Zoon

_KGB5313

Vannacht om twintig na drie. Ik zit rustig in de zetel, en plots hoor ik de vloer boven kraken. Heel stilletjes komt Jan de trap af. Zonder woorden, trapje per trapje. Op de laatste trede blijft hij staan. Ik pak mijn fototoestel, hij blijft gewoon roerloos staan. Een paar foto’s, en hij gaat, nog altijd zonder woorden, het hoekje om naar de slaapkamer, doet de deur open, en kruipt in bed bij Sandra.

Euh.

Begrijpe wie begrijpen kan. Dat is, voor zover ik me kan herinneren, de eerste keer dat hij zoiets doet.

6 Comments

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.