Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: augustus 2005 (pagina 1 van 9)

links for 2005-08-31

Dixit

Context is alles, zeggen ze wel eens. Sandra daarjuist, in de keuken of all places:

Steekt hem in mijne mond, dan zal ik hem aftrekken.

Tee hee

update kwestie van contextualisering—het ging over deze dingetjes, waarvan als ik me niet vergis de technische benaming letselkes is:

schof

 Die dingen waarmee bijvoorbeeld vuilbakzakken dichtgedraaid worden:

vuilbak

Onze vuilbakzak moest namelijk buiten gezet worden, en Sandra vroeg mij om zo’n letselken uit het schof te halen en aan haar te geven, maar ik had mijn handen ook vol met een croque monsieur en mijn computer, en dus zei ze van steek hem (de hele reep letselkes) in mijn mond (haar handen zaten vol met vuilbak) dan trek ik hem (één letselke) af (van de reep letselkes).

[Deze boeiende epiyode uit het leven ten huize Sint-Katelijnestraat werd u gebracht met de steun van Waspoeders Verdonckt. Voor al uw wasgerei, Verdonckt helpt erbij. Vraagt ernaar!]

Pioneer Winamp Skin

Maar mensen toch, kom het tegen. De eerste en enige Winamp-skin die ik ooit in mijn hele leven gemaakt heb, ergens in 1998 of zo, staat nog altijd on-line:

Pioneer

Bijna 30.000 downloads, the mind, it boggles.

Ik deel overigens niet de muzikale smaak van de man die de screenshot gemaakt heeft

Geschreven al luisterend naar: Noordkaap – Massis – Rode Leds

Alledrie

Louis vanmorgen.

—Ik ben wel een zeehond hé papa!

—Was jij dan geen leeuw?

—Ja, ik wou leeuw, flamingo, paard én zeehond zijn. Alledrie.

Morgen is het weer school. En gaat Zelie naar het eerste leerjaar. Ik ben er nog altijd meer opgewonden voor dan zijzelf

links for 2005-08-30

Gnââââ!!

No zo één:

Response.Write("<div class=""img right""><img src=""content/people/photos/"&personAccount&".png"" alt="" /></div>")

Zucht. Allerlei aardige dingen deed dat in de opmaak, grrr, en wat is het verdomme dedju?! En zal ik hier eens minutenlang tijd mee verliezen?

Jaja, stop maar met gniffelen. Ik weet het: die alt="" moest eigenlijk alt="""" zijn. Bah.

Ghaaa!

Gnnii!!

if (URLparam.Item("language")="fr" or URLparam.Item("language")="en") then

En alles loop in ‘t honderd.

ASP en debugging: not so nice at times. Vooral met allerlei obscure redirects en includes en header– en andere shenanigans.

Enfin, ik heb dus een half uur tijd verloren om te ontdekken dat mijn associatieve array, of wat daar voor door moet gaan in VBScript, niet URLparam maar wel URLparams heet.

Allez ja, “tijd verloren” klinkt zo vies. ‘t Is te zeggen dat er nu veel meer checks en watnog in de iets proper geworden code zitten.

Goesting

Het leven valt wel mee voor het moment. Ik heb goesting om vanalles te doen.

Ik begin mij beter en beter thuis te voelen in de old skool-niet-dotnet-asp die ik voor het moment op het werk aan het doen ben.

Ik heb weer eens zin om programmeertalen bij te leren. Ik zou echt wel eens van Ruby on Rails willen doen: ik heb een paar dingen klaar staan waar dat voor zover ik zie, helemaal geknipt voor zou zijn.

Ach. Tijd. Zoals in: had ik er maar meer van.

Morgenochtend een mailing de deur uit stampen, en dan nieuws programmeren. Of misschien een organogram naar internet omzetten. Of misschien een begin van intranet pogen?

‘t al laat worden, in ieder geval. Aan de andere kant, ik heb Cola genoeg, holadiee.

Ooo—ramble alert. Time to hit the sack.

Robinson

“Aaah! Wat ben ik toch een sufkut! Getver! Ik wist niet dat ik zo’n mieterige dingen kon doen!”

Sufkut?

Humor.

Megapixel envy

Six million pixels should be enough for anybody, just?

Wel: nee.

We waren vorige week bij de familie in Holland. Sandra’s broer heeft zo’n Canon EOS-1D, de gelukzak. Ik ben content dat ik niet te lang naar zijn foto’s heb zitten kijken, en ik ben nog contenter dat ik niet op hetzelfde moment foto’s van mijn D70 en zijn machine naast mekaar gezien heb.

