Archief voor oktober 2008

 

Memegagaloloman

woensdag 1 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Een hele zomer lang, elke dag.

Oh, zo’n 28 jaar geleden?

Party like it’s 2001

woensdag 1 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Zoek uzelf op Google in 2001. Leutig!

En zoals nog wel mensen gezegd hebben: in 2001 waren ze echt wel verre van volledig, blijkbaar, Google. Er ontbreken heelder stukken internet. Voor de eeuwigheid verloren, dus, want op archive.org zijn ze ook niet meer te vinden.

Del.icio.us op 1 oktober 2008

woensdag 1 oktober 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Een avondje uit

woensdag 1 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Uitgaan in Brussel vanavond. Dat moet om de zoveel tijd gebeuren, om bij te benen met de peter van Anna.

Het aantal keer wordt beperkt door met de jaren drukker wordende agenda’s, en familie, en dingen, en alles.

Maar om de zoveel tijd moet het gebeuren, dat staat in de sterren geschreven.

De duurtijd wordt beperkt door de werkuren en de laatste trein naar Gent, jammer genoeg.

Alhoewel.

Vorige keer is het geëindigd om drie of zo uur ‘s nachts, na schandalig veel teveel cocktails, in een gordijn gewikkeld op een deken in het midden van een living in de buurt van Brussel.

Vanavond geen drank. En op tijd naar huis. Promis juré.

Virtueel onvirtueel

woensdag 1 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Vreemd: een jaar of twee, drie geleden leerde ik allemaal mensen kennen via het internet, en zag ik het helemaal zitten om naar van die blogbijeenkomsten te gaan, en nog meer nieuwe mensen te leren kennen, en allerlei.

Maar de laatste twee of zo jaar lijkt het wel alsof ik niemand nieuw meer heb leren kennen via het internet.

‘t Is ergens wel een beetje grappig: er was een tijd dat je zo ongeveer bijna iedereen met een weblog in België (of toch zeker Vlaanderen) in één kamer bij elkaar kon zetten. En daarvoor was er een tijd dat je iedereen die met website bezig was in één kamer bij elkaar kon krijgen.

Knus.

 

Ik zit soms op de trein of de metro, en dan hoor ik mensen spreken over e-mail en websites en facebook, mensen van mijn leeftijd of ouder — en dan denk ik “ha, bijna twintig jaar geleden deed ik dat ook al, en toen hadden jullie nog ternauwernood van WordPerfect en Harvard Graphics gehoord”.

En soms hoor ik mensen veel jonger dan mij op de metro of de trein spreken over netlog en weblog en facebook en chatbox, en dan denk ik “ha, jullie waren nog niet geboren toen ik daarmee bezig was”.

 

Eigenlijk, dat was toch wel echt een paradigm shift hé, de jaren 80 en 90? Zo van het genre dat we niet elke eeuw meemaken?

Zou er binnenkort nog zo één zijn? Zo fundamenteel, echt fundamenteel helemaal anders?

 

De volgende paar maand heeft Democrazy een semi-vaste zaal achter de hoek van ons huis, in Minnemeers. En beginnen we op Gentblogt misschien wel met een nieuw project. Ik voel zo precies dat daar wat door gaat veranderen.

En de kinderen worden ook zo groot: Anna gaat na de herfstvakantie naar de grote school.

Zoef.

 

Ik maak mij overigens minder en minder zorgen. Mijn mantra tegenwoordig, all evidence to the contrary ten spijt, is “alles komt in orde”. Is dat ontkenning of berusting, ik zou het niet weten.

 

Nu nog iets doen aan die procrastinatie, en we zijn er helemaal.

Een avondje uit (ii)

donderdag 2 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Het is mislukt: we zijn gaan eten Bij Den Boer, en dan nog een glas gaan drinken in de buurt, en toen we opkeken wat het een half uur na de laatste trein.

Ik ben helemaal met de auto tot in Gent gevoerd—de luxe! ‘t Is alleen vervelend dat hees gepraat ben. (Dat, of mijn keelontsteking die al een paar dagen aan het sluimeren was, is nu ook echt doorgebroken.)

En o ja, we gaan nu echt écht beginnen plannen om Anna bij haar peter achter te laten (en omgekeerd).

En o ja ook: alles komt, inderdaad, in orde. Echt waar.

De

donderdag 2 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 33 reacties

Werken in Antwerpen: geen één probleem mee. De treinverbinding Gent-Dampoort naar Antwerpen Centraal is goed, de reis duurt lang genoeg om ruim lang te slapen, er zitten niet zoveel luid kaartende ambtenaren op als op de ptendeltrein naar Brussel.

De mensen vallen ook helemaal mee: ik heb alleen iets tegen het concept Antwerpen, net zoals ik iets heb tegen het idee Hollanders. Individuele Antwerpenaren en individuele Hollanders (en Nederlanders bij uitbreiding), daar heb ik geen enkel probleem mee, wel integendeel.

Alleen…

Zegt dan eens tegen den Bram dat em tegen de Mieke zegt dat den Tom hier is? Ah, de Myriam se! En heeft den Erik nog iet gedaan? De Karel en de Johan zaten met de Joost in vergadering. De Pieter heeft bangelijke nief rapporten gedraaid. Allo? Jaaaa ‘t is de papa hier é. Als de mama thuiskomt, zegt dan maar dat de bomma eten heeft.

De de de de de de. Waarom? Waarom?

Unbeknownst

donderdag 2 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

World-rabbit

<cf_fraction>

vrijdag 3 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Een mens komt nog eens oude dingen tegen als hij op Google 2001 zoekt… Brrr, dingen in globale variabelen terugsturen.

cf_fraction v. 1.0
© 1999 by Michel Vuijlsteke, Netpoint NV (michel@netpoint.be)

PARAMETERS
number
number to be converted
precision (default: 5)
necessary precision (digits)
denom (default:0>
use fixed denominator?
table (default:No>
results in table?
font (default:Tahoma)>
font to use in table
fontsize (default:2)>
font size in table
show (default:Yes)>
show result?
DOWNLOAD
CF_FRACTION.ZIP
3,480 bytes Winzip format
ALGORITHM
Click here for the
algorithm used.

Converts numbers with decimals to fractions. Can format the fraction in a table or just in text (see examples below). Returns integer part, numerator and denominator in intpart, num and denom variables.

Required parameter: number to convert.

<cf_fraction number="4.65583">
4 928/1415

Optional parameters: precision, denom, table, font, fontsize, show.

Precision (default:5). Necessary precision in digits:

<cf_fraction number="4.655831" precision="2">
4 21/32 [4.65625]
<cf_fraction number="4.655831" precision="3">
4 61/93 [4.65591397849]
<cf_fraction number="4.655831" precision="4">
4 343/523 [4.65583173996]

Denom (default:0). Overrides precision and gives a result with a fixed denominator.

<cf_fraction number="4.655831" denom="8">
4 5/8 [4.625]
<cf_fraction number="4.655831" denom="32">
4 21/32 [4.65625]
<cf_fraction number="4.655831" denom="25">
4 16/25 [4.64]

Table (default:No). Formats fraction in a table. Requires a 1×1 pixel transparent gif named “0.gif” in an “images” subdirectory (i.e. <img src=”images/0.gif”> should resolve to a file).

<cf_fraction number="4.655831" table="Yes" precision="8">

28810
43929

Font (default:”Tahoma,Arial,Geneva,Helvetica”) and Fontsize (default:2). Font and font size the interger part in the table should have. The fraction will be one size smaller in the same font.

<cf_fraction number="4.655831" table="Yes" fontsize="5" precision="8">

28810
43929

<cf_fraction number="4.655831" table="Yes" font="Times New Roman,Times,Serif" fontsize="3" precision="8">

28810
43929

Show (default:Yes). Overrides all other display parameters: the actual result will not be shown. You can still get at the results by using the variables intpart (integer part), num (numerator) and denom (denominator).

<cf_fraction number="4.655831" show="No" precision="8">
<cfoutput>#intpart# plus #num# divided by #denom#<cfoutput>
4 plus 28810 divided by 43929

Macs zijn giftig

vrijdag 3 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Lees alhier. Grappigst van al is het blind verdedigen van Apple.

(Ik moet er niet aan denken wat voor giftige stoffen er allemaal in de lucht zweven in het dagelijkse leven, maar toch.)

Klop

vrijdag 3 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Zozo. Geveld door mijn keel. Er komt niet echt nog een woord uit, en ik heb koorts.

Joy, mannekes, joy. Natúúrlijk wacht dat tot het bijna weekend is, zo’n dingen.

In non-related news:

Oedipus

It’s funny coz it’s true.

Del.icio.us op 3 oktober 2008

vrijdag 3 oktober 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Roxorloops

vrijdag 3 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Van Aalst Asse en wereldberoemd, Senjka “Roxorloops” Danhieux:

WordPress 2.7 wireframes

zaterdag 4 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Spannend! Er zijn wireframes bekendgemaakt voor de nieuwe WordPress!

Wp27wireframes

Ik ben heel erg benieuwd. Het scherm om nieuwe entries aan te maken ziet er alvast verbeterd uit — te hopen dat we de auteurs die helemaal onderaan stonden, en de custom fields die helemaal verloren stonden wat naar boven kunnen schuiven.

Tekenles (iii & iv)

zaterdag 4 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Het is ondertussen een beetje duidelijk geworden, wat de bedoeling is van de tekenles. Enfin, voor mij toch. Enfin, denk ik toch.

Ten eerste: teken niet wat je denkt dat er staat. Teken wat er staat. Dat werd duidelijk gemaakt met de oefening van het aftekenen van Picasso, en wordt pijnlijk duidelijk telkens ik iets probeer te tekenen dat eenvoudig is van vorm, of bekend van samenstelling.

Voorbeeld:

Muis01

Rechts een flip-cameraatje: een afgeronde balk, eigenlijk. Dan begin ik met een 3D-blok zoals ik er al duizenden schematisch getekend heb, en dan loopt het helemal verkeerd.

Links mijn muis: een ondefineerbare min of meer organische vorm, en ik heb geen andere keus dan gewoon te tekenen wat ik zie.

 

Ten tweede: leer kijken, denk niet teveel na, en verlies u niet in details. Daar waren er een aantal oefeningen voor, snelschetsen om te beginnen. Een half uur om een hand te tekenenen of een stilleven en een mens verliest zich in vanalles. De volgende stap was: een minuut, dertig seconden om iets te tekenen. Tien, twintig voorwerpen of gebouwen of personen op rij: geen tijd om na te denken, en enkel de essentie kan erop gezet worden, in een paar lijnen.

Een schorpioen, bijvoorbeeld, op dertig seconden:

Schorpioen01

En dan: dezelfde oefening maar drie minuten. Dertig seconden tot een minuut om de hoofdlijnen te zetten en de rest van de tijd om details aan te vullen. Een kever, bijvoorbeeld:

Kever01

En dan: dezelfde oefening maar tien minuten. Tijd om, nog altijd in dezelfde dertig seconden tot een minuut, de basislijnen te zetten, en dan, nog altijd even snel als voor die drie minuten, een eerste detaillering te doen, en dan de rest van de tijd om details toe te voegen. En er zijn altijd details genoeg, natuurlijk. Die schorpioen van daarnet, bijvoorbeeld:

Schorpioen02

 

En ten derde, voorlopig: vertrouw op uw ogen en uw geheugen en uw handen. Oefening daarvoor: een reeks moeilijk te tekenen voorwerpen op tafel gezet, even laten kijken, en dan (onaangekondigd!) de voorwerpen weggehaald en te horen gekregen dat we mochten beginnen tekenen.

Vreemd, wel:

Blind01

Die fles melk vond ik gemakkelijk, dat driehoekig ding is een soort gedraaide, euh, driekhoekachtige ruimtelijke figuur, die krussel zijn een lederen riem die helemaal opgekruld en gedraaid was, en dat torenachtig ding, dat is een oostersachtig doosje.

Dat heb ik alleen maar kunnen tekenen omdat ik het geanalyseerd had: in doorsnede is het een vierkant, dat dan een cirkel wordt, en dan weer een vierkant. En er zitten lijntjes op van daar naar daar naar daar. Da’s dus, vermoed ik, het tegengestelde van wat we moesten doen (zien wat er is, niet wat er achter wat we zien zit).

Want het mislukt dus helemaal, als ik dat blijf doen:

Blind02

Dat ding dat ik met een omschrijvende “mleh” gemarkeerd heb, daar wist ik alleen nog van dat het drie manen waren die in elkaar gedraaid zaten. Maar hoe, en hoe het er uitzag, wist ik niet meer. (De rest: linksboven een soortement in elkaar gedraaide kraag met ruffels, daaronder een blokje met vreemd geboetseerde loshangende neuskeutelachtige dingen eraan, en een soort trommelachtig doosje rechts.)

