• perform.swf (application/x-shockwave-flash Object)
  Wohohow.
  (tags: flash actionscript 3d)
• Best Freeware Games of ‘07 - 30 Categories! - (UPDATE 12/26)
  (tags: games freeware)

Heel de dag geslapen! Hoera!

Grin.

Verkeerd twittervenster open, en hopla maanden werk naar de knoppen.

update voor wie het allemaal niet zo volgt — een tijd geleden kregen een hoop mensen een t-shirt in de post. Op die t-shirt stond alleen een URL: http://twitter.com/t_shirt. Een zoveelste marketing-verhaal, dacht ik, van mensen die denken het mysterieus te spelen, maar die daarmee serieus op mijn zenuwen werkten. Enfin, ik was de enige blijkbaar, zowat iedereen die zo’n ding kreeg, speelde het spelletje mee door een duchtig over te schrijven (te filmen, zelfs). Om de zoveel tijd verscheen er eens iets op die twitter-account, en zo bleef het een beetje leven.

Nu net vraagt Michaël (@emich) waar Robin Wauters (@robinwauters) zit als je hem nodig hebt, en daarop reageert de twitter-account @t_shirt, in plaats van @robinwauters. Oops.

En zo is die kat uit haar zak. Nu nog weten waarom.

Nu Steven Feys nog.

Het oude jaar was fantastisch op veel vlakken, en uitstekend beëindigd ook: fantastisch gezelschap, uitstekend eten, prachtige cadeaus, a splendid time was had by all.

De dag daarna was iets minder—ik ben op 1 januari om denk ik halfvier in mijn bed gekropen en er pas (even) weer uitgekomen om vijf uur, om er dan om denk ik zeven uur weer in te kruipen tot nu net. Keel ‘t één of ‘t ander, in samenspraak met een hele avond sigarettenrook ademen, vermoed ik, en rug ‘t één of ‘t ander en bijna 39° koorts, en ach.

Maar goed. ‘t Is voorbij, denk ik: 40 uur of zo onder vier dekens liggen zweten heeft dat effect, en combineer dat met een electrisch bed dat op en neer kan, en hoera, ik ben er denk ik weer min of meer bovenop ben.

Zodus: op naar 2008, met anderhalve dag vertraging. De voornemens: meer doen in huis, meer doen met de kinderen, minder op het internet zitten, meer doen voor Gentblogt, minder weblogs lezen, minder nonsens volgen, meer boeken lezen, minder televisie kijken, meer dingen weggooien, meer gezelschapsspelletjes spelen, minder alleen zitten thuis, minder brol bijhouden, meer mensen opzoeken, minder op het internet zitten (oh, had ik dat al gezegd?), gezonder eten, meer familie zien, meer dingen maken en minder dingen gebruiken.

2008 wordt ook professioneel een interessant jaar: met elke maand dat ik werk waar ik werk en doe wat ik doe, heb ik de indruk meer te leren van die dingen waarover ik meer wil leren.

2008 betekent normaal gezien het einde in een rechtszaak die al jaren aansleept, hoera.

En 2008 wordt vooral het jaar dat ons huis eindelijk helemaal in orde is, daar klamp ik mezelf aan vast. Als dàt in orde komt, komt al de rest goed.

• 1 - VQR » Aicuña Is Not an Albino Town
  (tags: genetics anthropology)
• 2 - A Reporter at Large: The Interpreter: Reporting & Essays: The New Yorker
  Has a remote Amazonian tribe upended our understanding of language? Dan Everett believes that Pirahã undermines Noam Chomsky’s idea of a universal grammar.

  Dan Everett believes that Pirahã undermines Noam Chomsky’s idea of a universal grammar.

  (tags: toread language linguistics communication anthropology)
• 3 - Trulia Hindsight » Maps of Properties Through Time
  (tags: history visualization maps)
• 4 - A New Sith, or Revenge of the Hope
  (tags: analysis movies starwars)

• 1 - Mooie foto
  (tags: copyright photography)

Ha! ‘t Is een manier om het nieuwe jaar in te zetten als een andere, natuurlijk. Ik was op 1 en 2 januari al slecht en koorts en zo, en ik dacht dat het een keelontsteking was. Mijn keel deed de derde geen pijn meer, al had ik nog wel wat koorts, dus ben ik maar gaan werken–om dan zo precies wat in te storten na de middag.

Koorts, van de grootteorde van bij de 40°, en klappertanden, en niet meer op mijn benen kunnen staan, en pijn aan mijn lies.

De hele namiddag en nacht en ochtend in bed gelegen en toch geen oog dichtgedaan, en dan uiteindelijk deze namiddag Dokter Arts laten komen. Het verdict: dat het goed is dat we geen 1930 zijn, of ik was ten dode opgeschreven.

Ha!

Ik heb zo’n ontsteking aan mijn been, van wellicht staphilococcus aureus, en ik ga de volgende paar dagen antibiotica mogen slikken tot ze er lang overal uit gaan komen. Met een beetje geluk moet ik zelfs niet naar het hospitaal!

(ja, ‘t is wellicht geen MRSA natuurlijk, maar een catchy titel is veel in dergelijke dingen, vind ik)

Wat het wel is? Geen idee. Ik doe nu een redelijk massieve kuur antibiotica (hoera voor de gevolgen, ik kan ze niemand aanraden), en als er tegen pakweg het einde van het weekend geen substantiële verbetering is, dan doen we van verdere onderzoeken. Maar geen reden tot paniek, voorlopig.

Ik ontsmet mij om de twintig minuten, lijkt het wel: isobetadine-zeep voor mijn been (ai! oei! recht moeten staan! mijn been! mijn rug!) en machtige alcogel voor mijn handen: spuit spuit, wrijven, afdrogen niet nodig, en hopla. Een groot gemak.

Verder knijp ik hem altijd als ik mijn antibiotica neem: de dokter heeft gezegd dat ik best rechtsta en mijn twee (grote) pillen met veel water binnenslik en laat volgen door een stukje brood, wat als de gelules in mijn slokdarm open gaan, dan voelt het aan alsof er gebroken glas in zit. Wahey!

En ook: ik heb besloten tot zolang geen computers te gebruiken, en op het nieuws en samen ’s avonds na niet of zo weinig mogelijk naar televisie te kijken. Mijn eigen kleine detox, als het ware. En ik vermoed dat ik niet echt zó enorm veel wereldschokkends zal missen.

Zodus. Wie mij wil hebben, moet het maar aan Sandra zeggen, ha!

Nog altijd geen idee wat het is, aan mijn been.

Ik ben zo misselijk alsof ik net tien minuter geleden twee liter cécémel gedronken heb, ik heb regelmatig hoofdpijn, ik heb buikpijn, ik heb diarree, ik heb pijn aan mijn rug, ik slaap ongeveer 3/4 van de dag, enfin, ‘t is niet zo fijn. Een deel zal wel te maken hebben met die antibiotica, maar alla.

Ik ga de wereld niet vervelen met foto’s van mijn been, maar het is rood, het is opgezwollen, het gaat van een paar centimeter boven mijn enkel tot een paar centimeter onder mijn knie, het heeft precies vertakkingen, het klopt, het is bloedheet, het voelt aan als een blauwe plek als ik er niét aan kom, het voelt aan als naalden als ik er wel aan kom. Als ik recht moet staan: ugh. Dan is de pijn, euh, laten we zeggen, heel erg.

