Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: maart 2008 (pagina 1 van 10)

Migratie?

Het was deze namiddag vergadering, en bij het uitstappen van de auto besloot ik alsnog mijn computertas te laten staan. Geen tijd om ze in de koffer te steken, maar het was op een parking van een bank, ik dacht dat mijn computer wel niet zou gestolen worden.

“Het is toch maar de laptop van het werk,” grapte ik nog, half tegen mezelf.

Maar eigenlijk, bedenk ik, is er geeneens zoveel dat me aan mijn computers nog bondt, tegenwoordig. Ja, de foto’s en de films en de muziek die ik staan heb. Maar die staat op externe schijven, en die is per definitie cross-platform.

Vroeger, tot vóór een paar jaar, was ik thuis een fervente Outlookgebruiker. Power user, zelfs. En had ik allerlei toepassingen draaien, een amalgaam van utilities en customisaties en zelfgeprogrammeerde dingen in Delphi en in C# en MS Access.

Maar tegenwoordig? Firefox om op het internet te zitten. FeedDemon om weblogs te lezen en BlogJet om te schrijven. Notepad++ voor code. Directory Opus voor file management, ftp, image resizeng en renaming. Ik gebruik elke dag Photoshop en Lightroom en Excel, en elke week wel eens Illustrator. PTGui voor panoramas. Occasioneel eens Visio of dergelijke. En soms speel ik wel eens een spelletje.

En dat is het, eigenlijk. Een half uurtje downloaden en ik heb een nieuwe computer naar mijn hand gezet—op die toepassingen van Adobe na dan wel.

Eigenlijk, eigenlijk, is er niets dat me tegenhoudt om een Mac te kopen. Firefox, NetNewsWire, ecto, een goeie file manager/ftp, een goed ding om beelden te verkleinen en om files te hernoemen, euh, en ik ben er zowat.

Dan houd ik mijn PC voor de spelletjes, daar gaat hij nog wel een tijdje voor mee, en heb ik een Mac voor onderweg.

update Blergh, het is morgen 1 april. Nee, dit was niet in het kader van 1 april geschreven. Ik haat 1 april.

Moe

Pff. Het is nekeer zo, en het is nekeer anders.

Vergadering Gentblogt geweest vandaag, en ‘t is al beter geweest. Lang verhaal kort: de reclameregieën dezer wereld zullen misschien content zijn, en ik voel mij een beetje leeg.

Afijn. Per aspera ad astra, gelijk ze zeggen, zeker?

Rechtsstaat, schmechtsstaat

Het was zonet op Criminal Minds een aflevering waar onder meer iemand in zat die een kindje ontvoerd had op éénjarige leeftijd, en die dat dan jaren aan een stuk mishandeld had.

Er zijn momenten, als ik zo’n series zie, dat ik mij aangenaam verbeid met het verzinnen van martelmethodes voor mannen die zoiets zouden doen met kinderen die ik ken.

Ik heb genoeg boeken gelezen over missionarissen bij de Rode Indianen om manieren te bedenken die heel, heel, héél erg lang duren.

Hoera!

Een primeur!

Synchroon

Twee gelijke beesten naast mekaar, hoor ik u denken: niets is minder waar; blijkbaar: aan de linkerkant een jonge Entomobrya intermedia, aan de rechterkant een Entomobrya multifasciata.

Geïdentificeerd door de onnavolgbare Frans Janssens (van het machtige Checklist of the Collembola of the World), die zich al een tijdje op het tot voor kort onnoemelijk gladde ijs van de identificatie van springstaarten via enkel foto’s waagt.

Normaal gezien, namelijk, zijn Collembola niet echt sluitend de visu te identificeren: er komen microsocopen en dingen aan te pas. Veel van die beesten zijn trouwens enkel gekend als exemplaren op sterk water, en dus zonder veel pigment. Frans is ongetwijfeld dé wereldauthoriteit, en zonder hem zou ik nooit verder gezocht hebben naar sprinstaarten: telkens ik er één op Flickr zet, staat er binnen een dag een identificatie bij, en soms nog een extra woordje uitleg.

