Archief voor november 2008

 

Halloween

zaterdag 1 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Tiens, ‘t is blijkbaar gedaan, Halloween, in de buurt.

Twee jaar geleden was het volop van dat, vorig jaar was er bijna niets, en dit jaar was er helemaal niets.

Wij waren met twee naar het theater en de kinderen zaten thuis met een babysit. Zij zijn niet op strooptocht geweest, en er is niemand bij ons langsgekomen.

Er stond een kom spekken klaar, nochtans, en een griezelig masker voor de babysit om de deur mee open te doen, en de deur was versierd met een Halloweenslinger.

Maar neen dus: helemaal niets of niemand.

Ik vind dat eigenlijk wel jammer. Alles voor de sociale cohesie, en zo tien door elkaar lopende strooptochten van allemaal kindertjes is echt wel fantastisch om zien.

Jammer.

Intrepid Ibex

zaterdag 1 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Zozo. Here goes nothing: upgrade naar Ubuntu 8.10. Ik heb al gehoord van mensen waar het helemaal in de soep liep, hopen dat het hier geen problemen geeft…

KRS

zaterdag 1 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik was daarnet nog even omver geblazen van hoe een ongelooflijk goeie MC dat KRS-One wel niet is.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

That is all.

Del.icio.us op 1 november 2008

zaterdag 1 november 2008 in Links. Permanente link | 2 reacties

Zombies

zondag 2 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

The Middleman is mijn favoriete serie van het moment.

Ik zit aan aflevering 8, nog drie en een halve te gaan, en ik ben nu al verdrietig dat er maar 12 van gemaakt zijn (tot nog toe).

Het zag er niet zo goed uit, een tijdje geleden, en ik heb er ondertussen niets anders meer van gehoord.

‘t Zou nochtans zo onnoemelijk jammer zijn als het gedaan zou zijn na twaalf afleveringen, want er zit zo enorm veel meer in. Djutoch.

Pathetic

zondag 2 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ze proberen echt wel álles, spammers:

Spamselte

Palin – Sarkozy

zondag 2 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Palin ge-prank-called, en dat ze geloofde dat ze met Sarkozy aan het spreken was.

Echt? echt?

Blijkbaar, ja. Brrr.

Word

zondag 2 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Awesome

Kleine meisjes

zondag 2 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

…ze worden groot, meneer.

Zelie

Zelie aan tafel, en Anna met de jongste van de zus van Sandra op haar schoot:

Anna en Alice

Klote VT4

zondag 2 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Er zijn verschillende geluidskanalen aan een televisieuitzending.

De dialoog zit niet in alle kanalen. VT4 vond het zo ongeveer heel CSI Miami lang niet nodig om de dialoog uit te zenden.

Ah ja, er zijn toch ondertitels? Waar is dan al dat Engels voor nodig?

Nu ja, ‘t was al beter dan de tweede helft van NCIS, toen waren de ondertitels ook aan en af.

Verdomme.

Del.icio.us op 2 november 2008

zondag 2 november 2008 in Links. Permanente link | 3 reacties

uwged8

maandag 3 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Uwged8In ware kamikazestijl, zo van “we kunnen er blijven over palavaren maar voor hetzelfde geld beginnen we er gewoon aan”: uwged8.

Gentblogt doet vanaf morgen een wekelijkse top acht van Gentse muziek. “Gents” wordt daarbij redelijk ruim genomen: minstens één van de groepsleden woont of studeert in Gent, en verder zijn wij daar niet sectair in.

Is dat niet een beetje beperkt, Gentse muziek? Zijt ge dan niet rap uitgepraat? Euh, nee. Kijk eens op Myspace alleen al, bijvoorbeeld. Of zoek op vi.be naar regio Gent.

Punk, rock, jazz, klassiek, avant garde, dzjoem dzjoem; in het Nederlands, in het Kikongo, het Engels, het Frans, zonder woorden: allemaal eender. Professioneel, amateur, alleen of in groep: kom maar op.

Oud of nieuw, bekend of onbekend maakt ons ook niet uit, maar we hopen er alvast enorm veel nieuwe en tot nog toe onbekende Gentse muziek mee te leren kennen.

Oh, en: helemaal honderd procent in orde met SABAM, jawel.

Del.icio.us op 3 november 2008

maandag 3 november 2008 in Links. Permanente link | 2 reacties

‘t Is leutig als het werkt

maandag 3 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik had al een paar keer Drupal gebruikt, maar na een tijdje altijd opgegeven wegens, tja, kloterij.

Allerlei dingen die hadden moeten werken die dan niet werkten, miserie met conflicterende modules, documentatie die onbestaande was of op niets trok… miserie, quoi.

De laatste keer was voor een behoorlijk grote site, toen 6.x net uitgekomen was, en toen liep het allemaal in de puree omdat CCK en Views en Token aardig deden. Over een periode van twee maand eraan gewerkt, dagen en weken aan een stuk soms, en alsnog opgegeven.

OK, óók omdat “de klant” (het was gratis werk) het vertikte om mee te werken en liever bij zijn belachelijke huidige situatie bleef dan zijn eigen leven zo’n eer of tien gemakkelijker te maken (la la la ik hoor u niet wat ik nu heb werkt misschien niet maar ik weet tenminste wat het is en ik wil niets nieuws leren la la la), maar voor een deel ook omdat het gewoon niet geestig meer was qua ondersteuning. Voortdurend afhankelijk zijn van het goed hart van een bende vrijwilligers voor dingen die eigenlijk standaard zouden moeten ingebakken zijn in het systeem… afijn, niet leutig.

Maar kijk, een half jaar later, en wat een verschil!

De documentatie vind ik persoonlijk nog altijd knudde: ‘t is een mengeling tussen Drupal For The Braindead en Drupal For Them As Have Been Doing Drupal For The Last Five Years. Ik ben geen idioot, en ik heb er geen enkele boodschap aan om te weten wat het verschil tussen 4.x en 5.x en 6.x en binnenkort 7.x is: ik wil dat men mij uitlegt hoe ik de dingen moet doen in deze versie, ervan uitgaand dat ik ten minste gemiddeld intelligent ben.

En de gebruiksvriendelijkheid kan nog altijd stukken beter, zowel in de kleine dingen als in de grote dingen.

Maar wat een ongelooflijk verschil tegenwoordig, ten opzichte van een half jaar geleden: het wérkt allemaal gewoon. De belangrijke modules zijn up to date, geraken niet in conflict met elkaar, werken relatief vlot, en doen zo ongeveer alles wat ik ervan verwacht.

Ha! Nog een dikke twee weken en er moet een nieuwe website staan. Dat zal dan op een week of drie gemaakt zijn, met een dag of denk ik vijf Drupalwerk ertussen.

En verslávend dat zoiets is, als het goed werkt. Ik had het vannamiddag weer, dat ik zo hard bezig was dat ik bijna mijn trein gemist had. En ik ben vanavond ook al de halve avond bezig. Mmmm.

Veel bijgeleerd over Drupal trouwens. Ik kijk uit naar het volgende project.

Thackray

dinsdag 4 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Nooit te oud om te leren: BBC2 toonde een documentaire over Jake Thackray.

Jake wie? Inderdaad. Nog nooit gehoord, nog nooit van gehoord. Wat een gat in mijn cultuur!

Hoe is het in godsnaam mogelijk dat ik dat helemaal gemist heb? Een kruising tussen Georges Brassens en Buster Keaton me wat Brel erbij, opgevoed bij de Jezuieten en in Frankrijk, sarcastisch en grappig en intelligent?

Er zit vanalles in, en het is ontroerend en wijs en goed en alles.

Zoals deze, bijvoorbeeld: Gare au gorille vertaald, en zowaar goed vertaald!

En als hij dingen schreef, schreef hij boven elk blad in het midden AMDG.

Lees.

Ik ga op zoek naar platen, me dunkt.

uwged8 #1

dinsdag 4 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Het staat erop! Hoera hoezee!

De allereerste Gentse Top Acht op Gentblogt, met deze week: Rosco! Waldorf! Tigresse! Absynthe Minded! Lady Linn and het Magnificent Seven! …this is where my little saturn sleeps! Thou! En The Van Jets!

Del.icio.us op 4 november 2008

dinsdag 4 november 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Feed me!

dinsdag 4 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Het meesterplan: de verkiezingen op televisie volgen tot het zeker is—of toch zo zeker als redelijkerwijs mogelijk—wie de nieuwe voorzitter van de vrije wereld zal worden.

Struggle

Het is maar één keer om de vier jaar hé.

Gennez toch

dinsdag 4 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Caroline Gennez zou zeker op Obama stemmen. Mevrouw Gennez over haar verblijf op de Democratische Conventie:

Het was eigenlijk een heel inspirerende vijfdaagse, omdat ze er op een heel open manier discussiëren over de rol van Amerika in de wereld en heel open omgingen met die toch wel verscheurende primaries in de Democratische partij, tussen Hillary Clinton van het establishment van de Democratische partij en die Obama die, och ja, revolutionair was en op een heel andere manier de politiek benaderde […].

Irony much?

En ook: herhaal in ‘s hemelsnaam geen twintig keer dat ge daar geweest zijt, we weten het ondertussen wel.

En ook: “the proof of the pudding zoals ik vaak zeg”, dat is inderdaad op papier een uitdrukking in het Engels, maar als het gesproken wordt, dan zegt men niet pud-ding. Dat komt redelijk stom over, vind ik.

uwged8 is zo wijs, maat

dinsdag 4 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Er wordt eigenlijk wel redelijk gestemd, op uwged8. Wijs!

En ook: zo ongelooflijk wijze dingen dat ik op minder dan een dag heb leren kennen!

Akkoord, ik ben een oude zak en al die dingen zijn ongetwijfeld al eeuwen op Radio Brussel en Studio Donna en zo te beluisteren, of misschien wel op TFM-televisie, maar toch.

Deze promotievideo voor Barbie Bangkok (komen binnen op nummer 8, als het stemmen vandaag zou gestaakt worden) bijvoorbeeld—ik vermoed ouders, nonkels en tantes ingeschakeld:

Nummer 44

woensdag 5 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Oef.

Een neger! President gewoon!

woensdag 5 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

Ik vermoed dat ik niet de enige ben die zich stoort aan het bijna neo-kolonialistisch betuttelend toontje van de VRT in hun verslaggeving van de verkiezingen in de Verenigde S van A?

Alsof Barack Obama alleen maar zijn huidskleur is, of zo?

En dan twee zwarte medemensen in de studio uitnodigen — geen mens die me gaat vertellen dat de enige politologe die ze konden vinden toevallig van Afrikaanse afkomst was, en dat Eddy Battle daar plots de best geplaatste man was om commentaar te geven: zo akelig doorzichtig.

En dan dat paternalistisch “dat er een zwarte verkozen is betekent natuurlijk niet dat de VZ nu niet meer racistisch zijn hé?”

Euh, nieuwsflits: het zou me niet verbazen dat we in Vlaenderen door de band collectief racistischer zijn dan dan de gemiddelde Amerikaan.

En verdju die stomme vox pop weer! DOE DAT NIET, VRT!!

Alla. Rustig blijven, rustig blijven.

Del.icio.us op 5 november 2008

woensdag 5 november 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Carbonara

woensdag 5 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

Ik had gisteren plots, helemaal out of the blue, zin in spaghetti carbonara.

‘t Is pas toen ik de spaghetti al ingestoken had dat ik merkte dat we geen spek meer in huis hadden, en raad eens wat? Salami in reepjes kan ook krokant gebakken worden, en dat is absoluut niet slecht.

Werkwijze:

  1. een pak spaghetti koken (geen capellini, ik ben daar tegenwoordig helemaal niet meer aan, ‘t is me allemaal veel te dun)
  2. schelletjes salami in reepjes snijden en in de pan bakken tot ze krokant zijn (niet nodig om er olie of zo aan toe te voegen, in tegendeel: het gesmolten vet heb ik er achteraf uit gekapt)
  3. eieren klutsen met een scheut room en een pootje kaas (ik heb drie eieren genomen, gewone geraspte kaas en denk ik een 125 ml room)
  4. als de spaghetti klaar is: spoelen, uitlekken en op een zacht vuurtje terugzetten
  5. salami en roommengsel toevoegen, roeren tot het allemaal een beetje begint te stollen
  6. Goed veel peper aan toevoegen, en eventueel nog wat kaas.

Carbonara

Hey presto. Mmmmm.

Die keer dat ik naakt in de gang zat en het me niet kon schelen wie er binnen kwam

woensdag 5 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Ah ha! Made you wince.

‘t Is niet helemáál zo gegaan, maar toch een beetje. Ik kwam vanavond thuis, stapte een meter of drie, vier binnen ons huis, dropped trou, en had er geen enkel probleem mee dat om het even wie op elk gegeven moment door de voordeur naar binnen kon komen.

