Zó erover dat het er weer aan de andere kant uitkomt, en er dan wéér over is.
Maar bibi zat wel met waterlanders aan de html van een grote portaalsite te prutsen hoor, ondertussen. Met True Love & Other Famous Duets op de kopfoon.
Comme un bateau qui s’en va
Comme le soleil qui se meurt
Pour quelques larmes séchées
Moi, j’attendsComme une rose fanée
Comme un oiseau tombé
Comme un chien qui est blessé
Je voudrais te garderEt si tu pars (Et si tu pars)
Et si tu pars (Et si tu pars)
Prends-moi la main
Attends demainEt si tu pars (Et si tu pars)
Et si tu pars (Et si tu pars)
Donne moi ma chance
Attends demainComme une vague qui vient mourir
Comme un visage sans sourire
Comme un cri dans le silence
Moi, j’attendsComme un coeur violé
Comme un piano désacordé
Je voudrais te crier
Je voudrais te garder
Maar allez Michel, hoe kan dat nu, heb je een dipje ?
Ik ben gewoon een wijf als het op sentiment aankomt, vrees ik.
Verhofstadt voor hij de politiek inging?
Schmaltz klinkt toch altijd beter in het Frans..
Allee vooruit dan, er is een nieuwe generatie Franse zangers die zonder verpinken teruggrijpt naar de grote pathos van de jaren 70 en er mee weggeraakt. Strafste is Stanislas (Renault), van opleiding dirigent, en een soort wonderkind sinds zijn derde. Zijn eerste cd, L’équilibre instable’, is uit en staat vol grote gebaren en symfonische ondersteuning. Op MySpace zit hij op http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendid=119843819. Op YouTube staat zijn single ‘Le Manège’. ‘t Is niks, graag gedaan.