Archief voor februari 2006

 

Vive la différence!

woensdag 1 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Zo zie je maar:

Ik heb er aan getwijfeld voor ik een negatieve review op Gentblogt zette, maar het uiteindelijk toch gedaan. Eerst laten nalezen door mijn madam, kwestie dat het niet te grof was of zo, maar ‘t schijnt van niet.

Mijn absolute favorieten qua humor zijn waarschijnlijk Buster Keaton en de Marx Brothers, maar ik kan met heel veel dingen lachen.

Ik ken heelder seizoenen Monty Python en Goon Show van buiten. Eddie Murphy, Richard Pryor, Rich Hall, Bill Hicks, Eddy Izard, Lenny Henry, laat maar komen.

Blackadder, Bottom, Black Books, Red Dwarf, Malcolm in the Middle, Extras, Coupling, alles wat Paul Whitehouse ooit gedaan heeft: ik ben een fan.

Raymond Devos, Wim Helsen, Koot en Bie, Urbanus, Thierry Le Luron, Coluche: hoe meer hoe beter. Ik kijk graag naar World’s Funniest Home Videos, en de zaalshows van pakweg Jacques Vermeire en Rowan Atkinson vond ik groots. André Van Duin en Corrie Van Gorp en de Strangers: wijs!

Zelfs met Toon Hermans, indien met mate opgediend, kan ik lachen.

Maar de mannen van Mireille en Mathieu gisteren: nee bedankt. Ajakkes.

Smaken en kleuren.

Ik vraag me achteraf af wat het precies is dat me stoort. Naast het feit dat de timing niet goed was, de grappen afgezaagd en de taal niet goed natuurlijk, want geen van die dingen individueel of samen staan noodzakelijk een goed optreden in de weg.

Ik dénk dat het is dat het leek alsof ze zich zo dodelijk serieus namen. Ik denk dat het misschien is omdat het leek alsof ze “KUNST” aan het proberen maken waren (hoofdletters, aanhalingstekens, grote K, etc.). Of misschien is het pas pretentieus van mij dat ik iemand anders pretentie verwijt. Wie weet.

Ik vind het in ieder geval hondsspijtig dat àl dat werk en àl die moeite en àl die liefde voor het metier en het publiek niet tot iets goeds uitgedraaid zijn.

Ik ken de wereld van de comedy niet zo goed, maar het lijkt me toch een zaak van try-outs en werken en proberen en falen en herproberen en bijschaven te zijn: vijftig keer zelf alleen proberen thuis, voor de spiegel, om dan twintig keer voor een coach af te gaan als een gieter, om dan twintig keer een try-out te doen die van middelmatig tot uitstekend gaat, en dàt dan voor een groot publiek te doen.

En ik weet het wel dat ik zei van smaken en kleuren, maar toch: sommige dingen zijn gewoon redelijk objectief te beoordelen. Originaliteit en belegenheid en zo. Wat ik vroeg aan i. tijdens het optreden was dan ook niet “wat gaan we in ‘s hemelsnaam schrijven over zoiets”, maar wel “hoe is het mogelijk dat niemand hen ooit gezegd heeft dat dit echt niet goed is?”.

Geschreven al luisterend naar: Art Pepper – The Hollywood All-Star Sessions Box Set (Disc 1) – Funny Blues (Alternate)

comedy zonehumorkunst

Dampoort – Borstels

woensdag 1 februari 2006 in Foto's. Permanente link | Geen reacties

18u18–op het gelijkvloers, rechts van de lift naar het perron.

Bustels

Er hangt, staat en ligt eigenlijk niet zó enorm veel hout in het station. Ik was van plan om er vandaag een foto van een deur op te zwieren, maar toen kwam ik voorbij deze borstels, en borstels zijn niet alleen ook van hout, maar ook nog eens veel zeldzamer dan deuren met een houden duwding, toch in de Dampoort.

Vandaar.

fotodampoorthout

‘t Zijn dingen

donderdag 2 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Daarnet naar dag twee van Comedy Zone geweest. Ik ga morgen (eum, straks) op de trein een recensie voor Gentblogt proberen in mekaar steken, maar ‘t is in alle geval beter meegevallen dan gisteren.

Gisteren vond ik de try-out beter dan de première, vandaag was het omgekeerd. De try-out, Joost Vandecasteele, was niet slécht maar voor (veel) verbetering vatbaar, en de première, Gili,  was ronduit goed.

En ondertussen is ook duidelijk dat sommige mensen het concept “recensie” niet lijken te begrijpen. Tja.  

comedy zonedingen

Censuur!

donderdag 2 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ja allo maat. Ik schrijf kik daar een artikelken voor Gentblogt, ik kom ekik thuis, ik zegge, ‘k zal keer par acquis de conscience kijken ofdat er commentaar is—en wat graadte gij?

Z’hên der gewoon ne foto uit geknipt of wa!?

Knippe de poeze! Foto wég!

Ja manneken, dà zal ulderen besten dag nie zijn.

Kijkt zie, ik zal der hem direkt weer bij zetten! Mwoehahahaha!

censuurilse

Dampoort – IC/IR

donderdag 2 februari 2006 in Foto's. Permanente link | Geen reacties

18u21–in de gang naar de perrons:

ICIRdeur

Hout, nummer drie: het duwding op deze deur. Eigenlijk vreemd dat die IC/IR-banner er op nog op hangt, binnen een beetje màg hij er niet af omdat hij geklasseerd zal zijn als design.

dampoortfotohoutdeur

Manga Mohammed

vrijdag 3 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Om een beetje in de sfeer van de actualiteit te blijven: lachen met profeten!

Ik heb even geen tijd om pointes te bedenken, maar voor wie wil: alvast een kleine menagerie Mohammeds, klaar voor onderschriften en hergebruik:

Mohammed Mohammed Mohammed Mohammed Mohammed Mohammed Mohammed Mohammed

En voor de meer serieus ingestelde mensen: ik verwijs u graag naar het interessante artikel van Vassilis Saroglou, Religion and sense of humor: An a priori incompatibility? Theoretical considerations from a psychological perspective [PDF].

Geschreven al luisterend naar: Sergio Mendes & Brasil ’66 – Mas Que Nada – The Look Of Love

cartoonmohammed

Geen tijd!

vrijdag 3 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Een mail naar mijn weblog wegens geen tijd! Vanmorgen zat ik met mensen op de trein en heb ik niets kunnen schrijven, vanmiddag was het te druk om een middagpauze te nemen en te schrijven, en vanavond moet ik weer weg!

Geen review van Dag 3 van Comedy Zone dus tot later!

Getver!

Dampoort – Anarchie!

vrijdag 3 februari 2006 in Foto's. Permanente link | Geen reacties

18u17–in het wachthokje op het einde van het perron:

Anarchy!

Volgens mij is er geen mens die daar ooit in zit, in dat wachthok. Niet dat het vuil is of zo (foei Luc!), maar gewoon omdat het zó ver van de trap is dat ik betwijfel dat iemand er ooit geraakt.

Hm. En terwijl ik hier ben: nieuwe spelregel. De laatste foto van de week moet tegelijkertijd in het thema van deze week passen en een link leggen naar dat van volgende week.

Vorige vrijdag was het laatste “stopcontact en dingen” maar daar was ook wat hout op te zien. Deze foto sluit de hout-week en volgende week wordt het, ha!, graffiti-week.

dampoortfotohoutwachtzaal

Natalia

zaterdag 4 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

Ik zag net op Radio Donna-op-den-teevee Natalia zingen.

Eum.

Dat is wel een schone madam hé?

En die zingt eigenlijk echt wel goed hé?

Ik denk dat ik er een beetje verliefd op ben. Sinds ik ze zonder make-up zag op dat dansprogramma.

televisienatalia

Martens

zondag 5 februari 2006 in Politiek. Permanente link | Geen reacties

Ik mis Wilfried Martens.

Comedy Zone, dag 1-4

zondag 5 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Hè hè.

De Comedy Zone-week zit erop. Zonet dag 5 meegemaakt, en daar zal i. dan in de loop van morgen ongetwijfeld een review van posten, maar ondertussen: kijk hier, mijn reviews van dag 1–4 (deel 1 van dag 1 samen met Ilse geschreven):

Dag 1

Han Solo

Han Solo beet de spits af van deze week voor te lachen, en kweet zich ons inziens zeer behoorlijk van zijn taak. De jongeman met de rode broek stond namelijk voor het eerst zonder zijn Gino Sancti-compaan op de planken en dat was toch even wennen, zo vertrouwde hij ons achteraf toe. Dit was zijn allereerste try-out, meteen voor een volle theaterzaal mét televisiecamera’s erbij, en ook daarom: petje, hoedje en dinges af.

Han bewees een getalenteerd acteur te zijn en daarenboven ook nog een vlot bekkende tekst ineen te kunnen steken. Hij had het over collega-komieken (allemaal te links!), over échte moeders (aan de haard!), over zichzelf binnen tien jaar (in de Capitole!), over misdaad en hoe die te voorkomen.

Zijn “naakte” voorstelling, en daarmee bedoelen we: zonder rekwisieten en met enkel zijn humor als troef ontspoorde op geen enkel moment en dat is een kenmerk waaruit wij mogen afleiden dat dit een voorstelling is met potentieel. Ik was bijzonder gecharmeerd door zijn vlekkeloos dialect, en door de manier waarop hij erin slaagde om operante conditionering in het betoog te betrekken zonder het nodig te vinden daar een uitleg aan te geven.

Beetje schrijven, beetje schrappen en veel try-outen, en het betoog wordt nóg samenhangender, je kunt nóg minder tegen de logica op, en het wordt nóg grappiger—het stukje poëzie op het einde is bijvoorbeeld iets dat nog voor verbetering in aanmerking komt. En dan wordt hij misschien binnen tien jaar echt de grootste comedian van Vlaanderen. De Capitole wacht.

Na de pauze bestormde het gezelschap met de fascinerende naam Mireille en Mathieu het podium met hun premiere van “Schaam”. Deze voorstelling bleek het midden te houden tussen een stuk voor kinderen en een vertelling ontsproten uit een behoorlijk vreemde geest. Het resultaat was een absurd geheel van korte sketchen, waarvan sommige een kiem van een sterk idee in zich droegen, maar geen enkel naar behoren uitgewerkt was. Waar we best wel wat verwacht had van dit programma, werd het dus uiteindelijk een teleurstelling.

Mireille en Mathieu

Je ziet overduidelijk dat er enorm veel liefde en werk gekropen is in “Schaam”. Elke sketch zou op zich kunnen de basis zijn voor een resem verschillende voorstellingen: iets voor kinderen, burleske slapstick, een poëtisch ballet, een ironische parodie. Mireille en Mathieu probeerde al die zaken tegelijk te doen, en dat mislukte helaas faliekant.

Ik vind het echt gemeend spijtig dat ik moet zeggen dat ik het barslecht vond, want er scholen in “Schaam” misschien wel twintig goeie voorstellingen. Maar dit was, vrees ik, soep. Voor wie ooit League of Gentlemen gezien heeft: dit kwam wat mij betreft overeen met het Community Theater-groepje Legz Akimbo, maar dan zelfs niet ongewild grappig.

Mireille en Mathieu

De voorstelling leek wel ùren te duren, en dat is in deze geen compliment. Op den duur telden we de rekwisieten af om te zien hoeveel sketches we nog moesten ondergaan: staander met infusen, doodskist, poppenkast, stopcontact. Bij momenten waande ik me in een parallel universum, waar de afgelopen decennia jaar niets nieuws meer gebeurd is: lachen met nazi’s in Argentinië? Een pop die een poppenspeler doodschiet en dan pas beseft dat ze een pop is? Hollands-achtig sprekende vagina’s? Ahem.

Het is inderdaad waar wat i. zegt: het applaus achteraf was enthousiast, en rondom ons werd er tijdens de voorstelling, hier en daar, hardop en smakelijk gelachen.

Ik persoonlijk vond het voorspelbaar, belerend, “kunstzinnig” in de zin van arty farty, trààg, oubollig, en ik kreeg uitslag van het slechte Engels, het slechte Duits, het slechte Spaans, het slechte Hollands, en—mensen da’s pas irritant!—het slechte Gents. En voor een voorstelling op een Comedy-festival het vervelendste van al: ik heb het hele optreden lang nauwelijks een mondhoek vertrokken.

Behalve toen we, ten einde raad en met het laatste rekwisiet nog vér niet in zicht, met twee onze ogen dicht deden en ons inbeeldden dat we naar een porno-film aan het kijken waren.

En zo werd het toch nog een beetje een fijne voorstelling.

Dag 2

Zoals maandag ook vandaag een try-out en een “echt” optreden, en ook zoals maandag een gemengde bevalling. De try-out betrof “Ruis” door Joost Vandecasteele, en Gili bracht een bijna onherkenbaar herwerkte versie van een voorstelling waarmee hij eind vorig jaar in première ging.

Om te beginnen, dat we dat al meteen achter de rug hebben, en ook wel omdat het misschien alleen voor mij van tegenstekeghem was: in beide acts kwam ik grappen tegen die ik de afgelopen jaren nét iets te veel in mijn mailbox gekregen heb van flauwe internetplezanten. Dat vond ik niet fijn.

Maar goed. Ten gronde.

Joost

Joost Vandecasteele is schrijver-regisseur-acteur bij Abattoir Fermé, dezelfde stal waaruit vorig jaar Tine Van den Wyngaert vorig jaar een fel gesmaakte passage op Comedy Zone liet optekenen. Vandecasteele’s optreden begon bij wijze van inleiding—hij wees er meer dan eens op dat het optreden eigenlijk nog niet begonnen was—met een min of meer standaard stand-uproutine waarin hij de actualiteit aan bod liet komen.

Daarna ging hij over op een bij wijze van spreken meer algemeen toepasbaar deel, waar hij het had over de grote klassiekers: sex, dood, televisie, de wereld dus. Het is een try-out eigen natuurlijk, maar het was allemaal wat oneven: bijzonder goede stukken werden afgewisseld met een aantal acuut pijnlijke momenten.

Het is moeilijk een oordeel te vellen over iets dergelijks. Ik denk dat als je dat doet, je al een zeker rapport met je publiek moet hebben. Ter illustratie: Geert Hoste kan een zaal binnenstappen, stil staan in het midden van het podium, even zwijgen, en dan “Prins Filip.” poneren. De zaal gaat gegarandeerd plat. Omdat je weet wat er te verwachten is, je weet wat het hele kader is, en je hebt eigenlijk ook nog alle andere voorstellingen van Hoste in je achterhoofd.

Hier lag dat moeilijker, toch voor zover ik dat kon inschatten. Vandecasteele had weinig of geen oogcontact met het publiek en kwam op mij althans bij tijden nerveus en onzeker over. Hij was ook voortdurend, niet aflatend, heel erg boos. Daar is niets tegen natuurlijk, maar soms leek het alsog hij ook boos was op het publiek, en dat kwam op mij niet altijd even sympathiek over.

Maar laat dat alles u geen verkeerde ideeën geven: Vandecasteele ging hoegenaamd niet voor de gemakkelijke lach, “Ruis” kan uiteraard nog wat polijstwerk gebruiken, maar ik heb me geen moment verveeld, het was vaak bijzonder grappig en ik kan me inbeelden dat hier iets Zeer Goed uit kan groeien.

Highlights? De in feite wel uitstekende lichaamsbeheersing misschien—ook fysieke humor werd niet geschuwd. Het stuk met de komiek uit vervlogen tijden. De vergelijking van een stripteaseuse met een ober in een restaurant. Van mij mag hij die alvast allemaal behouden, zijn contact met het publiek wat opblinken, de boosheid bij tijden een beetje dimmen, en dan kom ik graag nog eens kijken. Met vrienden en familie.

Gili, na de pauze, was een heel ander verhaal. Om te beginnen zou ik er zó met vrienden en familie, met kinderen en al ook, naartoe trekken. Niet dat het een voorstelling voor kinderen was, maar omdat het echt goed was, en ik me het hele optreden veilig gevoeld heb, alsof we met de hele zaal in goeie handen waren en dat er niets kon mis lopen.

Gili in dwangbuis

Niet dat er niets mis liep, wel integendeel: de voorstelling was blijkbaar dermate ingrijpend door elkaar gesmeten sinds de vorige keer, dat Gili bij meer dan veel overgangen op een spiekbriefje moest gaan kijken, en dat kwam de samenhang uiteraard niet ten goede. Ook met een aantal rekwisieten (de dwangbuis, en de westvlaamse stamvader van de computer), liep het een beetje de mist in.

Gili wég!

Maar dat is eigenlijk naast de kwestie: wist ik niet beter, ik had kunnen denken dat het erom gedaan was. En een vergelijking met Tommy Cooper is dan zelfs niet eens misplaatst.

Het was ontroerend, het was grappig, de goocheltruuks waren goed, we hebben met de hele zaal een vakmens aan het werk gezien. Er was, even nadenken, buikspreken, iets met lichtjes, balonnenplooien, illusie, gedachtenlezen, kaarttruuks, misleiding, een ontsnapping uit een dwangbuis, en het spreekwoordelijke veel meer—geaccentueerd met een minimalistische lichtregie en overgoten met een wel bijzonder goede geluidsregie.

De show vlóóg voorbij, en had voor mijn part nog een uur langer mogen duren.

Meer, zoals men zegt, hoeft dat niet te zijn.

Dag 3

Sven

Sven Eeckman’s optreden was uitstekend gebracht, zonder pretentie of “den interloktueel” uit te hangen, zat vol rake observaties en goed materiaal, de timing was nagenoeg perfect, en de overgrote meerderheid van het publiek was volledig mee.

Deze set van een half uurtje voelde veel meer “af” aan dan de term “try-out” liet vermoeden, en is ongetwijfeld uit te breiden tot een avondvullend programma om op een breed publiek los te laten, in de zaal of op TV. 

 Eén technisch commentaar is misschien dat de overgang tussen de verschillende “tableaus” soms wat te abrupt aanvoelde: verhaal, slokje drinken, nieuw verhaal. Maar dat is gewoon een kwestie van op een ander moment drinken.

Het was wel, vrees ik, niets voor mij. Ik persoonlijk vond het te gemakkelijk, te weinig gelaagd, te veel één/vtm en niet, eum, intelligent genoeg, zo je wilt. Ik ben ook hoegenaamd niet van politieke correctheid te beschuldigen, maar ik voelde me toch een beetje ongemakkelijk over de verhouding lachen met migranten/lachen met Vlaams Blokkers.

Mijn persoonlijke opinie daarnaast gelaten was het met andere woorden een uitstekend optreden.

Gunter

Gunter Lamoot daarentegen is wel helemaal mijn goesting. Waarschuwing dus: subjectiviteit!

Ik had hem nog maar een kwartiertje of zo gezien, met fez en quasi zonder woorden, en toén vond ik hem al goed. De voorstellingen van gisteren… ‘t was niet gelogen wat hij schreef in zijn gefilmde aankodiging: pure genius.

Het duurde zo’n twee uur, en ik had het gevoel dat hij voor hetzelfde geld vijf uur had kunnen doorgaan, zonder me ook maar een moment te verliezen.

De eenvoud waarmee alles gebeurde, de moeiteloze vanzelfsprekendheid, de ongelooflijke luxe van bijvoorbeeld met een stapel rekwisieten toe te komen en er daar maar een paar van te gebruiken—en één dan nog zuiver per toeval!

We kregen, voor zover ik meen te begrijpen, een staalkaart van de afgelopen paar jaar Lamoot, wellicht aangevuld met heelder lappen improvisatie.

Van wat ik er al van gehoord had, had ik me verwacht aan woeste avant garde, maar we kregen gisteren een buitengemeen gedisciplineerder en gecontroleerde Lamoot te zien, met een perfect gedoseerde afwisseling fysieke en verbale humor, grappen, situaties, muziek, poëzie, nonsens, hilariteit, enfin, eum, vanalles dus.

Ter illustratie: er zat een kwis in de voorstelling. Eén van de twee deelneemsters had de spelregels niet door. Het zou zó eenvoudig geweest zijn om de zaal plat te krijgen door die dame genadeloos af te maken. Lamoot deed dat niet maar liet haar in haar waardigheid, zelfs al kwam daardoor potentieel zijn hele routine in gevaar: mooi.

Gunter Lamoot speelt buiten categorie: voor mij zit hij in de wereldtop.

Dag 4

Ik moest vroeger weg vrijdagavond, dus u krijgt een bespreking in schuifjes: van mij de try-outs van Piet Depraitere en Henk Rijckaert, en van een fijne collega krijgt u te horen hoe Het Zesde Metaal was.

Piet Depraitere, in een vorig leven Etienne met het Open Verhemelte, bracht “Le Petit Marseillais (versie 2.0)”. Ik heb er de website van Comedy Zone even op nageslagen, en daar wordt het omschreven als “een voorstelling in wording”.

Dat was ook mijn gevoel.

Piet Depraitere


De Praitere begon bijzonder understated. Hij gaf een heel onzekere indruk—of misschien is dat wel de act, maar in ieder geval: vanop het balkon waar ik zat heb ik tot een heel eind in de set niet meteen veel reactie in de zaal gezien. Versta me niet verkeerd: er zaten wel goeie stukken in, maar ze werden hoegenaamd niet “verkocht”. 

Het kwam pas op dreef naar het midden van de set toe, als De Praitere iets (eigenlijk: véél) assertiever werd. En als we een, ahem, ander aspect van zijn persoonlijkheid zagen. Geen Etienne, maar zijn innerlijke Duitser, als het ware. En daar zag ik het potentieel voor een goeie voorstelling.

Ik weet er het fijne niet van, maar het leek op een heel (héél) erg vroege try-out. Ik durf er dan ook zonder meer informatie niet te veel over zeggen, misschien doe ik wel het equivalent van een film beoordelen op rushes van de eerste week.

In ieder geval vond ik de voorstelling zoals ze vrijdag was nog hoegenaamd niet klaar voor consumptie—op één aspect na: de finale. Daar moet geen letter aan veranderd worden, dat was bijzonder goed.

Henk Rijckaert

Henk Rijckaert: een ander paar mouwen.

Ik had hem, op vijf minuutjes in Hoe?Zo! op televisie, nog nooit zien optreden, maar wat hij vrijdag deed was grote klasse.

Kijk, dit is het verschil: Gunter Lamoot donderdag, dat was helemaal mijn soort humor maar niet altijd even toegankelijk. Sven Eeckman donderdag, dat was zeer toegankelijke humor maar niet voor mij.

Henk Rijckaert was fantastisch zonder meer.

Hij vertelde vrijdag een verhaal over hondjes. Hoe hij zijn vader zo ver krijgt dat hij een hond koopt, en hoe zijn hond uiteindelijk komt weg te vallen. Van alles wat ik deze week gezien heb, vond ik dit de meest afgewerkte show.