Ik leg mezelf uit: ons toilet staat in de gang, of beter: in de gang hebben we een jaar of tien geleden een toiletruimte gebouwd, twee-drie nieuwe muurtjes rond een toilet en een wasbak, en een gat erin om binnen en buiten te komen.

Alles wat een echt toilet nodig heeft, inclusief licht en ventilatie, op één ding na.

Een deur.

Tien. jaar. aan. een. stuk: een toilet tussen de voordeur en de keuken, waar geen deur aan zat.

Wat het dus onnoemelijk genant maakte om bezoek te ontvangen (“jaja, ga maar naar het toilet, wij zullen ondertussen heel luid babbelen dat we u niet horen”). Wat het ook heel erg spannend maakte om naar het toilet te gaan als er mensen riskeerden langs te komen (sommige naaste familie *kuch*Jean*kuch* komen bijvoorbeeld altijd binnen zonder bellen, wij-hijs!).

Maar dus niet langer. Niet langer, hoezee! Peter heeft een deur gestoken! Met zo’n echte toiletsluitknop aan de binnenkant en een mooit klink en alles!

Ha! Ha! Ha! Ha!

Ik heb van de emotie een half uur op het wc gezeten toen ik thuiskwam. Niet omdat ik moest, maar omdat ik kon.

Del.icio.us op 6 november 2008

donderdag 6 november 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

On l’a echappée belle

donderdag 6 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 20 reacties

Het zal overal wel iets zijn, tijdens zo’n campagne, maar toch… 

Mevrouw Palin wist niet dat Afrika een continent was. Oh help.

Zoals altijd: de commentaren bij de lizardoids zijn hun gewicht in goud waard. Of in stront, natuurlijk.

Geen tijd om een boom op te zetten

vrijdag 7 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Images in Drupal. Forms in Drupal. Verzin uw eigen blogpost, concludeer met “als het u zo tegensteekt, schrijf dan zélf aan die documentatie”.

Waarop ik zal antwoorden “euh wel, dat zal ik dan maar doen zeker?” en iedereen is tevreden.

Voor de rest: geen tijd wegens ik ga naar Next vanavond. Ik hoor dat @netlash er ook zal zijn, en @atog, en dat er een twunch is.

Ik ga nog eens zo hip zijn dat ik er helemaal weer onhip van word.

Of nee, dat was al het geval. Omgekeerd, dan.

Del.icio.us op 7 november 2008

vrijdag 7 november 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Vlaams Belang and National Front Leaders Caught Mocking Holocaust

zaterdag 8 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Read all about it!

If you aren’t aware of the back story, Vlaams Belang is the neo-fascist group with which some so-called “anti-jihad” bloggers insist we need to make alliances. Vlaams Belang has sponsored “anti-Islamization” conferences in Europe, attended by some well-known writers and bloggers—who then turned around and attacked and smeared LGF for refusing to be associated with these Neanderthals.

Gho. Wat zouden de mannen van Brusselsjournal dáár van maken?

Ik ben bijna in de verleiding om dat internetvod nog eens open te sleuren. Bijna.

‘t Is niet goed voor mijn gemoedsrust, ik denk dat ik het op LGF en de freepers houd.

Ai, oei

zaterdag 8 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik dacht, ik zal nog eens zagen dat mijn rug vreselijk pijn doet, wegens in een vreemd bed geslapen, en wegens ook gekookt vannamiddag.

Maar toen bedacht ik dat ik met bovenstaande paragraaf al alles geschreven heb wat daarover te vertellen is.

Behalve misschien dat het mij schrikkelijk tegensteekt, zo pijn hebben. Maar bon.

Ik heb denk ik een uur of vier geslapen vannacht, en nu ben ik doodop. Morgen meer.

Del.icio.us op 8 november 2008

zaterdag 8 november 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Weekend, Next, vrienden, en hutsepot

zondag 9 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Het is zondag, en ik besef nu pas dat het morgen en overmorgen ook nog weekend is!!

Wat een ongelooflijk fantastisch nieuws — ik was net tewege te schrijven dat elke weekend eigenlijk drie dagen zou moeten tellen, en blijkt dat dit weekend er vier telt.

Vrijdag ben ik naar de nocturne van Next geweest. Ik ben de mensen heel erg dankbaar dat ze me daar een uitnodiging voor gestuurd hebben, maar ik vrees dat ik me vooral geërgerd heb.

Speeches in potjes-Engels, een Powerpoint die ik nooit zou durven geven, afijn, niet mijn ding.

De beurs zelf is voorzien op veel (heel veel) publiek, wat met een persnocturne voor een paar honderd man een beetje een vreemd beeld geeft:

Next 2008

Next 2008

Voor de rest: veel grote grote stands met spelletjes. Geen spelletjes waar ik zat op te wachten, helaas. Of het zou Wii Music moeten geweest zijn. Dat zag er wel leutig uit (gedemonstreerd door een Kunstenaar denk ik, aan zijn uitzicht te zien, en ik denk dat ik het me wel zal kopen.

Next 2008

Een paar stands van fotomarchangs (Nikon, Canon, Panasonic). Ik werd er half aangeklampt door iemand van Nikon, die me kon bevestigen wat ik al wist: er komt binnenkort geen nieuwe macrolens van Nikon uit.

Kleine fotostands, weinig te zien.

En voor de rest: de twee “gadget”-achtige dingen heeft Luc al uitvoerig besproken. Ik zeg de twee, want ik heb er verder niet veel gezien.

Akkoord, ‘t is misschien mijn schuld om er een soort grote Engadget-Boing Boing Gadgets-achtig iets van te verwachten, maar het was dus een redelijk kouwe kermis. Herinner me dat ik dringend wat meer expectation management moet doen.

Oh ja, er stond één bak met allemaal robotjes erin, onder meer zo’n Pleo:

Next 2008

…maar dat was het dus. Jammer.

Oh, en eerste prijs meest vreemde stand gaat naar Netlog. Ik vermoed dat er de rest van de beurs voor het grote publiek allemaal pitspoezen rondliepen, maar zo was het maar weird:

Next 2008

*
*   *

Na Next zijn we gaan eten: frieten (bij Antoine? in alle geval een frietkraam met twee rijen van ettelijke tientallen meters lang), en dan gaan opeten met een Westmalle Tripel in een café waar ze aanvaardden dat men met frieten van het frietkraam binnen kwam.

En dan naar de kelder van de Belgacom Queen, met R. cocktails drinken en sigaren roken en lange gesprekken voeren waar verder geen mens iets mee te maken heeft.

En dan gaan slapen in Rhode-Saint-Genèse, waar Vlamingen chez soi zijn, en dan wakker worden in een vreemd bed en naar beneden sluipen en met de echtgenote van R. lange gesprekken voeren waar geen mens iets mee te maken heeft en Shanti de poes op haar eerste solo-verkenningen van de buitenwereld bespieden.

En tegen de middag dan naar het station (even interne paniek toen mijn portefeuille verloren leek) en naar huis en aan de hutsepot beginnen.

Sandra had de inkopen gedaan, al wat ik moest doen was kuisen en klaarmaken. Te beginnen met de groenten. Een pastinaak en een paar bieten rapen en grote ajuinen en wortelen en een groene kool en aardappelen:

Hutsepot: de groenten

Er waren geen poten meer en geen spiering, maar wel twee soorten worst en buik en lamsnek en ribbetjes en dingen:

Hutsepot: het vlees

De ajuinen geschild en in stukken in de pot, daar de bieten rapen en het vlees boven:

Hutsepot: vlees in pot

…en dan de pastinaak en de wortelen:

Hutsepot pastinaak & wortelen

De aardappelen geschild en gespoeld, en de spruiten idemditto (leve de spoelbak aan onze pompbak, trouwens: die accessoires maken het een ongelooflijk plezier om te koken in onze keuken)

Hutsepot: aardappelen

Hutsepot: spruiten

En dan de groene kool in stukjes snijden en bij de rest gooien—tegen dan geeft dat een redelijk grote stapel in de toch al redelijk grote pot die we hebben:

Hutsepot: kool

Gelukkig weet ik wat daarmee gedaan: een omgekeerde wok doet wonderen als deksel.

Hutsepot: alternatief deksel

Zo. Straks meer. Nu gaan we met de familie naar de Opera. Zelie treedt op.

Hutsepot en tarte tatin

zondag 9 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

De hutsepot van zaterdag heeft een uur of vier opgestaan zaterdag, en vanmorgen nog eens een uur of twee.

Resultaat:

Hutsepot: 't is gelijk dat het al eens opgegeten werd

Jawel: eten dat eruit ziet alsof iemand anders het al eens opgegeten had.

Maar wel bijzonder lekker, al zeg ik het zelf. Niets aangebrand, alles zo klaar als het moest zijn, het vlees zo smoutzacht dat het van de beenderen valt en dat alle vet ervantussen gesmolten is… mmm.

De uitdeling geschiedde via een tussenstation, zodat het vlees vantussen de groenten kodern gevist worden (of beter, de groenten vantussen het vlees, er zat nogal veel vlees in), en de beenderen vantussen het vlees.

Hutsepot uitdelen

O ja, daar rechtsachter op het vuur: da’s tarte tatin #2:

Hutsepot klaar

Ik ben vergeten foto’s te nemen als ze klaar waren, of eigenlijk als ik ze aan het maken was, behalve wat hieronder staat.

Maar de werkwijze is dus bijzonder eenvoudig:

  1. Appels schillen, ontklokhuizen en in vier snijden.
  2. In een pan boter smelten met bruine suiker. Hoeveel? Bwoaaf, 100 gram boter? 75 gram bruine suiker?
  3. Als de boter gesmolten is, de appelstukken erin leggen met de ronde kant naar onder:

Tatin

  1. De oven voorverwarmen, ik heb hem op 180° gezet.
  2. De pan een kwartier of twintig minuten of zo op een zacht vuur laten staan, tot de suiker gekaramelliseerd is. Ergens in het midden heb ik er nog wat suiker bovenop gestrooid.
  3. Pan in de oven steken, een kwartier of twintig minuten of zo.
  4. Pan uit oven halen, deeg over draperen en instoppen, en er wat gaatjes in prikken vanboven. (Ja, ik ben weer eens leeg geweest en ik heb weer eens deeg uit de winkel gebruikt. Kruimeldeeg deze keer, en dat viel eigenlijk beter mee dan bladerdeeg.)
  5. (Optioneel: een lekje calvados in doen en wat rozijnen.)
  6. Pan weer in over steken, een kwartier of twintig minuten of zo.

Tatin 2

  1. Uit oven halen en in warmhoudoven steken. De pan hierboven was tarte tatin #2, gemaakt in een koperen pan die in de oven mocht — tarte tatin #1 wat gemaakt in een gespecialiseerde tatinpan en zat al in de warmhoudoven:

Tatin 1

  1. Nét voor het opdienen—de taart moet nog lauw zijn—even op het vuur zetten om de karamel te doen smelten en de taart er gemakkelijk uit te krijgen.
  2. Een bord op de pan leggen, pan en bord in één beweging omkeren, taart in stukken snijden, opdienen met vanille-ijs.

Tatin & ijs

Het ziet er zeer donker uit, maar da’s omdat het donkerbruine suiker was: het was dus niét aangebrand. En de appels waren zacht, maar geen appelmoes. Zoals het zou moeten zijn, vind ik.

Del.icio.us op 9 november 2008

zondag 9 november 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Zelie in de Opera

zondag 9 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik was er ook helemaal van aangedaan, dat Zelie écht in de échte Opera écht in een écht klassiek stuk zong.

Geen vanzelfsprekend stuk, en al helemaal niet voor kinderen, vermoed ik, maar wel wijs, en goed, en grappig, en—voor ons alvast—ooooh ontroerend.

Le roi des loges

Le roi des loges

Müde

maandag 10 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Da’s nu eens altijd als ik thuis ben hé: ik zit niet op de trein en dus slaap ik niet mijn drie kwartier ‘s morgen en ‘s avonds, en dus ben ik doodmoe.

Ik denk dat ik nu maar een half uurtje mijn ogen dicht doe.

Ondertussen trouwens was mijn computer al de hele namiddag raar aan het doen: Ubuntu is een groot gemak, maar als het niet gaat zoals het zou moeten gaan, dan is het een ramp.

In casu: het geluid deed raar. Gelijk: géén geluid, behalve krrkkrrkrrkrrkrr.

Uiteindelijk heb ik de helft gedesinstalleerde en geherinstalleerd, en werkte het nog altijd niet. En toen plots wel weer.

Zucht.

Del.icio.us op 10 november 2008

maandag 10 november 2008 in Links. Permanente link | 3 reacties

Wakeman

maandag 10 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Het was daarnet nog eens Top Gear met onder meer Rick Wakeman.

Ah, Rick Wakeman. Ah, Yes.

R. Bonnek, partner in crime ter zake introduceerde me in de jaren 80 in de wondere wereld van Genesis, Jethro Tull, ELP, Yes, King Crimson, Marillion, en zo enorm veel meer.

