Archief voor september 2009

 

Leve Kabouter Wesley

dinsdag 1 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik had hem mij minder hyperkinetisch voorgesteld, maar alla.

Squeal happy whores

dinsdag 1 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Grinnik. Eén van de serie die ik nog niet gezien had:

…maar die met Nathan Fillion en Aria Giovanni blijft toch mijn favoriet:

Alleen een echt goeie acteur kan zo slecht acteren, denk ik. Als er één iemand is die het verdiende om in Entertainment Weekly’s 50 Actors We’d Watch in Anything te staan, dan is hij het wel. En Aria Giovanni is zo’n schattig mens:

GMail down–again

dinsdag 1 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

‘t Is al een tijd kapot:

GMail

Hemeltergend voor wie zowat leeft in GMail. Gelukkig blijkt IMAP wel te werken, met mijn telefoon kan ik dus wel nog mail lezen.  

En kom niet af met “jamaar ‘t is toch gratis”.

Del.icio.us op 1 september 2009

dinsdag 1 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Skip ahead and watch the last two minutes, where he segues from a dramatic recitation of “Sticks and Stones” into the lyrics of “Revolution” off the White Album, a GB whiskey-tango-foxtrot moment if ever there was one.
    (tags: wtf glennbeck)
  • Edward M. Kennedy was the genetic run-off of America's Royal Family; a boorish toad of a man with the scruples of a desperate crack addict and the brains of a dung beetle. Everything he stood for or achieved was bought for him, handed down from the crimes of greater men and far more accomplished cretins. He was a failure and a geek and caused so much family embarrassment he was repeatedly sent on beer runs during the famous shirtless Kennedy football games. He was booted from Harvard as a dumb ass jock and stumbled into the Senate in a cesspool's sludge of nepotism.

Hoe stom kunt ge zijn?

woensdag 2 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

Zucht.

Het dossier werd geopend na het ontvangen van een e-mail van een medestudent op zaterdag 6 juni 2009 die – in eerste instantie zonder namen te vermelden – aangaf dat twee studenten tijdens de schriftelijke examens samenwerkten. Ook in een tweede schrijven meldden studenten anoniem dat de twee studenten samenwerkten. Bij dat schrijven werd een fragment vanop de sociale netwerksite ‘facebook’ toegevoegd. 

Op 3 juni 2009, de dag van de schriftelijke examens voor de onderdelen ‘Psychopathologie’ en ‘………’ van het opleidingsonderdeel ‘Pathologie 2’, wisselden beide studenten vóór het examen de volgende reacties uit:

  • medestudent: “[…] Dussss da wil zegn ik pneumo gij de psychopatho… safe !! :p”
  • verzoekende partij: “ja cava das goe wi, ik kan psychopatho nog tamelijk goe, chill we gaan da goewd doen ! ;)”
  • medestudent: “ik ken ut eigenlijk ook nog redelijk :p! joam joam, examen alleen maken???? Moh ! das lik groepswerk…”
  • verzoekende partij: “tuurlijk ! e mo meneer, wil je zeggen da we dan ni mogen overleggen fzo? allee ej da nu al geweten :D”
  • medestudent: “ “kheb gezien daj soms wat praat, dat zou jammer zijn van je zomervakantie hé”, dwoaze kerel eigenlijk ! phaha”
  • verzoekende partij: “jaaaaa idd! khoop dat ie da ni were is wi vandage, of we zien de choco !”
  • andere student: “Haha da wos teegn joen ofwa? :-D Twa idd stom :-P”
  • medestudent: “joat da was tegen ik… eb je da gehoord mss? en ut ergste was khad lik voor één keer nog nx gezegd tijdens ut examen!! alst weer em is é vandaag, gaank da egt nie cool vindn!”
  • andere student: “Jaak khoorde em da zegn, mo kwist nie tegn wien… Mo jat lik nogmo 5 sec je examen ofzo… Stooom :-D”
  • medestudent: “nene da was in de helft van me examen ofzo :-), mo vandaag gak da wel subtieler aanpakn :D” 
  • verzoekende partij: “gaat dan nog maar een keer een examen of twee gaan maken zeker”
  • medestudent: “tzal wel zijn !!”
  • verzoekende partij: “elpt je mee ?”
  • medestudent: “altijd é :)”
  • verzoekende partij (na het examen): “wen da were vre goe gedaan ! ;)” 

