Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Month: oktober 2008 (page 1 of 8)

Del.icio.us op 31 oktober 2008

I touch myself. Not.

Nekpijn hebben met een soort metaal-lijm-verbouwd-been-nek, en er dan niet aan willen komen wegens it grosses me out: ik sympathiseer.

Zo erg, dat ik er al een lange tijd zelfs niet meer over nagedacht had: ik ben denk ik drie jaar lang niet aan het midden van mijn rug gekomen, en toen denk ik een keer of twee, en sindsdien ook niet meer.

In het midden van mijn rug zit namelijk een gat met alleen maar vel, en onder dat vel loopt zowat rechtstreeks mijn ruggenmerg. Iemand met een breinaald—hell, iemand met een houten lepel—zou er zó door kunnen duwen.

Zo ongeveer het beste resultaat als mij dát overkomt, is dat ik verlamd ben van het midden van mijn rug af tot beneden. Het slechtste dat mij kan overkomen, daar denk ik liever niet aan.

Tussen rondlopen en rolstoel zit een lapje vlees.

That fucking grosses me out, ik moet er niet aan denken hoe vies dat niet klinkt voor iemand die er niet al meer dan vier jaar mee rondloopt.

Put up or shut up

Ik heb al altijd gezegd dat ik eigenlijk heel graag les zou geven.

Gelijk, écht heel graag. Geen idee of ik op een lagere of middelbare school niet na tien minuten de klas uitgejouwd zou worden, maar ik zou het heel graag doen.

Er zijn weinig zaken die mij zo ontroerd en gelukkig kunnen maken als plots het licht zien aan gaan.

Kinderen van een paar maand die op één dag plots echt zien in plaats van gewoon te kijken — en die daardoor op letterlijk één dag van het equivalent van een comateus katje (schattig maar wat heb je eraan) tot een mens geworden zijn.

Kinderen op school die van letters ontcijferen naar woorden ontcijferen naar vlot lezen gaan. Of die van lijntjes op de notenbalk tellen naar muzieklezen naar muziek maken gaan.

Mensen die plots begrijpen hoe iets in mekaar zit dat ze misschien al jaren mechanisch uitvoeren zonder te weten waarom: dat licht, die aha!, die glimlach — onbetaalbaar.

Ik heb natuurlijk wel al opleidingen gegeven, in allerlei mogelijke contexten, van heel dichtbij of van veraf, formeel en informeel. En ik ben begot niet bang om voor mensen te spreken, wat zou ik. Maar voor een klaslokaal staan in het officieel onderwijs, dat heb ik nog nooit gedaan.

Ha! Niet langer! Binnen een paar weken doe ik een stukje masterclass over de rol van diepgaande studie van consumentengedrag en -attitudes voor de people-centred development van digitale media. Voor een stuk of vijftig studenten aan de universiteit.

Zo wijs, maat.

Verbouwingen: de keuken (viii)

Waar waren we gebleven? Juist: de trap stond er net, op de laatste trede na. Ondertussen staat de laatste trede er ook, en is het stuk waar vroeger de trap begon en waar nu de bijkeuken is, al een heel eind gevorderd.

De trap komt nu tot helemaal boven, tot aan een voorlopig ingevezen plankje dat nog gaat vervangen worden, tot grote opluchting van Sandra die dacht dat het zo zou blijven:

De trap (boven)

…wat wil zeggen dat de verbouwingen al een beetje in de living geraakt zijn, dus, nog vóór we er daar eigenlijk aan begonnen zijn. De lagencake is wel grappig, trouwens: de kinderbalkjes, daarboven een laagje triplex (of zoiets), daarboven het oude vasttapijt, en daarboven dan de plankenvloer (met tussen tapijt en planken nog een geluidsisolerende laag). Ik kan er niet van over dat die lelijke tapis-plein is blijven liggen.

Afijn. De bovenkant van de trap ziet er nu zo uit:

De trap (boven)

Tegen de muur en helemaal rondom komt later een bibiliotheek. De buizen zullen ingewerkt worden in een technische koker, en de onderkant van de bibliotheek zal neer kunnen klappen over de trapopening. Op het einde van die trapopening zal een zitbankje ingewerkt zijn in de bibliotheek — dat zitbankje zal enkel bereikbaar zijn als de klep dicht is, wacht de gammele spijltjesleuning verdwijnt en wordt een dikke glasplaat, zodat we van beneden naar boven zullen kunnen kijken en omgekeerd.