Wakeman was natuurlijk één van de mannen van Yes–kom voor het logo en de platenhoezen, blijf voor de urenlange solo’s in eeuwenlange nummers.

Wakeman was God:

…maar het is pas veel, véél jaren later dat ik er achter kwam dat Wakeman ook verantwoordelijk was voor pakweg de piano op Life on Mars:

Magisch. Peter?

Poco moe

dinsdag 11 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

It goes to bed or else it gets the hose again.

Het half uur slaap net vóór de naaktkalender heeft niet genoeg geholpen.

Die keer dat ik Ubuntu door het venster ging smijten

dinsdag 11 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik was er helemaal tevreden van, van Ubuntu 8.04. Dat deed wat het moest doen op mijn laptop, maanden aan een stuk.

En toen heb ik de laatste versie erop gezet, 8.10 Intrepid Ibex.

Hardy Heron, Intrepid Ibex, zo gráppig maat. De volgende zijn wellicht Jolly Jumper en Killer Kiwi?

Punt is: het werkt niet meer. Draadloos netwerk weigert te werken als het niet bij ons thuis is, als hij een tijd op de screen saver staat, vind ik mijn computer terug met een vastgeroest scherm: de muis werkt wel nog, maar ik zie enkel een lege desktopachtergrond. Oh, en leukst van al: het geluid is helemaal naar de zak.

Alsa aan, Alsa af, Pulseaudio aan, Pulseaudio af, Pulseaudio herinstalleren, OSS hier, OSS daar, Pulseaudio nóg eens herinstalleren, Pulseaudio deze keer helemaal maar dan ook helemaal oblitereren en alles Alsa, nog maar eens Pulseaudio… álles heb ik geprobeerd.

En nee, ik weet van ver noch van dicht wat ik aan het doen ben. ‘t Is te zeggen: ik snap allemaal wel wat de acroniemen en zo betekenen, maar ik heb er geen idee van waarom het niet werkt. Niémand, blijkbaar: de vele tientallen “definitieve pulseaudio howto” of “sound troubleshooting redux ubuntu intrepid ibex the only one you’ll ever need” of gelijkaardige, die komen er allemaal op neer van “smijt alles eens weg, en herinstalleer het eens, en dan zou het moeten werken”.

Voor een paar mensen werkt dat, voor veel mensen werkt dat niet, en als er dan doorgevraagd wordt, eindigt het meestal met “man, I haven’t got a clue, sorry”.

De computer waarop ik het doe is een plain vanilla Dell laptop, zoals miljoenen andere mensen er ook een hebben, maar het werkt niet. Heel soms krijg ik er gekraak uit, meestal krijg ik er niets uit. Gisteren heb ik heel Ubuntu geherinstalleerd en werkte het even. Tot de volgende update.

Het laatste is dat ik zelfs geen connection meer kan leggen met de PulseAudio server. Kloterij maat, ge kunt het u niet inbeelden.

Als het kapot is, dan is het dus echt helemaal radikaal kapot, in Linux.

uwged8 #2

dinsdag 11 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

De nieuwe uwged8 staat online!

Mijn tip voor deze week:

Foxylane, en het machtige Shut Up Bitch!

We hebben weer geluid

dinsdag 11 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

…voor den tijd dat het zal duren, natuurlijk.

Ik ben er vandaag er zonder enige overdrijving zeker drie uur mee bezig geweest. Mijn humeur is, het hoeft geen betoog, beneden het vriespunt.

Komt daar nog eens bij dat ik gisteren vergeten ben om naar de quiz te gaan — gewoon vergeten, helemaal vergeten, geen enkel excuus — en ik heb zin om gewoon zó in bed te kruipen.

Eén ding goed: Anna kijkt er erg naar uit om morgen weer naar school te gaan. Maar geen idee wat het morgen gaat geven met Zelie (geen goed nieuws van dat front, namelijk).

En er zijn allemaal dingen te doen die maar niet gedaan raken, en er is vanalles en allerlei.

Meh.

Nee, niet goed bezig. Niet goed bezig du tout.

Bert Kruysmans

dinsdag 11 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Het spijt me, maar ik kan daar nu eens helemaal niet mee lachen, met die mens.

Louis de Funet?

dinsdag 11 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Mijnheer Meus, het is Funès. Met de s uitgesproken op het einde.

Een mens mag hopen dat de research voor de rest wel goed was.

Voor de rest heb ik een gloeiende hekel aan peterselie op gerechten gestrooid. Degoutant. Vuiligheid.

Del.icio.us op 11 november 2008

dinsdag 11 november 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Strangely apropos

woensdag 12 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Jahaha, het is copypaste nog eens een songtekst-tijd, die tijd wanneer alle kattenjongen veranderen in zwarte honden en koptelefoons met slechte televisie de enige remedie zijn tegen verstikkende slaapkamerplafonds.

Hey, als een mens niet al eens de tiener mag uithangen op zijn eigen weblog, waar dan wel?

Hierzie, in de categorie wedden dat geen 2% van de luisteraars ooit echt naar de tekst geluisterd hebben?, I give you een volledig op mijn huidige gemoedstoestand van toepassing zijnd liedje. Niet naar de inhoud, daar in het geheel niet van, maar wel naar het gevoel:

Another suburban family morning
Grandmother screaming at the wall
We have to shout above the din of our Rice Krispies
We can’t hear anything at all
Mother chants her litany of boredom and frustration
But we know all the suicides are fake
Daddy only stares into the distance
There’s only so much more that he can take
Many miles away something crawls from the slime
At the bottom of a dark Scottish lake

Another industrial ugly morning
The factory belches filth into the sky
He walks unhindered through the picket lines today
He doesn’t think to wonder why
The secretaries pout and preen like cheap tarts in a red light street
But all he ever thinks to do is watch
And every single meeting with his so called superior
Is a humiliating kick in the crotch
Many miles away something crawls to the surface
Of a dark Scottish Loch

Another working day has ended
Only the rush-hour hell to face
Packed like lemmings into shiny metal boxes
Contestants in a suicidal race
Daddy grips the wheel and stares alone into the distance
He knows that something somewhere has to break
He sees the family home now looming in his headlights
The pain upstairs that makes his eyeballs ache
Many miles away there’s a shadow on the door
Of a cottage by the shore
Of a dark Scottish lake
Many miles away

Ach, misschien is het morgenavond allemaal over. Seriously doubt it, but still. Things fall apart; the centre cannot hold, weetwel.

Dat, en het doet pijn als ik adem.

Seu

woensdag 12 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

“Had Seu Jorge not recorded my songs acoustically in Portuguese I would never have heard this new level of beauty which he has imbued them with.”

Site van het Jaar 2008

woensdag 12 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Ik sta ook in die lijst, maar vergeet dat.

Stem Ishku.

update Hold the press! Drie stemmen mogelijk! Stem ook Tales from the Crib en Lamazone!

update update En natuurlijk stemmen op Gentblogt, natuurlijk. Dat spreekt voor zich.

Premier Leterme liegt

woensdag 12 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Hm. Een zittend Europees commissaris zegt onomwonden dat een zittend premier van een land liegt.

Dat is onkies, toch?. Op dat niveau spreekt men niet in die taal, nee?

“Ik denk dat mijnheer Leterme zicht vergist” zou al bijzonder, bijzonder straf geweest zijn, maar “Wat de minister-president van België gezegd heeft [...] is een leugen”?

Dat is redelijk beyond the diplomatic pale.

Ik heb het niet voor mevrouw Kroes, maar misschien is het wel eens goed dat er dergelijke klare taal gesproken wordt?

Allemaal tope tegare: wie gelooft die mensen nog?

Del.icio.us op 12 november 2008

woensdag 12 november 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Wijvenfilm op woensdag

woensdag 12 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Oh, ‘t was nog eens een echte bleitfilm, Just Like Heaven. Wijvenfilm en al, maar: die goed afloopt! Hoera!

Niet zo goed als Truly Madly Deeply, maar: hij loopt wel goed af. Ik heb mijn bleitfilms eigenlijk veel liever als ze helemaal afgesloten schoon aflopen.

He he.

Campaign 2008

woensdag 12 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Van ganser harte aangeraden: Newsweek’s behind the scenes van de verkiezingscampagne.

‘t Is even lezen, maar geheel de moeite.

Ch. 1: Barack Obama: How He Did It

Ch. 2: John McCain: Back From the Dead?

Ch. 3: The Long Clinton-Obama Siege

Ch. 4: McCain Camp Retools, Targets Obama

Ch. 5: Obama Sweats the Clintons, McCain Gambles on Palin

Ch. 6: Battling it Out in the Great Debates

Ch. 7: The Final Days

Fucking NMBS

donderdag 13 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 54 reacties

Ik zou hier kunnen beginnen met een disclaimer dat ik de mensen op het terrein niets verwijt omdat zij ook maar de regels volgen of zo, maar nee.

Ik ben kwaad, godverdomme.

De context: ik heb geen rijbewijs en dus verplaats ik me overal van en naar met het openbaar vervoer. Ik heb al sinds jaar en dag een treinabonnement. Jaren aan een stuk telkens voor een maand, sinds twee jaar een jaarabonnement Brussel-Gent.

De 29ste was ik mijn portefeuille thuis vergeten. Ik waarschuw de controleur, die mij na al die tijd toch ondertussen wel al zou mogen herkennen–ik zit altijd op dezelfde trein in dezelfde wagon op dezelfde plaats–als ik de trein opstap

Het was de eerste keer dat het mij overkwam, dit jaar, dat ik mijn abonnement niet mee had. Ik krijg een papiertje waarmee ik het allemaal kan regelen in Gent-Dampoort.

De volgende donderdag zit ik op de trein Brussel-Gent, net vóór Gentbrugge, komt nog zo’n controleur die ik al een eeuwigheid ken langs, en zegt de man me behoorlijk onvriendelijk, voor een volle trein, dat mijn abonnement dus wel verlopen is hé meneer.

Verlopen? Serieus? God ja, inderdaad: het is geldig van 6/11/2007 tot 5/11/2008, en we zijn vandaag 6/11/2008.

– Het spijt me, ik zal het binnen een minuut of tien meteen vernieuwen meneer. Ik was het gewoon compleet uit het oog verloren — dat komt er van, zo’n jaarabonnement, een mens denkt er niet meer aan hé.

– Nee meneer, daar kan ik het niet bij laten. Papieren alstublieft. En ik moet het strookje van het abonnement ook inhouden, kunt u dat er even uithalen?

Kijk, op zo’n moment krijg ik het dus. Die kerel ziet mij alle dagen, ik heb in mijn portefeuille twee jaarabonnementen zitten en maandabonnementen die onafgebroken teruggaan tot begin de jaren 2000, daarnaast heb ik een fortuin aan rittenkaarten zitten van als ik naar Antwerpen ga werken of naar Leuven. En we zijn ondertussen in Gentbrugge, binnen vier minuten sta ik in het station waar ik toch al van plan was mijn jaarabonnement te vernieuwen.

Maar de kerel is onverbiddelijk, en houdt de hele trein op terwijl hij al mijn gegevens moeizaam overtypt in zijn draagbare computer, waar hij me minuten later een lange worst papier uitdraait.

Ik, aan de Dampoort, uiterlijk kalm maar innerlijk ziedend, naar de balie. Een kwartier wachten, en dan mijn rolletje papier afgegeven aan de meneer achter het glas.

Correctie, mijn twee rolletjes papier: dat van de vorige keer ook, toen ik mijn portefeuille vergeten was.

De kerel tikt al even moeizaam mijn gegevens over: computer says no.

Opnieuw.

Computer says no.

– Wanneer is dat voorgevallen meneer?

(houdt zich in om uit te vliegen dat het op uw FUCKING papier staat waar en wanneer, kloothommel!, antwoordt:) Zonet, meneer, in de buurt van Gentbrugge.

– Oh, maar dan zal het nog niet in het systeem zitten hé meneer. Ge zult later eens moeten terugkomen.

Godverdomme, denk ik in mezelf, maar ik zwijg gelijk de goede Belg die ik ben, en ik koop me braafjes een nieuw jaarabonnement.

Dat was donderdagavond. Vrijdag heb ik thuis gewerkt, maandag en dinsdag was het vakantie, woensdag ben ik het vergeten, vandaag sta ik opnieuw aan het loket.

De vrouw achter het loket zat er overduidelijk niet voor haar plezier. Ik geef ze opnieuw mijn twee papiertjes. Het eerste, dat van de vergeten portefeuille, bekijkt ze met een half oog en het kan zijn dat ik me vergis maar ik las er een mengeling van walging en misprijzen in toen ze mij toebeet:

– De 29ste? Dat is meer dan twee weken geleden! Twee weken! Hierzie! (smijt het papier terug naar mij door de sleuf in het glas) Ge gaat u aan een dossier in uw boîte mogen verwachten. En wat is dat ander?