Nadat we de dingen blind gezien hadden, mochten we ze naar model tekenen, en daar liep het voor bijna iedereen minder goed dan zonder model.

Als ik die drie in elkaar zittende manen wou tekenen, dan bleef ik maar zitten met dat “geanalyseerd” beeld in mijn hoofd:

Model01

quod, vermoed ik, erat demonstrandum. Enfin, denk ik toch.

 

‘t Is niet allemaal even duidelijk altijd, vrees ik, de tekenles. Wijs, dat wel, maar allemaal een beetje flou artistique. Heel veel geïmpliceerde achtergronden en theorie, maar zeer weinig technieken of praktische hulp, tot nog toe.

Het komt er, vermoed ik, voorlopig op neer dat we heel veel oefenen. Elke dat met een boekje rondlopen en schetsen, schetsen, schetsen. Ik neem mezelf voor om dat te doen, al lukt het niet altijd. Ik zit ondertussen wel al weken naar alles te kijken met mijn zoek de lijnen-blik.

Ik zal beter mijn best moeten doen, want ik zou het echt wel willen kunnen.

Del.icio.us op 4 oktober 2008

zaterdag 4 oktober 2008 in Links. Permanente link | 2 reacties

Crystal Skull

zaterdag 4 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Viral voor Ghostbusters III?

Of toch niet? Maar toch weird.

Een testje met Google dings

zaterdag 4 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Het is volledig anoniem, dus laat u helemaal gaan!

Brrr, heeltegans alleen

zondag 5 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Koud, zo zonder chauffage. En stom van mij, ook, om de gordijnen niet toe te doen. Enkel glas: niet wijs, als het koud is.

“Ah pakt uw madam dan vast, als het zo koud is, en verwarmt elkaar”?

Ah nee, dus. Want zij is naar Coldplay gegaan. Trr.

Ik heb de kinderen pannenkoeken gemaakt en helemaal alleen in bed gestoken.

De kinders

Fantastische kinderen dat wij hebben trouwens, ik zeg het niet vaak genoeg.

Jason nails it

zondag 5 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Zoals zo vaak, eigenlijk.

The return of the insults and verbal attacks has brought it all back, this socially-retarded vibe that I have had to deal with in this realm since the first time I brought this XBOX into my home. Games as simple as Uno that have a chat aspect result in a panoramic display of asshatery, an in-my-face demonstration, from a consistently rotating cast of characters, just what the true meaning of the words stupid kids arises from.

Tycho and Gabe paint this world in their conventions and website, this idea that gamers are a community o[r] a club or at the very least a sort of person who has certain elements, and when you bring them together, the best of their elements shine through. Maybe in the course of a physically-based assemblage we see less of this side of things, less of this mercenary and self-centered behavior, but I honestly start to think it’s the exception and not the rule.

This situation reminds me of how much I hated people when I was younger, hated their delight at attacking the different, of reactionary burblings from morons unfamiliar with a need to shave. A hatred of proto-adults delighting in how little they know, how poorly they can speak, how inadequate their single handful of vocabulary is. I spend a lot of my time doing what might be called generous work for many folks online, but experiences like this make me consider how few of my audience I might actually like in extended conversation, how little they would have to offer me as associates, how better off I am that I haven’t met them. Given the choice, I would make no effort to hold the elevator door open for them, or stop the subway car from closing up and moving on, leaving them in the rain.

Sartre was right. And I am positive he’d have laughed into his headset all the while.

Ik haatte andere mensen, denk ik, bijna heel mijn schooltijd lang. Actief haten.

Op zeker één en zeer misschien twee of drie uitzonderingen na, met hun gepest en hun vriendenclubjes en hun uitgaan en hun kunnen dansen en hun groepsmentaliteiten en hun kijk-eens-hoe-middelmatig-wij-zijn, en hun niet eens bewust neerkijken op alles wat anders was.

Oei. Dat deed een beetje meer pijn dan ik eigenlijk verwacht had. Daar dacht ik zowaar aan mijn schoolbespreking van één van de boeken van Sartre, dat ik wel goed vond, behalve dan het happy end.

Om op te eten

zondag 5 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Ik weet niet hoe dat met u zit, maar ik vind Anna dus ongelooflijk schattig.

Anna

Anna

Ik ben er nog niet uit op wie ze het meeste lijkt — Zelie, Louis of Jan — ik vermoed dat het eigenlijk iets helemaal anders is dan Zelie, Louis of Jan.

Maar wel om op te eten.

Met die bankzaken

zondag 5 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Als men over Fortis en Dexia sprak en spreekt, dan dacht en denk ik in de eerste plaats aan familie die daar werkt, dat lijkt mij nogal normaal.

Maar in tweede plaats dacht ik eigenlijk—schaam op mij, ik weet het—niet aan de werkloosheid en het spaargeld en de mensen, maar aan al het werk dat daar, vooral dan bij Fortis, gekropen is in het integreren van al die afzonderlijke bedrijven, en aan al die UI en andere stijlgidsen en standaarden die gaan moeten herbekeken worden.

Al dat werk, maat.

Del.icio.us op 5 oktober 2008

zondag 5 oktober 2008 in Links. Permanente link | 4 reacties

Ey, sorry hé

zondag 5 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Formal-apology

Flowers for Rodney

zondag 5 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Het zou kunnen dat mijn standaarden danig verlaagd zijn over al die afleveringen en seizoenen heen, maar ik heb de indruk dat het de laatste tijd echt wel beter gaat, met de scenario’s van Stargate Atlantis.

Aflevering zes van seizoen vijf, de 85ste aflevering die ik op rij bekijk, is zowaar een (goede!) remake-achtig van Flowers for Algernon. En de personages zijn eindelijk echte personages aan het worden, of toch de meeste.

Mag ik u allen van ganser harte trouwens het kortverhaal van Daniel Keyes aanraden? En het boek dat hij daarna geschreven heeft? En ook de film, Charlie, die ernaar gemaakt is?

Vreemd, maar ik dacht er vanmorgen—in tempore helemaal non suspecto, want toen zat ik nogmaar aan aflevering 80 of zo—nog aan: dat er boeken en films zijn die ik lang geleden gelezen en gezien heb en waar ik me van afvraag of ik ze nog goed zou vinden al die jaren later.

Alien vind ik nog altijd goed, jawel. En Blade Runner. En Being There. En Flowers for Algernon.

Anna is een ridder

zondag 5 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Deze namiddag, terwijl Louis aan honderd per uur Spore aan het spelen was, Jan in een boekje aan het lezen was en Zelie het internet aan het verkennen was onder mijn waakzaam oog, was Anna een ridder.

Anna is een ridder

Met wilde zwaardbewegingen, helm op haar hoofd, woeste grimmasen en bijpassende geluiden.

Kijk papa! Ik ben een ridder! Bwaaah! Ik ben een ridder! Met een zwaard! In een bloot onderbroekje! Bwaaah! Gwaah!

Anna is een ridder

Del.icio.us op 6 oktober 2008

maandag 6 oktober 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Adieu, sweet trekzetel

maandag 6 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Aan de buitenkant zag hij er nog goed uit, de trekzetel. Hij was ook maar een dikke elf jaar oud.

Maar helaas: metaalmoeheid waardoor de mechaniek onherstelbaar niet meer werkte, gescheurde stof, doorgesleten stukken,  vanalles. Allemaal te herstellen, behalve dat eerste. Het metaal was gewoon echt helemaal in stukken. Jammer, maar helaas.

Grotendeels met een goeie schaar, een beetje een tang voor de meer hardnekkige nietjes, een schroevendraaier voor welgeteld vier schroeven, en helemaal op het einde een hamer om een kader in frieten te kloppen: precies anderhalf uur rond om de hele trekzetel te ontmantelen.

Ontmanteling

Blijven over: een zak vol vulsel dat we kunnen hergebruiken om pakweg kussens mee te vullen, een zak vol verknipte stof vol nietjes en andere gevaarlijke dingen, een paar balkjes hout op de koer, en een insectachtig metalen staketsel ook op de koer.

Ik heb één armleuning gehouden, de linker, die het minste versleten was. Dan kan Nepthys daarop gaan slapen, den duts: de trekzetel was de laatste tijd haar zetel geworden.

Verbouwingen: de keuken (vi)

dinsdag 7 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Met kleine beetjes, links en rechts, hier en daar, komt het in orde, onze keuken.

Sinds de vorige keer veranderd:

  • alle laden zitten erin
  • alle laden hebben handvaten gekregen
  • op één na zijn alle deuren in alle kasten gezet
  • de muur waartegen het vliegdekschip stond, is breder gemaakt en er is een nis in gemaakt
  • er is een voorzetmuur gezet tegen de verste muur
  • er zijn stopcontacten geplaatst een beetje overal, en de luchtschakelaar voor de vergruizelaar is ook in een stopcontact gezet
  • er is vanalles gebeurd voor de electriciteit

En onzichtbaar voor ons, in het atelier, is de trap bijna klaar. Het wordt er een zonder gaten tussen de treden, heel sober, in doorsnede zo’n zigzagprofiel.

De situatie aan de ene kant:

Keuken 6 oktober 2008

Daar komt links een aubergine magneet– en krijtbord van onder tot boven, en de rest van de muren wordt lichtgroen, dacht ik me te herinneren.

Aan de andere kant:

Keuken 6 oktober 2008

Waar dat groen is, komen nog kasten, en waar dat wit is, komt nog een grote dampkap. En achter die kasten die er nu staan, komt nog een schuifkast die er zal uitkomen. In die nis naast de wasbak komt dacht ik ook een verlichting.

Geen stopcontacten in die muur wegens niet veilig wegens water, maar op het einde van het vliegdekschip komen wel nog twee stopcontacten.

(Min of meer) recht erop geeft dat deze situatie nu, in de keuken, aan de twee kanten:

Keuken 6 oktober 2008

Keuken 6 oktober 2008

Merk ook de handvaten op: wijs! De laden en de kasten staan nu trouwens nog niet honderd procent helemaal juist: dat wordt nog allemaal aangepast en bijgepast.

De volgende stap is dacht ik de trap. En deuren: aan het bureau en het toilet. Picture that, een toilet met een deur. Dat hebben we in geen jaren meer gehad.

Alles is opgemeten en nagemeten, en als het niet meer nu woensdag is, dan is het volgende week maandag, dinsdag of woensdag dat de oude trap weggehaald wordt en de nieuwe trap gezet.

En daarna? Nog kasten, en verlichting, en electriciteit, en misschien dat ik wel een paar van mijn oude boxen laat inbouwen, en o ja: veel, veel, veel afwerking.

Ik moest trouwens een paar foto’s nemen van de trap zoals hij nu is. Bij deze:

De trap, voor

Ik hoor het u denken: waanzin. Inderdaad.

De trap, voor

De trap, die nu zo is:

De trap, voor

…zal ten laatste midden volgende week naar de andere kant draaien. Er komt ook een muur naast, dus de foto hier net boven zal alleen nog een muur tonen.

Yiha!

Vox pop

dinsdag 7 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

Het VRT-journaal zocht een gemiddelde kleine belegger op in Veurne. Ik heb veel respect voor het beleggerzijn van die meneer Rys, maar het kan me eigenlijk niet zo schelen wat hij ervan vindt, van de situatie.

Ey, weet ge wat? Ik ben niet geïnteresseerd in wat de man in de straat vindt van de bankenhistorie.

Ik wil niet weten dat meneer Antwerpse Klootjesman tegen mevrouw Antwerpse Klootjesvrouw gezegd heeft dat ze best een auto zouden kopen omdat ze toch te weinig rente krijgen van hun geld.

Het kan me geen moer schelen dat een willekeurige meneer me in nauwelijks begrijpbaar Antwerps zegt dat hij er gerust in is en dat hij anders zijn geld wel onder zijn matras zal leggen en zijn gevlekte viervoeter ervoor zal zetten.

Geef ons informatie en geïnformeerde meningen van mensen die weten waar ze over spreken, geen bloederige vox pop van mensen die gekozen lijken om zo clueless als mogelijk te zijn.

Als ik dát wil horen, dan ga ik wel bij de rokers staan aan de uitgang van een willekeurig groot bedrijf op de Brusselse ring.

Sanctuary

dinsdag 7 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Okay. Ik zag in de ondertitelreclame op Sci Fi Channel tijdens de laatste aflevering van Stergat Atlantis (jawel, ik heb ze allemaal uitgekeken van begin tot eind) een aankondiging voor Sanctuary staan.

Minstens naar de eerste paar afleveringen kijken, dat kan nooit kwaad — ik daarheen, dus. Zonder enige voorkennis, zonder zelfs maar op het internet te zoeken.

Het begint met een overzichtsbeeld van een stad. Ik denk meteen “hey, Blade Runner”. Dan komt er een soort Vangelis-rip-off van muziek, en dan denk ik “hey, écht wel Blade Runner”.

En dan is het iets X-Filesachtig, en ik denk “tiens, Blade Runner meets X-Files”.