…maar terug naar beneden. Aan de achterkant van de trap is het nu bijna helemaal dichtgemaakt. Crummy bijeengeplakte foto (geen breedhoek in de buurt), maar het ziet er ongeveer zo uit:

Bijkeuken

De ruimte onder de trap is ingenomen door twee kasten onderaann (waar de was– en droogkast in zitten), daarboven ruimte voor kuisgerief, links ervan (niet op de foto te zien) een hoge kast voor strijkplank en/of borstels en dingen, bijna helemaal rechtsonderaan een grote schuifkast voor een grote PMD-zak, en helemaal rechts an boven tot onder een smal kastje met technische ruimte om gemakkelijker toegang te hebben tot de waterleidingen en zo.

De panelen bovenaan zien er precies uit als kasten, maar kunnen niet open. (Ik zou eigenlijk moeten zeggen: op de ladenkasten na ziet alles eruit als een paneel, en gaat het open met zo’n druk-op-de-zijkant-mechanisme.)

Dat wordt nog wat afgewerkt, maar voor de rest is het daar zowat gedaan. Dat was al een paar dagen geleden gebeurd, trouwens.

De grote maneuvers vandaag:

Dampkap!

Tadam!

Dampkap!

Een dampkap!

De dampkap zelf, dat is natuurlijk wel fantastisch — voor het eerst in ons leven een echte dampkap, geen rook en geur meer over het hele huis als we koken — maar bijna nog meer fantastisch:

Dampkap!

Er zit licht in!!

Akkoord, ja, licht in een dampkap is geen wereldschokkend nieuws. Maar het zal de eerste keer in ons beider hele leven als niet-meer-thuiswonenden zijn dat we zullen zien wat we aan het koken zijn!

‘t Is een serieus groot gemak. De dampkap hangt trouwens asymmetrisch over ons vuur, zodat ze ook nog de frietketel kan afzuigen (uh huh).

De dampkap heeft een + en een – om harder en zachter te zetten, het licht kan aan en uit en op gezelligheidsstand (“beleefdheidsvelrichting, noemt de handleiding het), er zit een knop in om even op maximum zuigkracht te werken (nummer 11, als het ware, voor als bijvoorbeeld de wok plot begint verschrikkelijk te stomen), er zit een soort sleep-modus in (over de loop van een half uur alsmaar zachter gaan zuigen, voor als je weggaat na het eten bijvoorbeeld), én er zit een 24–uur-modus in (de hele dag om het uur een paar minuten zuigen, om de lucht te verversen).

Machtig gerief.

Oh, en ook vandaag gebeurd: de droogkast, die nog naast de tafel stond waar ze vroeger stond toen daar nog een aanrechtactig was, is naar naast de wasmachine onder de trap verhuisd. Wat maakt dat de tafel nu meer ruimte heeft:

Dampkap

Next up?

  • twee (dacht ik) stopcontacten bij, rechtsachter het vuur
  • luchtafvoer dampkap naar buiten leiden
  • afvoer droogkast in orde brengen
  • spatbordachtig ding tegen de muur achter het vuur zetten
  • all kasten bovenaan afwerken zoals de achterkant van de trap afgewerkt is
  • trap afwerken (inclusief leuning)
  • kasten tegen de muur tussen het raam en de dampkap
  • chauffage tegen de achtermuur
  • verlichting
  • afwerking: balken, muren, raam, deuren, plafond

Het begint te korten. Vooral met die dampkap begint het nu echt op een keuken te lijken.

Del.icio.us op 30 oktober 2008

Metatale update

Kijk nu, de nieuwe top honderd van de meest invloedrijke Vlaamse weblogs van de wereld, www.metatale.eu, is uit!

En er is goed nieuws!

Behalve LVB en Genbtlogt die zijn blijven staan, en redfox-babes.blogspot.com en blog.seniorennet.be/wedrennen die gezakt zijn, is iedereen gestegen!

Ahem. Behalve wie er uit verdwenen is, natuurlijk. :)

Yusuf Islam, Cat Stevens

Het maakt niet uit wat zijn naam is, hij maakt machtig mooie muziek.

In de jaren 70 was hij niet van de radio te slaan, en toen is hij helemaal van de muziekwereld verdwenen.

En toen was hij plots terug. Ontroerend mooi, deze, van het begin tot (vooral, vind ik) helemaal op het einde:

Vroeger was de toekomst beter

In de jaren 70 was de toekomst écht de toekomst. Met fantastische vormen, en optimisme, en durven groot denken.

