• YouTube – Say It’s Possible
  wow
  (tags: song youtube)
• Dell XPS M2010 Product Details
  Hm.
  (tags: Dell Laptop)

‘t Was vandaag één van de langste dagen van de afgelopen weken.

Begrafenis in Aalst, receptie na de begrafenis tot zo’n uur of halfzeven, dan naar mijn ouders de kinderen gaan ophalen die daar waren blijven slapen, rond kwart voor tien of zo thuis, en in de zetel gezegen.

Koppijn wegens headbangen en het niet meer gewoon zijn: Back in Black, Iron Man, Velcro Fly.

Rugpijn wegens, euh, niet de dag in de zetel doorgebracht hebbende.

Dood– en doodop, om mij eigenlijk niet meteen heel erg duidelijke redenen.

En ‘t is te warm om in bed te gaan liggen.

Gn.

Pf, er zijn maar vijftien opdrachten. Zwak. ‘t Laatste is “kelxly”, trouwens, maar het plezier zit in het zoeken, uiteraard.

update (en ook wel spoiler alert)

Stage 1: de naam staat gewoon in de foto (rsvt.htm).

Stage 2: idemditto (tykca.htm)

Stage 3: da’s zo’n SIRDS (o.htm)

Stage 4: zéér licht grijs op wit, levels in Photoshop brengen uitkomst (pylc.htm)

Stage 5: selecteren in IE maakt de tekst zichtbaar (shdfe.htm)

Stage 6: het “beeld” is eigenlijk een tekstfile, geef de url in (in een degelijke browser), en je ziet de code (syyk.htm)

Stage 7: bekijk de source van de pagina, het beeld heeft als bestandsnaam de code (mukki.htm)

Stage 8: niet alle letters hebben identiek dezelfde kleur. Verwijder de letters met afwijkende kleur blauw, en je houdt de code over (ca.htm)

Stage 9: de letters staan in het midden en zijn het enige dat echt helemaal zwart is, de rest is licht tot donkergrijs (uas.htm)

Stage 10: euh… de code staat gewoon in het beeld? (hvk.htm)

Stage 11: een doorschijnende png, niet al wat roze is, is roze. Verander de achtegrondkleur en je kan de code lezen (nybjcy.htm)

Stage 12: humor. De code staat weer in het beeld: een hele dunne L en dan een hele dikke I (LI.htm)

Stage 13: idemditto, de letter staat gewoon wat op mekaar geplakt (IOV.HTM)

Stage 14: idemditto, maar dan horizontaal tegen mekaar geplakt (IVVVO.HTM)

Stage 15: de code zit niet in alle kleuren, maar als je bijvoorbeeld de saturatie naar helemaal bovenaan trekt, zie je de letters al bijna heel goed (kelxly.htm)

• 1 – The Msscribe Story
  (tags: funny harrypotter fandom)
• 2 – WordPress how-to: Theme Options | The undersigned
  Useful. [via 7seconden]
  (tags: theme tutorial wordpress)
• 3 – What is a Lost Word?
  (tags: words reference language english)

Tradities, dat is genoegzaam bekend, zijn er om in ere te houden.

Het was vandaag de eerste dag (a) dat het warm was met veel zon en (b) dat ik thuis was en (c) dat er geen mensen in de buurt waren. Op dergelijke dagen zet ik me elk jaar Schaars Gekleed in de volle zon aan te bakken.

Met als gevolg: een stevige verbranding, maar ook wel: een goeie basis voor de rest van de zomer. En ook: het traditionele min-of-meer-schaapachtige zelfportret-voor-de-spiegel.

Wat voorafging:

Dat was 2003 en 2005 (2004 is te vinden op flickr maar ‘t is niet echt dezelfde pose ). Dringend tijd voor 2006:

Dit jaar heeft de bovenkant van mijn borstkas er vooral onder te lijden. Ai. Oei.

…en dat ik er geen één hoor dingen zeggen in de zin van “Vuijlsteke, ge zijt een kieken”!

Ah, Lio…

Zucht.

• 1 – Subscribe to Comments 2.0 [ Tempus Fugit | TxFx.net ]
  note to self: see if this one works better than the other one
  (tags: plugin wordpress)
• 2 – Joseph Houseal: The Vanishing Dances of Ladakh
  Fascinating.
  (tags: dance buddhism religion)

Vandaag naar een groepsgesprek voor een marktonderzoek voor een on-line jobsite geweest.

We zaten daar met een man of acht, en ik vrees dat we niet onverdeeld positief waren over de klant van het bureau dat ons uitgenodigd had. Nee, we waren vrees ik zelfs onverdeeld negatief over die website.

Toen ik nog niet wist dat het de klant was, heb ik iets gezegd in de zin van “bookmarks zijn onmogelijk en de back-toets werkt niet, tot zover voor mij deze website”. Enfin bon, ik zou hetzelfde gezegd hebben tegen de ontwikkelaar mocht die vóór mij gezeten hebben, maar misschien was ik wel iets diplomatischer geweest.

Er werd op een bepaald moment ook gevraagd naar hoe onze ideale jobsite er zou uit zien. Mijn bijdragen, onder meer…

1. Een even duidelijke home page als www.blogger.com. Ik moet in één oogopslag weten waar ik wat kan doen, en hoeveel stappen dat me gaat kosten.

2. Een even eenvoudige zoekfunctie als www.google.com. Ik wil niet zoeken in “(Aalter of Eeklo of Knesselare of Zomergem of omstreken) EN (trefwoord project management) EN (sector IT)”. Ik wil intypen “meetjesland IT project manager”. En dàn verder suggesties krijgen en zo.

Uiteraard: hoe minder gestructureerd de zoekfunctie en hoe minder menselijke interventie bij de opbouw van indexen en dergelijk, hoe moeilijker te maken. Maar goed, “pretend it’s magic” hé, altijd een goeie regel bij eerste fase-brainstorming over IT. :)

3. Even interessante interne links als www.amazon.com. In de zin van “mensen die deze positie interessant vonden, vonden déze ook interessant”. Zou kunnen nuttig zijn om de serendipiteit van print-advertentie te evenaren: op tinternet ben je nu toch nog altijd redelijk verplicht om eerst een min of meer niet-ambiguë zoekopdracht in te geven, terwijl je in een krant toevallig ook andere ads kan zien.

Door zo’n “related links”-functie zou je serendipiteit, maar intelligente en dus betere serendipiteit dan in kranten kunnen hebben.

Enkel mogelijk, uiteraard, als er genoeg job ads op staan en er genoeg gebruikers zijn, en als het goed geprogrammeerd is. Andermaal. Een patroon tekent zich af, en ik ga geen web twee punt nul zeggen. [oeps, te laat]

*
*    *

En ik dacht op het moment zelf aan iets dat ik persoonlijk een redelijke killer feature zou vinden in een jobsite: pendeltijd.

In de zin van “ik ben bereid om per dag x tijd te verliezen aan pendelen”.

Dus dat ik zou ingeven “ik wil tot maximaal twee uur pendelen elke dag”, en “ik woon in gent-centrum”, en dat ik dan jobs zou vinden die gecombineerd een half uur bus en anderhalf uur trein van mij verwijderd zijn, of waar ik met de auto op een uur heen en een half uur terug (files meegerekend!) geraak.

Als dit in een volgende versie van een jobsite zit: ‘t is mijn gedacht!

Een andere feature die misschien wel nuttig zou zijn: de mogelijkheid om on-line verduidelijking te kunnen vragen. Peer to peer, eventueel: een soort forum over jobs, maar dan wel gemodereerd en dus wellicht te duur om realistisch te zijn, want zoiets dreigt indien anoniem redelijk snel te verglijden naar over en weer gescheld. Maar interessanter dan peer to peer zou zijn een mogelijkheid om verduidelijking te vragen an de werkaanbieder: “is dit een senior of een junior-positie?” of “wat bedoelt u precies met ‘relevant diploma’? is gelijkgesteld door ervaring ook mogelijk, of moet ik er gewoon niet aan beginnen zonder diploma?”. En daar dan een soort individuele FAQ bij jobs uit distilleren.

Het viel me trouwens op hoe weinig mensen er eigenlijk geïnteresseerd waren in de doodads waar, kan ik me inbeelden, veel techies zouden in geïnteresserd zijn qua features: tracking, workflow, een control panel slash dashboard, een to do list, opvolging van sollicitaties, etc. etc. Basics, dat willen de mensen. En fijn zo maar ook.

Afijn. Iets meer dan twee uur daar geweest, eerlijk ons gedacht mogen zeggen over wat we wilden, drank zoveel we konden drinken, en een cadeaubon voor de Fnac bovendien: alle dagen wil ik dat doen!

Hé, wat een uitstekend idee!

Vlaanderen verdient beter dan extreemrechts!

Nee, echt serieus, een uitstekend idee. We gaan Antwerpen, Brussel en Gent op 1 oktober platleggen met concerten. Ongetwijfeld tot laat ‘s avonds, ongetwijfeld gepaard gaand met stàpels overlast, ongetwijfeld drugsgebruikers en marginalen aantrekkend.

Goed bezig.

En weet ge wat? Demoniseer nog een beetje de kiezers van het Vlaams Blok. En wat nog? Ah ja, zeg dat de stad en de administratie en de overheid zijn volledige samenwerking verleent, en houd dan nóg eens vol dat het niet zuiver anti-Vlaams Blok is.

‘t Is precies wat we nodig hadden.

Geschreven al luisterend naar: Laibach – Ljubljana-Zagreb-Beograd – Cari Amici Soldati Jaruzelski Drzava Svoboda

Hé, wat een uitstekend idee!

Vlaanderen verdient beter dan extreemrechts!

Nee, echt serieus, een uitstekend idee. Concerten in Antwerpen, Brussel en Gent op 1 oktober, net een week vóór de verkiezingen. In Fata Morgana-Vlaanderen, en zó ver op voorhand, en mits wat steun van media en verenigingsleven, zou het wel eens kunnen dat we een brede volksbeweging krijgen, en dat zowat elke stad zijn 0110–concert krijgt.

In alle geval beginnen ze in Leuven al aan de kar te trekken… Brugge, Oostende, Hasselt, Ieper, wat mij betreft Aalter en Meise: waarom niet?

Heel Vlaanderen op de been! Met een positieve boodschap, eens niét gebracht door de Usual Suspects die voor dezelfde al lang bekeerde linkse intellectuelen staan te prediken. Elke fanfare, charmezanger, harmonie, beginnende of gevorderde rock-, pop– of discoband: op markten, pleinen en straten!

En waarom beperkt tot Vlaanderen? Intolerantie en extremisme houdt niet op aan de taalgrens—Charleroi, Luik, Bastogne, Arlon, Mons, Ohain! En smijt een paar van die franstalige pipo’s naar hier, dat wij er een paar van de onze tijdelijk in de plaats geven!

Heel België op de been!

En dan een week bezinken, en warm fuzzy feelings van gemeenschap en samenhoren. En het besef dat de wereld groter is dan “mijn vuilbak is omver geschopt ik weet wel op wie ik stem” of “er heeft een hond in mijn park gekakt ik stem op het Vlaams Blok”. Dat we er allemaal samen iets van moeten maken. En dat het niet gemakkelijk is, maar da tmoeilijk ook kan. En dat we eignelijk, alles op de keper beschouwd, in het paradijs wonen.

En dan het logische gevolg: een klinkende nederlaag voor het Vlaams Blok. Terug waar het thuis hoort: de droesem van de maatschappij.

Geschreven al luisterend naar: Gorillaz – Live in London – Clint Eastwood

Ik voel me een hele held: kaartjes gekocht voor vrijdag Blue Note. John Zorn akoestisch Masada horen doen.

Ha.

• 1 – Inside AdSense: Meet Ivan the optimiser — but please, no paparazzi
  *insert retching noise*
  (tags: adsense google)
• 2 – WP Autoblog: A Syndication Plugin by Elliott Back
  Kinky! Could be either a splogbot thingy, or a really useful aggregator thingy.
  (tags: plugin wordpress)
• 3 – Happy birthday, America!
  LVB scales new heights of [ ] sarcasm [ ] stupidity [ ] humour [ ] ridiculousness. (please tick)
  (tags: politics)

…now you don’t: de nieuwe website van de stad Gent staat al een paar dagen aan– en af te knipperen.

Nu eens op www.gent.be de nieuwe site en de oude op www3.gent.be, en dan weer gewoon de oude op www en een foutboodschap op www3.

Ik had de site al aan een halfgrondig onderzoek onderworpen, en daarbij termen als niet slecht gebruikt, en ook wel benieuwd hoe dit ingevuld wordt, maar ook wel meer dan mij lief was tiens ook dit werkt nog niet.

De layout is in ieder geval in orde: fris, helder, duidelijk. De inhoud werd gerationaliseerd en beter verdeeld, er wordt gesproken van faceted navigation, van een centrale contactdatabank, enfin, zo’n beetje de dingen die een mens zou verwachten. En er zou 170 man informatie kunnen publiceren via het CMS—SmartSite, dat zijn sporen onder meer in Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag verdiende.

Rond halfvier vannamiddag verspreidde de Stad een persmededeling dat de nieuwe site gelanceerd werd, maar minder dan een uur later volgde een kort berichtje:

Momenteel kan de nieuwe portaalsite van de Stad Gent nog niet bezocht worden. De website werd vandaag aan de pers voorgesteld, maar is nog niet online omwille van grote technische problemen. Zodra de website online is, zal er een nieuwe persmededeling verspreid worden.

Tja.

Ik heb ook nog wel sites van een min of meer vergelijkbare complexiteit mogen lanceren, en ‘t is waar dat die zaken hoegenaamd niet even simpel zijn als ze lijken, maar lanceren en een uur laten wegens grote technische problemen weer intrekken? Da’s toch wel heel erg vreemd.