En dan komt er een soort aandachtvooralles-achtig personage binnen, en ik denk “hola, Blade Runner meets X-Files meets CSI-cum-Criminal Minds”.

En dan komen er monsters, en denk ik “wat nu? Blade Runner meets X-Files meets CSI-cum-Criminal Minds meets Buffy the Vampire Slayer?”.

En dan komt Amanda Tapping begot op het toneel, en denk ik “kom het tegen! Blade Runner meets X-Files meets CSI-cum-Criminal Minds meets Buffy the Vampire Slayer meets Stargate!”

En dan zie ik de bijzonder knappe maar gevaarlijke juffrouw die verdácht op Jessica Alba lijkt, en denk ik meteen “hey, Blade Runner meets X-Files meets CSI-cum-Criminal Minds meets Buffy the Vampire Slayer meets Stargate meets Dark Angel”.

En nog wat later is het decor helemaal steampunk, en denk ik zowaar “wohow! Blade Runner meets X-Files meets CSI-cum-Criminal Minds meets Buffy the Vampire Slayer meets Stargate meets Dark Angel meets The League of Extraordinary Gentlemen”.

En dan komt er een slechterik op de proppen die om bloed vraagt maar niet écht een slechterik lijk, en kan ik niet anders dan denken “mhu? Blade Runner meets X-Files meets CSI-cum-Criminal Minds meets Buffy the Vampire Slayer meets Stargate meets Dark Angel meets The League of Extraordinary Gentlemen meets Blade?”

Of nee, tegen dan denk ik eigenlijk “wat voor een ongelooflijke soep is dit hier maat”. En heb ik eigenlijk niet heel erg veel zin meer om te kijken, en geraak ik maar niet over het complete zeverpraatje van Amanda Tapping over menselijke evolutie.

Ik heb het dan maar even stilgezet. Morgen kijk ik nog eens, met een fris hoofd.

Ploef!

woensdag 8 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Die keer dat er aandelenopties waren (of iets in die zin, in alle geval iets dat met de beurs te maken heeft en een grafiekje heeft):

Aandelen_plons

Het lijkt wel 2002!

Del.icio.us op 8 oktober 2008

woensdag 8 oktober 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Ay-rabs

woensdag 8 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 15 reacties

Yee haw.

Zoete zeszeszes

woensdag 8 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik ga morgen naar de première van Xander kijken! Yeuy!

Eurema’s ouwe moer

donderdag 9 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Zoals ik soms wakker word met een woord — phlogiston, coeloomholte, syzygy — in mijn hoofd, zo word ik ook soms wakker met een verhaal dat ik ooit gelezen heb.

Vroeger, thuis, hadden wij ontelbare science fictionboeken staan. Veel in het Engels, nog veel meer in het Frans, en zelf een paar Prisma en Bruno en vooral Meulenhoffs links en rechts in het Nederlands.

Ik denk niet dat ik overdrijf als ik zeg dat mijn broer en ik, op de hielen van mijn vader, vanaf eind de jaren 70 tot zeker eind de jaren 80 zo ongeveer alle science fiction gelezen hebben die tussen Jules Verne en dan verschenen is en die ook maar ergens min of meer de moeite was.

We moeten er samen ettelijke honderden SF-boeken doorgejaagd hebben, en tot ergens midden de jaren 90 kon ik stapels kortverhalen navertellen. Een half woord en ik was vertrokken.

Nu? Geen idee, eigenlijk. Ik word soms wakker met een flard verhaal. Klassiekers blijven — Clarke’s The Nine Billion Names of God, Asimov-pareltjes als Nightfall, The Feeling of Power, The Ugly Little Boy, alle robotverhalen en dan vooral The Bicentennial Man, losse verhalen van Philip K. Dick, Silverberg, LeGuin, Brian Aldiss — maar voor de rest heb ik het gevoel dat het allemaal door mijn vingers glipt.

Sinds vanmorgen, bijvoorbeeld, zit ik met Eurema’s Dam in mijn hoofd. Ik denk dat ik me herinner dat het op het einde van het verhaal iemand was die foeterde op Eurema’s oude moeder. Dat het iets met een uitvinder was die eigenlijk tegen wil en dank dacht ik uitvond? Of zo?

Ik weet dat ik het pas echt grappig vond toen ik het jaren later helas, maar ik weet dus begot niet meer waarover het ging.

Bah.

Op zoek naar een televisie om op te hangen

donderdag 9 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties

Lazyweb, help!

We zijn thuis op zoek naar een televisie. Geen grote, en ook geen minimodel. Iets van, I dunno, een centimeter of zestig breed of zo. Om aan de muur op te hangen.

Ik ken daar helemaal niets van, vrees ik. Iemand een idee van merken? Ervaringen? Waarop te letten?

Koop ik dat best in Media Markt, of ergens anders?

Het moet goed materiaal zijn. HD of dergelijke zijn overkill, ‘t is om gewoon teledistributie op te bekijken.

Del.icio.us op 9 oktober 2008

donderdag 9 oktober 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Urgh

vrijdag 10 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

BIBU9_G8121GO5K.1+fien
© Koen Fasseur

Ann Neelen (31) en Dirk Kerstens (35) uit Essen waren dolgelukkig met de geboorte van hun eerste kind, Fien. Ze bleek een mollige, kerngezonde meid die steevast voorlag op de groeischema’s van Kind & Gezin. Maar toen ze één jaar werd, begon Ann zich zorgen te maken.

‘Het begon langer te duren om Fien nieuwe dingen aan te leren. Ze was altijd een beetje voor op haar leeftijd, maar dat was plots niet meer het geval’, vertelt ze. Dirk, die hard werkte in zijn nieuwe zaak, had er eerst geen erg in, maar moest na een paar maanden toegeven dat er wel degelijk iets aan de hand was. ‘Fien was altijd een lachebekje geweest, maar we hoorden haar steeds minder giechelen. Ze sliep slechter. En als ik van het werk thuiskwam moest ik soms vijf keer haar naam roepen vooraleer ze reageerde.’

Ann en Dirk besloten hun ongeneeslijke dochter zo lang mogelijk thuis te houden. Het ging van kwaad naar erger. Doordat allerlei toxische stoffen zich opstapelden in haar lichaam, vielen Fiens vitale lichaamsfuncties uit: ze ademde moeilijk, haar hartslag en lichaamstemperatuur maakten bokkensprongen en ze at erg moeilijk. Bovendien verstijfde haar lichaampje. ‘Van die mollige, gezellige meid bleef uiteindelijk alleen een graatmager maar dapper vechtertje over.’

[DSO]

Mijn hart brak.

Palliatieve thuiszorg voor kinderen is nog niet erkend. Hopelijk komt dat snel in orde.

En dan leest een mens in de volgende krantenkop dit:

Baby Noam overleed dinsdag, op zijn eerste verjaardag. Het gerecht van Namen opende een onderzoek. Woensdagavond bekende de 20-jarige vriendin van de vader van Noam schuld. Ze bewerkte het jongetje, dat op het moment van de feiten in bad zat, met heet water. Ze zette de douchekraan op de maximumtemperatuur en richtte de douchekop op het gezicht van de peuter. Daarna gooide ze de peuter tegen de grond en sloeg hem op het hoofd. De vrouw verklaarde dat ze dat deed met de kracht ‘alsof ze een volwassene sloeg.’ Daarna legde ze Noam weer in zijn bedje en bekommerde ze zich om haar eigen zoontje. Toen ze een tijdje later merkte dat Noam niet meer reageerde, waarschuwde ze de hulpdiensten. Maar dat mocht niet meer baten.

Woorden ontbreken mij.

Del.icio.us op 10 oktober 2008

vrijdag 10 oktober 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Driehonderd tweeëndertig jaar tesamen

vrijdag 10 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ze zijn van 1939, 1939, 1940, 1944 en 1946, Barney McKenna, John Sheahan, Sean Cannon, Eamonn Campbell en Patsy Watchorn.

Paddy Reilly (°1939) en Jim McCann (°1944) hebben ze verlaten. Ciaran Bourke (1935–1988), Ronnie Drew (1934–2008), en Luke Kelly (1940–1984) zijn zelfs helemaal niet meer onder de levenden.

Ik luister er al heel mijn leven naar, en vanavond ga ik er in het echt naar: The Dubliners.

TheDubliners2005

J’en suis tout chose.

Overlever

zaterdag 11 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Oef.

Van de laatste vier artikels die ik op Wikipedia bijgemaakt heb (de Engelstalige), zijn er drie genomineerd voor verwijdering wegens non-notability.

Recent is de derde nominatie voor verwijdering weggestemd, en zo heb ik (ha!) nog geen enkel artikel van mijn hand zien gedeletet worden.

Ik ben er (een beetje) trots op, zo ingaan tegen het deletionisme op Wikipedia.

Dubliners

zaterdag 11 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Jammer dat ze vanavond Peggy Lettermore niet gezongen hebben:

Aan de andere kant, zou het wel hetzelfde zijn zonder Ciarán Bourke?

Onnoemelijk jammer dat ze Will You Come to the Bower niet gedaan hebben, zelfs zonder Luke Kelly (had ik al gezegd dat ik dat ooit helemaal vanbuiten kende? oh, ja, inderdaad):

En ook dat ze Dublin in the Green niet hebben gebracht:

En Luke Kelly is dood, dus Scorn Not His Simplicity (geschreven door Phil Coulter over zijn gehandicapte zoon en ik daag u uit om er naar te luisteren, écht naar te luisteren zonder tranen in de ogen) was er natuurlijk ook niet:

Stille momenten als het over overleden Dubliners ging: Luke Kelly natuurlijk, en Ciarán Bourke, maar ook Ronnie Drew, deze zomer overleden. Ze werden herdacht in gedicht door John Sheahan, en natuurlijk in muziek.

Kippenvel trouwens: ik dacht keer op keer dat ik Ronnie Drew hoorde zingen, maar het bleek “recente” Dubliner (sinds 1987) Eamonn Campbell te zijn — zijn stem lijkt er gruwelijk erg op (en wie Drew ooit hoorde zingen weet dat dát niet gemakkelijk is)).

Ik had ze nog nooit in het echt gezien, The Dubliners, maar wel op televisie en op Youtube. Ze stelden niet teleur. Alleen jammer dat ze eindigden op Whiskey in the Jar en The Irish Rover en Molly Malone. Ik had ze liever obscuurder gezien.

Een idee van hoe het er aan toe ging? Hierzo:

In de Elizabethzaal in Antwerpen, vol tot de nok met mensen die allemaal een generatie ouder waren dan 40 jaar.

En op het podium vijf nóg oudere mannen die plezier hadden in wat ze deden. Ouder, meer versleten, stram, soms wat aarzelend bij stem (al is dat in het geval van Barney al vijfenveertig jaar het geval) maar geroutineerd en muziekmakend als waren ze minder half zo oud.

Ik heb The Dubliners in het echt gezien, en niemand kan mij dat afpakken. The Dubliners hebben mijn hele leven lang—binnenkort veertig jaar—in mijn hoofd gezeten, en nu heb ik ze in het echt gezien.

Met mijn vader, die ze mij heeft leren kennen. En ook dat kunnen ze mij niet afpakken.

Wat krijgen we nu?

zaterdag 11 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

McCain doet wat hij eigenlijk al de hele tijd had moeten doen?

Griezelig, toch: I’ve read about him… and he’s an Arab.

De reacties bij de lizardoids zijn voorspelbaar. Keerk op keer WTF, en voor de meer welbespraakte mensen:

Now McCain will share the blame for all harm that happens to this country when Obama is a President. first time he did not put Country First, but his desire to be loved by MSM.

of

McCain fought against Romney and Giuliani who would be great Presidents. At that time he did not think how “clean” was his campaign against those men. And now when he is supposed to fight against Chicago thug, he suddenly wants to be clean. I think this is a betrayal of his party, of his supporters, and what is most important, of his country.

of

This is what happens when we let the country club “compassionate” conservatives control the republican party.

of

If this SOB didn’t want the job why did he run for it? He could have just gotten the hell out of the way and let one of the other candidates who would actually fight for us run. Asshole.

En meer en meer mensen volgen Charles van LGF:

Is it too late for Sarah Palin and John McCain to switch places?

Bij de freepers vond ik niets terug over dit verhaal (behalve dan het omgekeerde), maar de commentaren dáár op het nieuws dat Palin haar macht als gouverneur van Alaska misbruikte zijn wel grappig:

And that partisan led inquiry is NOT NASTY CAMPAIGN ?! SLAM the MSM and OSSAMABAMA/Mr.HYDE who tries ,with the big stunning help of so-called journalists,to hyde his scary record and “network”

of

In fair and balanced journalism, Obama would have been sunk long ago, just with the release Michelle Obama’s racist screed against whites she calls a collage thesis.