Is het beter dan gisteren en eergisteren? Wel, eergisteren had ik vooral koorts maar kon ik nog lopen, gisteren kon ik praktisch niet meer bewegen van de pijn, en nu is de pijn minder, maar anders. Misschien is het gewenning, maar het begint allemaal een beetje dof te voelen. Verdoofd, bijna. De zijkant van mijn been en mijn grote teen vooral. En mijn vel ziet er rood en gecraqueleerd uit. Maandag status report bij de dokter, hij zal wel weten wat dat allemaal betekent.

Ik heb het geluk een goed bed en een goede trekzetel te hebben, anders was ik nu redelijk dood van de pijn denk ik. Figuurlijk dan–letterlijk dood zou ik wellicht geweest zijn als ik mijn heil in pakweg homeopathie had gezocht. Take that, toverdokter-adepten. Kom niet af met “mij zou het niet overkomen zijn want ik steek oorkaarsen in mijn geitenkaasinfusie”: al wat nodig is, is aan een wondje pulken met een vingernagel die niét net ontsmet is, en het kan uw deel zijn. En ik lees uw reacties toch niet, dus doe maar.

Verder vind ik het ongelooflijk jammer dat ik out ben. Ik voel mij een verrader, en al de mensen die ik in de steek laat. Kak. Op het werk alleen al: er was een project dat moést klaar geraken, er waren er twee andere die dringend werk nodig hadden, nog één dat moest beginnen, één dat moest opgevolgd worden… kak, echt waar.

En verder: gisteren zag ik Koen Wauters, die ik overigens een sympathieke kerel vind, zo op het eerste zicht, zich druk maken over het afschaffen van Parijs-Dakar. De organisator zei dat “le Dakar” niet kan doodgaan, want het is “un symbole”. Ik kan mij niet meteen een beeld vormen waar het precies een symbool van is, eigenlijk: idiotie, machisme, absurditeit, walgelijkheid? Heeft iemand een idee hoeveel dat reizend circus eigenlijk kost, alleen al in benzine, om nog niet te spreken over al de rest? En wat met al dat geld zou kunnen gedaan worden voor andere mensen? Schaf die obscene vertoning meteen af, mijn gedacht.

Oh, en gisteren dacht ik te kijken naar Dalziel & Pascoe, maar de dame op BRT 2 zei “deeliël” in plaats van “dièl”, en toen ik begon te kijken kon ik niet ondescheiden wie Dalziel was en wie Pascoe, dus ben ik maar in slaap gesukkeld.

Vandaag is iedereen weg naar de nieuwjaarsreceptie van de Stad, waar ik ook ongelooflijk graag naartoe zou geweest zijn. Ik ga dat vieren met nog een beetje misselijk liggen rare dromen hebben. Rare dromen dat ik heb, tegenwoordig: ik zou er boeken over kunnen schrijven als ik mij lang genoeg kon concentreren.

Ik dénk dat ik nog iets anders heb naast mijn been, ik. Hypochonders-r-us.

Oh ja: de batterijen van mijn GSM zijn plat. Ik ga ze niet opladen tot ik beter ben. Sorry. Off-line is off-line, en misselijkheid doet rare dingen met een mens.

Dit jaar, kome de hel of hoog water, koop ik me een nieuw fototoestel. Ik ben er nog niet uit welk fototoestel dat wordt.

Ik heb veel geïnvesteerd in Nikon, Nikon heeft net een machtige D300 en een nog machtiger D3 uit, maar toch ben ik er niet uit of ik geen professionele Canon zou kopen met De Denk Ik Beste Macrolens Ter Wereld.

Jammer dat ik niet de bankrekening heb van Michael Reichmann, die voor het moment met Canon werkt, maar ter evaluatie even met de boodschappenmand langs de winkel ging in December:

[…] during November and December 2007 I purchased […] Nikon D3 and D300 bodies, and a selection of lenses, including the 28mm f/1.4, 50mm f/1.4, 85mm f/1.4, 105mm f/2.8 Micro VR, 17-35mm f/2.8, 24-120mm VR and 80-400mm VR.

A-hem.

Okay, ik geef het toe: ik ben onnoemelijk jaloers op Brian.

Zucht.

Ik denk dat het toch Nikon gaat blijven. Als onze boot ooit binnenkomt, een D3. Nem.

Sven Neys is kampioen van de melkweg, wat zeg ik, het universum! Ik ben daar blij om, niet voor mezelf want ik koester geen sportillusies meer sinds David Pratt, maar wel voor zijn coach. Die mens was al zo gedesillusioneerd door de Sportman van het Jaar-historie, en vorig jaar ook al.

Sport kan mij gestolen worden, er is niéts waar ik thuis voor zou blijven, maar als ik dan toevallig voor de televisie geraak, dan wil ik het helemaal zien. En Sven Nys heeft dat dus goed gedaan, en Bart Wellens kon goed tegen zijn verlies na een tijdje, da’s ook wel ne wijzen denk ik.

Alleen die ene gast met zijn platte band (‘t was niet Mario Aerts maar hij deed er mij wel aan denken en vraag mij ook niet waarom) (en ik ga niet gaan zoeken wie het wel was: 21, derde van het universum geworden in de Velokoers te land, in de modder, in het bos en op het strand, zó moeilijk is het niet te vinden vermoed ik)  vond ik wel aandoenlijk: zo een heel stuk van een ronde plat rijden, en dan nog terugkomen (akkoord, de leiders waren aan het surplacen, maar toch) tot de derde plaats.

Al de rest: pfuh. Die nieuwaards met hun valse starten, ze zouden ze moeten dessen geven. En ook: welbesteekt dat hij vierde geworden is, dingsken. En die andere, die West-Vlamingen, van Toerenhout of Vantorhout of zoiets: met vier broers inschrijven en dan samen rijden, en dan nóg niet winnen: zielig.

Ja. En voor de rest, niet dat het met de sport te maken heeft: ik heb twee dromen gehad. De ene droom stond links en een beetje naar boven, de andere rechts en een beetje naar onder, zodat ze ongeveer voor de helft overlapten over elk een derde van hun breedte. Want ah ja, het waren dromen in een verhouding van 486 op 60. En ze waren in grijswaarden ook, en met motion blurring erop. En op teveel ISO genomen want veel te veel ruis.

De inhoud was ook niet om over naar huis te schrijven: ik zweer dat er in die linkse (die al wat eerder begonnen was en ook wat langer duurde trouwens) een (gack) tunnel naar het verblindende licht zat, en dat als ik er mijn arm door zwaaide, ik een Star Wars bvvmwwoooiing vmwoing inclusief volumetrisch licht en force feedback bij ceadeau kreeg.

De rechtse droom was normaler, maar wel angstaanjagender.

Ja, ik weet dat David Pratt met een L geschreven wordt. Hij moet mij maar een proces aandoen, de natievermoser. Als de geschiedenis geschreven wordt, zal blijken dat dààr de neergang van België begon.

Fucking laatste minuut.

Het was al lang geleden dat ik iets echt gegeten had — ha! van vorig jaar geleden, in fact, als ik de foie gras ergens in de namiddag van 1 januari niet meetel – en dus heb ik vanavond in de rapte iets klaargemaakt. Ik vond dat het bijzonder meeviel, dus kijk: recept voor tien-minuten-spaghetti.