Dat wil niet zeggen dat de voorstelling àf was: sommige overgangen waren wel erg bruusk, en ik had het gevoel dat we te weinig te weten kwamen over het onderwerp. Maar wat ik zag is een voorstelling die erom vraagt avondvullend te zijn, en die mits nog een klein halfuurtje erbij, op een bijzonder eenzame hoogte terecht zal komen.

Henk Rijckaert fladdert

Rijckaert had op elk ogenblik zijn publiek helemaal mee. Hij slaagde er niet alleen in om ons onder tafel te krijgen van het lachen maar daarnaast (en soms tegelijkertijd, faut le faire) slaagde hij er in om de zaal, mezelf incluis, tot tranen toe te ontroeren.

Het was woord en beeld en muziek en zang, en werkelijk élk aspect van wat hij deed, was uitstekend: van de inhoud over de vorm, van de mimiek over de typeringen, en van het gitaarspel en de zang tot de belichting en de techniek.

Ik weet niet waar stand-up eindigt en cabaret begint. Het heeft ook niet zoveel zin om er een label op te plakken: dit was uitstekende comedy. Als Henk Rijckaert zó ver staat en we spreken nog maar over een try-out, kan ik niet wachten om het eindresultaat te zien.

En dan mag dat meteen ook heel het taalgebied rond.

comedy zonereview

Things that make me go “eikes”

zondag 5 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Een naakte slak doodtrappen.

Nee, twee naakte slakken doodtrappen. Tegelijk. Van die heel erg dikke. En dat ze niet direkt doodgaan, maar dat de beulingen er uit liggen.

In de keuken.

Met mijn blote linkervoet.

Brrr.

update: blijkbaar heeft één van de twee beeste die ik letterlijk betrapt heb, het overleefd, en één niet.

De dooie ligt al een tijd immobiel aan de vuile was, hierzo:

Een duuë slekke

Vergis u niet: dit is very much an ex-slug. It has ceased to be. It has joined the choir in-vi-si-bule.

L’homme araignée

zondag 5 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ha, nog zo’n test. Mijn collega van links aan de andere kant van de gang als ik in het deurgat van mijn bureau sta, zou het niet graag horen—zij heeft iets tegen spinnen.

Your results:
You are Spider-Man

Spider-Man
90%
Catwoman
65%
Batman
60%
Robin
55%
Green Lantern
55%
Superman
55%
Hulk
50%
Supergirl
45%
The Flash
45%
Wonder Woman
40%
Iron Man
40%
You are intelligent, witty,
a bit geeky and have great
power and responsibility.

Click here to take the Superhero Personality Quiz

Ongevraagd antwoord

zondag 5 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Pfeh, wat is me dat nu? Ouderwets vragen om antwoorden op vragen te publiceren? So MSM! So 2002!

Naar aanleiding van deze post stuurde Michael van 7 seconden een lijst vragen aan vrijwilligers. Tot nog toe verschenen al antwoorden van Beau, Stefaan en Jurgen.

Hierzie!

1. Hoe lang heb je al een weblog en waarom ben je daarmee begonnen?

Ik heb een persoonlijke site van ergens begin de jaren 90. Hoe en wanneer dat iets weblogachtigs geworden is, is me niet meteen meer duidelijk: ik schreef tussen pakweg 1996 en 2000 steeds persoonlijker stukjes op mijn website: wat ik graag at, herinneringen aan mijn grootouders, televisie, muziek, dat soort dingen.

Ik had (weinig actief gebruikte) weblogs op Blogger en op LiveJournal vanaf het prilste begin (2000?), en sindsdien speelde ik met de gedachte om zelf iets te programmeren: zo moeilijk is dat allemaal ook niet.

Uitgesteld, uitgesteld, en uiteindelijk een weblog begonnen bij Salon in juli 2002.

2. Welke criteria hanteer je om te beslissen of je over iets zal posten?

Of het iets is dat ik zou willen vertellen aan een ex-collega of ex-kotgenoot die ik een paar jaar goed gekend heb, dan een tijdje uit het oog verloren was, maar sinds kort regelmatig e-mails mee uitwissel.

Veel dingen schrijf ik niet omdat het niemand aangaat (als ik ruzie heb met mijn madam bijvoorbeeld, of als ik enorm veel pijn heb, of als ik kwaad ben op mijn huidig werk), maar meestal als ik ergens niet over schrijf, is het omdat ik geen tijd heb gehad. :)

3. Waar haal je je inspiratie?

Euh?

Ik schrijf wat me door het hoofd vliegt, en er vliegt altijd wel iets door mijn hoofd.

4. Welk soort weblogs zit er allemaal in je feedreader?

I refer the honourable gentleman to the reply I gave some moments ago.

5. Je weblog draait op WordPress. Waarom heb je daarvoor gekozen? 

One-click  install van Dreamhost. En omdat ik er redelijk veel goeds van gehoord had.

6. Gebruik je on-line tools (zoals bvb. Flickr of Del.icio.us) en maak je deze ook bekend aan je lezerspubliek?

Eum ja. Flickr en del.icio.us allebei. De eerste staat rechts in de navigatiebalk, en de tweede post ik alle dagen automatisch (als er iets bijkomt, natuurlijk). En ze staan allebei bovenaan in de navigatie.

7. Ben je tevreden over je weblog, of zou je het liever in een andere richting zien evolueren?

Ik zou het niet weten. Enerzijds heb ik geen zin om er iets aan te veranderen, ‘t is te zeggen: gewoon schrijven wat ik wil, wanneer ik wil, hoe ik wil.

Aan de andere kant heb ik zin om iets gestructureerders, interessanters, permanenters te schrijven.

Niet dat ik me een auteur of een journalist voel of zo, maar ik denk meer en meer dat ik met een creatief ei loop dat ik eigenlijk wel eens zou willen leggen.

8. Hou je op welke manier dan ook rekening met je lezerspubliek en, zo ja, hoe?

Uiteraard. Ik hou er rekening meer dat mijn lezerspubliek (ahem) de hele wereld kan zijn. En ik zeg dan ook quasi niets waar ik niet voor de voorzienbare toekomst achter sta. Ik houd er ook rekening mee dat het niet ondenkbeeldig is dat mijn familie meeleest (allo alleman!) alsmede enkele huidige collega’s, enkele vrienden en kennissen, enkele mogelijke zakenpartners, enkele mogelijke werkgevers, en zoverder.

Dus ik draai mijn tong meestal niet drie maar negen keer rond in mijn mond vooraleer ik iets schrijf.

9. Hoe promoot je je weblog, mocht je je daartoe geroepen voelen?

Niet.

10. Je mag kiezen aan welke blogger je een vraag mag stellen. Aan wie zou je wat willen vragen?

Ik heb wel een naam of twee in mijn hoofd aan wie ik zou willen vragen wat eigenlijk de echte reden is dat ze een weblog bijhouden, en voor wie ze eigenlijk schrijven, en of ze er (alsjeblieft) mee ophouden eens ze hun doel, wat dat ook zou zijn, bereikt hebben.

Maar ik ben er de mens niet naar om dat dan op de persoon af te vragen. :)

Gevonden foto’s

zondag 5 februari 2006 in Foto's. Permanente link | Geen reacties

Altijd grappig: een oud fototoestel tegenkomen waar nog een paar foto’s in zaten.

Deze dateert van 14 juli 2005:

Zelie in ons bed in slaap gevallen

Zelie in ons bed in slaap, om de één of andere reden. Normaal gezien gebeurt dat praktisch nooit, dat ze in ons bed slaapt.

Misschien dat ze ziek was of zo?

zeliebed

Ugh

zondag 5 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Dat komt ervan, een drukke week op het werk én elke avond tot laat naar optredens:

To read

Allemaal feeds niet gelezen. En het zal voor vandaag ook al niet zijn: straks naar de meter van Jan (en hare vent!) (en dat ze ook een kindje verwachten!) in Haaltert.

to dofeeds

Comedy Zone, dag 5

zondag 5 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Gisteren was de laatste dag van Comedy Zone, en ik moet eerlijk toegeven dat ik er niet veel van verwachtte.

Het concept—mensen brengen covers van andere komieken—is fantastisch, dat wel, maar ik dacht dat het een onderonsje onder artiesten zou worden, en dat de meeste mensen er zich rap van af zouden maken en hun nummers vol in-jokes zouden steken.

Hola beer: was dat even verkeerd gedacht.

Mijn persoonlijke favoriet was Gunter Lamoot die op griezelig ongelooflijke wijze Eddie Izzard deed. (pdw), die in de jury zat, vond het ook enorm goed, en zei dat hij zich alleen maar kon inbeelden hoeveel honderden keren Gunter dat optreden moet bekeken en herbekeken hebben.
Ahem. Hoegenaamd niet zo vaak, bleek achteraf.

En ook Hertenkamp, die een meesterlijke “Creatief met kurk” neerzetten, en daarmee trouwens verdiend gewonnen hebben.

En ook Wannes Cappelle van het Zesde Metaal, die een zó goeie en grappige Willem Vermandere neerzette dat het kiekenvlees gaf.

En ook de meneer (naam vergeten!) die een bijna betere Etienne met het Open Verhemelte deed dan Piet Depraiteren zelf.

En Piet Depraitere hemzelve, die met ware doodsverachting een van de bekendste sketches (blijkbaar) van de (mij onbekende) Hans Teeuwen deed.

En uiteraard Han Coucke, met een hilarische Freddy De Vadder.

Over Freddy De Vadder trouwens: nu heb ik eigenlijk pas door wat voor een smerige toer ze met de meneer die hem in ‘t echt speelt, en die ook in de jury zat, en die ook zélf hilarisch was, uitgehald hebben, die keer op Allemaal SAM.

Freddy De Vadder is oprecht en welgemeend groots, maar wie het ooit zijn hoofd heeft gekregen om die in zo’n steriele één-opnamestudie te zetten waar hij geen seconde anarchistisch en disruptief kan zijn: zót!

Eum. En o ja: foto’s volgen.

Lezen

zondag 5 februari 2006 in Kinderen. Permanente link | Eén reactie

Ik ga serieus moeten beginnen opletten met wat ik zeg en schrijf: op dit eigenste ogenblik schrijf ik dit op mijn computer, die op mijn schoot staat.

Ik zit vooraan in de auto, en Zelie zit achter mij. Mee te lezen. Opmerkingen te maken over wat ik schrijf.

Nog een beetje en ze zal zelf op het internet kruipen en lezen wat haar vader er op zet. Brrrr!

Brrr!, wat wilt dat nu zeggen,” vraagt Zelie.

“Alleeeee!” zegt Zelie, “da’s niet leuk!”

“Da’k het beu word,” roept Zelie. “Ik wil dat niet!”

En nu is het wachten om te zien of ze wagenziek wordt: zo ongeveer mijn eerste herinnering aan auto’s is dat ik op de achterbank zat bij mijn moeder, en dat we naar de Priba2000 (waar is de tijd?) gingen, en dat ik zódanig wagenziek was, dat ik in de afdeling kinderkledij mijn ziel uit mijn lijf gekotst heb.

“Wat is dàt nu?” vraagt Zelie. Ik hef mijn schouders op, want ik heb geen zin om het allemaal uit te leggen.

“Ha! ha! Papa weet niet wat hij schrijft!” roept Zelie triomfantelijk uit.

“Hoe? Uit wàt?” vraagt ze.

“Uitroepen, dat is hetzelfde als roepen, maar niet ergens uit roepen”, leg ik behulpzaam uit. Zou ze het nu begrepen hebben?

Geen reactie terwijl ze verder over mijn schouder leest, ik neem dus maar aan dat ze het begrepen heeft.

“Wat gaat ge nu schrijven?”

“Zijn we er bijna?” Ondertussen zijn we aan de afrit Aalst, waar we richting Ninove moeten volgen. Duizend en één meter, zegt mijn plannetje ons. Nog zeven minuten en we zijn er, zegt ons plannetje mij.

Dus: ja, we zijn er bijna.

“En nu?”

“Nu rijden we,” zegt Sandra. En nu moet Zelie eventjes zwijgen want mama moet zich concentreren.

lezenzelie

Handschoen

zondag 5 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Miljaar, miljaar, ik ben toch zó nen duts.

Gisteren na Comedy Zone meegereden met i. en lief tot waar mijn fiets geparkeerd stond. Mijn sleutels uit mijn rechtermantelzak gehaald om mijn sloten alletwee open te krijgen, en één van mijn handschoenen is eruit gevallen.

Hey, uw handschoen is gevallen, zeiden ze met twee van aan de overkant van de straat. Bedankt, zei ik, ik zal hem sebiets oprapen—kwestie dat ik eerst mijn velo losmaak.

Mijn hoofd is een steeds meer nauwkeurige benadering van een vergiet aan het worden: tegen dat mijn fiets los was, was ik mijn handschoen al lang vergeten.

Tot vanmorgen, toen we in de auto stapten en ik koud kreeg aan mijn handen: ¡caramba! ¡dios mio! Die handschoen ligt daar nog op straat!

Spoorslags ernaartoe, maar nee: handschoen weg. Verdwenen. Kwijt. En ‘t was zo’n schone en warme en fijne handschoen. In leer en met zachte stof vanbinnen. Helemaal verweerd van jarenlang gebruik in weer en wind.

Ik ben een kieken, een kieken, een kieken.

handschoenverloren

Komm es zugegen

zondag 5 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Klasseren onder “allez dat weten we dan ook weer”:

You Are 35 Years Old

30-39: You are a thirtysomething at heart. You’ve had a taste of success and true love, but you want more!

Via Kat.

Ik ben in het echt ook 35, dus mja. Allez ju.

memequiz

Eurosong, halve finale 1

zondag 5 februari 2006 in Televisie. Permanente link | 7 reacties

Trala. ‘t Is zondag en dus is ‘t Eurosong.

Johnny Logan denkt dat hij het liedje voor Holland aan het kiezen is, het kan niet meer stuk.

De kanditaten worden voor deze keer bijgestaan door een panel experten in kleding, choreografie, stijl en alles. Een maat voor niets, vrees ik.

Jeason, die vond ik al niet goed in de voorronde. Dame Amor, Dame Vida. Gnn. Hij heeft deze keer gelijk minder Ricky Martin en meer Julio Iglesias, of is dat mijn gedacht? In alle geval: het is platter dan ik me herinner. Vlakker. En de muziek klinkt modderiger.

Eve Kempbell (die woordspeling begod!) blijft een schoon meisken natuurlijk, maar nu ik Not Right voor de tweede keer hoor, vind ik niet goed. Meh. En qua attitude is het ook minder dan vorige keer.

Els De Schepper maakt er een toneelstukje van met Bart Peeters, en ik vind dat een beetje vies: lijkt me veels en veels te veel afgepsroken spel. Maar ik denk dat het is omdat ze zeker niet gaat winnen wegens vlaamstalig, en ook wel een beetje een sympathieke dame en zo. Ze is wel machtig veel schoner gekleed dan vorige keer: een baljurk in plaats van zo’n achterlijke Macy Gray-achtige afro. Liedje nog altijd goed, beter dan vorige week vond ik, en nog altijd goed gezongen. En nog altijd méér reclame voor haar theatertournee denk ik dan een ernstige gooi naar Eurosong. Als het in het Engels zou zijn daarentegen…

Het hele gedoe begint met Els De Schepper een beetje een sympathiek familie-onderonsje krijgen, ik denk dat dat wel fijn is, maar, eum, mja.

Afi moet voor de experten vriendelijker zijn. Afi ziet er deze week dan ook veel lieflijker uit dan vorige keer, in een wit kleedseken en zo. En het nummertje is gelijk ook wat meer zemerig. Beter denk ik. Beter gezongen ook. De kledij vorige week liet minder aan de verbeelding over, geen mens die er een man in zag, maar nu ze er mijn aandacht op gevestigd hebben—eikes!—zie ik in dit ook een travestiet. Viezeriken!

Katerine mag aan paaldansen doen. Dat is geen slecht idee, maar wel een beetje zwak dat ze een wielerbroekje aan had en geen rok. En een trien dat dat is! Ze staat daar zo een beetje schaapachtig te doen met haar prachtige ogen. ‘t Is niet eerlijk: Barbara Dex zou in dat lichaam moeten zitten. Want voor de rest zingt ze nog altijd even iel, danst ze nog even houterig en machinaal, en is het nog altijd even weinig mijn goesting van liedje. Mocht er nu nog een wardrobe malfunction komen of zo? Maar nee.

Kaye Styles next. Nog altijd dezelfde sympathieke kerel, nog altijd een liedje dat niet mijn smaak is, maar ‘t is wel goed. Eum, denk ik.

Tsss. Het begint allemaal een beetje heel erg déjà vu te worden: de allereerste keer dat ik het allemaal hoorde was het wel allemaal nieuw, maar het steekt toch wat tegen de tweede keer.

Allez ju, Kate Ryan nog eens. Ze ziet er uit gelijk een ontplofte Britney Spears. Het is nu ik het opnieuw hoor toch wel een goed nummer. Sandra vindt het refrein goed en de strofes niet. Ik vind ze allebei goed, met zelfs een lichte voorkeur voor de strofes. Maar mevrouw Ryan ziet er echt wel ouder uit dan iemand die geboren is in 1980. Ik zou ze liever in jodhpurs zien met een bustier, en met een minder blinkende make-up. En een peeling op voorhand ook.

Afijn. Voor mij mag Katrien Verbeek winnen.

Voor de vakjury mag Kaye Styles winnen.

De resultaten!

Humor! Dà ne stek maat! Bart Peeters schoffeert Ilse van Dag Allemaal. Histories met poedels en roddels en alles, ha!

En Ilse Van Hoecke is zwanger, ik ben weer de laatste om daar van op de hoogte gesteld te worden.

En ‘t is inderdaad, hoera, mijne favori Kate Ryan die wint:

jury radio2 donna dag A één totaal
Jeason121149
Eve Kempbell5332821
Els De Schepper45441027
Afi2455218
Katerine3123615
Kaye Styles97771444
Kate Ryan79991852

televisieééneurosong

Gunter doet Eddie

zondag 5 februari 2006 in Foto's. Permanente link | Geen reacties

Ik was de foto’s van gisteren aan het naar Flickr sturen, en ik maakte me de bedenking dat Gunter Lamoot echt wel ongelooflijk goed was.

Getver.

Gunter doet Eddie

Gunter Lamoot doet Eddie Izzard Gunter Lamoot doet Eddie Izzard Gunter Lamoot doet Eddie Izzard Gunter Lamoot doet Eddie Izzard Gunter Lamoot doet Eddie Izzard Gunter Lamoot doet Eddie Izzard Gunter Lamoot doet Eddie Izzard Gunter Lamoot doet Eddie Izzard Gunter Lamoot doet Eddie Izzard Gunter Lamoot doet Eddie Izzard Gunter Lamoot doet Eddie Izzard

comedy casinogunter lamootfoto

To do

maandag 6 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Even op een lijstje wat ik te doen heb, kwestie dat ik er mezelf niet in verlies:

  • nieuwe lay-out voor een website (beloofd voor zondag, maar heel het weekend weggeweest en machtig veel foto’s van Comedy Zone zaterdag moeten omzetten, dus geen tijd gehad)
  • werk maken van een politiek project (begint te dringen, contacten nodig met politiekers in Oost-Vlaanderen)
  • fotoportfoliowebsite voor mijn schoonbroer (nog geen tijd gehad, maar toch wel eens dringend nodig)
  • op het werk, korte termijn:
    • een dik dozijn verslagen op het intranet zetten
    • conferentie Robert Badinter op intranet en internet aankondigen (en sinds ik dit schreef heeft de mens ondertussen ook afgezegd wegens ziekte, dedju—daar gaat mijn kostbare tijd! dus weer weg van de website, en op het intranet iets van we regret to inform you that Mr. Badinter has had to cancel his conference at the last minute due to illness, grr!)
    • foto’s van het bezoek van prinses Mathilde vorige week op het intranet zetten
    • een paar speeches op het internet zetten
    • de pagina’s voor Cross-border Migration-conferentie in Polen aanpassen
    • verslag en fotos van Cross-border Migration-ding vragen en publiceren
    • extracurricular-pagina voor campus in Polen aanvullen
    • Visions of Europe
      • mass mailing maken, laten goedkeuren door italianen, lang Polen laten lopen en versturen
      • site in hoofdsite integreren
      • programma voor Februari toevoegen
    • een roedel press releases op de website zetten
    • links en rechts profielen en/of foto’s van nieuwe proffen voor verschillende academische departementen on-line plaatsen
    • voorstel van newsletter voor DG Press maken
    • verslag public lecture Toyota Chair online zetten
    • nieuwe looninfo op het intranet zetten
    • marketingbrochure maken voor EU Policy Workshops
    • studieprogramma van het departement European Economic Studies aanpassen
    • nieuwe layout intranet implementeren op nieuw departement
  • en dan ook nog op het werk, middellange termijn: duzende andere dingen
  • nieuwe kousen kopen
  • nieuwe handschoenen kopen
  • het  huis opkuisen
  • geboortekaartje maken
  • boeken lezen
  • televisie kijken
  • spell’kes spelen

Gnnn. En ik ben er verzeker nog een hele stapel vergeten, en dat puntje “duzende andere dingen” is wel degelijk bijzonder heel zeer erg uitgebreid, én er zijn ook nog een stapel dingen die ik niet aan uw neus wil hangen.

En morgen moet ik naar het hospitaal in Antwerpen gaan. ‘t Wordt weer eens één van die weekjes.

Geschreven al luisterend naar: Serge Gainsbourg – Love on the beat – Kiss me hardy

Rapport!

maandag 6 februari 2006 in Kinderen. Permanente link | 17 reacties

Euh, ja, mag ik even zeggen dat Zelie vrijdag met haar beste rapport van het jaar is thuisgekomen?

Zelie's rapport!

Het maandpunt was “respect”, en daar had ze dus een Erenoot voor. Alsmede voor Gedrag, Vlijt en Taken. Stipheid en Zorg had ze “zeer goed” voor.

De schaal gaat tot 3 of 4 dacht ik: E > 1 > 2 > 3 > 4.

Ik ben zo fier als een gieter.

zelieschool

links for 2006-02-06

maandag 6 februari 2006 in Links. Permanente link | Eén reactie

Môh!

maandag 6 februari 2006 in Internet. Permanente link | Geen reacties

Vroeger—de dieren spraken toen nog, David Siegel had het poer uitgevonden, en het volstond om aan elke spacer gif een alt-attribuut mee te geven om zo’n logo te krijgen—deden we in de internetwereld allemaal een beetje lacherig over “de mannen van Blindsurfer”.

