• 1 - Zinloos » English
  Ha, it sees there to out that I am not lonely when I make me annoying over belaughable English on certain weblogs
  (tags: grrrr language english)
• 2 - Dare Obasanjo aka Carnage4Life - The GOOG->MSFT Exodus: Working at Google vs. Working at Microsoft
  (tags: microsoft google)
• 3 - Nikon D700 plus hands-on preview: Digital Photography Review
  Dat zal rond de 3000 euro draaien. Niet metéén voor mij, denk ik.
  (tags: preview d700 nikon)

Barstende koppijn + thuiswerk + vier kinderen + pijn + veel werk = recept voor miserie.

Gelukkig zijn de kinderen vanmorgen even gaan buiten spelen, en vannamiddag met Sandra naar de zwemdok gegaan, maar het ziet er niet naar uit dat ik vandaag/avond snel gedaan zal hebben met werken.

En van snel gesproken, kijk, een geboetseerde jachtluipaard van Louis.

Zo is dat maar net.

I bethink me oftenwise how much more readers I should can get when I in English weblog.

But yes, it is not to everyone gegiven to be the language of Shakespeare powerful enough. Helase peanutcase.

So. And than it is now back to the work. Ayuse!

Jawel! Hoera! Eindelijk mensen die zeggen waar het op staat!

En terwijl we bezig zijn: stop de fascisisisisering! En schakel overal de reacties uit!

Ach, ‘t moet komkommertijd zijn in het land van de dorpsfascistelarij, denk ik: het filmpje is toegevoegd op Youtube en rondgestuurd urbi et orbi vandaag, maar de actie is al ruim een maand oud.

En wat een hypocrisie: Stop de islamisering! lees ik. Maar natuurlijk bedoelen ze dat niet. Want ik zie nergens staan Stop de religiosisisering in het algemeen want dat is eigenlijk allemaal maar kul! of zelfs maar Stop het fundamentalisme!

Nee, tuurlijk niet.  Stop de Turken en al dat vreemdsoortig gespuis waar wij bang van zijn in Gent! bedoelen ze.

Zég dat dan, waar.

Voor de rest vind ik inderdaad dat het goed zou zijn mocht er geen fundamentalisme zijn. En weet ik niet er genoeg van om in te kunnen schatten hoe erg het gesteld is met de ver-fundamenteel-islamisering in Gent. Ik ben wel curieus, dat wel.

19u20: “Oh, ik zal dan rap eens naar die bijeenkomst over de Vrijdagsmarkt gaan.”

19u25: “Moh, kijk nu wie daar ook zit: Hans, en Peter ‘Lijst’ Dedecker!”

19u40: “En kijk, Els komt ook toe!”

23u50: “Um, en nu moet ik dringen naar huis want ik heb echt nog werk te doen.”

Aan de achterkant van het Noordstation in Brussel.

Zo goed, eigenlijk:

Een mens kan niet verkeerd doen, met een Clarendon Bold.

Het was vandaag, en het is vandaag nog altijd, een fijne dag.

Het was redelijk druk, met een paar deadlines, er was een vergadering die ik verkeerd genoteerd heb en waar ik een uur te vroeg voor present was, en die een uur later plots op drie kwartier gedaan was in plaats van een halve dag te duren, ik heb al de hele avond thuis verder gewerkt en het ziet ernaar uit dat ik nog zeker een paar uur bezig zal blijven.

Maar het is helemaal gepland, en het is helemaal mijn eigen keuze: dat ik er van af ben, en dat er volgende week ruimte is voor eventueel andere dingen.

Want er beginnen meer en meer zaken meer en meer af te raken, op tijd voor de vakanties.

Niet dat er heelder projecten honderd procent afgerond zullen zijn of zo, maar wel dat mijn bijdrage in een aantal projecten propertjes afgerond zou moeten zijn tegen dat ik er vandoor ben.

Goed projectmanagement, dat is zó ongelooflijk wijs, een mens kan zich pas inbeelden hoe wijs als hij het anders meegemaakt heeft.

Geen paniekaanvallen, geen laatsteminuut heroïsche nacht-doorwerk-sessies, geen klanten-voorliegen, geen onrealistische dingen… leve, leve, leve mijn werk.

Then again, it may just be the drugs talkin’.

Twee uur werk reet doon the drain omdat Fireworks CS4 besloot eventjes te crashen.

“Could not recover database” of zoiets. En dan een lege file. Aargh, aargh, aargh.

Maar we laten ons niet doen meneer! We laten ons niet doen.

Ian Dury opleggen, denk ik. Iedereen wordt vrolijk van Ian Dury.

• 1 - 2004 Friends of St Bride conference proceedings: Problems of Arabic typefaces
  (tags: arab typography)
• 2 - 2004 Friends of St Bride conference proceedings: Aleph = X
  (tags: hebrew typography design)
• 3 - 2004 Friends of St Bride conference proceedings: How wood type tamed the west
  (tags: history)

Zonet gelezen op Dries’ weblog dat er nog eens nieuwe usability dinges gedaan werden met Drupal.

Yay! Wijs! Usability! Dat is wat ik doe voor het werk, en al! En ik ben nog altijd hard van plan om Ooit Eens iets ernstigs met Drupal te doen—en ik héb al Iets Ernstigs gedaan maar het mag nog niet geweten zijn.

En dan lees ik ook nog dat het “a great report (PDF) and an incredibly valuable video” is, en dat het “too important not to share” is.

Dus, ik daarheen. Een kwartier en twintig of zo pagina’s later: bah, humbug.

Problemen identificeren (“Participants found it difficult and frustrating to find content once it had been created”) algemene aanbevelingen doen (“Consider lumping together various categories on the Administer page into larger groups. Use typical task flows of your users as guidance.”) en kleine kleine detailopmerkingen (“Rethink the term front page. Consider using a more conventional term such as home page.”) is kinderspel. En daar heeft een mens geen eyetracking voor nodig, en eigenlijk, op dat niveau van detail, niet eens een panel.

Zo’n rapport is op géén tijd gemaakt, zo’n aanbevelingen zijn gemakkelijk. Echte oplossingen vinden, dát is moeilijk.

Pak Gentblogt, pak zo ongeveer om het even welke site of om het even welk programma, en ik kan op géén tijd een hele boterham oplijsten van dingen die er konteverkeerd aan zijn en die zo vierkant draaien als een zeer hoekige kubus.

