Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: september 2007 (pagina 1 van 9)

Drupal, nog maar eens

Ik heb me dan tóch nog maar eens gesmeten op Drupal. Met de bedoeling er een site voor de school mee te maken. Weinig tot geen illusies dat het nog voor dit schooljaar zal zijn, maar als ik er tussen dit en volgend jaar pakweg februari of zo mee pruts, af toe, op mijn eigen materiaal hier thuis, dan moet het lukken om er genoeg op mijn gemak in te zijn om ergens begin volgend jaar een voorstel te doen naar de betrokken partijen.

Plokplok

Drupal is, op het eerste gezicht, alleen maar eenvoudiger geworden in het gebruik sinds ik het de vorige keer installeerde een jaar of twee (?) geleden, trouwens.

Ik vermoed dat ik best een paar handleidingen doorneem vóór ik er verder in pruts en alles kapot vermoos.

Flikkendag

Mijn allereerste, vandaag. Louis en Jan moesten en zouden verkleed gaan.

Op stap met verklede kinderen

De militaire politie op BMW’s was indrukwekkend, zo met rakelings voorbij malkander scheren, en alles.

Rakelings

Militaire politie

De kinderen hebben zich denk ik wel een beetje geamuseerd. Niet dat we veel gedaan hebben: we waren er veel te laat bij, en zo ongeveer alles was ofwel al afgesloten, ofwel stond er veel te veel volk te wachten.

Tja. Volgend jaar beter.

Anna

Jan

Zelie

Naar Frankrijk

Oh, het Radiofonisch Instituut voert Maggie Reilly ten tonele in een liedje van Moldfield. Zeitgeist, zeer zeker.

Bij deze To France, van dezelfde mensen, in hetzelfde jaar. Als we toch bezig zijn.

Standaardtaal schmandaardtaal

Hoe laat is het op dit uurwerk, snel?

Uurwerkkwartna

Al wie, net zoals mijn oudste dochter “kwart na twaalf” zei, wordt, zoals mijn oudste dochter, een punt afgetrokken wegens fout.

Het is “kwart over twaalf”, blijkbaar.

En inderdaad, de taalnazi’s van de Hollandse Taalunie zouden mijn dochter ook punten aftrekken, want “kwart na” is “geen standaardtaal”.

Wacht maar, denk ik dan. We spreken binnen een paar jaar nog wel. Taal is een levend gegeven, viezerds.

Del.icio.us op 30 September 2007

Dienstmededeling

Um. Embarassing.

Ik heb allemaal DVD’s uitgeleend aan mensen, maar ik weet niet meer precies wat aan precies wie. Wàt ik allemaal vergeten ben, weet ik ook niet meer.

Maar één ding dat ik nog maar pas kan uitgeleend hebben wegens nog niet zo lang geleden gekocht, en dat ik dringend nodig heb wegens beloofd aan iemand anders, is Life on Mars, het eerste seizoen.

Dus bij deze: wie weet aan wie ik het eerste seizoen van Life On Mars uitgeleend heb? Pretty please?

Lange dagen

Gisteren feestje van Gentblogt: rustig en gezellig, zo zou ik dat omschrijven.

En dan achteraf hebben we met een paar man nog een stapken in de wereld gezet. Niét gedronken tot ik bloed gespaaid heb, vrees ik: de controlefreak in mij nam het stuur over.

Maar niet getreurd: al die mensen die ik gezien heb! Zo op rolletjes dat het allemaal liep! Zo nóg eens dat we dat moeten doen volgend jaar!

Hik

Nee, niet “hik” van te veel gedronken te hebben: gewoon “hik” omdat ik de hik heb.

Wijs hoor, voor de rest, een volwassen mannemens die niet van zijn hik af geraakt.

Del.icio.us op 28 September 2007

  • Mensen die eisen dat mensen een Apple-product in hun bezit moeten hebben om een geek te zijn. Grinnik. Grinnik.
    (tags: 0ephemera)

Feestje vanavond!

Kijk, kijk, ik had dat geeneens geschreven, besef ik net.

Er stond op mijn weblog al zo’n week of drie een teller aan de rechterkant:

(zelf gemaakt, die teller, ha, en ik weet niet wat het gaat geven als de tijd verstreken is, ik vermoed negatieve getallen, het zou ook kunnen ontploffen, maar soit)

Welaan dus: die teller telt af naar het begin van het Gentblogtfeestje vanavond. In de Cocteau, in de Jan Palfijnstraat nummer 17 in 9000 Gent. Vanaf 21u30. Gratis! van inkom, en boeiend! gezelschap, en leutig! van muziek, en alles, en alles.

