Ach wat, ‘t is weekend

Louis en Jan zijn met Sandra naar de tandarts (Louis heeft een gat in een tand, Jan wou ab-so-luut mee), ik heb Anna juist in bed gestoken, en Zelie zat nog wat naar een film te kijken.

En toen ging de deurbel: Karel, van verder in de straat. Of Zelie mag buiten komen spelen.

Mijn broer en ik zijn opgegroeid in wat toen een nieuwe verkaveling was, helemaal op de rand van Sint-Denijs-Westrem, eigenlijk op kilometers van andere kinderen. Ik wou dat wij als wij zo oud waren, wij ook kindjes in de straat hadden gehad om mee te spelen, en ik kon het dan ook niet over mijn hart krijgen om nee te zeggen.

Zelie en Karel op straat

Zelie is dus gaan spelen met Karel. Karel heeft aangebeld bij Esthée, die buiten mag komen als ze gegeten heeft, en Zelie is nu op weg naar Spencer, die “ook wel zal mogen”—dixit K.

Ze wonen allemaal op ons woonerf, of in de straat links en rechts ervan. Zo wijs maat: de stad rules.

3 Comments

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.