(“collage?”)

of

This was a desperate attempt by the Dems to get people’s minds off of Obama and his radical connections and voter fraud. Sorry – not going to work.

…meteen opgevolgd met een niet weinig onsubtiele verwijzing naar strange fruit:

They are kicking and twisting like a felon hanged aloft trying to find a perch that just isn’t there. In due course they, too, will swing slowly in the breeze…

Of deze

This is the biggest witch hunt I have ever seen in politics. 

Hallo?! Aarde aan realiteit?! Iemand die zich Ken Starr nog herinnert??

Ach, ze mogen er een draai aan geven zoveel ze willen: de conclusie van het Troopergate-rapport is redelijk duidelijk.

I find that Governor Sarah Palin abused her power.

Neeneenee, geen ifs, ands of buts, geen “that depends on what you definition of ‘is’ is”: machts. misbruik. Einde verhaal.

Ik begin voor het eerst deze verkiezingscampagne te durven hopen dat Obama zou kunnen winnen.

Slakken

zaterdag 11 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Jan gemaakt:

Jan's slakken

Vier slakken met een huisje, en drie naakte slakken.

F.A.C.T.S. 2008

zondag 12 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ah ha ha. Gisteren ook al even geweest, maar straks met de kinderen gaan zie.

Dr. Horrible

Troopers

Pinballtrooper

Handje

Stormtroopers

Een Twi'lek

USB-stick verloren

zondag 12 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Voor of na de premiere van Henk vrijdagavond is de USB-stick van Ilse zoek geraakt. Het gaat over een wit exemplaar van het merk Cruzer, met een zwart touwtje. De stick staat vol belangrijke documenten. Als je in Arca, of in de buurt op straat hem gevonden hebt, laat dan iets weten op dit adres. De eerlijke vinder krijgt 50 euro en eeuwige dankbaarheid.

Del.icio.us op 12 oktober 2008

zondag 12 oktober 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Wat me recentelijk opviel

zondag 12 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Ik loop niet elke dag met mijn fototoestel rond. Wel praktisch elke dag met mijn GSM, en daar zit ook zo’n fotomathilde in. Mocht ik zo’n moblog hebben, dan zouden deze daarin verschenen zijn.

Een dood vogelken. Wilde plannen, al jaren en jaren, om een hele reeks met dode en overreden beesten te maken. Ik neem altijd een foto als ik zo’n lijkje zie. Of, zoals in dit geval, een stukje lijk.

Een dood vogelken

De rode telefoon. Rare dingen, dat er soms in liften hangen, rare ringen.

In de lift

Zoals deze Armagéudon-boodschap bijvoorbeeld ook, wie weet hoe lang hangt die daar al in Typp-Ex te hangen:

Armaguédon

I like my MDs the Milky way. Ook veel mensen met rare namen, in de grote stad:

Milky

Corporate hobo signs. Sympathiek: de soep is niet lekker, dat is proefondervindelijk ondervonden, en dus laat men een notaatje na voor de volgende mensen.

Slechte soep

Handlebars! Die avond op het perron. Sommige mensen hebben wel wijze moustachen. Die helemaal bij de rest van hun zijn passen:

Op het perron: handlebars

Sun dog. Um ja, foto’s van atmosferische verschijnselen met een GSM door driedubbel glas heen, da’s niet echt te doen. Maar dit was dus een echt parhelium:

Sundog

Industriële archeologie. Het was NMKN en toen was het Fortis en God weet wat het nu zal zijn:

NMKN

F.A.C.T.S. 2008 (ii)

maandag 13 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Louis met Darth Vader:

Darth Vader & Louis

Alien doet Dance Dance Revolution:

Dance Dance Revolution Alien

Aap doet prinses Leia:

Leia

Oh, en ik heb niets gekocht. Behalve een muts voor elk van de kinderen.

Nee, schattige mutsen. Geen aardige dingen.

Del.icio.us op 13 oktober 2008

maandag 13 oktober 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Radio Deprimo

maandag 13 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Dat was toch een grappig programma in de tijd, nee? Radio Deprimo?

Zo. Dan ga ik bij deze eens in bed gaan liggen.

Hair extensions

dinsdag 14 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Hm.

[via]

Min 63

dinsdag 14 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Oops.

Fortis_oops

Het komt wellicht nog wel goed met het Fortisaandeel, maar toch. ‘t Is even slikken.

Strafdans

dinsdag 14 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Ah, eindelijk nog eens goeie muziek leren kennen.

Del.icio.us op 14 oktober 2008

dinsdag 14 oktober 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Museum aan de stroom

dinsdag 14 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 12 reacties

‘t Is geen lelijk gebouw, het MAS.

Museum aan de stroom

Teleurgesteld

dinsdag 14 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 18 reacties

Een van de kinderen heeft ons redelijk zwaar teleurgesteld, gisteren en vandaag.

Maar dan ook redelijk erg zwaar. Geen andere kinderen plagen of zo, gelukkig, maar toch.

Aan de ene kant zit ik er mee in mijn maag, maar aan de andere kant: beter zo, ineens helemaal radikaal erg, dan een sluipend alsmaar erger wordend probleem.

Afijn. We volgen het allemaal nog op de volgende dagen en weken — ‘t is zo’n zaak van vertrouwen dat opnieuw verdiend moet worden — maar met wat geluk is het vandaag in de kiem gesmoord.

IHoop ik.

Zucht.

Del.icio.us op 15 oktober 2008

woensdag 15 oktober 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Nee, niet hier

woensdag 15 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Schrijf schrijf schrijf, krabbel krabbel krabbel, schrap, herschrijf, herschrijf. En dan uiteindelijk toch maar ctrl-N:

Confirmyn

No. Nee, ik ga niet schrijven waarom we teleurgesteld waren en in welk kind. In persoon en in vertrouwen wil ik daar wel eens over doorzagen, maar niet in publiek.

En da’s dan nog maar één ding. 

Ik zou op dit eigenste moment, even tellen, wel zeker zéven dingen willen schrijven maar het zijn allemaal dingen waar u, daar aan de andere kant van de monitor, gewoon geen zaken mee heeft.

Ik wil mij nijdig maken op mensen en situaties maar ik wil niemand (zelfs geen hebbelijke mensen) kwetsen, er zijn dingen die ik wil zeggen die ik niet verwoord krijg, er zijn dingen waar ik teveel schroom voor heb om erover te schrijven, er zijn dingen die ik niet mag zeggen, er zijn er die ik niet wil zeggen, er zijn er die ik niet kan zeggen.

Ik had vroeger allemaal van die weblogsen om “geheime” dingen in te schrijven, maar dat is ondertussen allemaal (bijna) doodgebloed. Why the hell bother? Waarom schrijf ik dit, eigenlijk?

Mja. Ach.

Zo. Dan zullen we het maar op nietszeggende details en algemene algemeenheden houden zeker?

Er is vanalles te doen, er is te weinig tijd, en toch geraakt precies maar heel weinig afgewerkt. Of ‘t is maar een indruk, natuurlijk, omdat er zoveel te doen is dat de berg niet kleiner wordt.

Morgen beter. Of ten laatste dit weekend. En vanavond nog eens doortrekken aan dingen die al honderd jaar beloofd waren en maar niet afgeraken.

Mijn out of body experiences

donderdag 16 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Ik ben heel vaak bij bewustzijn als ik droom.

Dat gaat zo: ik ga vaak heel erg moe naar bed, maar zelfs als ik maar een uur of vier slaap, dan moet ik toch één of twee keer opstaan. Ik word wakker met mijn droom nog in mijn hoofd, ik ga bijvoorbeeld naar het toilet, en dan ga ik weer slapen en droom ik gewoon verder.

Het is een zaak van concentratie: gedachten op pauze zetten als ik uit bed kruip, aan niets denken, en dan in gedachten op play duwen als ik weer in bed kruip. Niets aan, met wat oefening. Ik kan dat al van lang geleden, als ik over lucid dreaming gelezen had in één of ander boek bij mijn ouders.

Als ik klein was, dan ging ik ‘s morgens heel vroeg bij mijn ouders in bed kruipen, en dan lag ik half wakker en half in slaap verder te dromen aan de laatste droom die ik had toen ik nog in mijn eigen bed lag.

Bewust dromen is geestig: vanalles is mogelijk—vliegen, met om het even wie spreken, teleporteren, van uitzicht veranderen, andere mensen worden—en het is dus lang niet zo dat het is als “doen alsof” of de regisseur zijn van een toneelstuk: er gebeuren vaak ook dingen die ik absoluut niet verwacht. 

Dat ik plots een boeiend boek aan het lezen of schrijven ben bijvoorbeeld. Of een schilderij aan het maken. Of dat ik plots iets begrijp dat ik nooit “in het echt” begrepen had, een taal die ik niet ken bijvoorbeeld.

Niet dat het tovenarij is natuurlijk: als ik een gedicht aan het schrijven ben of een prachtige ets aan het maken ben, dan mag ik nog zo bewust zijn als ik wil, ik voel alle emotie die ik zou voelen, maar ik kan er geen woorden of duidelijk beeld van krijgen. Als ik wil focuseren op de inhoud, dan wordt het nonsens: ruis, of betekenisloze symbolen.

Leuk, dat wel. Ik heb al van toen ik een kind was geen last meer van nachtmerries, bijvoorbeeld. Misschien heeft het er niet mee te maken, maar ik kan heel lang met heel weinig slaap toekomen, ik geraak zowat overal in slaap, en ik kan tegen mezelf zeggen dat ik nu ga in slaap vallen, en binnen een half uur zal wakker worden.

Allemaal positief? Mnah, toch niet. Ook daar, misschien dat het ene niets te maken heeft met het andere, maar ik heb er soms—niet altijd, misschien één keer per tien dagen, meer als ik heel erg moe ben, last van.

En dan zijn het écht vervelende toestanden, soms: dat ik bewust weet dat ik aan het slapen ben, maar dat ik ook weet dat ik niet aan het dromen ben.

The stuff of nightmares, als is het dus geen nachtmerrie. Er is geen verhaal, er is geen licht of donker, er is geen geluid, niets beweegt, de tijd is eindeloos lang. Maar tegelijkertijd pulseert de wereld en de tijd. En ben ik voortdurend aan het vallen. Niet recht naar beneden, maar  bijvoorbeeld in een langzaam kloppende spiraal rond mijn linkerhand.

Het gevoel is tussen vervelend en beangstigend. Dat pulseren, dat is in cyclussen van soms eens twee of drie, soms eens schier eindeloos. Ik ben in slaap, ik ben verlamd zoals dat hoort in een slaap, ik ben me helemaal bewust van mijn eigen lichaam maar niet van de wereld rond mij.

Het ding op zich is niet beangstigend, het is verre van pavor nocturnus (ouders die het al meegemaakt hebben bij hun kinderen, weten dat dát zowat het meest schrikwekkende is dat er bestaat). Het is alleen het besef dat het wel eens een eeuwigheid zou kunnen duren dat onrustwekkend is.

…en dan vraagt een mens zich af: als ik niet zo rationeel zou zijn, wat voor parapsychopseudoreligiokwakzalverij zou ik daar voor mezelf niet allemaal uit puren? :)

CloudCamp Brussel

donderdag 16 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Een ingezonden bericht om semi-professionele redenen. ‘t Is te zeggen, meer iets tussen soft sell en schmoozen dan factureerbaar, vermoed ik. Doch dit geheel terzijde.

Het gaat alhierver: op 30 oktober vindt het eerste CloudCamp plaats op het Europese vasteland, na eerdere edities in de VS en Groot-Brittannië. CloudCamp is een unconference, zoals BarCamp: iedereen komt af met een presentatie of iets te zeggen in zijn achterhoofd, de agenda wordt ter plaatse samengesteld, en dan wordt er ter plaatse aan begonnen.

CloudCamp, zoals de naam laat vermoeden, draait helemaal rond het concept cloud computing. Knippenplak van de website:

At CloudCamp, we tend to discuss the following topics: 

  • Infrastructure as a service (Joyent, Amazon Ec2, Nirvanix, etc)
  • Platform as a service (BungeeLabs, AppEngine, etc) 
  • Software as a service (salesforce.com)
  • Application / Data / Storage (development in the cloud)

A la bonne heure! Er is al veel gezegd en geschreven over cloud computing, maar het roept blijkbaar toch nog heel wat vragen op. Daarom zullen een aantal experts ter zake een bondige presentatie geven, hun visie uiteenzetten in een rondetafelgesprek en ruim tijd uittrekken om de vragen van de aanwezigen te beantwoorden.

Eén van de sprekers is Tarry Singh, een naar het schijnt gerenommeerde expert in virtualisering en cloud computing: op zijn LinkedIn-pagina omschrijft hij zijn specialiteit als

Thought Leadership; Real-Time Analysis; Leading Multicultural Teams; Training; Coaching; Change Management; Contract Management; Service and Delivery; Product Development and Strategic Growth; Global Sourcing; Strategic Sourcing and Resourcing

(hey, een mens kan niet in alles gespecialiseerd zijn, het siert hem dat hij het beknopt houdt).