Mijn meesterplan is, zoals meestal in dergelijke gevallen, dat ik ga zuipen tot ik bloed spui.

Meestal houd ik me daar niet aan. Maar de intentie is er toch. Spektakel gegarandeerd!

Zinloos gelukkig

Soms overkomt mij dat: dan zit ik iets te doen, maakt niet uit wat of in welke omstandigheden — hier was ik een ideeënbus-document aan het wijzigen voor een project dat arguably misschien wat in het slop zou kunnen dreigen te komen. Op de koptelefoon speelt Noordkaap ten dans, meer bepaald met Gigant. Eén collega doet een vier vijfden en zit thuis vandaag, een andere collega had een belangrijke vergadering, nog een collega is gaan eten, één collega zit in China, en de drie andere zijn samen naar de winkel om een cadeau te kopen voor de vriendin van één van hen.

Gisteren wiste collega Bart het whiteboard af en zette hij er de krijtlijnen van de planning van de komende paar weken op — bleek dat de komende paar weken eigenlijk al tot het einde van het jaar lopen. Gisterenavond toen ik naar huis ging, viel het me op en vanmorgen was het definitief duidelijk: de winter komt eraan. Vanmorgen vroeg heb ik ongelooflijk goed geslapen op de trein, en de vergadering net voor de middag was zowel bijzonder aangenaam als bijzonder productief.

Ik ben in wel vijf goede boeken tegelijk aan het lezen, en ik denk dat ik op de trein Alphaville ga uitkijken. Vanavond is het feest van Gentblogt, waar iedereen — jawel, ook u daar — van harte op uitgenodigd is. Daarna is het weekend. Daarna is het weer een werkweek, met een vergadering over een nieuw project maandag, een opvolgvergadering in Gent dinsdag, een vergadering voor nog een nieuw project donderdag, en vrijdag vertrekken we met heel Namahn en partners en kinderen mee, op weekend naar Center Parks.

En nu, vrijdagmiddag 12u bijna 30, met de koptelefoon op, aan de hoek van de gemeenschappelijke tafel, in onze vergaderzaal-tot-bureau-omgebouwd, met ondertussen het wel zeer toepasselijke Ik hou van u en met een namiddag fijn werk in het vooruitzicht, voel ik me helemaal vredig en gelukkig.

Ik hoop voor u allen hetzelfde.

Jobat Notes

Ah? Wat krijgen we nu in de inbox gegooid, zo om 21u ‘s avonds de donderdag?

Jobatcarr2

Een mail geadresseerd aan “Vuijlsteke”. Altijd een goede manier om mijn aandacht te trekken: zo van “ben ik echt zo stom geweest om alleen maar een achternaam en geen voornaam in te vullen bij Jobat”?

Afijn. Onwards.

Jobatcarr

Beste Lieven, dank u voor de e-mail, much appreciated.

Een paar zaken. Om te beginnen: ik ben allergisch aan streberige woorden als “carrièremaker”. En eigenlijk, nu ik eraan denk, ik ben ook geen fan van het woord “carrière”. En die “Klaar om carrière te maken?” bovenaan: is dat omdat ik nu géén carrière maak of zo? Of wat moet ik daar eigenlijk onder verstaan?

En “jouw eerste Jobat Notes”. Oh. Had ik me daar ergens voor ingeschreven dan? Mijn geheugen vertoont gaten van steeds angstaanjagender wordende afmetingen, duidelijk.

Niet dat ik niet content ben dat ik e-mail krijg hoor, absoluut niet. Maar ik kan me inbeelden dat een slechter mens dan ik zich zou afvragen wat er aan de hand is , zo plots een nieuwe reclamefolder in mijn brievenbus, naar mijn achternaam gestuurd, zo zonder dat ik er om gevraagd had… ik zou het fijner gevonden hebben als er stond “Jobat Vroegere Naam Van Het Ding heet tegenwoordig Jobat Notes” of zoiets, bedoel ik maar.

Ach, ik weet het, ik ben een oude zaag. En ik wéét dat ik bijvoorbeeld niet negatief moet doen als een e-businessmanager van zijn eigen site zelf zegt dat hij er prachtig uit ziet, dat ik niet zo Vlaams mag zijn en zo. Maar ik kan het niet helpen.

Vooralsnog niet.

Maar ik werk eraan. Echt waar. En wie weet, ondertussen win ik misschien wel een iPod touch!

links for 2007-09-27

Kapow

Er zijn zo van die dingen die een mens bij het nekvel grijpen, even opheffen, en dan weer op de aarde terugdumpen, maar dan wel veranderd.