Overheidssites stonden er in hun openbare aanbestedingen op dat het blindsurferlogo moest gehaald worden, maar in de praktijk was het meestal zo dat sites on-line kwamen zonder logo, of met een vage belofte van “we zullen het dan wel eens halen”. Dan werd er voorlopig een “info blinden en slechtzienden”-knopje op gezet.

Uiteindelijk, met overal client-side scripting, bleek het echte blindsurferlabel plots veel te moeilijk te halen wegens té veeleisend. Dat er geen javascript mocht gebruikt worden en zo.

En toen kwam de bezieler van het ding schielijk te gaan, en terwijl langzaam maar zeker met DOM en CSS en semantische watnog de termen usability en accessibility uit het slop van saaiheid klommen, werd blindsurfer meer en meer irrelevant (behalve in naam, behalve bij overheden).

Maar! Niet langer! Het tij is gekeerd!

Kijkt kijkt, hoe ik dàt gemist heb.

Een hele week druk op het werk en druk ‘s avonds en dan nog druk me verwerken van foto’s op een trage computer en schrijven, en daar komt dàt er dus van: ik mis de helft van ‘t schoon weer op het internet.

webdesignblindsurfer

Rechtvaardig

maandag 6 februari 2006 in Televisie. Permanente link | 5 reacties

Een week comedy smaakt naar meer.

Toevallig na een documentaire over gifgas (gazze!)blijven hangen op Canvas.

De Rechtvaardige Rechters.

Euh, en dan klagen mensen over het niveau van De Kampioenen of zo? Was dit een bijzonder slechte aflevering, of ben ik te veel gewoon?

Ik lach om zeer veel, maar dit liet me siberisch.

Het concept: drie mannen achter een tafel (ik herken een broer Grootaers en pdw) zitten belegen toogpraat af te lezen van een papiertje. Een hele zaal vol mensen lacht occasioneel een vettige lach, en als er iets “gewaagd” gezegd word (voorbeeld: “ja, sinds Margriet lesbisch is, begint ze zich te forceren hé”) doet dat publiek allemaal in koor oooooooóóóhh.

Tiens, nu stelt een dame uit het publiek zogezegd “spontaan” een vraag, en die drie typen beginnen “spontaan” een variatie op “café zonder bier” te zingen. Zowat hetzelfde als indertijd het slechtste stuk uit Alles Kan Beter.

En nu lezen en zingen ze uit De Druivelaar, lijkt het wel. De Druivelaar is grappiger. Het helpt ook dat we daar doorgaans maar één grol per dag van moeten aanhoren.

Voorstel van reddingsplan voor vlaamse humorprogramma’s op televisie: opnames gedurende anderhalf uur. Goeie tekstschrijvers. Een stal goeie tekstschrijvers. En dan: goeie acteurs die kunnen doen alsof ze spontaan zijn (zie ook: Paul Merton, Ian Hislop, Phil Jupitus, Bill Bailey). En dan: anderhalf uur terugbrengen tot 25 minuten goeie televisie.

televisiecanvasrechtvaardige rechters

Uzi

maandag 6 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Ik herinner me van heel erg lang geleden, toen ik een Slechte Vriend had die me de wereld van Marillion (pre– en post-Gabriel) en Fish (ha!) binnengeloodst had, dat ik me voorzeker een hele dag bijzonder boos gemaakt had op Oor.

Oor van de Popencylopedie. Die in een review van Marillion’s Clutching at Straws zijn beklag deed over de teksten.

Bon, OK, het is niet altijd even limpide:

Terror on the rue de Saint-Denis
Murder on the periphery
Someone else in someone else’s pocket
Christ knows I don’t know how to stop it
Lay poppies at the cenotaph
The cynics can’t afford to laugh,
I heard it on the telegraph
There’s uzis on a street corner

…maar die meneer van Oor vond het nodig zich vrolijk te maken over het woord uzi.

Niet alleen waren de lyrics pretentieus en zo, maar Dereck Dick gebruikte volgens de journalist ook nog eens “uitgevonden woorden zoals ‘uzi’, zodat de tekst helemaal onbegrijpelijk wordt”.

Aaargh! En nijdig dat ik was! Kwààd! Was het internet uitgevonden, ik had er een hele weblogentry over geschreven!

Ahem.

uzimarillionmemories

Uza

maandag 6 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Ah, en van Uzi gesproken: ik moet morgen naar het Uza.

DrrrrrTsing!
Thank you. Thank you. I’ll be here all week, folks.

Ahem. Ja, ik heb de vorige entry alleen maar geschreven om de eerste zin hierboven te kunnen zeggen. :)

Een medisch deskundig onderzoek door een Professor aan het Universitair Ziekenhuis Antwerpen dus. In het kader van een kortgeding van de Rechtbank van Eerste Aanleg.

Het wordt, vrees ik, net zoals vorig jaar, weer eens één van die aangename ervaringen.

Zucht.

En trouwens: de normale taal in de normale omgang heeft geen termen genoeg voor al wat ik morgen moet zeggen tegen die professor. Ah nee: pak bijvoorbeeld “naar het toilet gaan”. Normaliter is het uit de context duidelijk of men over number one dan wel number two spreekt, maar hoe moet men in beleefd gezelschap het verschil maken?

Spreekt men dan van urineren en defeceren? Of van stoelgang? Dat laatste roept zo’n beeld van een polonaise van Louis XV-stoelen met trippelende pootjes op, ik denk niet dat ik dat zonder giechelen kan uitbrengen.

medischUZA

Dampoort – Liefde

dinsdag 7 februari 2006 in Foto's. Permanente link | Geen reacties

17u40–Bijna op het einde van het perron.

Liefde

Graffiti. Ontroerend, bijna.

fotodampoortgraffiti

Met vijf

dinsdag 7 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

In de wachtzaal van de dokter. Of nee: op de wachtgang van de professor.

Naast mij zitten hier nog vijf mannen te wachten op de uroloog. En rechtover ons hangen twee affiches:

Mannen! Willen julie opnieuw een meer bevredigend seksleven?
1 op 3 mannen heeft last van erectiestoornissen!

en

Vroegtijdige ejaculatie!
“Je bent niet alleen”
4 op de 10 mannen heeft er last van!

Gesteld dat in een wachtrij bij een uroloog er evenveel kans is als in de population at large (wat ergens wel te betwijfelen is vermoed ik), dan zit hier bijna anderhalve erectiegestoorde en meer dan anderhalve vroegtijdige zaadlozer.

Tee hee.

hospitaal

Aanhaling

dinsdag 7 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Vóór mij hangt een affiche met erop

Vroegtijdige ejaculatie
“Je bent niet alleen”

…die aanhalingstekens rond “je bent niet alleen”: daar zou ik persoonlijk een kruistocht willen tegen beginnen.

Hier zou je met wat moeite nog kunnen aanvoeren dat het een aanhaling is van woorden die door iemand uitgesproken worden, bijvoorbeeld iemand op het vervaalde fotootje elders op de poster.

Maar in het algemeen lees ik aanhalingstekens rond iets alsof ze hetgeen ze omringen “uit de zin tillen”. Dus ik voeg er mentaal “bij wijze van spreken” of “zogezegd” aan toe. Ik kan me niet inbeelden dat dat verkeerd is van mij.

En dan krijg ik dus het vliegend als ik weer eens zo’n restaurantplakkaat zie staan met

Specialiteit van de week: “verse” garnalensla.

of

Proef nu ook onze “lekkere” vol-au-vent.

Ik ben toch niet de enige die zich daarbij vragen stelt als is die garnalensla dan enkel bij wijze van spreken vers? En die vol-au-vent enkel zogezegd lekker?

Als ze echt een symbool willen gebruiken, dat ze dan verdorie lessen leren uit het internet of de telegrafie:

Specialiteit van de week: *verse* garnalensla.

Dedju.

hospitaaltaal

Medisch onderzoek, tsjoelala

dinsdag 7 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Zo, daar zijn we dan ook weer van af.

Het is deze keer beperkt gebleven tot de onderzoeken die de professor nuttig achtte—niet de hele nomenclatuur zoals vorige keer.

Toch nog éven gelachen: de assistent (verpleger?) kreeg één van de (toegegeven, fijne en zeer buigzame) sondes er niet in. De prof erbij geroepen, en die pakte dat een eind kordater aan. “Technisch probleem?” vroeg ik. “Welnee. Kijk, zó doe je dat,” demonstreerde hij didactisch: mijn albert in de ene hand, het draadje in de andere, en met één flukse geoliede beweging tot leek het wel mijn slokdarm geduwd. Maar het zat er wel in.

Afijn. Eén liter water is er aan te pas gekomen, en een stuk of drie sondes dacht ik tegelijk, en dan nog een ballonnetje (don’t ask). Lang niet zoveel als vorige keer, gelukkig.

En behalve dat ook nog het populaire spelletje verberg-de-wijsvinger: “voelt u dit meneer?” Gniii… en of dat ik het voel: “jazeker professor—voelen is het probleem niet, ‘t is spiertonus hé?” “Inderdaad meneer, ‘t is spiertonus.” Zucht.

O ja, en natuurlijk die grote klassieker: electrische schokken. Je hebt niet geleefd, denk ik, als je niet op je rug op een tafel gelegen hebt met een volle blaas en electroden die over de hele lengte van de urinary tract verschoven worden. “Voelt u dit meneer? En dit? Nog één keer… dit?

Maar voor de rest blijven het allemaal wel sympathieke mensen natuurlijk. Nooit vanzeleven zou ik hun job willen—ik bedoel: eikes!—maar ze doen dat bijzonder goed en met veel professionalisme.

Ik zit nu te wachten op de verwerking van de meetresultaten door de prof. Als ik straks bij hem op consultatie mag, ga ik hem toch eens vragen hoe het zit met eventuele implantaten en dingen.

hospitaalruguroloog

Profiel

dinsdag 7 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Ha!

Michel Vuijlsteke (Gent, 1970–). Vader, procrastinator, vlaams internetpionier. Gevierd recensent, auteur en fotograaf  met publicaties in Humo, De Morgen, Knack, …

‘t Is maar om te zeggen dat er—hoera!—een foto van mij in het socialistisch vod De Morgen staat. Zeven februari, pagina achttien. Rechtsbovenaan. :)

Wannes Cappelle

krantfotoijdel

links for 2006-02-07

dinsdag 7 februari 2006 in Links. Permanente link | Geen reacties

Experiment

dinsdag 7 februari 2006 in Safari. Permanente link | Eén reactie

Bon. ‘t Is al véél te lang geleden dat ik nog foto’s van beesten gepakt hebt.

De lente komt er straks weer aan, en ik ga er weer eens werk van maken. Vannacht probeer ik al eens te kijken wat een bodemval opbrengt.

Bodemvallen zijn kinderlijk in hun eenvoud: putje graven in de grond, en een glad recipiënt (een glas, of een confituurpot) in het putje steken, net zó dat de rand op precies dezelfde hoogte als de grond zit.

En dan ‘s morgens zien wat er in gevallen is.

Ik vermoed dat er in februari niet al te veel over de vloer loopt, maar je weet dus nooit. Morgenochtend inspectie!

Als dat goed loopt, probeer ik een routine in te bouwen waarbij ik ‘s morgens wat foto’s neem voor ik naar het werk vertrek.

fotobeesten

Opluchting

dinsdag 7 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Als je maar lang genoeg wacht, lossen veel dingen dingen zichzelf vanzelf op.

Ik had een SB-800 waarvan de batterijen op waren. Nieuwe in gestoken en op fotoreportage getrokken, maar wat bleek: niets deed dat ding nog!

Een namiddag lang vanalles geprobeerd: schudden, contactpunten afkuisen, andere nieuwe batterijen: niets. Niets niets niets.

Ik had al een tijdje geleden rondgevraagd wat ik ermee zou kunnen doen, en daar toen zelfs antwoord op gekregen, maar niets ondernomen. Dat ding heeft veel geld gekost, en ik zag het niet zitten om nog meer geld uit te geven aan reparatie: toen had ik er, nu niet meer.

Berusting dus: een kapotte flash, dan maar meer f/1.4 foto’s pakken.

Zaterdag zat ik op Comedy Zone en haalde ik mijn SB-800 voor de nostalgie eens boven, en voor de leute probeer ik hem nog eens aan te zetten—en wat bleek? Hij werkte gewoon weer zoals vroeger! Hoera!

Wel wat stom dat ik dat nu pas weet, daardoor heb ik betere foto’s van Prinses Mathilde en zo gemist.

Nu ja, ‘t zal dan goed zijn voor het internationaal congres van Chartered Accountants donderdag.

flashprocrastinatiekapot

Ach och

woensdag 8 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

‘t Kon allemaal beter en zo.

Aan de andere kant: vroeg thuis zijn heeft zo zijn voordelen. De kinderen zijn er nog niet, en ik kan achtereenvolgens VIPs én de Rode Loper bekijken.

‘t Was ZAMU Awards—Sandrine is toch wel beeldschoon, bedenk ik daarbij. En ook wel: bij de Rode Loper kunnen ze beter monteren. En ook wel: kijk kijk, ‘t was Freddy De Vadder aan de presentatie van één van de awards!

En goeie help: De Parelvissers ziet er echt wel magnifiek goed uit. Premisse: een groep vrienden hebben een productiehuis, dat werkt allemaal goed, en plots verdwijnt één van vennoten met al het geld. Onopgehelderd, en vijf jaar later komen ze allemaal samen in de Ardennen bij de jongere broer van de verdwenen kerel, die een film draait. Allemaal goeie acteurs, en ik heb vertrouwen in Tom Lenaerts. Het is alvast opgeschreven in mijn boek.

Bij de tijd

woensdag 8 februari 2006 in Music. Permanente link | 4 reacties

Ik ben een op mezelf gekeerde mens wat muziek betreft.

Volgens Last.fm is mijn top dertig van beluisterde artiesten (op de computer toch) dit:

Georges Brassens
Johnny Cash
Serge Gainsbourg
Steely Dan
Michelle Shocked
Elvis Costello
Tori Amos
Hooverphonic
Django Reinhardt
Raymond van het Groenewoud
Doe Maar
The Beatles
Garbage
Astor Piazzolla
Frank Zappa
Randy Newman
Nits
Louis Armstrong
Philip Glass
Elvis Presley
Django Reinhardt & Stephane Grappelli
Miles Davis
Cake
Vangelis
Flip Kowlier
Henri Salvador
Bob Dylan
Marc Almond
Brian Wilson
The Kleptones

Hm. Niets, denk ik, om beschaamd over te zijn: die Vangelis is enkel en alleen op rekening van de fantastische Blade Runner, Esper Edition (disc 1 en disc 2) te steken.

Maar ook: niets om trots op te zijn. Het enige Belgische recente dat er tussen zit is Hooverphonic en Flip Kowlier. Het enige recente dat er daarnaast in zit is Tori Amos (alhoewel). En voor de rest het enige Belgische Django Reinhardt.

Ik moet dringend eens een inhaalbeweging doen en recente dingen beluisteren, alsmede Belgische dingen, alsmede Belgische recente dingen.

Dringend eens op zoek gaan naar recente dingen, en Belgische dingen, en recente Belgische dingen dus. Absynthe Minded en Ozark Henry en zo. En die ardige gast met zijn halflang sluitk zwart haar en zijn hoog stemmetje, die ik wel goed vond en die uit Engeland kwam.

Werk aan de winkel.

muziek

links for 2006-02-08

woensdag 8 februari 2006 in Links. Permanente link | Eén reactie

Bodemval II

woensdag 8 februari 2006 in Safari. Permanente link | Geen reacties

Muh. Experiment half geslaagd, maar eigenlijk helemaal mislukt.

Om te beginnen, uiteraard juist wat Karl zegt: bodemvallen goed uit de weg zetten en aanduiden (om te vermijden dat g’er zelf in valt), en als het grote potjes zijn, best een gaas of een visnet of zo boven leggen (kwestie van te vermijden dat er muizen of padden of zo in sukkelen).

Daarnaast ga ik er een stuk of vier zetten denk ik, en het volgende keer maar zo doen:

Bodemval

…’t is te zeggen een glas in een putje met daarboven een omgekeerd bord op blokjes of zoiets.

Want vannacht had het een beetje gemiezerd, en vanmorgen vond ik dus een glas met een klein bodempje water, waarin een aantal verzopen loopkevers.

beesten

Ik ben ook benieuwd

woensdag 8 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Hela, Dominiek is benieuwd? Wel, ik ook.

Ik ben in de markt voor

  • trekzetels (dat mogen La-Z-Boys zijn, maar andere relaxzetels zijn ook goed)
  • een nieuwe computer (ik ben bereid om ook goeie Macs in ontvangst te nemen)
  • binnenhuisdecoratie en verbouwingen
  • boeken en muziek en DVD’s
  • fotomateriaal
  • huisdieren (naakte molratten of dingen die daar op lijken—sphinxkatten of zo)

Ik ben bereid om alles te reviewen, ik geef graag aan marketeers inzage in mijn bezoekersaantallen, eum, en contacteer mij? En geef mij dingen? Alstublieft?

O ja: alleen langetermijn-evaluaties. Lange lànge termijn. Zoals in ik houd het tot het kapot is.

commercieelmarketing

Dampoort – Weirdo

woensdag 8 februari 2006 in Foto's. Permanente link | Eén reactie

17u45–op een pilaar op het begin (of het einde) van het perron:

Weirdo

‘t Is eigenlijk vreemd, maar in het algemeen zijn er niet zoveel graffiti in de Dampoort. In ieder geval niet zoals in veel andere stations waar de muren (en de treinstellen) volgeklad staan met de goorste (en lelijkste) dingen.

fotodampoortgraffiti

Dampoort – Turke

donderdag 9 februari 2006 in Foto's. Permanente link | 3 reacties

23u13–In de gang onder het perron:

Turke

Fecking bastards. Ik bedacht gisteren nog maar dat het eigenlijk relatief zeer proper is in de Dampoort, en vanmorgen kom ik toe: heel het station beneden ondergespoten.

Door Turkse smeerlapkes, waarschijnlijk denk ik van Antwerpen: er staan slogans van GBA op de muur. Dezelfde kiekens die een jaar of drie geleden het perron ondergespoten hadden met slogans voor GBA, misschien.

Bah.

42?

donderdag 9 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Post-marathons?

Och, ‘t valt allemaal wel mee. Soms heb ik wat meer tijd, op de trein en naar het werk. Soms slaap ik eens een nacht niet (wegens pijn aan mijn rug, zoals vannacht het geval zal zijn, of wegens gewoon niet moe), en als ik dan toch in de zetel voor de tv zit…

En dan zijn er dagen (zoals vandaag) dat het zodanig druk is op het werk dat ik pas laat thuis ben en geen halve minuut adempauze had, of weken (zoals vorige week) dat ik nauwelijks thuis ben. En dan komt er niets of bijna niets op.

vragenvragen

DTP

vrijdag 10 februari 2006 in Werk. Permanente link | 3 reacties

Ghô, dàt was al weer eens lang geleden! Ik heb gisteren en vandaag in schuifjes van een uur hier, twee uur daar een newsletter gemaakt—het equivalent van 15 getypte A4–bladzijden, in quadri, met het doel op redelijk grote schaal verspreid te worden door heel Europa:

EDN_01x01_20060209-1 EDN_01x01_20060209-6 EDN_01x01_20060209-7 EDN_01x01_20060209-8 EDN_01x01_20060209-9

‘t Is nog maar een eerste iteratie, maar het was toch al meteen grappig om zien wat er na al die jaren veranderd is, en wat gelijk gebleven is.

Gelijk gebleven:

  • DTP blijft prutswerk, en dat het vaak op halve millimeters aankomt om een pagina vol te krijgen.
  • Een basiskennis van typografie en layouteren is handig. Baseline en andere grids zijn een gemak.
  • Deadlines blijven, ahem, reality-challenged.
  • Het blijft wijs werk, dat uiteindelijk uitdraait op twee of drie mensen die redelijk eng en redelijk onbaatzuchtig moeten samenwerken.

Veranderd:

  • Het is stukken eenvoudiger om beeldmateriaal te vinden: gratis clip-art, zelf fotograferen, een goeie scanner, en in dit geval: de beeldbank van de Commissie.
  • Nooit vanzeleven wil ik terug naar QuarkXPress—InDesign heerst, en de integratie tussen Photoshop en Illustrator InDesign is echt wel stenend.
  • Dit is eigenlijk de eerste keer dat ik iets dergelijks doe waarbij het doenbaar is om in kleur te werken. Yep, ‘t is geleden van vóór er betaalbare kleurenprinters waren dat ik dit gedaan heb.

Lessen geleerd:

  • Dringend tijd om te upgraden naar CS2 als ik dit nóg moet doen: smart objects maken het leven wel enorm onnoemelijk veel gemakkelijker.
     
  • Ik heb dit gemaakt in Frutiger LT Std (broodtekst 55 Roman, titels 87 Extra Black Condensed, etc.), en voor de hacek zoals in Jirí of de ogonek in Chrzaszcz, heb ik met negatieve karakterspatieringen geprutst—maar als er meer dan een paar occasionele woorden zijn, of uiteraard voor de vertalingen naar al die Talen Van Ginderachter: dringend tijd om te upgraden naar unicode fonts.
     
  • Versiebeheer, versiebeheer, versiebeheer. En ook wel: workflow, workflow, workflow. Dit wordt gemaakt door een heel team van schrijvers, editors, fotografen, vertalers, etc. Uiteindelijk passeert het allemaal via mij om opmaak te doen, maar als er daar ergens één iemand beslist alsnog een wijziging in een brontekst te doen, is het nu serieus kwestie van er uw gedachten bij te houden. Dat kan beter.
     
  • Don’t ask, don’t tell. Ik heb teksten gewijzigd en ze gaan het nooit merken. En ik heb foto’s gewijzigd, en ze gaan dat ook nooit merken. Ik ben er zeker van dat mocht ik het gevraagd hebben, het eindeloos miserie zou geweest zijn.

werkDTP

Fellow

vrijdag 10 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Hoera! Ik begrijp genoeg Aberdeens, volgens een collega, om hem dit te ontlokken:

This qualifies you to be an Honorary Fellow of the Howe of the Mearns—even as far unto Laurencekirk, yea verily. As you progress towards True Enlightenment in the Doric, you get nearer and nearer to the Holy City, until at last the hallowed council housing estates of Kincorth heave into view, bedecked with daffodils and No 26 buses…

Slechts enigszins ondermijnd door zijn afsluitend

Rapturous mutterings, frothing at the moth, general raving…

Fijne collega’s heb ik. :)

werktaal

Smaken en kleuren

vrijdag 10 februari 2006 in Televisie. Permanente link | 2 reacties

Tiens.