Het wordt een fijn evenement, zegt Frank, en ik geloof hem graag: “Het karakter van dit evenement wordt ook nog eens kracht bijgezet door de locatie. Dat wordt namelijk de Biouel-boot, die aangemeerd ligt aan de Materialenkaai in Brussel (vlakbij Sainctelette).”

Allez hop.  Meer informatie op cloudcamp.com/brussels. Ge moest al vertrokken zijn.

Canon 5D Mk II hands on

donderdag 16 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 18 reacties

Een tijdje geleden kreeg ik een telefoon van de Mannen Van De Reclameregie. Of het me zou interesseren om naar de introductie van een fototoestel te komen.

Ha! Dat zijn dezelfde mannen die me zo’n Canon HF10–camera in de pollen geduwd hebben, dus het kon maar over één toestel gaan: de nieuwe Canon 5D Mark II.

Eenentwintig megapixels, 50–25600 ISO, zelfreinigende sensor, etcetera, etcetera. Meer dan u ooit wou weten over de technische specs alhier en bijvoorbeeld alhier.

We gaan daar heel eerlijk in zijn: ik ben een Nikon-mens. Per toeval, eigenlijk: ik had geen geld om een Canon 300D te kopen in 2002, en een jaar later was de Nikon D70 beter dan den 300D. Eens een mens in één systeem lenzen begint te kopen, dan wordt het moeilijk om over te schakelen: alle Nikonlenzen werken op alle Nikons en alle Canonlenzen werken op alle Canons, maar ze werken niet met elkaar.

Om mij te doen overschakelen op Canon, zou een fototoestel dan ook uitzonderlijk goed moeten zijn—ik heb hier een kapitaal aan Nikonmateriaal liggen.  

Ik ben sinds 2004 nooit echt in de verleiding geweest om een Canon te kopen… tot nu dus. Want niet alleen is die Canon 5D Mark II een heel (héél) erg goed fototoestel, het is ook een degelijke HD videocamera.

Iedereen en zijn meetje hebben ondertussen het filmpje van Vincent Laforet al gezien, maar voor de goede orde: klik hier en houd uw onderkin vast, alles daar is met nauwelijks postproductie gemaakt met een fototoestel.

Afijn. Het meesterplan: vanavond in Anderlecht, samen met allemaal echte fotografen waarvan de voornaam alleen al genoeg is om te weten over wie het gaat—Pieter, Bert, Ake, Artur, Bruno, Ine…—zo’n toestel gaan bepotelen in het echt.

Can foto paken

Exclusief, want er zijn er dus maar een paar voor heel Europa, en we waren blijkbaar echt bij de aller-aller-eersten. Het ding is nog niet eens officieel uit; en zelfs de software is nog in beta.

Het gaf wel grappige taferelen, al die fotografen op een hoop. Een donkere kamer vol lelijke nerds die elkaar aan het fotograferen en filmen en besnuffelen zijn, terwijl op de achtergrond Het Mooiste Meisje Ter Wereld (Lea De Nesle, die er in het echt veel mooier uitziet dan op foto – go figure) staat mooi te wezen en te wachten op gefotografeerd worden, bijvoorbeeld.

Nerds

Of de verschillende mechanismen om aan gefotografeerdworden te ontsnappen—deze is altijd een goeie:

Ake

…maar goed. De hands-on test. Ik vrees dat ik niet assertief genoeg was om het toestel (ik dacht dat er maar één was voor iedereen samen) uit de handen van een echte fotograaf te rukken: daar staat dan zo’n doorgewinterde professionele Canon-fotograaf een koppel doorgewinterde professionele modellen met professionele belichting in een professionele studio te trekken, en dan zou ik zo’n felbegeerd toestel in mijn handen krijgen, en niet eens weten hoe ik het moet bedienen wegens nog nooit een Canon van dichtbij gezien hebben… nee dus.

Ik heb dus niet van dichtbij kunnen nakijken of de HD video (echte 1080p!) al dan niet jellocam doet, en of het al dan niet mogelijk is om macro-films te schieten. Dat was eigenlijk het voornaamste dat ik wou weten. Maar alla, het zal er nog wel eens van komen, en ik zal het wel lezen bij de echte fotografen die er waren.

Het was, op het jammere maar niet te vermijden feit dat er niet voor iedereen een toestel was, voor de rest ongelooflijk machtig: twee professionele studio’s, twee professioneel opgemaakte modellen met heelder rekken kledij, eten, drinken… en vooral: een voorraadkelder vol lenzen.

Primes, zooms, breedhoek, tilt/shift, vanalles. Van het moment dat ik zag dat er meer dan een paar lenzen stonden, moest ik er maar één in mijn klauwen krijgen: de Canon MP-E 65mm.

Hier, kijk: porno voor macrofotografen. MPE aan 1x vergroting:

Canon MP-E 65 mm

MP-E aan 4x (hij gaat nog tot 5x):

Canon MP-E 65 mm

Ik had er geen 5D Mark II, en dus heb ik die lens maar op het eerste het beste losliggende fototoestel gevezen: een Canon EOS-1Ds Mark III. Ook geen slechte machine, me dunkt.

Kijk, dit is een foto van mijn vinger:

Vinger

Euh, voor de duidelijkheid: dat is dus géén stukje van een foto hé. Dat is niet-gecropt. Het origineel is een beeld van 5616×3744 pixels.

Ik ben naar de parking gegaan, ik heb mij daar het eerste beest gevangen dat ik zag lopen, het binnen op een tafellaken gezet, en ik heb een paar foto’s genomen:

Pissebed

Een pissebed, dus. Hierboven aan f/16 (met relatief veel scherptediepte, maar met ook heel veel diffractie-onscherpte), en hieronder een focus stack van vijf uit de losse hand getrokken foto’s aan f/2.8 (schijfjes van telkens 0.048 millimeter diep, waarbij het beest op vier centimeter van de voorkant van de lens zit).

Pissebed

Denk daar even over na: een foto op 5x aan f/2.8, daar is een vlak van minder dan een half tiende van een millimeter scherp, en al de rest is onscherp. Machtig!

Ik ga er geen doeken om winden: ik ben er kapot van. Niet de het fototoestel op zichzelf, maar de MP-E 65mm is wat me zou overhalen om een Canon 5D Mark II te kopen.

Ja, die lens is zo goed.

Aaargh! Misschien komt er nog een gelijkaardige Nikon-lens uit? Aaargh! Want anders moet ik toch bijna dat geld uitgeven? Toch?

Zie ook
Bruno, Pieter, Ake, Karel, Serge

Maar John toch…

donderdag 16 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Nooit gezichten trekken als er fotografen in de buurt zijn, meneer McCain. Nooit.

Mccaintong

Neen, ‘t is niét gephotoshopt.

Nailing your wife – PG Porn

vrijdag 17 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Oooh zo goed!

– Please, call me Amber.

 – Well, I tell you what, Amy. If you were my wife, I’d never roll over on you. Unless of course you wanted me to.

D’accord, Aria Giovanni a pris un petit coup de vieux, maar zo goed! En ‘t is met Nathan Fillion! Nathan! Fillion!

Ik had het zien voorbijflitsen, maar ik zat toen op het werk. Tsss.

Koppen met spijkers

vrijdag 17 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Rik Torfs:

De Vlaming vertrouwt meer op judogrepen dan op loftsocialisme om uit de zorgen te geraken. Anders gezegd: als de linkerzijde uit de huidige financiële chaos geen garen weet te spinnen, is het de hoogste tijd voor een plechtige begrafenis. Allerlei schrijvers, dichters en muzikanten kunnen dan in een fraaie schouwburg met een krop in de keel hulde brengen aan de schone sociale strijd van honderd jaar geleden, terwijl ze zichzelf blijven wijsmaken dat er niets veranderd is.

Mijn stelling is deze: het socialisme is zo dood als een pier. Tot bewijs van het tegendeel. Socialisten, richt u op uit uw dure fauteuils, verlaat uw lofts met zicht op de haven, trek uw veel te klein geworden parka’s weer aan, en lach niet langer.

Walter Pauli:

Wie het recente politieke debat volgt, kan niet anders dan vrezen dat voor een groot deel van de publieke opinie de sp.a irrelevant wordt. Wat de sp.a ook zegt, het verontrust de politieke tegenstanders niet meer, zorgt voor geen of weinig opwinding bij ‘de mensen’. Zelfs niet met een zo gesneden dossier als de beurscrisis. Als de sp.a al niet incontournable is, dag na dag, tv-uitzending na radiodebat, over hubris bij banken en bedreigd spaargeld van de kleine man, wanneer dan wel? Dreigt dan geen existentieel probleem?

Ik ben eens benieuwd wat er van Visie ‘08 komt, dit weekend.

Viwat ‘08? Ja, inderdaad, dat dacht ik ook, toen ik er welgeteld tien uur geleden voor het eerst van hoorde.

Ik ben, denk ik, redelijk wat op de hoogte van wat er min of meer in ruwe lijnen gebeurt op het internet. Ik ben behoorlijk in politiek geïnteresseerd. Ik ben ook niet de meest in de sp.a ongeïnteresseerde mens op het internet. En ik had er nog nooit van gehoord.

Ook dat wil iets zeggen.

Ik wil niet weten hoeveel de website gekost heeft. In geld, en vooral in moeite. Zouden ze daar weten hoeveel het kost om een mailtje te sturen naar mogelijk geïnteresseerde mensen?

De Tijd heeft geen geld meer, denk ik

vrijdag 17 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Tijdgeengeld

Del.icio.us op 17 oktober 2008

vrijdag 17 oktober 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Macro’s fotograferen

vrijdag 17 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Kijk, mezelf als ik macrofoto’s aan het maken ben:

20081016_canon03 (c) Bruno Bollaert | blog.volume12.net

Bovenste foto van Bruno, onderste van Luc.

‘t Is maar om te zeggen dat die Canon MP-E behoorlijk moeilijk te gebruiken was. De meester in het genre (macro’s met MP-E, uit de hand, niet in studio), is zonder enige twijfel Brian Valentine.

Zo doet hij het:

…met dit materiaal:

En dat geeft dan dit, bijvoorbeeld. Zuiver toevallig de meest recente foto in zijn Flickrstream, maar meteen ook de foto die ik al jaren probeer te maken:

Een pseudoschorpioen, dat is een heel, heel klein beestje. Ik zie er heel soms eentje op de koer, maar beter dan dit geraak ik niet:

Pseudoschorpioen

Dat is het verschil tussen een combinatie van een 70–180 mm-lens aan f/18 met twee diopteradapters erop gevezen en één MP-E 65mm aan f/7.1.

Nog eentje om het af te leren:

Zucht.

Ik háát deletionisten

vrijdag 17 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Er is weinig zo demotiverend als mensen zien dingen vernietigen.

Oude gebouwen afsmijten om er lelijke dingen in de plaats te zetten, boeken op de vuilbak gooien, kindertekeningen scheuren.

En artikels op Wikipedia verwijderen omdat het u punten oplevert in dat soort on-line role-playing game dat het daar geworden is, of uit de één of andere overtuiging dat enkel het meest relevante van het meest relevante daarop moet komen, en dat alleen boeken, kranten en tijdschriften geldige bronnen van objectieve informatie zijn.

Expertise wordt geminacht, dat wisten we al lang op Wikipedia. Verwijderen is zo enorm veel gemakkelijker dan opbouwen dat het al lang niet meer grappig is hoeveel er met één druk op een knop naar de vuilbak wordt gegooid.

En vooral in dat verwijderen: de aanhouder wint, wat er ook gebeurt. Eerst proberen met een speedy deletion. Als daar dan onverwacht toch een hangon op zou komen, geen probleem: proberen met een prod. Als dáár reactie op komt, nog geen probleem: gewoon een AfD starten. In het geval dat de verwijdering daar niet zou lukken? Geen erg, naar DRV ermee. En als het daar dan uiteindelijk nog niet lukt?

Och, geen één probleem, meneer. Dan wachten we een maandje en beginnen we gewoon van voor af aan.

Om ziek van te worden. Ik probeer er mij zo ver mogelijk van te houden, maar het gebeurt onvermijdelijk.

Ik heb echt geen zin om deze op te geven: Genbox Family History was genomineerd voor deletion, en is vandaag ook verwijderd. Ik heb de discussie nog een paar keer herlezen, en ik zie daar echt geen consensus om te deleten.

Dus ik naar Deletion Review. Waar ik natuurlijk de wind van voren ga krijgen, maar waar ik niet de minste zin heb om op te geven.

