Vandaag voor het eerst sinds mijn operatie uit mijn huis gekomen, even naar mijn ouders geweest.
Gene goeie keer: ik ga het nog wel een tijdje mogen betalen, vrees ik. ‘t Is niet voor morgen dat ik nog veel uit mijn zetel ga komen.
Maar goed.
Bij mijn ouders niet veel gedaan (uiteraard), maar ik had (uiteraard) voor de zekerheid mijn fototoestel mee. Als het een beetje lukt, trek ik de tuin in om Vuile Beesten te fotograferen — deze keer lukte het niet echt, bukken was out of ze kvestchonne, maar kom het tegen: er zaten twee Vuile Beesten op de onderkant van een kinderspeelgoed.
En wat fijner is: twee onbekende Vuile Beesten. Het eerste ziet er wat uit als een kruising tussen een spuugbeest en een bladluis, maar het is (denk ik) geen van beide. Of het zou een soort Dali-snor-achtige bladluis moeten zijn:
Ik heb er niet meer dan één duidelijk-achtige foto van gemaakt, want er zat nog een ander beest: een spin!
Wat voor spin? Geen idee. Het leek een beetje op een krabspin, ik dacht eerst dat het een jonge Philodromus was, het zat ook verdacht stil, maar ik heb er eigenlijk geen flauw gedacht van wat het precies is.
Wijs. Kan ik weer op zoek. 
Ziet er uit als Acyrthosiphon
Michel, ik weet niet waar je het haalt. Ik hoop dat je zelf ernstig blijft bij het schrijven van je blog. Ik moest wel lachen met out of the kvetchjon, maar jij liever niet. Weet je wel: doet het pijn? ‘Only when I laugh’. Hou je haaks. Grtn.Martin
De dalisnor lijkt een lieflijk beestje bij die roze achtergrond.
En de laatste foto is nu eens exact waarom ik niet van spinnen hou
. Wel mooi, “in a way”
[...] on to the roof — leaving my best guess for an ID as an immature Philodromus, or running crab spider, perhaps Philodromus marxi or rufus. If so it would have been waiting in ambush for some poor [...]