Zo weet ik nu dat als ik een maltezerkruisen vind op een globulaire springstaart als deze, dat het dan wellicht een Dicyrtomina saundersi is, zoals hier:

Dicyrtomina sp.?

en hier:

Dicyrtomina sp.

“Note the 2 distinctly yellow marks on the 2nd antennal segment, and the transversal stripes of the Malthezer cross patch at its butt,” zegt Frans dan, en dan weet ik dat voor de toekomst.

Deze had ik in juli vorig jaar gefotografeerd:

Springstaart op slakje

Bijna niet zichtbaar, een springstaartje op een slakkenhuisje, verscholen achter een stuk groen. Ik had het bijna niet eens op Flickr gepost, maar het was de eerste keer dat ik dat specifieke beest gezien had, en jawel hoor:

Entomobrya intermedia
The very first Belgian record! A unique capture!
I assume it is from your garden in Gent? […]
Look out for more of these. It would be nice to know whether or not this is an ocassional guest in your garden or else if there is an established population in your garden.
Entomobrya nivalis is its more common closest relative.

Terug naar die eerste foto hierboven:

Synchroon

Left = Entomobrya intermedia, juvenile.
Right = Entomobrya multifasciata
Exellent illustration of the different pigmentation pattern.
And the very first clear picture of Entomobrya intermedia from Belgium.
Well done, Michel!

Ik word daar helemaal warm van vanbinnen.

Voor wie nog springstaarten fotografeert, trouwens: op Flickr zetten, er een tag “Collembola” aan toevoegen, en op de kaart zetten!

Geverfde kinders

Gezichtsgeverfd

Gezichtsgeverfd

Niets gedaan

Ik heb niets gedaan dit weekend. Niet naar Barcamp gegaan want er kwam familie, maar toen kwam de familie alsnog niet, en ben ik toch niet gegaan naar Barcamp.

Zaterdag heel de dag getekend en geschreven. Tot zondagochtend, eigenlijk.

En dan zondag: niet naar de Gentse onafhankelijkheidsverklaring en bijhorende festiviteiten gegaan. Niet uit principe, daar niet van. Deels vanwege (ach ja) mijn rug die de gewoonte heeft op te spelen, tegenworodig. En deels omdat ik verder wou tekenen en schrijven.

Het weekend is voorbij gevlogen, en ik heb niet het gevoel dat ik iets gemist heb. Ik doé tegenwoordig wel meer sociaal, maar er zijn van die dagen dat ik er hoegenaamd geen zin in heb.

Gisteren heel de avond en nacht naar muziek geluisterd, ook. Veel Lisa Ono, veel Burt Bacharach, Isaac Hayes. Leutig.

Omgekeerd?

Tiens, wat nu?

Omgekeerd

Mijn foto’s staan allemaal omgekeerd in het previewvenster van Lightroom?

WordPress 2.5, en nieuw uitzicht

Snel! Waar moet ik nu klikken?

Wordpresshome

Al die links! Al die knoppetjes!

(nu, om eerlijk te zijn: die stemknop is wellicht de grootste boosdoener)

Larva-tested, pupa-approved

‘t Is gelijk van The Simpsons, maar beter.

En Pierre Henry ftw, natuurlijk. Of eerder: Youtube ftw, want tegenwoordig staat daar zo ongeveer alles op wat ik zou willen vinden.

DANGER! This device is extremely dangerous

Als een artikel begint met die woorden, dan lees ik verder. Vooral als het verder gaat met

It should not be constructed or operated by anyone who does not observe proper safety precautions.  It will instantly destroy flesh.  It will melt metals, ceramics, and most any other material.

Always wear welding goggles when operating this device!  DO NOT leave this device unattended.

Yay! Hoe maak ik een levensgevaarlijke zonnelens met fresnellenzen uit oude televisies!

[via Kottke]

Doe nog eens van die beesten, dan

Ah kijk, dat moet lukken. Ik dacht even dat er genoeg zon op de koer zou zijn om foto’s te nemen van zonnende insecten, maar helaas: tegen dat ik al het gerief op de camera gevezen had en mijn schoenen aan had, was het te laat.

