Sacrébleu!

Ik ben door de band de meest tolerante mens ter wereld: praktisch niéts werkt me op de zenuwen, ik ben zo zen als een zeer oude en welhaast comateuze zenmeester op prozac.

…op een paar dingen na, natuurlijk, die me wél tegensteken, en waar ik me dan tot op zekere hoogte een beetje in kan opwinden. Een mens is ook niet van steen gemaakt, nietwaar?

Eén van die dingen is taal. Of beter: slechte taal. Of beter: doen alsof men een taal of een accent machtig is, terwijl dat niet het geval is.

Zoals veel van mijn hang-ups kan ik dat redelijk helder terugbrengen tot een incident in mijn jeugd, en kan ik dus ook meteen alle verantwoordelijkheid afschuiven op mijn ouders: in dit geval mijn vader en ik, in de keuken bij ons thuis, toen ik een jaar of acht moet geweest zijn.

Ik vond het nodig om, in de context van één of ander verhaal of grapje, een beetje lacherig een Amerikaans accent na te doen. Mijn vader, zo rap als tel: leer eerst Engels spreken, en lach dàn met accenten. Ik: diep beschaamd, want ‘t is waar: het komt neer op l’autre, qu’aimerait bien avoir l’air mais qui n’a pas l’air du tout en ook wel op faut pas jouer les riches quand on n’a pas le sou.

Maar goed, dus, sindsdien ben ik daar zeer gevoelig aan. [Of: gevoelig voor, uiteraard. Grammatica-nazis!] Vandaar dat ik lastig werd van Het Engels Van Het Meisje Pattyn, en vandaar dat ik nu ook een beestje ambetant loop: vanmorgen op de bus was ik aan het lezen in een boekje met kortverhalen. Eén ervan speelt zich in pre-revolutionair Frankrijk af. Uweetwel, om het met History of the World Pt. 1 te zeggen : “We don’t even have a language! Juste a stupeed accente! — She’s righte! We all talke like Maurice Chevalier! — Oh haw haw”.

Eén van de personages heet “L’Hero”. Gnââ! Dat-moet-Le-Héros-zijn! Om de twee pagina’s in het begin, en naar het einde meer dan eens per pagina staat dat verkeerd geschreven!

Of nog:

Their voices shouted the slogans of anarchy: “Vive le Republique! Le rois, la-bas!”

Mîîîî!!! Leve de republiek die plots mannelijk geworden is en haar accent verloren is? Dàààr, “een koningen”?

Of ook voortdurend dingen als “Merci, beaucoup merci” in plaats van “Merci, merci beaucoup”, “Petite ange” in plaats van “Petit ange”, heelder zinnen in het Engels behalve een “monsieur” en een “oui” hier en daar… grrr.

Euh, maar behalve dat: jazeker, alles in orde, alles in orde. Carry on.

Geschreven al luisterend naar: The Beatles – Magical Mystery Tour – Magical Mystery Tour

Elders over misschien hetzelfde

23.05.2006: Irritator 2000 | 15.01.2006: Tussentaal Top Vijftien | 01.10.2014: Gelezen: Deadhouse Gates | 22.09.2014: Gelezen: Gardens of the Moon | 15.09.2014: Gelezen: What If? Serious Scientific Answers to Absurd Hypothetical Questions | 06.09.2014: Gelezen: Intertwingled: Information Changes Everything | 04.09.2014: Gelezen: The Expanse 4: Cibola Burn | 31.08.2014: Gelezen: Er ist wieder da | 25.08.2014: Gelezen: A Feast for Crows / A Dance with Dragons | 11.08.2014: Gelezen: Rogues

16 Comments

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.