‘t Was niet zo slim, eigenlijk, om naar het werk te trekken vanmorgen. Maar ‘t was wel redelijk nodig: er moesten dingen klaar geraken, en als er dingen, euh, moeten, weetwel.
Nog een geluk dat er een bommelding was in Leuven, want er was wel meer te doen dan ik dacht.
Nu ja, ik ben de dag doorgeraakt, en het is allemaal wel gelukt. Ik werd bleker en bleker naargelang de dag vorderde, schijnt het, maar alla. Geen erg.
Vanavond snel in bed? Ah nee: ik moest vanavond nog dringend iets klaar hebben. ‘t Is klaar geraakt, maar vraag niet hoe.
En ik was zo slim om de avond in te zetten met een upgrade van WordPress op mijn weblog. WP 2.3 staat erop, maar vraag opnieuw niet hoe.
Bij deze kruipt bibi nog eens in bed. Buikgriep is nog beter de tweede dag, blijkbaar.
Tiens, en commentaar werkt niet meer zoals het zou moeten?
Tiens, zo vreemd: ‘t lijkt wel een caching issue. En wp-cache staat nochtans af.
Fer Chrissakes. wp-cache is een vuile beeste.
Testing, one, two, boom.
tiens, zelf geen probs gehad, al gebruik ik wel niet zoveel custom stuff als jij… maar het ziet toch goed te werken hoor nu!
Enfin, dat snap ik dus niet. Als ik buikgriep zou hebben, is het eerste uitzieken geblazen, en dan werken. Er is altijd wel iets dat nog gedaan kan worden, en als de geschiedenis me één ding geleerd heeft, is dat het efficiënter is snel beter te worden dan lang te blijven aanmodderen.
Ach ja.
En je steekt geen collega’s aan als je eerst goed uitziekt.
Maar Michel is een harde en die gaat door waar anderen stoppen. Duracel batterijen he?