Contraproductief

Tenenkrullend in e-mails: read receipts en high importance!-mails. Als ik zo’n read receipt krijg, en het kan me niet schelen van wie of voor wat, dan weiger ik daar altijd op in te gaan. En een mail moet al echt zijn best doen en van iemand komen die ik goed ken om me niet op voorhand zwaar te irriteren als er zo’n rood uitroeptekentje naast staat:

Urgent

Bah.

Hierboven was het nu eens toevallig écht een belangrijke mail, maar in het algemeen zijn het altijd dezelfde mensen die die “high importance” aanzetten, en van zodra er ook maar een scheet verkeerd is.

Die mensen, én spammers natuurlijk.

Ik vermoed nochtans dat ik lang niet de enige ben die daar spinnijdig van wordt, van mensen die denken beter dan mij te weten wat er belangrijk is.

Geschreven al luisterend naar: Giacomo Puccini – Madama Butterfly disc 2 – “Suzuki! Dove sei?”

Doe mee met de conversatie

14 reacties

  1. Ik weet dat ge Outlook gebruikt, maar daar is vast ook een gelijkaardige optie als deze in Thunderbird: Tools -> Options -> Composition -> General -> Return Receipts -> Never send a return receipt

    Helaas is er geen “Slap sender around a bit with a large trout”-optie.

  2. Ik stuur uit principe ook nooit read receipts (‘Never send a return receipt’ staat ook hier aan).

    Ik betrap mezelf er wel op dat ik zélf wel eens om read receipt durf te vragen (shame on me), maar dan enkel als ik belangrijke mails naar ‘onze grootsten baas’ stuur. De mens checkt zijn mail maar zeer sporadisch (en is ook nogal selectief bij het lezen en beantwoorden) Hij is ook gevoelig voor rode uitroeptekentjes, dus de ‘High priority’ vlag durf ik dan ook wel eens aan te vinken 🙂

  3. Zelf gebruik ik zo’n uitroeptekentjes of receipt-requested optie wel eens om aan de ontvanger duidelijk te laten weten dat mijn geduld op is. I.e. na drie of vier mailtjes en na verschillende dagen nog geen antwoord: vlam! Zoiets van, ik weet dat ge dit leest, geef antwoord!

    Helpt dat nog niet, baas mee in CC 😉

    Zelf heb ik er weinig last van, er zijn maar weinig mensen die me high-priority mails sturen of een receipt confirmation vragen. Op spammers na dan, maar die worden weggefilterd…

  4. Zo’n uitroepteken ga je mij ook niet zien gebruiken. Ik zou niet eens weten hoe je dat doet in Thunderbird. Net als bij Jan! maak ik gebruik van de optie ‘never return receipts’.
    Ik herken wel Maartens reactie; vroeger wanneer ik ‘boos’ wilde doen in een mail, en laten merken dat het me menens was, ondertekende ik altijd met mijn volledige titel (ir-arch en de hele reutemeteut). Alsof dat hielp… (Eerder integendeel!)
    Het is voor zover ik me herinner ondertussen al 5 jaar geleden dat ik die titel nog eens uit de kast heb gehaald. Ik vermoed dat ik ondertussen iets volwassener ben geworden. (Let op: het is maar een vermoeden, hé.)

  5. Er is idd zoiets als productief gebruik van email. Enkele voorbeelden : cc vereist geen antwoord, bcc is not done (bij ons toch) wegens onbeleefd, verzorg de subject field zodat de ontvanger weet waarover het gaat, etc. Maar iedereen weet dit al hoor ik vaak…

  6. Tijdens een periode waarin onze firma was terechtgekomen in een collectieve ontslagronde, heb ik ‘read receipt’ aangezet voor al de mails die ik verzond. Niemand las tijdens die periode nog zijn business-mails, maar was bezig met roddelen/speculeren gedurende 2 maanden. Vervelend als je iets wil gedaan krijgen.
    Nu moet ik wel toegeven dat het ook wel eens vervelend was als ik die optie liet aanstaan terwijl ik een mail naar een (interne) mailinglist van 200+ personen verzond 😉 Eigen schuld, dikke bult zeker?

  7. ken het gevoel… bij ons niet zoveel last van de “high importance” en de read receipts, maar wel van sommige bazenpoepers die gans het management altijd in CC zetten als ze u iets vragen, zo om wat druk erop te zetten eh… nu ja, als ik hen dan betrap op een “domme” uitspraak, dan antwoord ik natuurlijk erg formeel op die mail, hun fout rechtzettende, met natuurlijk datzelfde management in CC ;). *Muahahahahaaaa*

  8. Sorry mannen maar iedere mail die ik verstuur is de facto en volledig automatisch met delivery receipt en read receipt.
    Het eerste om zeker te zijn dat het vertrokken is (geen vertrouwen in de techniek, ook al is het mijn verantwoordelijkheid) en de rest gewoon omdat ik er niets voor moet doen en de immer sympathieke Outlook die toch automatisch verwerkt en de mail zelf de tracking bijhoudt.
    Kwestie van toch op sommige mails een idee te hebben wanneer ik van de andere kant verwachten mag de inhoud tot zich genomen te hebben. Mezelf kennende kan dat wel eens een tijdje op zich laten wachten.
    Natuurlijk weet iedereen dat zoiets niet bindend is en dat je ook soms eentje terugkrijgt van “has been deleted without being read” alleen al maar omdat de boodschap in de preview gelezen werd en dan gedelete of zelfs weken/maanden/jaren na het versturen omdat iemand toch beslist jouw e-mail met de andere 7682 van het vorige jaar uit de inbox te gooien.
    RR rules!

  9. Krijg ik zo’n roodgevlagd mailtje, en komt het weer van zo’n pipo binnen het bedrijf die zich enorm belangrijk vindt, dan reply ik meestal na dat rode vlaggeke in een blauw neerwaarts pijltje te hebben aangepast.

    Als om te zeggen: ‘zo belangrijk vind ik dat nu ook weer niet zulle’ :p

    En al minstens even erg: mensen die openen met een compleet verkeerd geschreven versie van je voornaam – ze kunnen het bezwaarlijk nog verkeerder schrijven soms – terwijl ze potdorie die naam in mijn mailadres hebben moeten zetten. KALVERS!

Laat een reactie achter

Zeg uw gedacht

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.