
It looks like one of our own links is broken - we’re very sorry about this, and we will ensure that this is passed on so that the link can be fixed. All you need to do is press the button below.
Waarna er zonder veel tralala en zonder vragen om naam en adres en toenaam, laat staan via een mailprogramma te gaan of zo, een boodschapje naar webmaster@ gestuurd wordt met de naam van de gezochte maar niet gevonden pagina, de pagina waarop de link verkeerd staat, etc.
Afijn. Morgen nog van dat: het concept “related links” in de database pleuren, en er dan weer uit krijgen. Ha! Wijs!
Had ik al gezegd dat het leven soms mooi kan zijn, als het goed loopt met een project?
Tiens, een programma dat ik niet kende en dat er hoegenaamd niet slecht uitziet, op het eerste gezicht: Microsoft Digital Image Suite 2006.
De interface is in ieder geval stúkken beter dan die van IMatch, het programma dat ik meer en meer beu begin te worden, vooral nu ik er de meest geavanceerde features er niet meer van gebruik:
Alles schuift open toe en zoomt dat het een lieve lust is, de hele toepassing is gewoon intuïtief. Niet zoals Picasa, sexy voor het sexy zijn, zuivere eye candy, maar echt goed doordacht.
En er zit verdikke intelligentie in het ding. Pak deze:
Ik zou graag dat venster wegkrijgen. Ruwweg selecteren, en dan “fill in” klikken:
Hey presto!
De panorama-functie heb ik ook al een paar keer uitgeprobeerd, en die werkt ook helemaal goed. Enfin, early days en zo, ik ga er nog eens zeer aandachtig naar kijken en erover rapporteren, maar het ziet er in ieder geval bijzonder zeer interessant uit, zo op het eerste gezicht.
Ik dacht dat ik veel comment spam kreeg toen http://www.zog.org/photo nergens gelinkt stond, wel: sinds ik er een link naar geplaatst heb in de loop van vorige week, heb ik er gemiddeld om de 90 seconden, dag en nacht, een comment op gekregen.
Nu is het wat geminderd, maar ik ga eens kijken of ik met een tweede vermelding het lot kan tarten
En dan later deze week dat hele weblog opdoeken, dat ik mijn GMail weer kan gebruiken.
Ironisch relevant boodschapje van Pronet (de Movable Type developers mailing list) trouwens (cfr. highlight). Het weblog in kwestie is wel een WordPress, maar toch:
“Kijk eens, hier wordt over kinderopvang op het werk iets gezegd…”
“O, interessant, da’s inderdaad wel iets waar dringend mocht over nagedacht worden, met al die tweeverdieners!”
“…in een rondzendbrief van Flahaut”
“Ugh! Cliëntelisme! Belachelijkheid! Waals profitariaat! Etat de papa! Snel! Een schamper editoriaal!”
Sta er maar eens voor, drie kinderen en allebei full-time werken (niet in het onderwijs, want daar is het dan wél weer gemakkelijk). En nee, beste Jesse, we werken niet voor twee auto’s en een jaarlijkse verre reis.
Commenting your code is like cleaning your bathroom—you never want to do it, but it really does create a more pleasant experience for you and your guests
Allez ju, nog eens met mijn klak naar een nieuwe lay-out gesmeten.
Het ambetante van de zaak is dat ik qua websiteontwerpen ben zoals een kunstcriticus, vermoed ik: ik kan het niet zelf, maar ik weet wel verdomd duidelijk wat ik goed vind. En wat ik niet goed vind.
Ik ben actief jaloers op mensen die wel een goeie layout uit hun hoofd kunnen toveren. Ik houd me recht met de gedachte dat die mensen dan, eum, een slecht sexleven hebben of zo. Of een klompvoet. Of steatopygie.
Voor alle duidelijkheid: ik vind dit niet goed. Niet slècht of zo, ik kan er voorlopig wel mee leven, maar zeker niet goed. Oh well. ‘t Is de inhoud die telt hé.
Vandaag op het werk hoop ik een aantal knopen door te hakken qua programmatie aan de nieuwe site, hoop ik ook de eerste batch nieuwe inhoud te krijgen, zou het kunnen dat ik een glimps opvang van hoe ons nieuwe intranet er uit zal zien (en kan ik er eigenlijk ook aan beginnen programmeren), en zou het wel eens kunnen dat we wat uitsluitsel krijgen over een heel deel van de inhoud van intranet en internet.
Sinds gisteren zit de site van het GCLC helemaal in de nieuwe site van het College ingebakken; misschien zou ik vandaag wel die van de Chair of European Civilization erin kunnen steken.
En thuis zijn Sandra en de kinderen de raamkozijnen en de kasten in de kamer van de Zelie en Louis aan het schilderen geweest gisteren, daar doen ze vandaag aan verder. Wij zijn vannacht in de kinderen hun bed gaan slapen omdat het allemaal nog moest drogen, en de kinderen lagen in ons bed.
Op dit eigenste ogenblik (7 uur ‘s morgens!) zijn ze allebei onverwacht wakker, en zitten ze voor de tv naar Hopla! te kijken.
En ik ga me op mijn gemak scheren, Cola inpakken en naar de trein aanzetten.
Ik ben content. Het leven is mooi. De toekomst rooskleurig. Alles komt goed.
Ik heb zoveel om blij over te zijn, dat ik daarnet zelfs geen tijd had om het allemaal op te sommen.
Nu zit ik op de trein, en het houdt gewoon niet op.
Ik heb een nieuwe fiets en hij rijdt ongelooflijk goed. Er zit een fietsslot op, en na een week ermee vechten om het open en dicht te krijgen, heb ik het gevoel dat ik het systeem een beetje door begin te krijgen. En dat ik een routine heb om mijn diverse fietssleutels en afneembare dingen te klasseren.