Ik ben de allereerste om toe te geven dat het geen zier uitmaakt wat het toestel of wat de lens is voor de kwaliteit van de foto: een goeie fotograaf maakt met een wegwerpcamera betere foto’s dan een slechte met vijftig megapixels en de duurste lens ter wereld.

En een foto als deze is niet gebaat met het dubbele aan megapixels:

Dampoort

Maar, edoch.

Met een lens die maar tot f/5 gaat is het een illusie om te denken zonder flash binnenshuis foto’s te nemen. En met een 50mm is het niet meteen te doen om close-ups van giraffen in de zoo te gaan maken. En zonder statief moet je niet beginnen aan sluitertijden van meer dan een seconde.

En een foto als deze (mocht hij scherp geweest zijn tenminste ) zou wél gebaat zijn bij twee keer zoveel megapixels:

Onzelievevrouwtoren

Of, en dat is waarom ik eigenlijk nog het meeste de megapixels zou kunnen gebruiken, foto’s als deze:

krabspin & vlieg

Op foto’s als die hierboven zou ik enorm graag meer details hebben (beeld u in! die facetogen! die adertjes in de vleugel! de haartjes van de spin! de ogen van de spin!). En betere lenzen gaan er niet aan helpen: ik kan dan wel eventueel meer inzoomen op pakweg de ogen, maar dan verlies ik het overzicht.

Dat is eigenlijk in het algemeen het probleem met wat ik de meest interessante spinnen vind: huisspinnen, kruisspinnen, het grotere werk.

Tegenaria

Megapixel envy. Megapixel envy.

Honden en hun eigenaars

Had ik al gezegd dat ik iets tegen honden heb?

Ik moet dat eigenlijk nuanceren: ik heb niet tegen honden an sich. Een hond is ook maar een mens, om het met Arbeid Adelt! te zeggen. Ik kom er eigenlijk wel mee overeen, als ik eerlijk ben met mezelf. Niet al te lang, want op den duur gaan ze op mijn zenuwen werken (dat kwispelstaarten! die tomeloze energie! die geur!), maar voor eventjes: no problemo.

Hondeneigenaars, zelfde verhaal. Er zijn net zoveel eigenaars van honden die op mijn systeem werken als er eigenaars van katten of, ik zeg maar iets, olifanten zullen zijn die me tegensteken.

Maar dit gaat me toch wel enige maten te ver:

kak

Dat was mijn voordeur toen ik vanavond thuiskwam. Stront tot op een halve meter hoog. En nog eens een stuk of drie stukken mutt kielbasa in de buurt gestrooid.

Dis-gus-ting.

links for 2005-08-29

links for 2005-08-28

Walter

Ik ben bang van de voorzitter van de IJzerbedevaart. Hij was daarnet op het nieuws.

Geen haar veranderd, Walter Baeten. Die dreigende blik, die omineuze pauzes, die stem—ik voel mijn hart na tien minuten nóg in mijn keel kloppen.

In het echt, in gezelschap, met vrienden en familie: ongetwijfeld een opperbeste kerel, joviaal, sympathiek, lief voor kinderen en dieren. In mijn hoofd en voor eeuwig: vleesgeworden sarcastische minachting.

Het beste wat hij voor me betekend heeft: na bijna een jaar leven in terreur, heb ik mezelf heel bewust voorgenomen nooit meer in mijn leven zó doodsbenauwd te zijn van iemand anders.

Ik en leraars wiskunde. Brr.

update 31/8 en vóór dingen als dit een leven van hun eigen gaan leiden: uiteraard heb ik niets tegen Walter Baeten zelf. Walter Baeten, net zoals zoveel van mijn leraars toendertijd op school, zijn met de afstand der jaren meer mythische archetypes dan mensen van vlees en bloed geworden.

Een aantal van de leraars die ik op school het meest haatte, bleken als ik ze jaren later “in ‘t echt” tegenkwam serieus sympathieke mensen te zijn. Eén voorbeeld dat me bijblijft is die kerel die ik jàren aan een stuk in mijn hoofd als een gore klootzak zag die iedereen kleineerde en in het bijzonder een serieuze piek op mij had—en dat bleek achteraf niet meer te zijn dan een combinatie van een sarcastische leraar met mijn ongetwijfeld onverdraaglijk vervelend gedrag in de klas.

Cultuurnet

‘t Ziet er naar uit dat ze on-line zijn!

Oudere berichten

© 2016 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