Ik had het al meermaals gezegd, ik heb een gloeiende hekel aan Bruno Wyndaele op televisie (in ‘t echt, haast ik me erbij te zeggen, ken ik die mens niet, dus wellicht is hij in ‘t echt zeer sympathiek).

En ik vond dat Frieda Van Wyck dat zeer goed deed in In Alle Staten.

We zien wel, vermoed ik. Ik heb meestal toch andere dingen die ik wil zien als het Laatste Show is, maar goed.

televisie

Damned if you do

vrijdag 10 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

…damned if you don’t.

Ik heb al de hele dag (eigenlijk sinds woensdag) vreselijk pijn aan mijn rug.

En dus kan ik niet echt lang slapen in mijn bed maar moet ik in de zetel blijven zitten.

Maar ik ben wel heel erg moe. En slapen in de zetel lukt me niet.

Hm. Bed dan maar, en consequences be damned. In ‘t slechtste geval keer ik later vannacht terug naar de zetel.

pijnslapen

links for 2006-02-10

vrijdag 10 februari 2006 in Links. Permanente link | Geen reacties

Dampoort – Hell

vrijdag 10 februari 2006 in Foto's. Permanente link | 3 reacties

17u41–in de gang onder het perron.

Hell

Ik mag hopen dat ze die nieuw geplaatste graffiti snel weghalen, verdorie.

Laatste in de reeks graffiti, volgende week: tegels!

dampoortfotograffititegels

Ouder worden

vrijdag 10 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Ik laat soms wel eens een paar dagen mijn gezicht ongeschoren, in het weekend bijvoorbeeld. En ik constateer tegenwoordig met eigenlijk veel contentement dat mijn baard praktisch helemaal grijs geworden is.

En mijn gezicht begint helemaal te verzakken. Mijn vel begint los te hangen. Ik krijg diepere en diepere rimpels. Wijs!

Ook groots: ik verlies mijn haar op mijn hoofd, en ik krijg meer en meer haar op plaatsen waar er eigenlijk geen haar hoort te groeien—mijn neus! begod mijn rug!

Zo naar de school terugkeren waar ik (good heavens) bijna zeventien jaar geleden afstudeerde, het doet soms raar. Sommige mensen zijn namelijk echt wel geen haar veranderd op al die jaren—Pierre Vinck, Walter De Gryze, Guido Story, en pakweg deze Albert:

Albert

Allemaal een beetje grijzer, of een beetje meer gekromd, of wat haar verloren, maar by and large zou je op geen tien jaar kunnen zeggen hoeveel ouder ze zijn geworden.

Et puis y’en a d’autres, qui ont pris un sérieux coup de vieux… Mijn oude leraar Frans bijvoorbeeld, die ik nog zó hoor zeggen dat hij 33 jaar geworden was, de leeftijd van Christus toen hij stierf (en die er nu dus in de 50 is). Of Pater De Moerloose, die jàren aan een stuk de onveranderlijke genius loci van het College was, maar nu bijna breekbaar leek:

Pater De Moerloose

Fugit interea  / fugit irreparabile tempus.

schoolsint-barbarafotoportretouderdom

Prostitutie

zaterdag 11 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 17 reacties

Ah, dààr stond de uitnodiging om gratis een blik frisdrank te krijgen! En daar moet ik Luc voor lezen!

Wat voor lompe boeren zijn die marketeers wel niet? Overal links en rechts hints moeten horen op allerlei weblogs, denken dat ze daarmee wat buzz aan het opbouwen zijn of zo?

Nee, de mensen antagoniseren doen ze, zoals Luc terecht opmerkt. Alleen mensen die commentaar lezen op Cindy De Smet’s weblog komen in aanmerking.

Zijn ze zó lui dat ze niet eens onderzoek doen naar webloggers die over het Leven Zoals Ze Het Meemaken schrijven? Of mensen die specifiek marketing volgen? Of mensen die specifiek “de blogosfeer” (eurgh) volgen? Of webloggers waarvan algemeen geweten is dat ze overleven op aspartaam (hint, hint)? Waarom zij wel en ik niet? Hebben ze maar tien gratis blikjes of zo?

En trouwens, is het nu Franky zelf die die brief ondertekent of iemand “in opdracht” van Franky, die toevallig ook Franky heet?

20060210-fanta-mango-met-brief

Nee, amateurisme troef. En trouwens: Fanta is voor fuckers. Ha!

Meh. Er zijn van die dagen: het laat me, vrees ik, zó siberisch koud dat ik er me zelfs niet degelijk in kan opwinden.

Die marketingmensen: ze doen maar. Luc denkt dat er een “blogstorm” gaat ontstaan rond die actie, en dat ze een bittere nasmaak gaat laten. Ik denk het zo niet.

En zelfs àls, dan gaan ze nog zeggen bij de mannen van Ogilvy dat “er tenminste over gesproken wordt”.

Wil dat zeggen dat ik die Fanta niet ga kopen? Tuurlijk niet. Ik koop namelijk alle drank die op de markt komt en die aspartaam in plaats van suiker bevat: heelder bakken Cola Light Sango, van die roze Fanta ook, en Pepsi Max, en Ice Tea Light, en Schweppes Light: als er aspartaam in zit, koop ik het meteen.

En als ik het graag drink (die roze Fanta bijvoorbeeld), blijf ik het kopen. En als niet, dan niet.

De mannen van de marketing : veel succes toegewenst. En stuur mij vooral een nieuwe trekzetel op, of één van de andere productjes die me interesseren. En ja: de volgende lichting Fanta mag ook. Liefst in anderhalveliterflessen.

fantamarketingogilvy

Opvoeding

zaterdag 11 februari 2006 in Kinderen. Permanente link | 9 reacties

Oeioei, ik vrees dat het niet goed komt met Zelie op school.

Ze kwam daarnet af met de vraag of ik wist hoeveel namen Mozart had. Ja, zeg ik: vijf!

Nee, zegt zij: drie! Wolfgang, Amadeus en Mozart. Drie.

Ik zeg dat hij gedoopt is met vijf namen: Johannes Chrysostomus Wolfgangus Theophilus Mozart. Maar dat hij die eerste twee niet echt gebruikte, en dat Theophilus hetzelfde is als Amadeus.

Want Theophilus komt van het Griekse θεος (god) en φιλος (vriend), en Amadeus is hetzelfde in het Latijn: amare (houden van) en deus (god).

En dat Mozart soms wel eens Wolfgang Gottlieb genoemd werd, en dat Gottlieb gewoon hetzelfde is, maar dan in het Duits: Gott (god) en lieben (houden van).

En dat van die Theophilus, dat die φιλος ook in de naam van mijn broer zit: Philippe komt ook van het grieks. Want er zit φιλος in en ἵππος, en φιλος is dus “vriend”, en ἵππος zijn paarden.

En of ze wist waar er nog ἵππος in zit? Wist ze nog wat een nijlpaard is in het Frans? “Hippopotame”! Daar zit ook ἵππος in, paard, en ποταμός, “rivier”, en de Nijl is een rivier, dus eigenlijk betekent dat allebei hetzelfde.

En dat φιλος ook nog in “filosofie” zit. Σοφια is wijsheid, dus dan is een filosoof…?

Zelie? Zelie? Waar ben je naartoe? Hallo?

zelietaal

Tekstkritiek

zaterdag 11 februari 2006 in Kinderen. Permanente link | 17 reacties

…en ‘t is eigenlijk zelfs niet eens waar dat Zelie weggelopen was na mijn uitleg over etymologie van namen.

Ze was niet aan het luisteren, dat wel.

Maar ze was niet weg, want ze had nog een pertinente vraag: hoe kan het dat wij weten wat er allemaal écht gebeurd is met Jezus?

Ha.

Binnen een paar jaar houden we daar wellicht een discussie ten gronde over, maar alla. Dit was eenvoudiger.

Soms schrijven mensen zelf een boek over wat ze beleefd hebben, maar dat heeft Jezus niet gedaan. Mensen die Jezus in het echt gezien hebben, hebben verteld wat Jezus gedaan heeft en gezegd heeft. En dàt hebben andere mensen opgeschreven en doorverteld.

En heel veel van die boeken zijn verloren geraakt, maar sommige mensen hebben die boeken gelezen, en hebben mensen gekend die die boeken gelezen hebben, en hebben dààrover weer boeken geschreven.

Dus als we nu de bijbel lezen, dan lezen we eigenlijk verhalen van mensen die verhalen gelezen of gehoord hebben van mensen die verhalen gelezen of gehoord hebben van mensen die Jezus gekend hebben of ervan gehoord hebben.

En daarom is het dat je in de bijbel soms vreemde dingen leest, die niet helemaal kloppen: het is een beetje zoals een spelletje chinees telefoneren. En het is ook omdat sommige van die schrijvers hun verhaal schreven met een andere bedoeling dan andere: sommige schreven voor joden, en andere schreven voor grieken, sommigen dachten dat de wereld heel erg snel ging eindigen, anderen schreven het alsof het een verhaal was, en sommige boeken van de bijbel zijn zelfs gewoon brieven naar elkaar!

Maar als je de bijbel heel erg goed leest, dan kun je heel erg soms terugvinden wat Jezus écht gezegd heeft: als twee of drie mensen die elkaar nooit gekend hebben en die zelf niet dezelfde boeken hebben gelezen iets schrijven dat hetzelfde is, dan kan dat bijna alleen maar zijn omdat het van de echte Jezus komt.

En net toen ik wou beginnen aan de voorbeelden, moest ze haar haar kammen. Want ze moest dringend naar de turnclub.

De exegese zal voor een volgende keer zijn.

bijbelgdsdienstzelie

Kijkt kijkt

zaterdag 11 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

podcast

links for 2006-02-11

zaterdag 11 februari 2006 in Links. Permanente link | Geen reacties

Ik houd van Photoshop

zaterdag 11 februari 2006 in Computers en dingen. Permanente link | 2 reacties

Alle dagen is het al lang niet meer. Zelfs niet meer alle weken. Maar het blijft toch regelmatig, dat ik nieuwe dingen bijleer in Photoshop.

Vandaag: zorg ervoor dat uw applicatievenster niet gemaximaliseerd is. En versleep het dan met de shift-toets ingedrukt.

Hey presto! Alle documentvensters en paletten verschuiven mee!

Enórm gemakkelijk voor wie met meer dat één monitor werkt.

photoshoptip

Ontwerpen

zaterdag 11 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Ik ben aan het zoeken op een nieuw ontwerp voor mijn favoriete sidekick-project, zoals Steven het onlangs nog noemde.

Dat vlot dus niet.

Ik weet precies wat ik wil, informatie-architectuurgewijs, ik ken de theorie, ik beheers de nodige technieken, en ik weet wat ik niet goed vind. ‘t Is toch altijd al dat.

Nu nog een goed ontwerper worden, en we zijn er helemaal.

Enfin ja. Ik denk dat ik er in de loop van avond nog eens hard ga over nadenken. Ik ga me in ieder geval aan de volgende parameters houden:

  • Vaste breedte. Omdat het zoveel eenvoudiger is om een coherente pagina te maken. Ik twijfel nog wat over de breedte, maar ik denk dat ik het maar bij minder dan 800 pixels ga houden.
  • Fonts. Verdana voor de broodtekst, en Georgia voor de titels. Geen gefrutsel met letterspatiëring, ik ga niet doen alsof ik het beter weet dan Matthew Carter. Misschien wel iets doen met de leading. Toch voor het eerste artikel, denk ik.
  • Placering. Een vaste plaats voor een aantal vaste items die nu de neiging hebben verloren te raken.

Dingen waar ik nog niet uit ben (onder veel meer andere):

  • Logo. Geen idee welk logo te gebruiken. Ik had er één gemaakt, maar ik ben er niet content genoeg van.
  • Kleuren. Ik denk dat ik maar grijswaarden of géén kleur gebruiken ga gebruiken.
  • Kalender of niet? We hebben nog niet genoeg aangeraden dingen staan om een kalender degelijk te vullen, vind ik.

Gn. Morgen meer.

ontwerpgentblogt

Mwoe ha ha ha

zondag 12 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ongetwijfeld herkenbaar voor mensen die in dezelfde situatie zitten als ik: ik wil iets klaar krijgen tegen maandag, en het ziet ernaar uit dat dat wel zal lukken, dùs: snel er nog iets bij doen.

In mijn geval: nog eens een ander weblog uit de grond stampen.

Eens iets met WordPress 2, en tags, en alles.

links for 2006-02-12

zondag 12 februari 2006 in Links. Permanente link | Geen reacties

Eurosong, halve finale II

zondag 12 februari 2006 in Televisie. Permanente link | 7 reacties

En avant la musique.

La Sakhra. Petra doet alsof ze Madonia is. Tjaha. Moest ze nu eens haar leeftijd acten, maar nee. Ze ziet er geplamuurd uit, ajakkes. En het nummer is nog altijd hetzelfde gebleven. Ik ben er niet voor. Ze doet wel een knipoogje naar haar bijna-tepelincident van vorige week, allez, sympathiek.

Roxane, ach ja. Vlaamse klei hé. Beetje zoals Petra hé. Ze heeft zelfs geen vibrator thuis, tssss. Hoeveel wedden we dat dat morgen in de gazetten staat? Ze heeft in alle geval een veel vlaamser kleedseken aan deze week, maar nu zingt ze helemaal vals. Tiens, dat deed ze vorige keer toch niet? En trouwens: choreografie en outfits zijn nu wel een beetje heel erg incongru met malkander.

Kijk, dit is een nummer dat ik wel graag eens zou opzetten thuis, zo qua vette beats en zo en veel distort en alles en synthetiseerder en dingen, maar mevrouw Roxane zingt echt wel heel erg zwak.

Sony O’Brien is nog meer van hetzelfde: zaag, zaag, zaag, zaag. Sandra zegt dat het beter is dan vorige keer, maar dan moet het denk ik vorige keer echt wel heel erg matig geweest zijn. En het eindigt in een sisser, big no-no in Eurovisieland.

Brahim, ik vind dat een sympathieke kerel. En ik saluteer hem voor zijn moeite met de spraaktherapeut, en voor de fijne zin “ik moest van de productie zeggen dat ik nog altijd single ben”.

Hey! Dat nummer is gelijk beter geworden. Veel beter! Het beste van de avond tot nog toe, in ieder geval. En meer dan één taal, en opvallend en alles. Goed goed goed.

Belle Perez, ik ben daar niet aan. Ik haat mensen die spreken over “wij zijn bezig” als ze bedoelen “mijn management”. En verdorie, gaan we nu een Spaans liedje sturen voor België begod? Haar dansje blijft ook maar het éénpersoonsequivalent van een tegelplakker, en nee: ik vind het een plastieken, berekende, koude madam. En ik haat ook mensen die zo’n vervelende tic nerveux hebben met hun handgreep op hun micro.

Peter Evrard die deed dat wel sympathiek, en hij gaat naar een zangleraar voor de ademhalingstechniek. Maar voor de rest heeft hij alleen maar pluimen in zijn gat gestoken en een vintage onderbroek aangedaan. En het liedje heet niet meer Coward, maar wel Als-u-eten-maar-nie-kou-wordt (op weg naar Athene): leve Peter!

Ik denk niet dat hij gaat winnen, maar denk dat ik toch maar eens die mens zijn volgende plaat ga kopen. Een beetje melige ballads, da’s soms wel aan mij besteed.

Barbara Dex die is ook ook al sympathiek, en het was wel grappig om zien hoe dat panel experten met zijn gat zat te draaien. Ze ziet er deze keer bijzonder goed uit, ha. En ik hoor graag nummers die ook door Dolly Parton zouden kunnen gezongen worden. Al hoor ik ze liever wat meer zingen zoals zichzelf en minder zoals Shania Twain.

Van mij mogen Brahim en Peter Evrard en Barbara Dex naar de finale. Maar ik zal al content zijn als La Geeuw Sakhra en Roxane en vooral Belle Plastiek Perez niet gaan.

Euh, en Peter en Barbara Dex mogen een eigen televisieprogramma krijgen, en de lotto winnen. Ik zie graag niet-gemaakte mensen met talen.

En had ik al gezegd dat ik Paëlla Perez vooral niet wil naar de finale gaan? La Sakhra, heel erg misschien, in a pinch. Maar niét Prefab Perez.

De jury, overigens, zegt 1 punt voor Roxane, en 2 
voor Sonny O’Brien, en 3 Peter Evrard en 4 Barbara Dex, 5 Belle Perez, 7 Brahim en—ajakkes—9 La Sakhra.

…en na de volksjury’s, is het dit geworden:

jurydonnaééntotal
La Sakhra99826
Barbara Dex471829
Belle Perez551424
Brahim741021
Peter Evrard33612
Sonny O’Brien2248
Roxane1124

Een welgemeende fuck is hier op zijn plaats.

televisieééneurovisiemuziek

Rock

maandag 13 februari 2006 in Televisie. Permanente link | Geen reacties

‘t Was vandaag de laatste aflevering van Gene Simmons’ Rock School op Vitaya.

Concept: neem een groep leerlingen van een kostschool die een hekel aan niet-klassieke muziek hebben, die nog nooit vanzeleven hardrock gehoord hebben en maar een vaag concept hebben van wat Kiss is.

Geef die over aan Gene Simmons van Kiss, en geef die mens zes weken om ze een band te doen vormen, muziekinstrumenten te leren spelen en met een eigen nummer in het voorprogramma van Motörhead te laten optreden.

Het begon al meteen boeiend, het bleef goed tot op het einde, en er komt een tweede serie. Maar die tweede serie zal nooit kunnen zijn zoals de eerste: de manier waarop Simmons zelf bijna even nerveus is als de kinderen, en over de loop van de serie bijna evenveel verandert als de kinderen, dat gaan ze nooit kunnen evenaren in een vervolg. Denk ik.

televisierock schoolgene simmonsvitaya

Tsiekenuis-teevee

maandag 13 februari 2006 in Televisie. Permanente link | Geen reacties

Humor: het is een programma op WijfTV over allemaal echt gebeurde verhalen, onder meer een meneer die onder zijn terreinvehikel terechtgekomen is.

Ha! Ha! Die meneer waar ze met z’n allen druk over bezig zijn, die had veel minder erge wonden aan zijn rug dan ik opgelopen heb bijna twee jaar geleden!

Ik heb binnenkort trouwens een vergadering met de dokter van de verzekering en met de dokter van de rechtbank en met een dokter die me bijstaat. Kwestie van te zien wat de schade is, en wat er allemaal te voorzien is voor de toekomst.

Ja, tuurlijk, ‘t had allemaal zoveel erger kunnen zijn: ik had helemaal verlamd kunnen zijn, in plaats van alleen maar gedeeltelijk. En ik had ook dood kunnen zijn, vermoed ik. Of: I could’ve lost my dashing good looks! Imagine that!

Een collega van drie bureaus verder op de gang op het werk heeft onlangs ook zoiets meegemaakt. Van de trap gevallen, en met zijn gezicht tegen een radiator—de helft (redelijk letterlijk) van de beenderen in zijn gezicht gebroken, zenuwen door, oogkas kapot en even bang geweest dat hij een oog zou kwijt zijn. Uiteindelijk komt het bij hem wellicht bijna allemaal weer goed, gelukkig.

‘t Zal bij mij, vrees ik, zo geen goed nieuws zijn: mijn, ahem, urogenitaal onderzoek vorige week, voor zover ik dat zonder ruggenspraak of kennis van zaken kan evalueren, zag er niet al te best uit, en alle dokters die naar scans en X-stralen van mijn rug kijken, zien daar niet vaak veel redenen tot optimisme in.

Dat het alleen maar slechter kan worden—op alle vlak—zeggen ze dan. Ik vraag mij dan af of ik niet zo één van die mensen zou moeten worden die besluit “in het heden te leven” en zo. Van die mensen die elke dag leven alsof het hun laatste is.

Meh. Dàn eens, misschien.

In alle geval: morgen (straks) nog eens een afspraak maken met de advokaat. En eens bellen met dokter huisarts om te zien of hij al resultaten heeft van het laatste Onderzoek Door Een Professor. En dan ook eens naar de behandelende neurochirurg gaan om te vragen bij wie ik te rade kan gaan om te weten te komen hoe ik aan welke sport kan doen.

rugpijnmiserieadvokaatdokters

Tips voor het surfen

maandag 13 februari 2006 in Internet. Permanente link | 9 reacties

Zegt Pietel dat hij op zoek is naar tips om veilig met kinderen het internet op te gaan, en dat hij bij mij te rade zou gaan.

Ik ben denk ik de verkeerde mens, voorlopig althans: mijn kinderen zijn in de buurt van zes, vijf en twee, en dan stelt het probleem zich zo niet. Mijn praktische surftips tot nog toe beperken zich dan ook tot:

  • zoek een paar goeie websites en leg uit hoe die werken (Sesame Street is zeer goed, bijvoorbeeld)
  • blijf er, zeker in het begin, bij staan terwijl ze aan het zoeken zijn
  • ik had het browservenster in het begin full screen gezet (F11!) om mogelijke problemen te vermijden, maar uiteindelijk bleken er niet echt problemen te zijn

…conceptueel, in het algemeen, blijf ik erbij dat het internet niet veel anders is dan de rest van de grote boze wereld: vieze meneren die kindjes vragen of ze eens aan hun pijp willen trekken en of ze al dan niet al eens een uil gezien hebben, vind je zowel op straat als in het park als op het interweb.

Praktisch, eens ze groot genoeg zullen zijn om zelf nieuwe websites te zoeken en te vinden, zal er geen ongesuperviseerd computeren komen tot ik vind dat ze er klaar voor zijn. Wanneer zal dat zijn? Geen idee. Aanvoelen en van tijd tot tijd een steekproef, vermoed ik. Daarnaast ben ik een groot gelover in vertrouwen geven om vertrouwen te krijgen, maar ik ben er nog niet uit in hoeverre ze vanaf wanneer welk recht op volledige privacy hebben. Het zal denk ik uitdraaien op iets zoals op het werk: ik ga in grote lijnen opletten, en àls ik in detail zou gaan nakijken, zorg ik ervoor dat ze het op voorhand weten. En hun mail en dergelijke, daar blijf ik in alle geval helemaal af.

En behalve dat, ze allemaal duidelijk maken dat ze altijd bij ons terecht kunnen als er ook maar iets van vraag of probleem of watdanook is: ik ga, behalve als ze met mijn voeten aan het spelen zijn, geen enkele uitleg uit de weg—nu trouwens ook al niet—met een “daarom” of “omdat ik het zeg”.

Ik ben er, om samen te vatten, dus eigenlijk nogal gerust in, en ik kijk er vooral naar uit wat ze gaan aanvangen met het internet. Ik maak me meer zorgen over wat ze leren bij hun klasgenootjes dan wat ze gaan leren op het internet.

