Ik loop er nu al maanden mee rond: wie is Steven?
Normaal gezien doet de omroeper of omroepster van dienst in een station zijn of haar ding over de microfoon op nogal standaardwijze: “beste reizigers” luidt de aanhef dan, of soms “geachte reizigers”, of “aandacht” als het dringend is, of één van een aantal standaardvariaties.
Niet zo aan de Dampoort. Daar zit regelmatig een dame die al haar aankodigingen begint met een aanroep aan een zeker Steven.
Steven, spoor één. De P-trein met bestemming Gent-Sint-Pieters is in aantocht. Steven, spoor twee. Trein in doorrit, gelieve op een veilige afstand te blijven.
En nee, ze zegt niet “luister even” of zo, het lijkt echt meer op “Steven” dan op wat dan ook anders. Wie is die mens?
Het is meneer Stevens, een eerbetoon aan George Stephenson, de man die de eerste locomotief liet rijden in Engeland. Ze zijn daar nog niet zo dom in de Dampoort!
Volgens mij zegt ze “Dames en heren”, maar begint ze altijd net iets te laat in de microfoon te praten, of drukt te laat op een knopje, zodat je iets te horen krijgt als “… sheren”.
Steven ken ik goed. Dat is de stationschef van de statie aan Gent-Dampoort. Hij is graag van alles op de hoogte. Voor de rest, ne wijze gast en al.
Ik denk dat het het zoontje van de dame in kwestie is. Ze neemt hem altijd mee naar haar werk, maar niemand let op die kleine. Dus moet zij ervoor zorgen dat hij niet te dicht bij de sporen gaat staan en zo…