Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Month: januari 2008 (page 1 of 9)

Dag van de poëzie 2008

Naar jaarlijkse traditie.

Het begin van Beowulf, vertaald door Seamus Heaney. Het leest en luistert bijna als proza, maar oh hoe machtig het binnenrijm en de balanceeract van alliteraties in elke lijn. En de taal, en de beelden, en hoor hoe het scandeert, als de man zelf het brengt:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

So. The Spear-Danes in days gone by
And the kings who ruled them had courage and greatness.
We have heard of those princes’ heroic campaigns.

There was Shield Sheafson, scourge of many tribes,
A wrecker of mead-benches, rampaging among foes.
This terror of the hall-troops had come far.
A foundling to start with, he would flourish later on
As his powers waxed and his worth was proved.
In the end each clan on the outlying coasts
Beyond the whale-road had to yield to him
And begin to pay tribute. That was one good king.

Afterwards a boy-child was born to Shield,
a cub in the yard, a comfort sent
by God to that nation. He knew what they had tholed,
the long times and troubles they’d come through
without a leader; so the Lord of Life,
the glorious Almighty, made this man renowned.
Shield had fathered a famous son:
Beow’s name was known through the north.
And a young prince must be prudent like that,
giving freely while his father lives
so that afterwards in age when fighting starts
steadfast companions will stand by him
and hold the line. Behaviour that’s admired
is the path to power among people everywhere.

Shield was still thriving when his time came
and he crossed over into the Lord’s keeping.
His warrior band did what he bade them
when he laid down the law among the Danes:
they shouldered him out to the sea’s flood,
the chief they revered who had long ruled them.
A ring-whorled prow rode in the harbour,
ice-clad, outbound, a craft for a prince.
They stretched their beloved lord in his boat,
laid out by the mast, amidships,
the great ring-giver. Far-fetched treasures
were piled upon him, and precious gear
I never heard before of a ship so well furbished
with battle tackle, bladed weapons
and coats of mail. The massed treasure
was loaded on top of him: it would travel far
on out into the ocean’s sway.
They decked his body no less bountifully
with offerings than those first ones did
who cast him away when he was a child
and launched him alone out over the waves.
And they set a gold standard up
high above his head and let him drift
to wind and tide, bewailing him
and mourning their loss. No man can tell,
no wise man in hall or weathered veteran
knows for certain who salvaged that load.

Then it fell to Beow to keep the forts.
He was well regarded and ruled the Danes
for a long time after his father took leave
of his life on earth. And then his heir,
the great Halfdane, held sway
for as long as he lived, their elder and warlord.
He was four times a father, this fighter prince:
one by one they entered the world,
Heorogar, Hrothgar, the good Halga
and a daughter, I have heard, who was Onela’s queen,
a balm in bed to the battle-scarred Swede.

The fortunes of war favoured Hrothgar.
Friends and kinsmen flocked to his ranks,
young followers, a force that grew
to be a mighty army. So his mind turned
to hall-building: he handed down orders
for men to work on a great mead-hall
meant to be a wonder of the world forever;
it would be his throne-room and there he would dispense
his God-given goods to young and old—but
not the common land or people’s lives.
Far and wide through the world, I have heard,
orders for work to adorn that wallstead
were sent to many peoples. And soon it stood there,
finished and ready, in full view,
the hall of halls. Heorot was the name
he had settled on it, whose utterance was law.
Nor did he renege, but doled out rings
and torques at the table. The hall towered,
its gables wide and high and awaiting
a barbarous burning. That doom abided,
but in time it would come: the killer instinct
unleashed among in-laws, the blood-lust rampant.

Then a powerful demon, a prowler through the dark,
nursed a hard grievance. It harrowed him
to hear the din of the loud banquet
everyday in the hall, tha harp being struck
and the clear song of a skilled poet
telling wih mastery of man’s beginnings,
how the Almighty had made the earth
a gleaming plain girdled with waters;
in His splendour He set the sun and the moon
to be earth’s lamplight, lanterns for men,
and filled the broad lap of the world
with branches and leaves; and quickened life
in every other thing that moved.