Maar er ten gronde en concreet werk van maken, op zó een manier dat min of meer iedereen er tevreden over is, da’s nog een heel ander paar mouwen.

Zoals pakweg de mensen die WordPress 2.5 onder handen genomen hebben u ongetwijfeld zullen vertellen. Kritiek is gemakkelijk, goeie oplossingen maken is moeilijk.

En kritiek is weliswaar gemakkelijk en geestig om doen: oplossingen vinden is tien keer zo fantastisch als het lukt, al was het maar voor één soort interactie in één kleine applicatie.

Youtube: sometimes, the mind, it boggles.

There are a lot of HATERZ out there. Seriously, this gurl is just having a good time dancing reggaeton, and she is sharing her video with the world. The hate mail wont stop her for gettin more and more views, Sorry! Another thing, this gurl is LATINA. Period. We all know that, I mean, cmon. LOL @ you if u think she is asian.

Van mijn part, eigenlijk, mag ze van Mars zijn.

Toegekomen. Ik ben er al heel de week mee aan het spelen, elke dag, heel de dag.

Doe uzelf een plezier. Go on, you know you want to. Maak uw vrouw/vriendin/lief wijs dat het voor de kinderen is of zoiets. http://www.theneocube.com. 

• 1 - Prog Gold » Blog Archive » Foxed Up Beyond All Recognition
  Wohohow.
  (tags: photoshop fox)
• 2 - 7 People From Around the World With Real Mutant Superpowers | Cracked.com
  (tags: cool genetics people)

Man van begin de dertig met blond haar in neukteugels, snor, armenloos t-shirt en driekwartsbroek: “…ja, ‘t zal wel weer in zo nen johnny-café zijn zeker?”

Man van midden de twintig aan zijn zoontje van vier, in de Fnac: “Nee jongen, Sinterklaas is twee weken geleden gestorven.”

Bende actievoerders met watergeweren, stofmasker en megafoon, in de Veldstraat: “Aandacht aandacht winkelaars in de Veldstraat. Dit is een boodschap van openbaar nu. Winkelen maakt niet gelukkig.”

Het meest vervelende, eigenlijk, aan die Neocube, is dat een mens geen zin heeft om zijn bouwsels af te breken.

Kijk, een icosaheder met op de vertices telkens een torentje van twee maal vijf bolletjes. Op een steeltje. (klikken op de foto en dan op wat afstand van het scherm gaan zitten en scheel kijken om beter te zien hoe het er eigenlijk uitziet):

Of deze, een torentje van 4×4x7 en een toren van 6×6x12 met een gat van 2×2x12 in het midden:

Ik denk dat ik er nog maar een paar bijbestel.

• 1 - How to Build a Universe That Doesn’t Fall Apart Two Days Later
  (tags: writing scifi literature)

Goed voornemen van de week: meer muziek beluisteren.

Vorige week was er niet één nacht dat ik meer dan drie uur geslapen heb, en toch was ik niet hondsmoe op het einde van de week. Ik denk dat het was van de arbeidsvoldoening.

Zelie is weg naar kamp met de scouts, en ik ben content dat ik nog moet werken volgende week: ik mis ze nu al zo verschrikkelijk dat ik er niet moet aan denken om hele dagen thuis te zijn en dat zij er niet is.

Om nog niet te spreken van Louis: die is volgende dinsdag ook weg.

Volgende week wordt een vreemde week op het werk, denk ik: één project dat denk ik sneller gaat gaan dan vermoed; één dat een weekje uitgesteld is, of toch wat mij betreft, of toch bijna, of toch virtueel, of toch dat ik denk; één dat vroeger gedaan was dan voorzien maar waar wellicht nog over gekout zal moeten worden; één dat eigenlijk wat uitgelopen is maar het is niet zo erg. En één waar ik van ver nog van dicht, eigenlijk, weet hoe ik er aan moet beginnen.

“…hi Michel!”

Nee, ‘t gaat al veel beter, dankuzeer, dankuzeer.

Ik vond mijn pen niet meteen en ik dacht “ik ga naar de winkel om een nieuwe pen.” Maar toen dacht ik, “ik zal eerst eens telefoneren naar het café waar ik onlangs nog zat, misschien dat ze ik mijn pen daar verloren was.”

En toen bleek dat mijn pen daar inderdaad lag, en dat ik dus gewoon maar inktbuisjes nodig had. Een pakje bruine inkt gekocht in plaats vna een nieuwe pen. Netto winst: ergens tussne 50 en 200 euro.

En dan ging ik naar de Fnac, want mijn statief is verloren gelegd, misschien ook wel gestolen, in ieder geval: ik vind het niet. Dus heb ik een kwartier de statieven staan bepotelen, er een paar uit het rek gehaald, open en toe gedaan, en uiteindelijk geen statief gekocht.

Akkoord, de statieven in de Fnac zijn knudde, er staat niets en wat er staat is slecht materiaal, maar toch: ik had zo’n 150 euro statief in de handen, en ik heb het niet gekocht.

Daarna naar de fotozakken gegaan. Meer dan één Lowepro en andere zak in de handen gehad. Van die smalle rugzakken, van die ruzakken voor ook laptops, van die slingzakken, vanalles een beetje. En uiteindelijk ook niets gekocht.

Daarna naar de muziekafdeling. Op zoek naar dingen die ik aan mijn iPod kan vastvijzen: een adapter voor sigarettenaansteker en transmit via FM—dat moét bestaan—niet gevonden, een set boxen om in de keuken of elders iPod te luisteren—na veel groene kooplust alsnog bedacht dat ik veel gemakkelijker een laptop met een set boxen kan meesleuren.

Dus naar de boxen gegaan voor computers. Met 219 euro boxen in mijn grubby lickle paws gestaan, een halve Fnac rondgesleurd, en uiteindelijk teruggezet.

Naar de DVD’s: niets gevonden.

Naar de computerspelletches: niets gevonden.

Naar de computerspelletches voor Wii: een spelletche voor de kinders gevonden (naam vergeten, maar ‘t was na zeker twintig minuten vergelijkende studie van een heel rek), en meegenomen.

En dan weer teruggezet.