Paradigm-shifting experiences, en alles. Epifanieën. Aha-Erlebnissen.

Een tijd geleden kreeg ik van mijn huisarts The Tibetan Yogas of Dream and Sleep voorgeschreven, van Tenzin Wangyal Rinpoche. Ik ben er vluchtig doorgegaan, en nu ben ik er minder vluchtig aan het doorgaan.

En ‘t is er gedomme niet naast, wat die braven mens vertelt—everything just kinda clicks into place, als het ware, soms:

ACTIONS AND RESULTS: KARMA AND KARMIC TRACES

The culture in which we live conditions us, but we carry the seeds of conditioning with us wherever we go. Everything that bothers us is actually in our mind. We blame our unhappiness on the environment, our situation, and believe that if we could change our circumstances we would be happy. But the situation in which we find ourselves is only the secondary cause of our suffering. The primary cause is innate ignorance and the resulting desire for things to be other than they are.

Perhaps we decide to escape the stresses of the city by moving to the ocean or the mountains. Or we may leave the isolation and difficulties of the country for the excitement of the city. The change can be nice because the secondary causes are altered and contentment may be found. But only for a short while. The root of our discontent moves with us to our new home,  and from it grow new dissatisfactions. Soon we are once again caught up in the turmoil of hope and fear.

Or we may think that if we just had more money, or a better partner, or a better body or job or education, we would be happy. But we know this is not true. The rich are not free from suffering, a new partner will dissatisfy us in some way, the body will age, the new job will grow less interesting, and so on. When we think the solution to our unhappiness can be found in the external world, our desires can only be temporarily sated. Not understanding this, we are tossed this way and that by the winds of desire, ever restless and dissatisfied. We are governed by our karma and continually plant the seeds of future karmic harvest. Not only does this mode of action distract us from the spiritual path, but it also prevents us from finding satisfaction and happiness in our daily life.

As long as we identify with the grasping and aversion of the moving mind, we produce the negative emotions that are born in the gap between what is and what we want. Actions generated from these emotions, which include nearly all actions taken in our ordinary lives, leave karmic traces.

Karma means action. Karmic traces are the results of actions, which remain in the mental consciousness and influence our future. We can partially understand karmic traces if we think of them as what in the West are called tendencies in the unconscious. They are inclinations, patterns of internal and external behavior, ingrained reactions, habitual conceptualizations. They dictate our emotional reactions to situations and our intellectual understandings as well as our characteristic emotional habits and intellectual rigidities. They create and condition every response we normally have to every element of our experience.

[…]

Any reaction to any situation—external or internal, waking or dreaming—that is rooted in grasping or aversion, leaves a trace in the mind. As karma dictates reactions, the reactions sow further karmic seeds, which further dictate reactions, and so on. This is how karma leads to more of itself. It is the wheel of samsara, the ceaseless cycle of action and reaction.

Although this example focuses on karma on the psychological level, karma determines every dimension of existence. It shapes the emotional and mental phenomena in an individual’s life as well as the perception and interpretation of existence, the functioning of the body, and the cause and effect dynamism of the external world. Every aspect of experience, however small or large, is governed by karma.

The karmic traces left in the mind are like seeds. And like seeds, they require certain conditions in order to manifest. Just as a seed needs the right combination of moisture and light and nutrients and temperature in order to sprout and grow, the karmic trace manifests when the right situation is encountered. The elements of the situation that support the manifestation of the karma are known as the secondary causes and conditions.

It is helpful to think of karma as the process of cause and effect, because this leads to the recognition that the choices made in responding to any situation, internal or external, have consequences. Once we really understand that each karmic trace is a seed for further karmically governed action, we can use that understanding to avoid creating negativity in our life, and instead create conditions that will influence our lives in a positive direction. Or, if we know how, we can allow the emotion to self-liberate as it arises, in which case no new karma is created.

NEGATIVE KARMA

If we react to a situation with negative emotion, the trace left in the mind will eventually ripen and influence a situation in life negatively. For example, if someone is angry with us and we in turn react with anger, we leave a trace that makes it more likely for anger to arise in us again, and furthermore it becomes more likely for us to encounter the secondary situations which allow our habitual anger to arise. This is easy to see if we have a great deal of anger in our lives or if we know someone who does. Angry people continually encounter situations that seem to justify their anger, while people with less anger do not. The external situations may be similar but the different karmic inclinations create different subjective worlds.

If an emotion is expressed impulsively it can generate strong results and reactions. Anger can lead to a fight or some other kind of destruction. People can be harmed physically or emotionally. This is not true just of anger; if fear is acted out it too can create great stress for the person who suffers it, can alienate that person from others, and so on. It is not too difficult to see how this leads to negative traces that influence the future negatively.