Hoe ongelooflijk moet het niet geweest zijn om daar bij geweest te zijn, als een skald zijn lier bovenhaalde en zijn ding deed. Als man, welteverstaan. Krijger. En al.

Dit is het begin van het origineel, baai de weei:

Hwæt! Wé Gárdena      in géardagum
þéodcyninga      þrym gefrúnon·
hú ðá æþelingas      ellen fremedon.

Oft Scyld Scéfing      sceaþena þréatum
monegum maégþum      meodosetla oftéah·
egsode Eorle      syððan aérest wearð
féasceaft funden      hé þæs frófre gebád·
wéox under wolcnum·      weorðmyndum þáh
oð þæt him aéghwylc      þára ymbsittendra
ofer hronráde      hýran scolde,
 gomban gyldan·      þæt wæs gód cyning.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Oude zak

Grumpy old man, dat ben ik. Ik lees dat mensen met een weblog her en der het geinig vinden dat Coca-Cola ze bij wijze van virale marketing een stencil op de vloer vóór de fysieke voordeur gespoten hebben.

Peter had er ook prijs van, trouwens, statistiekenbijhoudmensen.

Ik ben zelf een groot afnemer van de productjes van de Coca-Cola Company, a rato van, oh, pakweg een heel pak liters per dag, maar als die mannen op mijn plankier ongevraagd stencils waren komen spuiten, had ik ze een klacht aangedaan.

Zo’n dingen doet ge toch niet, en ben ik daar nu echt uitzonderlijk in, dat ik geen reclameboodschap op mijn dorpel geverfd wil?

Oh, en behalve dat: het was vanavond nog eens comedy, en ik hoorde zowaar lollen waarvan ik de pointe niet begreep wegens dat ze over schoolkinderen ging. Xander deed iets over emo’s en gothics, en ik was absoluut niet mee. Ik zou de schuld op hem kunnen steken (“humor moet universeel zijn, yada yada”), maar nee: feit is dat ik een oude zak ben.

Een oude zak die vanavond nog een review moet maken, en die dan binnen veel te weinig uur zal moeten wakker worden.


Del.icio.us op 30 januari 2008

Informatiearchitectuurterm van de week

The uniform-address model. Only when an article on one topic does
become toofuckingbig does it get broken up into smaller articles. For
the sake of consistency, articles on other topics in the same
fundamental bracket (category) are broken up whether they need it or
not. [Charlotte Webb]

Stubs, kleine artikels, grote artikels, fuckingveeltegrote artikels. 🙂

Del.icio.us op 29 januari 2008


Vandaag in Antwerpen gewerkt. De mannen van het openbaar vervoer vonden het nodig om te staken, wegens agressie hoor ik net. Fijne kerels: bus 1 en 13 rijden niet, maar al wat meer dan 100 is reed wel lustig, dus stonden we daar: te schilderen, en meer dan een half uur te wachten op een bus die eigenlijk om de tien minuten zou moeten komen.

Ik ga niets zeggen over Antwerpenaren, want ik werk vanaf vandaag een groot stuk van de tijd temidden ervan. Maar plannerdink van De Lijn: ge trekt op niets.

Alla. Vanavond (straks) weer naar huis, nog wat studeren op de trein denk ik, en dan linea recta naar Comedy Zone. Bart Cannaerts, Philippe Geubels, Han Solo en –joy!- Henk Rijckaert vanavond. En dan foto’s ontwikkelen en een artikel schrijven voor Gentblogt.

En dan morgen een seminarie ’s morgens, en een meeting ’s namiddags, en wat gewoon werken, en schijrven, en dan weer naar Comedy Zone, en foto’s nemen, en ontwikkelen, en een artikel schrijven. En donderdag werken en Comedy Zone en artikel. En vrijdag hetzelfde. En zaterdag rusten en Comedy Zon en artikel.