Ondertussen vormt er zich een rij achter mij. Ik probeer vriendelijk te zijn, uiteindelijk kan zij er niets aan doen, en ik begin uit te leggen dat het een abonnement was dat net die dag verlopen was, en dat het niet gelukt was om het te regelen de dag zelf, omdat het niet in het systeem zat.

– ‘t Is wreed hé mevrouw, waar ze u allemaal mee lastig vallen? Ze hadden mij beter een waarschuwing gegeven, nu ben ik hier gewoon uw tijd aan het verdoen voor niets.

Ze luistert niet, waarom zou ze ook? Een onderhoudswerker die aan het loket stond te keuvelen sympathiseert met mij, dat het tegenwoordig wreed is.

Ik zeg dat ik het inderdaad wat erg vind, met mijn abonnementen en NMBS-klant-zijn up the wazoo, dat ik behandeld word als een boef en een oplichter. Terwijl ik elke dag gasten op de trein zie die hun rittenkaart of go-pass pas bovenhalen als ze een controleur zien.

En als de controleur het ziet, dan krijgen die gasten nauwelijks een opmerking — terwijl het voor iedereen duidelijk is dat als de controleur niet was langsgekomen, zij gewoon zwart zouden gereden hebben. Elke dag roulette spelen, noem ik dat.

Maar bon, ondertussen was de computer aan de andere kant van het loket er uit geraakt, en de mevrouw dus ook.

– Veertien euro negentig.

– Wát?

– Veertien euro negentig.

– En voor wat is dat dan precies? Omdat mijn abonnement niet op tijd verlengd was? Ik heb speciaal die avond zelf mijn abonnement een dag vroeger doen beginnen!

– Veertien euro negentig, als de computer dat zegt dan is er niets aan te doen.

– Ik zou veertien euro negentig boete moeten betalen als ik mijn abonnement niet verlengd zou hebben, maar ik heb mijn abonnement verlengd, en ik heb enkel een waarschuwing gehad van die controleur!

– Veertien euro negentig meneer.

Ik heb mijn papier teruggevraagd, en ik ga een boze brief schrijven aan de NMBS.

Ik ga géén vijftien euro betalen omdat ik een halve dag achteraf geregulariseerd met een verlopen abonnement gereisd heb.

En nog minder dat ik een extra boete ga betalen voor een dossier dat ik nog mag verwachten omdat ik zogezegd twee weken zou gewacht hebben om aan te tonen dat ik wel degelijk een abonnement had.

Het is hun schuld dat mijn papieren niet behandeld zijn op 6 november.

Fucking hun trouwste klanten worden het slechtst behandeld.

Del.icio.us op 13 november 2008

donderdag 13 november 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Twitterank en u

vrijdag 14 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 15 reacties

Hoeveel naaktfoto’s van uw familie worden er via GMail verstuurd?? Vul uw e-mailadres en wachtwoord in en ontdek het nu!!

.

.

.

Stom, juist?

Ik bedoel, hoe achterlijk kan iemand zijn om zijn emailadres en wachtwoord in te vullen op een wildvreemde pagina?

Wel: ik garandeer u dat ik een resem adressen binnen ga krijgen.

Phishing, heet zoiets. Achterlijk en kinderlijk en belachelijk doorzichtig phishing, hierboven, maar toch: phishing.

Doen alsof ik gevoelige gegevens nodig heb om iets anders te weten te komen, en hoplaboem, uw account is gecompromitteerd, ik heb uw loginnaam en wachtwoord, ik kan doen alsof ik u ben, ik kan uw adresboek downloaden, bestellingen plaatsen in uw naam, dingen te weten komen van uw vrienden, allerlei.

Het is ontstellend te zien hoe gemakkelijk mensen tegenwoordig gevoelige gegevens doorgeven aan wildvreemden. In het echt ook, natuurlijk–in een groot bedrijf bellen naar de eerste de beste wildvreemde: “Hallo, Johan Vereecken van ICT hier. Ik zie een ticket openstaan op uw PC, kunt u hem even delen? … gewoon op de ‘share’-knop onderaan rechts duwen mevrouw. … tiens, geen knop, da’s vreemd. Wat is uw accountnaam? OK, even nakijken… vreemd. Het systeem vindt u precies niet. Ik zal op een andere manier proberen. Wat was uw wachtwoord alstublieft?” — gegarandeerd prijs.

Maar op het internet, waar het goed is als 0.01% van de mensen erin trapt? Allerlei toestanden die telkens een naam en wachtwoord vragen, en geen mens natuurlijk die voor elk van die dingen een aparte naam en een apart wachtwoord gebruikt. Of tooltjes die gebruikt worden om naar Flickr te uploaden, uw mail na te kijken, uw blog te onderhouden… en geen mens die er zeker van is wat er met die persoonlijke gegevens gebeurt.

Onlangs kwam het redelijk pijnlijk aan de orde door Twitterank, een ding dat Twittergebruikers een nietszeggend cijfer teruggaf, op voorwaarde dat ze hun naam en wachtwoord overhandigden.

Dit is een screenshot [via] van de broncode van de Twitterank-pagina, sindsdien aangepast:

1000017

Ik wil de computerexperten hier te lande geen eten geven die erin getrapt zijn.

De regel is nochtans heel erg eenvoudig: geef nooit uw naam en wachtwoord voor een website of dienst aan iemand of iets anders dan die website of dienst.

Als een Facebookapplicatie of Flickr-ding of, jawel, Twitter-ding, u om uw wachtwoord vragen, dan zijn ze verkeerd bezeig. Al die moderne applicaties hebben een API om dergelijke nonsens te vermijden.

(Jaja, ondertussen zegt de man dat het allemaal maar om te lachen was en zo. He would say that, wouldn’t he? Ik zou ook niet graag een advokatenbrief in mijn brievenbus krijgen.)

Uitgeslapen op het werk

vrijdag 14 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

‘t Was helemaal in orde vanmorgen: treinongeluk ergens in Diegem, en dus problemen.

Ik moest in Leuven zijn, maar daar reden ze maar op één spoor, wat blijkbaar wou zeggen dat de trein he-le-maal rond Leuven moest rijden: hij heeft er een uur over gedaan, gewoon.

Machtig!

Ik had mijn kussen mee, en ik heb dus niet één maar twee uur kunnen slapen vanmorgen voor ik begon te werken.

World Diabetes Day

vrijdag 14 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Check it out!

Gravensteen

Een foto van mij, haha!

Voor wie ook wil: snel naar buiten gaan! Wie weet zijn er in uw buurt ook gebouwen blauw opgelicht!

Mmm Sharleen Spiteri

zaterdag 15 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik zit met open mond te kijken naar Children in Need op BBC.

Sharleen Spiteri treedt op. De internetten zeggen mij dat ze 41 is, maar ze is nog geen haar veranderd. Ze ziet er nog altijd uit als het fotootje van 4 op 5 centimeter uit HUMO waar ik bijna twintig jaar geleden op verliefd werd.

Freaky, man.

Iets later in het programma kwam Enya zingen. Zij is al lang geen maiden meer, en al is ze machtig goed geconserveerd, ze is toch wel definitief voorbij mother en op weg naar hag.

Ook dat is freaky.

Mrawfthgn?

zaterdag 15 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Cathulhu.

Del.icio.us op 15 november 2008

zaterdag 15 november 2008 in Links. Permanente link | 4 reacties

On a mangé trop de bonbons!

zaterdag 15 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

We zouden dringend wat meer films van de kinderen moeten doen.

Del.icio.us op 16 november 2008

zondag 16 november 2008 in Links. Permanente link | Eén reactie

Suprême Pepper – mijn weblog verhoerd voor geld!

zondag 16 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Ergens begin september had ik een online bevraging over betalende blogposts ingevuld. Eén van de vragen was of ik bereid zou zijn om er te plaatsen, betalende blogposts (waarmee vermoed ik bedoeld werd blogposts waarvoor ik geld kreeg, niet blogposts die in hun eigen kost en inwoon zouden voorzien).

Het moet zijn dat ik “ja” geantwoord had (I’ll try anything once, me), want een maand later kreeg ik een mail van Tom Michiels, de Man Achter Het Ding, dat het met een maandje uitgesteld zou worden.

Ik was het eerlijk gezegd tegen dan al vergeten, maar hey, geen enkel probleem dus. En kijk: een maand later zat inderdaad een mail-met-instructies in de brievenbus.

Op een drafje.


Onderzoek

Het gaat om een onderzoek. Pro bono, voor de wetenschap of voor QueroMedia, het bedrijf waar Tom Michiels Marketing Manager voor is, ik heb er geen idee van.

(vrrrr vrrr zrrrz zrrzz)

(tiens, wat zou dat geluid zijn?)

(brrrzzzz zzzrrrrrrzzzzr)

(oh, het zijn al die would be citizen journalists die zich bij gebrek aan graf als een bromtol in hun bureaustoel omkeren, dat ik niet doorgevraagd heb en erachter gegaan ben, dat ik niet weet wat het is en dat ik mij zomaar laat gebruiken.)

(mmzzrrrr rrzzzr)

(gasten: zwijgt. doe ‘t zelf, als het u zo interesseert. en trouwens: het staat allemaal in een FAQ op het interweb, ge hadt maar moeten doorlezen tot op het einde van de blogpost.)

Mmm… waar waren we? Ah juist. Onderzoek.… oei. Helemaal verkeerd: ik zie net bij het herlezen van Tom’s mail dat het online moest vóór vrijdag 14 november. Tja, sorry. Ik ben niet tot bij een Quick geraakt vóór dan.

Bij deze alsnog, ‘t is te hopen dat ik er nog voor betaald word!

 
Vormvereisten

Eén: een blogpost schrijven die ergens Quick’n’Toast of Suprême Pepper vermeldde. Zo, bijvoorbeeld:

Suprême Pepper. Jaja.

Twee: de hyperlink naar de website van Quick ergens in de blogpost verwerken. Kijkt:

Quicktegij niet, g’een hebt gij niet.

Drie: Onderaan de blogpost een stukje HTML-code zetten. Zie onderaan om dat stukje te checken.

 
Wat schuift dat?

Niet veel, vrees ik. Ik krijg er 25 euro, als ik niet vergeet mijn rekeningnummer door te sturen.

En als ik een kasticket kan inscannen met daarop een rekening voor één van de te bespreken hamburgers, dan krijg ik nog een 7 euro bij (niet duidelijk of dat zven fysieke euro’s zijn, of een bon voor zo’n Menu bij de Quick — andermaal, te leeg geweest om het te vragen).

 
Sop / kool?

Oftewel: zou ik dit doen, als het Voor Techt was, as opposed to Voor De Wetenschap En Voor Iemand Die Het Vriendelijk Gevraagd heeft?

Um, nee. Niet voor dit bedrag. En niet voor hamburgers. Ik ben wel bereid om geld te aanvaarden om over dingen te schrijven, maar dan wel op een aantal voorwaarden:

  • Dat het met open vizier gebeurt: ik weet duidelijk voor wie en voor wat ik het doe. Hier is het behoorlijk helder wat en waarom: tien op tien.
  • Dat ik me niet op voorhand moet engageren om alle “opdrachten” te aanvaarden. Bij de mannen van Adhese bijvoorbeeld krijg je telkens de kans om ene campagne te weigeren — en ik heb dat al gedaan ook, als het me te ver gaat. Flash-toepassingen die de hele pagina overnemen, zoals met de kauwgomreclame onlangs bijvoorbeeld.
  • Dat het de moeite waard is. Als het om dingen gaat die me niet interesseren, zullen ze al met veel geld moeten afkomen. Als het gaat om dingen die me wél interesseren, dan heb ik hoegenaamd geen geld nodig. De andere helft van het testpubliek voor deze actie kreeg een opdracht om iets over Endallah te schrijven, een vereniging die opgestart werd naar aanleiding van het overlijden van Mats — zes maand oud, kanker — en die zich bezighoudt met duurzame ontwikkelingsprojecten in Tanzania. Daar zou ik geld voor geven, om erover te schrijven.

Um. Maar het ging dus over de suprême pepper.

Ik herinner me dat ding van jaren geleden: het heeft een tijd op het Quick-menu gestaan en ik at dat eigenlijk wel graag, en toen was het plots verdwenen.

Toen we daarnet van Plopsaland terugkwamen, zijn we langs de Quick in Sint-Denijs gepasseerd, en hebben we van de nood een deugd gemaakt: allemaal de drive-in binnen, de gebruikelijke verwarring terwijl iedereen beslist wat hij/zij moet hebben, het over en weer geroep over de microfoon, het zwijgt! en dan het nee mevrouw, ‘t was tegen de kinderen, en dan het wat was dat laatste?

We zijn buitengereden met een suprême pepper en een giant en een milkshake aardbeien voor Sandra en mezelf, nog een slaatje voor Sandra extra (veel ongezond eten + een slaatje maakt het geheel gezonder, is de theorie, denk ik), van die magic boxen met chicken dips voor de jongste twee, en van die nieuwe tienermagicboxen voor de oudste twee, ook met chicken dips.