Zie ook Steven, die qua leeftijd van kinderen een paar jaar voorprong heeft op ons.

kindereninternettips

links for 2006-02-13

maandag 13 februari 2006 in Links. Permanente link | Geen reacties

Dampoort – Modder

maandag 13 februari 2006 in Foto's. Permanente link | 3 reacties

17u41–Onderaan de trap van het perron.

Modder

Vies weer, vieze tegels.

Allemaal tegels deze week. Tegels op de vloer, tegels aan de muur, tegels in het toilet, tegels in de gang. En alles.

fotodampoorttegels

Google News

dinsdag 14 februari 2006 in Internet. Permanente link | 4 reacties

Hoera!

Hi Michel,

Thank you for your note. We have reviewed www.gentblogt.be and will be including it in Google News in the near future. You should be able to find your articles in Google News within a few weeks.

Thank you for providing your articles to Google News.

Regards,

The Google Team

Google zijn de beste! Leve Google!

googlenewsgentblogt

links for 2006-02-14

dinsdag 14 februari 2006 in Links. Permanente link | Geen reacties

Nieuw speelgoed

dinsdag 14 februari 2006 in Foto's. Permanente link | 3 reacties

‘t Moet niet altijd groot en duur zijn, het fotomateriaal. Nieuw ten huize alhier: een ML-L3 afstandsbediening—groot gemak voor insectenfoto’s, groot gemak voor foto’s met lange sluitertuid die zouden verbrod worden door aan het toestel zelf te staan duwen.

En een Tiffen circulaire polarisatiefilter. Zo’n ding om aan te draaien dat de kleur van de blauwe hemel dieper maar en dat reflecties elimineert. Een blauwe hemel heb ik nog niet gezien sinds het ding in mijn zak zit, maar dat van die reflecties is wel spectaculair.

Vanop precies dezelfde plaats en zonder flash of zo, gewoon met een halve draai aan de filter:

Polarisatie 1 Polarisatie 2

Wei-eird!

Ik kijk er naar uit om dat op het vijvertje vóór het MIAT te gaan uitproberen, van zodra het wat warmer wordt.

fotografiegeriefshopping

Dampoort – Uurwerk

dinsdag 14 februari 2006 in Foto's. Permanente link | Eén reactie

17u42–in de lokettenzaal.

Muur en uurwerk

Een uurwerk aan de muur.

dampoorttegelsfoto

Woonerf

dinsdag 14 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ze zijn nu echt wel serieus begonnen, de werken:

Sint-Katelijnestraat, werken

Onze straat ligt helemaal open, met denk ik een nieuwe riolering er al in.

Als het even lang duurt als de straat ernaast—waar ondertussen ook al de kasseien geleverd zijn, zijn we nu voor een paar weken modder vertrokken.

Het gaat echt ernstig vooruit.

straatwerken

‘t Is wa ne gelukkige verjaardag, maat!

woensdag 15 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Gentblogt is één jaar oud!

één jaar Gentblogt!

Niet alle schrijvers staan op de banner, en Gentblogt wordt uiteraard gemaakt door meer dan alleen de schrijvers—commentaargevers, gastbloggers, gastschrijvers, fotografen-van-de-dag, om er maar een paar op te noemen—maar alvast van links naar rechts: draak, Peter, Hendrik (met een alien boven zijn hoofd), Lien, Huug, Jeronimo, mezelve, Steven, Jean-Marie, Ilse, Hans, Artevelde.

In de loop van vandaag verschijnt op Gentblogt om het uur van elke schrijven een Best Of, en binnen zeer kort gaan we ‘t één en ‘t ander vieren ook, we houden iedereen op de hoogte.

verjaardaggentblogt

Zelfbeheersing

woensdag 15 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Ouder worden: niets schrijven op dagen dat men in staat is om zeer boos te worden op bepaalde mensen. En ook: een boze mail van anderhalve A4 niet versturen. 

Zolang het niet neergeschreven staat, kan plausible deniability ingeroepen worden.

update: al wie denkt dat dit op hem van toepassing is: ‘t is geen waar, ‘t is geen waar. ‘t Was maar om te lachen / ‘t is een fictief stukje / alle gelijkaardigheid met echt gebeurde situaties zijn van de pot gerukt / ik weet van niets / en u weet ook van niets. Voor de duidelijkheid hé.

Geschreven al luisterend naar: Billie Holiday – All of Me – I’ll Get By

dingenboos

Verbeelding

donderdag 16 februari 2006 in Kinderen. Permanente link | Geen reacties

Kijk, ik ga maar één ding zeggen: onze kinderen zijn de beste.

Eum, ik had dat al gezegd zeker hé?

:D

Geschreven al luisterend naar: Frank Zappa – Thing Fish (Disc 2) – No Not Now

Pfff

donderdag 16 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik denk dat hier nog wel een een hartelijk woordeken over gaat geklapt worden in Gent.

Sas Van Rouveroij omschrijft Gent in De Standaard als de aanzet tot de vleugels van een vlinder, waarvan de romp gevormd zou worden door Brussel en Antwerpen. Gent zou internationaal uitgespeeld moeten worden als een voorstad van Brussel, want Brussel is nu eenmaal meer bekend in het buitenland—bekender dan België, vermoed ik zo zelfs.

Uh huh. Vlinder?

Vlinder

Nah:

Slak

Geschreven al luisterend naar: Bob Dylan – Time Out Of Mind – ‘Til I Fell In Love With You

Naakt

donderdag 16 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Naakte molratten. Heterocephalus glaber.

Molrat

Bijna geen haar, bijna blind, leven onder de grond, graven met hun tanden (die vóór hun lippen zitten), bijna koudbloedig, leven zoals mieren in kolonies met een koningin, kunnen op praktisch geen zuurstof overleven.

En: voelen geen pijn. Schmerzunempfindlich, zeggen de Duitsers.

Aardige beesten, mijn gedacht.

Geschreven al luisterend naar: The Klezmatics – Possessed – Der Shvartser Mi Adir (The Black Benediction)

beestennaakt

links for 2006-02-16

donderdag 16 februari 2006 in Links. Permanente link | Geen reacties

Telenet e-mail

donderdag 16 februari 2006 in Computers en dingen. Permanente link | 9 reacties

Afgrijselijk irritant: van tijd tot tijd krijg ik mails dubbel in mijn inbox.

Ik lees mijn Telenet-mail, via POP, op een aantal verschillende computers. Te dien eind zeg ik al die computers dat ze mijn mails op de Telenetserver moeten laten staan. Tien dagen lang, of tot ik een mail manueel verwijder.

Dat lukt allemaal zonder problemen, behalve soms. Dan krijg ik dus dubbels. Zo ook daarnet:

560

Outlook trok mijn mails sinds gisterenmiddag tot vanavond nog allemaal eens binnen.

Zeventien megabyte, bijna zeshonderd mails—toevallig een paar grote files van mijn werk naar thuis gestuurd en ook toevallig net een drukke periode op een paar mailing lists.

Het ligt niet aan Microsoft of aan Outlook trouwens: ik heb het ook met mijn portable Thunderbird.

Ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat het iets met de tijd op de servers van Telenet is. Ik hoop nu alleen maar dat het vanavond niet nog eens gebeurt: het is me al overkomen dat mails vijf of zes keer na elkaar dubbel binnen kwamen.

Grr.

mailtelenet

Yee ha!

donderdag 16 februari 2006 in Music. Permanente link | 3 reacties

Rosco rules. En meer moet daar niet over gezegd worden.

muziekcountry

Dreamhost miserie

donderdag 16 februari 2006 in Weblog. Permanente link | 2 reacties

‘t Is weer koekenbak met Dreamhost. Plots waren al mijn sites (en die van Sandra) wég.

Ik ga kijken via FTP, en daar staat begod overal een “_1” achter elke directory. Direct hernoemd, en begonnen aan een boze mail naar Dreamhost.

Komt er een kwartiertje later een mailtje binnen van ene Javier, die me laconiek vertelt dat hij mijn sites afgezet heeft.

Nu ben ik dus al een tijd in onderhandelingen met de support alginder—en heb ik dan maar meteen deze mail teruggestuurd:

Hello Javier,

I am somewhat taken aback by the fact that (a) you didn’t warn me you were going to do this and (b) that you chose to disable all my sites, not just the “offending” one.

I have been in touch with support to warn them that there may be something going on with the combination of my website at http://blog.zog.org and the particular server it is on.

The site was moved to a different server some weeks ago and had no particular CPU usage problems there. The moment it was moved back, the CPU usage shot up again.

I haven’t changed anything on the site, either before or after moving. I’ve tested the site on a server of my own, with the exact same configuration and it runs fine. I have also tried upgrading the site to WordPress 2.0.1 (twice!) via your Control Panel, but that doesn’t seem to work.

I could manually upgrade, I suppose, but I really haven’t got the time nor the inclination to do so for the moment. So there is really nothing further I can do. I am looking to you guys to help me out here.

Michel

Nu, dat gezegd: ik heb maar meteen een backup gemaakt van mijn MySQL-database en de website. En ik denk dat ik toch maar alsnog aan een manuele upgrade naar WP2 ga beginnen. In de hoop dat dat het probleem oplost.

Verdju. Ik had er écht geen zin in, ik ben moe, ik ben slechtgezind, maar ik zie ze daar mijn website gewoon uitwissen als het zo verder gaat.

dreamhost

WP2

vrijdag 17 februari 2006 in Weblog. Permanente link | 3 reacties

Het was echt gewoon niet meer te doen, het cpu-gebruik van WordPress 1.5.2: in de loop van de donderdag 240 cpu-minuten, zeggen ze bij Dreamhost.

Da’s dus het equivalent van een cpu die vier uur aan een stuk voortdurend op 100% staat te draaien. En toen ik ging kijken rond middernacht dat ding een load average van 39 37 38. Gloeps.

Bon, dan maar naar WordPress 2.0.1 upgraden zeker? Moeilijk is dat niet: backup nemen, nieuwe WordPress downloaden, alle plugins afzetten, alles behalve data en configuratiefiles en zo verwijderen, nieuwe WordPress uitpakken en op de juiste plaats zetten, naar de administratiepagina gaan om de database te upgraden, hey presto.

In eerste instantie werkt alles zoals het zou moeten, gaat het een eind sneller dan gisteren, en ga ik voorlopig alle oude plugins nog even uit laten staan.

De load is naar beneden gegaan, maar ‘t is toch nog niet wat het zou moeten zijn:

Php1

Al die opgestarte en slapende php-processen, da’s niet normaal. Akkoord, ze nemen geen cpu (meer) in beslag, maar toch: een load average van 5 is nog altijd heel veel.

update een paar minuten later: de load average is nog gedaald, maar het aantal php-processen is wel gestegen.

Php2

En nog een paar minuten later wordt mijn ssh-sessie afgebroken. Log ik weer in, zie ik iets in deze zin:

Php3

Pffff. Load varieert tussen 2 en 5, met een stapel zombie-php’s en dan nog een tweede stapel slapende php’s.

I dunno. I dunno.

20%

vrijdag 17 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ben ik mijn belofte al vergeten om elke dag dat ik passeer in de Dampoort, een foto te trekken?

Wel: nee. ‘t Is gewoon dat ik op de meeste weken vijf keer in de Dampoort ben (‘s morgens als ik naar mijn werk ga en ‘s avonds, euh, als ik terugkom)—maar dat ik er deze week maar twee keer geweest ben.

Het sleuteltje van mijn fietslot is namelijk van mijn sleutelbos gevallen, en dus staat mijn fiets onherroepelijk vast tot ik naar de velomaker om een nieuw sleuteltje kan gaan. En dus rijd ik ‘s morgens mee met Sandra, en nemen we samen de trein aan Sint-Pietersstation. Da’s al vijf van de tien potentiële bezoeken aan Dampoort weg.

Maandagavond was ik er, dinsdagavond ook, maar woensdagavond heb ik laat doorgewerkt, donderdag ben ik wat vroeger vertrokken en uitgestapt aan Sint-Pieters, en ook vanavond vertrek ik wat vroeger en stap ik uit aan Sint-Pieters.

Zodus. Allemaal niet te voorzien. En nu moet mij ook nog houden aan mijn eigen voornemen om van week tot week een aanknopingspunt te hebben qua thema (jaja, een milde vorm van dwangneurose is mij niet geheel vreemd)… Ik had gezegd deze week “tegels en stenen”, ‘t is één keer tegels en één keer geglazuurde stenen geworden met een uurwerk in de hoek.

Nog een geluk: ‘t zal volgende week tijd zijn. Zoals mijn tekenleraar op school placht te zeggen: “Doe iets met het element tijd, kabouterkens. Gebruik daarbij uw handen. En cirkels! Vormen! Kabouterkens: het element tijd.”

Geschreven al luisterend naar: The Goons – The Mountain Eaters – Come, Moriarty, next stop Bloodnok

links for 2006-02-17

vrijdag 17 februari 2006 in Links. Permanente link | 2 reacties

Kangoeroe

vrijdag 17 februari 2006 in Kinderen. Permanente link | 11 reacties

We hebben prijs met Zelie.

Vanavond was het oudercontact en zo. En moesten we ook naar het CLB, want ze hadden een test afgenomen van Zelie.

Kort verhaal nog korter: Zelie is creatief, wil eigenlijk voortdurend bijleren, en heeft een IQ waarmee ze in het het 99,9de percentiel zit.

Ze mag (kan) na de krokusvakantie naar de kangoeroeklas. Voor meer details: zie hier en ook wel alhier. Ik kijk er eigenlijk wel naar uit.

‘t Zal zaak zijn van Zelie te doen werken, en geen moment te laten afglijden in luiheid of zo. De meester zei dat ze op het moment zonder énig probleem door de lessen glijdt, maar dat ze toch bij alles heel erg aandachtig blijft, ook als ze het allemaal al lang weet: dat is al bijzonder goed nieuws.

En nog beter nieuws: ze wordt niet geplaagd, ze plaagt niemand, en (op twee meisjes na) komt ze met iedereen zowat overeen, en iedereen met haar.

Hoera!

kinderenkangoeroeklasschool

Van feest!

vrijdag 17 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Cognoscenti noemen het den Bal. Voor u en ik: Bal Infernal, in de Kammerstraat.

CD&V, sp.a, Groen! en VLD schenken een vat. En Spirit schenkt niet-alcoholische drankbonnetjes, bless their little hearts.

één jaar gentblogt!

Eén jaar Gentblogt, dat ge’t geweten hebt. Iedereen is van harte, van harte uitgenodigd op ons feestje.

gentblogtfeest

Toepenweer

zaterdag 18 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik hoor zeggen dat Amélie Mauresmo verweten wordt dat ze er als een man uitziet.

Mauresmo

Met foto’s van een sportvrouw in actie kan vanalles gezegd worden—één keer zie je een pezige knokenzak op foto terwijl dat in ‘t echt een ranke gazelle blijkt te zijn, een andere keer zie je een verweerd manwijf terwijl dat in ‘t echt een symfonie van elegantie is.

En als ik op dit ogenblik naar TV kijk waar Mauresmo tegen Petrova aan het spelen is: zeer weinig twijfel.

Mannen hebben meestal niet zo’n duidelijk zichtbare tepels.

links for 2006-02-18

zaterdag 18 februari 2006 in Links. Permanente link | Geen reacties

Op het werk

zaterdag 18 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

We’re so advanced…

Out of Order

even our Out of Order signs have Out of Order signs.

toilet

Stilte

zondag 19 februari 2006 in Internet. Permanente link | 5 reacties

‘t Zat er al een tijdje aan te komen, maar bij deze dus helemaal definitief:

Struikgewas

Ik weet eigenlijk niet wat ik ga missen: ik las Struikgewas niet.

Om te beginnen om een zeer persoonlijke reden: ik had gezegd dat ik me erin zou engageren, maar het is bij één artikel gebleven. Ik bleef mezelf zeggen dat ik dringend meer moest schrijven, en dat ik er eigenlijk eens werk van moest maken, en ondertussen kreeg ik schuldgevoelens als ik nog maar naar de site keek, en enfin, ik kwam er dus niet toe.

Na verloop van tijd ging dat gevoel wel weg, en eerlijk gezegd: dat was eenvoudiger omdat ik werkelijk niemand, geen enkele van al de mensen die meewerkte, ook in ‘t echt ooit had gezien, laat staan kende—ik las eigenlijk geen van de weblogs van de deelnemende schrijvers. En dat ik behalve ene paar keer per mail ook niet echt gecontacteerd werd of het gevoel had tot een “community” te behoren. Persoonlijk lijfelijk contact “in het echt” is niet noodzakelijk echt nódig voor een dergelijk project, maar het helpt wel, denk ik.

[contrast met Gentblogt: elke nieuwe schrijver krijgt een persoonlijk inlwijding, ergens bij iemand of op café in ‘t echt, waarbij hem/haar het geheel uitgelegd wordt, er zijn regelmatig vergaderingen, en we doen regelmatig ook wel dingen samen—gemakkelijker aangezien we per definitie rond Gent bezig zijn natuurlijk]

En uiteindelijk, en définitive, was ik geen lezer omdat ik denk ik in een ander stuk blogosfeer zat. Ik lees redelijk wat weblogs, ook in Het Vlaemsche Land, maar op de weblogs die ik lees, kan ik me niet herinneren veel links naar Struikgewas gezien te hebben.

Niet alleen een kwestie van incestueusiteit, denk ik, gewoon een kwestie van met andere dingen bezig zijn.

Enfin ja, ‘t is voorbij. Heb ik veel gemist? Highlights van een jaar Struikgewas, ergens? [naar analogie van — ?]

Depri

zondag 19 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Kcheh, er zijn van die dagen. Vanmorgen nog al met al redelijk goed opgestaan—kunnen uitslapen tot 9 uur—maar daarna ging het alleen maar bergaf.

Niet dat er iets aan te doen is of dat ik medelijden verwacht hoor, maar ‘t doet soms een beetje deugd om het aan de virtuele klaagmuur te spijkeren:

  • In mijn hoofd zit een klein knaagdier. Ik verdenk dat beest ervan dat het sinds kort de hand heeft kunnen leggen op een roestige els, en dat het zich een weg naar buiten probeert te banen.
     
  • Ik denk dat iemand achter mijn rug (ha!) een ribbenspreider in mijn ruggengraat geïmplanteerd heeft. Ik heb gelijk voortdurend enorm pijnlijke blauwe plekken, ai. En ook zeer regelmatig pijnscheuten, oei. Ik moet gelijk altijd maar meer rusten om er van af te geraken, en ik krijg er alsmaar sneller last van.
     
  • In mijn spellement heeft een boosaardige kabouter een wilde kastanje gestopt: blaasontsteking derde graad. Bah.  

Het zijn van die dagen dat ik bedenk dat ik hier de rest van mijn leven mee zit. Op die hoofdpijn na natuurlijk.

En dan vraag ik me wel eens af of het sop de kolen waard is. Is het wel de moeite om alle dagen om 6u30 op te staan, de kinderen tesamen een half uur achter de vodden zitten tot ze aangekleed, gevoed en ingepakt zijn, om dan twaalf uur later als een zak scherven terug thuis te komen en noodgedwongen in de zetel neer te ploffen?

Kijk, ik wil géén zelfstandige zijn. Om allerlei complexe en esoterische redenen, waar ik overigens zelf nooit helemaal uit geraak. Ik vermoed dat het wel mogelijk zou moeten zijn om van consultantje te doen en zo, maar daar heb ik negatief goesting voor.

Maar loondienst, dat wil dus zeggen dat ik halfdood thuiskom elke dag.

Nee, ik denk soms dat ik eigenlijk zou willen thuis zijn. In een comfortabele routine. Opstaan, kinderen naar school brengen (niet rap-rap-we-moeten-de-trein-halen, laat staan oei-‘t is-7u11–ik-moet-nù-weg), boodschappen doen, strijk, huis aan de kant zetten, eten, wat werken/lezen, kinderen gaan halen (met de hand, op school, op tijd, dat ze niet in de studie moeten blijven zitten tot onmenselijke uren), huiswerk thuis maken, eten, televisie/boek/computer, slapen.

Lather, rinse, repeat. Elke dag opnieuw. Ik zwéér het, ik zou dat graag doen.

Enfin ja. We zien wel. Er is alle kans in de wereld dat de keuze voor mijn gemaakt zal worden: als ik finaal door mijn rug schiet, moét ik wel thuis blijven.

Enfin bon. Halfdrie ‘s morgens. De pijn in mijn rug van rondgelopen te hebben vandaag is weg, min of meer. Vervangen door de pijn in mijn rug van het in de zetel zitten. Dan trek ik me terug naar bed, tot de pijn van het in het bed liggen niet meer te houden is en ik weer wat ga rondlopen. En dan zitten op een stoel tot ik moet rechtstaan. En dan rechtstaan tot ik weer moet gaan zitten. En dan weer zitten tot ik weer moet gaan liggen.

Enfin ju. Morgen verjaardagsfeest.

Hoera.

Depri, suite et fin

zondag 19 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Tjaha, zelfmedelijden troef. Eén postje nog om het af te leren.

Brunch voor de tweede verjaardag van Jan vandaag, en ik heb me geen halve minuut goed gevoeld. Voortdurend rugpijn en om het half uur naar het toilet een speldenkussen gaan uitdrijven: hoezee.

Kijk, een melodramatischer mens zou dan onderbreken voor een pseudopoëtische dramatisch intermezzo—

And then it kind of hits you. It sort of sinks in: this is how it’s going to be. This is it. It’s not going to get any better. Ever. Welcome to the rest of your life.

—nog een geluk dat ik me hoed voor dergelijke puberale uitspattingen, haha!

Maar dat neemt niet weg dat het zwaar tegensteekt. Als het verder evolueert zoals het er nu naar uitziet, zowel qua rugpijn als qua ontstekingen, dan zie ik bijvoorbeeld niet hoe ik naar het werk geraak morgen.

Feck. Sta me toe even stilletjes uit te huilen in mijn trekzetel: als het in het algemeen verder evolueert zoals het er nu naar uitziet, dan. Eum. Ja.

Dan.

links for 2006-02-19

zondag 19 februari 2006 in Links. Permanente link | 2 reacties

Koken

zondag 19 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Naar aanleiding van.

Ik heb vandaag ook gekookt. Cake gemaakt. In exclusiviteit, en met mijn tong zeer ver in mijn kaak, mijn het-kan-niet-mis-lopen-recept:

  • een kwartje kilo boter in de microgolfoven kamertemperatuurzacht krijgen
  • in een pot dumpen en opensmijeren, een houten lepel is daarbij een gemak
  • een kwartje kilo suiker doormengen tot het mengsel zo’n beetje witachtig is en gladachtig
  • vier eierdooiers in smijten en mengen tot het weer zo’n beetje glad is
  • een kwartje kilo zelfrijzende bloem afwegen en in het mengsel zeven (belangrijk! niet zomaar in dumpen! door een zeef!)
  • mengen tot het allemaal zo’n beetje uniform is
  • de vier eiwitten kloppen tot ze min of meer stijf zijn en onder de rest lepelen

Een bakvorm beboteren en zo’n beetje met bloem bepoederen. Gemengde brol in bakvorm smijten.