Um, behalve voor desserten als het echt nodig is, kook ik zonder hoeveelheden, maar ‘t wijst zichzelf uit. De ingrediënten:

• Kubusjes Gandahesp.
  Ik heb een stuk hesp gekregen voor nieuwjaar, daaar heb ik twee schellen van een halve centimeter of zo van afgesneden en er blokjes van gemaakt.
• Stukjes Brie de Meaux.
  Brie de Meaux is een kaas die al zó gemaakt wordt sinds vóór Karel de Grote, en dat is meer dan 1200 jaar geleden. Het is zo ongeveer de beste kaas ter wereld, en ik heb er teveel van thuis, ik krijg hem niet op. Degoutant, maar ik krijg gewoonweg niet zoveel binnen tegenwoordig, en het plan om dat na nieuwjaar op te eten met de familie is blijkbaar, merkte is enkele dagen later, mislukt. Een wigje afsnijden, ontkorsten (shame! maar ‘t is voor in saus en enkel voor een accent) en in blokjes doen.
• Look.
  Ik heb één teentje genomen, een goeie stamp gegeven met het plat van mijn snijmes, en het vel ervan gehaald. Niét in minuscule stukjes snipperen! Dat wordt pokkebitter als het te warm wordt, en het is deze keer toch maar voor wat smaakaccent.
• Room.
  Um, Light van een normaal merk, dacht ik.
• Spaghetti.
  Ik wou iets snels, dus het zijn capellini geworden. In het echt zou ik dikkere nemen.
• Peper.
  Witte peper, that is. Uit een molen. Als dat er niet is: zwarte peper uit een molen. En als dat er niet is, euh, panikeer. En geen zout, in ‘s hemelsnaam: er zit er al genoeg in de hesp.
• boter
• olijfolie

Bereiding:

De spaghetti koken, een kleine drie minuten in mijn geval. Ruim wat boter laten smelten met een beetje olijfolie en de look erbij, al roerend. Als de boter noisette wordt, de look eruit vissen en de blokjes gandahesp erin pleuren en laten warm worden en een beetje krokant. Blussen met room, de blokjes camembert erbij, omroeren, en de spaghetti erbij smijten. Alles goed onder mekaar roeren, kruiden met (veel, yum!) peper.

Liever wat natter? Meer room of minder laten uitkoken. Liever wat droger? Minder room, meer laten uitkoken, of bijvoorbeeld parmesaan strooien nadien.

Ah, en het is Gentse spaghetti want alle ingrediënten komen uit Gent: de Gandahesp is een lokale specialiteit, iedereen aangeraden; de brie komt van bij Michel Peeters, beste kaaswinkel van verre omstreken (wat zeg ik, maître fromager affineur!); de peper komt van bij Vidts, één van de beste kruidenwinkels alhier; en al de rest komt van bij De Spar om de hoek, de Drie Musketiers: de meest sympathieke Spar die ik ken.

De kindjes zullen weer weten wat geschreven in hun verhandelingen als ze terug op school zijn:

Hey, als het op het interweb staat, is het juist. En als ze het verwijderd hebben van een website, dan vangt Google het wel in zijn cache.

Discussieer: het belang van een algemene cursus bronnenleer en historische kritiek voor de jeugd van tegenwoordig.

Oh, waarom ik wakker ben op een uur dat ik zou moeten liggen medicamenten verteren en infecties overkomen? Trust me, you don’t want to know.

Ik vind het geslaagd. Op die ene frame na waar de titel gedeeltelijk en extreem ingezoomd over bijna het gehele beeld staat, bij elk stukje.

Voor de rest: in orde.

Zwaar op CNN geïnspireerd, lijkt het me zo op het eerste gezicht, maar goed, verwacht u aan een typografische bespreking door Yves Peters, denk ik zo.

Zou het niet eens tijd worden voor een Newsdesigner-maar-dan-voor-televisie, trouwens?

De website heb ik nog niet in detail bekeken: de concentratie ontbreekt me wat. Het viel me wel op dat de filmpjes autoplayen, wat ieeeek is, en dat een fimpje dat ik fullscreen zette, in de achtergrond ook nog door bleef spelen, en dus voor een echo zorgde. Doh.

Lenny Henry, die in mijn hoofd altijd geniaal goed zal zijn, doet Lenny Henry.tv op BBC1.

Verschoon mij terwijl ik mijn handboek reviewen in noodgevallen boven: What. The. FUCK?

Ik moet er mij aan vastklampen dat er érgens in die lijzige gemakkelijkerd nog een Theophilus P. Wildebeest zit. Ergens. Want tot nog toe heb ik hem niet meer zien doen dan op beschamend gescripte America’s Funniest Home Videos over oude youtube-clipjes babbelen.

Good heavens.

• 1 - Brief aan Jezus
  Toen Albino Luciani nog geen paus Johannes Paulus I was, schreef hij brieven. “Illustrissimi” — aan mensen van lang of minder lang geleden, en van overal.
  (tags: writing letters)
• 2 - Kitty Wigs! The Wigs
  (tags: weird cat)

Zeer in de snelte, hoe meer ik er naar kijk, op hoe meer dingen ik wellicht kom. En ik moet er niet te veel over nadenken of ik wil iets rigoureus schrijven, en laat ik daar nu eens geen zin in hebben.

Samenvattend. Concepten: goed. Hoop ik. Design, interactie en IA: het is nooit te laat om de dokter te bellen. Call now, and remember: if lines are busy, call later, but do call.

Voor de rest en meteen met de deur in huis: ik vind aan deredactie.be drie dingen uitstekend. Naast het concept van de integratie van de redacties, natuurlijk: klikken op het geluidsfragmenticoontje zal wat mij betreft de herontdekking van de radio zijn.

1. Het categorieënsysteem

Ik ga ervan uit dat ze een meesterplan hebben en dat ze weten wat ze aan het doen zijn, en ik ben dan ook bereid me op een tak te begeven en het een uitstekend en moedig idee te vinden: een hele reeks “grote” rubrieken, die elk een “home page” hebben (op dit moment: binnenland, politiek, verhofstadt iii, buitenland, vs-verkiezingen, cultuur & media, vrt in het nieuw, economie, de Vlaamse provincies en mediatheek), en dat is het.

Dat maakt dat er op géén tijd zoveel als gewenst nieuwe thema-home pages kunnen bijgemaakt worden, in geval van rampen of verkiezingen bijvoorbeeld.

Ze hebben zich (gelukkig!) niet laten vangen aan een soort boomstructuur, of orthogonale categorieën, of dergelijke. Buitenland, politiek, vs-verkiezingen allemaal samen: doe maar!

Elk artikel staat in één of meer van de beschikbare categorieën, en van elk daarvan worden bij het artikel de laatste andere artikels getoond. Simpel.

Wat me écht waar enórm boeit, is wàt het meesterplan is. Wie heeft dat hoe ge-informatie-gearchitecteerd? Welke richtlijnen voor aanmaak van categorieën? Welke richtlijnen voor categorisatie? Nu loopt het misschien al mis: Sport zit er (nog?) niet tussen, en een artikel over Sven Nys op tv staat in “cultuur en media” én in “media”. Wie houdt daar een kwaliteitsoog in het zeil?  Hoe gaat ze dit leefbaar gehouden worden op langere termijn, als er tientallen categorieën zullen bijgemaakt zijn? Hoe wordt dit ontsluitbaar? Want goed, we hebben dus de categorieën, en dat is heel veel waard. Maar buiten dat? Ik wil naast, onder, bij elk artikel óók de auteur, waar van toepassing: hoe kom ik te weten waar alle artikels/foto’s/interviews/fragmenten/films van Koen Fillet staan? Wie zegt me wie die camera, montage, regie deed? En hoe vind ik terug wat er precies gebeurde op 6 januari tussen 15u en 16u?