Als mens die met dergelijke dingen betrokken is geweest, kan ik mehelemaal inbeelden wat er op dit eigenste ogenblik gebeurt: het onbegrip en de nervositeit, de hoop en de wanhoop, de mengeling van paniek en ijzige kalmte.

Ach, ik mis het eigenlijk wel.

• 1 – The McCollough Effect – An On-line Science Exhibit
  Spooky!
  (tags: optical illusions)
• 2 – Vitamin Features » 15 Things you can do with Yahoo! UI
  (tags: tutorial yahoo javascript)

Haal boven de melancholische liederen—

By the time we’re done with dancing,
Elsewhere darling you’ll be glancing
And the night’s a river-torrent tearing us apart.
Merely melody entwined us,
Easily the ties that bind us
Break in fibrillations of the heart.
Don’t cry out or cling in terror
Darling that’s a fatal error
Clinging to somebody you thought you knew was yours.
Dispossession by attrition is a permanent condition
That the wretched modern world endures,
   
You drift away, you’re carried by a stream.
Refugee a wanderer you roam;
You loose you way, so it will come to seem:
No place in particular is home.
You glance away, you house has disappeared,
The sweater you’ve been knitting has unpurled.
You live adrift, and everything you feared
Comes to you in this undoing world.

Ik weet dat het allemaal niet zoveel voorstelt, maar onder meer in het kader van de toch-wel-toch-niet-lancering van de nieuwe site van de Stad Gent ging ik daarnet kijken naar één van die gelijkaardige sites die wij in de tijd gemaakt hadden.

Niet goed, ben ik ervan.

Hoe moet ik het uitleggen? ‘t Is alsof we zouden gewerkt hebben aan een huis, en dat daar over de jaren en maanden een tuin was bijgekomen, en meubels die iedereen graag gebruikte. En dat ik dan wel wist dat ze het huis gingen renoveren, maar dat nu blijkt dat het geen huis meer is maar een prefab-bungalow. Zonder meubels. Met een plastieken veranda en koterijen in plaats van een tuin.

Zowat alles wat er mooi en uniek aan was, is ondergebetonneerd.

Onthechting. ‘t Is niet belangrijk. Zen.

Maar ‘t steekt toch.

I’m fairly chortling with glee, me. See me chortle: gnyuk gnyuk.

Misschien wordt op dit eigenste ogenblik!! wel mijn nieuwe trekzetel in de living gemonteerd!

De oude—een stalen gevaarte van zeker 50 kilo—wordt trouwens niet weggegooid maar in de keuken geïnstalleerd. Als ze hem naar beneden krijgen, natuurlijk. Ik heb hem in betere tijden, rug niet kapot en zo, alléén een zeer nauwe trap opgekregen, maar ik heb er toen wel drie kwartier voor nodig gehad.

Geschreven al luisterend naar: The Dave Brubeck Quartet – Paper Moon – I Thought About You

Microsoft zal OpenDocument ondersteunen. Microsoft sponsort het Open XML Translator project, nu staat er al een gratis tool voor Office 2007 om .docx naar ODF om te zetten en omgekeerd. In de loop van binnenkort komen convertoren voor Excel en Powerpoint, en er komen er ook voor ouder Office-versies.

Boe! Awoe!

Nu pas springen ze op de kar, als de halve wereld dat al gedaan heeft!

We zullen wel zien hoe lang het duurt eer ze dat formaat ook embrace-and-extenden!

Ze doen het alleen voor de PR!

‘t Zal wel alleen met eenvoudige documenten werken, en als het ingewikkkeld wordt, zal er wel weer geld bij te betalen zijn!

Pff, ze hadden toch geen keuze meer, big deal.

Ze doen het alleen om OpenOffice de vernieling in te concurreren!

Geschreven al luisterend naar: The Dave Brubeck Quartet – Jazz At Oberlin – The Way You Look Tonight

• 8 Web Design Clichés of 2006 – Modern Life Is Rubbish
  true, true.
  (tags: design cliché)
• Computer Stupidities
  (tags: computer humour stories toread)
• Putting the Strunk Back in Strunk and White – Boxes and Arrows: The design behind the design
  (tags: analysis information reading content semantic)
• YouTube – The Colbert Report – 2006.06.20 – Snake Lovin’
  They can unhinge their jaws!
  (tags: video colbert)
• Imagining the Tenth Dimension – A Book by Rob Bryanton
  My brain hurts
  (tags: mathematics flash)

Op VTM is het een programma over autisten.

De commentaarstem heeft het over rollercoasters. Pas op: de stem was dus Vlaams hé. En toch had de stem het over rollercoasters.

Terwijl daar toch een proper Vlaams woord voor bestaat? Waarom heeft de stem het niet gewoon over montagnerussen?

Nee, zegt mijn betere helft. Zij spuugt roetsjbaan uit.

Eeyurgh! Roetsjbaan!

Tsss. Da’s nog erger dan Engels: Hollands! Whatever next? Gossiemijne bij wijze van uitroep van verrassing? Doeg als afscheidskreet? Sprood in plaats van spuitwater?

Dat zei mijn rug gisteren.

Allez ja, niet letterlijk “krak”, al behoort dat ook tot de mogelijkheden: een catastrofale collaps van mijn ruggengraat, als het titanium dat mijn rug bij elkaar houdt bijvoorbeeld door metaalmoeheid (het gebeurt!) plots zou doorknappen. Dan mogen ze me in het beste geval met een vuilblik bij elkaar rapen voor reparatie, en in het slechtste geval mogen ze me meteen afvoeren.

Nee, ‘t was figuurlijk “krak”. Door mijn schuld, door mijn schuld, door mijn grote schuld zegt de ex-kerkganger in mij nu al een dag aan een stuk: de nieuwe trekzetel was toegekomen en de oude stond beneden in de keuken op de natuurstenen vloer. Die oude zetel is zo’n model dat eigenlijk (vermoed ik) bedoeld was om ergens in een interieur vast te vijzen, zonder pootjes heeft maar wel met zo’n soort stalen reling met gaten voor schroeven en bouten onderaan.

Ik dus al meteen in paniek dat als er iemand in zou zitten, dat de vloer meteen helemaal kapot zou geschronst zijn, en dus als de gesmeerde weerlicht naar buiten om van die schuimrubber puzzelstukken voor kinderspeelmatten gegaan om onder de ijzeren relingen te wurmen.

Op mijn eentje de zetel opgeheven en er vier puzzelstukken onder geschoven. En bij de vierde keer opheffen was het prijs: verschot in mijn rug. Te vergelijken met? Wel, alsof men net met ijzerengetipte legerbottinen in uw rug geschopt had, op een blauwe plek die er al zat omdat men hetzelfde de dag ervoor ook al eens gedaan had.

Niet veel zin om daar enorm over te klagen op het moment zelf, mijn madam heeft dan negatief medelijden wegens mijn eigen schuld zijn, maar gedomme: het doet wel enorm vreselijk pijn.

Geschreven al luisterend naar: The Miles Davis Quintet – Relaxin’ with the Miles Davis Quintet – If I Were A Bell

Het Vlaams Blok, vandaag:

Gent, 7 juli 2006

Helmut Lotti
[adres weggelaten]

Open brief

Geachte heer Lotti

Ik verneem dat u op 1 oktober in Gent zal deelnemen aan het concert dat door Tom Barman georganiseerd wordt en niet toevallig een week voor de gemeenteraadsverkiezingen zal plaatsvinden. De initiatiefnemer heeft immers meer dan eens met zoveel woorden verklaard dat de concerten die hij op die dag op het getouw zet tegen het Vlaams Belang zijn gericht. Wat sommigen u ook mogen voorhouden, hij heeft daarbij het Vlaams Belang meermaals bij naam vermeld.

Uw deelname aan het project betekent niet alleen een provocatie ten overstaan van een miljoen Vlamingen maar ook ten overstaan van meer dan 20% van de Gentenaars (zie het resultaat van de jongste verkiezingen).

Dat precies u ook bij de zaak betrokken bent, verbaast mij des te meer dat u vader jarenlang een ijverige propagandist van het voormalige Vlaams Blok in Gent geweest is. Tijdens verschillende verkiezingscampagnes is hij samen met mij opgetrokken om affiches te plakken en ik herinner mij ook dat hij in die tijd wekenlang met een propagandawagen van de partij door de stad reed.

Zelf bent u in uw jeugd lid geweest van het VNJ, Vlaams Nationaal Jeugdverbond en bijgevolg zult u wel weten dat de Vlaams-nationalisten niet de kannibalen en de koppensnellers zijn waarvoor sommigen ze willen doen doorgaan.

Er is een tijd geweest, mijnheer Lotti, dat artiesten zich wijselijk slechts zeer gereserveerd ten overstaan van de politiek opstelden. Het zou misschien goed zijn daar naar terug te keren anders komen ze immers terecht politiek gewoel en gekrakeel en naar mijn mening is dit nu niet precies de biotoop waarin zij zich thuisvoelen.

Maar elk neemt uiteraard zijn eigen verantwoordelijkheid.

Wat er ook van zij, u hebt uiteraard nog wat bedenktijd.

Hoogachtend,

Francis Van den Eynde

Wat is de volgende stap? “Wij weten uw familie wonen, Dana Winner—u zou toch niet willen dat hen iets overkomt”?

Woorden schieten me tekort. Als er enige gerechtigheid is, zal dit als een loden boemerang vol scheermessen recht in hun gezicht terugketsen.

Geschreven al luisterend naar: Miles Davis Sextet with Cannonball Adderly, John Coltrane, Bill Evans – Definitive Performances – So What

• 1 – OpenAugment
  Time to break out Squeak. SmallTalk! Huzzah!
  (tags: interface computing history)

Grappig.

Open notepad, typ “.LOG” en duw enter om naar een nieuwe lijn te gaan.

Bewaar het bestand ergens, gewoon als een tekstbestand.

Als je het nu open doet krijg je telkens een lijn op het einde met tijd en datum. Ha!

[via digg]

‘t Was kiezen tussen Iedereen beroemd of AI. Die laatste hadden we op DVD, de eerste had ik nog niet gezien. Dus ‘t is alsnog één geworden in plaats van VT4.

Ik weet niet waarom ik Iedereen Beroemd indertijd niet gezien heb, maar ik had in alle geval ongelijk: zó’n fijne film! En leve Raymond trouwens: zó’n fijne muziek!

Niet om te zeggen dat AI niet goed is natuurlijk, wel integendeel. Maar nu ik het einde aan het bekijken ben: toch content dat ik er niet naar gekeken heb. Te triestig voor een dag als vandaag. Ik denk dat ik maar wegzap vóór ik helemaal in tranenland verzeil.

Een mens vraagt zich soms af…

Lava lamps in my officeHosted on Zooomr

De mannen van Zooomr: is dat geen praktisch één op één copie van een andere gelijkaardige site? Geraken ze daar niet mee in de problemen?

Tsk tsk. Het wordt een beetje genant, Tanguy Veys’ website. [http://www.tanguyveys.be/index.php?getnews=1&news_id=224 — een link gun ik hem niet]

Jaren en jaren en jaren aan de kar van het Vlaams Blok trekken, militant van het eerste uur, en toch moeten schrapen en trekken om postjes… jaar na jaar wordt het schrijnender, en het zal er wel veel mee te maken heeft dat Tanguy niet gemakkelijk in het gareel te houden is.

Mandatarissen van zijn partij, dat is genoegzaam bekend, moeten stil zijn en luisteren naar hun leiders. De weinigen die dat niet altijd doen zorgen steevast voor kleine barstjes in de facade. Alexandra Colen een tijd geleden in Humo en Verstrepen op zijn websitetjes zijn er twee die me zo meteen te binnen schieten, en er zijn nog wel een paar voorbeeldjes te vinden.

Tanguy is, op zijn eigen kleinstedelijke en kleinprovinciale manier, ook een beetje zo. Niet meteen gedreven door enige ideologie, voor zover ik zie, maar wel door een onverbeterlijke hang naar aandacht, en een bijna tastbaar genoegen in provocatie. Een soort mensen dat er altijd al geweest is, maar dat dank zij het internet pas echt tot volle bloei kan komen: de troll. Zo’n persoon waar maar één effectie “strategie” tegen is: niet in discussie treden.

Dus eigenlijk zou ik er hier niet over moeten beginnen, maar ach, het is te grappig.

Want wat heeft de olijkerd nu gedaan? Hij is verontwaardigd. Of hij doet alsof: ik denk niet dat iemand, hemzelf incluis, weet of hij het eigenlijk allemaal meent, en uiteindelijk maakt het ook niet echt veel uit. Maar hij is dus “verontwaardigd” dat een hele resem Vlaamse artiesten gezegd hebben dat ze meedoen aan de 0110–concerten.

En hij publiceert zowaar een lijst met websites en contactmogelijkheden en dergelijke van de entartete Künstler in kwestie. Spoort het internet aan om ze op andere gedachten te brengen. Pas op! Straks duw je die artiesten nog in een slachtofferrol! Verkeerd! Dat is de rol waarin het Vlaams Blok moet zitten volgens het script!

Overigens een handig lijstje voor die overgrote meerderheid die niet geloven in intimidatie en demonisering om de muzikanten in kwestie te bedanken en succes te wensen.

Op de Gentse Feesten zijn er wel meer dingen die niet te missen zijn.

Maar deze is echt wel serieus niet te missen:

De show is echt goed en echt grappig, maar meer dan dat: Gili is een mensch. Allen daarheen, echt waar.

‘t Zal exceedingly weird doen: zowel Zelie als Louis een week weg. Of beter: Zelie zeker een week weg, en Louis zeker tot maandag, en als het meevalt voor hem misschien ook een week.

Ze zijn helemaal gepakt en gezakt:

Op zo ongeveer alles voorzien, elk ook met twee wegwerpfototoestellen-met-flash om te documenteren.

En dus zitten we heel die tijd alleen thuis met Jan en Anna. Weird, weird, weird.