En een extra suprême pepper om te ontleden:

Supreme pepper Supreme pepper

Eigenlijk echt wel heel lekker, die suprême pepper. De ingrediënten, van onder naar boven, voor zover ik ze kon reconstrueren aan de hand van een suprême pepper die al een kwartier had liggen zooien:

Supreme pepper

Een broodje, daarop een vierkant schelletje kaas, daarop vlees, daarop weer een schelletje kaas, daarop sla, daarop drie rondjes tomaat, daarop een kwak pikante pepersaus, en daabovenop een broodje.

Het succes van de suprême pepper, trouwens, denk ik, is iets dat ze in de reclamefoto’s niet tonen. Op alle reclamefoto’s hangen die tomaten over de rand van de hamburger naar buiten, maar in het echt zitten ze knus in het midden.

Men begint dus te eten aan een “gewone” hamburger: brood en lauw vlees en wat gesmolten kaas en plusminus nog niet verlepte sla. En dan komt men aan het midden, waar het vlees nog op zijn warmst is, én waar ook nog eens lauwe maar relatief pikante saus zit. En tussen tussen die warme hamburger en de lauwe saus zitten koele en verfrissende tomaten.

De tomaten en de saus houden elkaar nét in evenwicht, zowel qua smaak als qua pikantigheid. Het wordt bijna een soort sauce choron-achtig iets, maar dan met meer peper.

Good stuff, me dunkt.

Vers gegeten, dus net klaargemaakt en zo opgegeten, vind ik de hamburgers van bij de Quick — toch zeker de onvolprezen Giant maar ook de suprême pepper — zonder enige vorm van ironie trouwens écht culinair dik in orde.

Pas op, hier volgt een mededeling die ik er moest inzetten om de regels te volgen:

this blog post is an experiment by uMarket.it

Herfst in Plopsaland

zondag 16 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Hierzie, arty farty slideshow over de herfst:

Die 30mm f/1.4 moest dringend nog eens van stal gehaald worden, namelijk.

Herfst in Plopsaland (ii)

maandag 17 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Louis met zijn rode muts:

Louis

Anna in haar mantelpakje-met-hoed:

Anna

Met een kar waar ze soms met meer dan één in kropen:

Zelie, Anna en Jan in kar

Praktisch overal op gezeten:

Vliegfietsen

Zelie en Louis op de vleermuizen

En tot het bijna helemaal donker was:

Theekopjes

Avond over het Piratendorp

Ik was ziek, doorweekt, verkleumd, ik had hoofdpijn, rugpijn en een blaasontsteking. Voor de rest was het wel wijs. :)

Plopsaland, plein

Meer foto’s op Flickrdr.

Stresskonijn

maandag 17 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Morgen moet ik om 9u ergens op een industrieterrein in Zaventem zijn.

Trein tot Brussel Nationaal Luchthaven, en dan de ferrybus die om het kwartier het hele terrein aandoet, zegt collega één.

Trein tot Diegem en dan een kwartiertje te voet, zegt collega twee.

Stressen en met ruim met een uur speling veel te vroeg vertrekken, zegt bibi.

Allez dan. ‘t Zal de trein van 6u52 aan de Dampoort zijn, en dan die van 7u01 naar Landen, aan Gent-Sint-Pieters. Die om 8u08 in Brussel-Nat-Luchthaven toekomt, maar waar er wel de boodschap “Aantal vrije zitplaatsen mogelijk beperkt door grote drukte” bij staat.

Zucht.

Wakker om 6u15, dus. En dan de trein en de shuttle.

Alhoewel… als het dichtbij genoeg is, kan ik denk ik wel te voet gaan. Of anders neem ik een taxi.

Mja. Strak plan.

Stresskonijn ii

maandag 17 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

In slaap gevallen om 3u of zo. Wekker om 6u. Trein om ergens rond kwart voor zes van Gent Dampoort naar Gent Sint-Pieters.

Trein om 7u15 naar Landen. Aantal vrije zitplaatsen mogelijk beperkt door grote drukte?

No shit, Sherlock. De trein zat al bomvol pendelaars. Die werden in Gent vervoegd door een paar busladingen Ierse en Engelse toeristen die naar huis wilden reizen.

Oh, en had ik ik gezegd dat de trein wegens defekt vertraging had? En dat er in plaats van de voorziene twaalf wagons maar negen waren? En dat hij op weg naar Zaventem onvoorzien trager moest rijden?

Resultaat: in plaats van om 8u08 in de luchthaven te zijn, stond ik om 8u59 aan de uitgang van de luchthaven. Een busje zoeken? Te voet gaan? Never mind that shit: bellen naar de klant dat ik wat later zal zijn, en een taxi genomen.

De taxi heeft er een minuut of drie over gedaan: de klant was volgens de GPS in mijn GSM minder dan twee kilometer verwijderd van de uitgang van Zaventem, maar over mijn dood lijk dat ik daar wat zou lopen dwalen over een industrieterrein in volle verbouwing en zonde straatnamen in zicht, met een GPS die in Brussel zó al lastig doet.

Afijn, met een beetje retard toegekomen, en alsnog mijn werk gedaan. Vreselijk wijs werk, trouwens, maar mijn NDA is ook vreselijk bindend.

Zo. En voor de toekomst weet ik het dus: het is het station van Zaventem-Dorp dat ik best neem.

Del.icio.us op 17 november 2008

maandag 17 november 2008 in Links. Permanente link | Eén reactie

Faceboekforummailinglist awoert

dinsdag 18 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 23 reacties

Ik werd uitgenodigd om mee te doen aan een project. Zoiets dat verschillende maanden zal duren, en waar een groep mensen (geen idee hoe groot die groep zal zijn, ik vermoed ergens 10 actieve mensen en 30 of zo in totaal) samen gaan werken in min of meer los verband.

Dat ze graag wisten of ik mee wou doen, want dan zouden ze me aan de (gesloten) Facebookgroep toevoegen.

Euh… wat?

Communiceren via een Facebookgroep, wat krijgen we nu in ‘s hemelsnaam? Wat is er verkeerd met een mailinglijst?

Ik heb zó eigenlijk al minder zin om mee te doen, verdorie. ‘t Is misschien de oude reactionair in mij, maar ik heb eigenlijk negatief goesting om naar een commerciële website te gaan waar er nog honderd man of zo mij hun hoogstpersoonlijke zombie willen maken, waar ik te pas en vooral te onpas word lastig gevallen met zever die mij niet interesseert, waar iedereen zowat iedereen met een “cause” wil warm maken voor vanalles, waar ik belaagd word om “vriend” te worden met mensen tot ik uiteindelijk in een vlaag van laat mijn hoofd met grust iedereen op de lijst accepteer, en dan “beloond” word met parels van eloquentie als “hahahaaaa fuck die thread is briljant. trane in mijn oge man :’) xD” van mensen die ik van haar noch van pluimen ken, maar die wel blijken 37 “vrienden” gemeenschappelijk te hebben met mij.

Grmbl.

Ik heb het denk ik nu eigenlijk wel definitief gehád, met die hele Facebook.

Het is allemaal zo tienerachtig krampachtig, zo angst-ridden “ge ziet mij toch nog graag hé, pookt mij keer dat ik weet dat ge nog weet hoe mijn avatar eruit ziet”, zo kunstmatig happy happy, zo dwangmatig hokjesdenken. En als er niet genoeg hokjes zijn, hell, dan maken we er gewoon zélf nog twintig bij! Ik ben tégen het afschaffen van heupflessen in het leger en vóór het behoud van Het Gebed Zonder Eind! Vóór Monsanto en tegen Ethisch Beleggen! Of nee! Omgekeerd! Of nee! In welke groep zitten er meer potentiële nieuwe “vrienden”?

Vandaag kwam het onding twee keer ter sprake: één keer voor dat ding hierboven dus, en één keer omdat er ergens een groep zou zijn (of Clan? of is dat Netlogees? of Vi.be-taal?) waar ik administrator van ben en dat die gebruikt zou moeten worden voor promotie.

Ik háát promotie via Facebook. Dergelijke kul hebben we allemaal al ontvangen, ongetwijfeld:

Schmurz invited you to “Groot Evenement allemaal komen” on Sunday, November 30 at 8:00pm.

Schmurz says, “iedereen welkom op de instuif hopelijk tot dan!!”

Event: Instuif
  “instuif van mijn nieuwe stekkie lolol”
What: Club Party

To see more details and RSVP, follow the link below: http://www.facebook.com/n/?event

Thanks,
The Facebook Team

Als ik zou moeten optellen hoeveel van dergelijk knullige, lamme, onpersoonlijker-men-kan-niet-meer, uiteindelijk op het belachelijke af degoutante ondingen ik in mijn mailbox gekregen heb,  ik zou een eind bezig zijn.

Maar tegenwoordig is dat dus voor enorm veel zaken de enige manier waarop mensen uitgenodigd worden. Beseffen die pipo’s dan niet hoe klotig en kil zulke dingen overkomen?

In de jaren 70 deden ze tenminsten nog een poging om er iets persoonlijks van te maken, dat min of meer in één taal geschreven was.

Ja, ook U, Vuilsteeck VOORNAAM, hebt een prÿs gewoonen!! U kant samen met U man, beeste mevrouw VOORNAAM een cruise op de Nile gewinnen als U deze Coupon ingevult!! Wij hopen het plezier U terug te horen, mevrouw Vuilsteeck VOORNAAM!! en U wacht niet hopelÿk te lang!!

*
*   *

En oh kijk trouwens, on-topic maar slechts nauwelijks: ik val nog nét binnen de top tien meest invloedrijke personen in de Belgische Sociale Media, volgens Bruno.

Invloedrijke personen in de Belgische Sociale Media, ik kan er mij nauwelijks een beeld bij vormen. Mensen met veel valse virtuele vrienden of zo?

Ik scoor slechte punten (4/10, Clo Willaert, Robin Wauters, Bart De Waele en Kris Hoet scoren 10/10) omdat ik minder mensen die ik eigenlijk niet ken op LinkedIn heb lastig gevallen om vriendjes te worden.

En ik scoor ook slecht (3/10, Robin Wauters 10/10) omdat ik niet genoeg microblog op Twitter.

Maar het slechtst van al (2/10, Clo Willaerts 10/10) scoor ik op Facebook, omdat ik er veel te weinig totale vreemden heb lastig gevallen.  Houd van mij! Houd van mij! Schenk mij aandacht! Ik ben uw vriend! Ik Geloof in uw Zaak! Echt waar! Hier: een virtuele pint bier om in uw virtueel hoofd te gieten!

*
*   *

Gnn. Of misschien is het gewoon omdat ik te weinig geslapen heb, natuurlijk. Maar ik blijf Facebook vies vinden.

Del.icio.us op 18 november 2008

dinsdag 18 november 2008 in Links. Permanente link | Eén reactie

Inhaalslaap

woensdag 19 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik hoop van ganser harte dat de trein morgen een uur of zo vertraging heeft, en vrijdag ook, ‘s morgens én ‘s avonds.

Vooral ‘s morgens, eigenlijk.

Wegens vannacht twee en half uur geslapen, gisterennacht drie en de nacht daarvoor ook drie.

Een geluk dat het om dingen te doen was die ik graag deed, maar toch: ik heb mijn inhaalslaap op de trein hard nodig. Ik zou niet weten wat ik zonder moest doen.

En kijk: vanavond zal het al niet waar zijn. Vergadering te Brussel, voor voornoemd project-met-gesloten-Facebook.

Iek zaan ies beniefd. Het zullen de volgende weken en maanden maak of breek-weken en -maanden zijn, denk ik zo.

Oehoeh, cryptisch!

Del.icio.us op 19 november 2008

woensdag 19 november 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Del.icio.us op 20 november 2008

donderdag 20 november 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Zzzz

donderdag 20 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Okay: gecrashd. Ik heb denk ik al een uur of drie geslapen in de zetel.

Great! Morgen uitgeslapen nog eens op de trein slapen en dan naar de klant van maandag. Hoera!

Opkuis op de competuter

vrijdag 21 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Er is nog 77,5 gigabyte vrij van de 465 gigabyte op mijn C-schijf, en 65,5 van de 465 op mijn D-schijf.

Dat is belachelijk weinig, vind ik. Vooral omdat het grootste deel van mijn muziek en foto’s en video’s (high definition is miserie!) op andere schijven staan.

Het is denk ik vooral achtergebleven brol van allerlei installaties. Geen zin om alles van nul af aan te herinstalleren, dus dan maar de tweedebeste optie: Revo Uninstaller in gang gesleurd, en er met de grove borstel door gaan.

Op dit moment staan er 336 programma’s geïnstalleerd. Benieuwd wat het morgen nog zal zijn.

