Y’en a marre

Och, de klaagzangen die ik zou kunnen aanheffen. De grafische details. Het gezaag. De medische condities. De miserie en de gevolgen van vier jaar geleden eens van een trap te vallen en mijn rug te breken.

Er zijn toch wel dagen dat ik bedenk hoe eenvoudiger het zou zijn als ik gewoon zou stoppen met werken. Thuis zou zitten, uitrusten overdag, mijn rug en mijn energie sparen voor iets anders dan nine-to-five.

Het werk is ongelooflijk wijs en ik doe het doodgraag, daar niet van, daar in het geheel niet van. Maar tegenwoordig begint het allemaal een beetje in duigen te vallen, met de gezondheid. Op het werk niet hoor, daar lukt het. ‘t Is als ik thuis ben: dan ben ik altijd kapot.

Zo gelijk die mensen die ziek vallen als ze op vakantie gaan? Wel, dat, iedere avond, ieder weekend, iedere vakantie.

En tegen dat ik er een beetje door kom, is het weer gedaan met de avond / het weekend / de vakantie. Dat steekt zó tegen jong, zo tegen.

System breakdown imminent!

8 Comments

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.