• 1 – YouTube – The Most Amazing Dog!
  awwww
  (tags: animals video weird dogs)
• 2 – Best Week Ever » Blog Archive » BWE: The Lost Mac Ads
  (tags: video mac funny apple)

Zo. Louis en Zelie zijn afgezet in De Panne bij de mutualiteiten.

Geen moment dat er ook maar een zweem van droefenis of zo was. Toen ze na de briefing van de leiding mochten vertrekken, hebben ze zelfs geen van de twee de tijd genomen om dag te zeggen.

Ondankbare honden, alletwee.

In het terugkeren van Zelie en Louis af te zetten voor hun kamp, in de auto, aan het lezen (in Paper Prototyping, overigens van harte aangeraden).

Plots een vlekje op mijn blad:

Op de foto hierboven in de buurt van de t, klik om duidelijker te zien: een donderbeestje. Thrips.

Unieke kans! Die beesten komen ‘t schijnt heel erg veel voor, maar ik heb er nog maar twee keer gezienin de paar jaar sinds ik een fototoestel heb dat ze min of meer kan vatten, alletwee de keren trouwens in de buurt van De Panne.

Bon, ik dus balancerend met dat boek op mijn knie, één oog op het beestje, zien dat het niet zou ontsnappen, één hand om het boek open te houden, en met de andere mijn rugzak open doen, D200 uithalen, stopsel van de 70–180 halen, 30mm van de D200 vijzen, stopsel op de 30mm, 70–180 in de D200 vijzen, deksel van de 70–180 halen, 6T uithalen, onderwijl voortdurend het boek draaiend om het beest niet van de pagina te zien lopen, 6T op de 70–180 draaien, ring van de SB-29 op de 6T vijzen, controledinges op de D200 steken, SB-29 op de ring klemmen, en dan met één hand de D200–constrocutie vasthouden (dat weegt dus een halve ton met al dat gerief erop), met de ellenboog het boek vasthouden, met de andere hand focuseren op 37cm, draaien naar 180mm, op M zetten, f/40, en dan proberen met die ene hand dat gevaarte op dat millimeterskleine beest gericht te houden.

Erin geslaagd om een aantal foto’s te nemen:

Zoals gezegd: niet evident wegens echt heel erg klein.

Ik zat er ook te dicht op, en de ringflits gaf teveel licht, dus ik dacht de flits eraf te halen en in de ene hand te houden, terwijl ik met de nadere hand het fototoestel vast zou houden, en met mijn derde hand… oeps!

Te laat:

Een hand te weinig. Boek dichtgeslagen. Donderbeestje dood.

Gone to meet its maker. Joined the thrips choir in-vi-si-bu-le. An ex-thrips, as it were.

Ik had ergens gelezen dat er tegenwoordig weer meer honingbijen zijn. Wel, bij mijn ouders is dat bijzonder duidelijk te zien: vooral de lavendel zit heel de dag vól met bijen. En hommels, en zweefvliegen, maar vooral met bijen.

En ‘s avonds en ‘s nachts? Dan wordt de wacht gewoon overgenomen door de nachtvlinders:

Oooo… Oxyd. Dàt was lang geleden. Via metafilter op Oxyd Extra en Enigma gebotst. Nostalgie!

Omdat niet iedereen Photoshop en/of de juiste fonts staan heeft, en omdat het gemakkelijker is te knippenplakken dan zelf te moeten het wiel opnieuw uitvinden:

<a href="http://www.0110.be/gent"><img alt="stem vree wijs" src="http://michel.vuijlsteke.be/0110/stemvreewijs-groot.png" border="0" /></a>

<a href="http://www.0110.be/gent"><img alt="stem vree wijs" src="http://michel.vuijlsteke.be/0110/stemvreewijs-kleiner.png" border="0" /></a>

<a href="http://www.0110.be/gent"><img alt="stem vree wijs" src="http://michel.vuijlsteke.be/0110/stemvreewijs-breed.png" border="0" /></a>

<a href="http://www.0110.be/gent"><img alt="stem vree wijs" src="http://michel.vuijlsteke.be/0110/stemvreewijs-button.png" border="0" /></a>

Ik heb er de html maar bij gezet, niet iedereen kan even gemakkelijk beeldjes op zijn website zetten.

En als ik iemand een plezier kan doen met andere formaten of zo: slaak een gilletje. “k Weet dat het niet veel is, maar ‘t is toch iets.

• 1 – Sports Vehicle Encyclopedia: strange vehicles
  (tags: reference weird vehicles)
• 2 – Tennessee @ Summer
  nnnnice
  (tags: webdesign design inspiration)
• 3 – Web Style Guide (Monash University)
  A classic.
  (tags: web styleguide)
• 4 – typolis: Sumaato: Flickr Map GeoCoding Bookmarklet
  Neat!
  (tags: tools geocoding google bookmarklet maps flickr geotagging)

‘t Zat er al een tijd aan te komen, maar nu kan ik echt praktisch niet anders meer: de computer moet geherinstalleerd worden.

Mijn laatste wapenfeit om dat te bespoedigen: ik heb zo’n programma dat mijn fonts inventariseert. Onlangs heb ik allerlei geherorganiseerd, en geen enkele van die fonts stonden nog waar ze vroeger stonden. Ik vond niet direkt een rescan-knop, dus: deleten die fonts, en dan manueel rescannen, juist?

Ah nee dus. Ik kreeg nochtans een propere melding: Removing fonts from the catalog. Do you want to also delete the font files from your disk? (Yes/No/Cancel/Help).

“No” geduwd, en inderdaad: de fonts werden niet verwijderd.

Maar: de fonts die geïnstalleerd stonden, werden wel allemaal gedesinstalleerd. Niet verwijders uit c:\windows\fonts, maar wel weggegooid uit de registry. Enfin, ik heb ze ondertussen min of meer teruggekregen, maar ‘t is niet zoals het zou moeten zijn.

Tijd! Voor! Een! Meesterplan!!

Even kijken…

1. De harddisk waar ik van boot is er maar één van 127 GB, die vijs ik eruit en steek ik in een andere computer als slave.
    
2. Ik heb nog een harddisk van 250 GB op overschot liggen, die maak ik leeg en formatteer ik.
    
3. Ik snor ergens een XP-installatiedisk op (waar zou die ook alweer liggen?), of misschien maak ik er wel een nieuwe, meteen met XPSP2 erop, en ik installeer XP opnieuw.
4. En dan: software installeren.

Miljaar, al die software. En het is binnenkort Gentse Feesten, en ik ben van permanentie voor Het Project dus ik moet echt wel een computer hebben… argl. Riskeer ik het wel om zonder computer te komen zitten?

Maar aan de andere kant: hij is echt wel praktisch helemaal naar de zak, mijn computer. Grmbl.

Aan de derde kant: ik zou kunnen beginnen met een redelijk blanco systeem. Wat het allemaal nog wat sneller zou kunnen laten verlopen ook:

• Microsoft: Office (tóch maar 2007, ik kan gewoon niet meer zonder)
• Adobe: Photoshop CS2, Illustrator CS2, InDesign CS2 (en Bridge, en Raw, en een stuk of wat plugins voor Photoshop)
• IView
• Directory Opus
• Notepad++
• Blogjet
• FeedDemon
• Firefox + een stuk of wat extensies
• Opera
• IE7b2
• Een download manager (Free Download Manager? of toch maar Reget? Reget had ik toch al betaald, dus misschien toch)
• TortoiseSVN

Hm. Ik ga er eens over nadenken.

Allez, ik zit hier nu al heel de tijd te kijken naar het voetbal, maar ik zie Dino Zoff gelijk nergens?

Ik wil ook nog eens een volume12 uithalen—’t was ook alweer lang geleden.

Niemand heeft daar iets aan, en ik schrijf er elders uitgebreid over, maar het doet effectief deugd om het eens half in het openbaar te zeggen terwijl er niemand weet waar het over gaat.

Euh.

Ik weet niet hoe het te formuleren.

Het is te herkenbaar, de betrokkenen zouden meteen weten waarover het gaat.

Tja.

Dan maar niet. Maar bij deze heb ik dan toch maar gezegd dat er dingen op mijn lever liggen.

Maar allez.

update: bleh.

update 2: Materazzi kan er anders ook wel van.

Eén dag werk, en ‘t is alweer vakantie!

Elluf juli! Take that, engelsmans! Niet jullie maar wij Vlamingen—Bruggelingen, Gentenaars, Ieperlingen—hebben de eerste overwinning op een ridderleger van betekenis bewerkstelligd.

En akkoord, het heeft niet véél uitgehaald, maar toch genoeg. Wie weet spraken we hier anders… euh… allemaal, euh… Frans.

Juist.

Maar maar, wat vind ik daar in mijn inbox? Een oproep om spam te sturen!

Zoals jullie waarschijnlijk al weten zijn onze twee oudsten weg voor een weekje (snif).
Ik weet dat ze het zeer zouden appreciëren als ze kaartjes zouden ontvangen (liefst afzonderlijk ook, kwestie van jullie op kosten te jagen

Adres:
Louis/Zelie Vuijlsteke
J-Club
Blauwe Distelweg 2
8660 De Panne

Doen!
Bedankt (in naam van Zelie en Louis)

San

Tee hee.

Geschreven al luisterend naar: Compay Segundo – El Parana – Penquito E Coleto

Van dezelfde meneer, Antony Gormley, die de magistrale Angel of the North maakte: Asian Field.

Via, onder meer, BoingBoing en Make, en zie ook Sidney Morning Herald

Geschreven al luisterend naar: Compay Segundo – El Parana – Penquito E Coleto

Komt hij naar huis of blijft hij op kamp?

Zou hij het wijs vinden of net niet?

Weent hij zichzelf ‘s avonds in slaap of blijven ze babbelen tot een stuk in de nacht?

Is hij eenzaam of heeft hij nieuwe vriendjes gemaakt?

Geen idee. Griezelig. Binnen een half uur weten we meer.

Geschreven al luisterend naar: Johnny Cash – American V – A Hundred Highways – God’s Gonna Cut You Down

update ‘t wordt blijven, wijs vinden, wellicht babbelen, en nieuwe vriendjes gemaakt. Hoera voor Louis!

Op een vorig werk moesten we ooit het ontwerp-, pre-press- en drukwerk doen voor een prestigieuze tentoonstelling in het Museum voor Schone Kunsten in Brussel.

Vele, véle tienduizenden affiches. Gróte affiches. Vierkleurendruk, degelijk papier, prachtig ontwerp.

Niet alleen affiches, maar ook kaartjes, folders, flyers, uitnodigingen, kleinere posters, programmaboekje, catalogus, enfin: the works.

Al die dingen wel door vijftig mensen gezien, nagelezen, gecorrigeerd, aangepast, herschreven, goedgekeurd, finaal goedgekeurd. Op ontwerp, zwartwitproef, film, kleurenproef, drukproef: goed voor druk.

Ik had er zelf niets mee te maken, maar ik vond het wel bijzonder indrukwekkend dat zich op het gelijkvloers va de drukkerij palet na palet begon op te stapelen. Ik zag de affiche voor het eerst toen ze bovenaan een stapel van duizenden soortgenoten lag.

En het eerste dat mij opviel? Een knoert van een spellingsfout.

Oeps. Herdrukken. Financiële kater. Slik.

Wel: dat overkomt mij dus ook heel de tijd. Een tijd geleden een belangrijke mail de deur uitgeketst, wel tien keer nagelezen, uitgeprint, nog eens nagelezen, en dan het ogenblik dat ik op “send” duw: merken dat er “oppurtunity” staat in de subjectregel in plaats van “opportunity”.

Zonet ook: een persbericht verstuurd, en pas nadien gemerkt dat er een komma in ontbreekt. Niets dramatisch hoor, maar scripta manent in gedachten: miljaaarrrr dat steekt!

Geschreven al luisterend naar: Johnny Cash – American V – A Hundred Highways – I Came To Believe

Op zoek naar meer over zijn groene-en-gele-trui-dubbelslag: terechtgekomen op zijn hoogsteigen dagboek van de Tour.

Groots! Machtig! Respect! en ook wel appaus!

• 01/07: Mijn voorgevoel klopte. Jammer genoeg.
• 03/07: Racewagen
• 04/07: Het hartje is van mijn helm verdwenen
• 05/07: Ik kom in een speciaal tenueke aan de start
• 07/07: Twee bergritten in het geel of geen criteriums
• 08/07: Heerlijk, een dagje zonder antwoord te moeten geven

Leve Boonen! Want zeg nu zelf, hoe schattig is dit niet?

Wil ik nog eens wat vertellen? Het hartje is van mijn helm verdwenen. De fabrikant van onze helmen zag dat niet graag. Die had liever dat de hele ploeg met smetteloze dingen reed. Ik was de eerste om daar iets op te tekenen en de rest begon er een hobby van te maken die dingen ook vol te krabbelen. En het is niet omdat ik Tom Boonen ben dat ik meer ben dan de rest. Maar ik heb ze allemaal toch een beetje liggen, op mijn manier. Ik heb dat hartje met die pijl door aan de binnenkant van mijn helm getekend. Daar kan niemand iets op tegen hebben.

Geef die mens een weblog!

Geschreven al luisterend naar: Johnny Cash – American V – A Hundred Highways – A Legend In My Time

Nummer umpteen in onze reeks “akelig stomme stommigheden ten huize V.”: drink eens in één ruk een liter lauw appel-mangosap leeg.

Ugh. Ik lig dood te gaan van de maagpijn.

Even op non-actief deze avond, denk ik.

