We gaan naar een film, joechei!
Ah. Hij is van Brussel, ik ben van Gent. De enige plaats waar er nog een film speelt die we geen van beiden gezien hebben, is in Sint-Niklaas. Qu’à cela ne tienne, we reserveren een restaurant in Sint-Niklaas en daarna gaan we naar de film.
Ah. Eten in het restaurant gedaan en het is 22u40, te laat voor de film. Geen erg, geen erg. We gaan gewoon nog, euh… een sigaar roken (hij) en een whisky drinken (ik). Goed idee! Uitstekend!
Waar hebben ze sigaren in Sint-Niklaas? In Hotel Serwir? Nee meneer. En de markt is afgesloten wegens ballons of zo.
Hela! In het Hilton zijn er altijd sigaren, dat is traditie. En volgens de mevrouw van de GPS was het dichtstbijzijnde Hilton in Antwerpen, bij de Groenplaats.
Tjaha. En zo bevonden we ons, na een helletocht door het virtueel hermetisch afgesloten centrum van Antwerpen, in de bar van het Hilton: daar hebben ze altijd sigaren, wist de tegenpartij.
Na-ah. Tegenpartij is in de buurt zijn sigaren moeten gaan betrekken terwijl ik op mijn mojito aan het wachten was.
Maar enfin, eind goed, al goed: we hebben de bar daar gesloten. Over het heden, het verleden en de toekomst gesproken. En al. Mannen, weetwel.
Zo. En nu is het bijna vier uur en heb ik mijn verjaardag dit jaar echt gevierd. Hoera!
[...] bloggers tegenwoordig. Zo achter alles enal zeggen. Eén toevallige blik op het laatste artikel bij Mr. Vuylsteke geeft me weer gelijk. Zwaar gelijk zou ik zelfs durven stellen en [...]
Tegenpartij had nochtans gelijk: in het Hilton hebben ze (altijd) sigaren!
Nope, niet meer. Ze hebben zelfs geen lange lucifers meer. Allemaal moeten wegdoen.
[...] Ik vind dat altijd grappig die afspraken. Dienen maat, ik ken die dus al een tijdje (toch zo’n vijftien jaar en een half) en als die twee afspreken loopt er altijd wel iets niet zoals gepland. Meestal spreken ze af om naar de film te gaan en gewoonlijk loopt er dan wel iets mis. [...]