Een stapel boeken in de hand gehad, en dan ook weer teruggezet. Idem met een paar strips. Idem met een nieuwe webcam. Idem met een nieuwe draagbare harddisk. Idem met een nieuwe geheugenkaartdink voor het fototoestel.

Ik denk dat ik zéker een maandloon uitgespaard heb, dit weekend.

Om mezelf te belonen heb ik vannacht een droogstempel besteld in Amerika.

Grappig. Ik heb een paar audiobooks gekocht om op mijn iPod te beluisteren.

Ik heb die boeken beluisterd, en ik wil die nu van mijn iPod weghalen.

Simpel, juist? Euh. Nee, dus.

Zelfde probleem met een paar CD’s die ik gekocht heb, en die ik nu van mijn iPod wegwil, en op mijn computer.

Oh ja: mijn computer. Niet de laptop waar ik iTunes op gezet heb en waarmee ik de boeken en de CD’s gekocht heb.

Ik weet hoe ik het illegaal moet doen hoor, geen enkel probleem daar. Maar hoe doe ik het legaal?

Tien op tien voor gebruiksvriendelijkheid, nog maar eens, Apple.

Mei ‘68 is lang, lang, láng geleden.

De jeugd, idealistisch? Nee meneer, de jeugd een bende verwende nesten met hun hoofd in hun eigen achterwerk, te dom om zichzelf te informeren.

Ach, wat zeg ik. Het is natuurlijk de maatschappij die de schuld treft. De ouders, de televisie, de school.

Lijst Dedecker haalde in 2007 bij nieuwe kiezers 14%, Vlaams Blok 33.4%, zegt De Standaard.

Swyngedouw: ‘Het verhaal van de linkse jeugd is al een tijdje niet waar. Sinds 1995 scoort Vlaams Belang steevast goed bij nieuwe kiezers. Steeds beter trouwens. Het stemmenpercentage bij nieuwe kiezers ging voor die partij van 11,4 procent in 1995 naar 15,6 in 1999, naar 20,8 in 2003 en 33,4 in 2007.’

Overigens blijkt dat ook in de leeftijdsgroep 18-25 jaar Vlaams Belang nog steeds de grootste partij is met 26,7 procent.

Leutig.

Ik herhaal even: DO WANT.

THAT IS ALL. [merci Stefan]

Youri zei het zonet nog:

Hun strategie is altijd geweest: zorgen dat het werkt, zonder dat de gebruiker zich van al te veel dingen moet aantrekken. En dus maken ze keuzes in jou plaats. […] Super eenvoudig, en zeer gebruiksvriendelijk voor een grote groep mensen.

Ja, in theorie is dat zo.

Hoe meer functionaliteit men in de interface moet steken, hoe moeilijker het vaak wordt om het eenvoudig te houden.

De eenvoudigste interface blijft een aan-uit-knop, maar daar doet men niet bijzonder veel mee, natuurlijk. Het is een kunst om de zaken zoveel mogelijk te vereenvoudigen, maar niet méér dan dat.

Apple danst op dat koord met veel van zijn producten, en in de overgrote meerderheid van de gevalllen maken ze de juiste keuzes.

Mijn iPod heeft geen copy-paste-mogelijkheid, bijvoorbeeld. Ik persoonlijk heb die functie al redelijk veel gemist, maar ik kan ook wel zien dat het allemaal een orde moeilijker wordt van interface als die copy-paste er wel in zou zitten.

En dus kan ik leven zonder.

Nog zoiets: ontwikkelaars zijn vaak in de verleiding om vanalles aan te bieden aan de gebruikers, en om hen zoveel mogelijk keuze te laten.

De kunst daar is zoveel mogelijk goede standaardwaarden te kiezen. De defaults moeten zó zijn dat de overgrote meerderheid van de mensen ermee kan leven. En dan hoeven de mensen niet in hun instellingen te duiken om hun zin te krijgen.

Aan de andere kant: het is niet goed om alle keuzes te maken voor de gebruikers. Als een toepassing een beetje complex is, zullen er altijd gevallen zijn waar de “one size fits all”-oplossing niet de goede is. En dus moeten er voorkeuren, options, preferences, configurates kunnen veranderd worden.

Apple danst ook daar op een koord, maar—naar mijn goesting voor zover ik hun gerief al gebruikt heb, en toegegeven het is alleen consumer-gerief dat ik heb—ze slaan hier veel vaker de boot mis.

Neem Firefox. Het options-ding geeft dit:

Daarin kan ik een paar dingen aanpassen. Niet te veel, niet echt te weinig. Het dekt zowat 99.7% van alle gevallen, schat ik zeer onwetenschappelijk in.

Maar als het om vele miljoenen gebruikers gaat, is zelfs een fractie van een procent nog héél veel mensen. En voor die mensen is er about:config:

Een andere toepassing die ik elke dag gebruik, Directory Opus, heeft meer opties dan een redelijk mens een stok naar kan schudden. Standaard komt Directory Opus degelijk ingesteld, en moet je er eigenlijk niet aankomen. Maar als je er zou willen aan prutsen, dan is zowat alles beschikbaar:

Let wel: dat is dus één scherm van de vele tientallen. Daar onderaan, in het Filter-veld, kan ik zoeken naar een instellling. Stel dat de thumbnails van mijn foto’s op hun kant staan in plaats van recht, dan zou ik zoeken op “rotate”, en dan zou ik dit zien:

Apple, daarentegen, maakt een aantal keuzes, en daarmee basta. Die ene stap extra, voor de iets meer gevorderde of meer veeleisende gebruiker—toch zeker in iTunes en iPod en AirPort—ontbreekt totaal.

Ik heb bijvoorbeeld zo’n AirPort Extreme in mijn living staan. Heel mooi ding hoor, als het niet zonder reden plots uitvalt, maar configureren? EASY SETUP! bleirt de webpagina mij toe, maar de realiteit is dat het, ondanks de witte kleur van het ding, een zwarte doos is. Het is met het Windows-applicatietje For Dummies te doen, en dat is het.

Ik ben er zeker van dat er méér uit die doos te halen is dan met dat Control Panel dat erbij zit, maar hey, jammer maar helaas.

…maar ook daar kan ik mee leven. Ik weet wat ik gekocht heb: een productje voor een gewone gebruiker, die niet lastig gevallen wilt worden met technische taal en settings en IP-nummers en packet filtering en NAT en zooi, en ik neem daar vrede mee.