Als blijkt dat er géén meesterplan is, dan valt de site bij deze in duigen, en weet ik niet hoe dit recht te trekken is. Maar daar gaan we nu even niét van uit, denk ik.

2. River of news

Uitstekend idee, het laatste nieuws dat ten allen tijde beschikbaar is. Prominent aanwezig zoals het hoort. De nadruk op het element tijd is logisch, wenselijk, en goed uitgevoerd. De praktische uitwerking naar vorm en interactie kan veel beter, maar alla.

3. De multimedia

Videoband: de uitwerking is opnieuw voor (veel) verbetering vatbaar, maar dit voor mijn part het eerste CoverFlow-achtig ding dat ik echt nuttig vind.

Embedded audio en video: de uitwerking kan nog beter, maar ik ben onder de indruk. Veel inhoud, goede kwaliteit, vanzelfsprekend in het gebruik., gemakkelijk te bookmarken en in eigen blog te steken. Het is wel zo dat met Flash tegenwoordig gemakkelijke videootjes en geluidjes poepsimpel geworden zijn, maar bon.

*
*      *

Er zijn een groot aantal zaken in het algemeen die voor verbetering vatbaar zijn (wordt er ergens een thema duidelijk?). In min of meer willekeurige volgorde, verre van exhaustief of echt gegroepeerd:

Uitzicht

Al met al: niet slecht. Men moet er gewoon aan worden, maar dat is altijd. Er zit een goed concept achter, en dat is al bijzonder veel, vind ik. De rest zijn details die aangepakt kunnen (en moeten!) worden.

• Dingens als details, u weet wel, die dingen waar de duivel in zit. Dit is slordig, rommelig en onsamenhangend. Foei.
• Dingen als contrast: lichtgrijs op lichtpaars, wit op lichtgroen, da’s om miserie vragen. Er zit een logica in de kleuren (dat groen links wordt steeds lichter naar onder toe, en de letters gaan dus van wit naar donkergrijs, maar het werkt niet goed).
• Dingen als die balk met de gezichten, die naar mijn gevoel maar een fractie zo hoog moet zijn om nog duidelijk te zijn.
• Dingen als waar ben ik: als ik op “economie” klik als trefwoord, dan weet ik enkel aan dat paarse balkje in het menuutje rechts in het midden van de pagina waar ik zit. Niet goed. Zelfs de paginatitel verandert niet.
• Het korte loopje in de fimpjes als je op de pagina terechtkomt, is bijzonder irriterend.
• Ik heb er niet naar gekeken, maar ik verwacht Enige Strenge Woorden Van Roel.
• Doe eens iets aan uw printstylesheet, jongens: die laatste nieuwsitems hoeven er écht niet in twee en een halve agina voor het artikel te staan
• De icoontjes zijn slecht. Ik heb er voor de leute eens wat meer contrast in gestoken, maar ze blijven maar bleh:

Interactie

Er loopt vanalles spaak. Een echt goed product waar genoeg tijd voor was, stààt er volledig, dit is nog verre van af. Maar niets onherstelbaars, daar niet van.

• Customizeerbaarheid: ik verwacht geen versleepbare dingen of Facebook, maar kan ik bijvoorbeeld érgens ingeven in de toekomst dat, ik geef maar een absurd voorbeeld, provincie Antwerpen uit mijn river of news mag?

• Als ik op plaatsen als http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/VRT-gezichten/ kom, dan loopt het helemaal de soep in. Ik verwacht dààr bijvoorbeeld nochtans de lijst van de VRT-gezichten.

• Hier is enkel titel en “buitenland” klikbaar:
  
  Ik verwacht dat klikken op de icoontjes me meteen respectievelijk filmpje en radioverslag geven.
• Hier verwacht ik dat een klik op de titels bovenaan me naar hun “home page” brengen:
  
  En/of toch minstens een “meer cultuur & media…”, “meer media…”
• De videobalk: dat flikkert maar, en dat floept over en weer: vervelend.
• De river of news: geen duidelijk pagineringsmechanisme (je moet onderaan 1–2–3 kiezen en dan—floeps!—verandert het allemaal ergens helemaal ver boven je).
• Vier ankers in de kijker: niet elk hoofdje invididueel is klikbaar (alles gaat naar één pagina), niet alle foto’s zijn in dezelfde stijl gemaakt, de kleur van de achtergrondstreep wijkt af.
• De teksten doormat-achtige blokjes in de “home pages”: hastn kom keer overeen of het mét dan wel zonder drop shadows is é.  (of beter: laten we afspreken dat het zónder moest, mkay?)

…maar er zijn dus vooral heel veel vragen. En dat het boeiend wordt.

Ik ben een positieve mens in die zaken, en bij mij overheerst vooral het gevoel van bewondering voor de moed.

Goed gedaan, erg leuk prototype. Jammer dat er niet nog een paar maand was. En ik reken op dat meesterplan, dus.

…schudde hij meewarig zijn hoofd.

Had Paul Olyslager nu nog iets anders dan “gatpukkel” opgegeven, dan zou het ook meteen sympathieker overgekomen zijn, denk ik.

Tssk.

Zoals Maarten zei: leer bij over nofollow. En zoals ik zeg: mail mij dan eens. Als het voor een goed doel is, doe ik vanalles. Wat zeg ik? Zelfs als het niét voor een goed doel is, maar als het lief gevraagd wordt, doe ik vanalles.

(bewonder ook hoe ik geen enkele link leg naar wat dan ook in dit cryptisch bericht dat misschien voor tien mensen semi-interessant is! de volgende stap is opnieuw op de typmachine bloggen en schrijven voor mijn teennagels en hoofdkussens!)

Ik zag het zojuist voorbijflitsen op de Twitterder die nog aan stond, en hey, wat een leutige drumsolo door Joe Morello in deze Take Five:

[merci aan Robin Wauters]

Saai hoor, medische updates. Maar alla. Mijn been doet nog pijn, maar ‘t is andere pijn, en ‘t is aan het beter worden.

Het ziét er wel niet uit, en het doet nog pijn. Zo. Ik heb nog thuis te zitten en een hele doos antibiotica uit te nemen. En da’s dat.

Ik ben, in tegenstelling tot wat ik gezegd had, toch links en rechts wat weblogs aan het lezen geslaan.

Goede zaak: daarmee heb ik zo ongeveer het grappigste zinnetje gezien van de afgelopen ik-weet-niet-hoe-lang.

Is it possible the web interfaces we construct today are occasionally less efficient than DOS interfaces of yesteryear?

Bij Cameron Moll, en lees verder:

Because I often don a suit and tie, I dry clean items nearly every week. When I drop off clothing by drive-through, the clerk zips through customer and product data with incredible speed.

Last Friday I found myself purchasing a La-Z-Boy chair to accompany a sofa of the same style. The salesperson sprinted through inventory and delivery data with similar speed.

In both scenarios, the interfaces enabling these quick experiences are DOS-driven. No gradients, no Ajax, no mouse. Fitts’ Law isn’t even of concern. Just alphanumeric characters and keyboard strokes.

De commentaren zijn ook hilarisch. Het kan zijn dat ik heel erg oud word, maar de verbazing dat het zonder muizen en menu’s ook gaat: het leest als een bende tieners die zich verbazen dat er in hun vaders’ tijd ook al computers bestonden.

Oh, ik heb hier diepere gedachten over, trouwens. Ze komen er aan. Dàn.