Del.icio.us op 21 november 2008

vrijdag 21 november 2008 in Links. Permanente link | Eén reactie

Promote / remove – tot zover SEO?

zaterdag 22 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Het is eigenlijk wel grappig: ik kom de laatste tijd redelijk wat mensen tegen die heel erg blij zijn dat ze heel erg hoog scoren bij Google.

Kijk maar, zeggen ze: ik geef dit en dit woord in, en ik kom op mijn eigen site uit! Of als ik dat en dat ingeef, dan kom ik ook op mijn site terecht!

…tot ze uitloggen uit hun Google account, en ze plots geen gepersonaliseerde resultaten meer krijgen.

Oh, zeggen ze dan, we zijn teruggezakt. Maar we staan wél nog op de eerste pagina!

…tot ze Google gebruiken vanop een andere locatie, bijvoorbeeld.

Want Google doet alsmaar meer zijn best om u een plezier te doen: resultaten uit uw eigen regio, resultaten die lijken op websites waar de zoeker al naartoe geweest is, resultaten die lijken op resultaten waar al op geklikt is, etcetera, etcetera.

Die Search Engine Opmisation, ‘t is wel wat. Ik houd er mij al láng niet meer mee bezig, wegens (a) ook wel betere dingen te doen hebben dan achter de vodden van Google te lopen en vooral (b) het vertrouwen dat goede inhoud altijd wel zal bovendrijven. Maar zouden er nu in SEO-land panikeerders rondlopen?

Ik zag net—het kan zijn dat het al lang zo is—dat ik in Google nu ook manueel kan zeggen welke resultaten ik goed vind en welke resultaten ik niet meer wil zien:

Zohar

Een icoontje om te promoten, en een icoontje om te removen.

Al die mensen die via valselijke SEO hun website bovenaan de resultaten gekregen hebben, zijn er dus aan voor de moeite?

Ja en nee, natuurlijk. De allerbeste manier om bovenaan de zoekresultaten te komen blijft uiteraard nog altijd eenvoudige omkoping:

Zohar2

Betaal gewoon wat geld aan Google, en alles komt in orde.

update ik zou beter eerst eens kijken op het internet. De rangschikking van de zoekresultaten heeft enkel invloed op mijn eigen resultaatvolgorde. Redelijk compleet nutteloos, dus.

Pushing Daisies pushing daisies

zaterdag 22 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

‘t Is ermee gedaan. Gedaan, onherroepelijk gedaan. De laatste aflevering van Pushing Daisies was de laatste ooit.

Pushing-daisies

Zo spijtig.

The pie maker en zijn overleden jeugdliefde, Chi McBride in de rol van zijn leven als breiende pop-up book makende private eye, elke aflevering hopen dat Olive nog eens in zingen uitbarst, de twee vroeger synchroon zwemmende tantes… zucht.

En zeggen dat er zoveel cliffhangende plotlijnen zijn. En dat het écht zo goed was.

Alweer een goeie serie die aan de kant geschoven wordt, terwijl er zoveel kul gemaakt wordt en jaargang na jaargang blijft gemaakt worden — de wet van de kijkcijfers, ‘t is vurtigheid.

Pushing Daisies, muziekjes

zaterdag 22 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Oh zo jammer, van Pushing Daisies.

Kst almal kr rap mn kltn mt uldr gezvr

zaterdag 22 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Zegt Robin Wauters in een commentaar alhier:

Nee ‘t is nog ni zo lang in voegen

Oooooh manneken, daar kan ik nu eens zó nijdig van worden!

Een volwassen mannemens die van dat ergerlijke taaltje bezigt. Jong volk—het soort dat een jaar of twee geleden Tokio Hotel (Tokio Hotel godbetert! die zijn zo 2006 maat!) goed vond—gebruikt het blijkbaar om op het internet en dergelijke met elkaar te spreken.

Het vreemde is dat ze dat blijkbaar als een récht zien, als bewuste rebellie, als een echt persoonlijke uitdrukking van hun jong-zijn. Stel ze de vraag waarom ze niet in gewoon leesbare en begrijpbare taal schrijven, en ze gaan meteen heftig in de verdediging.

Maar dan wel in de zin van “gy zy gwn ne hater kant mij schele maja”, of zo.

Hun goed recht, die jonge mensen, maar ze moeten van mij niet verwachten dat ik mijn taal aan het medium ga aanpassen.

Ik mag nog met verkleumde vingers in de smeltende sneeuw aan een GSM met een draaischijf staan, als ik naar iemand SMS dat ik wat later zal zijn, dan SMS ik

Hallo [Naam], ik zal iets later zijn dan verwacht. Met wat geluk ben ik er rond acht uur. Tot dan!

Over mijn lijk dat ik iets als

lo [nm] sry l8r ca 20u cya

of zo zou uit mijn vingers persen. Over mijn dood en langzaam opstijvend lijk. Ik ben geen negen jaar en ik heb recent geen lobotomie mogen ondergaan. Ik zie dan ook niet in waarom ik zou moeten schrijven alsof dat wel het geval zou zijn.

Hetzelfde met Twitter, trouwens, die tijdsspoelbak waar ik om de zoveel weken/maanden nog eens een paar dagen op zit tot het me beu is: dat er maar 140 karakters zijn, is géén excuus om “ni” te schrijven in de plaats van “niet”.

Hatelijk, hatelijk, hatelijk.

Zo. Ik heb mijn portie overreageren gehad voor vandaag. Aan u!

en nééééé, het was niet tegen Robin persoonlijk, hij doet dat natúúrlijk niet consequent of expres of zo. ik heb alleen een aanleiding nodig om me te ergeren.

My head, she asplode

zaterdag 22 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Jaja, nu kunnen we erom lachen, maar met wat meer pech was dit de manier waarop de vice-president van de Verenigde Amerikaanse Staten zich zou uitgedrukt hebben:

BLITZER: Another question. What are your new ideas on how to take the Republican Party out of this rut that it’s in right now? Give me one or two new ideas that you’re going to propose to these governors who have gathered here in this hotel.

PALIN: Well, a lot of Republican governors have really good ideas for our nation because we’re the ones there on the front lines being held accountable every single day in service to the people whom have hired us in our own states and the planks in our platform are strong and they are good for America. It’s all about free enterprise and respecting the …

BLITZER: Does that mean you want to come up with a new Sarah Palin initiative that you want to release right now.

PALIN: Gah! Nothing specific right now. Sitting here in these chairs that I’m going to be proposing but in working with these governors who again on the front lines are forced to and it’s our privileged obligation to find solutions to the challenges facing our own states every day being held accountable, not being just one of many just casting votes or voting present every once in a while, we don’t get away with that. We have to balance budgets and we’re dealing with multibillion dollar budgets and tens of thousands of employees in our organizations.

Somebody set us up the bomb! [via MoJo]

Del.icio.us op 22 november 2008

zaterdag 22 november 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Enough already with the stomach fat

zaterdag 22 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik heb zo de indruk dat er ergens een bedrijf héél erg veel geld in Google ads gestoken heeft de laatste tijd.

ImgadImgad2

Gnn.

Boeken lezen

zaterdag 22 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik heb een paar boeken van Amazon doorgestuurd gekregen vandaag. Deel vier van Absolute Sandman, een nieuwe Pratchett, wat lesbo-comics, een nieuwe Neil Gaiman, een nieuwe Steven Erikson en een nieuwe Kevin J. Anderson.

Genoeg excuus om de televisie te laten voor wat ze is, en me met wat Sigur Rós op de achtergrond en een boek in bed te leggen lezen.

Ajuus wereld, het ga u goed. Tot morgen!

Muzikale cirkels

zondag 23 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Armstrong in 1928, met één van mijn favoriete nummers aller tijden, Saint James Infirmary:

Bob Dylan in 1983, die één van mijn andere favoriete nummers aller tijden zingt. Blind Willie McTell—de melodie is die van Saint James Informary Blues:

Bob Dylan met Johnny Cash in 1969. Ze zingen samen Dylan’s Girl from the North Country:

Johnny Cash en Louis Armstrong in 1970, die een opname van 1930 recreëren, toen Armstrong en Jimmie Rodgers samen speelden:

Kiekenvleestijd, als twee van uw idolen, die ge in de verste verte nooit bij elkaar zoudt zien, blijken samen gespeeld te hebben, en dat daar beelden van zijn.

Acht maand na die opname overleed Armstrong, trouwens.

Site van het jaar

zondag 23 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Onder lichtelijke druk van Els: mag ik u vriendelijk vragen om naar dit artikel op Gentblogt te gaan, en de instructies te volgen?

De firma dankt u van ganser harte!

Del.icio.us op 23 november 2008

zondag 23 november 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Oops

maandag 24 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Als er iets gepland was op donderdag en het was redelijk krap maar het zou wel lukken mits een tandje bijsteken, en als dan blijkt dat het niet donderdag maar dinsdag is en dat maandag al stampvol zit, dan is dat, euh, redelijk, euh, vervelend.

Ah well.’t Komt wel in orde.

De tijd, hij vliegt

maandag 24 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Er is wat beweging in de keuken. Er is nieuws te vertellen over allerlei, ik zou eigenlijk foto’s op het internet moeten zetten, maar helaas: geen tijd!

Het is wel erg, tegenwoordig. De weken gevuld, de dagen vol, de nachten te kort.

Jajaja, ik zou kunnen weekends werken ook, maar daar trek ik de lijn.

Overuren zijn soms onvermijdelijk, maar het moet echt al dramatisch zijn voor ik tijdens het weekend werk. En tja, dan is het gevolg dan maar dat het maandagnachtwerk wordt.

Pech. Er zijn grenzen.

Opdracht volbracht

dinsdag 25 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Ik zag er zó naar uit, les geven aan de VUB. En toen begon de tijd te korten en had ik eigenlijk veel liever gehad dat het een paar dagen later was.

Maar hey, ‘t zit erop. Ik heb iets gezegd over hoe we user-centered zien bij Namahn, wat verteld over de veldstudies die we bij De Post gedaan hebben ondertussen bijna twee jaar geleden, en heel in het kort iets over mentale modellen gezegd.

Alla. Op naar de volgende keer. Een mens zou dat gewoon kunnen worden, les geven.

(Oh, en zo schattig, trouwens: ik werd ingeleid door één van de studentes, en die was natuurlijk op Google gaan kijken. Ik kan me alleen maar inbeelden wat ze allemaal tegengekomen is. :))

Del.icio.us op 25 november 2008

dinsdag 25 november 2008 in Links. Permanente link | Eén reactie

Plets gezet

woensdag 26 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Sandra en de kinderen gaan elke dag met de fiets naar school.

Gisteren liep het mis: plets op de grond op de Vrijdagsmarkt. Er lag een hele plek ijs in het midden van het plein.

Anna, had ze geen helm opgehad, was waarschijnlijk de kop ingeweest. Schedelbreuk of erger, zonder ermee te lachen.

Vanmorgen zag het er proper uit:

Anna gewond

Een mens mág er niet aan denken wat er zou gebeurd zijn als ze geen helm op had gehad.

Del.icio.us op 26 november 2008

woensdag 26 november 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Del.icio.us op 27 november 2008

donderdag 27 november 2008 in Links. Permanente link | Geen reacties

Van de relativiteit van tijd en ruimte en tijd

donderdag 27 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

‘t Was een rare week op het werk deze week, en het voelt aan alsof het al gedaan is.

Misschien is het wel omdat er een paar projecten afgelopen zijn, en dat er nieuwe beginnen? Ik houd de volgende weken in alle geval twee dagen per week vrij voor een universiteit, en twee dagen per week voor een bank. En dan nog een halve dag voor nog een klant.

Het voelt alsof de week nog moet beginnen, en het voelt ook alsof ze al een maand bezig is.

Ik denk dat het iets is met mijn bioritmes of zo. En dat het tijd wordt dat het nog eens wat langer vakantie is dan twee dagen.

Het ontinstalleren van dingen op mijn grote computer vordert niet: ik kan maar niet beslissen wat ik zou laten staan en wat niet. Crysis? Laten staan en dan nog eens spelen? Of etteijke gigabytes (lijkt het wel) uitwissen? Bioshock? C&C 3? Elder Scrolls IV? The Witcher?

Allemaal dingen waar ik eigenlijk heel veel tijd zou moeten voor maken, maar dat ik het niet zie gebeuren.

De linuxlaptop daarentegen, die is vandaag helemaal proper geherinstalleerd geraakt: gewoon, zonder pardon, uitgewist en opnieuw. Het was een oude Ubuntu die ondertussen acht punt tien going on nul punt twintig geworden was: een gevolg van wirelessdriverproblemen toen hij nog 8.04 was, en van installatieproblemen van een USB-DVB-ding van Pinnacle.

