Jan heeft hoofdpijn. En koorts. En hij kan zijn kin niet op zijn borstkas doen want hij heeft pijn aan zijn nek. En hij moet overgeven.
Naar de dokter ermee, en wel numeteen.
We zijn er niet gerust in.
update 0:46 – We hebben de centrale wachtdienst van de stad opgebeld (”dokters van wacht? nee mevrouw, er is er geen enkele voor Gent, de dokters regelen dat zelf, u moet uw vaste huisarts maar opbellen”), huisdokter opgebeld (doorgeschakeld naar doorschakelend secretariaat), en die zei toch maar naar de spoeddienst te gaan, op basis van de symptomen. Geen overgeven, maar toch.
update 0:56 – Toch overgegeven. En Sandra is er mee naar het hospitaal. Negen kansen op tien is het niets, maar toch: een mens kan niet voorzichtig genoeg zijn.
update 2:11 – ‘t Was niets. Allez dan. Naar bed.
Doesn’t sound too good. Let’s hope for the best.
Gelukkig was het niets ergs!
Crap indeed, een echte thriller met een goed einde. Hou jullie goed.
[...] Michel de symptomen van hersenvliesontsteking laten opzoeken en tegen dat hij ze gevonden had begon Jan al te klagen dat hij moest overgeven. In eerste instantie deed hij nog niets, het bleek vals alarm. Toch maar de dokter gebeld en toen ik eindelijk iemand aan de lijn had raadde hij toch aan om naar de spoed te gaan. [...]