Het is 10u30 op zaterdag en huis is al een tijdje stil: het schooljaar is opnieuw begonnen.
Zaterdag, da’s turnen en tekenles, namelijk. En scouts ook, maar dié zijn, tenzij ik me vergis, nog niet begonnen.
En straks ga ik Zelie (en Louis? daar ben ik nu even niet zeker van) gaan halen aan de tekenles, en dan is, wat mij betreft, de rest van het jaar ingezet. Morgen nog één dag vakantie, daarna iedereen weer aan de slag: Sandra al een week, de kinderen na twee maand, ik na een week.
En dat ik er naar uitkijk, vooral voor de kinderen dan—nieuwe klassen! nieuwe leraars! al dat materiaal te kopen! nieuwe vriendjes! nieuwe dingen leren!
Jaja.
Je hebt ook niet lang geslapen, Michel…
Ik ben al een tijdje wakker, inderdaad.
Ik zou toch eens overwegen om uw meesterplan in werking te stellen: één dag verlof nemen en aan de schoolpoorten staan gniffelen.
Idem dito hier. Een zoon is al opnieuw naar de judoles en de dochters zijn zich gaan inschrijven in de muziekschool. Daar starten de lessen wel pas over twee weken.
Aan de muziekschool zag ik een auto waarvan er volgens mij maar één rondrijdt in Gent, en in die auto zat een aanzienlijk deel van ‘uw gezin’, zoals dat heet. Een uur later kwam ik alweer een belangrijk deel van uw gezin (iets anders samengesteld) tegen op de speelplaats van alweer de muziekschool. Niet dat daar zo veel raars aan was, want de helft van Gent (den helft met kinders) bevond zich bijkbaar ‘ergens in de muziekschool’:) Die Fiat is trouwens een zalig herkenningspunt!
[...] tegenstelling tot wat Michel dacht, moet hij Zelie dus niet meer gaan halen gezien Louis nu samen met Zelie op dezelfde plaats zijn [...]