Niet moeilijk als ze begint te bleiten, natuurlijk. Typisch een vrouw.

I kid, I kid. Taaie tante, Hillary. En ze was verloren om het even wat ze deed: stoïcijns blijven onder de kritiek en ze is een hartenloze fembot, terugbijten naar de tegenstand die maar wat meewarig deed en ze is een schreeuwerige bitch, gepassioneerd doen en ze is een bleitsmoel.

Maar die hele geoliede machine, àl die ervaring, en vooral: àl dat geld, dat is niet op één twee drie uitgeteld. Geen Dean Scream voor Hillary, no W hosé. There’s politicians, en then there’s the Clintons, hadden ze toch altijd gezegd?

Nee, ik ben tevreden. Er is niets zo lelijk als zelfvoldaanheid, mannen van Obama. En een beetje bescheidenheid zal u goed gedaan hebben, mannen van Clinton.

Op naar de rest, en vooral nu The Daily Show terug is. Nog een beetje aarzelend gisteren, maar toch: hoezee!

Deze morgen in de gazet:

Britney Spears niet bij Dr. Phil

De belachelijke Amerikaanse tv-psycholoog Dr. Phil - die minderbegaafden en andere sukkelaars ‘adviseert’ in zijn show, ter eer en glorie van zichzelf - ziet af van een aflevering rond Britney Spears. Afgelopen weekeinde had hij Britney opgezocht in de kliniek waar ze donderdag was binnengebracht, zwaar onder invloed. Later maakte hij bekend dat Britney deze week te gast zou zijn in zijn show, ‘om eens ernstig over haar problemen te praten’. Nu gaat dat niet door, onder meer omdat Britney’s ouders zich verzetten. En omdat ‘Britney’s situatie op dit moment te heftig is’, zegt Dr. Phil.

Oh. Is dàt de manier waarop tegenwoordig in een kwaliteitskrant geschreven wordt?

De belachelijke tv-psycholoog. Minderbegaafden en andere sukkelaars. Verder mag u nog alles eten, als u uw pilletjes pakt, meneer de “journalist”? Is er in huis niet ergens zo’n handboek van wat men wél en niét over mensen schrijft in de krant? Vanwaar zoveel nijd?

Of beter: hij heeft goeie tekstschrijvers, en het helpt dat hij veel mensen kent en zo rijk is als de zee diep, maar toch: zo wijs, zelfrelativatie.

[via]

Ik heb het al veel gezegd: als ik genoeg geld heb, neem ik een butler aan die me elke morgen mag relativeren.

Ik hou me al klaar. Onlangs heb ik nog heel mijn Extended Edition herbekeken, films én extras, maar één dezer komt de high definition-versie uit, en die ga ik, jazeker, helemaal opnieuw kopen en helemaal opnieuw herbekijken.

“When people [hear] about another Lord of the Rings set, they go, ‘Oh God, haven’t they done it all?’” says the DVD producer. “And then when you start to do the math, you go, ‘Did you ever see one deleted scene? Or one gag reel, or anything funny or interesting that’s kind of off the beaten path like that? You haven’t.’ And the reason is we’re saving it all. You’ve never seen the deleted scenes, which are legion. You’ve never seen the gag reels, which are huge.”

En ook: LotR is met zó enorm veel oog voor detail gemaakt, dat het een visueel orgasme belooft te zijn. Yum: klik voor detail, en bedenk dat het in het echt nog beter zal zijn.

Tja, en dan nog de televisie kopen, en alles. Tja.

• » Exclusive: Windows Mobile 7 To Focus On Touch and Motion Gestures » InsideMicrosoft-part of the Blog News Channel
  Competition is good; Bring it on.
  (tags: microsoft interaction interface ui)
• Documenta Catholica Omnia - Multilanguage Catholic E-Book Database of all the Writings of Holy Popes, Councils, Church Fathers and Doctors, and Allied Auctors
  (tags: church database ebooks law History)
• FRANK’S COMPULSIVE GUIDE TO POSTAL ADDRESSES
  (tags: postal reference address)
• ZSFA — Rails Is A Ghetto (2007-12-31)
  I’ve more or less kept my mouth shut about some of the dumb and plain evil stuff that goes on in the Rails community. As things would happen though I’d take notes, collect logs, and started writing this little essay. As soon as I was stable and didn
  (tags: rails Ruby rant)

Ik lees bij Bruno (-LVG) een lijst van allerlei plaatsen waar men kan zien hoe men het doet in de lijsten.

Check it out. Bij Metatale en in de persoonlijk Blog50 sta ik op nummer twee. In de algemene Blog50 daarentegen sta ik maar op nummer 24. Bij Technorati sta ik met mijn authoriteit van 228 en 1608 blogreacties och here op plaats 23.628. Bij Alexa sta ik zelfs maar, ha, op de plaats 149.056.

Bij deze een voorspelling: eind dit jaar zal ik in al die lijsten nog heel wat stukken lager staan. En ik ga daar geen halve seconde van wakker liggen.

Ik ga dit jaar wakker liggen van vier dingen: mijn familie, mijn vrienden, mijn werk, en Gentblogt. En dat is het.

Het was vanavond vergadering van Genbtlogt: één deel ingekorte redactievergadering, één deel voorbereiding voor de algemene vergadering van de VZW Gentblogt, één deel gewoon samen zijn en babbelen.

Niets echt speciaals, geen grote drama’s. Niet iedereen was het eens over alles eens, maar iedereen wil vooruit, en we geraken er wel. Gentblogt is een speciaal geval, want het combineert op bepaalde momenten familie, vrienden en werk—verwarrend soms, maar als het allemaal meezit: magisch.

Fuck lijsten. Screw verkiezingen.

Vanavond was magisch, bedenk ik achteraf. Alledaagse magie: de allerbeste.

Serieus waar. Ik betaal er al een eeuwigheid voor, maar nu hebben Windows-gebruikers geen excuus meer.

FeedDemon is een feedreader die serieus goed is. En die synchroniseert met online: al wat ik op mijn ene pc gelezen heb, heb ik ook gelezen op mijn andere, en ook op www.newsgator.com. En als ik een Mac zou hebben, zou het ook gelezen zijn op NetNewsWire, dat ook gratis geworden is.

Oh, en als ik een feed toevoeg in één van die dingen, dan komt die ook bij in al die andere, en verwijderen idemditto, natuurlijk.

En zeg wat je er van wilt: het is gewoon veel aangenamer om met een native applicatie te werken dan via zo’n ellendige klik, wacht, klik, wacht, klik, wacht webbrowser.

Mijn autofocus stond af.

Kunstfotografie, meneer.

• 1 - Sci-Fi Lists - Top 100 Sci-Fi Short Stories
  Ha. Ik denk dat ik die bijna allemaal kan navertellen. En hoeveel zegt het niet dat er geen nieuwere dingen in zitten? Of zijn die er wel maar heb ik die allemaal gemist?
  (tags: scifi list books)

Bij Oxford Word of the Year was ik niet voor de winnaar (locavore), maar wel voor:

mumblecore

an independent film movement featuring low-budget production, non-professional actors, and largely improvised dialogue

Bij Merriam-Webster’s Word of the Year 2007 ben ik het eens met de winnaar:

w00t (interjection)

expressing joy (it could be after a triumph, or for no reason at all); similar in use to the word “yay”

Maar er zitten bij de Macquarie Dictionary Word of the Year 2007–lijst al meteen een reeks woorden die ik grappiger vind dan al de voorgaande:

man flu

noun Colloquial (humorous) a minor cold contracted by a man who proceeds to exaggerate the symptoms enormously.

tart fuel

noun Colloquial wine coolers and alcopops, viewed by men as deceptively alcoholic drinks that will lower a woman’s resistance to sexual advances.

arse antlers

plural noun Colloquial a tattoo just above the buttocks, having a central section and curving extensions on each side.

fauxtography

noun the manipulation of photographic or video images to convey a false representation of events. [faux + (pho)tography]

[via Progressive Gold]

Een welkome verschijning op televisie, Sofie Lemaire.