Meer dan dat: ik ga ervan uit dat Apple het zo zal doen, en ik heb er dus in zekere zin voor gekozen.

Vandaar, beste Youri, om op mijn reden voor de titel van deze blogpost te komen, dat het me figuurlijk gesproken mateloos irriteert als ik dergelijke zooi op mijn scherm te zien krijg:

Ik ga even voorbij aan het gewone feit dat Apple het niet nodig vond om een minimum aan respect te hebben voor de interfacerichtlijnen binnen Windows, waarom zouden ze ook, juist?

Ik wil het ook niet hebben over het afgriebelijke design, met icoontjes en afleidinkjes links en rechts en andere lettertypes—tot zelfs drie verschillende anti-aliasingstijlen voor fonts binnen één applicatie!

Nee, kijk gewoon eens naar wat er gebeurt als ik de rechtermuisknop indruk op een podcast in iTunes, en wat ik daar ik voorgeschoteld krijg. In volgorde:

• Update Podcast: een podcast binnenhalen.
• Get Info: als ik op een “podcast-directory” sta (zo’n ding met een neerklappijltje), dan krijg ik een scherm met “multiple item information”, ‘t is te zeggen: een scherm om de metadata van de bestanden die ik al gedownload heb, aan passen. Ik verwacht hier een scherm dat me zegt hoeveel afleveringen ik gedownload heb, wat ik er al van bekeken heb, dat me unsubscribemogelijkheden geeft, eventueel verwante podcasts, etc.
• Show Description: dat geeft me een apart pop-venstertje met daarin de titel en de omschrijving van de podcast — die tekst die er niet-gewordwrapt naast staat in de lijst. Geen preview, geen thumbnail, geen context, geen verdere informatie. En o ja, en die tekst vind ik ook niet terug op het Get Info-scherm.
• Rating en Reset Play Count: is dat echt relevant voor een podcast? En staat dat ook niet in de Get Info?
  En als al die dingen moeten kunnen, zou het dan niet eenvoudiger zijn om een detailscherm te voorzien, bijvoorbeeld onderaan de lijst, zoals in Outlook?
• Reset Skip Count: quoi? Hu? Is dat een aparte teller om te zien hoeveel keer ik hier voorbijgeskipt heb of zo?
• Convert selection for iPod/iPhone en Convert selection for Apple TV: iTunes wéét wat voor model iPod ik heb, toch? En dat ik geen Apple TV heb?
• Arbitraire lijn ——————————
• Play Next in Party Shuffle en Add to Party Shuffle: o rly? Ga ik podcasts in party shuffle spelen? In mijn hoofd is “het party shufflen” een aparte modus. Ik verwacht niet dat dat er honderd procent van de tijd staat, trouwens.
• Arbitraire lijn twee ——————————
• Mark as not new en Mark as new: okay. En géén aanduiding van wat het nu is? Oh, toch: links van de podcast staat een blauw bolletje. Dus is het toch “new”? Oh nee, juist: een blauw bolletje betekent hieronder staat minstens één nieuw item. Dus dan kan het goed zijn dat ik zowel “mark as new” als “mark as not new” krijg. Duidelijk. (!)
  Waarom niet “mark all as new” of iets in die zin, om duidelijk te maken dat het om alle podcasts in de lijst gaat?
• Allow auto delete en Do not auto delete: Waarom niet “Allow auto delete” en “Do not allow auto delete”, of “Auto delete” en “Do not auto delete”? Waarom twee dingen die nét niet elkaars tegengestelde zijn? En wat wil dit precies zeggen? En wil ik dat echt op individuele basis doen hier? Wat gebeurt als ik op het bovenliggende niveau (van de hele podcast dus) “do not auto delete” doe? Blijft dat dat voor de toekomstige individuele podcasts die erin komen ook “do not auto delete”? Of moet ik het telkens opnieuw doen? En hoe interageert dat met de settings die ik elders doe? Heeft dit prioriteit of niet?
• Arbitraire lijn drie ——————————
• Add to Playlist: met een fly-out-menu. Ik snap het concept van playlists niet, denk ik. Er worden er automatisch gemaakt als ik sommige dingen download, bijvoorbeeld. Ik gebruikt het in alle geval niet, dus ik kan er geen zinnige dingen over zeggen.
• Arbitraire lijn vier  ——————————
• Copy en Delete: duidelijk, juist? Euh, nee.  Waarom staat die “copy” daar? Ik kan een podcast nergens in pasten, toch?
• Arbitraire lijn vijf ——————————
• Get Album Artwork en Clear Downloaded Artwork: Oh, hoezo? Ik dacht dat ik in podcasts aan het kijken was? En is er enkel “downloaded” artwork? Ik kan er toch ook ingescand hebben en gecopypasted? Of ingeladen via het laatste tabje van het Get Info-scherm? En waarom staat ook dit niet daar, en wordt het nog eens herhaald?
• Apply Sort Field: is dit echt een contextueel zinvolle optie voor deze podcast? Of past het iets toe op de hele lijst podcasts?

Het rammelt, het rammelt, het rammelt. En dan zou een mens niet mogen zijn beklag doen? Dit is de zo geroemde Apple-eenvoud?

Weet je wat ik denk dat het is?

Dat Steve Jobs nog altijd geen muis met twee knoppen heeft.

• 1 - Strangekiss Art Toys & Prints
  (tags: design toys)
• 2 - TOYSREVIL’S I LIKE TOYS: oh my zog!
  Yay! [merci Stefan]
  (tags: toys)
• 3 - AIR Icon Generator | ClockMaker Project
  Just what the doctor ordered. Ja, ik ben een groot fan van de CS3-iconen.
  (tags: icons air generator)
• 4 - Thomas M. Disch - Wikipedia, the free encyclopedia
  Overleden. Getver.
  (tags: literature)
• 5 - “Useless” Websites you should Bookmark | MakeUseOf.com
  (tags: websites tools)
• 6 - Dark Roasted Blend: The Weirdest Examples of Mass Hysteria
  (tags: psychology weird hysteria)
• 7 - Featured Windows Download: Convert MP3 audiobooks for the iPod with MP3 to iPod Audio Book Converter
  (tags: mp3 audiobooks ipod)

Een selectie uit de vele, véle tientallen mails die ik van Barack Obama mocht ontvangen.