Diezelfde dag wisselden beide studenten tevens de volgende reacties uit ná het afleggen van de examens in kwestie:

  • medestudent: “als da geen samenwerking was opt examen !! :p”
  • verzoekende partij: “echt wel zalig wi :D”
  • medestudent: “meeega ! :p”
  • andere student: “hoho, ik hoop dat ze ook facebook hebben”
  • medestudent: “naaaaaah :-) kpeis da wel nie”

Twee toezichthouders meldden schriftelijk op 11 juni 2009 dat ze tijdens een examen op 2 juni 2009 respectievelijk 5 juni 2009 beide studenten hadden gewaarschuwd m.b.t. tot praten met de hand voor de mond, maar dat ze geen bewijs van bedrog konden voorleggen. 

Voor de rest is het wel schrijnend, soms, die besluiten van de Raad. De over-overgrote meerderheid zijn open and shut cases, waarbij een mens zich afvraagt waarom die studenten in ‘s hemelsnaam zelfs nogproberen te proceren. 

Maar deze vond ik zelf behoorlijk vies klinken:

Verzoekende partij is tijdens het academiejaar 2008-2009 ingeschreven aan …….. derde jaar bacheloropleiding – instrument viool.

Het beroep betreft de initiële examenbeslissing waarbij verzoekende partij niet geslaagd werd verklaard. Het beroep betreft specifiek het resultaat van 9/20 voor het opleidingsonderdeel ‘projecten’ (6 ECTS studiepunten). Verzoekende partij behaalde in totaal voor het betreffende opleidingsonderdeel een resultaat van 28/60 voor drie projecten (14/2,14/20 en 0/20). Het resultaat van 0/20 voor één van de projecten werd gegeven wegens ‘afwezigheid’. Dit resulteerde in een 9,3 op 20, afgerond naar beneden naar 9/20. Voor dit opleidingsonderdeel krijgt verzoekende partij geen tweede examenkans.

Op datum van 6 juli 2009 werd een intern beroep ingediend bij de algemeen directeur van de onderwijsinstelling.

Verzoekende partij stelde dat een 0/20 voor het derde project een veel te zware bestraffing was voor zijn afwezigheid op één repetitie. Verzoekende partij stelde op 6 van de zeven repetities aanwezig te zijn. Zij was ook aanwezig op twee concerten. Zijn afwezigheid was te wijten aan een privéles viool van een bekend concertmeester die op die dag doorging in Amsterdam. De datum was reeds in maart vastgelegd vooraleer het repetitieschema bekend was. Verzoekende partij had zich voorafgaandelijk verontschuldigd voor haar afwezigheid.

Eén repetitie gemist, en onherroepelijk gebuisd. Waarom onherroepelijk?

Verwerende partij [de school, dus] stelt dat het aantekenen dient te geschieden door de verzoekende partij zelf of haar wettelijke vertegenwoordiger. Nergens is naar aanleiding van het aantekenen van het intern beroep voorgehouden dat de ouders van verzoekende partij volmacht hadden om haar te vertegenwoordigen in de interne beroepsprocedure.

Zulks kan niet gecorrigeerd worden door een postfactum verklaring van de verzoekende partij zoals verklaard in het voorliggend verzoekschrift bij de Raad waar verzoekende partij verklaart:

“Ik wil er wel de nadruk op leggen dat dit beroep door mijn ouders werd ingediend in samenspraak met mezelf. We zijn echter leken op het gebied van procedures en maakten hier dan ook een fout.”

Het bewijs van de vertegenwoordigingsbevoegdheid dient voor te liggen op het ogenblik van het aantekenen van het intern beroep, gezien dat het tijdstip is waarop de algemene directeur in de mogelijkheid moet zijn de voorgeschreven procedurevoorschriften te toetsen aan het neergelegde verzoekschrift intern beroep.