Nieuws voor die ene man uit Merelbeke: oh, had ik die al gezien? Ja, ik had die al gezien. In meer dan één variatie, en al beter gedaan dat dit.

De grenswatcher was gepikt van een gelijknamig item in The Daily Show, maar dan uitgevonden, getransponeerd naar een (geeuw) Vlaanderen/Wallonië-context, en veel te langdradig.

Kamagurka was, tja, Geert Hoste maar dan niet zo goed. Swentibold is trouwens niet de naam van de zevende profeet, maar wel een koning van lang geleden.

Plan België? >schiet wakker< ik zag nog net het einde van een brief voorbijscrollen, en ik herinner me de aanhef van die brief toen ik rustig aan het indommelen was.

Nieuws voor mensen die denken dat Jean-Marie Dedecker alles gaat oplossen: de titel van het item was het beste eraan.

Het interview met de zelfmoordterrorist was leutig. Meer van dat: understated, goed geacteerd, goed geschreven.

Een opsporingsbericht voor Dokter Lecompte. Oh ho ho, en wat nu nog? Een lol over Roland Lommé? Zwak.

Een itempje over astrologie en televisiewaarzeggers: ik dacht dat ik in slaap viel zo traag was ook dit, maar de plaatsvervangende schaamte voor Karlijn Sileghem hield me alsnog wakker. Ik heb medelijden met haar.

Het terreuralarm dat teruggeschroefd wordt: was tien keer beter gedaan tijdens Man Bijt Hond daarnet nog op één. Oh, en, natuurlijk: Daily Show, Colbert Report, mosterd, pot, kotel, ik heb zelfs geen zin om mijn zinnen af te maken.

Oh kijk, nog eens Spam Live: een optreden van Kama van ik weet niet hoe lang, waar ze na een dag knippen en plakken een drietal grollen uit gekregen hebben waar een zeer zieke Geert Hoste zich zou over schamen. Topical stuff, daar heeft men ofwel een genie voor nodig, ofwel een schare schrijvers, ofwel genadeloos knippen op de montagevloer. Liefst twee van de drie, als dat kan.

BV’s ingestort met oververmoeidheid: goeie help, Els Dottermans uit de kast gehaald om iemand te spelen die iemand grappig speelt. En opnieuw zo’n éllenlang item. Tip, (pdw): de dingen die u parodieert flitsen. Dit sleept aan. Els Dottermans, voor wie nu pas inschakelt, is een uitstekende actrice, en ze kan wel degelijk hilarisch grappig zijn. Op basis van dit kan ze met Karlijn Sileghems een zelfhulpgroep starten.

Oh, Gunter! Gunter Lamoot doet alles kan beter, maar dan grappig. Oei, ben ik vooringenomen? Het publiek zou wel weg mogen en het zou beter gemonteerd mogen zijn, maar kijk, met de gevulde tomaten en de afzuigende Marokkaan van Thuis heb ik goed gelachen. Dit, met de zelfmoordterrorist, was het beste dat er in zat vandaag. Pas op: het heeft montage nodig en het past als een tang op een varken met het huidige decor en concept, maar zet hem Lewis Blackgewijs met een kostuum aan achter de toog van Sofie en het is koekenbak.

Balans: Sofie doet dat goed. Gunter ook. En ik zal volgende week nog eens kijken om te zien of ik me nog altijd erger aan de zelfingenomenheid of niet.

• 1 - Progressive Gold » Blog Archive » Comedy Double: “Give London A BJ!”
  Ik weet dat het niet mag, maar ik vind Boris een sympathieke kerel. Wolf in schaapsvacht, matuurlijk, maar ja….
  (tags: UK politics)
• 2 - Tiberius Iulius Abdes Pantera - Wikipedia, the free encyclopedia
  Hoe fantastisch zou dat niet zijn?
  (tags: religion history)
• 3 - The Elements of Typographic Style Applied to the Web - a practical guide to web typography
  (tags: typography)

Dat deed er mij aan denken: dat ik nog eens een glas goeie whisky moest boven halen. Omdat er van sprake was, is het dan ook deze geworden:

Glenfiddich Havana Reserve, eenentwintig jaar oud, afgeroomd in cubaanse rumvaten. Zacht, lekker, fruitig bijna. En na meer dan vier jaar: bijna op. Nog een glas of twee, denk ik.

Of nee: nog één glas. Dit was het einde van dat voorlaatste glas:

Dat wil zeggen dat ik er zuinig op geweest ben. Alhoewel: het was de tweede fles. En dat er ondertussen een stapel andere flessen bijgekomen zijn.

Morgen ga ik een nieuwe halen.

En meer dan dat moet er niet gezegd worden.

[via John HODGMAN]

Weblogartikels, ook eens op een andere manier bekeken [2MB PDF file]:

Binnen pakweg twintig jaar, de anecdotes die wij gaan kunnen vertellen…

Oh man. Het ziet er allemaal goed uit, dacht ik, mijn been. Maar er is nog een rode plek aan de kant die pijn doet, dus misschien eens naar de dokter gaan om te zien of ik niet nog wat antibiotica moet bijnemen.

En dus naar de dokter getrokken: meegereden met Sandra als ze de kinderen ging halen.

Ja, wel. Ik zal het geweten hebben. Kreperen. Dju.

Er moet niemand in mijn buurt komen, voor het moment. De teleurstelling is erger dan wat anders.

Kijk en huiver:

Verschrikkelijk schattig als ze klein zijn, daar in het geheel niet van. Maar als ze groot zijn? I dunno. We hebben nu één kat thuis, en die kan niet anders dan eenzaam zijn. Ik zou er een tweede bij willen, en niet te lang wachten, dat het niet is zoals met Hecate in de tijd: te lang alleen gewoond.

Als het aan mij ligt, dan een siamees. Maar het zal, als het er al van komt, wellicht een model stratier zijn. Ons kennende.

• 1 - AfriGadget
  Gadgets for Africa: Solving everyday problems with African ingenuity
  (tags: gadgets Blog Technology africa)
• 2 - SimCity Source Code Released to the Wild! Let the ports begin… - Fear and Loathing
  (tags: simCity programming games opensource)
• 3 - CIO - AT&T Wireless Self-Destructs
  “Coordination between the teams - the responsibility of the lead integrator on the project, Deloitte and Touche - quickly got out of hand.” Horrorverhalen: wijs!
  (tags: postmortem)

‘t Zijn de eenvoudige ideeën die het ‘m doen.

Het is nog een goeie halve maand goedevoornemenstijd, dus het kan nog altijd: ik ga mijn tuinsafari-site eens aanpakken.

Het is al enkele jaren dat hij in het stof ligt, terwijl ik om de zes maand of zo een poging doe om er nieuw leven in te blazen. Ik heb hem ondertussen al hermaakt in MediaWiki, hermaakt in WordPress en hermaakt in Drupal, maar geen van de hermakingen hebben het tot op het internet gehaald.