Vanavond zou ik iets zeggen over wiki’s op de eerste Wikipodium, en vanmorgen dacht ik er nog over om ‘t één en ‘t ander op de linuxlaptop te laten zien. Maar toen bleek hij on the fritz te zijn, en ik had een vergadering te doen en vóór ik daarnaar vertrok, heb ik een download van een verse Ubuntu in gang gezet. Een uurtje later was de vergadering gedaan en de download ook, heb ik Ubuntu op een CD gezet en in de laptop geduwd, laten installeren, next, next, next terwijl ik een rapport aan het nalezen was.

Anderhalf of zo uur later was het rapport nagelezen en Ubuntu geherinstalleerd. Maagdelijk nieuw, en dat het draadloos netwerk nog nooit zo goed gewerkt had.

Verhuisd van de bibliotheek naar de designstudio, iets gaan halen om te eten, en dan begonnen aan de PowerPoint voor vanavond.

Besloten dat het toch maar niet over één individueel ding zou gaan, maar wel over de al-dan-niet-toepasbaarheid, achtig, van MediaWiki in enteprisecontext. Achtig, dus.

Afijn. Wikipodium gekomen en gegaan (organisatie: Wouter ‘oudste archieven van België’ Van daele, Bruno ‘Ubiquitous’ Peeters), met Steven mee naar huis, en dan thuis mij nog wat zitten opwinden over sceptische mensen op een mailinglijst en hoe ze, op een kind-met-het-badwater-manier, eigenlijk vaak niet veel beter zijn dan de kwakzalvers die ze zeggen te bestrijden.

Ik ben zó content dat ik niet naar dat Barcamp ga, trouwens: in eerste instantie mezelf ingeschreven, maar om allerlei redenen—er staat een lange lange lange blogpost ergens in een draftlimbo te wachten op de vergetelheid—mezelf na een tijdje weer uitgeschreven.

Steven zei daarnet nog in de auto iets van tijd en hoe die te spenderen, en ik krijg dat nu niet meer uit mijn hoofd. Zinvol spenderen van tijd. Zinvol bezig zijn, en hoe dat best aan te pakken.

Met een boek links van mij, een televisie rechts van mij, een computer recht vóór mij, en een iPod vol films binnen handbereik is dat een moeilijke vraag.

Met vrouw en kinderen en familie in de buurt wordt dat plots een veel minder moeilijke vraag. Was er iets gepland dit weekend? Zaterdag turnen, scouts, oh kijk: Evelyn en Özge komen zondag spelen.

Tot het einde van de maand geen computer meer, had ik gezegd tegen de kinderen—vorig weekend nét wat teveel drama rond Spore (voor Louis en Jan) en The Sims 2 (voor Zelie)—dus dáár zal er in alle geval geen tijd meer aan gespendeerd worden.

Er zijn twee computers bijgekomen deze week, trouwens: afgeschreven oude desktop-Dells van het Europacollege. Zou ik daar de Kubuntu op laten staan die erop staat? Of zou ik er Windows XP op zetten?

Of, weet ge wat, zou ik een bureaustoel in de keuken zetten zodat ik langer aan tafel kan zitten dan een kwartier of zo, en gezeglschapsspelletjes spelen? Met z’n allen Kolonisten van Catan misschien? Of zouden we iets anders doen?

Het zou toch wel fantastisch zijn als er tachtig uur per dag zouden zijn.

Het lijkt wel vrijdag.

Het lijkt wel de dag voor de kerstvakantie.

Het lijkt alsof het halfzeven is in de Veldstraat op 31 december.

In keyboard hog heaven

donderdag 27 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Clickety clickety clickety clack. Dat is het geluid van het toetsenbord op mijn schoot.

Ik heb voor de royale prijs van 12,95 euro een kabeltje gekocht waarmee ik een keyboard met PS/2-adaptor (wat er mij aan doet denken, ik héb nog zo’n IBM PS/1 én een PS/2 ergens staan, maar waar?) (en dát doet er me weer aan denken dat ik Manu’s welke-computers-heb-ik-ooit-gehad-stokje nog moet invullen) aan een USB-verwachtend elaptop kan hangen.

En dus kan ik nu op mijn laptop typen met één van mijn (jawel, één van de: ik heb er zeker een stuk of zes liggen, en als ik er nog vind, zal ik er nog meer hebben, een mens kan er niet genoeg vna hebben) Model M keyboards.

Ik heb een toetsenbord aan mijn laptop hangen dat ouder is dan de studenten die dit jaar aan de universiteit beginnen, hoe mooi is dat niet?

Morgen gaat het mee naar mijn werk. Ik heb het veel te lang gemist, werken op een keybord waarvan de toetsen klinken als waren ze elk individueel de knop waarmee de Death Star In gang gezet werd.

Ik ben een gevaarlijk fenomeen

vrijdag 28 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 21 reacties

Na dagen van glashard ontkennen en dan genuanceerd ontkennen, vandaag in De Standaard: De Crem bekent telefoontje met baas blogster. En ook:

Minister van Defensie Pieter De Crem roept iedereen op zich te bezinnen over het ‘gevaarlijke fenomeen van webloggen’.

Pieter De Crem is een gevaarlijk, haatdragend, vies ventje. Nem.

Verbeten deed De Crem een oproep tot het halfrond: ‘Ik wil van deze gelegenheid en dit non-event gebruik maken om een gevaarlijk fenomeen in onze maatschappij te signaleren. Wij leven in een tijdgeest waarin het iedereen vrij staat naar goeddunken en zonder enige verantwoordelijkheid op blogs te gaan posten. Dit overstijgt zelfs het moddergooien. Het is bijna onmogelijk om zich daartegen te verdedigen. Iedereen van u is een potentieel slachtoffer.’ Luid applaus op de banken, zelfs hier en daar van de oppositie.

Ach, ach. Leef er maar mee, meneer De Crem. En ondertussen: hoe zat het nu met die vergaderingen in New York waarvan u eigenlijk al wist dat het niet door zou gaan?

Een mens moet zich eigenlijk maar één vraag stellen: hoe zou Pieter De Crem hiermee omgegaan zijn als hij in het halfrond zat en het bericht was over Flahaut geweest?

Juist.

Update trouwens:

gevaarlijk

Pieter De Crem heeft geen ongelijk

vrijdag 28 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 42 reacties

Ik kreeg het afgelopen uur een paar uitnodigingen om badges van vrije meningsuiting en gevaarlijk weblog en zo te plaatsen.

Um, nee. Nee bedankt.

Ik vind Pieter De Crem een voze hypocriet, maar om er meteen een hele storm en heisa rond te maken, da’s er ook wat over.

In de grond, au fond, ergens, heeft hij namleijk gelijk. Alleen is het dat het uit zijn mond redelijk belachelijk klinkt: was het Flahaut overkomen, hij was de eerste geweest om met ontblote borst op de barricaden te staan vendelzwaaien met de vlag van de vrije meningsuiting.

Maar in de grond, au fond, heeft hij wel gelijk: wij — en daarmee bedoel ik collectief om het even wie een mening uit — moet zich misschien wat vaker afvragen wat de gevolgen van zijn daden zijn. Nu het Crembo overkomt zit de halve weblogwereld blijkbaar (ik ben niet online geweest vandaag maar ik heb zo’n vermoeden aan de uitnodingen en de badges en dergelijke die ik toegestuurd kreeg per mail) op zijn kap.

Maar als het u zou overkomen? Of uw ouders? Of een vriend? Zat gesignaleerd in café X?

Jajaja, ik weet dat het anders is omdat De Crem een publiek persoon is en hij beter zou moeten weten en hij een representatiefunctie heeft en dat hij zich verschrikkelijk zou moeten schamen en dergelijke. En dat het niet om het zat zijn gaat, en dat het vooral over het liegen en de hypocrisie gaat.

Maar in de grond, au fond, ergens.

En dat dreigt een beetje verloren te geaan, in het hoera hoera wat zijn we toch leuk en goed bezig onder mekaar toffe jongens allemaal de ridders van het grote gelijk.

Iets publiceren is een verantwoordelijkheid.

Zombie Tanja Dexters

vrijdag 28 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Ik kan mij niet inbeelden dat Tanja Dexters helemaal tevreden was met het resultaat van de fotoshoot:

Zombietanja

Brrr. Ik zou er bang van zijn in het donker, denk ik.

Lifted

vrijdag 28 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Filmpje!

Del.icio.us op 28 november 2008

vrijdag 28 november 2008 in Links. Permanente link | 2 reacties

Honden zijn vies en ze stinken

vrijdag 28 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Maar sommige honden zijn wel cool. Op het werk vroeger was er een café op de hoek. Nu ja, een café op elk van de twee hoeken. De ene kant was een oudeventencafé, en de andere kant ook, maar daar liep wel een sympathieke juffrouw rond.

We gingen er van tijd tot tijd een glas drinken. De juffrouw van het café had een nonkel Frank, en dan kwam die op onze schoot zitten en dingen.

Een nonkel Frank, da’s zo’n klein preutlekkerachtig beestje. Sommige mensen noemen ze ook wel Yorkshire terriers, maar eigenlijk heten die dingen nonkel Franks.

Afijn. Eigenlijk alleen maar omdat ik vandaag een nonkel Frank zag rondtrippelen in Brussel, en dat het allemaal terugkwam.

En kijk: nog een hondje.

hotdog

Mijn oog

zaterdag 29 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Zo enorm vies: mijn rechteroog doet al heel de dag raar. Heel gisteren, dus. Niet vandaag. Alhoewel, nu nog altijd, dus technisch is dat ook nog vandaag en is het dus al twee dagen– ‘t is lastig rekenen als men laat opblijft.

Het is iets tussen een tic en nystagmus, niet heel de tijd maar toch vaak genoeg om lastig te zijn.

Benieuwd wat er nú weer kapot is aan mij.

De 10 beste Sinterklaas-gadgets

zaterdag 29 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Kijk, als het goed is, mag het ook gezegd worden. Ik kreeg deze mail vanmorgen in de brievenbus, en ik dacht zowaar een hele paragraaf lang dat het een persoonlijke mail was.

Ik ben er zeker van dat het allerlei Regels Van De Marketing schendt — te lang, niet gefocused, niet vanalles en nog wat, teveel vanalles en nog wat anders — maar mij hadden ze alvast, euh, vast.

Er stonden enkel links bij de producten zelf, niet bij de bedrijfsnaam en zo; ik heb er een aantal links en beelden aan toegevoegd omdat het nu eenmaal het internet is, maar voor de rest is dit wat ik binnenkreeg:

==================

Ha die Michel,

Als waarnemend directeur van The Gadget Company (die graaibaas van een directeur van ons vertrekt rond dit tijdstip voor een maand naar de Bahama’s om kleurrijke drankjes te drinken waar van die kleine parasolletjes uitsteken) vertel ik je waarschijnlijk schokkend nieuws: aanstaande vrijdag is het Sinterklaas. ‘Schokkend’ omdat heel veel mensen nog steeds geen Sinterklaas-cadeaus ingeslagen hebben, en van de mensen díe ingekocht hebben zijn de cadeaus bar inspiratieloos.

Dat blijkt althans uit onderzoek dat ik een stagiaire (voor straf) heb laten doen omdat ze ons nieuwe Jura-koffiezetapparaat gemold heeft. Derhalve heb ik haar 2 uur in de kou voor de Bijenkorf aan het Damrak gezet om te inventariseren wat mensen zoal kopen voor Sinterklaas. De resultaten zijn wederom schokkend.

Naast de gebruikelijke hoeveelheid Playstations, Wii’s en Xboxen gaan er belachelijk veel bordspellen over de toonbank. Het meest opvallende was het bordpsel ‘Anti-Monopoly‘ dat op nummer 7 staat in de Bijenkorf top 10. Het is een variatie op het beroemde spel, en draait erom een ‘dynamische balans te vinden tussen monopolies en concurrentie’. Een prima cadeau voor iemand die bij Microsoft werkt, maar de meeste mensen doen liever iets anders in hun vrije tijd.

Leuke dingen. Zoals elkaars radiografische helikopters uit de lucht schieten. Zoals drumsticks waarmee je tegen elk oppervlak kunt drummen. Zoals de simpelste videocamera ooit. Zoals een wifi-konijn dat je email ophaalt en voorleest. Zoals een kraan waarbij het warme water dat eruit komt rood van kleur is. Om een lang verhaal kort te maken: we hebben weer een sloot aan kekke gadgets voor je waarvoor je de vrieskou niet in hoeft en waar mensen gegarandeerd blij van worden.

De best verkochte gadgets van dit moment in willekeurige volgorde (behalve die eerste).

Flip-minoFlip Mino
De best verkopende gadget van dit moment. ‘s Werelds handzaamste en simpelste videocamera ooit. Met de Flip kun je voor het eerst video’s opnemen wanneer je wilt, zonder het gedoe en de kosten van een grote videocamera. Want wat is het laatste moment dat je eigenlijk op video had willen vastleggen, maar niet kon omdat je geen videocamera bij de hand had? Toen je collega’s aan het pesten was met een R/C helikopter? Toen je dochter voor het eerst van de glijbaan afkwam? Of toen je hond verkleed was als Yoda uit Star Wars? De Flip Mino is zo makkelijk in gebruik dat iedereen van 5 tot 105 voor regisseur kan spelen: druk op de grote aan-knop, druk op de rode knop, focus op iets boeiends met het 1,5 inch scherm en boem, je bent Stanley Kubrick. Geen draden, geen drivers. Simpel.