Wijs! Maar ik denk dat ik mijn slaap op de trein wel nodig zal hebben.

Citaat van de maand

Many religions now come before us with ingratiating smirks and outspread hands, like an unctuous merchant in a bazaar. They offer consolation and solidarity and uplift, competing as they do in a marketplace. But we have a right to remember how barbarically they behaved when they were strong and were making an offer that people could not refuse.

—Christopher Hitchens


Tiens, dat ik dat nu pas merk, dat er bij Google experimentele dingen bijgekomen zijn?


Het blijft ook gewoon actief bij mij. Vreemd.

CD Cover Meme

CD Cover Meme.

  1. en.wikipedia.org/wiki/Special:Random
    De titel van het eerste artikel is de naam van de uitvoerder. 
  2. www.quotationspage.com/random.php3
    De laatste vier woorden van het laatste citaat is de titel van het album.
  3. www.flickr.com/explore/interesting/7days/
    De derde foto, ongeacht welke het is, is de cover van het album.

Del.icio.us op 27 januari 2008


Oh wow. Groots.

Schilderen op een muur, een foto nemen, overschilderen en een nieuwe tekening ernaast schilderen, en herbeginnen. Magisch.


Ik houd de boeken die ik lees bij op Facebook, maar iRead aldaar ligt al een tijd plat op zijn gat, en ik ben al mijn reviews kwijtgeraakt (awoert!).

Ik las vanmiddag bij Lilith over Goodreads, en met pijn in het hart, want ik ben een groot fan van Librarything maar het doet (voor mij) niet wat ik dacht dat het zou beloven te doen, heb ik mezelf een account aangemaakt bij die Goodreads.

Mijn pagina staat alhier, en kijk: nog een plaats om vriendjes te maken! Ik heb er al drie: een twee drie!

Eurosong 2008 (i)

Oh my, ‘t is helemaal rok en rol, Eurosong. Bart Peeters is geflankeerd door twee Servische gastvrouwen. Oh. Awkward, ze deden alsof ze de taal niet spraken. “Serven brengen geluk”, oh here.

De jury! Marcel Vanthilt die ingehuurd werd om tegendraads te doen, en Kris Wauters die sympathiek moet doen, denk ik, en Katrina, och here, van de Weefs.

Kathy Satyn. Scoorde in Star Academy, en haar zus heeft een kind van haar ex-lief. O, ‘t was een grapje. Die gimmick met die buitenlandse dames steekt nu al tegen. Maar Kathy mag altijd gewekt worden voor sex. Raad keer wat dié vanaf nu in elk interview zal te horen krijgen. Magical Sensation. Oh, er staat een aardig wezen op het podium! Dat vals zingt! Dat gelijk Ruslana probeert te doen, en gelijk wat Riverdance, maar oei, ‘t is helemaal mislukt. Enfin, slecht is het niet, maar ‘t zal toch wat straffer moeten zijn, medunkt.

Raeven, dat zijn Dana en Daisy die nog bij Eurosong for Kids zaten als The Twin Girls. Ieee! Er drinkt daar een Servische Becherovka! Dat is Tsjechisch! Mmmmm Becherovka. Zou dat op het internet te kopen zijn? Ieee! Ffs, dat is helemaal vermoderniseerd! Shut down the heat machine, over het broeikaseffect en met de tekstschrijver van Jennifer Lopez. Allez ju. Hey, niet zo slecht, denk ik. Zo helemaal poppy en alles, maar ik vind het wel wijs. Aardig hoor, want eigenlijk zou ik dit niet goed vinden. Tiens, en op het einde trekken ze iemand zijn hemd af. Ik vind dat ze hun eigen hemd mogen uittrekken, ik. Euh, oei.