If we suppress emotion, there is still a negative trace. Suppression is a manifestation of aversion. It occurs through tightening something inside of ourselves, putting something behind a door and locking it, forcing part of our experience into the dark where it waits, seemingly hostile,until the appropriate secondary cause calls it out. This may manifest in many ways. For example, if we suppress our jealousy of others, it may eventually manifest in an emotional outburst, or it may be present in the harsh judgment of others of whom we are secretly jealous, even if we deny this jealousy to ourselves. Mental judgment is also an action, based on aversion, that creates negative karmic seeds.

POSTIVE KARMA

Instead of either of these negative responses—being driven in our behavior by the karmic tendency or suppressing it—we can take a moment to stop and communicate with ourselves and choose to produce the antidote to the negative emotion. If someone is angry with Lis and our own anger arises, the antidote is compassion. Inducing it may feel forced and inauthentic at first, but if we realize that the person irritating us is being pushed around by his own conditioning, and further realize that he is suffering a constriction of consciousness because he is trapped in his own negative karma, we feel some compassion and can start to let go of our negative reactions. As we do, we begin to shape our future positively.

This new response, which is still based on desire—in this case for virtue or peace or spiritual growth—produces a karmic trace that is positive; we have planted the seed of compassion. The next time we encounter anger we are a little more likely to respond with compassion, which is much more comfortable and spacious than the narrowness of self-protective anger. In this way, the practice of virtue cumulatively retrains our response to the world and we find ourselves, for instance, encountering less and less anger both internally and externally. If we continue in this practice, compassion will eventually arise spontaneously and without effort. Using the understanding of karma, we can retrain our minds to use all experience, even the most private and fleeting daydreams, to support our spiritual practice.

LIBERATING EMOTIONS

The best response to negative emotion is to allow it to self-liberate by remaining in non-dual awareness, free of grasping and aversion. If we can do this, the emotion passes through us like a bird flying through space; no trace of its passage remains. The emotion arises and then spontaneously dissolves into emptiness.

In this case, the karmic seed is manifesting—as emotion or thought or bodily sensation or an impulse toward particular behaviors—but because we do not respond with grasping or aversion, no seed of future karma is generated. Every time that envy, for example, is allowed to arise and dissolve in awareness without our becoming caught by it or trying to repress it, the strength of the karmic tendency toward envy weakens. There is no new action to reinforce it. Liberating emotion in this way cuts karma at its root. It is as if we burn the karmic seeds before they have an opportunity to grow into trouble in our life.

You may ask why it is better to liberate emotion rather than to generate positive karma. The answer is that all karmic traces act to constrain us, to restrict us to particular identities. The goal of the path is complete liberation from all conditioning. This does not mean that, once one is liberated, positive traits such as compassion are not present. They are. But when we are no longer driven by karmic tendencies we can see our situation clearly and respond spontaneously and appropriately, rather than being pushed in one direction or pulled inanother. The relative compassion that arises from positive karmic tendencies is very good, but better is the absolute compassion that arises effortlessly and perfectly in the individual liberated from karmic conditioning. It is more spacious and inclusive, more effective, and free of the delusions of dualism.

Although allowing emotion to self-liberate is the best response, it is difficult to do before our practice is developed and stable. But however our practice is now, all of us can determine to stop for a moment when emotion arises, check in with ourselves, and choose to act as skillfully as possible. We can all learn to blunt the force of impulse, of karmic habits. We can use a conceptual process, reminding ourselves that the emotion we are experiencing is simply the fruition of previous karmic traces. Then we may be able to relax our identification with the emotion or point of view, and let go of our defensiveness. As the knot of emotion loosens, the identity relaxes and grows more spacious. We can choose a more positive response, planting seeds of positive karma. Again, it is important to do this without repressing emotion. We should relax as we generate compassion, not rigidly suppress the anger in our body while trying to think good thoughts.

The spiritual journey is not meant to benefit only the far future or our next life. As we practice training ourselves to react more positively to situations, we change our karmic traces and develop qualities that effect positive changes in the lives we are leading right now. As we see more clearly that every experience, however small and private, has a result, we can use this understanding to change our lives and our dreams.

Ik ga nog helemaal aan de boeddhismen geraken, ik.

Psyché

In 1967 was de toekomst nog echt verre toekomst.

In de jaren 70 was de toekomst écht de toekomst. Nu niet meer, heb ik de indruk: de toekomst is niet meer dan het heden geworden, maar dan een beetje praktischer.

We hebben dringend nood aan wat meer futurisme, vind ik.

Oudere berichten

© 2016 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