Het is niet dat ik reclame wil maken voor Genbox, maar het bestaat al een eeuwigheid (sinds midden de jaren 920, dacht ik) en het wordt over de hele wereld gebruikt; het wordt behoorlijk algemeen erkend als één van de beste, zoniet het beste om genealogische charts te maken, om te internationaliseren, om zijn research bij te houden; het wordt consistent goed tot zeer goed gereviewed (en als het niet goed gereviewed wordt, dan is dat —frustrerend!— soms de fout van de reviewer, die iets niet begrepen had, bah);  het datamodel is uniek; het citatenmodel is uniek; de features zijn—nog daarnaast genomen dat de laatste versie nu al een paar jaar oud is—echt wel ongelooflijk

Bottom line: het is geen reclame, wat er in Wikipedia stond, en het zou niemand kwaad doen om het erin te laten. En als ze hun eigen regels volgen (een paar reviews in een tijdschrift is voldoende, volgens één richtlijn), zou er zelfs geen discussie mogen zijn.

Maar nee, hier wordt de discussie gesloten omdat een niet-expert niet begrijpt waar een expert het over heeft. De dictatuur van de middelmaat. Vernietigen in plaats van opbouwen.

Om depressief van te worden.

Die dag op de beursvloer

vrijdag 17 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

I9zf1ugA0el6tyt1li2QOKPto1_500

De mensen lézen niet meer, meneer

zaterdag 18 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Tokio Hotel is gelukkig gaan liggen, en de tatoeageverhalen ook, maar Adobe CS 4 Production Premium is denk ik uit, bij de Slechte Vrienden Op Het Interweb.

Niet dat ik dat zou weten, natuurlijk, maar ik voel het aan mijn theewater: op korte tijd hebben twee Hollanders op mijn Adobe Photoshop Creative Suite CS4 crack keygen warez-postje gereageerd. Als dat hetzelfde verhaal wordt als vorig jaar, belooft het.

Terzake.be heeft blijkbaar geen goed genoege googleranking, want ondertussen hebben er al een veertigtal mensen gereageerd op Uw mening op Terzake.be.

Lezen de mensen niet? Nee meneer, ze lezen niet.

Een soberende les voor al wie website maakt en zich bezighoudt met allerlei navigatiedingen en zo, nee?

 

Bedelaar

zaterdag 18 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Brilliant:

ReplacedbyCGI

[via]

Verloren dag

zaterdag 18 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Bleh. Zes uur bezig geweest met ontinstalleren en herinstalleren.

Drie uur bezig geweest met inscannen en detoureren.

En voor de rest niets gedaan. Oh ja, Zelie over en weer naar de scouts begeleid. En met Louis een pen gaan kopen — hij mag vanaf maandag met een pen schrijven op school namelijk.

Bah. Verloren dag.

Old skool

zondag 19 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Een website maken die er uitziet alsof het een plakboek uit de jaren 70 was: daar ben ik niet beschaamd voor om de hele layout in tabellen en met slices en roll-overs te doen.

Neh.

Bie

zondag 19 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

I want to fuck you.

Zo is dat.

Euthanasie bedreven!

Oh, en dat het er niet mee te maken heeft, maar dat het ook op Youtube stond:

Atlah

maandag 20 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

This you gotta see, mailde Robin Wauters. Gelijk heeft hij — all Jesus, all the time.

Atlah

De justapositie met de banneradvertentie rechts en de “start banging” bovenaan is ook wel de moeite waard. :)

Verbouwingen: de keuken (vii)

maandag 20 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

‘t Heeft wegens omstandigheden buiten iedereens controle wat langer geduurd dan in eerste instantie gedacht, maar geen mens die daarmee inzit of erom zeurt: het resultaat is méér dan in orde.

Trap!

De trap staat er! Op de laatste trede na! En ‘t is zó een mooie trap! ‘t Is gelijk dat hij de muur omhelst!

Trap!

Vanmorgen was het nog zo:

De trap, voor

…en nu is het dichtgemaakt aan de ene kant (ja, dat is allemaal voorlopig, het wordt nog proper afgewerkt):

Trap!

…en zó aan de andere kant:

Trap

Zó een mooie trap, jong. De manier waarop die draai ingepast zit in de trapzaal maakt dat er allemaal gelijk optische illusies en dingen zijn. En ‘t is gelijk zigzag van profiel:

Trap

De bovenste trede was er nog niet, omdat er nog een bundel netwerkkabels liep waar nog een knoop over moest doorgehakt worden:

Trap

De knoop is doorgehakt in die zin dat de kabels ook doorgehakt mogen worden. Als er nog kabels zouden moeten zijn, dan kunnen we ze herleggen langs een andere weg, en anders is er maar geen netwerkkabel in het toilet boven en in de badkamer. Ha.

Auw

maandag 20 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

…and on that note: kapot van de koppijn. Naar bed. Bah.

I leave you with onze jongste dochter, die toen ik naar boven kwam trots zei dat ze haar pyjama al aangedaan had, en of ik haar pamper zou willen aandoen:

Anna met pamper

Bart zoekt volgers

dinsdag 21 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Bart, of ik zou eigenlijk moeten zeggen @netlash, voelt zich eenzaam.

Nog maar negentien mensen en hij heeft duizend volgers op Twitter!

Eten op kosten

dinsdag 21 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Zozozo. Gaan eten op kosten van mensen X, die werken voor bedrijf Y, dat activiteiten A, B en C heeft, en dat die activiteit C in fases 1, 2 en 3 zal uitgerold worden.

En of we feedback konden geven op die drie fases, nu en in het verloop van de volgende weken en maanden. “We”, dat was Michaël, Thomas, Bart, en mezelf. Oh, en Pieter.

Leuk: als ik enkel voor mezelf spreek, dan had dat eigenlijk precies een opdracht kunnen geweest zijn op mijn echte werk. Maar het is dus gratis—op het eten en drank in de Auberge du pêcheur na.

Mij niet gelaten: naschoolse activiteiten doe ik enkel als ze gratis kunnen. En het ziet er rrrazend interessant uit. Een start-up die al jaren bezig is, die een welhaast unieke combinatie van product, ontwikkeling, infrastructuur, R&D, mensen en ideeën heeft, van Gent, en met ambities om wereldniveau te worden.

En een concept dat op een minuut of twee uit te leggen is aan een leek, op een minuut of vijf boeiend te maken is voor een bedrijfsleider, op een half uur onweerstaanbaar voor een VC.

Ha!

Chrome: de kleine dingen die mij tegensteken

woensdag 22 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 19 reacties

Ik heb Chrome, omdat ik een durver ben die op de rand van het bestaan leeft, in de zin van living on the edge bedoel ik, niet van la lie de la société, al een tijd als defaultbrowser geïnstalleerd staan.

Ik mis niet zo heel erg veel, eigenlijk, en uiteindelijk is het wel redelijk stabiel. Ja, Flash valt vaak dood, en het zuipt geheugen als een Texaanse viermaalvier, en ik weet eigenlijk al niet meer waarom ik het precies als default ingesteld heb, maar alla.

De kleine dingen.

Tekst editeren is ongelooflijk frustrerend. Ik gebruik heel veel het keyboard, en als ctrl-pijltje naar links en ctrl-pijltje naar rechts niet doen wat ik ervan verwacht, dan steekt dat me grof tegen. Ik wéét dat het allemaal van Macintoshen komt en dat het daar zo werkt, maar ik zit op Windows en ik heb mijn UI graag consistent, dank u zeer wel.

Bestanden opslaan is… aargh! Ik wil vier keer een beeld opslaan op een andere plaats dan de default save as-locatie: ik moet vier keer manueel naar de juiste plaats navigeren. Kan hij de locatie, zoals alle andere programma’s op mijn computer, niet onthouden? Nee, blijkbaar niet.

Oh, en natuurlijk: geen Firebird, geen Web Developer toolbar, geen Deliciousplugin. Bah.

Maar voor de rest geen klachten hoor.

Draadloosmysterie

woensdag 22 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Gnyaargh. Ik had zo’n oude laptop liggen die nooit draadloos gedaan had, en daar had ik dan Ubuntu op gezet, en draadloos werkte natuurlijk ook niet en dus had ik zo’n Belkin-kaartje gekocht en daarmee werkte het dan na wat gepruts toch.

En nu werkte het vanavond plots niet meer, en doe ik een ifconfig en wat spiedt mijn oog!? Ik heb een wlan0 én een wlan1, een Broadcom teenoftander en een Belkin teenoftander.

Hoe is dat in ‘s hemelsnaam mogelijk? Een mysterieus mysterie, me dunkt.

Tekenles nummer, euh, zes?

woensdag 22 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Tja. Ik heb het opgegeven, de tekenles. Niet opgegeven in de zin dat ik niet meer ga, maar wel opgegeven in de zin dat ik denk dat ik er nog ga leren tekenen.

Leren tekenen is vooral veel tekenen, denk ik. En dan van tijd tot tijd eens advies vragen aan de leraar. En voor de regeltjes van perspectief and what have you: koop u een goed boek. Denk ik.

De les van vandaag: neem een stuk speelgoed, en verken het in tekeningen. Teken een bovenaanzicht, een zijaanzicht, een whatever-aanzicht, teken hoe het kan bewegen, focus op iets dat u interesseert, teken dat in detail, of schematisch, of in beweging, of watdanook.

Start. U heeft anderhalf uur.

Nee serieus, doe maar.

Ik had een autootje van Lego, en ‘t is dit geworden (klik voor groter):

20081022_tekening1

Eerst vanboven, dan opzij, dan opzij met de schep naar boven, dan een detail vanboven van waar die schep draait:

20081022_tekening2

…dan een snelle schets van het ding met de laadklep achteraan eraf, dan nog eens die schep van dichtbij, dan het mechanisme en het mechanisme in doorsnee.

Pff.

En heel de tijd omringd door allemaal collega’s die wél kunnen tekenen.

Mij niet gelaten. Ik ga gewoon door, in mijn boekje, als ik een vrij moment heb dan teken ik iets. ‘t Zal wel komen met de jaren.

All work and no play

donderdag 23 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Shining

Spelen om te leren

donderdag 23 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik heb in de afgelopen jaren om de zoveel maand wel eens Drupal opnieuw bovengehaald, en er dan half-serieus een site mee in elkaar gestoken.

De laatste site dateerde van ergens in de lente, en toen kon ik constateren dat het met Drupal 6.x in de zeer goeie richting ging, maar dat de helft van wat zou moeten werken, nog niet werkte onder Drupal 6.x.

En kijk: gisteren een halve dag en vandaag de hele dag zitten écht werken met Drupal 6.5 (en sinds 10 uur vanmorgen Drupal 6.6), en ik kan constateren dat het met Drupal nog altijd in de zeer goeie richting gaat, en dat zowat alles dat zou moeten werken, ook echt werkt.

Hoera!

Er is nog miljaaarrrr veel werk aan qua gebruiksgemak, maar ik ben er eigenlijk wel helemaal gerust in.

Nieuwe site: gedaan en to do

donderdag 23 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Drupal 6.6 geïnstalleerd en aan een database gehangen.

Modules gedownload en in gang getrokken:

Administration menu, omdat het verrekte handig is en het mij eindeloos over en weer zoeken in menu’s en submenu’s uitspaart.

CCK, om nieuwe content types en velden en dingen te kunnen definiëren.

Views, om allerlei views en lijsten en queries te doen zonder mijn handen vuil te moeten maken.

Pathauto, om automatisch gebruiksvriendelijke URLs te kunnen bewerkstelligen (waarvoor ik dus ook Token nodig heb, en Path in de core modules).

Image, omdat ik beelden nodig heb en ik ze niet allemaal manueel ga zitten resizen en dingen.

Devel, omdat ik een Firebug-vppr-Drupal wel nodig ga hebbe, denk ik, als ik aan theming ga beginnen.

Taxonomy menu, om een menu te maken van een taxonomie, omdat ik denk dat ik dat wel eens zou kunnen gebruiken. Niet dat ik er zeker van ben, maar een mens weet nooit.

Rollen opzetten: standaard is er anonymous user en authenticated user. Ik voeg daar aan toe:

Admin, die zowat alles kan. De site waar het over gaat zal twee mensen hebben die admin zijn.

Author, die inhoud kan aanmaken en wijzigen. De site waar het over gaat vertrouwt zo ongeveer elke gebruiker om alle inhoud te wijzigen.

Users aangemaakt, een stuk of vijftien.

Images geconfigureerd: de grootte van thumbnails en medium aangepast, een 2column-grootte bijgemaakt (met een vaste breedte en hoogte).

Input formats: full html toegestaan voor authors (maar ik laat het wel allemaal op filtered html staan per default).

Content types aangemaakt, met links en rechts wat extra velden. (En dan niet vergeten om author en admin de permissie te geven die velden te editeren en zo — irritant dat dat individueel per veld moet.)

Taxonomieën aangemaakt, en termen toegevoegd. Voor faceted navigatie en dingen.

En dan de Inhoud toevoegen, hey presto.

He he.