• 1 – Soldiers charged in Iraq rape-murder case | Reuters.com
  Her identity card and a copy of her death certificate [...] show she was 14. Abeer Qasim Hamza al-Janabi was born on August 19, 1991 in Baghdad [...] She was found at home by a relative on March 12 and had died from “gunshot wounds to the head, with burns
  (tags: usa iraq war news)

In Wikipedia:

Reportedly, the deaf forensic lip-reader Jessica Rees was employed to analyze the video sequences with the help of an Italian translator. According to these reports, Materazzi spoke in Italian – a language understood by Zidane due to his time spent with Juventus F.C. – and first told him: “Hold on, wait, that one’s not for a nigger like you.” As the players walked forward, Materazzi allegedly said: “We all know you are the son of a terrorist whore.” Then, just before the headbutt, he was seen saying: “So just fuck off.” ^{[14] [15]}

En Zidane’s moeder is dus ziek en alles. Materazzi is een homo, bah.

Natuurlijk is het dom van Zidane, en natuurlijk had hij het niet mogen doen, maar toch. De tragiek! De menselijkheid!

‘t Is een rare dag vandaag. Het voelt aan als de stilte vóór allerlei stormen.

Zeer, zéér ongemakkelijk voel ik mij. Weird stuff.

Dwangneurose, da’s meteen zo’n vies woord. Koppigheid ook, maar op een andere manier.

Wat er ook van zei: ik probeer zeer hard vol te houden als ik mezelf of anderen ooit eens beloofd heb om iets te doen.

Eén van die dingen was dat ik me voorgenomen had om elke dag dat ik op de Dampoort was voor het werk, een foto te nemen.

Ik heb die foto’s een tijd lang gepost, tot een paar maand geleden. Niet dat ik er mee opgehouden ben of zo: nee hoor. Elke dag dat ik er ben in het terugkomen van Brugge, neem ik een foto. Elke week heb ik een thema, en elke laatste dag van de week neem ik een foto die het thema van deze week met dat van volgende week linkt.

Waarom? Geen idee eigenlijk. Want ik zet de foto’s, die (uiteraard) lang niet altijd goed zijn, eigenlijk zelfs niet meer on-line.

Misschien moet ik er eens een aparte website rond maken. Kijk, dit was de week van 19–23 juni. Thema: geel.

En ondertussen blijf ik dus maar gewoon verder foto’s nemen.

Thema deze week: blondines.

Dit beest, zo ongeveer even groot als een vingertop, zat op een afsluiting in hartje Brussel.

Ik had geen macro-lens bij, alleen mijn el cheapo 50mm, ‘t wil dus wel wat zeggen voor de grootte van het beest dat ik deze foto kon nemen:

Ziet er vervaarlijk uit, vele keren groter dan een normale wesp, zo’n angel-achtig ding achteraan, brr!

Wel: nee dus.

‘t Is een bedrieger, en van dichtbij zie je het meteen: haltertjes in plaats van een tweede paar vleugels zoals een wesp zou hebben. Een lid van de diptera en niet van de hymenoptera.

Een langpootmug begod! Meer specifiek: een gele kamlangpootmug, Ctenophora ornata. Niet meteen heel erg veel voorkomend in Vlaanderen, en dan nog vooral in vochtige bossen, waar de larven in rottend hout zit.

Die goed doet, goed ontmoet. En dat ik verdju niet meer op stap mag zonder macrolens en ringflits.

• 1 – Neatorama » Blog Archive » Kids and an Open Can of Paint, What Could Go Wrong?
  (tags: kids funny photos)

Is alcohol compatibel met databases?

En rum met migraties?

Is het wel een goed idee om een fles jenever te ledigen net voor men een site on-line zet?

<gebalde vuist>
    damn you Ilse Baetslé!
    damn you Hans Dekeyser!
    damn you Henk Rijckaert!
</gebalde vuist>

Sommige beesten maken het u toch wel echt té gemakkelijk.

Neem nu deze. De onderkant van de blaadjes van de rhododendron hangen vol velletjes:

De blaadjes van de rhododendron zitten vol van dit soort vieze blinkende vochtiguitziende nimfachtige dingen, die schuwgaweg telkens naar de andere kant van het blad scuttlen als je er in de buurt van komt:

Kom een beetje in de buurt van de rhododendron en een halve wolk van deze kerels vliegt op:

Jawel dames en heres: de rhododendroncicade, Graphocephala fennahi. Een vieze immigrant uit Noord-Amerika, die er bij mijn ouders nog eens verantwoordelijk is voor de verspreiding van Pycnostysanus azaleae. Bah, vies.

Wel een mooie cicade hoor, behalve dat ze vieze schimmels helpt verspreiden:

Meer informatie alhier. Moraal van het verhaal: ‘t is een vreeë vuiligheid, en ‘t is niet gemakkelijk om ervan af te geraken.

Katrien vraagt zich af:

Vanwaar in godsnaam kent ge toch de Latijnse benamingen voor al die beestjes? Of verzint ge er gewoon een goedklinkende naam voor die ‘t liefst nog op een Latijnse uitgang eindigt?

Wel, soms is het echt helemaal niet moeilijk. Er zijn een aantal beesten die ik meteen herken, van vroeger al ooit eens geweten te hebben, of van opgezocht te hebben, en de rest is meestal gewoon Google.

Je kunt meestal op het uitzicht van een beest afgaan om te weten wat het ongeveer is: in dit geval is het een cicade.
[Free Fun Factoid of the Day: cicaden zijn meer verwant met wantsen dan met sprinkhanen.]

In dit geval zaten die beesten met hoopjes op de rhododendron. Dus geef ik in cicade rhododendron op Google, en hey presto: een hele reeks verhalen over cicaden op rhododendrons, waarvan er een aantal spreken over de “rhododendroncicade”. Wat ik dus opnieuw ingeef in Google, en hopla: resultaat.

Daar zie ik de latijnse naam, Graphocephala fennahi, en voor de zekerheid geef ik die nog eens in op Google Image Search, om na te kijken of we het wel degelijk over hetzelfde beest hebben… en inderdaad.

Ik heb thuis ook wel een boekje met insecten, maar da’s eigenlijk een vertaald Duits boek, en er staat ook niet zoveel in. Misschien moet ik eens wat meer boeken kopen.

Want soms is het namelijk wél moeilijk om te achterhalen wat voor beest iets is: sommige zijn gewoon onmogelijk te identificeren zonder microscoop, dissecteerkit en wetenschappelijke naslagwerken—veel soorten kortschildkever bijvoorbeeld. Of bladluizen: veel mensen die schrijven ovr hoe ze te (proberen) bestrijden, maar nergens een identificatiegids te vinden.

Geschreven al luisterend naar: Raymond van het Groenewoud – De minister van ruimtelijke ordening – Ze dansen

• 1 – musiclens – in tune with you
  (tags: cool search visualization music)

Voorlopig heel in de rapte: een snel snel overzicht van een aantal van de zaken die veranderd zijn in de nieuwe layout van Gentblogt, na het vorige snel snel artikel over het nieuwe logo.

Niet vermeld: de interne navigatie, het taalgebruik, de nieuwe pagan’s (al bestaand of nog op stapel), etc.

Ook niet vermeld: de manier waarop we omgaan met planning en interne communicatie, wiki’s, mailinglijsten, etc.

Oók niet vermeld: de technische achtergrond van de site, WordPress, plugins, eigen PHP, etc.

Ik zweer het, ik zou er een boek over willen schrijven, over Gentblogt.

Misschien terwijl we overschakelen op Drupal, ergens in de loop van de winter.

Citaat van de week:

Word maar eens wakker in het lichaam van Philippe Dewinter… Om in de drang om graag gezien te worden, je verplicht te voelen het middelste deel van je wenkbrauw te epileren.

Go Vero!

De laatste, allerlaatste dag op het werk deze maand.

Hoera! Vakantie!

Nog een kwartier en ik ben er vandoor!

Geschreven al luisterend naar: Neil Diamond – The Ultimate Collection (cd1) – Song Sung Blue

• 1 – Solve Sudoku (Without even thinking!)
  (tags: howto sudoku)
• 2 – Light Side Up Productions
  (tags: prank video)

Blue Note Record Festival, that is.

Sound Plaza uit de verte gehoord, niet meteen onder de indruk.

David Murray & the Gwo-Ka Masters: fijn. Murray is één van die legendes uit de jazz. Geen mens die op zijn gat blijft zitten en voortdurend zijn repertoire van dertig jaar geleden recycleert, maar wel een mens die blijft experimenteren en zoeken.

Zoals hier: de Caraïben en creoolse muziek . De mannen op de gwo ka, Klod Kiavué and François Ladrezeau uit Guadeloupe, deden dat uitstekend—zowel percussie als zang, en het swong gelijk een aantal beesten.

En dan de top of the bill, John Zorn.  Masada, highly recommended, en John Zorn, De Grote John Zorn, nee?

Nee dus.

Het begon met een soort minutenlange klankexplosie. Vier ongetwijfeld uitsekende muzikanten, die op trompet, saxofoon, contrabas en percussie een geslaagde impressie brachten van “mama kijk ik kan hier zo luid mogelijk lawaai mee maken” door een vijfjarige.

Had ik al gezegd dat het luid was? Wel, het was pijnlijk luid.

De man stapte binnen in een hoodie met een davidsster op de schouder en een soort camouflage-legerbroek (misschien minder dan diplomatisch op een dag dat Israel Libanon aan het platbombarderen is, maar kom), gunde het publiek geen oogopslag, en speelde de autoritire dirigent.

Bon, een mens denkt dan: dat eerste nummer, dat is om de zaal wakker te krijgen, wachten op het tweede nummer dat het echt begint. Helaas: het tweede nummer zette inderdaad de toon, en niet alleen op muzikaal vlak.

De aankondiger had het al gezegd: foto’s mogen énkel tijdens het eerste nummer, De Grote John Zorn wenst geen foto’s te zien nemen nar het eerste nummer, en De Grote John Zorn wil ook geen video-opnames. Behàlve natuurlijk het BNRF-team, dat instaat voor de videoschermen.

Buiten De Grote John Zorn gerekend: bij het begin van het tweede nummer mocht de cameraman van BNRF het ook afbollen. En niet eens subtiel of zo: Zorn meteen naar het podium, en met zo’n “weg, stinkend vullis”-gebaar werd de man aan de camera weggejaagd. Er kwam boe-geroep uit de zaal—geen idee of het voor Zorn dan wel cameramens was.

Muzikaal werd de toon ook gezet. Nummertje twee was een soort klezmer-deuntje, vakkundig de nek omgewrongen.

Niéts spontaniteit, niéts spannend, niéts meeslepend… euh, niéts eigenlijk. Saai, saai, doodsaai. En ook al veel te luid.

Twéé soorten nummers dus: “experimenteel” gedoe waar de link met muziek, laat staan jazz héél ver te zoeken is, en doodbrave bourgeois-klezmer op sterk water gezet door een controlefreak.

Want maak geen vergissing: de drie andere muzikanten waren ontstekend, en de mannen zijn ongetwijfeld na jàren als een geoliede machine op elkaar afgespeeld, maar De Grote John Zorn vond het nog altijd noodzakelijk om zo ongeveer elke ademstoot van de kerel aan de trompet, en—vooral—elke individuele klop op de drums van de drummer te coördineren door middel van ongeduldige, autoritaire handbeweginkjes.

Hatelijk, hatelijk, hatelijk.

We zaten daar met vier, en achteraf bleek dat we eigenlijk al vanaf het tweede nummer allevier weg wilden. Sandra en ik lagen bijna in slaap—had ik al gezegd dat het echt wel saai was? geen afwijkende noot, alle muzikant bijna fascistisch in de pas, geen halve seconde naast de maat?

Enfin, ik heb de laatste twee of zo akeligheden maar met een half oor beluisterd: gelukkig had ik een boek mee en was er genoeg licht.

Niet voor herhaling vatbaar. En zeggen dat zo ongeveer élke andere avond van het festival wél een uitstekende aflsuiter heeft, ‘t is godgeklaagd.

Mijn John Zorn-hoofdpijn is nog altijd niet weg.

De kinderen zijn thuis—van 9u30 tot 14u30 of zo praktisch non-stop in de auto gezeten, De Haan via Sint-Goriks is niet aan te raden.

De computer doet raar.

En ik ben doodop.

De artikels van vandaag staan er op één na allemaal op, ik denk dat ik maar eens naar mijn bed kruip.

Deze stond een tijdje geleden in onze straat:

Een mens kan het zo gek niet bedenken.

Urgh.

Het was echt een zéér slecht idee van mij om mijn computer niet te repareren vóór de Gentse Feesten.

Aan de andere kant: voor hetzelfde geld had ik hem niet gerepareerd gekregen, en zat ik nu zonder computer natuurlijk.

Maar zoals het nu is, is het hoegenaamd niet meer grappig. Ik ben van corvee voor Gentblogt: alles wat er op gepubliceerd wordt in de voorzienbare toekomst, gaat door mijn handen.

In een normale week en met een normaal werkende computer is dat nog wel min of meer te doen, maar tijdens de Gentse Feesten en met een computer die crashet om de drie kwartier, waar Photoshop geen files meer kan saven zonder te ontploffen: niet fijn. Ik ben van pure frustratie deze middag een uur of twee in mijn bed gaan liggen.

Enfin, ik denk dat ik nu ongeveer overal workarounds voor gevonden heb, dus met wat geluk geraak ik morgen buiten het huis.

Maar allez… Stelt iemand op Flickr de vraag of deze foto met fake tilt shift gemaakt is:

Nee dus. Da’s gewoon een 30mm aan 1.4, en dus met weinig scherptediepte.

Fake tilt shift is een akelige tutorial waar ik al sinds enige tijd redelijk nijdig op loop, die probeert het effect van scherptediepte in een foto na te bootsen.

Tilt-shift, da’s iets dat je met een héél dure lens maakt, of net met een héél goedkope lens.

Deze hieronder zijn met de goedkope variant gemaakt.

Dringend tijd dat ik nog eens uit mijn luie zetel kruip en foto’s maak, trouwens.

Maar niet vandaag. Can’t be arsed.

Of misschien alleen voor wat klein grut in de tuin, straks.

Kijk, vieze beesten op de rozen:

Geen rupsen, veel erger dan dat: larven van zaagwespen.