Oven voorverwarmen op 180°, dinges een uur in laten zitten. Tot een mes dat in de cake gestoken wordt er zonder schmutz uit komt. Omkeren op een grilde. Opeten.

Geen dank, geen dank.

Eurosong, finale

zondag 19 februari 2006 in Televisie. Permanente link | 12 reacties

Ik vraag me af wat er nog te schrijven zal zijn over liedjes die we eigenlijk al allemaal drie keer gezien hebben.

Yves bloederige Leterme en allerlei bekende mensen in de zaal, maar bon. Björn van ABBA zegt dat de finalisten niet moeten klinken als ABBA, en er komt een Eurosongjury en tralala. Allemaal dingen en gerief, maar goed. Dat het wat vooruitgaat.

Barbara Dex. Ik ben aan country en ons Barbara kan goed zingen en alles, maar ze gaat niet winnen. Tussen Shania Twain en Dolly Parton, geen idee of ze daar op het Eurovisiesongestival iets mee aankunnen. De performance die mij in het begin zo echt leek en die het ook wel maakte, is nu al week na week tot op de letter dezelfde, en dat maakt dat ze ook voor mij niet meer op de eerste plaats staat. Fake fake doen mag, maar fake écht doen, niet. Bleh.

Brahim doet nog altijd een liedje dat ik niet slecht vind. Enfin, ik denk toch dat ik het niet slecht vond—consistente opinies zijn niet altijd mijne fort. Brahim heeft wel nog altijd een belachelijke baardversiering, en met zo’n hoedje van KFC ziet hij er ook maar dom uit. En de performance was een eind meer messy dan vorige keer, meen ik te merken. En hij heeft gelijk zijn hoofd bezeerd, want hij heeft allemaal windsels onder zijn hoed. Eum, nee, hij gaat ook niet winnen.

Belle Perez is nog altijd even pretentieus als vorige keer, en ik krijg er nog altijd rillingen van als ze ons aanspreekt als “jan met de pet”. En ze heeft weer wat minder textiel aan. Eikes en ze krijgt een klein introconcertje aangeboden ook, foei! En ze kan er niet mee lachen dat Bart Peeters zegt dat er een hart op haar gat staat, de trien. Ha. Ze gaat ook niet winnen. Ze staat daar zo stijf als een hark te schuifelen, en die vieze “COME ON!!” en die vieze zogezegd passionele grommen die ze regelmatig uitblaft, zijn afgrijselijk. Bekijk dat publiek ook: geen mens die beweegt.

[o ja: ik vind Brahim wel een enorm sympatieke kerel, zeker afstekend tegen die vieze Perez: bla, vieze trien] [en ook wel: Ella en Dorien mogen ze dikwijlserder in close-up tonen] [en geef die meisjes een show waar ze gewoon kunnen gibberen]

Els De Schepper is ook een sympathieke madam. Nu, naast Perez is iederen sympathiek natuurlijk, maar De Schepper lijkt me zo wel een madam van het type ferme madam en fijne vriendin. En het is een mooi liedje. Ze zou het ook in tengels kunnen doen, maar dat doet ze nu dus nog niet. Haar kleedseken trekt op niets. En ze zal niet winnen. Misschien met een beter kleed en in ‘t Engels, maar jammer maar helaas dus.

La Chacra Sacra Sakhra. Jaja, goed nummerken en zo. Dat vonden de originele choreograaf en de originele schrijven jaren geleden ook waarschijnlijk. Petra: ik vind dat ze zich echt wel naar haar leeftijd zou mogen beginnen gedragen. En dat ze bijzonder enorm hard in de Vlaamse Klei vastgezogen zit. Tiens, en moesten die achtergrondzangeressen eigenlijk ook niet live meezingen?

[Vraag van de week: Ella en Dorien aan Petra: Verdenk jij Kate Ryan van RyanAir van een boycot?]

Kaye Styles. Ik ben hoegenaamd niet aan dat zweverige kleffe moderne R&B-gedoe, maar meneer Styles doet dat in zijn genre wellicht niet slecht. Hij gaat niet winnen, natuurlijk: een nummer van dertien in een dozijn, en ik hààt het dat hij profile zingt in plaats van profile. O, en van klef gesproken: ondertussen heb ik er een carameljenever bijgepakt en een lat witte chocola met hazelnoten.

[Johnny Logan yee ha: Ella saw a sign earlier—Wet Floor—so she did.]

Kate Ryan heeft een veel mooier kapsel dan vorige keer, en ze ziet er meteen tien jaar jonger uit. En ze gaat het allemaal live doen deze week, ze mag zelfs een soundchecksken doen. Oei! ze heeft een homo meegenomen! Stond die daar al te dansen vorige keer? Hm. En die achtergrondzangeressen live hadden misschien toch beter wat meer gerepeteerd. Het klinkt allemaal een beetje anhopig. En de choreografie is gelijk kapot? Aardig. Ik heb de indruk dat het vorige keren beter was.
Um. Ze mag winnen van mij, kijk zie.

 

Recht is geschied

zondag 19 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Die goele heeft niet gewonnen:

Juryradio 2donnapersduitslandpolenisraelééntotaal
Kate Ryan57579792776
La Sakhra74797252162
Belle Perez29954971257
Brahim91433121538
Barbara Dex3521553933
Kaye Styles4332141624
Els De Schepper1214234320

De eerste Michel

maandag 20 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 16 reacties

Ah kijk zie. Ego-surfen zie. Wat lees ik bij Bart van Netlash? Hij wil Bart nummer één worden in de nederlandstalige Google.

Moeilijk kan dat niet zijn—en anderen zijn hem al voorgegaan. Kleine steekproef, stand van zaken op vandaag:

Bijna maar nog niet helemaal:

O kijk, deze is ook wel fijn: ik sta op nummer twee voor de zoekterm “blog”. :)

Ego ego ego ego. Ho ho ho.

Kan ik een paar Googleposities ruilen voor pijnstillers alstublieft?

In de toekomst

maandag 20 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Naar aanleiding van.

Oliereserves op binnen 40 jaar. Mja. In 1972 zeiden ze dat we tegen 1990 geen olie meer zouden hebben. Nu weten we meer dan toen dus zijn de voorspellingen ongetwijfeld accuraten. Ik ben ervan overtuigd dat het misschien wel zo is dat we zonder olie vallen, maar ik ben er even overtuigd van dat we wel iets anders zullen vinden.

We worden cyborgs. Ja, en dan? Wat is een cyborg eigenlijk? Iemand met een titanium stuk ruggengraat, zoals ik? Iemand met een cochleaire implant? Een nieuwe heup? Een artificiële hand die met gedachten gestuurd wordt? En hoe kan dat tot ethische problemen leiden?

Cloning zal een feit zijn. Ik durf dat te betwijfelen, in de zin van “mensen die een kopie van zichzelf laten maken”. Ik kijk er wél naar uit dat men met kloneringstechnieken allerlei onderdelen — longen, harten, huid, netvliezen — kan bijmaken.

Reclame voor kinderen. Tussen dit en vijf jaar zou de reclame niet meer op de tiener of de volwassene toegespitst zijn, maar op het kind zelf. O goed, dan hoe ik me geen zorgen te maken over de afgelopen vijf jaar. Die eindeloze sinterklaasfolders en Studio 100 en Barbie en Disney-dingen waren helemaal niet op al onze kinderen rechtstreeks gericht maar op ons! :)

Niet óf er een clash tussen moslims en het westen komt, maar wanneer. Eum, Reconquista, iemand? Mohács (1526 en 1687)? Ik zit er niet mee in. De wereld wordt kleiner en kleiner, we leren elkaar alsmaar beter kennen, en we worden alsmaar beter opgevoed. Er komt een punt dat de wereld zó klein is, we elkaar zó goed kennen, en dat we zó weinig de wol over onze ogen getrokken kunnen worden, dat het niet meer te bevatten is dat we elkaar nog met wapens bevechten.

Internet is een macht voor goed en kwaad. Mja. Er is wel degelijk een paradigm shift aan de gang van een grootteorde zoals die sinds het begin van de geschiedenis nog niet is gebeurd. Daar geloof ik echt in. Maar uiteindelijk zal het allemaal een geval zijn van plus ça change, plus ça reste la même chose. Mensen zijn mensen, en het duurt langer dan een paar duizend jaar om mentaliteiten te veranderen. En over het algemeen: het komt wel goed.

Journalismetiek verandert. Ja, ongetwijfeld. Iedereen kan een journalist zijn. De drempel is veel lager. Wat wil zeggen dat er meer journalisten zullen zijn, en dus meer goeie journalisten. Iemand kan op dit ogenblik iets meemaken in Belfast, en zonder enig budget zijn verhaal op 24 uur tijd aan de hele wereld kond gemaakt hebben. Dat kan alleen ten goede zijn.

Computers gaan nadenken. Uh huh. We zijn er nog làng niet. Levende computers, of beter, levende machines, daar zijn we bijna. Alice en chatbots zijn uiteindelijk maar licht meer gesofisticeerde versies van ELIZA uit de jaren 60—en dat is zó eenvoudig te maken dat ongetwijfeld iedereen die ooit geprogrammeerd heeft, er wel al eens een gemaakt heeft. Weak AI.
Computers gaan inderdaad wellicht onvermijdelijk ooit eens echt gaan nadenken, met bewustzijn en zo—strong AI. En dat we er zullen geraken langs een aantal verschillende kanten: emergent gedrag en complexiteit aan de ene en pakweg hybridisatie en amplificatie en modellering van mensen aan een andere kant.

Maar ook daar maak ik me trouwens geen zorgen: het is niet alsof intelligente computers onvermijdelijk gaan besluiten de mensheid te elimineren. Er zijn àl die andere interessante mogelijkheden: dat we onszelf zullen kunnen downloaden in computers bijvoorbeeld. Dat we de grote problemen in de wereld op kunnen lossen. Dat we voor onszelf tijd kunnen maken om met de interessante dingen bezig te zijn: leven, en muziek, en kunst, en alles. En dat we dat met z’n allen doen over de hele wereld.

Tegen dan zijn we wel een paar jaar later dan veertig jaar, denk ik zo.

Bah

maandag 20 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Alleen berusting zal ons redden.

Gemakkelijker gezegd dan gedaan, helaas. ‘t Was op allerlei mogelijke vlakken een afgrijselijk weekend, en ik ben kapot.

Ik ga proberen straks te gaan werken, desnoods maar een halve dag, of zo lang het lukt. En als het niet lukt: tja. Dan morgen maar.

Ik zou natuurlijk wel perfect van thuis kunnen werken ook. Eens voorstellen misschien.

Thuis

maandag 20 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 12 reacties

‘t Zat er aan te komen: ik zit thuis vandaag. Ik voel mij nutteloos, en ik voel elke procent van mijn invaliditeit.

Maar alla. Voor wie minder depressieve praat wilt horen, dit was ons weekend:

Ha!

links for 2006-02-20

maandag 20 februari 2006 in Links. Permanente link | Geen reacties

1989 WeA-WeB

maandag 20 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 42 reacties

It was 16 years 7 months and 21 days ago today…

1989 WeA WeB

Ik ben het afgelopen jaar een hele reeks mensen uit mijn lagere school tegengekomen, en dat is ondertussen al meer dan 23 jaar geleden. Tijd, dacht ik, om eens te kijken wie en wat ik me nog herinner van op de middelbare school.

In acht genomen dat ik mijn tijd op het Sint-Barbaracollege heb doorgebracht als professionele ambetanterik, zijn de aantallen “nooit meer iets van gehoord” niet verwonderlijk—meer nog, voor velen (sorry) zou ik me zonder legende de naam niet zo meteen voor de geest kunnen halen. De middelbare school was noch my finest hour, noch mijn fijnste herinnering.

En voor de rest, trouwens, en vóór er één of andere privacy-haai mij dingen verwijt: ik haal mijn informatie (foto incluis :)) waar iedereen ze kan halen—Google.

Van links naar rechts op de foto hierboven (klik voor detail):

  • bovenste rij:
    • Wim De Somere. Raakte in 1994 verlamd na een ongeluk. Onlangs nog in het nieuws.
    • Michaël Deleersnyder. Met broer Benoît min of meer een tijdje in dezelfde richting gezeten op de universiteit. Nu: advokaat, specialist arbeidsrecht. Onder meer secretaris van de Association des juristes practiciens de droit social.
    • Jean-Benoit Staelens. In 1993 aan de RUG afgestudeerd in toegepaste economische wetenschappen (bedrijfseconomie), met een proefschrift over de betekenis van de Waalse economie voor België, en sindsdien voor Google van de aardboden verdwenen.
    • Jan Pensaert. Studeerde economie in Gent, deed dan een masters in Aix en Provence, en is nu Director en CEO van La Fayette Investment Management in Londen. En stichtend lid van de Vlaamse Club Londen. vermoed ik. Hij leeft al elf jaar in Londen met Caroline uit Tanzania en zijn twee kindjes Marie en Louis.
    • Lieven Bauwens. Heeft een naam die het redelijk moeilijk maakt om te zoeken op Google. Ik denk dat hij misschien wel Kaperscentrale Bauwens, de zaak in kappersbenodigdheden, zou kunnen overgenomen hebben.
    • Dominique Collier. Had een hit in Vlaanderen met de vertaling van Verdammt ich lieb’ dich (kwam er zelfs mee op Tien om te Zien, ha!), maar het vervolgsucces bleef jammer genoeg uit. Heeft nu een eigen zaak in Adegem en zingt nog altijd.
    • Dieter Schotte. Geen idee. Er zijn veel Schottes in Koekelare, da’s al wat Google mij kan zeggen. Surveyor/superinterdant (landmeter/uitvoerder) bij de (wereldwijd actieve) baggerfirma DEME. 
  • derde rij:
    • Erik Hoebeke. Misschien iets in databases, meer bepaald Oracle Applications, bij Toyota Motor Europe, en vandaar ook voorzitter van de Belgian Luxembourg Orable User Group en secretaris van de EMEA Oracle User Council
    • Antoon Vincent. Van de aardboden verdwenen, toch voor zover Google mij weet te zeggen.
    • Emmanuel Heyndrickx. Wellicht getrouwd met Marianne Samyn, wellicht minstens twee kindjes (Helena, °1999 en Elisabeth, °2001). Maar da’s ook alles wat ik erover kan terugvinden.
    • Christian Van Belle. Enige tijd samen mee in de rechten gezeten aan de universiteit (elke dinsdag Twin Peaks kijken! met Duvels!). Nu: notaris in Gent.
    • Bruno Bollaert. Heeft naar het schijnt gemaanse gestudeerd. Zou nu iets met internet doen, zowel privé als professioneel. Bekleedt een positie op de raad van bestuur van vzw Gentblogt.
    • Olivier Janssens. Werkt aan de Universiteit Gent in Surface Physics and Thin Films.
    • Ivan De Pauw. Misschien wel werkbaar in de containerboekingwereld. Misschien. Nope: studeerde geneeskunde aan de KUL.
  • tweede rij:
    • Matthieu Machiels. Geen idee. Geen flauw. [gedimme, gaat daarmee naar den oorlog: de oudleerlingenbond had de naam verkeerd in zijn repertorium!]
    • Bart Rossel. Zeer vreemd: van al mijn klasgenoten één van diegene waarvan ik me het meest inbeeldde dat die veel zou gaan doen in het echte leven. Maar nergens op Google te vingen. Of het moet zijn dat de naam te generisch is.Slachtoffer van het generische-naam-syndroom, ha! Managing Director & CEO van Oystershell.
    • David Van Hoofstat. Werkt, denk ik aan de vakgroep geneesmiddelenleer aan de Universiteit Gent. Doet (deed?), denk ik, onderzoek naar DNA Fingerprinting.
    • Michel Vuijlsteke. Heeft een weblog en bijna vier kinderen.
    • Thierry Verbist. Werkzaam bij Universal Communication? Of bij PWC? Geen flauw.
    • Erwin De Clercq. Was een paar jaar geleden expeditiebediende Internationale Verzendingen bij ABX. Nu? Geen gedacht.
    • Herman Van Bostraeten: leraar. Nog altijd, dacht ik.
  • onderaan:
    • Ortwin Van Hove. Bleek geen onbekende te zijn voor mijn madam en haar familie. Laatst gesignaleerd eind jaren 90 als production engineer bij Dakin.
    • Hendrik Van Den Abeele. Heel erg misschien bij Psallentes. Maar ik zou het begod niet weten.
    • Wim Vandevelde. Heel erg misschien schatbewaarder van de European Aids Treatment Group. Maar ook dat zou ik niet weten.
    • Pierre Vinck. Toen klastitularis en leraar Engels en Nederlands. Nu Algemeen Directeur van het Sint-Barbaracollege.
    • Vincent Goussey. Verliet in september 2005 de Vlaamse Vereniging voor het Bibliotheek–, Archief– en Documentatiewezen. Nu: information designer bij Lemento? Ik zou het niet weten.
    • Dirk Gillis. Misschien werkachtig bij Seminis? Misschien ook niet? Geen idee.
    • Filip Van Rysseghem. Het staat me bij dat hij de winkel in keukens (en badkamers?) van zijn vader over zou nemen, maar verder weet ik het eigenlijk niet.

Hallucinant, eigenlijk, Google: van de 26 in de klas heeft 18 sporen nagelaten op het internet, met bijkomend nog eens drie “misschienen”, en zijn er maar vijf onvindbaar—door een combinatie van (voor Google) niets gedaan en/of te voor de hand liggende naam.

En ik heb trouwens de afgelopen vijftien jaar denk ik alleen nog Bruno gezien. Terwijl ik volgens de oudleerlingenbond van mijn school de klasverantwoordelijke zou zijn van mijn klas.

Ahem. Dat wil zeggen dat ik van die reünies en zo zou moeten organiseren zeker hé? :)

Let wel! Ik ben hoegenaamd niet op zoek naar details over vanalles en nog wat in de zin van “ik weet nog wie X is en wat hij doet, en o ja hij is veroordeeld voor Y en tegenwoordig vreet hij Z uit.” Mijn redenering is dat wat op het internet te vinden is, fair game is, en dat al de rest in de privésfeer zit, en tenzij de mensen dat zelf willen kond maken, moet ik het niet weten.

Um. Behalve per privé-mail natuurlijk. Niets zo wijs als roddels. :)

België

maandag 20 februari 2006 in Televisie. Permanente link | 4 reacties

Benoit Poelvoorde is een sympathieke meneer. C’est arrivé is uiteraard enorm goed. En Podium is ook zo goed. Ik ga dringend zijn laatste moeten gaan bekijken.

Poelvoorde is een Belg. Leve België. Echt waar.

Conversational counterterrorism

maandag 20 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Naar aanleiding van een lijstje vieze technieken. [via]

In het algemeen is de beste manier om tegen rhetorische truuks in te gaan, denk ik, ze gewoon te identificeren.

In de zin van “dit is wat men een ad hominem-argument noemt”, of “bedankt voor het mooie voorbeeld van een stroman-argument”.

Maar helaas: in mijn ervaring is het vaak onmogelijk om “eerlijk” te “winnen” in dergelijke discussies, en wordt het nodig om dezelfde taktieken terug te gebruiken. Waarbij de vraag zich stelt of het doel de middelen heiligt.

En dan zijn we dààr mee vertrokken natuurlijk: is een dictatuur gerechtvaardigd als het voor het goed van de mensen is?

Ja, cynisch kunnen we soms wel zijn.

De afgelopen 24 uur

dinsdag 21 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

…heb ik mensen dingen lezen doen die ik nooit zelf zou gedaan hebben.

…heb ik mensen dingen lezen doen waarvan ik wou dat ik ze zelf zou gedaan hebben.

…heb ik allerlei snode plannen gesmeed.

…heb ik minstens één snood plan voorlopig voorgoed opgeborgen.

…is mijn opinie over een aantal verschillende mensen zeer zwaar bevestigd.
(en dat stemt me droef te moede)

…heb ik mensen gelezen die ik een trok op ulder muile zou willen geven.

…heb ik mensen gelezen die ik eens goed zou willen vastpakken.
(mocht dat iets zijn dat ik doe)

…heb ik een aantal e-mailaccounts niet gelezen, en maar goed ook.

…heb ik een aantal e-mailaccounts wel gelezen, en maar goed ook.

*
*   *

En, zeer belangrijk: heb ik in tegenstelling tot sommige mensen, niet de minste behoefte daar in detail op mijn weblog over te schrijven.

:)

links for 2006-02-21

dinsdag 21 februari 2006 in Links. Permanente link | Geen reacties

Nondedju

dinsdag 21 februari 2006 in Computers en dingen. Permanente link | 4 reacties

‘t Begint nu echt zwaar op mijn systeem te werken.

Ik heb een bog standard WordPress 2 geïnstalleerd. Ik heb al mijn plugins uitgezet (op de commentaarplugin en Spam Karma na). Ik heb geen aardige dingen in mijn template staan. Ik heb alle niet-standaard-WordPress-regels uit mijn .htaccess gesmeten.

En ik heb weer prijs: het is hier weer hondstraag. Tot veertig seconden voor één individuele entry, loads tot 70 en meer op de server, om het vliegend schijt van te krijgen:

Php00

Het ene moment staan er maar een paar PHP-processen met een load tot 70, een paar minuten later staan er zelfs géén en is de load nog 37:

Php00

Een tijdje ervoor staat het vol en is de load ook 38:

Php0

Kijk, ik ben ondertussen bereid geld te geven aan wie zou kunnen achterhalen waar dat aan kan gelegen zijn.

Iemand?

Zozo

woensdag 22 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Terug op post op het bureau. Machtig content van de bureaustoel, minder content van de zitaccomodatie op de trein en op de bus.

Maandag en dinsdag: 16 gemiste telefoonoproepen, een paar honderd gemiste e-mails.

Men leze

woensdag 22 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 15 reacties

Voor wie hier terechtkomt via een link in dit schrijfseltje van Bart Van Acker op het weblog van De Standaard: ik had de link nog niet eens gelegd, maar collega bij Gentblogt Steven wel. Ik sluit me volledig aan bij wat hij daarover te zeggen heeft. Wanneer is een journalist geen journalist? Als hij van webloggertje speelt voor de krant, blijkbaar. Want dan steekt het niet zo nauw met die fact checking en die regeltjes over belangenvermeningen en full disclosure en zo. Blijkbaar. Ik kan me vergissen natuurlijk.