Weer grijs en winderig en koud. En laat dat nu eens slecht weer zijn om foto’s van insecten te trekken, zeker?

Afijn. Verder experimenteren met het fototoestel, dan maar. Met bladluizen, die altijd dankbaar zijn qua onderwerp.

Bladluis en doorn

Kijk, een desktopachtergrond! (bekijk vooral in ‘t groot)

Op de rozenstruik

En mijn eerste kruisspin van het jaar, denk ik wel bijna zeker. Minuskuul klein en in de holte van een klimopblad:

Een klein kruisspinnetje in het blad van een klimop

En springstaartjes gevonden die ik nog niet op foto had:

Synchroon

Met een harige (euh, wassige) rug:

Springstaart

Gemist, vandaag: een mier die te snel wegliep, een paar zandloopkevertjes die te snel wegliepen, een zwart spinnetje dat te snel wegliep, en een bleek spinnetje dat te snel wegliep.

Zucht.

Ze gaan het nooit leren

Fitna, dat gefilmte van Geert Wilders—en bij deze heb ik een excuus om de zoveelste te zijn om deze prachtig foto van het rekeltje te posten—heeft niet veel veroorzaakt of tweeggebracht, wist het gesproken journaal me te zeggen.

Wilders

Aj jaj jaj jaj.

Zo’n dingen zijn niet te voorspellen. Voor hetzelfde geld gebeurt er niets, of ontploft het morgen, of vannacht, of volgende week. En natùùrlijk, dan zullen ze het wel allemaal zien aankomen hebben. Net zoals ze het nu al hadden zien aankomen, dat het een scheet in een fles was.

Ik vermoed dat we het wel zullen zien gebeuren op http://en.wikipedia.org/wiki/Fitna_(film) )zeker?

Alaam

Voor wie het gereedschap heeft en de kennis en de kunde, is niets moeilijk. Daar ben ik van overtuigd.

Foto’s van beesten maken, daar is niets moeilijks aan: een fototoestel, een lens, wat geduld, en hopla. Maak genoeg foto’s en op den duur zullen er meer en meer niet-slechte tussen zitten.

Tekenen, verzekert men me, is ook zoiets: doe het genoeg, en het komt wel. Geen Leonardo of zo, maar toch: functioneel goed tekenen, dat kan men aanleren.

Toen ik een boormachine gekocht had en een hele gereedschapskist vol materiaal, was ik de koning te rijk en kon ik alles in– en uit elkaar steken. Ik vermoed dat als ik dat lang genoeg had gedaan, ik dat op den duur wel goed zou kunnen ook.

Dat gezegd zijnde, ga ik op zoek naar een programma waarmee ik die máchtige mix ga maken van Dolly Parton’s 9 to 5 met Kashmir en het thema van The A-Team en dat van Magnum, met Another One Bites the Dust en het muziekje van Flash Gordon.

TOS

Wie leest die Terms of Service allemaal, eigenlijk? En wie leeft ze eigenlijk na?

Hier, bijvoorbeeld, een stukje uit die van Google:

2.1 In order to use the Services, you must firstly agree to the Terms. You may not use the Services if you do not accept the Terms.

2.2 You can accept the Terms by:

(A) clicking to accept or agree to the Terms, where this option is made available to you by Google in the user interface for any Service; or

(B) by actually using the Services. In this case, you understand and agree that Google will treat your use of the Services as acceptance of the Terms from that point onwards.

2.3 You may not use the Services and may not accept the Terms if (a) you are not of legal age to form a binding contract with Google, or (b) you are a person barred from receiving the Services under the laws of the United States or other countries including the country in which you are resident or from which you use the Services.

Men mag Google (search, Youtube, tralala) niet gebruiken zonder de TOS te aanvaarden. Maar geen angst: men aanvaardt de TOS door Google te gebruiken.

Oh, en men mag Google enkel gebruiken als men oud genoeg is om een bindende overeenkomst aan te gaan met Google.