Machteloze woede

vrijdag 24 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 59 reacties

een dag later Hey, en voor de mensen zich ongerust maken: het komt allemaal in orde. Op school zijn ze daar nogal efficiënt in, blijkbaar. Was dat maar het geval geweest dertig jaar geleden. :)

Zelie, de meest extraverte en sociaal aangepaste van de familie, de meest assertieve en vanzichzelfzekere van de familie, die zich zowat overal en altijd op haar gemak voelt en die zowat met iedereen overeenkomt, die Zelie, onze Zelie, wordt gepest op school.

Een paar keer occasioneel, lachen met haar voornaam, jaren geleden, en toen niets meer, dachten we. Maar nee: tegenwoordig meer en meer.

Het is er denk ik mee begonnen dat ze zich, zoals zo ongeveer de hele rest van de klas, kandidaat gesteld had als vertegenwoordiger voor het leerlingenparlement. Veel andere kinderen hadden allemaal onredelijke voorstellen op hun programma staan–elke dag wafels en pannenkoeken, computerspelletjes op de speelplaats, dat soort dingen.

Zelie wou realistische voorstellen en ideeën doen, dingen die ook echt zouden kunnen uitgevoerd worden. Elke klas een vensterbanktuintje, meer gezond eten zoals vis ‘s middags, gezelschapsspelletjes tijdens de middagspeeltijd.

Ik kwam vanavond thuis, en zoals ik meestal wel doe, vroeg ik hoe het gegaan was op school. Zelie zei dat ze zich gemuseerd had, en dat ze dit gedaan hadden en dat geleerd, en dat het heel erg leuk was behalve dat ze weer gepest was.

Het is niet de eerste keer, maar het is de laatste tijd meer en meer, en het wordt alsmaar erger.

Blijkt: ze wordt voortdurend uitgelachen, omdat ze vis eet. Omdat ze vis eet.

Vandaag blijkbaar onder meer drie fucking loebassen van het zesde leerjaar. Als ik die klootzakken die beter zouden moeten weten op heterdaad betrap stamp ik ze in mekaar.

Ik ben gepest van mijn denk ik vier jaar tot mijn zestien jaar, en al moet ik persoonlijk elke pester een gat in zijn kop gaan timmeren: het. zal. mijn. kinderen. niet. overkomen.

(Ja, ik weet dat geweld niets gaat oplossen, maar dat soort machteloze woede, waarbij het eigenlijk helemaal niet in mijn handen ligt om er ook maar iets aan te kunnen doen, dat is géén aangenaam gevoel.)

(En ja, ik weet wat Zelie er moet aan doen: het weglachen. Vooral niet laten merken, NOOIT laten merken dat het haar pijn doet of dat ze er lastig van loopt. Die lafzakken van pesters–het smegma van de speelplaats, de maden van de menselijke soort–ze hebben niet liever dan dat ze merken dat hun pesten een effect heeft. Dan laten ze niet meer los, die hatelijke etterkorsten van hyena’s.)

(oh, en had ik al gezegd dat het allemaal on orde komt, ongetwijfeld?)

Het plezier van het ontdekken

vrijdag 24 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Vandaag was het saai werk.

‘t Is te zeggen, op een bepaalde manier saai: teksten die al geschreven waren, die moesten ergens in gestoken worden.

Leutig! Uitzoeken hoe een programma werkt! Een uur of zo half-verloren lopen, en dan alsmaar sneller, en op het laatste anderhalf uur evenveel gedaan als op de vier voorgaande uren samen, ondanks geheugen dat opraakte, en een computer die serieus vertraagde.

Arbeidsvreugde: een mens haalt ze waar ze te halen valt.

Gitta als een sneltrein

vrijdag 24 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

De manen van Skepp zullen het mij niet in dank afnemen, maar ik heb eigenlijk wel bewondering voor mensen die ergens voor kiezen en er helemaal voor gaan.

Brigitta Callens had ongetwijfeld tot het einde heur houdbaarheidsdatums in de boekskes kunnen staan met haar borsten nauwelijks verhuld, maar ze doet dus iets heel anders.

Haar weblog was een hele tijd doodstil, maar nu is ze er weer aan honderd per uur mee herbegonnen, blijkbaar.

Veel reclame voor La Maison Pure, maar gauw, kleine zelfstandigen moeten ook hun geld verdienen.

Omigod

vrijdag 24 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik ben maar mondjesmaat mijn Daily Shows en Colbert Reports aan het inhalen, maar het blijft soms hallucinant.

Zonde van de zendtijd

zaterdag 25 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik was mijn weblogleesvoer aan het inhalen, en kijk nu: ik dacht dat het allemaal nog hush hush was, maar het humorprogramma waar Henk en Bert Gabriëls de gezichten van zullen zijn, heet tegenwoordig (jammer genoeg) niet meer Iets in de media, maar wel Zonde van de zendtijd.

Het wordt uitgezonden na Ter Zake, op maandag, op Canvas, vanaf 5 januari 2009.

Mijn broer en ik zijn naar de eerste proefopname geweest, ergens in mei, en het was serieus leutig. Henk wereldster in Vlaanderen! Hoezee!

Op het werk

zaterdag 25 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Ik had mijn visoog en mijn breedhoek mee, gisteren en vandaag.

Vissen op de werkvloer bij een klant:

Vissen

Onze bibliotheek:

Bibliotheek

Bibliotheek

Tekenles in onze design studio (ik zat tussen Tom en Mieke):

Tekenles

De traphal beneden:

Traphal

‘t Zijn sloebers:

Matthias en Bart

If you open your mind too much your brain will fall out

zaterdag 25 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Steel eens een show

zaterdag 25 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

‘t Is een beetje saai tot 3:30, en dan speelt meneer Nelson een riedeltje op zijn gitaar.

Jonge muziek

zondag 26 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik voelde mij met de minuut ouder worden, vanavond op het Democrazy-concert in Minnemeers.

The Rones allemaal liedjes die twee minuten uniek en goed waren, en dan nog eens vier minuten wall of sound uniforme geluidssoep met vier gitaren. En zo luid!

En dan The Hickey Underworld: goed, maar zoveel lawaai jong.

Allemaal jong volk in het publiek, op links en rechts een oude meneer na. En toen bedacht ik dat ik wellicht ouder was de de oudste oude meneer in het publiek.

Confronterend.

Wassup

zondag 26 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Dat ge’t weet:

The views expressed in this short film are solely those of the individual providing them and DO NOT REFLECT THE OPINIONS OF ANHEUSER-BUSH CAS. INC.

…maar toch, zo goed:

Het origineel, voor wie het 8 (acht!!) jaar geleden niet zou meegemaakt hebben:

en bijvoorbeeld

En duizend afgeleiden, zoals bijvoorbeeld

Selecteren

zondag 26 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Pfff… moeilijk. Foto’s selecteren.

Gisteren voor het project naar een Democrazy-concert geweest en foto’s genomen. Ik neem dan niet veel foto’s—zo van dat mitrailleteschieten, ik haat het—maar toch: dan kom ik thuis met een stuk of vijftig foto’s waarvan er een stuk of vijfendertig niet mislukt zijn.

En op Gentblogt proberen we niet meer dan een stuk of tien foto’s maximum (maximum!) te zetten bij een artikel—bah, een stuk of tien foto’s selecteren is eigenlijk moeilijker dan twee of zo foto’s selecteren.

Ik denk dat ik maar eens in de leer ga bij mijn beteren, maar voorlopig is het dit geworden:

Letus, en hoe ik wist waar ik 4000 dollar aan wou geven

zondag 26 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Read’em and weep: de Letus, een doohicky om fotolenzen op een doorsnee videocamera te vijzen.

[via]

update Oh, hang on: ‘t is maar 899 euro. Ik begin alvast te sparen.

Freejazzpalin

zondag 26 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Genius.

Did I ever stop to tell you I am a desperate man?

zondag 26 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Schrijft Warren Ellis:

What I love about the search for new music is hearing that which you never heard before. Most things sound a bit like something else. Only every couple of years, if you’re very lucky, do you turn up something that is really seriously unlike anything you heard before.

Indeed.

De mediatheek van de bibliotheek in de jaren 80, om de paar dagen een nieuwe riem platen—klezmer, work music, platen en platen vol oude Ierse en Bretoense grootvaders en -moeders, obscure calypso—machtig.

Leve het internet, tegenwoordig, dus. Bijvoorbeeld.

Bonaparte’s Retreat is een muziekstuk dat blijkbaar teruggaat op een Ierse mars van een eeuwigheid geleden, en dat door verschillende vioolspelers op verschillende eigen manieren geïnterpreteerd werd.

Eén meesterlijke interpretatie was die van Bill Stepp in 1937:

Aaron Copland heeft precies deze versie—opgenomen door Alan Lomax, godzijdank voor Alan Lomax—gebruikt om een stuk van zijn ballet Rodeo op te baseren.

De manier waarop Copland een stuk geïnterpreteerde muziek vastgelegd heeft in een partituur is te vergelijken met de manier waarop oorspronkelijk mondeling doorgegeven literatuur neergeschreven en meteen versteend werd.

De Illias en de Odyssee zoals gebracht door een Homeros, als die al ooit bestaan heeft, was geen twee keer hetzelfde, maar de geest was wel dezelfde.

Lees verder en meer alhier.

En dat we dat allemaal gratis kunnen meemaken op het internet: zo wijs.

Black dog

zondag 26 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Mijn ouders zijn veilig en wel teruggekomen van Jordanië. Geen vliegtuigkapingen, niet ontvoerd door shifty arabieren, geen vreemde ziektes, voedselvergiftigingen of accidenten.

De dagelijkse e-mails van mijn moeder trouwens, ge zoudt ze moeten gelezen hebben, ‘t is een plezier.

(Noot aan moeder: begint eens zo’n dinges, eum, web blog of zo? Moeilijk is dat niet!)

Ze kwamen met cadeaus: een dolk persoonlijk gemaakt en gehandtekend door de persoonlijke dolkenmaker van de koning van Jordanië voor mij, een ronddenekhangding voor Sandra.

Ze kwamen ook de trap bekijken, want die stond er nog niet toen zij vertrokken.

Ha, en toen daalde er een zwarte waas naar beneden. Het hielp dat ik al een hele tijd met kloppende rugpijn rondliep, maar toen ik plots besefte dat er nog kasten moeten gezet worden, dat er nog moet afgewerkt worden, dat er nog verlichting moet komen, en vooral: dat er nog een living te doen is, en een achterhuis, en een bureau, en een toilet, en dat we nog zoveel dingen te kopen en te doen hebben, en als ik nog meer vooral bedacht dat het er —financieel— niet naar uitziet dat we het allemaal in één keer gaan gedaan krijgen, dan heb ik zin om in een hol te kruipen en er niet meer uit te komen.

Ik heb geen zin meer om in een onafgewerkt huis te wonen.

Geen.

Feral

zondag 26 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Grappig en ontroerend tegelijkertijd.

FeralChild

Del.icio.us op 26 oktober 2008

zondag 26 oktober 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Persoonlijke mails

maandag 27 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik had een bestelling geplaatst, een tijdje geleden. Mijn voorraad was op, en meer dan dat hoeft u er niet achter te zoeken.

(Noot voor mijn madam: nee, écht waar, een tijdje geleden! En het was een zeer kleine bestelling. Zééér kleine bestelling.)

Ik verwacht niet altijd onmiddelijke gratificatie, in dergelijke dingen: ik kan er wel tegen dat het een tijdje duurt. En kijk eens wat ik krijg van bevestigingsmail:

Thanks for the order and praise “Bob”!

You happened to place this order just as we were leaving town for an important meeting (with my newborn infant grandson). Normally we fill orders within one day, but we’ve just returned to the office so in this case we are running a bit late.

HOWEVER! Your goods will be put in the mail today (Oct. 27) or tomorrow at the very latest, so don’t lose your faith! You should receive your crucial SubGenius materials in two or three days! (Or a week for overseas orders.)

We sincerely appreciate your patience, and during this temporary Econocataclysm, we especially appreciate your BUSINESS!

Groots. Ik streef trouwens naar een afzendadres zoals dat van de mens die mij mijn bestelling gaat doorsturen: 4th Stangian Orthodox MegaFisTemple Lodge of the Wrath of Dobbs Yeti, Resurrected (Rev. Ivan Stang, prop.). P.O. Box 181417, Cleveland Hts, OH.

Del.icio.us op 27 oktober 2008

maandag 27 oktober 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Nieuwsalert? Really?

dinsdag 28 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Die namiddag in mijn mailbox: De Standaard Online Nieuwsalert. Hola! Een aanslag op Obama? McCain implodeert on stage? Yves Leterme geeft er de brui aan, verklaart “het was allemaal maar om te lachen, hastn”? De beurs stort finaal in?

Nee hoor, niets van dat alles.