Medium_tandem-2Picooz R/C Helikopter
PicooZ is de eerste écht betaalbare, en écht goed bestuurbare radiografisch bestuurbare helikopter.

Het ding is zo groot als de palm van je hand, maar vliegt zo goed dat het verslavend is.

Picooz R/C Helikopter Battle Pack
Kost wat meer, maar dan heb je ook wat. Je krijgt een rode en een blauwe helikopter thuis gestuurd, en in beide helikopters zit een infrarood-beam ingebouwd waarmee je elkaar uit de lucht kunt schieten.

Dartpijltjes kapstok
De meeste kapstokken zijn saai. Dit zijn drie dartpijltjes die je in je muur kunt schroeven, en waar je vervolgens je jassen aan kan ophangen. Dat lees je goed: er steken dus straks drie dartpijltjes uit de muur in je hal.

Kraanverlichting
Kraanverlichting is een opzetstuk dat je op de tuit van je kraan schroeft waardoor de waterstraal licht gaat geven. Wanneer je koud water laat lopen is de waterstraal blauw, en zodra je warm water laat stromen wordt de straal
rood. Cooool!

PixelblocksPixelblocks
PixelBlocks zijn kleurrijke pixelblokjes die je aan elkaar kunt klikken waardoor je figuren kunt maken. Het is een goed bewaard geheim dat anonieme PixelBlock-creaties in iedere grote stad te zien zijn op openbare plekken.

Rock Beat Drumsticks
Plastic drumsticks waarbij je geen drumstel meer nodig hebt! Wanneer je op een hard oppervlak trommelt komen drums-geluiden uit de speakers.

En nog wat tips voor mensen die surprises maken. Cadeaus onder de 10 euri.

Flexvaas2Le Sack
Vazen zijn cool! Ja, echt. Le Sack tenminste wel, je krijgt ‘m volkomen plat thuisgestuurd. Maar als je Le Sack onder warm water houdt, kun je ‘m zelf vormen. Hou ‘m onder koud water en het plastic wordt hard in de vorm die je net gecreëerd hebt. Is
dat cool!

Hotpacks
Weet je wat zuigt? Kou. Dat moet je dus niet hebben, helemaal niet met van die superstormen van tegenwoordig. Warmte, daarentegen, is hartstikke kek. Drie keer raden waar deze Hotpacks voor zorgen in je handschoenen…

2257_dead_fred4Dead Fred
De coolste pennenhouder die je ooit gezien hebt. Dead Fred is een plastic poppetje dat eruit ziet alsof het net is vermoord. Er zit een gat ter hoogte van z’n hart, en daar kun je je pen in steken.

Of je nou bij ons je Sinterklaascadeaus koopt of niet Michel, één ding: geef iets keks dat ze onthouden. En dus niet Anti-Monopoly. Een hele fijne pakjesavond van iedereen bij The Gadget Company.

Groetjes,
Alexander Klöpping
Waarnemend directeur
The Gadget Company

PS: Weet je niet meer met welk email adres je bij ons geregistreerd hebt? Nou dit is ‘m hoor: [mijn adres]
PSPS: Wil je geen kekke onderzoekjes van stagaires van ons meer ontvangen? Dan kun je hier uitschrijven: [link]

==================

Nicely done. Nicely done.

Zapruder

zaterdag 29 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Omdat het fascinerend blijft, en dat ik er daarnet toevallig voorbijkwam:

Weblogs lezen

zaterdag 29 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Wie heeft er eigenlijk tijd om al die weblogs te lezen, vraag ik me alsmaar vaker af.

Ik heb vanavond voor het eerst sinds vorige week zondag mijn weblogfeedlezer opengedraaid. Benieuwd wat ik allemaal gemist heb.

Allerlei sociale en web twee punt whatever dingen

zaterdag 29 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 26 reacties

Ik ben de blogs aan het lezen, en godja: het was vandaag Barcamp in Gent.

Waar ik niet naartoe geweest ben, nee. Zaterdag is een behoorlijk asociaal moment om dingen te organiseren: kinderen doen allerlei op zaterdag en zaterdag is de enige dag dat er boodschappen kunnen gedaan worden, om zo maar twee zaken te vertellen.

Ik had me even ingeschreven hoor, daar niet van, maar een paar dagen later had ik mezelf er alweer van gehaald. Ik heb zo de indruk, maar misschien is dat enkel de misantroop in mij die spreekt, dat het op dergelijke dingen altijd maar dezelfde mensen zijn die hetzelfde vertellen aan dezelfde mensen.

Maar alla. Ieder zijn goesting, wie ben ik om me daar in op te winden? Als ze een Barcamp tijdens de werkuren zouden doen, zou ik al een heel eind meer geïnteresseerd zijn.

Ik zal wel links en rechts de interessante presentaties zien, vermoed ik. Zoals die van Bart bijvoorbeeld. Ik lees niets nieuws, maar ik zie het wel mooi samengevat.

En daarnaast? Ik lees dat de Pecha Kucha hype is gaan liggen. Pecha ku-wat? Een presentatie-avond waarbij verschillende mensen iets moeten zeggen op 20 slides die elk gedurende 20 seconden getoond worden. Zes minuten en veertig seconden om iets over te brengen.

Ik denk dat dat me wel zou liggen, ik heb zelfs een paar dingen die ik denk te kunnen zeggen, maar ik was en ben niet enthousiast te krijgen voor het airtje dat er rondhing.

Er is er één, zo’n Pecha Kucha, in Gent op 3 december, en ook nu loop ik er zeer ver van warm voor.

Het is iets ondefinieerbaars hoor, want ik kan me inbeelden dat veel mensen er iets aan vonden en vinden, maar ik kreeg en krijg er de kriebels van. Het zal zijn dat ik in het begin van mijn loopbaan, bij Imschoot en bij Griffo, mijn bekomst heb gehad van arty farty en aanpalende.

Zijn er nog dingen? Oh ja: Smoelboek. Ik was begot administrator (“officer” volgens de smoelboek-newspeak) van een groep, en ik heb er zonet een stuk of tien administrators bijgemaakt. Vrijheid, blijheid. Zolang ik nu niet elke dag een pook in mijn ribben krijg van die groep — maar naar het schijnt van iemand die het kan weten *kuch*Els*kuch* kunnen groepen geeneens poken.

update Ah nee. “Officer” is gewoon nonsens. Dat heeft blijkbaar niets met de al-dan-niet-adminnigheid te maken, ‘t is gewoon iets dat er dan bij de gebruiker bij staat. Admins worden aangemaakt in de Members tab, ik had het kunnen weten. (En hadt gij gedacht dat ze die members alfabetisch zouden sorteren of zo? Baneen! Laat de mensen maar bladeren door twintig bladzijden random gesorteerde namen!)

Oh ja, en ik ben nu ook lid van een groep bij op LinkedIn: Wikipodium. Ik wist vaag van het bestaan van LinkedIn-groepen af, maar ‘t schijnt dat die ook kunnen gebruikt worden om te communiceren. Ook dat nog. Met een dagelijkse digest per mail gestuurd, blijkbaar.

Van mail gesproken: ik heb emailloze vrijdag gemist. Wat een totale nonsens, dat concept. Email bespaart massa’s tijd. Ik houd van email.

Oh kijk: ik kom op Pieter’s bericht van donderdag terecht. Dat hij mikt op één artikel per dag, een artikel met een idee en dat dan uitwerken. Ik bewonder hem daarvoor. Ik mik op niets, ik doe maar op goed komt het uit. Ik heb de laatste tijd ook steed minder tijd, maar ik vermoed dat dat niet tot uiting komt in wat ik schrijf: dat wal altijd al op goed komt het uit en op niets gemikt.

En dat zint me best: het kan me niet schelen, echt, echt, echt, niets schelen wat wie dan ook er van vindt. Stream of consciousness mevrouw mijnheer.

Del.icio.us op 29 november 2008

zaterdag 29 november 2008 in Links. Permanente link | Eén reactie

Entrepreneur

zaterdag 29 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties

Bart vat het mooi samen. Ik ben eventjes, eventjes, een paar jaar lang, baas van een bedrijf van veertien man geweest.

Nooit meer. Nooit van mijn leven. Nooit.

Nee serieus: nooit.

Was ik niet van een trap gevallen en had ik geen jaar in hospitaal en bed en trekzetel gelegen, ik denk dat ik dood was nu. Of toch minstens dat ik depressies en maagzweren en hartaanvallen had.

Op den duur kocht ik om de tien dagen en nieuwe halveliterfles Maalox. En kreeg ik hartkloppingen als het nog maar over geld ging of over bedrijven op televisie.

Ik zie het gebeuren bij andere mensen rond mij, die een bedrijf willen starten of er al een tijd mee bezig zijn, of die zelfstandige zijn of willen worden, maar daar eigenlijk helemaal niet voor in de wieg gelegd zijn.

Even, losjes aan de hand van Bart’s presentatie, wanneer het géén goed idee is om entrepreneur te zijn.

  1. Geld is jouw ding niet.
    Een entrepreneur weet op elk gegeven ogenblik hoe het zit met de geldsituatie. Ruwweg hoeveel is er in kas, hoeveel zal er deze en volgende maand binnen en buiten gaan, wat zijn de vaste kosten, hoe zit het met de rentabiliteit, wat is de pipeline, en dergelijke.
    Weet je dat niet, of erger: kan het je niet echt schelen, dan ben je geen entrepreneur, en mag je nu stoppen met lezen. En zoek iets anders te doen, snel.
  2. Je bent slordig.
    Een goede boekhouder kan helpen, maar een entrepreneur verliest geen facturen. Houdt zijn deadlines in het oog. Is nauwkeurig, vooral als het op geld aankomt.
  3. Je hebt teveel scrupules.
    Kom kom, niet tegenstribbelen. In de zakenwereld moet je liegen. “Ja meneer de klant, natuurlijk hebben wij mensen genoeg.” “Uiteraard kunnen wij dat.” “Jazeker, het geraakt zonder enige twijfel nog dit kwartaal afgerond.”
  4. Je bent niet sociaal genoeg.
    Je hoeft geen met olie ingesmeerde aalachtige verkoper te zijn, maar je mag ook niet bang en/of vies zijn van de mensen. De harde realiteit is, ook hier, dat je meer dan veel moet “doen alsof”. Aanpappen met de juiste mensen.
  5. Je hebt niet genoeg geld.
    Als je een bedrijf begint en je hebt niet genoeg geld hebt om iedereen inclusief jezelf gedurende pakweg een half jaar een loon uit te betalen: vergeet het.
  6. Je kunt geen nee zeggen.
    Zeer vaak een gevolg van nummer 5. Als je geen geld hebt, neem je alles aan dat zich aanbiedt. Het begint met geen nee durven zeggen, en het eindigt met geen nee kunnen zeggen. En voor je het weet, zit je met een onoverzienbare puinhoop aan oninteressante, tijdsopslorpende, moreel-drainerende kutprojecten. Die je niet kan afsluiten omdat je het geld nodig hebt.
    Welkom in de Spiraal Des Doods.
  7. Je wilt geen nee zeggen.
    “Oh, daar zullen we wel tijd voor hebben.” “Dat pakken we er wel tussendoor.” “OK, het betaalt niet veel, maar het is toch wel verdomd interessant, nee?” “Normaal gezien zouden we zoiets niet doen, maar omdat gij het zijt…”
    Focus is uw vriend. Zoniet: Spiraal. Des doods. Hallo!
  8. Je doet het eigenlijk niet graag.
    Je hebt een bedrijf maar eigenlijk zou je liever geschiedenis studeren. Je maakt raamkozijnen maar eigenlijk zou je liever schilderen. Je bent verkoper maar eigenlijk zou je liever manager zijn. Of omgekeerd.
    Burn-out in drie… twee… een…
  9. Je mengt vriendschap en zakendoen.
    Als je de baas bent, ben je niet de vriend van je werknemers. Vergeet dat.
    Zaken doen met vrienden? Het is niet onmogelijk, mits onnoemelijk duidelijke afspraken, maar het is absoluut niet aan te raden.

Um.

Ik ga er wat mee ophouden, denk ik. Ik krijg er spontaan het zuur van.

Zappa en ouders

zondag 30 november 2008 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Zo mooi: Frank in zijn woonkamer, met zijn ouders.

Zappaparents

Dat Life-archief heeft echt wel schatten zitten.

Del.icio.us op 30 november 2008

zondag 30 november 2008 in Links. Permanente link | 2 reacties

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338