Waarom niet, dus, nog eens een poging doen? Zoiets heb ik in gedachten:

Op een donkere achtergrond, met allemaal kadertjes. Iets in deze zin, misschien:

…of misschien ook niet, natuurlijk.

Taxonomie, dat schreeuwt Drupal uit, misschien dat ik alsnog eens een poging doe. Oh zucht. Ik word er nu al moe van.

Er is niet zeer veel aan de muziek veranderd, maar oh-oh-oh… wat doet die koe met de stempartij? En die “ya know ya did”? En waarom altijd een halve seconde te laat invallen? En wat is dat gekweel terwijl ze in de lucht vliegt?

Macca draait als een windturbine in zijn graf. Of bed. Of zetel.

Ah, Tripping the Live Fantastic… de meest onverwacht uitstekende plaat die ik ooit gekocht heb, denk ik.

Voor het derde jaar op rij is er een Europese spin van het jaar.

En voor het eerst is het een spin waar ik persoonlijk voeling mee heb: de huisspin.

“De” huisspin is eigenlijk meer dan één soort. De spin van het jaar is dan ook al wat Tegenaria is: zo’n 70 soorten in Europa, 130 wereldwijd. (en om het lastig te maken: naast Tegenaria noemen mensen ook wel eens Amaurobius huisspinnen, omdat ze er zo op lijken, maar dat zijn dan weer kaardespinnen)

In alle geval en zoals het persbericht zegt: wellicht is er geen enkele andere spin zó verantwoordelijk voor irrationele angst als de huisspin. Er zitten er in elk huis: in hoekjes, rustig in hun web te wachten. Ze zijn ‘s nachts actief, en als ze dan in een gladde badkuip vallen, geraken ze er niet meer uit.

En dan begroet ‘s morgens dit de argeloze badkamerbezoeker:

Het is visceraal: weinig mensen zullen niet schrikken als ze plots zo’n vliegensvlug groot donker behaard beest op de witte achtergrond van het bad zien krieuwelen. Maar dat is nergens voor nodig, want zelfs àls ze zou bijten, wat bijna onmogelijk te provoceren is, zelfs dan is ze compleet onschadelijk.

Voorzichtig oppakken en op een beschutte, rotsachtige plaats buiten zetten als je ze niet binnen wil houden. Niet dooddoen, dat is nergens voor nodig.

Meer informatie bij Arabel.

• 1 - Mr.doob
  Niet gedutst.
  (tags: physics flash)

Lees vooral de commentaren. Indicatief van wat er overal te lande gebeurt, tegenwoordig, in de Verenigde S van A.

En dat zijn dus mensen die aan dezelfde kant zouden moeten staan hé.

Zeer goed hoor, die Firefox 3. Op de incompatibiliteiten met extensies en dergelijke, en op de occasionele crashes na:

Mhu.

Verplichte lectuur.

Also, cocks.

• 1 - I Can Has Rezearch Papar? by Cyle Gage
  (tags: web2.0 research lulz)
• 2 - Why American democracy is like Travolta’s fat head by Christopher Walken on News Groper - Fake Celebrity Blogs, Hollywood Humor, Funny Cowbell Satire
  “These blogs are not real”, helaas.
  (tags: 0ephemera)
• 3 - Spelletches
  (tags: download free games)

Getver. Vervelend, als het zo hard waait dat het moeilijk is om met de paraplu op de fiets te blijven zitten: een balanceeract, met een open– en dichtklappende zakparaplu en een kruk in de zadeltas die vastgehaakt zit in mijn rugzak.

En dan mijn hoed die na twee dagen aandoen te groot blijkt.

En mijn handschoenen, die niet de mijne zijn maar die van Sandra, waardoor ik ondertussen bonsai-handen begin te krijgen.

En mijn rechterhand, die bont en blauw staat van het rondhobbelen met een kruk. En mijn been, dat pikt en krabt en bonst.

Oh, maar voor de rest gaat het allemaal hoor. Alles in orde.

Mustn’t grumble.

Mustn’t grumble.

Ho. Wat een leutig programma, met de bobsleemeisjes.Ik zat gewoon ongeveer de helft van het programma met een krop in de keel en bijna-tranen in de ogen, zo schoon.

Hm. Wat krijgen we nu? De digitale televisie zorgt ervoor dat ik meer naar Brussel Vlaams kijk? Of is het gewoon de programmatie van Canvas op sommige dagen?

Ik ga eens verder kijken naar de heer Mak. Tot de grond afgebroken door sommige historici, in de hemel geprezen door andere mensen. 1906 vandaag. Eens benieuwd.

• 1 - Steven Poole: Trigger Happier
  (tags: download ebooks books games)
• 2 - Architectures for Conversation (ii): What Communities of Practice can mean for Information Architecture » SlideShare
  (tags: community presentation ia)
• 3 - Information architecture, usability and interaction design issues, plus every single damn thing on the web that catches my, plus a few more oddities….
  (tags: blog IA)

Zonder scheermachine, that is.

Ik ben in totaal bijna twee weken ziek te bed geweest, en dan scheert een mens zich natuurlijk niet. En nu is het dus al zo lang geleden dat ik niet meer weet waar ik mijn scheergerät heb laten liggen.

En loop ik dus rond met een rattig baard-achtig-iets van iets meer dan een week. Maar ik mag geen nieuw toestel kopen van Sandra, want ik heb er vorig jaar al eens een nieuw gekocht en dan een week later mijn eigenlijk ding teruggevonden.

Oh man, miserie.

update yo yo yo YO czech it out! Mijn broer had voor nieuwjaar een nieuwe machine gekregen wegens zijn oude kapot, maar nu heeft mijn madam een nieuwe kop voor de oude machine van mijn broer gekocht, en dus ga ik morgen helemaal glabre kunnen workshop doen voor Fortis, en helemaal globre kunnen voor de vluchtelingen briefing meemaken, hoera!

Mijn madam is de beste.

Ik las vandaag nog eens een weblogpost in de zin van “dit en dat gebeurt er op mijn werk” en “ik vermoed dat ze zus en zo zullen reageren”, en dan ook wel “gelukkig lezen mijn collega’s mijn weblog niet”, of beter “allez, vermoed en hoop ik toch”.

En toen dacht ik, oh dearie dearie me.

Dat kan niet blijven duren, zoiets, dat weet iedereen toch? Toch?

• 1 - Jean Lave, Etienne Wenger and communities of practice
  (tags: theory community learning)

Wat zeg ik, van de maand? Van het jaar, tot nog toe!

Ik was vanmorgen in Facebook aan het rommelen (voor het werk! voor het werk! om sociale dinges te tonen!), en zowat tegelijkertijd kreeg ik een mail die me wees op wat ik net ook gezien had:

Wahey! Wee! Joechei!

Het was op het nieuws en in de gazet en op duzende weblogs: Tom Cruise sreket over zijn geloof.

KSW, daar heeft Cruise het over. En dat the Orgs are there to help. En als hij over ethics spreekt, dan heeft hij het over ethics. 

Is het belachelijk te geloven in de heerser van een galactisch rijk die vijfenzeventig miljoen jaar geleden miljaren aliens naar de aarde bracht in ruimteschepen die precies leken op DC-8–vliegtuigen, om die aliens dan rond vulkanen op te hopen en dan met waterstofbommen de lucht in te blazen? Ja, vermoed ik.

Maar is het belachelijker dan geloven in andere dingen?