Pech:

De regel is dat een meerderjarige en handelingsbekwame persoon voor zijn rechten opkomt, zelf dan wel door middel van een aangestelde vertegenwoordiger. Voor wat betreft advocaten mag naar analogie met artikel 440 van het Gerechtelijk Wetboek, worden vermoed dat zij een volmacht hebben. Voor andere personen geldt dit vermoeden niet, zodat zij moeten doen blijken gevolmachtigd te zijn.

De ouders van de verzoekende partij konden derhalve een rechtsgeldig beroep instellen voor zover, ten laatste op het ogenblik dat dit beroep behandeld werd, zij deden blijken van een volmacht.

Dat was niet het geval.

De interne beroepsinstantie heeft het interne beroep terecht niet ontvankelijk verklaard.

Dikke pech. Letter van de wet / geest van de wet? Naah, never mind all that shit.

Moet toch leuk zijn, zo kunnen spelen met het leven van uw studenten.

Del.icio.us op 2 september 2009

woensdag 2 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Dát is oud worden

woensdag 2 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Ik heb grijs haar in mijn baard, en ik dénk dat ik al ooit eens een grijs haar vanop mijn hoofd heb geplukt — al heeft het haar op mijn hoofd eerder de neiging om uit te vallen in plaats van grijs te worden.

Maar nu net zie ik een grijs haar op de rug van mijn rechterringvinger.

Dat is écht oud worden, denk ik.

Smos en dergelijke

donderdag 3 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 47 reacties

Naar aanleiding van, en dat ik me niet uitspreek over de al dan niet verkoopskwaliteiten van de mevrouw in de winkel aldaar (en ik vind “hesp en kaas” om de één of andere reden ook minder duidelijk dan “kaas en hesp”), maar.

“Smos”, dat moet wellicht één van de termen zijn waar ik het meest ter wereld een hekel aan heb.

En “smos hesp en kaas” begod. Wat is er verkeerd met “een broodje met hesp en kaas”?

Waar ik ook de seskes van krijg, onder heel, heel veel meer:

  • oudere vrouwen met hoge hakken en dan nog zo’n riempje onderaan de kuit, dat ziet er niet uit
  • al die foto’s met fake polaroid-effect
  • mensen die voortdurend luid praten
  • overbodige links op weblogs alsof mensen zelf niet wikipedia en google kunnen vinden
  • mensen die u geen uitleg geven omdat ze ervan uitgaan dat ge de uitleg toch niet gaat begrijpen
  • draagdoeken (serieus)
  • mensen die u geen uitleg geven omdat ze niet durven zeggen dat ze het zelf niet weten
  • als er in de aardappelsla van die harde aardappelen zitten
  • het gebruik van “lol” als smiley
  • het gebruik van “lol” als punt achter een zin lol
  • van die uurwerken die mensen als een ring aan hun duim dragen
  • mensen die om tien uur ‘s avonds luid stampend met hoge hakken door de gangen in het hospitaal lopen, over en weer, over en weer
  • oude mannen die hun haar op zo’n halve hanekam dragen
  • mensen die een stoel in het midden innemen aan een lege tafel voor zes mensen
  • mensen die op onverdachte plaatsen de termen “bv” en “fv” gebruiken en er zelfs niet bij stil staan dat praktisch niemand weet waar ze het over hebben
  • de term “de seskes krijgen”

Grr.

Kip, dat is geen vlees

donderdag 3 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

Een paar dagen geleden zag ik nog op televisie iemand die zei dat ze vegetarisch was. Geen vlees, al jaren niet!

Wel kip, want kip dat is geen vlees hé.

Kippen die in de winkel liggen zijn meestel vrouwtjes, wegens dat hanen niet snel genoeg groeien. En wat gebeurt er met de mannelijke tsjiepkens?

Ha, in de vergruizelaar natuurlijk:

Ik ga er mijn vlees (of kip) niet voor laten staan, maar ik kan me inbeelden dat andere mensen dat wel doen.

