Ach ja

De kat kwam weer eens mauwend binnen. Zo van maaw. Mààw.

Dan weten wij dat het weer van dattum is: een beestje binnengesleurd, dat ze ter onzer edificatie zal slachten. Alsof ze na al die jaren nog altijd écht hoopt dat we het ooit zullen leren, als ze het maar vaak en duidelijk genoeg voortoont.

Deze keer geen konijn, maar wel een muis. Binnengebracht zoals meestal: levend en wel if a little dazed wegens vastgestekt in het nekvel.

Ik uit de zetel gekropen en genaderd: Yog-Sothoth had het beestje nét op de grond gezet, waar het een beetje suf stond te zwijmelen. Ik dacht nog dat ik het kon redden, maar helaas: de kat zag mij dichterbij komen, en indachtig wat ik met één van haar vorige slachtoffers gedaan had, duurde het geen twee seconden voor ze het beestje bij de kop in de mond genomen had, en er een knauw in gegeven had.

Nèm, leek ze wel te zeggen toen ze parmantig wegkuierde. Laat dit maar eens terug los in de tuin:

Een ex-muis

Tja. Net zoals bij die konijnen (zie hier en hier bijvoorbeeld): de kop en de bovenkant met huid en haar opgevreten, en de onderkant laten liggen.

Tot lering en vermaak, vermoed ik.

16 Comments

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.