Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Rauw III: workflow

Stap één: foto’s van de camera naar de computer krijgen.

Ik haal de foto’s van mijn D70 naar de hard disk via een USB-kabel.

Ja, ik weet dat het niet de snelste manier is en dat het sneller zou gaan als ik het kaartje eruit zou halen en via een card reader de dingen zou inlezen.

Ja, ik weet dat het batterijen vreet, en het is me al meer dan eens overkomen dat ik de kabel liet zitten en een uur laten een onbruikbare D70 terugvond.

Maar: ik heb er nu een 2 gigabyte-kaartje inzitten, en ik doe daar liefst zo weinig mogelijk handelingen mee. En noem me paranoïde, maar ik doe liever zo weinig mogelijk mijn fototoestel open: al die mechanische operaties, dat kan niet goed zijn. 🙂

Van zodra ik mijn kabeltje in het toestel steek, schiet Nikon Transfer in actie, en worden de RAW-files gecopieerd:

Transfer

Ze worden in eerste instantie gekopieerd naar een eigen folder, die automatisch een naam krijgt op basis van de datum van vandaag—daarnet was dat \My Documents\My Pictures\20060407\.

Transfer2

 De beelden worden ook hernoemd, zodat ik later aan de filenaam kan zien wanneer de foto getrokken was, en vooral: zodat ik niet met dubbele bestandsnamen zit later, en dat dus elke foto die ik maak een unieke filenaam heeft.

Stap twee: grove schifting

Daarvoor gebruik ik tegenwoordig Pixmantec RawShooter Essentials 2006, een gratis programma, maar da’s eigenlijk zelfs toevallig, want zelfs als het te betalen was, ik zou het nog gebruiken.

Naar de directory met de foto’s gaan en alt-s voor slideshow doen:

Slideshow

Een zeer snelle preview, en een bijzonder eenvoudige interface. Onderaan het beeld wordt precies de nodige informatie getoond:

Info

In de grove schifting bepaald ik welke foto’s ik weg ga smijten, welke foto’s ik goed vind zonder meer, welke foto’s ik niet meteen top vind maar ook niet slecht, en welke foto’s ik niet meteen zeer goed vind, maar die ik wel wil houden.

RawShooter maakt die sortering echt wel enorm eenvoudig: weg = delete duwen; 1, 2 of 3 duwen op het keyboard smijt de foto in de juiste categorie en toont automatisch de volgende in de rij. De 49 foto’s van deze “sessie” waren op 2 minuten en veertig seconden geklasseerd:

Geklasseerd

In totaal 8 weg te smijten, 22 die ik eigenlijk zou kunnen weggooien maar die ik toch ga houden, 8 die noch goed noch echt slecht zijn, en elf waaruit ik er een stuk of drie, vier ga overhouden om op Flickr te zetten.

…en op dit moment hangt het er van af welk soort foto’s ik aan het bewerken ben.

Als het om macrofoto’s gaat, doe ik Photoshop open en doe ik de foto’s één voor één open via Adobe Camera Raw, bekijk ik ze tot tot in het kleinste detail, werk ik er de vuiligheid uit weg, doe ik waar nodig correcties en wijzigingen, combineer ik eventueel twee beelden tot een nieuw, enzoverder, enzoverder.

Maar als het om foto’s van mensen gaat, steekt het meestal zo nauw niet. En dan maak ik er me van af met de volgende gemakkelijkheidsoplossing.

*
*  *

Stap drie: kleurcorrectie

In eerste instantie bekijk ik alleen de foto’s in het categorietje “1”, en dit is de eerste keer dat ik de foto’s op 100% grootte bekijk. Het gebeurt dan ook vaak dat foto’s alsnog wegens bijvoorbeeld niet scherp genoeg van “1” naar “2” verwezen worden.

Zoals ik al zei: het is allemaal op het blote oog dat ik het doe, en hoegenaamd niet wetenschappelijk qua calibratie of kleurtheorie. Ik houd uiteraard een ernstig oog op het histogram, maar als het er goed uitziet naar mijn eigen goesting op mijn eigen monitor, dan is het al lang in orde voor mij.

Kleurcorrectie

Als ik er min of meer tevreden van ben, duw ik op “insert”, en wordt het beeldje naar de render queue gestuurd. En dan staan er na verloop van tijd een aantal geconverteerde jpegs klaar:

Geconverteerd

Stap vier: afwerking

De geconverteerde files hernoem ik…

Hernoemd

(yep, er is er ondertussen nog één gesneuveld), en in zeldzame gevallen doe ik nog een ingreep in Photoshop. Hier heb ik wat stukjes hagelslag van Louis’ wang weggesmurft, en de bestanden in Photoshop naar 1280 pixels breed verkleind—dat laatste had ik uiteraard ook in RawShooter kunnen doen.

Alle bestanden bewaren, de vier foto’s met een welgemikte rechtermuisklik en Send To Flickr, erm, naar Flickr gestuurd, en hopla.

Boterhammen - bijna op!

9 Reacties

  1. Die files lijken mij klein om jpeg’s op volle resolutie te zijn?

  2. Nee gij.

    In Photoshop even nagekeken met een 6 Mpixel jpeg:

    – quality 100: 2.254 MB
    – quality 90: 1.564 MB
    – quality 80: 972 KB
    – quality 70: 649 KB
    – quality 60: 457 KB
    – quality 50: 298 KB

    …en aan die grootte is er echt wel pratisch geen kwaliteitsverschil tussen 100 en 50. 🙂

  3. Amai. Dit café is hier zo laat nog open. Alleszins een interessante RAW dag op dit blog.

    Een deel van de stappen is zeer handig in Bridge te doen. Vooral een batch rename vanop je geheugenkaart naar een nieuwe map op je harde schijf. Net als de rating en previews.

    Maar die rawshooter zal ik zeker eens proberen als die voor Mac bestaat.

  4. Nope. Windows only. En die boot camp ga ik niet uitproberen.

  5. Um. Mac users zijn dom en ze stinken. 😀

  6. “Um. Mac users zijn dom en ze stinken.”

    ‘k Dacht al dat er hier thuis iets aan het rotten was, blijkt gedomme dat ik het zelf ben.

    Alweer merci Michel 😛

  7. hu 🙂

    Nee, ’t is gewoon omdat ik zelf geen Mac heb natuurlijk dat ik geen idee heb uit ervaring wat goed of slecht is.

    Als Bibble goed is, is het in ieder geval iets dat voorMac ook bestaat. Maar Steven en Bruno weten ongetwijfeld vééél meer dan ik op dat gebied, Steve Jobs-fanboys dat ze zijn. 😀

Zeg uw gedacht

© 2016 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