[Wijvenweek] Schoenen

Bestaat er zoiets als een anti-voetenfetisjist? Mag ik mezelf daarvoor outen? Ik kan me geen voeten voor de geest halen die mooi zijn. Van mijn kinderen, misschien, maar dat is natuurlijk buiten categorie. Voor de rest: ick.

Voeten zijn vies. Er staan van die vieze aders op. Lange tenen zijn degoutant, korte tenen zijn bleh, en trouwens tenen zijn misvormde vingers en kleine tenen zijn de softenonpatiënten van ieders lichaam. Er zitten vieze plooien in de hiel, er is zwaar en zeer periodiek onderhoud aan om ze in minimaal presenteerbare vorm te houden, teennagels zijn een belachelijk concept, zelfs vrouwen hebben soms lange haren op hun grote teen, en het is aan de persoon niet te zien of hun voeten zullen stinken of niet.  

Schoenen? Er zijn welgedelijk zeer mooie schoenen. Pas op, ik heb het over schoenen, niet over turnsletsen van Nike of dergelijke. Maar écht mannenschoenen, daar kan men niet meteen heel erg enorm veel mee verkeerd doen. Mijn voorkeur gaat uit naar Dr. Martens, zwart, maat 45, met ijzeren tippen. If I could be arsed zou ik andere schoenen ook wel kopen, daar niet van hoor: iets in het leer, iets duurs, iets Italiaans of zo. Maar ik kan dus sinds mensenheugenis niet meer ge-arsed worden, en dus loop ik de winkel binnen en vraag ik aan de winkeldochter zwarte Dr. Martens, maat 45, met ijzeren tippen, en neen, ik hoef ze niet te passen.

Schoenen voor vrouwen echter. Eine ganz andere Sache. De stelregel is nochtans eenvoudig: hoe meer vlees er bedekt wordt, hoe beter de schoen. Of wacht, toch een uitzondering: teendécolletés zijn nog erger dan blootsvoets. En gedoe met riempjes voorbij de enkel, vergeet dat, tenzij u de kuiten van Kim Gevaert heeft. Ik wed dat die dingen kalkoenfilets maken van uw onderbenen.

Och, dames, om het eenvoudiger te maken: ga er even van uit dat uw voeten lélijk zijn. Ja, ook de uwe, juffrouw. Jawel, ook die van u, mevrouw. Ongeacht wat die mossel die aan uw in de Veldstraat shoppende arm hangt er van moge zeggen. En ook úw tenen zijn misvormd—nagellak aan die nagels is als lippenstift op een varken: het trekt de aandacht, jazeker, maar het maakt het allemaal niet écht aantrekkelijker.

Ik ben niet tegen een hak. Dat maakt uw kuiten mooier, en u gaat er (mits enige training en een minimale aanleg) automatisch eleganter door lopen. Doe die training dan wel in de beschutting van uw eigen woonplaats, niets belachelijker dan enkelwaggelend door het leven te gaan.

Ik ben ook niet tegen laarzen. Op een aantal voorwaarden: om te beginnen dat u er in past, natuurlijk. Een laars moet aansluiten zonder te flabberen en zonder open te staan. En geen halve maatregelen: van die enkellaarsjes met een half hieltje, laat dat in ‘s hemelsnaam in de jaren 80 staan. Echt laarzen of geen laarzen, mijn gedacht.  

Een schoen of een laars hoeft trouwens niet stomp te zijn voor mij, maar, euh, nieuwsflits: weinig vrouwen hebben voeten van veertig centimeter lang waarvan de laatste vijftien op een spitse driehoek eindigen. En weinig is zo lachwekkend als zo’n elegant driehoekje waar dan veel te brede voeten in zitten, zodat de grote en de kleine teen er opvallend uitstulpen.

Um. Ja. Gho. Ik ken er niet echt zo veel van, eigenlijk, als ik er zo’n beetje over nadenk. Maar ik weet wél wat ik spuuglelijk vind.

Mijn persoonlijke voorkeur, trouwens, gaat uit naar hoge botten in donkere daim, met een hoge maar niet belachelijk hoge hak, recht naar naar beneden en niet in naaldhakformaat.

Oudere berichten

© 2016 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