Eén constante, onder zowat alle mails, en vaak meer dan eens per dag:

Ik snap het wel hoor, maar ik zou me minder vies voelen als ik van tijd tot tijd eens een boodschap zou krijgen, ik bedoel, zo, oh, om de tien of twintig eens, waar er mij niet om geld gevraagd zou worden.

Twitter op laten staan: c’est facile, c’est pas cher, et ça peut rapporter gros.

lamazone I found a wee kitteh. Fed it and pet it. Gonna take it to the shelter tomorrow.
18 minutes ago from web

mvuijlst @lamazone foto? misschien willen wij het wel!
13 minutes ago from twhirl in reply to lamazone

lamazone @mvuijlst zie uwe mailbox
5 minutes ago from web in reply to mvuijlst

mvuijlst @lamazone lobbying is begonnen
4 minutes ago from twhirl in reply to lamazone

mvuijlst @lamazone ‘t is in de sacoche
3 minutes ago from twhirl in reply to lamazone

Mijn ochtendroutine zal wel anders worden—ik ga ze eten moeten geven—maar kijk, het nieuwe familielid:

FTW!

(Sandra is er nu om, hoera, hoezee!)

(Louis, net voor ze vertrokken: “Mama, ik heb het al een beetje aan Nephthys verteld.”)

Ze kunnen het zo zot niet uitvinden, meneer. Onlangs waren het nog de bij tijd en wijlen pipo’s van de N-VA met hun zoen-en-vroem-zones en hun nijdigheid wegens het gebruik van den Volkschvreemden Term “solden” en dat we toch allemaal beter “koopjes” zouden gebruiken, wat jij, nou, hè, tóch?

Vanmorgen, als ik koffie zou drinken, en ik zat net met mijn neus in mijn tas, zou mijn keyboard ondergeproest zijn:

Vlaams equivalent adeltitels in voorbereiding

Mogelijk volgend jaar al reikt de Vlaamse regering wapenbrieven uit aan verdienstelijke Vlamingen.

bloklettert De Standaard.

Vlaemsche titels, och here och god, waar hebben we dat in ‘s hemelsnaam aan verdiend? Er was al zoiets, dat de Vlamase executieve brieven uitdeelt in de aanloop naar de herdenking van de Groeningekouter, maar gelukkig, gelukkig was dat wel typisch Vlaams, en was er een verschil met de verfoeilijke Belgische adellijke titels:

Adellijke titels worden uitgedeeld aan verdienstelijke Belgen, de niet-adellijke Vlaamse wapenbrieven gaan naar Vlamingen die er zelf voor kiezen een familie-embleem aan te vragen en daar 500 euro voor betalen.

Hou me tegen of ik bega iets.

Maar goed, die ongelijkheid wordt binnenkort rechtgetrokken. Vlaams Minister van Heraldiek—opnieuw een geluk dat ik geen koffiedrinker ben—Dirk Van Mechelen is er ermee bezig:

Vlaams minister van Heraldiek Dirk Van Mechelen (Open VLD) werkt aan een uitvoeringsbesluit om voortaan ook personen of instellingen met meer dan gewone verdiensten op terreinen die behoren tot de bevoegdheden van gemeenschappen en gewesten, een wapenbrief toe te kennen. Op die manier krijgen de koninklijke adeltitels een volwaardige Vlaamse en niet-adellijke equivalent.

Er is zelfs al één gelukkige die niet moest wachten tot de Vlaamse Minister van Heraldiek een oplossing vond. Eén iemand die zó verdienstelijk was dat ze geen uitvoeringsbesluit wilden afwachten: Paul Van Grembergen, van de Vlaams—what’s in a name?—Progressieven:

Van Grembergen kreeg ‘wegens zijn grote inzet en verdienste voor Vlaanderen en zijn diepe Vlaamse overtuiging’ namens de Vlaamse regering een leeuwenkop toegevoegd aan het wapen dat hij had aangevraagd.

Ik vraag me af of hij zelf heeft mogen kiezen wáár die leeuwenkop ergens op zijn wapen gezet werd, dan wel dat het iemand op het kabinet* van de Vlaamse Minister Van Heraldiek is, die ter elfder ure ergens op een lege plaats een sticker heeft geplakt.

Nee serieus: woorden ontbreken me.

* Ja, ik weet dat er wellicht een heel leger herauten serieus met die dingen bezig zijn. Still.

Okay.

Bloody hell!

Dat is zowat mijn enige opmerking hierop.

Ik duim met al mijn duimen dat dit erdoor komt. Tim Spalding, my hero.

Was ik een bibliothecaris, ik verkocht mijn linkerarm om hier aan mee te kunnen werken.

Niet dat het zal lukken om het in een webforum te doen natuurlijk, maar toch.

I think I threw up a little in my mouth.

“Welkom thuis”, zegt Geert Wilders tegen Vlaanderen
Wilders noemt de grens tussen Vlaanderen en Nederland kunstmatig en meent dat er meer gelijkenissen zijn tussen iemand uit Gent en iemand uit Groningen dan een Duitser uit München en een Duitser uit Hamburg.

[…]

Wilders stelt nu zijn hoop op referenda die bij de bevolking moeten polsen hoe ver zo’n fusie moet gaan. Moet het blijven bij een latrelatie of moeten ook we ook samenleven onder één staatshoofd. Alleszins moet de unie gedragen worden door het volk en geen eliteproject zijn, zoals België dat nu is, stelt Wilders. “Welkom thuis, we zijn je nooit vergeten”, zegt Wilders ten slotte. [HBVL]

Brrr.

Aan de andere kant: het zou de moeite zijn om zo’n referendum eens te laten gebeuren. Al was het maar om de groene lach op het gezicht van die afgebleekte wc-borstel te zien.

Oedipus was al gebruikt voor de kat van Els en Sandra vond het bovendien niet mooi. En Tijger was te saai (al zou ik het heel graag tieherken of tieherkatsjen genoemd hebben).

‘t Is dus Osiris geworden.

Nepthys en Osiris.

[meer bij National Geographic]

Ik heb mijn GSM geleegd, zonet. Ik neem er niet zo veel foto’s of filmpjes mee dat dat vaak moet gebeuren.