Dit. En dit. En, voor opinies van de betrokken personen, bijvoorbeeld dit en dit. Veel woorden ga ik er hierna niet aan vuil maken, maar voor de volledigheid ook eens mijn visie. En ik weet ook wel dat dat voor de rest van de wereld een scheet in een fles is, maar daar lopen wij dus met een hele groep mensen al een tijd lastig van. Gelukkig nu niet meer.

Bij Gentblogt hebben we altijd gezegd onafhankelijk en pluralistisch te zijn. “Onafhankelijk” is, zoals Steven zegt, duidelijk: niemand vertelt ons wat we moeten zeggen of doen—en “ons” is trouwens al een groep zeer diverse individuele mensen trouwens. “Pluralistisch” is voor interpretatie vatbaar.

Naief, idealistisch, onrealistisch, noem het wat je wilt, maar wij hebben altijd rond de pot gedraaid wat het Vlaams Blok betreft. Sommigen vinden het a priori verkeerd om het Vlaams Blok te (proberen) betrekken. Dat is een duidelijk en verdedigbaar standpunt.

“Pluralistisch” betekent voor mij dat we geen princiepsoordeel vellen over deze of gene partij. Zolang het Vlaams Blok mag meedoen aan de verkiezingen en zolang zij verkozenen heeft, kan je niet anders dan die partij ook aanschrijven als je alle andere partijen aanschrijft.

Ik wou dat ik in het abstracte kon blijven, en een principieel verhaal doen, maar zoals altijd schuilt de duivel in de details. Daarom voor de goede orde even op een rij.

We geven een verjaardagsfeestje, en er wordt beslist om de Gentse partijen aan te schrijven voor een gratis vat: wij hebben geen geld en we gaan de genodigden toch niet laten betalen voor hun drank, ‘t zijn verkiezingen, denken we, alles is tóch politiek en politiek zit overal, we hebben ongeveer evenveel kans dat geeneen tracteert als dat ze allemaal tracteren, en—voor mij persoonlijk zeer belangrijk: ze zijn allemaal aangeschreven, er kan ons geen discriminatie verweten worden. (naief hé, ik zei het toch?)

Wat gebeurt? De mail was bij VB naar het district gestuurd, de man aan het info-at-adres vermoedt dat de mail ook nog wel naar Gent specifiek gestuurd zal zijn, en laat hem liggen. [noot: niets te maken met een verwarring rond @vlaamsbelang of @vlaamsblok dus]. Er komt geen reactie van VB, wij moeten wegens practische redenen (histories van speciale vaten, ik ben geen specialist) afsluiten in het café waar het plaatsvindt, één partij heeft te laat gereageerd, één partij heeft niet gereageerd, ergo vier vaten.

En dan, heel typisch: een individuele VB-mandataris gaat meteen in de publieke aanval. Zoals lezer David zegt:

Vergelijk voor meer begrip Tanguys eerste reactie op de aankondiging van de vaten met een mailtje naar gentblogt à la “Wij zouden ook graag een vat geven op jullie feestje. Is het mogelijk dat jullie ons hebben vergeten contacteren?” …

Men mag nu nog terugkrabbelen al wat men wil, maar het kwaad is geschied, en eigenlijk is het maar goed ook en ruim op tijd. Duidelijheid is goed.

Voor mij persoonlijk is het nu wel heel erg helder. Om de speeltuin-kinderen-metafoor van Steven min of meer te bezigen: als ik in de klas zit met een aantal kinderen (sp.a, Groen!, N-VA, CD&V, VB, Spirit, VLD, …) en ik wil een spelletje spelen, dan staat het mij vrij om te spelen met wie ik wil. Er is geen spelregel die zegt dat ik iedereen moet uitnodigen. Gentblogt is geen representatief staatsorgaan of zo. Als ik persoonlijk vind dat ik alleen zin heb om een uitnodiging te sturen naar die kindjes waarvan ik in het verleden ervaren heb dat ze niet (al te veel) valsspelen, dan is dat mijn goed recht.

En of ze nu nog voor de hele wereld vals gespeeld hebben of niet, of dat valsspelen gerechtvaardigd is of niet, objectief meetbaar of niet: dat kan me niet schelen—het gaat hier over mijn persoonlijke aanvoelen. Niemand kan me verplichten om samen te spelen met kindjes waar ik niet graag mee speel.

Als een kindje dat ik niet kan verdragen, mij uitnodigt om mee te spelen, dan kan ik dat eventueel doen, maar dan hoef ik dat niet te doen. Als een kindje waar ik een hekel aan heb, mij wilt trakteren, dan moet ik dat niet aanvaarden.

*
*  *

Zoals het nu gegaan is, stonden we helemaal recht, maar wel heel erg naief, in onze schoenen: we nodigen iedereen uit, en nóg worden we gepakt op “discriminatie” door het Vlaams Blok—faut le faire. 

Ik ben niet bang van het Vlaams Blok. Ik heb er geen last van om ermee in debat te gaan. Ik denk daarbij niet dat ze in zo’n demagigische arena altijd en onvermijdelijk zullen winnen. In even grote a priori’s als het Vlaams Blok denken, is nergens voor nodig: wie recht in zijn schoenen staat, hoeft ze niet uit de weg te gaan, en demoniseren is hoedanook meestal dom.

Maar wij zijn de VRT niet en wij hoeven ons dergelijke levensvragen niet te stellen. Wij zijn een groep privé-personen, en in de toekomst kiezen we er gewoon voor om ze niet meer uit te nodigen. Dat is ons goed recht. En ik vind het fijn dat dat ook eens gezegd is. Zijn we er van af. Kunnen we weer leute maken.

links for 2006-02-22

woensdag 22 februari 2006 in Links. Permanente link | Geen reacties

Match recap

woensdag 22 februari 2006 in Sports. Permanente link | Geen reacties

Kijk, ik doe wat ze mij vragen. Ene Micker stuurde mij dit verslag door met de vraag het te laten weten aan iedereen. Bij deze dus.

Last night went very with the two “new” players contributing to the flow which created a 5-2 margin.  Missing 9 adding 2 left us with 12 which meant  90minutes for almost everyone.
Mag is 4th yielding 3+ goals a match and was beating last week by the King’s 7-1. 

Billy Kopa and Eugene joined us as the two new.  (Eugene sent to us via the RFC ’0-40 mgr Steve Bozick, Thank you!!)  (Billy is guest player from the Bothell’s WSSA team)  Eugene added to our running up front with Kent. Billy provided coverage in the mid field with Space there to collect the ball and restart the attack.  The mid field of Space, Billy, Dave and Mic used the width to provide runners with through passes, to supply the forwards, as well add to the scoring. 

Our Defense with Rickey, Tor, Dan, Mike B, Geoff and Larry for the most part thwart their attack after some serious early pressure as they adjusted to working as a unit.   Larry in goal gets the “golden boot” as he dove to smother a close in shot early in the second half.  Great job!!  

The forwards Kent and Eugene made themselves available to constantly pressure their goal and added to the total goals.

It was one of those nights where your work was rewarded as the play found a way to flow out of the defensive third into the attack with satisfying results.  

Well done everyone! 

Ik kan niet anders dan mij daar bij aansluiten: goed gedaan gasten, allemaal samen en elk apart.

Néé!

woensdag 22 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Iemand! Bescherm die mensen tegen zichzelf! Een mini-reportage in Man Bijt Hond over mensen die hun eigen urine drinken.

Kijk, ik wéét dat het geen kwaad kan, en dat pakweg Nehru dat ook alle dagen deed en zo. Maar toch: die twee meisjes die aan het woord kwamen. Ik vraag me af hoe hun familie daar mee gaat geplaagd worden morgen. Hun kinderen. Zijzelf op het werk.

Zeg nu zelf:

  • Ik druppel dat in mijn neus. Ik drink het intensief de hele dag.
  • Ik ben verlost van mijn schimmels.
  • En ik hou dat nog heel lang in mijn mond ook, dat het inwerkt op mijn slijmvliezen.
  • Als ik ergens een vlek heb of een wonde, dan smeer ik mij daarmee in.

Gnii.

Stomme sport

woensdag 22 februari 2006 in Sports. Permanente link | 5 reacties

Maar allééé! ‘t Is nu blijkbaar olympische spelen!

Mijn vaste “home page” op televisie, BBC2, is ingepalmd door de allemaal ijs– en sneeuwsporten. En wàt voor sporten!

Sleeën: een plank, hersenen op nul, hoofd vooruit op een glijbaan aan wel honderd per uur naar beneden gaan. Ijsschaatsen: tegewoordig brengt het, schijnt het, meer punten op om iets te doen en fouten te maken dan om iets niet te doen—dus smijten ze blijkbaar maar met die meiskes en zo. Bobsleeën: zeer moeilijk en technisch en zo, en het wordt op tienden van een seconden gespeeld, maar zo saai dat dat is!

En dan wat er nu op het programma staat, curling:

a precision sport similar to bowls or bocce, is played on ice with polished heavy stones. The level of precision and complex nature of the strategic thinking required to win in curling has led it to be referred to as “chess on ice.”

Ik geloof het graag, daar niet van, maar voor een buitenstaander is het maar petanque op ijs met borstels, vrees ik.

Eens wikipedia erop nalezen. Voor als ik er nog eens op val. Dan eens.

Maar nu dringend iets zoeken dat geen sport is. Stomme sport.

Echt gebeurd

woensdag 22 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

‘t Is allemaal mutatis mutandis en de onschuldigen worden beschermd en de situaties onherkenbaar gemaakt, maar ik heb onlangs iets dergelijks meegemaakt: ik had A tot en met L nodig, en dan kon op X dagen tijd iets gebeuren.

Enige tijd later: “ah hallo hier heb je alvast F, G en H — we leveren in de loop van vandaag (of morgen) A tot en met E en I tot en met L, akkoord? euh ja, en de deadline is, eum, morgen.”

Hebben we gelachen! Enfin, ‘t is alsnog gelukt, maar toch.

 

Man on the Moon

woensdag 22 februari 2006 in Film. Permanente link | 8 reacties

Zaterdag op VTM: Jim Carrey in Man on the Moon.

Er zijn een aantal films die ik er graag vantussen laat: Liar Liar (te gemakkelijk), Batman Forever (bewuste typecasting), How the Grinch Stole Christmas (wou ik niet zien), Me, Myself & Irene (niet gezien), maar voor de rest: ik ben een echt fan van Jim Carrey.

Ace Ventura, The Mask, Dumb & Dumber: my kinda humour (jawel).

The Cable Guy: edgy. Zwart. Wijs! Nooit begrepen waarom die film niet goed gevonden wordt.

The Truman Show: perfecte casting. Niémand anders dan Carrey kon dat, op dàt ogenblik, spelen. Telkens ik die film opnieuw zie, laat ik traantjes, trouwens.

A Series of Unfortunate Events: ma-gni-fiek als Count Olaf, ik kan de boeken niet meer lezen zonder Carrey in gedachten te hebben.

…maar zijn aller-, aller-, àllerbeste film is wel Man on the Moon. Ik ga niet zeggen dat de film zélf de beste film ter wereld is, want dat is hij niet. Soms onsamenhangend en uiteindelijk onnodig (wegens in detailzaken) niet-waarheidsgetrouw, een goede maar niet fantastisch goede film.

Maar!

In bijna alle andere films duurt het een tijdje (een kwartier tot anderhalf uur :)) vóór je vergeet dat je naar Jim Carrey zit te kijken. Hier: vijf. seconden. De acteerprestatie is van een aan het ongelooflijk grenzende onwaarschijnlijke goedheid.

Twee uur verblijven in een andere wereld. Gaat dat zien.

Sir Alan

woensdag 22 februari 2006 in Televisie. Permanente link | Eén reactie

Ha! ‘t Is de nieuwe serie van The Apprentice, met Alan Sugar, op BBC.

Eén dezer komt er ook een Vlaemsche versie van het programma op de buis.

Maar alvast voorlopig de BBC-versie. Niet de showbiz van Trump, maar wel de down-to-earth selfmade-man Sugar.

Natùùrlijk is het voor het grootste deel fake, is de boardroom maar een filmset, de receptioniste een actrice en worden de mensen ook ontslagen in functie van hun telegeniekheid. Maar ik heb de indruk dat de BBC-versie toch niet iets minder fake is dan de VS-versie.

Ik ben ernstig benieuwd naar de manier waarop ze het allemaal gaan aanpakken op de VRT.

Angst

woensdag 22 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Vanmorgen werd ik wakker en Hecate zat niet op het bed.

Ze zat niet in de badkamer. Ze zat ook niet in de living op de zetel of bovenaan de trap. Ze zat ook niet beneden. Ik heb de deur naar de tuin opengedaan en daar zat ze ook niet. Ik heb zelfs de voordeur opengedaan en gekeken of ze niet op straat zat.

Terug naar boven gekomen, en achter de gordijn van de slaapkamer gekeken. Daar zat ze. Het smerig beest.

Ik zat er echt mee in dat ze weg zou zijn.

Hecate is, eigenlijk, niet zo’n wijze poes. Ze komt zowat bij iedereen flemen, maar laat zich niet gemakkelijk oppakken. Ze legt zich snel bij u neer, maar van zodra ze geaaid wordt, gaat ze rechtstaan en ronddraaien—rustig blijven liggen is er niet bij. Ze klauwt naar wat op de trap voorbij komt als ze aan de trap ligt.

Maar ik zou ze toch niet willen missen. Ik zie ze doodgraag.

Telkens ik ga slapen komt ze mee met mij, en dan komt ze tot aan mijn hoofd gekropen, hef ik het deken op, kruipt ze er even onder, draait ze zich om, kruipt ze er weer van onder, en gaat ze zich aan het voeteneind leggen.

Deze Gentse Feesten wordt ze, denk ik, twaalf. Ons Hecate.

Verward Blok

donderdag 23 februari 2006 in Current Affairs. Permanente link | 3 reacties

Tiens.

(Belga) Guido Tastenhoye, kamerlid voor Vlaams Belang, heeft gelobbyd bij de burgemeester van Schoten om een gezin uit Kazachstan te laten regulariseren. Tastenhoye maakt gebruik van artikel 9 van de asielwet die regularisatie op basis van humanitaire gronden toelaat. De burgemeester van de gemeente waar de betrokkenen wonen, moet dat dossier inleiden.

Naar De Standaard donderdag bericht, heeft Tastenhoye de feiten bevestigd. Het gezin -de ouders spreken Nederlands en het kind loopt school- is de VB-politicus op zijn dienstbetoon komen vinden. “Ze verblijven al zes jaar in België. Het gaat niet om illegalen, hun procedure loopt nog steeds”, citeert De Standaard Tastenhoye. Guido Tastenhoye is voor Vlaams Belang de woordvoerder inzake illegalen en asielzoekers. Nauwelijks een week geleden haalde hij hard uit naar de betogers die in Antwerpen voor een meer humane asielprocedure ijverden. Filip Dewinter spreekt van een “inschattingsfout”. Volgens de Antwerpse kopman heeft zijn stadsgenoot zich laten leiden door “zijn hart en zijn emotie. (…) Ik ga dit Tastenhoye niet aanrekenen. Maar het is niet voor herhaling vatbaar”. (svr)

Hart en emotie: niet voor herhaling vatbaar.

Chinks in the armour, zeg ik daartegen. Of, bij nader inzien: op een vreemde manier wel weer consistent. Want het is niet zomaar dat het gebeurd is, uit de goedheid van zijn hart. Nee, het was naar aanleiding van dienstbetoon. Huhu. Moeilijk om nee te zeggen als het om echte mensen gaat hé.

Tastenhoye

En trouwens: nice comb-over there, meneer Tastenhoye (foto: VUM). Zo zouder er méér in de politiek moeten zitten!

Poivre-et-sel

donderdag 23 februari 2006 in Foto's. Permanente link | 7 reacties

Door omstandigheden: een paar dagen niet geschoren. Gevolg: confrontatie met mijn leeftijd!

Vroeger, toen ik jong en knap was, had ik een baard. Golvende lokken en een stijlvolle mooie volle baard die enkel als diepbruin te omschrijven was—al schijnt het dat kwatongen ook wel eens het adjectief rost lieten vallen.

Maar sinds ik die baard afgeschoren heb (in schuifkes, er heeft ook nog even een tijdloos klassieke halve baard op mijn gezicht geresideerd), heb ik de indruk dat mijn gezichtsbeharing ervan profiteert dat ik het niet zie, om in sneltempo grijs te worden:

Close-up baard

Ik vind dat hoegenaamd niet erg, wel integendeel. Alleen spijtig dat het haar bovenop mijn hoofd niet meedoet. Ik heb mijn genen tegen, vrees ik. ‘t Schijnt dat dergelijke dingen een generatie overslaan, en waar mijn vader al sinds de jaren ‘70 grijs is, zagen mijn grootvaders er zó uit:

Parrain & Pappie

We zullen het maar houden bij een hoog voorhoofd zeker? En ik zal maar content zijn dat mijn zoons allemaal mogen uitkijken naar gedistingeerd grijs haar in plaats van een pletshoofd zeker?

Geschreven al luisterend naar: Frank Zappa – Anyway the Wind Blows (disc 2) – Why Does It Hurt When I Pee?

Tanguy!

donderdag 23 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Ik heb eigenlijk geen last van ongewenste Tanguys, maar ik lag toch even plat van het lachen.

Rep rep rep.

En daarmee weet ik ook waarom ik daarnet op zoek moest naar een voorbeeldje van zo’n dingetje voor in de hoek. :)

Another day…

donderdag 23 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

another botched launch:

Oops

Komaan jongens, hoe is dat in ‘s hemelsnaam mogelijk?

Van query

vrijdag 24 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Haha, dàt was alweer eens een tijdje geleden.

Databasetje in Access: naam kandidaat / landcode / deptA / deptB / deptC / etc. Met in deptA–F cijfertjes (1=eerste keuze, 2=2de keuze, etc.).

Gevraagd: een tabelletje, met onder elkaar de landen, en naast elkaar per land: aantal eerste keuzes voor deptA–F, totaal voor dat land. En onderaan totaal aantal eerste keuzes voor deptA–F óver alle landen, en algemeen totaal.

Een onverlaat die naamloos zal blijven had daar ettelijke lijnen ASP-code voor geschreven, maar dat kon uiteraard in Access zelve. In één query, zelfs. Ha!

Geschreven al luisterend naar: Mojo Nixon & Skid Roper – Unlimited Everything – Rockin’ Religion

Feest!

vrijdag 24 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Voor het geval u het al vergeten was—ondanks alle media-aandacht: ‘t is vanavond feest voor een jaar Gentblogt.

één jaar gentblogt!

Komt één, komt allen. Een uitstekende tijd is gegarandeerd voor ieder. En, eum, gratis drank en zo natuurlijk.

De affiche hierboven, zoals de feestbanner en andere getekende nonsens op Gentblogt overigens, is gemaakt door Coolville—die alle kranten toch wel “vergeten” vermelden zijn zeker, de pipo’s!

Geschreven al luisterend naar: C.P.E. Bach – Trio Sonatas – Trio In B Minor H 567 Andante

Feest! ii

zaterdag 25 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Citaat van de avond: een journalist was Huug aan het interviewen. “En u bent zo één van de b-loggers?” Huug: “B-logger? Nee meneer, ik ben een A-lister!”

En wat ik persoonlijk nét een paar keer te vaak gehoord heb: “Tiens gij zijt Michel Vuijlsteke zeker hé?” Euh ja. En dat ik zo vooruitschuifel is niet omdat ik zat ben maar omdat ik pijn heb aan mijn rug, dankuzeerwel.

‘t Was wel wijs, maar zoals meestal op dergelijke gelegenheden: een overdosis mensen, dichtklappen als ik moet spreken met mensen die ik niet goed ken, en naarmate de avond vordert een steeds wanhopiger en futieler gevecht voeren met de decibels. Hoe later en hoe minder volk, hoe luider de muziek. Grr.

Maar behalve dat: wel wijs. Mensen gezien die ik nog nooit gezien had. Mensen gezien die ik in geen vijftien of meer jaar meer gezien heb. Mensen gezien die ik volgende week nog ga zien. Lezers van Gentblogt gezien. Lezers van andere weblogs. Schrijvers van andere weblogs. Politiekers. Gezichten op namen kunnen plakken.

Thuis om halfvier, en ‘t is niet dat ik moe ben of zo, maar de onderdelen wilden echt niet meer mee—al content dat ik er nog geraakt ben.

Hm, en nu ik zo eens aan mijn hemd ruik: het kan dat ik me vergis, maar zouden daar op dat café mensen kunnen gezeten hebben die aan het roken waren?

Cute

zaterdag 25 februari 2006 in Internet. Permanente link | 3 reacties

Tja. Dan werkt het ondertussen wel, maar niet echt helemaal:

Hiccup

Mja. ik weet wel dat we tegenwoordig moeten van defensief design doen op het interweb en Flickr zet al een tijdje de toon met een lakonieke “sorry, we zijn een massage aan het krijgen” als het weer eens niet werkt, en ja,

?SN ERROR

is te kort en

unknown exception condition PCodeRuntimeContextImp::setVariable

zegt te veel en te weinig, maar toch.

Soms zou ik liever een foutboodschap krijgen die me iets op weg zet. In de zin van “onze servers zijn overbelast” of “er zat iets vreemd in de JPEG die u ons stuurde”, of “onze parser had het moeilijk met de html die hij moest verwerken”.

Enough with the cuteness already!

Servers worden niet gemasseerd! Computers krijgen niet de hik! Ik sta hier misschien helemaal alleen mee, maar applicatiedesigners, lees mijn lippen: do. not. patronize. me.

Gedimme.

Eraan voor de moeite

zaterdag 25 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Mbeh. We gingen vandaag naar kookvuren kijken, maar ‘t is mislukt.

Vanmorgen was er teveel hectiek (Zelie naar weekend voeren en Louis gaan turnen), eum, en heb ik tot twintig voor negen (!) in bed gelegen.

En vannamiddag was Jan zodanig moe dat hij nu, om bijna halfvijf, nog altijd in zijn bedje ligt. En aangezien de winkel waar we naartoe gingen om vijf uur sluit; jammer maar helaas.

De kinderen zijn volgende week heel de week thuis. Vakantie, ‘t schijnt. Maandag en dinsdag is Sandra er, donderdag en vrijdag ik. Misschien links of rechts een overuur opnemen en dan in de late late namiddag gaan kijken? Of anders alsnog zaterdag?

Eigenlijk akelig, dat één uurtje op een hele week zo moeilijk te plannen is. :)

Karel Van Keymeulen

zaterdag 25 februari 2006 in Current Affairs. Permanente link | 3 reacties

Er mag al eens gelachen worden.

