We zijn gisteren naar het Museum voor Natuurwetenschappen in Brussel geweest (van de Iguanodons van Bernissart).

Vermoeiend, zo met vier kinderen op de trein.

En eigenlijk uiteindelijk toch een beetje teleurgesteld: ik herinner me de iguanodons van toen ik klein was, een woud van een dozijn rechtopstaande beesten en dan nog tientallen zoals ze gevonden werden in situ, nu zijn er nog maar twee originele gemonteerde skeletten, één afgietsel rechtopstaand en één neerliggend.

Mf.

Nu ja.

Ze zijn verhuisd, er zal wel niet genoeg plaats geweest zijn, en de andere iguanodons zullen wel uitgeleend zijn links en rechts. Maar toch.

Voor de rest: veel moderner dan vroeger hé. Ik herinner het mij als een typisch natuurhistorisch museum, met lange rijen kasten waar het één na het ander opgezet beest stond te verstoffen.

Wel, de beesten staan er nog, maar nu in diorama’s.

…maar het meest indrukwekkend is wel helemaal bovenaan, de walvissenzaal, met skeletten van allerlei walvissen en walvisachtigen.

Een blauwe vinvis over de hele lengte van de zaal bijvoorbeeld:

…of een potvis:

Of een doejong:

Fijn museum, en we gaan eens moeten terugkeren. Met een breedhoek en een statief, wat mij betreft.