Grappig, allerlei dingen tegenkomen die me op een bepaald moment opgevallen waren. Soms is het me niet meer precies duidelijk waarom ik de foto genomen heb, soms net wel.

Kijk hier, bijvoorbeeld:

Twee harddisken, zomaar op straat aan het Noordstation. Ik heb ze niet meegenomen, maar wie weet wat zou daar allemaal op staan?

Of een venster naar nergens, ook in het Noordstation:

Of een soort matryoshka-effect op het perron van de Dampoort—’t is bijna poëzie, een meisje aan de hand van haar vader in een meisjeshoofd dat dan nog eens uit een vergeelde affiche breekt.

Het zijn ook vaak dingen die ik in werkcontext fotografeer, en dan kan dat natuurlijk niet aan de wereld kond gemaakt worden.

Tenzij het helemaal harmless is, zoals deze oproep aan werknemers om langs te komen voor nieuwe trombinoskoopfoto’s:

Mijn portefeuille was uit mijn vestzak gevallen in de trein.

Een controleur had hem gevonden, en heeft naar mij thuis gebeld om te zeggen dat hij hem gevonden had, en dat hij hem gerust naar Gent wou meenemen als hij gedaan had met zijn dienst.

(De normale procedure is dat ik het zou moeten ontdenkt hebben, aangeifte gedaan hebben, dat zij ondertussen mij per schrijven zouden gecontacteerd hebben, en dat we elkaar ergens in het midden na een paar dagen zouden gevonden hebben.)

Sympathieke mensen.

• 1 - Op Maat Eduware
  (tags: ict onderwijs software)
• 2 - SchemaPath: Extending XML Schema for Co-Constraints
  (tags: schema xml)
• 3 - Bit.ly: Please Use This TinyURL of the Future - ReadWriteWeb
  Klinkt bijzonder boeiend.
  (tags: tools url)
• 4 - Cheat Sheets for Front-end Web Developers
  (tags: reference cheatsheet css)
• 5 - Tablet ignites debate on messiah and resurrection - International Herald Tribune
  (tags: history religion)
• 6 - Livescribe :: Never Miss A Word
  Hmmm.
  (tags: tools technology pen)
• 7 - ASCII by Jason Scott: Poof You’re Gone
  Eikes. Vies.
  (tags: literature)

Is het normaal dat het meer dan een uur duurt om een paar tiental megabyte over een USB-kabel binnen te trekken?

I think not.

Ik zal dit weekend zoekwerk hebben, me dunkt.

update, tien minuten later: probleem opgelost. Hoera!

Ik heb een tijdje een videocamera in huis: zo’n deal met de reclameregie, uweetwel.

En ik heb geen papier moeten tekenen dat ik positief ga doen of zo, ik heb niet eens moeten beloven dat ik er überhaupt over zou schrijven. De mannen van de regie zouden wel graag hebben dat er, oh, pakweg eens per maand iets zou over geschreven worden, en ze zouden een review ook wel zien zitten. Ah, en dat ik freecording zou gebruiken als tag, en ook wel Canon.

Ze zullen niet lang moeten wachten, ah ha!

Misschien niet meteen, wegens nog veel te doen deze week, maar dan toch dit weekend.

In afwachting mijn allereerste filmpje, ongeëditeerd, doorgesluisd naar Vimeo:

Testing, testing from mvuijlst on Vimeo.

…bekijk vooral met HD aan en op fullscreen—dus niet op deze pagina maar wel op Vimeo zelf. En bedenk dan dat dat in het schemerbijnadonker gemaakt is.

Fimpjes van 1920 op 1080 pixels, besefte ik redelijk snel, zijn belachelijk hoog van resolutie.

Ik heb zo de indruk dat ik nog Propere Dingen ga doen met dat ding, de komende paar weken en maanden.

• 1 - Toft Snutch | MeFi Music
  (tags: witches)
• 2 - Canon Vixia HF10 > Adobe Premiere Pro > Lagarith Lossless
  (tags: windows video software)

[via Kottke]

ColdFusion wordt dertien jaar oud.

Ah, good times, good times. [via]

• 1 - Herman’s Webhoekje - De Geschiedenis van Vlaanderen
  Vliegt de blauwtong, storm op dink.
  (tags: history)
• 2 - The Incredible McCain Girl | Obama Girl
  (tags: obama mccain)
• 3 - Bill O’Reilly’s Producer (Unseen Footage) | The Ward Room
  (tags: politics humor video)
• 4 - YouTube - Obama Girl: Behind the Wind
  (tags: youtube obama)
• 5 - YouTube - Long John McCain: Love
  (tags: tsk youtube mccain)
• 6 - This is fascinating me right now… « My Blog Can Beat Up Your Blog
  (tags: photography)
• 7 - The Monster Collection of Moleskine Tips, Tricks and Hacks - FreelanceSwitch - The Freelance Blog
  (tags: moleskine)

Ho-kay. Balans van twee dagen rondlopen met een Canon HF10: wijs.

Het is, zoals Pieter zei, een klein ding: ongeveer 7 cm hoog en breed, ongeveer 13 cm lang, en een kleine 400 gram zwaar. In mensentaal: iets dikker dan de onderkant van colaflesje, en ongeveer half zo lang als het flesje hoog is. En minder zwaar dan een vol flesje.

Dat is niet belachelijk klein of ongeloofwaardig licht, in de zin dat het als speelgoed zou aanvoelen—het ding is weliswaar in plastiek, maar het voelt toch behoorlijk stevig aan. Het is wel ruim klein genoeg om in een broekzak te steken, of in een vestzak, of om lang mee rond te lopen zonder een lamme arm te kweken.

En ook klein genoeg om niet op te vallen in het gebruik, en om in de palm van mijn hand te verbergen als het me te link wordt om er in het volle zicht mee rond te lopen. Handig, in de buurt van het Noordstation in Brussel.

De films worden niet opgenomen op cassettes of DVD maar op de 16 GB ingebouwd flashgeheugen. Daar kan op de hoogste kwaliteit (HD, 1920×1080, 17 Mbps) twee uur en negen minuten op. Ik heb dat geprobeerd en dat ging, maar dat waren zó ellendig grote files, en bovendien kan Vimeo toch maar 1280×720 aan, dat ik besloten heb om op Standard Play-kwaliteit te filmen, oftewel 1440×1080 en 7Mbps. Op die kwaliteit geraakt er nét geen vijf uur in die 16 GB.  