Zoals dit, bijvoorbeeld:

Jammer dat het niet meer zo is.

Boekenbeurs Drupal

Zozo, de databaseserver voor boekenbeurs.be is mysql.calibrate.be, en de usernaam is root?

Unable to connect to database server

If you still have to install Drupal, proceed to the installation page.

If you have already finished installing Drupal, this either means that the username and password information in your settings.php file is incorrect or that we can’t connect to the MySQL database server. This could mean your hosting provider’s database server is down.

The MySQL error was: Too many connections.

Currently, the username is root and the database server is mysql.calibrate.be.

Hey, alle naamsbekendheid voor Drupal is meegenomen, hé.

Zone

Ha, ‘t was al eens lang geleden, maar ik heb vandaag niet één maar twee keer in The Zone gezeten.

The Zone, uweetwel, waar programmeurs zich bevinden als ze bezig zijn een probleem op te lossen en de rest van de wereld plots verdwenen is, tijd stil blijft staan en vermoeidheid plaats laat aan euforie?

De eerste keer was dan nog voor zoiets akeligs als een FileMaker (ugh, uck bleah) database (ik zeg “database”, ik bedoel “niet echt een database, bah”) via de FileMaker XML-dink en SQL tot een website om te vormen.

En de tweede keer was met Drupal. Drupal is verslavend.

Morgen heb ik weer vrijaf — alhoewel, hoe “vrijaf” een dag op vier kinderen passen is, is open voor debat — en ik heb nu al zin om er de hele dag mee te prutsen.

Drupal, niet de kinderen.

Del.icio.us op 29 oktober 2008

Kapot

Ik steek het op de griepvaccinatie die we gisteren op het werk gekregen hebben, maar het ging vandaag ab-so-luut niet.

Wakker geworden met nog meer rugpijn dan anders, en de hele dag zo voos als een erpel rondgelopen.

Sandra was in de voormiddag naar Studio 100 aangezet met Louis — een opname voor een nieuw programma, ik weet niet hoeveel ik ervan mag zeggen, ik heb de papieren en de NDA’s niet gezien — en dus was het de rest van de dag ik alleen met Zelie, Jan en Anna.

De straat was leeg, iedereen op allerlei kampen of dingen vermoed ik, en het regende dat het goot. Ik wist direkt weer waarom wij nooit vanzeleven maar één kind wilden hebben.

Niet om het mij gemakkelijker te maken, al kwam het er vandaag wel op neer, maar: het is zó een ongelooflijk plezier om te zien hoe ze met elkaar spelen. Ze hebben de hele dag computer en televisie en poppen en boekjes en voorlezen en star wars en dingen gedaan met elkaar. En geen moment ruzie gemaakt.

Ik heb me beperkt tot ’s middags twee pizza’s maken, in de namiddag een reuzengrote fruitsla, en ’s avonds boterhammen. En de rest van de tijd gevegeteerd in de trekzetel. Beetje Drupal gedaan, beetje op het internet rondgelummeld.

En toch: vanavond helemaal, maar dan ook helemaal kapot. Rug, hoofd, moe. Daarnet zowaar drie kwartier in slaap gevallen voor de televisie, verdorie.

Alla. Morgen terug gaan werken, laatste tekenles, en prutsen met FileMaker en XSL (don’t ask). En dan donderdag weer vakantie met de kinderen. Vier kinderen, dan wel. En dan vrijdag weer werken, en dan is het weekend, en maandag gaat Anna naar de kleuterschool.

Del.icio.us op 28 oktober 2008

Nieuwsalert? Really?

Die namiddag in mijn mailbox: De Standaard Online Nieuwsalert. Hola! Een aanslag op Obama? McCain implodeert on stage? Yves Leterme geeft er de brui aan, verklaart “het was allemaal maar om te lachen, hastn”? De beurs stort finaal in?

Nee hoor, niets van dat alles.

Stroomstoring zorgt voor geboortegolf in Nederland. In het Nederlandse Maasdriel zijn in september veel meer baby’s geboren dan gebruikelijk. Dat is negen maand nadat de gemeente werd getroffen door een stroomstoring.

Zouden ze daar bij De Standaard regels hebben om iets een nieuwsalert te maken? De vorige was “Tom De Sutter in januari naar Anderlecht”. Tom De Wie? En waarom zou het mij interesseren waar hij naar verhuist, die meneer?

Del.icio.us op 27 oktober 2008

Older posts