Een mooi ballet van opgeheven staarten, dat wel, maar ze vreten alles op wat ze tegenkomen, en ze zijn vooral voor rozen dodelijk.

Een paar foto’s gemaakt, en ze dan tot een vroegtijdige dood veroordeeld.

Onder de hiel van mijn moeder. Stérf, viezeriken!

• 1 – The Internet is old news and boring.. Deal with it – Blog Maverick – www.blogmaverick.com _
  (tags: Web2.0 internet)
• 2 – Signum sine tinnitu–by Guy Kawasaki: The Ultimate Mommy Blog List
  (tags: parenting blogs moms)

Godverdoeme.

Mijn hoofd, als het er niet opgevezen zat, ik zou het vergeten. Ik had een pas voor Wim Helsen vanavond. Om een review te posten op Gentblogt.

Ik zit al heel de tijd met de redactiekalender voor mij, en daar zie ik al dagen aan een stuk die review voor morgen ingepland staan, dus ik kon er niet naast kijken nochtans.

Maar ik was vanavond zo druk bezig dat ik het verdju helemaal uit het oog verloren ben.

Stoopid, stoopid, stoopid.

Tiens, wat ziet mijn lodderig oog?

RSS feeds, zowaar, bij Knack.

Zo, Jan is geopereerd.

Alles in orde, geen problemen, hij loopt alweer een paar uur rond te lopen en te spelen.

Sandra is er vanmorgen om halfzeven mee aangezet, hij was de allereerste vandaag om geopereerd te worden… maar hij moet na de operatie wel nog eens gezien worden door de dokter.

De dokter, die pas de ronde doet nadat hij de laatste operatie gedaan heeft.

Wat gemakkelijk rond een uur of vijf vanavond zou kunnen zijn.

Godgeklaagd.

Hola, Fillet, “gekluisterd”? Them’s fightin’ words!

Akkoord, ik ben minus een paar ruggenwervels in mijn rug, en ja, ‘t is waar dat ik veel tijd in mijn trekzetel doorbreng, ook en vooral wegens vergaan van de pijn na een werkdag, maar!

Maar! Dat ik op dit moment de week door ga brengen in mijn trekzetel, heeft minder met pijn te maken en meer met mijn van-permanentie-zijn voor Vlaanderens eerste (euh, en beste, meest dynamische, trala) stadsblog, Gentblogt!

Broodroof!

Wat moeten potentiële werkgevers nu wel denken? Dat ik ongelukkig ben, in de zin van “och here kijkt dat kindje met zijn scheef wezentje ‘t is ongelukkig”?

Neen! Ik heb een full-time job! Ik pendel over en weer naar Brugge! Ik ben gezond! Recht van lijf en leden! Fitter nu dan in de twintig jaar ervóór! Mijn weblog geeft een vertekend beeld! Conctacteer mij in ‘t echt voor meer details!

[En behalve dat: ‘t is waar wat meneer Fillet zegt, en zelfs in die mate dat ik hem bijna met Koen zou aan durven spreken. Ik lees hem ook al sinds jaar en dag.]

• 1 – Family History
  Woot! Lorelle has a family history blog too!
  (tags: blog genealogy)
• 2 – Souptoys – Get Toybox
  Free!
  (tags: software physics games windows)
• 3 – Neutraal Moresnet
  (tags: history)
• 4 – § 113. The mystery of the Declaration of Independence
  (tags: humor typography history)

Schrijf ik nogmaar net dat ik in de zetel zit om voor Gentblogt te schrijven, nog geen uur na schrijven krijg ik een offer I couldn’t refuse doorgetelefoneerd: afzakken naar Bataclan, alwaar Sandra met onze vier koters, Steven en Mieke met Saar, en Henk en Ilse zaten te loungen.

Ha.

En zo heb ik mijn eerste avond Gentse Feesten net achter de rug. Bataclan, optreden van Gunter Lamoot (hij vond het zelf zo-zo, ik vond het grappig—ik vrees dat ik zo ongeveer alles wat hij doet wijs vind), dan afgezakt naar Baudelo, daar junk food binnengestoken en aan tafel gezeten met de kinderen.

En dan naar huis.

En dan naar de administratie-pagina’s van Gentblogt, de mailinglijsten, de flickr-pagina’s en de GMail-accounts om mijn backlog in te halen.

O, o, o.

Mijnheer, u bent een zielig personage.

U bent zo zielig dat ik bijna medelijden zou hebben met u.

Maar ik heb geen medelijden, mijnheer, want u bent een sinister kereltje. U bent het soort persoon dat in een bepaald genre griezelige boeken voorkomt, en waarvan men hoopt dat ze enkel ingebeeld zijn.

U past, mijnheer, onder verscheidene hoofdingen in het woordenboek. Ook onder verscheidene hoofdingen in een handleiding voor zielenknijpers, ongewijfeld, al is dat mijn domein niet.

Ik hoop, mijnheer, dat u zichzelf ooit tegenkomt. Dat u met uzelf geconfronteerd wordt. Misschien, kan u alleen maar hopen, is het toch niet waar wat u stilletjes eigenlijk weet: u bent een mislukking. Van geen tel. Irrelevant. Een voetnoot. Het kan niemand schelen wat u denkt of doet.

Een zielig figuur, mijnheer. U wordt uitgelachen, ook door de mensen waarvan u denkt dat ze uw vrienden zijn. U bent belachelijk.

Mijnheer: u bent dom en u stinkt. En ik heb al teveel woorden aan u vuil gemaakt.

‘t Werd tijd: Lightroom beta voor Windows is toegekomen.

Ik had deze al ooit wel gezien, maar nu ook dankzij de magie van YouTube:

AT-AT Walker, anyone?

Ik vermoed dat ze dat irriterende geluid wel weg zullen krijgen. Dan nog zoeken hoe ze het ding minder kunnen doen lijken op een siamese tweeling die dringend naar toilet moet.

Inglisj teeksj joe pleesjes, zoals de juffrouw in de taalreclame het uitsprak: Hollanders en Engels, het komt meestal niet goed.

Ik kan er me ook in opwinden, wat wel vreemd is: andere accenten steken me làng niet zoveel tegen. Finnen met hun sibilante klankjes, Spanjaarden die overal een e– vóór zetten, Italianen die overal een -a achter zetten, Fransmans met hun, euh Frans accent: allemaal geen probleem mee.

Maar dat ge-sh en dat klankvervormen van die Nederlanders: awoe!

Op één uitzondering na. Eén enkele uitzondering.

The Nits vergeef ik het. Hofstede mag Dunglish doen.

Sandra en ik, toen we elkaar leerden kennen (decennia geleden!), hadden allebei alle platen van The Nits. Ze maken geen slechte platen. Leve Nits!

Vanavond treden ze op, op de Gentse Feesten. Ik heb er bijna spijt van dat ik niet kan gaan.

…maar ik vertrouw erop dat het Radiofonisch Instituut Decroubele—hij die Maria Teresa van Madredeus als een zuiderse krote omschrijft—een review van homerische proporties zal presteren.

• Xulon – MvBlog powered
  Oh, the humanity.
  (tags: blog gnnn)
• the show with zefrank – 05-08-06
  (tags: video)
• YouTube – Knights of the Round Table – Star Trek TOS
  (tags: video python mashup startrek)
• ZDNet.be news – Belgische sites krijgen hackers op bezoek
  oh, if *that’s* all it is…
  (tags: hackers)

Gisteren tot ergens na vier uur wakker gebleven om te wachten op teksten en foto’s.

Liggen draaien tot vijf uur of zo. Vanmorgen met de warmte om zeven uur of zo weer wakker, en dan wat blijven draaien tot iets na acht.

‘t Zal nu geen waar zijn. Mijn laatste wapenfeit voor vandaag is de nieuwe FVDD, en de rest is voor morgenochtend.

HA!

Miljàààrrrr Floyd Landis, ‘t is toch ne numero.

Homerisch. Legendarisch.

Teruggekeerd naar 31 seconden achterstand op de Gele Trui, na gisteren tien minuten verloren te zijn.

Schóón.

Da’s nu al de tweede dag op rij dat mijn Google Talk er mij van op de hoogte brengt dat één welbepaalde persoon in de contactlijst niet langer vuil is:

Tee hee.

• Music For Kids Who Can’t Read Good: The Evolution of “Crazy”
  (tags: crazy mp3 music cool)
• YouTube – Gnarls Barkley – Crazy EXCLUSIVE Slow Version LIVE!!
  (tags: crazy video)
• YouTube – Gnarls Barkley Live on Conan O’Brien
  (tags: crazy video)
• Avenue A | Razorfish Enterprise Solutions
  (tags: design work)
• The Observer | Review | The 50
  (tags: music lists history toread)
• Official Zooomr Blog : Want to Know Where the Coolest Lava Lamps in the World Are?
  Kcheh.
  (tags: me)

Op de website van The Guardian gezien: 50 Albums That Changed Music, over de afgelopen 50 jaar. 

Niet zeker dat ik het helemaal eens ben met de keuzes, maar ik ben dan ook geen muziekverslaggever.

Wat me wel zo’n beetje iieeuw deed doen, was het besef dat ik van die platen er bijna de helft bewust heb weten uitkomen. Brr.

De vier meest invloedrijke jaren, volgens de lijst:

1967

• The Velvet Underground and Nico. Ontdekt toen ik op kot zat in, eumm… 1990 of zo? Niet meteen ondersteboven van geweest. Nog altijd niet. Volgens de lijst nochtans de meest belangrijke plaats van de afgelopen vijftig jaar. Hm.
   
• Sgt Pepper’s Lonely Hearts Club Band.  Uiteraard. Ontdenkt in de platencollectie van mijn vader, ergens rond 1980 of zo. Wél ondersteboven van geweest. Nog grijzer gedraaid dan ze al gedraaid was.
   
• Aretha Franklin,  I Never Loved a Man the Way I love You. Heb ik niet. Ken ik ook niet. Ja, Respect ken ik uiteraard wel, uit The Blues Brothers.
   
• Jimi Hendrix, Are You Experienced. Jaha! Ergens op school ontdekt, ‘t zal wel zo rond 1986–87 geweest zijn. Voor de novelty-factor toen, uiteraard.

In 1973 ken ik eigenlijk maar één van de vier platen: Pink Floyd’s Dark Side of the Moon. Uit de platencollectie van mijn vader. Beluisterd en herbeluisterd en herherbeluisterd, van ergens midden de jaren ‘70 tot midden de jaren ‘80. En dan zelf gekocht begin de jaren ‘90.

De drie andere (The Stooges’ Raw Power, The Wailers’ Catch a Fire. en Herbie Hancock’s Head Hunters): connais pas. Gaten in mijn cultuur, ongetwijfeld. Ik zal ze nog eens moeten kopen vermoed ik. 

De platen van 1984 zou ik bewust moeten weten uitkomen hebben. Wel, Purple Rain  en Run DMC wel. En The Smiths heb ik achteraf leren kennen via Sandra. Alledrie platen die uitstekend vind, overigens. Maar Youssou N’Dour’s Immigrés , daar had ik nog niet van gehoord. N’Dour vind ik uitstekend, dus ik denk dat ik die wereldschokkende plaat maar eens op mijn kooplijst zet.

En dan het vierde jaar in de lijst meest invloedrijke jaren: 1991. Weird. Nirvana’s Nevermind. Iederéén kent die. Maar zijn Blue Lines  van Massive Attack  en Screamadelica van Primal Scream en Frequencies van LFO écht zo invloedrijk?

Allez ju dan.

Zelie daarnet, komt helemaal giddy naar mij.

Papa! Straks is het vuurwerk! En Helena gaat daar ook zijn! En ik mag daarnaartoe!

Ze gaat op de zetel zitten, knijpt haar ogen toe, en neemt haar buik vast alsof hij op barsten staat:

Ik ben zo nerveus en ook zo gelukkig papa!

En dan slaakt ze een diepe diepe zucht:

Djiezes! Ik kan mijn geluk niet op!

Yep.

Oooo een schattig knorretjesoctopusje:

Vanop New Scientist, via onder meer Digg.

Tja.

Het wordt ook helemaal zielig als Jay Allen de ronde van de blogs doet om zich wanhopig te verdedigen, met de hulp van één gebruiker, een zekere Su.

Ook vreemd hoe men zich hier en daar opwindt over Movable Type, terwijl iedereen dacht ik toch ondertussen weet dat MT de mannen van 6A waarschijnlijk niet veel meer kan schelen—dat ze zo ongeveer alles op Typepad en Vox zetten?

Het zou geen waar meer zijn, in het Huidig Climaat™, maar Gainsbourg is zó goed:

…en hij heeft gemeen met de écht groten (Marx Brothers, Zappa), dat hij niet veroudert.

Groots.

Vies.

Vanmiddag eten gemaakt (puree met curry en erwtjes, fishsticks—mmmmm).

Blijkbaar iets te warm in mijn mond gestoken: ik heb een grote en groeiende blaar op mijn verhemelte.

Bah.

‘t Doet niet echt veel pijn—een beetje pikken, da’s alles.

Maar toch vies.

update blaas gesprongen. ai, pijn.

YouTube, ik zweer het…

Een niet-uitgezonden pilot voor Buffy. Als ik dergelijke dingen tegenkom, download ik ze altijd voor de zekerheid: ik vertrouw het niet dat ze er binnen een maand nog op gaan staan.

• Silver Linings and a Cross of Gold (Harpers.org)
  (tags: article crazy israel war religion)
• Photo in the News: Dino Species Flew Like a Biplane
  (tags: biology evolution science)
• YouTube – What Mormon Theology Is Really All About Cartoon
  (tags: funny religion video)
• Dr. Dobb’s | An Algorithm for Compressing Space and Time | March 1, 2006
  (tags: development programming toRead)
• Independent infographic (kottke.org)
  Indeed
  (tags: politics infographics)
• Rosy Lipped Batfish
  Freaky.
  (tags: animals)

Regen op de Gentse Feesten, ‘t is eens wat anders.

