Soms is het wat zoeken, en soms lukt het gewoon helemaal niet. Soms is het een langzame evolutie, maanden en jaren schrijven om een eigen stijl te vinden. En soms, heel soms, is het er plots pèts op, en klopt het allemaal.
En soms heeft iemand zijn stem gevonden nog vóór hij er aan begint.
Lees bijvoorbeeld Welk vermoeden van onschuld of Waarom de Feminatheek effectief verboden moet worden (alwaar de auteur Els ervan beschuldigt zich te vergissen!), of De Standaard stoort, punt aan de lijn.
De meneer van e-mino.blogspot.com is vijf dagen bezig in het Nederlands, en hij doet dat bijzonder goed. In het oog houden.
update na een telefonische interpellatie van voormelde–valselijk!–beschuldigde collega heb ik één en ander veranderd aan bovenstaand bericht. “Plagen is om liefde vragen,” zegt men wel eens. Hier bloeit iets moois, me dunkt.
Ik was ook al blij verrast.
Michel, merci! Een fantastisch compliment, dat ik ten zeerste apprecieer. Die verhoogde druk op mijn frêle schouders neem ik er met genoegen bij.
Hans, ook bedankt!
Alle (on)gezouten kritiek, steeds welkom!
Hij staat sinds daarstraks in mijn feedreader.
Een fraaie aanwinst. De Vlaamse versie is naar de vaste te raadplegen blogs geëvolueerd in mijn lezer (al stond de Engelse ook al bij de te volgen blogs).
Heren,
u doet mij zowaar blozen!
Nu nog een vrouwelijke fan vinden en den dezen is algeheel een tevreden man!
vrouwelijke fan gevonden! Isn’t it, Miss ***?