Bwuèrk

Sandra is met Zelie en Louis naar De Zusjes Kriegel, ik zit met Jan en Anna thuis.

‘t Is te zeggen, Anna en Jan lagen al te slapen tegen dat ik thuiskwam.

Tot daarnet: zacht geween uit de kamer van Jan. Even gewacht, maar het bleef duren, en dus ik naar boven.

Den duts lag er op zijn rug, zachtjes te snikken, met zijn beertje tussen nek en schouder geklemd.

En op zijn beertje, en naast zijn beertje, en op zijn schouder, en op zijn borskas, en op de helft van zijn gezicht: een stapel overgeefsel.

Ie-yak.

Uit bed gehaald, opgekuist, naar badkamer, gewassen, nieuw onderlaken, terug in bed.

Hij zag er helemaal rood uit en koortsig. Ik hoop dat het niets ergs is.

update, een half uur later 
Neen dus. Ik mag nog eens naar boven gaan.

update update, nog een kwartier later 
Vorige keer was het een stapeltje vast overgeefsel, deze keer ware het twee grote plassen vloeibaar met stukken erin. Ugh. Ik ben geradbraakt: normaal gezien kan ik mij helemaal niet bukken, laat staan dat ik met een emmer en een dweil bezig kan zijn.

Doe mee met de conversatie

5 reacties

  1. Tip (uit eigen ervaringen): een klein lichtje laten branden en een emmer naast hun bed zetten – is te laat voor de eerste keer natuurlijk, maar voor de volgende keren heeft mij dat vroeger toch al veel opkuiswerk gespaard. En eventueel hun laken rond hun hoofdje wat beschermen met een dikke badhanddoek.

  2. Als je zelf al ligt te slapen, en dan midden van de nacht bedden en kinderen moet ‘opkuisen’, dat is nog erger vind ik.
    En als je ze bij jou in bed neemt uit puur slaaptekort en ze doen het daar ook nog es, argh.

Laat een reactie achter

Zeg uw gedacht

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.