Dat er geen bewegende delen gebruikt worden voor het opnemen, is vooral ook goed voor de batterij: een DVD of cassette draaiende houden, zuipt stroom. Hier niet het geval, wat wil zeggen dat de camera zelfs met een klein batterijtje relatief lang werkt. In de praktijk: de camera drie kwartier aan één stuk door laten opnemen, en dan nog een kwartier of zo over hebben.

Pakweg een uur aan een stuk, dus. Normaal gezien zou dat voldoende moeten zijn om een dag lang rond te lopen en hier en daar een paar minuten te filmen, maar als het voor meer intensief gebruik is, vrees ik dat er zo’n BP-819 aan te pas zal moeten komen.

Het gebruik zelf is doodeenvoudig. Wie nergens mee wil inzitten, duwt op de “easy”-knop en is vertrokken: alleen nog start en stop, en in– en uitzoomen.

Wie iets meer controle wil, kan wat settings aanpassen. Witbalans, sluitertijd, diafragma, dat soort zaken. En manueel focuseren, min of meer. Ik zeg “min of meer”, want in de praktijk is dat allemaal goed en wel, maar aangezien het te bedienen is met één klein joystickje aan de zijkant van het scherm is het meer een gimmick dan wat anders. Leuk dat het erin zit, dat wel, maar niet echt bruikbaar in de praktijk. Oh, en er zit ook beeldstabilisatie in. Niet wereldschokkend denderend fantastisch, maar wel degelijk.

…maar ik ben te critisch: het gaat hier niet om een professionele camera, de over-overgrote meerderheid van de mensen die een film willen maken, hebben er niet de minste behoefte aan om pakweg manueel te focusen of om hun sluitertijd voordurend te zitten bepotelen.

Nee, alles tesamen: méér dan dik in orde. Nog een week en het is Gentse Feesten—ik weet al waar ik dat ding voor ga gebruiken.

Kijkt, een filmpje:

Dampoort - Brussel-Zuid from mvuijlst on Vimeo.

Dat is dus hoegenaamd niet moeilijk te maken. Videocamera in aanslag, record duwen op de dingen die u interesseren, de clipjes na elkaar zetten, een muziekje op plakken, en dan naar het interweb sturen (in casu Vimeo, dat kan veel hogere resoluties aan dan YouTube—gelijk die mens Kottke onlangs nog zei: sometimes YouTube is like watching a UHF station from 200 miles away with the rabbit ears positioned just so).

Ah… maar wat ik hierboven schreef, da’s dus in theorie. Want zó eenvoudig is het allemaal niet, helaas.

Mijn tijdelijke videocamera slaat zijn gerief op in AVCHD-formaat. ‘t Is de toekomst, meneer, verzekeren ze ons op de internets, maar de relatiteit van vandaag is, andermaal helaas, dat de programma’s die ik gebruik om video’s mee te bewerken, er niet mee om kunnen, met dat AVCHD-formaat.

De filmpjes van de camera halen is kinderspel: er zit een simpel programmaatje bij, ImageMixer 3, en dat haalt de clips als individuele .mt2s-bestanden binnen.

Om die dingen om te zetten naar iets dat Premiere en AfterEffects kan lezen, gebruik ik voorlopig VoltaicHD van Shedworx: .mt2s-files naartoe slepen, duwen op een knop, en er komen degelijke WMV– of AVI-files uit, zonder kwaliteitsverlies. Verblindend snel is het niet, maar het is doenbaar.

De bestanden worden er wel een heel eind groter door: ongeveer 120 MB per minuut film, dat is vier tot zeven keer zo groot als het originele bestand.

Eens de files omgezet zijn, is het kinderspel om ze te editeren in om het even welke editor—zelfs gewoon Windows Movie Maker kan het perfect.

Hier is het in Premiere (CS3) gedaan, een paar clipjes in een timeline gesmeten na elkaar. Niet alle clips, want ik heb echt wel de hele dag stukjes van een paar seconden hier en een paar seconden daar lopen filmen: in eerste instantie om te proberen enkel een paar van de heenreis van Gent-Dampoort naar Brussel-Zuid.

Ik heb ook niet écht de moeite gedaan om een toepasselijk muziekje te zoeken (het is Bossa Nova Squad van op Stereophonic Space Sound Unlimited Plays Lost TV Themes geworden, voor wie curieus zou zijn), en al helemaal niet om muziek en beeld op mekaar af te stemmen. Hap-slik-klaar, met andere woorden.

Maar. De kunst dan is om het resultaat te renderen naar iets dat afspeelbaar is, en dat goed is voor op Vimeo.

Vimeo zelf zegt dat ze het liefst van al H.264 video met AAC audio hebben, op 1280×720, 24 fps, 5 Mbps.

In theorie zou het kinderspel moeten zijn om dat met Adobe Media Encoder te bewerkstelligen, maar in de praktijk, driewerf helaas, lukt het niet.

Het doet wat het moet doen, tot helemaal op het hele einde, en dan geeft het lakoniek een “unknown error”-boodschap. Wat ik ook doe, het lukt me niet om het aan de praat te krijgen.

Dus maar gerenderd naar mp2, en dat dan ge-upload. Wat zonder problemen ging, en wat trouwens een zowat tien keer kleinere file gaf ook.

Op naar ander en beter, peis ik zo.

The Fall. Getver.

Ik heb twee foto’s waar ik nu al meer dan een week naar aan het kijken ben, en ze laten mij niet los.

‘t Zijn allebei beroemde foto’s hoor, niet dat ik doe alsof ik plots het warm fotowater uit zou gevonden hebben. Maar toch, ze doen mij allebei dingen.

Eén van Richard Avedon van december 1972–een oude man van 82:

En één die ik bij Shorpy gezien had, van Dorothea Lange van juni 1935, met als legende “Children of Oklahoma drought refugees on highway near Bakersfield, California. Family of six; no shelter, no food, no money and almost no gasoline. The child has bone tuberculosis.”

Brr. Kippenvel, voor de twee foto’s, om ongeveer dezelfde redenen.