Katrina zegt dat die meisjes van zeventien dikke harige testikels nodig hebben. Ick.

Brahim doet soul, tegenwoordig. En ik vind de Servische dames wel weer grappig. “Het niet staatsgecontroleerde VTM”, begod. 🙂

Hola, big pimpin’ style Brahim, gelijk. Met een hoed en alles. What I like about you. De achtergrondzangers zijn redelijk groots. Het totaalbeeld: I dunno. Ik kan me een aantal generaties zangers inbeelden die ditzelfde liedje al eens gezongen hebben. Het is wel goed, maar ik zou het zonder die akelige alpervasieve beat doen, en trager, en eigenlijk met een andere zanger, en eigenlijk met een ander liedje ook. Jammer dat Marvin Gaye dood is. Euh.

Hey yo czech it: Brahim zonder hoed op, en hij heeft van die go faster stripes op de zijkant van zijn hoofd. Vervelend, dat groeit er niet zo rap uit, denk ik.

Eva Darche is een feestbeest, en oei, ze deed iets akeligs a capella. Heel erg akelig. We breathe. O kijk, het schooltoneel! En ze zingt een liedje dat ik al gehoord heb. Nu, kijk, ik vind het eigenlijk niet eens zo slecht. Maar de choreografie mag echt wel veel beter. Allez, er mag nog wel veel veel beter, maar dan vooral die choreografie. En de kostuums van die arme sloren die het nu moeten doen met hele lappen vershoudfolie op het podium.

Vanessa Chinitor, zegt Kris Wauters, en een beetje boring. En Marcel Vanthilt vindt het ook te saai. Katrina vindt het wel zeer zeer goed.

Oh, ‘t is al bijna gedaan. Biba Binoche is terug! Nee, ‘t is Betty-van-Tarzan die tegenwoordig Femme Fatale is. ‘t Is gelijk La Sakhra maar dan meer slagersvrouwachtig!

Of ze aan sport doet? “Als ik ga shoppen moet ik veel wandelen en veel dragen en dat is toch wel een inspanning vind ik.” Ik vind dat ze daar een prijs voor moet krijgen.

Oh nee! Ze zingt a capella! Oh nee! Help! En ze is helemaal opgemaakt gelijk Ilona Staller. Oh nee. Oh nee. Gelukkig is ramptoerisme wel een beetje een hobby van mij.

Décadence. Jihaa!! Smell the glove!! Zo ongelooflijk slecht, maar zo ongelooflijk slecht, en met wriemelende homonegers, en vals gezongen.

Um, maar eigenlijk: wel grappig, en niet eens zo slecht. Meezinger en meestampen en zo, en alles. Oei: ik spreek mezelf tegen. Never mind. Nog meer overdrijven, en ze mag doorgaan. Elf punten extra voor de Spinal Tap-referentie.

*    *

Pff. Ik zou het niet weten. Of Brahim maar dan trager? Of Eva Darche maar betere kostuums? Betty maar dan méér? I dunno.

Moeilijk hoor.

*    *

update De resultaten. Jan Van Rompaey is een sympathieke pee. En Brahim en mevrouw Satyn gaan naar de halve finale.



Dààr zitten die mannen dus. Badgers? We don’t need no steenkeeng badgers!

Nog een stapje verder

Sandra ging vannamiddag naar de solden, kleedsekes kopen, met mijn moeder. Mijn vader en ik waren op wacht bij de kinderen.

Ze kwam terug, een paar uur later, en ze hadden een salon gekocht. Nu ja, ‘t is te zeggen, er stond een model in de etalage en daar is over gesproken en onderhandeld, en als het past in onze living, dan gaan we het binnenkort betalen.


Tjaha. Een draaizetel, een chaise longue, een tweezit, een hoekding, een eenzit zonder leuning, en een poef (niet afgebeeld).  In wit leer. Ik versta er mij zelf nog niet al te goed aan, maar alla.

Older posts