Ik zou eigenlijk moeten uit huis gaan, en foto’s nemen, en optredens bekijken, en dingen doen, en allerlei. Maar ik heb er niet echt veel zin in. Niet dat ik me slecht voel of depressief of zo, hoegenaamd niet. Gewoon: niet veel zin.

En ‘t is vreemd, maar het is wel alsof zo’n beetje overal rond mij mensen met wat-heet-een-dipje zitten. Misschien omdat één helft van de kennissenkring op vakantie is? Of misschien het besef van “damned—dit is nu die vakantie waar ik het hele jaar naartoegeleefd heb, en die nu alweer bijna over is”?

Het besef dat er ook dit jaar niets in huis is gekomen van de stapels goeie vakantievoornemens? Dat de boeken ongelezen zijn gebleven, de DVD’s onbekeken, de grote kuis zal moeten wachten?

In alle geval: ik heb nog een goed voornemen. Ik ben van plan om volgende week het huis op te ruimen. Al was het maar om een zeer prangende praktische reden: ik ben mijn portefeuille kwijt, en ik heb hem dringend nodig. En ik vermoed dat hij ergens in huis ligt, maar wààr: geen idee.

Eenvoudige manier om te weten of een weblog het nog lang gaat uitzingen: kijken hoeveel keer de mens achter het weblog zich verontschuldigt dat hij/zij te weinig post.

Het begint met “sorry, maar ik heb het even te druk, het zal eventjes minder worden hier”.

Dat een paar keer.

Volgende stadium is dat het een paar dagen stil blijft, en dat er dan een half postje komt dat wanhopig probeert te doen alsof het echt geen dagen geleden is, en met ergens “sorry hoor, maar het is hier echt ver-schrik-kuh-luk druk geweest”.

Daarna: een week of twee geen nieuws. En met elke dag die voorbij gaat, worden de dingen minder belangrijk, en is er minder te schrijven: “is dit nu echt genoeg de moeite dat ik er de radiostilte voor verbreek?”

Dan komt er een postje van “excuus, life got in the way”.

Een maand later: “ja, ik zou hier eigenlijk nog eens iets moeten posten”.

En dan blijft het stil.

Nee, dan liever Eskimokaka-gewijs: go out with a bang. Ik dénk dat het ogenblik dat iemand met een weblog of een andere website zich moet gaan verontschuldigen, dat het dan al een verplichting geworden is en niet meer iets dat je voor het plezier doet.

En ja, dan zou het voor mij ook niet meer hoeven: verplichtingen zijn er voor tijdens de werkuren.

Euh, en meer moet daar niet echt over gezegd worden.

Behalve misschien een welgeplaatste w00t of zo.

Nee, ik zou niet mogen op ‘t internet zitten met mijn kredietkaart. Dingen kopen op ‘t internet is duur en we hebben geen geld meer.

En nee, ik zou geen spekken mogen kopen. Spekken zijn slecht voor de gezondheid.

Maar!

Hoe kan een mens weerstaan aan een doos chocolade-maden?

Juist. 

• 1 – CollegeHumor Movie: The fucking short version of The Big Lebowski.
  (tags: movie funny)

Serge Gainsbourg en Screamin’ Jay Hawkins hebben, behalve dat ze alletwee ondertussen gestorven zijn, ook wel gemeen dat ze scatologie tot kunst verheffen.

Nu ja, bij Gainsbourg zijn dingen als des vents des pets des poums en Evguénie Sokolov meer voetnoten bij een oeuvre dat over bijna veertig jaar loopt, terwijl Constipation Blues Hawkins’ tweedegrootste hit na I put a spell on you is, maar toch.

Een fijn tijdsdocument—Gainsbourg en Hawkins samen, elk op een piano. Hawkins geconstipeerd, Gainsbourg min of meer running commentary in ‘t Frans:

Te hopen dat YouTube nooit failliet gaat, en dat ze alle filmpjes die ze ge-uploaded gekregen hebben, ook nooit verwijderd hebben. En dat ze ze binnenkort op hogere resolutie gaan aanbieden.

Heh. Vertaal:

Buffalo buffalo Buffalo buffalo Buffalo buffalo Buffalo buffalo Buffalo buffalo.

Selecteer de lege paragraaf hieronder voor de vertaling.

Buffels uit Buffalo die buffels uit Buffalo plagen op de manier waarop dat in Buffola gedaan wordt, plagen buffels uit Buffalo zoals men dat in Buffalo doet.

Eh heh. Zoek dat maar eens uit.

Hint: het is dezelfde zinsconstructie als de klassieker

Dogs dogs dog dog dogs.

die dezelfde constructie is als

Chickens priests sacrifice are dead.

[via Museum of Hoaxes]

Star Trek: Enterprise seizoen drie was, um, niet het allerbeste seizoen Star Trek dat ik al gezien heb.

De Xindi mochten wat mij op een aflevering of vier, maximum vijf afgewerkt worden. En de climax was meer een anticlimax. Spijtig. En Temporal Time War: puh-lease.

Seizoen vier is stukken beter. Ondanks alles: verdorie spijtig dat het weer een paar jaar zal zijn zonder Star Trek franchise.

[Om maar te zeggen dat ik voorzie tegen ergens vannacht alle 98 afleveringen van Star Trek Enterprise gezien te hebben. Na elkaar.]

update 21u13: uit! allemaal bekeken!

Voor mij had het mogen eindigen bij aflevering 97 (zo schóón!). Of had het aflevering 98 mogen zijn, maar dan zonder de raamvertelling. Maar alla, we gaan niet klagen.

Next: seizoen twee van The 4400.

• Star Wars Origins – Frank Herbert’s Dune
  Quite.
  (tags: dune starwars)
• Verylowsodium.com – Tripwonker
  Trippy!
  (tags: illusions)
• The Duke Nukem Forever List
  The following things have happened since Duke Nukem Forever was announced…
  (tags: games funny)
• Main Page – Memory Alpha
  (tags: startrek wiki reference)

Onder mensen die zich bezig houden met interaction design, is het één van de Heilige Gralen om ooit eens Photoshop te mogen herdoen.

Photoshop wordt door vele miljoenen mensen gebruikt, én het is een uitstekend programma, én het is quasi-organisch gegroeid, én het bevat honderden functies, én, én, én…

Goal-based design! Haal boven uw beste personæ! Buzzwords!

Ik heb niet de pretentie om eraan te beginnen (al zou ik graag, uiteraard), maar ik dacht bij wijze van test op een compleet niet-representatief persoon (mezelf) eens te kijken welke menu-opties ik in ‘t echt gebruik. Uiteraard: menu’s, naast iconen en shortcuts en toolbars en scripting en combinaties van die zaken, zijn maar één van de manieren waarop men met (een deel van) de functionaliteit van Photoshop kan interageren.

Maar alla. In het rood wat ik nooit gebruik, in het groen wat ik vaak gebruik, in het roze wat ik heel erg soms wel eens gebruik, in het zwart al de rest. Alleen de eerste drie menu’s, maar het patroon wordt redelijk snel duidelijk. Te beginnen met het File-menu.

• New: ik doe altijd ctrl-N
• Open: altijd ctrl-O
• Browse: dit doet normaal gezien Bridge open, maar ik heb dat meer open staan dan Photoshop zelf, ‘t is dus meestal de omgekeerde beweging, van Bridge naar Photoshop
• Open as…: dit wordt gebruikt om bestanden pakweg zonder extensie open te doen expliciet als bestanden van een bepaald type — echt power user stuff dus, en ik heb het praktisch nog nooit in ‘t echt gebruikt
• Open recent: mja. soms eens. misschien één keer per week.
• Edit in ImageReady: aargh! hatelijk! wég! Sinds er in CS2 een animation-palet bijgekomen is, heb ik nooit nog een reden om naar ImageReady te gaan.
• Close: altijd ctrl-W of ctrl-F4
• Close All: och, misschien één keer per week of zo. als ik heel erg veel dingen open staan heb.
• Close and Go To Bridge: euh. Ctrl-W, alt-tab?
• Save: ctrl-S, altijd
• Save As…: wel, euh, eigenlijk… ik doe altijd alt-F, A (damn you oude CS toen het alt-F, V was!), maar het is wel een functie die ik vaak gebruik en waar ik niet de shift-ctrl-S-shortcut voor doe.
• Save a Version: ik gebruik VersionCue niet.
• Save for web: ik doe altijd ctrl-alt-shift-S.
• Revert: sinds er multi-level undo in Photoshop zit, en sinds er lagen zijn, gebruik ik dat niet meer. Da’s dus al zo’n jaar of tien denk ik.
• Place…: gebruik ik nooit. Wel in InDesign en Illustrator, niet in Photoshop.
• Import: hieronder zit de optie om dingen in te scannen. Als ik scan, dan doe ik alt-F, M, pijltje naar boven (om de laatste optie in het import-uitklapmenu te kiezen, da’s waar mijn scanner staat).
• Export: denk niet dat ik dat ooit al gebruikt heb.
• Automate > Batch: heel erg soms eens, een keer om de twee of drie weken misschien. Maar tegenwoordig doe ik dat meestal vanuit Bridge, als ik het al doe met Photoshop. Image conversion and resizeing gebeurt tegenwoordig in Directory Opus als het niet nauw steekt. Of in ACR, of manueel als het wél nauw steekt.
• Verder onder Automate: PDF Presentation… (nog nooit gebruikt), Create Droplet… (nah, doe ik niet aan mee), Conditional Mode Change… (nog nooit nodig gehad), Contact Sheet II… (niet mijn ding), Crop and Straighten Photos (geeft me niet genoeg controle, ik gebruik ACR of ik doe het manueel), Fit Image… (doe ik manueel, of met Tools > Photoshop > Image Processor in Bridge), Picture Package… (nog nooit gebruikt), Web Photo Gallery… (eerste prijs nutteloze functie), Photomerge… (ik gebruik bijvoorbeeld PTGui voor panorama’s), Plug-in on new layer… (huh? zelfs geen idee wat dit doet), Merge to HDR… (des duivels! )
• Scripts: niet mijn ding
• File Info…: ik doe shift-ctrl-alt-I, maar meestal doe ik mijn metadata-editeren in Bridge
• Page Setup…: ik print echt niet zo vaak uit Photoshop, eigenlijk
• Print with Preview: …en dus doe ik ook geen print previews
• Print…: …maar àls ik al print, dan doe ik gewoon ctrl-P zoals in andere applicaties
• Print One Copy: huh? een aparte menu-optie om één exemplaar te printen?
• Print Online: nog nooit gebruikt
• Jump to: alt-tab, iemand?
• Quit: ik doe altijd alt-F4

‘t Zou wat overkill zijn om het Edit-menu helemaal af te gaan er is niet één functie die ik via het menu gebruik, op héél erg soms eens Edit > Preferences na. En Edit > Stroke (alt-E, S), dat ik regelmatig wel eens gebruik.  Al de rest gaat via shortcuts (ctrl-C, ctrl-V, ctrl-T, etc.).

Onder het Image-menu staan er wél een hoop zaken die ik vaak gebruik:

• Mode > …: dagelijkse kost. Niet met de muis, welteverstaan: alt-I, M, I om indexed colours te doen, alt-I, M, R voor RGB, alt-I, M, G voor grayscale…
• Onder Adjustments > gebruik ik voortdurend Levels (ctrl-L), Curves (ctrl-M) en Hue/Saturation (ctrl-U). Auto Levels (ctrl-shift-L) doe ik ook wel regelmatig, als laatste in of als onderdeel van een correctie. Per occasie gebruik ik eens Invert (ctrl-I) en Desaturate (ctrl-shift-U).  Het enige waar ik de muis voor gebruik, is heel erg soms, als een stap in een thumbnail, eens Shadow/Highlight. Voor de rest: Auto Contrast en Auto Color gebruik ik niet. Match Color, Replace Color en Selective Color ook niet. Channel mixer doe ik met een adjustment layer. Gradient map, da’s echt iets dat maar één keer op een jaar nuttig kan zijn. Photo filter en Exposure: daar gebruik ik ACR voor, ik werk niet met jpegs.
  Equalize, Threshold en Posterize: tja, ik weet ze zitten en ik zou ze kunnen gebruiken als ik ze ooit in ‘t echt zou nodig hebben. Variations: voor kleine kinderen.
• Duplicate: alt-I, D
• Apply Image doe ik met layers. Geen idee waarom ik dit ooit zou gebruiken.
• Calculations: ah, waar is de tijd? Vroeger, toen er nog geen layers waren en geen multiple undo, was dit zo ongeveer de powerste van alle power features. CHOPS baby! CHOPS! 
  Helaas, nu niet echt meer nodig.
• Image size: alt-I, I
• Canvas size: alt-I, S. Dagelijkse kost, maar ik zou dringend eens moeten ctrl-alt-I en ctrl-alt-C moeten leren, want ik vergis me soms nóg tussen de Canvas en Image.
• Pixel Aspect Ratio: ik doe geen exotische videobeeldbewerking of zo. Niet nodig dus.
• Rotate canvas: soms eens, soms eens. Met alt-I, E, en dan met de pijltjes 90° links of rechts, 180°. Horizontaal en vertikaal flippen doe ik wel met de muis, vreemd genoeg.
• Crop: altijd alt-I, P.
• Reveal all: gebruik ik niet.
• Variables en Apply Data Set: vooral nuttig voor macro’s en dingen. Gebruik ik niet echt, dus…
• Trap: héél erg soms, als ik een bestand in quadri naar een drukker of zo moet sturen, en er overdruk moet toegevoegd worden. Maar dat gebeurt met haast nooit.

Ik denk dat ik maar eens de menu’s ga uitmesten met de menu-editor.

