Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Hasselback ii

Euh ja kijk, ik had gezegd dat ik er niet zelf een foto van zou nemen en dingen, maar bon, bon, dan toch.

Hasselback

…en ‘t is doodgemakkelijk! Mijn favoriet soort recepten!

  1. Oven voorverwarmen op 220 graden.
  2. Aardappel nemen, zo nodig onderkant beetje afsnijden dat hij wat plat ligt. Aardappel op snijplank leggen, en er twee van die japanse eetstokken naast leggen. Sneetjes snijden in aardappel tot aan de eetstokken.
  3. De sneetjes een beetje vullen. Met, euh, een mengsel van zout en peper en parmesaan en broodkruimels. Of met zout en peper en zeer zeer fijn gesneden look. Of met om het even wat, eigenlijk. Een klein beetje olie bovenop de aardappelen doen. Of boter. (Ik heb zwarte peper en grof zeezout gedaan, en look.)
  4. In de oven steken. Ik heb gekozen voor een half uur op heteluchtoven en dan nog een kwartier op grill.
  5. Done! De aardappelen zijn zacht en romig vanbinnen, en dan worden ze krokant vanboven. Yummy.

7 Reacties

  1. Zijn aardappelschillen dan niet giftig? Of gaat dat eruit wanneer ze klaargemaakt worden?

  2. Och, da’s allemaal serieus overdreven. Het is het groen van de aardappelen dat giftig is. Er zit wel een beetje in de schil, maar aan die temperaturen is de overgrote hoop er al uit. 🙂

  3. Je kan de aardappelen waarschijnlijk eerst ook gewoon schillen, vermoed ik. Ik word zelf ook niet meteen wild van de schil.

  4. Verrek, te snel gedrukt… Ik vraag me af wat zo’n Hasselhoff-patat op de barbecue geeft.

  5. Toch niet zo simpel om die sneetjes te vullen zonder de patat uit elkaar te drukken… Of ben ik gewoon onhandig?
    Wel lekker…

  6. gekruide olijfolie gebruiken .. waarin thym oregano en look goed uitgetrokken zijn,, of die vijzelen tot pasta en mengen met de olie…
    geweldig recept! compliments!

  7. Met schil vind ik overigens lekkerder en is gezonder… tenzij de patatten groenig geworden zijn door het bewaren in licht.

Zeg uw gedacht

© 2016 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