Ahem. In het departement het kan niemand schelen maar het kan mij niet schelen dat het niemand kan schelen.

Dat scheren van gisteren, dat was dus gemakkelijker gezegd dan gedaan: de scheermachine van mijn broer had dan wel een nieuwe kop, maar dat hielp niet echt. De tondeuse was namelijk naar de pieren.

Een goeie tien dagen van uw gezicht schrapen zonder tondeuse: niet zo gemakkelijk. Ik ben er een goeie drie kwartier mee bezig geweest. En zoals te verwachten was, bleken er vanmorgen nog links en rechts van die vieze lange haren te staan. Ah well.

De foto’s hierboven, trouwens: als het enige licht in huis een 40 watt-peertje is, de batterijen van de flash leeg en het statief zoek.

• 1 - Oxynade - Home
  Ah, waar is de tijd van Brugge 2002?
  (tags: startup events)
• 2 - Refund and Reparation - HCOPL Keeping Scientology Working
  Madness. Madness I tells ya.
  (tags: madness scientology)

Moh. Gestorven vandaag: Carlos (leverkanker), en het is ook pas geweten dat Bobby Fischer gisteren gestorven is.

Niets staat stil.

Laat niemand zeggen dat ik de mensen geen tweede kans geef.

Spam, tweede aflevering.

Helmut goes musette krijgt een uranium CD. Oh, het duurde te lang, zelfs al duurde het niet eens zo lang. En de pointe kon ik alleen herkennen omdat dat het stuk van het stukje was dat ik van op voorhand voelde aankomen.

Een man met incontinentie die bij de kwakzalvers van het Integraal Medisch Centrum gaat. Oho, lachen met incontinentie. Klasse.

Alla. Gunter! Grappen over Thuis. En allemaal dingen gelijk in Alles Kan Beter. Moet flitsender, helaas. En ik blijf erbij: achter een toog, in de studio. En flitsender.

Bommelding in gerechtsgebouw in Gent. Ooh, tenenkrullend, Het Nieuws Voor Mensen Die Alles Graag op Een Hoop Gooien.

Een croque monsieur-ijzer dat swastika’s en Hitlers op het brood brandt. Hmm. Ja? Moet dat écht een kwartier lang duren? Is een minuutje niet genoeg voor humor van de jaren 70?

Oh God, ze gaan van Het Nieuws voor Roger uit Merelbeke een running gag maken. Spaar ons. Gelukkig was het deze keer kort.

Karlijn Sileghems kreeg net zoals vorige week geen grappig iets om te brengen. Jammer, want ze doet dat normaal goed, grappig zijn.

Oh God, en de Make A Wish-dinges is blijkbaar ook een running gag. De pruik van Andrea Croonenbergs in Emma, en het toupet van Fred Bekky… is dat programma al in voorbereiding van de jaren 90 of zo? Whatever next? Roland Lommé? Jo Röpcke? Jos Van Oosterwyck?

Meer Tetten Op Canvas. Opgenomen in de kelder van Boekentoren. Een poging tot Monty Pythonesk doen, denk ik, met echo’s van Arthur “Two Sheds” Jackson. Jammer dat die mensen dat al gedaan hebben, en beter. Niet het minst ongrappige item van de avond, voor de rest.

Oh God, Het Nieuws Voor Mensen Die Denken Dat Jean-Marie Dedecker Alles Gaat Oplossen is ook al een running gag. Zucht.

Oh kijk, Kama over de actualiteit. Mhu? Een lachband? Een làchband? Is dat afgaan of is dat afgaan?

Nee, Sofie Lemaire blijft het allerbeste van het programma. Het ging deze keer wel sneller over dan vorige keer. “Dat is omdat ruim de helft van de tweede afleverig vorige week ook al eens uitgezonden werd,” fluitert mijn slechte ik me in.

Het probleem, denk ik, is dat (pdw) en de zijnen hier proberen iets achterna te gaan waar ze de middelen niet voor hebben. Vlimovost en Kijk eens op de doos vond ik uitstekend, omdat ze sui generis waren, en eigenzinnig zichzelf, en niét iets krampachtig iets anders probeerden te zijn. Dit soort uitzending heeft driedubbel zoveel driedubbel zoveel keer betere schrijvers nodig, of driedubbel zoveel tijd en negendubbel zoveel knippen. Op deze manier zal het niet lukken. ‘k Wille maar ‘k een kanne niet, (pdw).

Och ach, ik zal wel een weirdo zijn, zeker? Vanavond zat ik op de trein naar een drietal Westvlaamse studenten die voor hun master in de rechten gingen, en zij hadden het er op een bepaald moment over: dat het Spam was vandnoavnd, en dat er moest naar gekeken worden want dat het mahtuh kluhtuh was.

Wie ben ik om bijna-masters tegen te spreken?

‘t Is toch niet omdat ik wél en zij niét de naam van secretaris-generaal van de Verenigde Naties wisten dat ik me plots superieur moet voelen of zo.

I try and pray all the time but… the mountain is so very steep at the moment… and I want to go home. I don’t want to be put through this fire. And it is a fire.

Harrowing stuff, de laatste aflevering van Extreme Pilgrim. Peter Owen Jones, een Engelse dominee ging in drie afleveringen op zoek naar, erm, verlichting, I guess. In China in aflevering één, in India in aflevering twee, en nu in Egypte.

Sint-Antonius achterna: eenentwintig dagen in een grot in de woestijn leven.

I was angry and frightened at the beginning… and now I am really, really beginning to love it. Which is a worry.

De eerste twee afleveringen waren, tja, spectaculair, maar min of meer verlichtingstoerisme. Deze aflevering vond ik indrukwekkend. Binnenkort ongetwijfeld op Canvas.

• AskTog: Starfire Home
  Kijk vooral naar de touch dingen.
  (tags: future video usability design)
• Garage TV - video filmpjes - De beste woestijnvis bloopers !
  (tags: bloopers)
• Super Sentai - Wikipedia, the free encyclopedia
  (tags: japan reference sentai)
• DreamHost Blog » Um, Whoops.
  Kijk, men zegt ervan wat men wilt, maar *dit* is waarom ik bij Dreamhost blijf voor bepaalde zaken: mensen, die op een menselijke manier spreken.
  (tags: dreamhost billing)
• The Future Of Apple Is In 1960s Braun: 1960s Braun Products Hold the Secrets to Apple’s Future
  Grinnik.
  (tags: design apple braun history)

In de loop van de krokusvakantie zitten we samen om de dingen in een definitieve plooi te, euh, plooien. En we staan opgeschreven in het boek om vanaf maart behandeld te worden.

Waarvoor? Voor, houd u vast, de keuken! Hoera!

We hebben gekozen voor een steunkleur (een soort fel groen, ergens rond chartreuse, donker-limoen of de binnenkant van een avocado), en we hebben een eerste idee voor een kleur van kasten (anthraciet, achtig). We weten al zeker dat we een centraal blok hebben met een grote spoelbak die afsluitbaar zal zijn en waar een vergruizelaar in komt. We weten zeker dat er ondiepe kasten komen over één hele muur, en diepere kasten met werkbladen erin en misschien rolluiken of schuifdeuren aan de andere muur.

En ik weet alvast zeker dat we Wijze Dingen gaan doen met verlichting: met LEDs in rood, groen en blauw overal zodat we licht in alle kleuren kunnen laten gebeuren, bijvoorbeeld. En licht onder de kasten, Fast & the Furious-gewijs. Maar we moeten nog kijken naar de taakverlichting en dergelijke.