De oogst: 38 menu-opties onder het file-menu, waarvan ik er maar twee gebruik—Save As en Import > Scanner—maar zelfs die enkel via het keyboard (respectievelijk alt-f, a en alt-f, m, pijltje naar boven). En dan nog een optie of drie die ik zeer zeer zelden gebruik. Niet zo goed, me dunkt.

Praktisch niets onder Edit, en onder Image dan wel weer een heleboel, maar in submenu’s.

…en de oplossing?

Ik vrees: helemaal opnieuw beginnen. Wie alles wil zijn voor iedereen eindigt met niets te zijn voor niemand.

En ‘t ziet ernaar uit dat ze bij Adobe precies dat aan het doen zijn: features wegsnijden en in aparte programma’s onderbrengen. In een vorig leven hadden ze wellicht geprobeerd om alles dat Lightroom doet, in Photoshop te steken.

En op die manier verzandt een uitstekend programma in aankoekingen. Want ik heb het niet eens gehad over de manier waarop schijnbaar gelijkaardige dingen op vier verschillende plaatsen verspreid kunnen staan. Of over hoe echt gelijke dingen óók op drie of vier plaatsen terug te vinden kunnen zijn. Of over hoe de terminologie compleet onduidelijk is. Of over hoe de helft van het schoon weer verborgen zit tot je het per toeval ontdekt (of je de hele handleiding van begin tot einde gelezen hebt). Of over de interface zelf, hoe die gewoon grafisch en technisch slecht gemaakt is.

Of, op een totaal ander niveau, over hoe al dit gecompliceerd wordt door de convergentie (of net niet) tussen Photoshop, InDesign en Illustrator—om van Adobe Camera Raw en Bridge nog te zwijgen. En om ImageReady zelfs niet aan te raken.

Of… enfin, te veel om op te noemen.

Werk, werk, werk aan de winkel.

Pas op, niet voor mij hoor: ik kan ermee leven.

Tijd dat het gedaan is met de Gentse Feesten.

Feestmoeheid is zwaar ingezet, zelfs bij mij. En ik ben er welgeteld één namiddag geweest.

Daarnet naar de website van Diddl gegaan met Zelie.

Afgrijselijk. Verkéérd, op zoveel verschillende manieren en vlakken.

En nu ben ik slechtgezind voor de rest van de dag.

Tiens, kan iemand hier eens een halszaak van maken?

Erop gekomen via een terloopse opmerking op ZatteVrienden, maar… Er is niet de minste twijfel dat het plagiaat is, of beter: dat de twee sites de mosterd op precies dezelfde plaats gehaald hebben. Vergelijk de achtergrondbeelden van de twee sites:

http://www.globalbeauties.com/universe/2006/images/back_orange.jpg

en

http://www.vtm.be/images/back_orange.jpg

…allebei dezelfde, op de pixel na identiek dezelfde file. Algemene look & feel is uiteraard helemaal hetzelfde, en je zou nog kunnen zeggen dat je geen patent kan hebben op oranje en een witte swoosh, maar dérgelijke dingen zijn geen toeval meer.

VTM was er in ieder geval eerder, en heeft meer verschillende versies (naast orange ook nog pink, red, green, cyan en blue). En de site is helemaal op het logo en de huisstijl gemaakt, wat bij Globalbeauties hoegenaamd niet het geval is.

Alleen het feit dat alles op de site van VTM (toch een Nederlandstalige site) in het Engels is, tot de namen van de cookies en de javascript-functies en de classes en IDs in style sheets, weerhoudt me ervan een definitief oordeel te vellen: het zou wel helemaal gemakkelijk zijn mocht er op de website van Globalbeauties plots een css selector in ‘t Nederlands opduiken.

Ik heb in alle geval een mailtje gestuurd naar de webmasters van de twee sites, en naar Paratel, het bedrijf dat in de footer van de site van VTM.be aangeduid staat als verantwoordelijk.

Chô… als er nu eens iemand op het idee zou komen om Jim Reeves’ liedje Yonder Comes a Sucker op bluegrass-achtige country-achtige manier te coveren… zou dat geen wreed wijs idee zijn?

Hé?

*onschuldige blik*

update: bleh, beter uw mails lezen, Vuijlsteke

• 1 – YouTube – Alien Walker (JerryC)
  (tags: video music)
• 2 – YouTube – Cannon Rock (JerryC)
  Pachelbel w/ guitar
  (tags: video music)
• 3 – PhotoshopNews: Photoshop News and Information » Archive » The Shadowland/Lightroom Development Story
  (tags: toread development history software adobe lightroom photography)

…of toch bijna.

Er zijn geen eindes van de Gentse Feesten meer, meneer.

Van 6u tot 8u15 doorgebracht op de Vlasmarkt, die nog stampende vol zat en dat het er naar uitziet dat dat nog zo zal zijn tot ergens deze namiddag vroeg. Of het zou moeten zijn dat ze dit jaar met de mannen van Ivago rond een uur of tien, elf wel degelijk weggejaagd geraken.

Het optreden van de Zundapps in de Charlatan is aan mijn voorbij gegaan: ik zou zelfs niet weten of er een optreden is geweest of niet.

…en voor de rest: daarnet Hendrik en Hans en Steve en Ilse en  tegen het lijf gelopen. En Iwein en maten. En, was dat even weird: Jan Pensaert, Esq. die plots zijn arm rond mij legde, zegge en schrijve zeventien jaar nadat ik hem het laatst gezien had.

En een Uitstekend Goede Professionele Fotograaf die, enigszins tired and emotional, met mijn fototoestel aan de haal ging.

Afijn, Gentblogt zo’n 150 artikels later: Gentse Feesten bijna gedaan ook. ‘t Is niet alsof we er nu mee ophouden natuurlijk: gewoon weer terug naar normaal. He he.

Eens diep nadenken waar we het heel de maand augustus ook weer over gingen hebben…

• 1 – G A P M I N D E R: HOME
  beautiful, beautiful data
  (tags: visualization statistics)
• 2 – Ideas Worth Spreading: Hans Rosling from TED 2006 – Google Video
  bloo-dy hell
  (tags: health visualisation data)
• 3 – Athena Review 3,1: Original Sources: The Buried Silk Road Cities of Khotan
  (tags: history archeology)

Soms klopt het allemaal.

Steven had het er op IM nog over net voor hij naar la douce afzakte: in zijn geval ging het over deze foto’s.

Lens op toestel, toestel ingesteld, foto’s nemen. En dan thuiskomen en zien dat de foto’s er precies zo uit komen als hij ze in gedachten had. Niet nodig na te kijken op het LCD-scherm tijdens het fotograferen, niet nodig om zwaar te sleuren in Photoshop achteraf.

Ik heb dat ook wel soms. Vanmorgen bijvoorbeeld, op de Vlasmarkt. Een uurtje in bed gelegen, en dan om 6u afspraak aan de Kinky Star.

Ik trek enorm graag foto’s, realiseer ik mij plots.

• 1 – Behistun
  (tags: persia history archaeology)
• 2 – Rapture Ready
  (tags: crazy humor Rapture religion)

De vrijdag vóór de Gentse Feesten ben ik van het werk aangezet en naar huis gekomen, en van dan tot deze namiddag was ik mijn vest en mijn portefeuille kwijt.

Identiteitskaart, kredietkaart, bankkaart, treinabonnement, lidkaarten en andere kredietkaartformaat kaarten allerhande. Een paar foto’s ook.

Het wil wat zeggen dat ik het allemaal niet gemist heb tot ergens meer dan een week later. En uiteraard, hoe gaat dat? Eens ik het miste, was het al zó lang geleden dat ik het allemaal nog nodig had gehad, dat ik hoegenaamd niet meer wist waar het hele zootje zou kunnen liggen.

Normaal gezien, als het niet zo warm is, zit het in mijn binnenzak, maar nu dus niet, en dus vandaar.

Morgen moet ik naar Antwerpen, en dan heb ik echt wel al mijn gerief nodig. Gisteren in bed mijn stappen van twee vrijdagen geleden op praktisch de minuut na helemaal geretraceerd:

• met de trein toegekomen aan de Dampoort
• ik had mee: een rugzak met fototoestellen en een laptop, één plastiekzak met mijn lange mantel en een paar boeken, één plastiekzak met mijn grijze vest, mijn portefeuille en ook een paar boeken
• met de fiets aangezet naar de Vrijdagsmarkt
• vergadering in de Gulden Valk over concurrentievervalsende usability en user interface consultancy met Mijnen Beste Maat
• shenanigans aan de telefoon over en weer, afspraken die er geen zijn, enfin, Beste Maat gaat zijn vrouw halen aan het station, ik naar ons huis met Sandra en de kinderen mee naar het station
• *daar moet ik mijn gerief allemaal gedumpt hebben*
• *en ik herinner me dat ik mijn lange vest uit de zak gehaald heb omdat ze niet zou kreukelen*
• naar boven gelopen, raprap andere kleren aangedaan
• *veel te warm voor een vest, gewoon in hemdsmouwen vertrokken*
• raprap in de auto, naar het station, naar Blue Note

En dan als we teruggekomen zijn van Blue Note heb ik me achter de computer geïnstalleerd om de Gentse Feesten te doen op Gentblogt, en sindsdien was het nooit meer koud genoeg geweest om een vest aan te trekken, ook niet de zaterdagvoormiddag toen we de kinderen zijn gaan halen van kamp aan de zee.

Met andere woorden: die vest moest gewoon nog ergens in huis liggen. En meer nog: ze kon gewoon nergens anders dan ergens beneden liggen, en, here’s the thing: in een plastieken zak!

Vandaar dat ik ze niet vond; ik zocht een portefeuille en een vest, terwijl ik een plastiekzak met een vest erin met in die vest een portefeuille moest zoeken.

En mijn vest? Juist: die was in de plastiekzak blijven liggen waar ik hem gedumpt had toen ik thuiskwam van de Gouden Valk: helemaal op een bolletje gedraaid en ondertussen klem geraakt tussen het speelgoed-voor-in-bad en het voorwiel van de fiets.

Zucht.

Gelukkig zal alles er nog in, en zodus ben ik nu weer een kredietkaart en gerief en mijn schrijfboekje en alles rijker. En kan ik morgen met een grust gemoed aanzetten.

Soms hé, en eigenlijk meer dan ik zelf ooit zou vermoed hebben, zou ik ze bij Gentblogt allemaal eens goed willen vastpakken.

Mocht ik, euh, een vastpakkende mens zijn natuurlijk.

Ik heb nooit verenigingsleven gedaan, dus ik heb niet echt iets om mee te vergelijken, maar het is toch eigenlijk wel ongelooflijk, als een mens er begint over na te denken…

Anderhalf jaar dag in dag uit artikels en foto’s, elke dag een foto van de dag, praktisch elke dag een overzicht van de pers over Gent. Duizenden bezoekers per dag op een site zonder reclame en zonder winstbejag.

En, zonder melig te doen (of er melig over te doen): we blijven positief maar niet kritiekloos en neutraal maar niet zonder engagement. Eigenlijk, op een bepaalde manier: een anti-shocklog.

Het zijn de mensen die het doen; en dat kan niet genoeg gezegd worden. Het zijn de mensen die het doen,  en dat kan niet overdreven worden.

Voorbeelden.

Sofie Rigaux stuurt ons vorige week een fotoreeks op van een valk. Vorige week was het Feesten en om te vermijden dat het zou verzuipen, vandaag de foto’s en de tekst in een artikel gegoten en gepost. Ga lezen: een leuk artikel, fijne foto’s. En lees dan verder: discussie over en weer in de reacties, en uiteindelijk weten we welk beest het precies is, en waar we meer te weten komen, en waar er nog zitten.

Of nog.

De laatste dag van de Feesten was het groot lijsttrekkersdebat. Ik had mezelf voorgenomen er naartoe te gaan, maar in de verwarring (en vooral omdat ik vergeten was het in onze interne planning te zetten), is het niet gelukt. Wim Backx stuurt ons een machtig persoonlijk verslag op, ik zet dat online. In de reacties: fijn verslag van de indrukken die de mensen nalieten, maar wat was de inhoud van wat ze gezegd hebben? Reactie wat later: Laurens Lavreysen geeft zijn notities van de avond. En zo kan er alsnog discussie zijn over de inhoud.

Of nog.

De Feesten zijn gedaan, en dan wordt het traditioneel heel erg stil in Gent. Waar zouden we het over hebben op Gentblogt? Een dag brainstormen op de mailinglijst later en we zitten met door de dertig artikels. Of beter: door de dertig onderwerpen waar artikels over zullen komen, van zeer specifiek (restaurantbespreking van het resto waar een deel van een vrijgezellenavond die T. meemaakt, zal plaatsvinden) tot zeer algemeen (“Bruno doet Jazz in ‘t Park”, “we doen iets rond Literair Gent”, “Patersholfeesten”).

Machtig. Prachtig. Bijna tot tranen toe.

*
*   *

‘t Is uiteraard niet allemaal rozengeur en manenschijn, dat kàn ook niet. Ik spreek, dat mag duidelijk wezen, alleen voor mezelf, maar ik ben nog niet tevreden .

Ik zou nog meer (constructieve) discussie willen. Meer tijd om dingen uit te spitten. Meer tijd om na te denken, interne coördinatie en communicatie te onderhouden: een drukke mailinglijst is fantastisch, maar niet voldoende, en een maandelijkse vergadering past vaak maar voor naar mijn zin te weinig mensen.

Ik vind het enorm spijtig dat we heel veelle zaken gewoon missen bij gebrek aan tijd. De persconferenties overdag, de evenementen ‘s avonds omdat we de dag erna moeten werken.

Ik zou ook willen het informaticaplatform in orde krijgen. Het draait nu allemaal wel hoor, versta me niet verkeerd. Maar het hangt eigenlijk maar met plakband en mastiek aan mekaar, technisch gezien. Le mieux est l’ennemi du bien, ik weet het. Maar toch: het steekt, dat beeldverwerking een quasi volledig manuele operatie is. Dat er op de home page meer dan honderd queries moeten gedraaid worden. Dat het trager is dan het zou moeten, en moeilijker dan het zou kunnen.