Stroomstoring zorgt voor geboortegolf in Nederland. In het Nederlandse Maasdriel zijn in september veel meer baby’s geboren dan gebruikelijk. Dat is negen maand nadat de gemeente werd getroffen door een stroomstoring.

Zouden ze daar bij De Standaard regels hebben om iets een nieuwsalert te maken? De vorige was “Tom De Sutter in januari naar Anderlecht”. Tom De Wie? En waarom zou het mij interesseren waar hij naar verhuist, die meneer?

Del.icio.us op 28 oktober 2008

dinsdag 28 oktober 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Kapot

dinsdag 28 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik steek het op de griepvaccinatie die we gisteren op het werk gekregen hebben, maar het ging vandaag ab-so-luut niet.

Wakker geworden met nog meer rugpijn dan anders, en de hele dag zo voos als een erpel rondgelopen.

Sandra was in de voormiddag naar Studio 100 aangezet met Louis — een opname voor een nieuw programma, ik weet niet hoeveel ik ervan mag zeggen, ik heb de papieren en de NDA’s niet gezien — en dus was het de rest van de dag ik alleen met Zelie, Jan en Anna.

De straat was leeg, iedereen op allerlei kampen of dingen vermoed ik, en het regende dat het goot. Ik wist direkt weer waarom wij nooit vanzeleven maar één kind wilden hebben.

Niet om het mij gemakkelijker te maken, al kwam het er vandaag wel op neer, maar: het is zó een ongelooflijk plezier om te zien hoe ze met elkaar spelen. Ze hebben de hele dag computer en televisie en poppen en boekjes en voorlezen en star wars en dingen gedaan met elkaar. En geen moment ruzie gemaakt.

Ik heb me beperkt tot ‘s middags twee pizza’s maken, in de namiddag een reuzengrote fruitsla, en ‘s avonds boterhammen. En de rest van de tijd gevegeteerd in de trekzetel. Beetje Drupal gedaan, beetje op het internet rondgelummeld.

En toch: vanavond helemaal, maar dan ook helemaal kapot. Rug, hoofd, moe. Daarnet zowaar drie kwartier in slaap gevallen voor de televisie, verdorie.

Alla. Morgen terug gaan werken, laatste tekenles, en prutsen met FileMaker en XSL (don’t ask). En dan donderdag weer vakantie met de kinderen. Vier kinderen, dan wel. En dan vrijdag weer werken, en dan is het weekend, en maandag gaat Anna naar de kleuterschool.

Del.icio.us op 29 oktober 2008

woensdag 29 oktober 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Zone

donderdag 30 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ha, ‘t was al eens lang geleden, maar ik heb vandaag niet één maar twee keer in The Zone gezeten.

The Zone, uweetwel, waar programmeurs zich bevinden als ze bezig zijn een probleem op te lossen en de rest van de wereld plots verdwenen is, tijd stil blijft staan en vermoeidheid plaats laat aan euforie?

De eerste keer was dan nog voor zoiets akeligs als een FileMaker (ugh, uck bleah) database (ik zeg “database”, ik bedoel “niet echt een database, bah”) via de FileMaker XML-dink en SQL tot een website om te vormen.

En de tweede keer was met Drupal. Drupal is verslavend.

Morgen heb ik weer vrijaf — alhoewel, hoe “vrijaf” een dag op vier kinderen passen is, is open voor debat — en ik heb nu al zin om er de hele dag mee te prutsen.

Drupal, niet de kinderen.

Boekenbeurs Drupal

donderdag 30 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Zozo, de databaseserver voor boekenbeurs.be is mysql.calibrate.be, en de usernaam is root?

Unable to connect to database server

If you still have to install Drupal, proceed to the installation page.

If you have already finished installing Drupal, this either means that the username and password information in your settings.php file is incorrect or that we can’t connect to the MySQL database server. This could mean your hosting provider’s database server is down.

The MySQL error was: Too many connections.

Currently, the username is root and the database server is mysql.calibrate.be.

Hey, alle naamsbekendheid voor Drupal is meegenomen, hé.

Vroeger was de toekomst beter

donderdag 30 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

In de jaren 70 was de toekomst écht de toekomst. Met fantastische vormen, en optimisme, en durven groot denken.

Zoals dit, bijvoorbeeld:

Jammer dat het niet meer zo is.

Yusuf Islam, Cat Stevens

donderdag 30 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Het maakt niet uit wat zijn naam is, hij maakt machtig mooie muziek.

In de jaren 70 was hij niet van de radio te slaan, en toen is hij helemaal van de muziekwereld verdwenen.

En toen was hij plots terug. Ontroerend mooi, deze, van het begin tot (vooral, vind ik) helemaal op het einde:

Metatale update

donderdag 30 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Kijk nu, de nieuwe top honderd van de meest invloedrijke Vlaamse weblogs van de wereld, www.metatale.eu, is uit!

En er is goed nieuws!

Behalve LVB en Genbtlogt die zijn blijven staan, en redfox-babes.blogspot.com en blog.seniorennet.be/wedrennen die gezakt zijn, is iedereen gestegen!

Ahem. Behalve wie er uit verdwenen is, natuurlijk. :)

Del.icio.us op 30 oktober 2008

donderdag 30 oktober 2008 in Links. Permanente link | Eén reactie

Verbouwingen: de keuken (viii)

donderdag 30 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Waar waren we gebleven? Juist: de trap stond er net, op de laatste trede na. Ondertussen staat de laatste trede er ook, en is het stuk waar vroeger de trap begon en waar nu de bijkeuken is, al een heel eind gevorderd.

De trap komt nu tot helemaal boven, tot aan een voorlopig ingevezen plankje dat nog gaat vervangen worden, tot grote opluchting van Sandra die dacht dat het zo zou blijven:

De trap (boven)

…wat wil zeggen dat de verbouwingen al een beetje in de living geraakt zijn, dus, nog vóór we er daar eigenlijk aan begonnen zijn. De lagencake is wel grappig, trouwens: de kinderbalkjes, daarboven een laagje triplex (of zoiets), daarboven het oude vasttapijt, en daarboven dan de plankenvloer (met tussen tapijt en planken nog een geluidsisolerende laag). Ik kan er niet van over dat die lelijke tapis-plein is blijven liggen.

Afijn. De bovenkant van de trap ziet er nu zo uit:

De trap (boven)

Tegen de muur en helemaal rondom komt later een bibiliotheek. De buizen zullen ingewerkt worden in een technische koker, en de onderkant van de bibliotheek zal neer kunnen klappen over de trapopening. Op het einde van die trapopening zal een zitbankje ingewerkt zijn in de bibliotheek — dat zitbankje zal enkel bereikbaar zijn als de klep dicht is, wacht de gammele spijltjesleuning verdwijnt en wordt een dikke glasplaat, zodat we van beneden naar boven zullen kunnen kijken en omgekeerd.

…maar terug naar beneden. Aan de achterkant van de trap is het nu bijna helemaal dichtgemaakt. Crummy bijeengeplakte foto (geen breedhoek in de buurt), maar het ziet er ongeveer zo uit:

Bijkeuken

De ruimte onder de trap is ingenomen door twee kasten onderaann (waar de was– en droogkast in zitten), daarboven ruimte voor kuisgerief, links ervan (niet op de foto te zien) een hoge kast voor strijkplank en/of borstels en dingen, bijna helemaal rechtsonderaan een grote schuifkast voor een grote PMD-zak, en helemaal rechts an boven tot onder een smal kastje met technische ruimte om gemakkelijker toegang te hebben tot de waterleidingen en zo.

De panelen bovenaan zien er precies uit als kasten, maar kunnen niet open. (Ik zou eigenlijk moeten zeggen: op de ladenkasten na ziet alles eruit als een paneel, en gaat het open met zo’n druk-op-de-zijkant-mechanisme.)

Dat wordt nog wat afgewerkt, maar voor de rest is het daar zowat gedaan. Dat was al een paar dagen geleden gebeurd, trouwens.

De grote maneuvers vandaag:

Dampkap!

Tadam!

Dampkap!

Een dampkap!

De dampkap zelf, dat is natuurlijk wel fantastisch — voor het eerst in ons leven een echte dampkap, geen rook en geur meer over het hele huis als we koken — maar bijna nog meer fantastisch:

Dampkap!

Er zit licht in!!

Akkoord, ja, licht in een dampkap is geen wereldschokkend nieuws. Maar het zal de eerste keer in ons beider hele leven als niet-meer-thuiswonenden zijn dat we zullen zien wat we aan het koken zijn!

‘t Is een serieus groot gemak. De dampkap hangt trouwens asymmetrisch over ons vuur, zodat ze ook nog de frietketel kan afzuigen (uh huh).

De dampkap heeft een + en een – om harder en zachter te zetten, het licht kan aan en uit en op gezelligheidsstand (“beleefdheidsvelrichting, noemt de handleiding het), er zit een knop in om even op maximum zuigkracht te werken (nummer 11, als het ware, voor als bijvoorbeeld de wok plot begint verschrikkelijk te stomen), er zit een soort sleep-modus in (over de loop van een half uur alsmaar zachter gaan zuigen, voor als je weggaat na het eten bijvoorbeeld), én er zit een 24–uur-modus in (de hele dag om het uur een paar minuten zuigen, om de lucht te verversen).

Machtig gerief.

Oh, en ook vandaag gebeurd: de droogkast, die nog naast de tafel stond waar ze vroeger stond toen daar nog een aanrechtactig was, is naar naast de wasmachine onder de trap verhuisd. Wat maakt dat de tafel nu meer ruimte heeft:

Dampkap

Next up?

  • twee (dacht ik) stopcontacten bij, rechtsachter het vuur
  • luchtafvoer dampkap naar buiten leiden
  • afvoer droogkast in orde brengen
  • spatbordachtig ding tegen de muur achter het vuur zetten
  • all kasten bovenaan afwerken zoals de achterkant van de trap afgewerkt is
  • trap afwerken (inclusief leuning)
  • kasten tegen de muur tussen het raam en de dampkap
  • chauffage tegen de achtermuur
  • verlichting
  • afwerking: balken, muren, raam, deuren, plafond

Het begint te korten. Vooral met die dampkap begint het nu echt op een keuken te lijken.

Put up or shut up

vrijdag 31 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik heb al altijd gezegd dat ik eigenlijk heel graag les zou geven.

Gelijk, écht heel graag. Geen idee of ik op een lagere of middelbare school niet na tien minuten de klas uitgejouwd zou worden, maar ik zou het heel graag doen.

Er zijn weinig zaken die mij zo ontroerd en gelukkig kunnen maken als plots het licht zien aan gaan.

Kinderen van een paar maand die op één dag plots echt zien in plaats van gewoon te kijken — en die daardoor op letterlijk één dag van het equivalent van een comateus katje (schattig maar wat heb je eraan) tot een mens geworden zijn.

Kinderen op school die van letters ontcijferen naar woorden ontcijferen naar vlot lezen gaan. Of die van lijntjes op de notenbalk tellen naar muzieklezen naar muziek maken gaan.

Mensen die plots begrijpen hoe iets in mekaar zit dat ze misschien al jaren mechanisch uitvoeren zonder te weten waarom: dat licht, die aha!, die glimlach — onbetaalbaar.

Ik heb natuurlijk wel al opleidingen gegeven, in allerlei mogelijke contexten, van heel dichtbij of van veraf, formeel en informeel. En ik ben begot niet bang om voor mensen te spreken, wat zou ik. Maar voor een klaslokaal staan in het officieel onderwijs, dat heb ik nog nooit gedaan.

Ha! Niet langer! Binnen een paar weken doe ik een stukje masterclass over de rol van diepgaande studie van consumentengedrag en -attitudes voor de people-centred development van digitale media. Voor een stuk of vijftig studenten aan de universiteit.

Zo wijs, maat.

I touch myself. Not.

vrijdag 31 oktober 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Nekpijn hebben met een soort metaal-lijm-verbouwd-been-nek, en er dan niet aan willen komen wegens it grosses me out: ik sympathiseer.

Zo erg, dat ik er al een lange tijd zelfs niet meer over nagedacht had: ik ben denk ik drie jaar lang niet aan het midden van mijn rug gekomen, en toen denk ik een keer of twee, en sindsdien ook niet meer.

In het midden van mijn rug zit namelijk een gat met alleen maar vel, en onder dat vel loopt zowat rechtstreeks mijn ruggenmerg. Iemand met een breinaald—hell, iemand met een houten lepel—zou er zó door kunnen duwen.

Zo ongeveer het beste resultaat als mij dát overkomt, is dat ik verlamd ben van het midden van mijn rug af tot beneden. Het slechtste dat mij kan overkomen, daar denk ik liever niet aan.

Tussen rondlopen en rolstoel zit een lapje vlees.

That fucking grosses me out, ik moet er niet aan denken hoe vies dat niet klinkt voor iemand die er niet al meer dan vier jaar mee rondloopt.

Del.icio.us op 31 oktober 2008

vrijdag 31 oktober 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338