Deontologie, fact checking, objectiviteit, communicatie zowel intern binnen de eigen winkel als met de mensen waar men over schrijft: zo nauw steekt dat tegenwoordig allemaal niet meer, toch?

Ach ja. Journalisten en hun geschrijfsel in de regionale krantjes: soms is dat leerzaam, soms is het zever. Dat is eigen aan het medium.

Omdat het tegenwoordig in is om speldenprikken uit te wisselen tussen blogosfeer (ha!) en Mainstream Media (pf!), en vooral omdat ik weinig kan weerstaan aan een sessie eens goed zagen

Karel Van Keymeulen, volgens Google “an author who writes about visual arts”, schreef in de gazet deze morgen onder meer:

De corebusiness van Gent.blogt is hoe dan ook het dagelijkse nieuws. Als je de weblog opent, tref je onder de noemer ,,actua” de nieuwsstukken. Daarop komen ook geregeld reacties, al domineert een vast clubje dat altijd reageert. Gent.blogt heeft een akkoord met onze zusterkrant De Standaard, waardoor ze stukken van de De Standaard-website mag plukken. Stukken met nieuws over Gent. Soms verwijzen ze ook naar een stuk van De Gentenaar.

Negentig procent van die nieuwsstukken zijn wel geschreven door redacteurs van De Gentenaar. Dat mag geweten zijn. In gesprekken of interviews lijkt Gent.blogt dat altijd te willen verzwijgen. Dat betreuren we. In alle feestvreugde hadden we ook een bedankje verwacht.

Tenslotte hebben wij Gent.blogt mee leven in geblazen. Voor de rest, nog vele jaren. O ja, De Gentenaar bestaat al sinds 1879.

Mja. Over de grond zal er vermoed ik wel nog gesproken worden (niét zomaar even, niét in de rapte, niét zonder de feiten en de afspraken en watnog na te trekken), maar over de details is er ook wel iets te zeggen.

Uiteraard bedanken we iedereen die, rechtstreeks of onrechtstreeks met Gentblogt meegeholpen of meegewerkt hebben: schrijvers, gastboggers, geïnterviewden, medewerkers, fotografen, sponsors, passieve en actieve lezers, en uiteraard ook de kranten waar we naar verwijzen.

En uiteraard is het niet zo dat wij specifiek verzwijgen dat wij ook wel eens informatie uit De Gentenaar halen. Bij deze.

In de rubriek “Gentse Actua” werden tussen 7 en 24 februari links gelegd naar welgeteld 92 artikels op websites buiten Gentblogt. Van die 92 waren er 16 links naar artikels in De Gentenaar, al kan het dat een aantal van die links net zoals deze woordelijk identiek terug te vinden waren elders. In diezelfde periode tel ik 268 woorden die we uit De Gentenaar hebben geciteerd, op de 3670 die er geschreven werden in de hele rubriek Actua.  Ter info: in totaal werden op die zeventien dagen 27.276 woorden geschreven.

Maar goed, alsnog héél erg hartelijk bedankt dus. Ook hartelijk bedankt aan mijnheer Van Keymeulen voor de gelukwensen en het artikel in de gazet. Maar ik vraag me toch af waar we dat bitsige toontje aan verdiend hebben.

O ja: voor elke klik naar een artikel, worden er een stuk of wat banners getoond. Dankt u ons nu ook? :)

Ach ach. Stormen, glazen water en zo. En vooral: wat men schrijft zegt vaak zoveel méér over zichzelf dan over het onderwerp. Nietwaar? ?

Disclaimer: persoonlijke opinie, ik spreek niet voor Gentblogt, yada yada.

links for 2006-02-25

zaterdag 25 februari 2006 in Links. Permanente link | Geen reacties

Whee!

zaterdag 25 februari 2006 in Computers en dingen. Permanente link | 9 reacties

Ladies & gentlemen, we have a new record:

Whee

Hon-derd-ze-ven-tig! Hoera!

Um. Ik begin te denken aan een DOS-aanval, ik. :)

Lap

zondag 26 februari 2006 in Weblogs. Permanente link | Geen reacties

‘t kon inderdad niet uitblijven:

Hello,

You’re still killing the server you’re on, mark. I’m going to have to move you back to an evaluation server. We cannot allow you to negatively effect the service we offer other customers.

Thanks! Brian

…dit na menig bericht naar die mannen om ze te waarschuwen dat het opnieuw de verkeerde kant uitgaat met mijn resource usage, en of ze er niet eens zelf naar kunnen kijken, en dat ik bereid ben om ze bakken geld te geven als ze er toch alstublieft een oog zouden willen op gooien.

Omdat ik gewoon niet genoeg privileges heb om te kijken wat er aan de hand is—geen toegang tot php.ini, geen toegang tot httpd.conf, alleen de processen zien die door mijn eigen user gestart worden, geen toegang tot de server waar de database op staat behalve via phpmyadmin, etc. etc.

Maar nee dus.

Last ditch effort, omdat er blijkbaar sneller gereageerd wordt op rechtstreekse replies op supportboodschappen:

Dear support,

As I’ve told you on a number of separate occasions: I have done everything I can possibly imagine, and I’m quite sure that once I’m moved to a different server everything will be back to normal again.

As you probably well know (or can find out) I am running a bog standard WordPress 2 site with no special plugins and absolutely no large numbers of visitors. When you last moved me to an evaluation server you congratulated me for using less resources even though I hadn’t changed anything.

I’ve now not changed anything either (except upgrading to WordPress 2 and shutting down stats, any remaining plugins and whatnot) and I’m back to excessive resource use.

Is there any way I can pay you guys money to take a closer look at the problem? At all?

Please?

Michel

Mijn opmerking over een Denial Of Service-attack was maar om te lachen: toen ik vanavond zag dat het weer prijs was van vertraging, heb ik mijn access.log van zaterdag gedownload, en daar zaten geen verrassingen in. Voor zover ik aan mijn logfiles kan zien, is er niets vreemd te zien als die loads zo naar boven schieten. Normale weekenddag: bijna vierduizend bezoekers, bijna zestienduizend page views, bijna dertigduizend hits. Niet abnormaal veel bezoekers, geen overijverige spiders, niets.

Ik begin het lichtekes beu te worden.

Ik denk dat ik eens naar een andere hostingmaatschappij ga uitkijken. Grr.

Weer verhuisd

zondag 26 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Weblog weer verhuisd van servers, dank u fucking Dreamhost, en dus is het weer miserie met IP-nummers. Het domein zat op 64.111.117.120, geen mens weet waar het nu op draait.

En dus maar weer naar Typepad overgeschakeld, CNAME-gewijs.

Het is misschien wel eens te overwegen alles van nul af aan opnieuw te doen: backup van de database, backup van de files, nieuwe install van WP——

Hang on! Dat is precies wat ik onlangs gedaan heb toen ik de upgrade naar WP2 deed!

Aargh! Ik ga eens zagen om voorlopig een tijdelijk onderkomentje te mogen krijgen ergens op een server waar ‘t één en ‘t ander nauwkeuriger na te kijken is dan op Dreamhost.

Zondag

zondag 26 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Allez ju, ééntje om het af te leren:

Zondag

‘t Is eigenlijk zuiver toevallig dat ik alsnog op de foto sta: de fotograaf was al foto’s aan ‘t pakken toen Steven en mezelf met pinten (kwestie van fotogenieker) afkwamen. Ik moest mij van die mens op mijn knieën naast Hugues zetten, en Steven: “gij kunt er niet meer op, gaat gij maar opzij”.

Heh. En ook: Lien en Ilse, “internetfanaten”? Ze zullen het graag horen. :)

Trrr. Die pers!

Boing

zondag 26 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik ben niet zo iemand die zich om een niets kan nerveus maken of opwinden.

Nee meneer. Michel “equanimity” Vuijlsteke noemen ze me wel eens. Ja meneer.

Maar dit is nu toch wel om een driedubbele geraaktheid van te krijgen!

John remixed a Kraftwerk song into a Boing Boing “themesong” (it’s more ringtone- or arpeggio-length) — “Boing. . .um-chakka Boing Boing . . . um-chakka.” It’d make a good sting if we ever had a talk-show or something. 73K MP3 Link

AAAAAAAARRRRRGGHHHHH!!!!!

“John remixed”?!

Nee, John heeft gewoon een stukje van vier seconden uit een nummertje geknipt. Niets te remixen. Niets te creativiteit.

“Boing. . .um-chakka”?!

GNAAARGHGG!!!

Is het zó bloederig moeilijk om te kijken naar de plaat waar dat nummer op staat, Electric Café, en daar te zoeken naar het nummer waar de sample zou kunnen uit gekomen zijn, en dan tenminste de titel juist te schrijven?

Boing Boom Tschak, zó wordt dat geschreven, pipo!

Parelvissers

zondag 26 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Brrr, onbehaaglijk.

De omstandigheden waarin ik gekeken heb, waren er eigenlijk ook helemaal naar, hoera!

links for 2006-02-27

maandag 27 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Leeftijd, geslacht en gezondheid

maandag 27 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Roken of niet roken, of met morbide obesitas heeft of niet, of men een dertigjarige vrouw is of een zestigjarige man: dat mag allemaal geen onderscheid zijn voor het bepalen van de grootte van de verzekeringspremies.

Zei een dame in de Zevende Dag.

Hu?

En dat gaat goed zijn voor de hoogte van de premies of zo? De premies gaan dan voor iedereen naar beneden gaan of zo? Wie is er nu zo naief?

Vroem!

maandag 27 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ja, zó gaan de dagen wel rap voorbij natuurlijk: zondag tot na middernacht gewerkt, maandagochtend dokters, maandag tot laat op het werk, dinsdag heel de dag werk inhalen dat ik maandag niet heb kunnen doen wegens te druk met nog ander werk, woensdag weer dokters, donderdag op de kinderen passen—de ploerten zijn op vakantie!—tot ‘s avonds wanneer het van vergaderingsken is, vrijdag op de kinderen passen—ze zijn nog altijd op vakantie!—tot ‘s avonds wanneer het van etentje is, en hop: weekend.

Afijn.

De dokters, ‘t was een verhaal met wisselend succes. Om te beginnen dokter vrouwendoktoor: verslag bij mijn betere helft.

En dan de huisarts, omdat ik wel benieuwd geworden was naar het verslag van de uroloog vorige keer.

[ik was begonnen aan een hele uitleg in detail, maar toen bedacht ik dat het eigenlijk nog tot rechtszaken moet komen en alles, en dat ik eigenlijk best niet al te veel zeg, ha!]

[’t zal voor later eens zijn]

[Lang verhaal kort: ik had zeer duidelijk iets begrepen, maar in een brief zou iets anders staan dan wat ik echt wel weet begrepen te hebben.]

Enfin dus: woensdag verduidelijking. Onderzoeken, vermoed ik, en gesprekken. De hele dag in Brussel.

Brother

maandag 27 februari 2006 in Sonstiges, Televisie. Permanente link | 12 reacties

Maar maar maar: dat was ik nu eens helemaal uit het oog verloren zie. Nieuwe Big Brother.

Kirsten: een blonde! Met botten!

En een griekse coiffeuse, Haris! Thalassa! Thalassa!

En een Gentse Event Manager! Mike!

En de mensen spreken in non sequiturs!

En ‘t is mij al verleed!

En nog een Gentenaar, ene Kenny! Goochelaar! Barman! HIV-positief!

En een zekere An, een poppemieke uit Aarschot.

En een arbeider uit Leopoldsburg: Bart!

En ik ben het echt al zó beu!

Audrey! Uit Sint-Katelijne-Waver! Die gedimme een zoontje van tien jaar achterlaat, de trunte!

En die An en die Kirsten zijn aan ‘t roken, de voze trienen!

En een onderhoudstechnicien uit Blankenberge, die in zijn vrije tijd met Kevin aangesproken moet worden!

En hebben ze vandejaar alleen maar schone mensen in dat huis geworpen of zo?

En ‘t zijn allemaal dubbele bedden!

Nathalie wil zeggen dat ze nobody’s wife is, en ze heeft zoiets van eikes. Ze heeft ook een doberman en ze is een meter zesentachentig!

Ik wou dat we al drie maand later waren!

David is een cafébaas die een flapuit is, ‘t schijnt!

Ik denk dat als ik maar genoeg! uitroeptekens! zet! dat het dan minder saai wordt! Ha!

En ook een Sandra!

En ook een zeker Kathleen die zeven maand zwanger is, hoehoe, 22 jaar en ongehuwde moeder en zo, vernieuwend!

Ugh, en die gast heeft al direkt gezegd van HIV en alles. Allez de toon is gezet, har har.

Ze moesten al meteen iemand naar buiten sturen, en ze sturen die zwangere naar buiten. Omdat ze denken dat ze er veel meer plezier gaat aan hebben met haar familie erbij en zo en thuis meemaken en zo.

Volwassen. Niet slecht. En ze zijn hun primeur kwijt, ha! ha! ha!

[alhoewel, ze zal wel in een tweede huis terechtkomen of zo]

Pff, dit houd ik echt niet vol.

Optreden

maandag 27 februari 2006 in Kinderen. Permanente link | 3 reacties

Ja, ik ben niet altijd even méé met de esbattementen van onze kroost.

‘t Schijnt dat Zelie een balletoptreden doet in de Capitole binnenkort.

Dat was mij ongetwijfels wel al gezegd, maar het was nog niet helemaal doorgedronen tot nu net.

Allez jong. Optreden. Ballet. In de Capitole.

Ik ga zo één van die ouders moeten worden met een videocamera zeker?

Damn you BBC

dinsdag 28 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

‘t Is wreed, ‘t is wreed: dan zenden ze nog eens The Mighty Boosh uit op BBC2, doen ze het toch wel op een Afgrijselijk Laat Uur zeker?

De eerste serie was licht absurd en wel grappig. De mannen werken in een zoo, en er is een zooniverse waar allerlei aardige zaken gebeuren. De tweede serie draait in het geheel niet meer rond de zoo, en is van een aan het ongelooflijk grenzende zeer goedheid.

Elke week een nieuwe wereld geschapen, voor plezier en vermaak. Van harte aangeraden, maar dat het veels en veels te laat uitgezonden worden—bah.

Ik denk dat ik weet wat mijn volgende aankoop zal zijn.

Opgewarmde kost

dinsdag 28 februari 2006 in Sonstiges. Permanente link | 17 reacties

Kijk, met alle respect voor wie daar mee bezig is, maar ik word een beetje lastig van al die weblogs die de inhoud van andere weblogs copy-pasten, maar dan een hele tijd (in internettermen) later.

Echokamers. Kijk eens wat ik nù gevonden heb!

En dan de reacties. Amai die gast heeft echt wel de vinger op de pols van het internet!

Nee: die gast / dame heeft teveel tijd, en komt dàgen later te weten via-via wat elke mens die écht zijn vinger op de pols van [tussen twee luchtaanhalingstekens] tinternet heeft, al lang wist.

Via de geëigende kanalen. BoingBoing. Fark. Digg. Google News. Waxy. Del.icio.us. Slashdot. En dergelijke, en dies meer, en zoverder.

Ach, ik weet eigenlijk niet waarom ik daar zo ambetant over loop. Misschien moet ik er zelf maar aan beginnen. Voor elke link die ik zie waarvan ik hem nog geen twintig keer op De Vlaamse Blogosfeer heb zie staan, een entry schrijven.

Dan kan ik bijvoorbeeld beginnen met dingen als Flickeur “uit de doeken te doen”. Het concept mash-ups uitleggen. Duidelijk maken wat een API is. Anderhalf A4–tje volpennen met nonsens die iedereen al lang weet.

En zal ik dan iets schrijven over hoe RSS feeds werken? En dan iets over die nieuwerwetse cee ess ess techniek? En die vreemde haa tee emm ell die achter elke webpagina zit? En dan naar de basis gaan—hoe zwengel ik mijn kompjoedder in gang?

En dàn als de grote opvoeder des volks binnengehaald worden, en als media-expert. Specialist ter zake, ik.

Een goed plan, wat?

Geschreven al luisterend naar: Palast Orchester mit seinem Sänger Max Raabe – Krokodile und andere Hausfreunde – Avalon

links for 2006-02-28

dinsdag 28 februari 2006 in Links. Permanente link | Geen reacties

Goeroe

dinsdag 28 februari 2006 in Computers en dingen. Permanente link | 14 reacties

Zegt Luc naar aanleiding van mijn vorige entry:

Als die mensen “dank u, goeroe” roepen, dan wijst dat er toch op dat ze tot dan toe van niets beter wisten? En dan heeft die ‘aansteller’ hen wel degelijk iets nieuws geleerd. De aanstellerij bestaat dan vooral in jouw perceptie.

Maar jouw houding is wellicht een beetje typerend voor de intellectueel die kakt op domme of onwetende mensen, die minachting heeft voor de typische VTM-kijker, en die vindt dat iedereen die iets mee te delen heeft, dat moet doen “zonder pretentie”. Naar goede Vlaemsche gewoonte: het boerke moet, als het iets mede te delen heeft, eerst zijn klak afdoen, nederig naar de grond kijken, en dan liefst in een zo informeel mogelijk taaltje zijn zegje doen!

Neen dus, ik kak niet op onwetende mensen. Wel integendeel, en om in dezelfde metaforen te blijven: ik krijg het schijt van mensen die doen alsof ze het warm water uitgevonden hebben.

Kijk, een voorbeeld. Een tijdje geleden (um, gisteren dus, op tinternet vliegt de tijd) stond op BoingBoing een entry en een vervolgpost die een prima kandidaat is voor zo’n entry waar ik het van krijg. Zo’n entry zou dan nog eens uitleggen hoe je een bestaande foto kan bewerken met Photoshop om hem er te doen uitzien alsof het een foto is van een schaalmodel. Zou een link leggen naar bijvoorbeeld de website van lensbabies waar je zo’n goedkope échte tilt-shiftachtige lens kan kopen. Zou ook de link leggen naar de Flickrgroep. En daar zouden dan mensen met verbazing op reageren. “Ooo maar meneer/mevrouw de fotografie-fotosjopmens wat bent u toch machtig goed!”

Kijk, als BoingBoing het al gedaan heeft, volstaat een eenvoudige link. En als er echt uitleg moet bij gegeven worden, is het dan “intellectueel” om verwijzen naar een pagina die het concept uitlegt? Of als er echt iets moet gezegd worden over die techniek, is het dan “minachtend” doen als ik erop wijs dat de oorspronkelijke link van BoingBoing naar een achterlijke uitleg gaat, die niet meer is dan een zogezegde Photoshop-tutorial met twee stappen (“1. maak een selectie met een verloop / 2. Pas de lens blur plugin toe”) die eigenlijk allebei konteverkeerd zijn?

Als ik het zou moeten doen, iets over die “techniek” posten, dan zou ik proberen wat meer te zeggen dan klakkeloos overnemen en doen alsof ik de grote jan ben. En dat hoeft dan niet belerend te zijn, gewoon wat zeggen over diafragma (bijvoorbeeld deze eenvoudige uitleg parafraseren of naar linken) en hoe dat gevolgen heeft voor hoeveel van je beeld je in focus kunt houden (scherptediepte, bijvoorbeeld dit hier parafraseren of naar linken), en een voorbeeld geven van een foto met veel scherptediepte, genomen met diafragma f/16:

Bureau f16

…en een foto van hetzelfde onderwerp met weinig scherptediepte, genomen met diafragma f/1.4:

Bureau f1.4

Dan zou ik uitleggen dat het doel van de oefening is om met Photoshop van een bestaande foto met veel scherptediepte naar een foto met weinig scherptediepte te gaan.

En dat er sinds Photoshop CS een plugin bestaat, Lens Blur, die kunstmatig scherptediepte aan een foto kan toevoegen.

En dan, vooral: dat die plugin niet noodzakelijk helemaal uniform moet toegepast worden op de hele foto (zoals dat kieken van die link van BoingBoing doet), maar dat je een “depth map” kunt maken, een zwartwitbeeld bijvoorbeeld in een masker of een nieuw kanaal, dat aanduidt wat “ver” van de camera is en wat “dicht” bij de camera is.

[Dan zou ik in ‘t kort misschien uitweiden over maskers en selecties en hoe zowat het belangrijkste van Photoshop is dat selecties geen booleaanse maar fuzzy logic zijn, maar dat is dan weer mijn dada, dus ik zou het misschien in een aside zetten.]

Ik zou er, foto voor ogen, op wijzen dat rechtsboven in deze foto het verst van de camera is en linksonder het dichtst, en dat dat wil zeggen dat je een verloop moet maken van rechtsboven zwart naar linksonder wit—misschien wel aanschouwelijk voorgesteld met een voorbeeldje, genre split screen:

Bureau f16-verloop

of misschien wel met een screen shot van hoe het er uitziet met zo’n masker toegepast:

Bureau f16-masker

En dan zou ik tonen hoe je in die lens blur zegt dat de bron van de depth map het nieuwe kanaal is:

Lensblur

En dan zou ik tonen hoe je door aan die “blur focal distance”-schuiver te schuiven, met één moeite enkel de voorgrond in focus zet:

Bureau f16-vals vóór

of enkel de achtergrond:

Bureau f16-vals achter

of, wat het doel van de oefening was, enkel het autootje:

Bureau f16-fake 

…misschien met nog eens, for good measure, de “echte” foto zonder scherptediepte bij plakkend:

Bureau f1.4

…erop wijzend waarom de illusie niet perfect is, en hoe daar iets aan kan gedaan worden—voorzichtiger uw masker tekenen bijvoorbeeld: hier stond het teveel schuin, het had meer horizontaal gemoeten. En dan zou ik misschien nog een aantal voorbeelden maken, en misschien een downloadbaar photoshopbestand erbij geven dat nog in lagen staat, met een complexer voorbeeld met masker al op voorhand gemaakt.

Zoiets dus. En is dat dan kakken op de VTM-kijker? Nee toch? Vooral als ik dat veel minder lapidair zou doen, in eenvoudige maar toch niet belerende taal? Met links en rechts misschien een grapje of een anecdote er door gesmeten? Toch?

En waarom doe ik dat dan niet méér? Omdat het verdorie maar twee handelingen zijn in Photoshop! Iedereen die ogen in zijn hoofd heeft en Photoshop staan heeft, redeneer ik, zal toch wel ooit al eens de verschillende plugins uitgeprobeerd hebben?

En iedereen die de lens blur-plugin uitgeprobeerd heeft, zal toch wel al op die vreemde “depth map” uitgekomen zijn? En zelfs als die mens geen Engels begrijpt, zal die toch wel al eens in de help-functie gekeken hebben?

En moet ik dat hier dan allemaal nog zitten uitleggen? Gelijk een schoolmeester?

…maar blijkbaar wel dus, ja.

Geschreven al luisterend naar: June Carter Cash – Press On – Wings Of Angels

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338