‘t Is niet alle maanden dat ik dat kan zeggen, maar: dames en heres, ge gaat verdomme ulder best mogen doen om mij slecht gezind te krijgen dezer dagen.
…en dan ga ik bij deze even de trap af naar beneden, alwaar Jan hysterisch aan het wenen is. Even kijken wat dààr aan de hand is.
update: ‘t was wening, om onbestemde redenen. Moe wellicht, en ambetant. Hoe gaat dat, hé? Hij wou een peer maar hij wou er geen alstublieft voor zeggen, en dan wou hij toch geen peer maar een kaasje, en dan wou hij een Fristi en moest hij zijn kaasje niet meer hebben en toen wou hij toch weer een stuk peer en heeft hij alsnog alstublieft gezegd. ‘t Is ne kadee.
olé to that!
Er zijn van die dagen het echt niet kapot kan. Hoera!