Forget my own head if it weren’t screwed on

Oh man. Hoe vervelend is dàt niet: vertrekken om een sandwich te gaan halen bij Exki. Straat uit, metro in, lange gang door, metro uit… crap: portefeuille vergeten.

Metro weer in, lange gang door, metro uit, straat in, weer op bureau. Me realiseren dat ik misschien ook best mijn schrijfboekje meeneem, en dat ik misschien wel zin heb in een broodje van bij Venezia.

Naar beneden, straat uit aan de andere kant, straat naar boven, straat naar beneden, rechts afdr… feck: portefeuille vergeten.

Terug naar het werk, bankkaart uit portefeuille, en dàn naar Venezia. Dedju. En meteen een trio de pâtes genomen. Met al dat lopen, een mens krijgt er honger van.

5 Comments

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.