Foto door Alex Hofford:

Omschrijving van de foto: Models and designers at an MA graduation fashion show by students of the Institute of Textiles and Clothing at Hong Kong Polytechnic University on the first day of Hong Kong Fashion Week for Spring/Summer 2009, 08 July 2008, Hong Kong, China.

Wohow.

Magnetic Movie from Semiconductor on Vimeo.

Ik heb zo’n iTrip Auto gekocht, dat ik (a) mijn iPod in e auto kan gebruiken zonder batterij te verliezen en (b) dat ik het geluid van de iPod op de autoradio kan laten afspelen. Een groot gemak.

Er staat op mijn iPod voor het moment meer film dan muziek, maar voor de okkasie had ik in de rapte een random directory naar iTunes gesleept: De Pré Historie 1978 en De Pré Historie 1978 Vol. 2.

In 1978 waren Sandra en ik ergens tussen 7 en 8 jaar oud.

Dingen als Stayin’ Alive en Paradise by the Dashboard Light, Nutbush City Limits en Vlaanderen Boven ken ik wellicht van tweedehandsgebruik, of kan ik me niet meteen voor de geest halen als bewust meegemaakt in 1978, maar het viel ons alletwee op hoeveel van die liedjes wij ons echt actief herinnerder als hebbende naar geluisterd op de radio of gezien op TV.

Take a Chance on Me en Denis en Dreadlock Holiday heb ik zeker op televisie gezien—dat ware de dagen trouwens, van videoclips:

Rivers of Babylon speelde zowat elke morgen bij ons thuis op de radio, net als het machtige Lay Love on You, dat ik eigenlijk bijna vergeten was tot ik het op CD hoorde:

Dat was op Brussel Frans—Radio 21, bestond dat toen al? Ti Amo en Now That We’ve Found Love, die schalden dan weer door de keuken bij mijn grootouders, op BRT 2.

…maar het punt is wel: Zelie is nu al negen jaar, en ik kan me niet inbeelden dat zij ook maar één liedje kent dat nu op de radio speelt.

Ja, kul van Studio 100, daar luisteren ze naar. Ik herinner mij ook nog wel Bourvil chante pour les enfants (waterlanders telkens hij Le petit coq zong, hilariteit telkens het Sébastien le pingouin was), en ik ben er nog niet in geslaagd om Louis Neefs en Marva zingen kinderliedjes te verdringen, maar zó erg was het toch niet in onze tijd.

Wij luisterden echt bijna de hele dag naar de radio. En er waren nog muziekprogramma’s waar we naar keken, op de televisie. Er waren ook shows, met Willem Duys en Willem Ruis en allerlei, en daar kwam eigenlijk niet eens zo slechte muziek in—ik meen me te herinneren en ik kan me vergissen dat het pas allemaal om zeep ging met Nederland Muziekland.

Maar nu? Ik zou niet weten naar welke radio we zouden moeten luisteren om relatief goeie muziek te horen die de kinderen binnen twintig jaar nog zullen mee kunnen zingen.

Rudy “…en bye bye” Sinia is al een tijd heengegaan, en ik weet niet of Meester Jo Van Backlé nog onder de levenden is, maar de Radio 2 Top 30 misschien?

Of alsnog Donna? Of Q? Of nog iets anders?

• 1 - How Your Brain Can Control Time | Memory, Emotions, & Decisions | DISCOVER Magazine
  (tags: toread brain time)
• 2 - Topless Robot - 8 Ways They’re Going to F**k Up the Dragonball Movie
  Oh, dit gaat zo hard zuigen.
  (tags: anime dragonball)
• 3 - who was Ayn Rand? - a biography, Playboy interview, 1964
  (tags: interview objectivism philosophy)
• 4 - Dreamy, Magical and Lighting Effects Photoshop Tutorials
  (tags: tutorials photoshop)
• 5 - Insane Wrist Knives are Scary Cheap : Nerd Approved - Gadgets and Gizmos
  (tags: weapons)
• 6 - IGN: AU: The Ten Commandments of Diablo III
  Aaargh. DO WANT.
  (tags: diablo games)
• 7 - Graffiti artist Banksy unmasked … as a former public schoolboy from middle-class suburbia | Mail Online
  Meh, jammer. Als het waar zou zijn.
  (tags: graffiti art)
• 8 - paperinside.com - FREE Paper Models » Transformers Bumblebee
  Eeeeeeeeekkk!
  (tags: 3d paper papercraft)
• 9 - Pepakura Designer
  Let’s make paper craft models from 3-dimensional data
  (tags: 3d papercraft)
• 10 - Art Garfunkel - Official Website
  Since the 1960’s, Art Garfunkel has been a voracious reader. We are pleased to present a listing of every book Art has read over the last 40 years.
  (tags: lists reading books)
• 11 - Strange-Carafes
  Yup. Totally buying me one.
  (tags: glass design art)
• 12 - YouTube - Wii Fit Hula Hoop Nicholas Ryan Playgirl
  Hooo boy.
  (tags: wii)

Zelie is terug, en dus was het de laatste dag alleen met Anna en Jan vandaag. Niet dat ik kan zeggen dat ik er veel van gemerkt heb, ook en vooral omdat ik op het werk was en zo, maar toch.

We zijn vannamiddag het parkje gaan inspecteren waar Bataclan komt.

En nog in de rapte naar een mini-brocantebeursje in de buurt geweest.

Oh, en ik stond er plots oog in oog met deze:

Herinneringen! Ik heb daar nog mee gespeeld toen ik klein was! Wie weet hoe oud dat eigenlijk wel was—ik vermoed zéker van toen mijn ouders jong waren.

Fijne scène toen we weggingen, trouwens. In volgorde, en bijna zoals het in het echt gebeurd is…

(1) Anna zat in een stoel (we vragen ons met twee trouwens af of die stoel 200 euro waard is, en wat het merk ervan zou kunnen zijn, ik dacht een Eero Aarnio, maar dat is het niet):

(2) Anna is het rap beu, Jan is content want hij kan ook eens in de stoel zitten:

(3) Anna bedenkt plots dat zij daarnet in die stoel at, en dat het niet eerlijk is, want nu zit Jan er in! Jan, ondertussen, is nog altijd content dat hij in de zetel zit:

(4) Anna klaagt luid dat zij écht wel in de zetel wil zitten: