Deze morgen in de gazet:
Britney Spears niet bij Dr. Phil
De belachelijke Amerikaanse tv-psycholoog Dr. Phil - die minderbegaafden en andere sukkelaars ‘adviseert’ in zijn show, ter eer en glorie van zichzelf - ziet af van een aflevering rond Britney Spears. Afgelopen weekeinde had hij Britney opgezocht in de kliniek waar ze donderdag was binnengebracht, zwaar onder invloed. Later maakte hij bekend dat Britney deze week te gast zou zijn in zijn show, ‘om eens ernstig over haar problemen te praten’. Nu gaat dat niet door, onder meer omdat Britney’s ouders zich verzetten. En omdat ‘Britney’s situatie op dit moment te heftig is’, zegt Dr. Phil.
Oh. Is dàt de manier waarop tegenwoordig in een kwaliteitskrant geschreven wordt?
De belachelijke tv-psycholoog. Minderbegaafden en andere sukkelaars. Verder mag u nog alles eten, als u uw pilletjes pakt, meneer de “journalist”? Is er in huis niet ergens zo’n handboek van wat men wél en niét over mensen schrijft in de krant? Vanwaar zoveel nijd?
Zegt ook wel iets over de meneer de eindredacteur die dit laat passeren.
Quality journalism…
Bij HLN.be kwam je dit soort subjectiviteit al langer tegen… maar om dit in destandaard te lezen… :/
Ik maakte me identiek dezelfde bedenking deze morgen. Persoonlijk vind ik overigens dat de ganse rubriek in kwestie niet echt een krant als DS waardig is.
Niet onbelangrijk: in welke rubriek stond dat? In DM heb je ook elke dag een rubriek met celebritydingens en dat is met een flinke klad ironie geschreven.
en met de radio is het al niet veel beter gesteld als je het mij vraagt.
In dezelfde rubriek (Beroemd en Bizar): een artikel over een Flair-enquête waarvolgens één op vier vrouwen met haar ex in bed duikt.
(Misschien wel dezelfde) journalist voegt eraan toe:
“De enquête is niet wetenschappelijk. Eigenlijk moet er staan: één op de vier vrouwen die de tijd hebben om enquêtes bij de Flair in te vullen, heeft seks met haar ex.”
Goedkope manier van kritiek geven, vind ik.
Het stuk in de Standaard is redelijk grof.
Maar als we het toch over nijd hebben, misschien toch even uw Tokio Hotel stukske herlezen, Vuylsteke?
@Marie: inderdaad, ik ging hier hetzelfde antwoorden.
Hmmm, journalistiek mag soms een tikkeltje subjectief zijn, maar dit is er wel over.
Maakt niet uit wat uw opinie over Dr. Phil is, dit schrijf je niet (tenzij in roddelpers).
Dit zal wel met geen enkele deontologische code stroken en is het idd hoogst onprofessioneel om zulks te schrijven, maar het is natuurlijk wel wààr: Dr. Phil is een belachelijke vent én hij ‘adviseert’ in zijn show enkel zwakbegaafden en sukkelaars
Eerst en vooral, De Standaard is quasi hetzelfde als populaire krant Het Nieuwsblad. Leg ze op een willekeurige dag maar eens naast elkaar.
Vervolgens even een spiegel voor de ’serieuze’-DS lezers:
Gisteren het meest aangeklikt op DS online:
1. Mel B Knijpt in borst Posh SPpice
2. Echte vrienden David Beckham mogen Victoria naakt zien
Dit om de uitspraak van Peter VDM even te illustreren:”de grootste concurrent van DSonline is HLN.be”
Bij De Standaard is de eindredactie wakker geworden: ze hebben het artikel ondertussen aangepast:
“De Amerikaanse tv-psycholoog Dr. Phil - die allerlei minder fortuinlijke medemensen adviseert in zijn show - ziet af van een aflevering rond Britney Spears.”
Dat is inderdaad nogal vooringenomen en grof. Maar ze hebben intussen het artikel aangepast.
Een belachelijke journalist van De Standaard - die minderbegaafden en andere sukkelaars ‘duidt’ in zijn artikels, ter eer en glorie van zichzelf - ziet af van een belediging aan het adres van Dr Phil.
Haaa Dr. Phil… ik krijg daar het vliegend sch*** van als ik die op tv bezig zie, dus zap ik die snel weg voor er erger gebeurt ;-).
@Marie: Het is inderdaad een nogal ironische geschreven onderdeel van De Standaard, maar dit specifieke artikel vond ik er toch ook wat over. Ik schrok toch wel even toen ik het deze morgen las.
Het niveau van online Standaard is beneden alles. Elke dag staan er minstens 2 artikels op de hoofdpagina die over borsten gaan. Je moet er eens op letten.
Vindt de meerderheid hier nu eigenlijk dat Dr. Phil niet belachelijk is of dat hij wel belachelijk is maar dat het niet mag gezegd worden? Of dat het wel mag gezegd worden maar dan iets subtieler? Of dat zijn patiënten niet zwakzinnig maar minderbegaafd zijn? Of dat het degoutant is dat iemand zijn beroemdheid dankt aan het exhibitioneren van anderen hun miserie? Wat een waarden en normen vervaging lieve mensen…
Ik zag onlangs 5 minuten van Dr. Phil die een verslaafde tweeling behandelt - een andere reden dan ziekelijk voyeurisme om daar naar te kijken kan ik echt niet bedenken. Educatief? Right. Ik weet nu dat het niet goed is om als zwangere vrouw met je ma bier te drinken, met je zus sigaretten te roken en om de twee weken een shot heroïne te zetten. Natuurlijk is het belachelijke tv, en het is spijtig dat De Standaard blijkbaar zwicht onder de (overigens zwak geargumenteerde) roep naar PC.
Vergeef me de schaamteloze link, maar onlangs heb ik me ook mateloos geërgerd aan het gebrek aan professionalisme bij sommige redacteurs van DS.
Het valt me op dat de regels van de journalistiek online steeds meer met de voeten worden getreden en dat niet alleen Het Laatste Nieuws zich bezondigt aan taal die je normaal gezien alleen in hun comments terugvindt.
Onlangs stond er bijvoorbeeld een muziekrecensie op De Morgen Online, die boller stond van de taalfouten dan Mark Tijsmans van zichzelf. Vergeef me opnieuw de schaamteloze link, maar ik vind het erg dat zoiets zomaar kan.
Dr. Phil Mc.Graw is misschien een beetje controversieel, maar hij is niét belachelijk. Veel van wat hij zegt over opvoeding is gewoon zo erg juist dat de confrontatie voor veel mensen misschien moeilijk is.
Dr. Phil heeft voor mij een belangrijke functie: hij is de laatste man die ik zie voor ik ga slapen. Als is het dan hand in hand met zijn eigen vrouw. Zijn programma is de perfecte, ontspannende afsluiter van de dag.
Ik hoor niemand klagen over de Humo - óók een serieus blad en boordevol lollige flauwekul…
@jeroen(22):
Het verschil tussen De Standaard en Humo is dat de een pretendeert een kwaliteitskrant te zijn, terwijl Humo van in het begin een humo(?)ristisch tv- en radioblad was en niet zozeer “een serieus blad”. Vandaar de vroegere naam Humoradio.
Het artikel over Dr. Phil getuigt niet van kwaliteit en is bovendien niet eens grappig. Het heeft dus weinig zin en is imho bijna een belediging voor de Humoredacteurs in deze context naar Humo te verwijzen.