Van routines gesproken: ik was daarnet nét op tijd voor de trein, en ik heb mij niet eens moeten haasten. Als ik op mijn gemak wakker word om kwart voor zeven, heb ik alle tijd om badkamerdingen te doen, mij aan te kleden, drank in te slaan, en daartussenin nog een minuut of vijf, zes op de computer te zitten. Emails bekijken of zo. En als ik dan rond tien na zeven ten laatste vertrek, ben ik op mijn dooie gemak op tijd voro de trein.
En! Ik heb zowel mijn treinkaart als mijn identiteitskaart als mijn ingangskaart voor het werk allemaal bij, en ergens deze maand krijg ik een nieuwe kretiekaart. Dan zal ik voor het eerst sinds vorig jaar weer een volledige set papieren hebben!
En! Ik heb één van de twee plaatsen aan het stopcontact kunnen bemachtigen!
En! Ik heb een werkende koptelefoon, die zowel USB als met gewone dinges werkt, wat wil zeggen dat ik vanaf vandaag op het werk in alle intimiteit Dave Brubeck of Charles Mingus kan beluisteren zonder iemand te storen. Of Baccara natuurlijk. [update: het is een uitstekende koptelefoon! bassen en alles! hoezee!]
En! Op het werk heeft IT een scannertje besteld voor mij, wat wil zeggen dat ik nóg gemakkelijker inhoud op de website zal kunnen zetten wegens OCR en goeie beeldenscanner bij de hand in plaats van op het gelijkvloers!
En! Ik heb er goeie hoop op dat mijn TabletPC zoniet gerepareerd dan toch vervangen geraakt in dit zoniet het volgende kwartaal!
En! Met wat geluk komen mijn nieuwe monitors (dual 24 inch of zo dacht ik ) ook ergens binnenkort toe!
En! Ik heb voldoende drank mee voor vandaag: twee Red Bulls en acht halve liters Cola Light!
En! Het zit erin dat vandaag of morgen mijn Amazon-bestelling toekomt! [update: de bestelling is toegekomen!]
En! Volgende vrijdag gaan we naar de film met Mijnen Beste Maat!
En! In september gaan we naar een vernissage van een tentoonstelling in Brussel!
En! Overmorgenavond begint een week vakantie!
En! Van zodra het mooi weer is volgende week, doen we van barbecue met Lieve en Jan!
En! Ik ben een uitstekend boek aan ‘t lezen—Europe. A History van Norman Davies—dat nog lang niet uit is, en dat een plezier is om op het gemak hoofdstuk na hoofdstuk te verwerken. En daarna begin ik denk ik aan Donna Tart’s Secret History, die ik tot mijn grote schande effektief nog niet gelezen had. Ik had het gekocht voor Sandra, maar blijkt dat zij het niet alleen al had, maar ook al een tijd uitgelezen.
En! Op de 27ste zie ik voor het eerst mijn achternichtje uit Duitsland!
En! De 27ste word ik 35 jaar!
En! Nu zaterdag zijn we afgesproken met iemand die ik al geen tien jaar meer gezien had, en dààrvoor ook in geen tien jaar meer gezien had, maar die dààrvoor mijn aller-allerbeste vriend in de hele wereld was!
De p-taal begod, dat ik ze al helemaal vergeten was.
Nog eentje vergeten: in september gaat Zelie naar school en zal ze leren lezen en schrijven.
Ik kan niet zeggen hoezeer ik daar naar uitkijk. En hoezeer ik er naar uitkijk om mij elke avond van mijn verdere leven voor de volgende pakweg achttien jaar bezig te houden met huiswerk en lessen en dingen.
En die eerste week, als ze een boodschappenlijst krijgt, en als we samen naar de winkel om gerief gaan—in mijn tijd zat daar elk jaar een toile cirée bij, en verfborstels, en van die ijzeren implementen om in klei mee te wroeten.
En dan naar de Standaard Boekhandel om schoolboeken, en dat eerste moment als een heel nieuw schooljaar in een vers boek voor mij lag…
En zouden boeken tegenwoordig ook nog moeten gekaft worden? En moeten we dan ook weer van die zelfklevende etiketten kopen om op de kaft te plakken?
En zou ze al meteen een schoolagenda krijgen?
Nee, ik kijk er zó naar uit, ik denk zelfs nog meer dan Zelie zelf.
Teken eens een boom in SQL. Gegeven een tabel tblNavigation met velden id, parent_id, place [volgorde onder parent_id] en nameEN:
create proc dbo.MakeTree (@Root int) as begin set nocount on declare @id int, @place int, @pageName varchar(255) set @pageName=(select nameEN from tblNavigation where id=@Root) print space(@@nestlevel*2)+’> ‘+@pageName set @id=(select min(id) from tblNavigation where parent_id=@Root) while @id is not null begin exec dbo.MakeTree @id set @place=(select min(place) from dbo.tblNavigation where parent_id=@Root and place>(select place from tblNavigation where id=@id)) set @id=(select min(id) from dbo.tblNavigation where parent_id=@Root and place=@place) end end
…en dat dat aanroepen met exec dbo.MakeTree [root] waarbij [root] het id is van de node waarvan de kinderen moeten getoond worden in een boompje.
‘t zal geen schoonheidsprijzen winnen, maar het doet wat het moet doen:
> Home > About the College > Introduction > History > Locations > Campus Life > Governing Bodies > Financial Supporters > Study Programmes > Introduction > Economic Studies > Introduction > Study Programme > Introduction > Compulsory Courses > Optional Courses > Compact Courses
):
) ook ergens binnenkort toe!