Website maken. Telefoon. Afspreken. Skype. Telefoon. Website maken. E-mails. Een boek kopen en laten opsturen naar Holland. Afspreken. Telefoon. Schuiven met planning. Mail. Website maken.
…en dat allemaal vanuit mijn bed, met rug– en voeteneind bijna helemaal naar boven gekrikt: een gemak.
Het enige dat iets minder is, zijn de werkmensen naast de deur: ze waren vanochtend een uur of twee lang met een slijpschijf (denk ik) metaal aan het zagen. En al heel de ochtend is er één werkman die om de zoveel tijd in een flard lied uitbarst, uit volle, maar helaas even valse als volle, borst.
DON’T CRY FOR ME MMMRGENTINAAA!!!
…
…
NNTHE LION SLEEPS TONIIGGGHHT ahimbawé ahimbawé NNN THE JUNGLE!! ahimbawé
…
…
HOOOO IK HEB ZORGEN HOOOO IK HEB ZORGEN HOOOOOOO HOZOOOO HOZOOOO!!!!
Het heeft wel iets.
Ergens. Iets.
Da’s fijn. Ik ben deze morgen ook op een onmenselijk uur wakker “geslijpschijfd” (hmm??). Genieten.
Ergens anders dan, neem ik aan.
Raam opendoen en gooien! Schoenen zijn naar het schijnt niet zo pijnlijk. Wel een paar gebruiken dat ergens vanachter in de kast lag…
Ik werk nu al 4 weken van thuis (wegens snowboardongeval en gebroken hand, trouwens best grappig om in dit weer steeds uit te leggen dat het door snowboarden kwam) en ik ben verbaasd wat je zoal overdag ziet, dat je normaal niet ziet (de onderbuurvrouw doet in de voormiddag naakt de afwas, eekhoorns weten goed hoe honden te pesten met al het geblaf erbij,..).
Nu na 4 weken ben ik toch blij, terug naar een rustige bureau te kunnen (zonder afleiding ;-).
Hoe kan jij zien dat de onderbuurvrouw in haren bloten rondloopt? Dat is toch een verdieping lager?
Ik kijk op een binnentuin 2 verdiepen lager, waar de keuken tegen ligt, dus ik kijk vanop mijn terras door de binnentuin de keuken binnen…
Is er niet zoiets als foto van de dag?