Anna is in hetzelfde bedje ziek als Jan indertijd, wanneer het op eten aankomt:
…het kan niet rap genoeg gaan. Heel haar mond zit vol, en nóg moet er bij. En dan zit ze daar, met drie vierde van een banaan in haar mond, en eist ze nog eens dat ze haar fruitsap krijgt.
En ‘t was niet de bedoeling, maar ik vind dit eigenlijk wel een wijze coupe:
Ze wordt zó snel groot, ‘t is haast niet te geloven. Sinds een dag of twee begint ze eindelijk aan de hand rond te lopen, veel later dan de andere eigenlijk—en, typisch, ze kan er nu natuurlijk niet genoeg van krijgen.
Ik kan mij inbeelden dat ze binnen niet zó enorm lang ook gewoon echt zal rondlopen.
Schoon kind. En elke keer dat ge foto’s post van haar lijkt ze een pak gegroeid.
Inderdaad, ze lijkt weer een heel pak ouder dan ik mij kan herinneren.
Leuk kapsel trouwens… zo valt mijn haar ook als ik ’s ochtends opsta. Wel wat meer en dikker, maar het concept is hetzelfde
.
Dan hebben jullie daar binnenkort een waggelend eendje ronlopen gelijk wij hier
Het speelgoed van de broers en zus zal nu wel een pak minder veilig zijn…
‘k Moet eerlijk toegeven dat ‘t waggelen hier al fel verminderd is, maar ‘t heeft nog steeds weg van eendenpas. Beentjes uit elkaar en poep beetje naar achter.
Zo koddig.