Maar waar ik persoonlijk het meeste werk zou willen in steken en waar ik mijn persoonlijke kruistocht van ga maken: meer gewone mensen. Echte mensen.

Politiekers en kunstenaars zijn óók echte mensen, dat weet ik wel. En ik wil die uiteraard ook horen en ook aan bod laten komen. Maar waar we nog veel meer mee moeten doen dan we nu al doen, zijn zaken als de speelbrug waar Steven aan meewerkte of Barbietrut (vóór, tijdens, en na). Of de reportage over de Ramadan-maaltijd of het offerfeest.

Echte échte mensen, die dingen doen. Politeke gastbloggers, da’s interessant, uiteraard. Maar waarom niet eens een week in het leven van een Gentse huisarts? Vuilnisman? Verpleger? Bakker? Werkloze? Onthaalmoeder?

Kan er niet eens iemand naar (oude) mensen in de buurt gaan en verhalen en anecdotes optekenen? Bijvoorbeeld aan de foto’s, zo komen de tongen sneller en gemakkelijker los?

Ach. Zó veel mooie dingen. Zó veel mogelijkheden. Zó veel te doen.

Maar we zijn niet gehaast. We hebben alle tijd: alles is uit eigen zak betaald, we hebben geen broodheren, we zijn niemand verantwoording verschuldigd.

…we geraken er wel. En ondertussen en o ja: waarom niet meedoen? Bezoek ons, lees en reageer. Stuur ons uw foto’s, met verhalen, uw vragen en suggesties.

En wie ‘t ziet zitten: word gewoon lid van onze kleine, dysfunctionele maar hechte familie. Ook in u schuilt een Gentblogt-medewerker.

Paul heeft meestal gelijk, zelfs als hij hoopt dat hij geen gelijk heeft.

Tja.

Ziende blind, zijn we allemaal.

update: Wikipedia zegt , minuten na de aankondiging:

Floyd Landis (born October 14, 1975) is an American professional cyclist and the 2006 champion of the Tour de France. Landis is the third American to win the Tour de France after Greg LeMond and Lance Armstrong.^[1] However, media outlets reported Landis’ positive results on a drug test on July 27, leaving the legitimacy of his victory in doubt. Later that day, his team offically[3] stated that Landis has been tested positive for testosterone.

update 2: bij het pietje genomen

Kijk kijk, de mannen van de ruimteschepen, die al duzend jaar on-line zijn (in internetjaren).

Ik kende de site (euh, natuurlijk ) al een hele tijd—meer dan drie jaar geleden herinnerde ik me al dat ik ze een hele tijd geleden tegengekomen was. Ondertussen is ze van adres veranderd, is er veel inhoud bijgekomen, maar is de basisgedachte precies dezelfde gebleven.

Ze  zullen vandaag wellicht het meeste hits krijgen uit hun hele bestaan.

Dugg.

• VIKTORY II: A Fast-Paced Game of Strategy and Conquest
  (tags: games boardgames gaming)
• digg – Babylon 5 returns!
  Wahey! Here’s hoping it’s better than season 5.
  (tags: sf movies)

Ik kan mezelf elke dag wel een paar schoppen verkopen dat ik geen instrumenten kan bespelen.

Maar àls ik een instrument zou kunenn bespelen, en àls dat instrument een banjo zou zijn, dan zou ik dit ook doen.

Hoera voor bluegrass-Star Wars!

[via MeFi]

Vroeger was Bob Ross bij ons ook op TV. Nu niet meer.

Bob Ross is dood, maar laat dat de pret niet drukken.

Ik denk dat ik er een paar DVD’s van ga kopen. Niets zo goed om jezelf volledig zen te krijgen.

Wel: eigenlijk een maskerwants (Reduvius personatus), of beter: de nimf van een maskerwants, maar het had net zo goed een stofbeestje kunnen heten.

De volwassen wants is een roofwants die een bijzonder pijnlijke beet heeft, de nimf vermomt zich met rondslingerend stof om op insekten in huis te jagen: ze blijven verdoken zitten, en als er iets smakelijks voorbijkomt, springen ze er vliegensvlug op, grijpen het met de voorpoten, en steken het met hun steeksnuit dood.

Om het dan leeg te zuigen, slurp.

Deze kerel, misschien een millimeter of vijf groot, zat plots zonder enige waarschuwing op mijn knie. Hoera! ‘t Was nog eens lang geleden dat ik een nieuw beest gefotografeerd had.

Ik zat over mijn telenet-downloadlimiet.

De Telemeter is een tijdje geleden veranderd, en nu is het eenvoudiger om naar Mijn Telenet te gaaan en volumeblokken bij te bestellen, of te kiezen om te betalen per extra gedownloade MB, of om van abonnement te veranderen.

Ik heb een paar volumeblokken bijgekocht, maar uit nieuwsgierigheid ben ik toch eens gaan kijken naar de andere abonnementen.

Blijkt dat ik Telenet Internet Mono heb, een formule die waarschijnljik al een hele tijd niet meer bestaat. Hetgeen er het dichtst bij in de buurt komt, is Telenet Internet ExpressNet.

Dat kost precies hetzelfde, geeft precies evenveel webruimte en datavolume (ontvangen en versturen).

Maar er zijn wel een paar kleine verschillen:

• Snelheid ontvangen is 10 Mbps in plaats van 4 Mbps
• Snelheid versturen is 256 Kbps in plaats van 192 Kbps
• Ik mag er twee in plaats van één computer aan hangen
• Er zijn vier mailboxen in plaats van twee

Zo beloont Telenet zijn klanten-van-het-eerste-uur, ‘t is proper.

Ik heb meteen een “upgrade” besteld, en ‘t is goed dat het gratis is of ik had van mijn tak gemaakt.

update grmbl. Ze vragen er om.

Wijzig abonnement – Foutmelding

Je aanvraag kan momenteel niet automatisch verwerkt worden, waarvoor onze excuses. Probeer het later nog even opnieuw.

Indien het probleem blijft aanhouden, neem je gerust contact op met onze klantendienst, dan kunnen we deze aanvraag zo snel mogelijk uitvoeren.

• 1 – The Brick Testament
  (tags: Bible Lego)
• 2 – macosxinternals-singh-1.pdf (application/pdf Object)
  (tags: history osx apple)
• 3 – AsoBrain Xplorers, java based Catan online
  (tags: free online catan games)
• 4 – GeekList: Free Computer Version of Board and Card Games with Artificial Intelligence Computer Opponents and with Screen Shots
  Title says it all.
  (tags: boardgames games)

• gigi site: index
  like the styling on the use cases
  (tags: IxDA)
• The Dashboard Spy
  subscribed
  (tags: dashboards visualization ui)
• In defense of a photographer Patrick Schneider
  Hear bloody hear
  (tags: photography)
• http://web.mit.edu/6.933/www/Fall2000/infocom/
  (tags: games history interactive_fiction if infocom)
• Down From the Top of Its Game
  The Story of Infocom, Inc.
  (tags: computing history toread)
• Wikipedia Celebrates 750 Years Of American Independence | The Onion – America’s Finest News Source
  lol
  (tags: wikipedia humor onion satire)
• Aptana: The Web IDE
  nnice
  (tags: ide development)
• aptana.tv – Aflax
  wow
  (tags: flash javascript)
• YouTube – (Translated) Angry German Kid – Correct Translation
  (tags: funny kids video youtube)

“Looks dangerous in there,” says Floyd. “I don’t think you should go inside.” He peers in again. “We’ll need card there to fix computer. Hmmm… I know! Floyd will get card. Robots are tough. Nothing can hurt robots. You open the door, then Floyd will rush in. Then you close door. When Floyd knocks, open door again. Okay? Go!” Floyd’s voice trembles slightly as he waits for you to open the door.

> open the door

The door opens and Floyd, pausing only for the briefest moment, plunges into the Bio Lab. Immediately, he is set upon by hideous, mutated monsters! More are heading straight toward the open door! Floyd shrieks and yells to you to close the door.

> close the door

From within the lab you hear ferocious growlings, the sounds of a skirmish, and then a high-pitched metallic scream!

> wait

Time passes…
You hear, slightly muffled by the door, three fast knocks, followed by the distinctive sound of tearing metal.

> open the door

Floyd stumbles out of the Bio Lab, clutching the minibooth card. The mutations rush toward the open doorway!

> close the door

And not a moment too soon! You hear a pounding from the door as the monsters within vent their frustration at losing their prey.

Floyd staggers to the ground, dropping the mini card. He is badly torn apart, with loose wires and broken circuits everywhere. Oil flows from his lubrication system. He obviously has only moments to live.

You drop to your knees and cradle Floyd’s head in your lap. Floyd looks up at his friend with half-open eyes.

“Floyd did it … got card. Floyd a good friend, huh?”

Quietly, you sing Floyd’s favorite song, the Ballad of the Starcrossed Miner:

O, they ruled the solar system
Near ten thousand years before
In their single starcrossed scout ships
Mining ast’roids, spinning lore.

O, they ruled the solar system
Near ten thousand years before
‘Til one brave advent’rous spirit
Brought that mighty ship to shore.

As you finish the last verse, Floyd smiles with contentment, and then his eyes close as his head rolls to one side. You sit in silence for a moment, in memory of a brave friend who gave his life so that you might live.

O, fijn. Vertel dat tegen mensen die moeten geopereerd worden:

Just when you thought it was safe to go into the operating room: surgical fires. Virtually all operating room fires ignite on or in the patient. These fires typically result in little damage to equipment, cause considerable injury to patients, and are a complete surprise to the staff.

[via MeFi]

Zo fier als een gieter ben ik: Jan doet vanaf vandaag geen pamper meer aan. Onderbroekje aan, en het plan is dat hij tegen september proper op het potje gaat, zodat hij ook naar school kan.

Hij is er nog niet van overtuigd dat hij op het potje moet gaan, maar dat die pamper weg is, daar is hij wel al fier van.

Hij kwam daarnet beneden: “Waar is Zelie?”

En als hij Zelie zag: “Zelie! Zelie, kijk! Onderbroek aan! Onderbroek aangedaan!”

Nu toont Sandra hem waar het potje is, en voor de rest is het vingers gekruist houden. En er wordt in alle geval een emmer met veel zeepsop klaargezet.

• 1 – Microsoft Design | Office
  (tags: ui Design microsoft)
• 2 – ClickTale :: Because every user has a story
  (tags: tools tracking statistics usability)
• 3 – YouTube – pump it
  tee hee
  (tags: video fun)
• 4 – Category:Famous animals – Wikipedia, the free encyclopedia
  (tags: wikipedia)
• 5 – Microsoft Live Labs
  sweet fucking jesus on a rubber cross
  (tags: microsoft photography)

Al een klein uur op het werk, en al een klein uur dat de computer aan het reutelen is om de mail binnen te trekken. Zo’n 15.000 unread mails, waarvan zo’n 13.000 spam, ‘t is proper.

O en kijk, InDesign CS2 4.0.3 update.

En binnen 11 dagen moet ik mijn wachtwoord opnieuw veranderen.

En ik heb me niet goed geschoren vanmorgen.

Maar voor de rest: dezelfde mensen zaten weer op de trein, het weer lijkt weer wat normaler geworden te zijn, er stond nog drank van mij in de koelkast, en ik heb weer twee goeie monitors vóór mij. Small blessings. Count ‘em.

Geschreven al luisterend naar: Bruce Springsteen – The Rising – Lonesome Day

Met bijna twee weken vertraging gelezen wegens werkmail niet bekeken, maar ik werd er helemaal stil van…

Sputtering light

Sir, – I am an Israeli expatriate, born in 1946. I have always loved my homeland and been proud to be an Israeli. My father used to say, “Israel is a light to all nations.” I never thought much about this until recently, when I wished it were true.

When Cpl. Gilad Shalit was taken by Hamas, a nation that is a light to all others would have said: “Yes, our neighbors in Gaza, we do indeed plan to return your [jailed] women and children. But that is not all; we will provide a stipend of $20,000 for every freed Palestinian child to study, and $20,000 for every freed Palestinian woman to plant her vegetable garden, and provide a little bit for her family. We will call this the Gilad Shalit Fund.”

A deed like this, which would cost Israel less than a half a day of war, would surely turn the Middle East around.

My uncle, Andrew Loew, a Holocaust survivor who learned on his own flesh what it is like to be a Jew without a homeland, encouraged me to write this letter to you (”Red Cross demands that soldiers’ captors allow links to families,” July 14).

NAOMI L. NAKAO New York

Stond in de Jerusalem Post op 18 juli.

Geschreven al luisterend naar: Bing Crosby – Only The Number 1’s – Moonlight Becomes You

• 1 – PhotoshopNews: Photoshop News and Information » Archive » Adobe digital photography white papers and primers-Update
  (tags: adobe)

Grappig. Ik heb een ding morgen, en ik had daar een aantal oude Powerpoints voor nodig.

Nu, ik ben ervan overtuigd dat in presentaties geen ding onvoorbereid mag zijn, maar dat het er wel moet uitzien alsof het vanzelfsprekend is.

Dat er zo’n soort flow in zit, en dat het van de ene slide naar de andere vloeit alsof het allemaal spontaan is.

Dat op het einde van het verhaal van de ene slide al begonnen wordt aan de eerste zin van het verhaal van de volgende slide.

Dat de slides het verhaal ondersteunen en bijstaan, één element in het vanzelfsprekende samenspel tussen betoog en animaties en beelden en publiek en vragen en antwoorden.

Arhem.

Allemaal goed en wel, maar een half jaar na datum wil dat zeggen dat ik er geen flauw idee meer van heb waarom wat op welke slide stond.

Meer dan dat is het niet. Een vlieg…

…en een kever

…en een mot

Ze hebben allemaal één ding gemeenschappelijk: dat ik geen flauw idee heb wat ze precies zijn.