Release your inner epileptic

donderdag 3 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Full screen bekijken bij Vimeo, in een donkere kamer.

Whee!

Del.icio.us op 3 september 2009

donderdag 3 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

We zijn er bijna

vrijdag 4 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

Nog vrijdag, zaterdag, zondag en maandag in het hospitaal. En dan mag Anna naar huis.

Geen idee hoe lang ze nog thuis moet blijven, maar ‘t is toch al dat.

Voor de rest doet ze het goed. Vorige nacht heb ik weer in het hospitaal geslapen (vannacht Sandra, vanavond ik weer), en vanmorgen was er zelfs geen tijd om haar te wassen, zoveel dat er te doen was: laat ontbijt, poging tot les maar mislukt wegens behandeling van hand, revalidatie, bezoek, en ‘t was al middageten.

Net vóór het bezoek en na de revalidatie zat Anna in een bugy. Ze kwam van een andere verdieping, als een pacha in haar buggy voortgeduwd door een jongetje van een jaar of twee ouder.

En toen wou ze er niet meer uit. ‘t Is te zeggen, niet dat ik ze gecommandeerd heb of zo, maar ze bleef gewoon zitten, heel erg rustig spelen, welzeker een kwartier aan een stuk. De laatste negen of zo minuten daarvan:

Geef Al Franken een medaille

vrijdag 4 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Serieus. De eerste keer denk ik dat ik in heel dat debat iemand het zo rustig en duidelijk heb weten uit te leggen:

[via]

Del.icio.us op 4 september 2009

vrijdag 4 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • These fifteen teachers, along with about six hundred others, in six larger Rubber Rooms in the city’s five boroughs, have been accused of misconduct, such as hitting or molesting a student, or, in some cases, of incompetence, in a system that rarely calls anyone incompetent.

    The teachers have been in the Rubber Room for an average of about three years, doing the same thing every day—which is pretty much nothing at all.

  • I have Cerebral Palsy, which for me means I can’t walk, speak, or use muscles in traditional ways. I use a power wheelchair to get around and spell out what I want to say on a letterboard.

    This blog will be videos of people treating me bizarrely. My video camera is mounted to my wheelchair (very discreetly) and I basically just press record whenever I go out and then edit the good stuff for you!

  • When you click on Jew, you can see proper “Treatments” for Jews, “Drugs And Medications” for Jews and “Complications” for Jews. Apparently, “alcohol” and “coarse salt” are treatments to get rid of Jews, as is Dr. Pepper! Who knew?
    (tags: wtf web2.0)
  • Do want.
    (tags: library gaiman)
  • Public Records: PETA Found Adoptive Homes for Less than 1 out of 300 Animals

Count your blessings

zaterdag 5 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

Het kindje rechts van ons in het hospitaal heeft aan één stuk door geweend, en ik overdrijf op geen enkele wijze, van zeker acht uur tot 1u15.

En toen is het, denk ik, van uitputting in slaap gevallen.

Om 1u25 komt er iemand toe, geen idee wie of wat, en die begint luid tegen dat kind te spreken. Aargh. Resultaat: het is 1u40 en het kind is nog niet opgehouden met wenen.

Ik kan me niet inbeelden wat het is, zo uw kind moeten achterlaten in een hospitaal: behalve af en toe even, toen Anna in intensieve lag en toch in kunstmatige coma, is ze nog nooit alleen geweest hier.

Maar er moeten hier ongetwijfeld kinderen zijn die maar heel af en toe bezoek krijgen. Hoe maken die zoiets mee? Laat dat sporen na? Ik moet er niet aan denken.

Of, nog erger: aan de andere kant van ons ligt een kindje dat in een auto-ongeluk heeft gezeten. Aan de buitenkant is er niets (meer) aan te merken, maar het ligt verschrikkelijk akelig stil in bed, meestal met de ogen open.

Als de moeder erbij is, is het stil naast ons. Maar er komt ook elke dag een man op bezoek — broer of vader of oom, geen idee. Als die er is, dan horen hem we om de zoveel tijd minutenlang de naam van het kindje zeggen. En komt er om de zoveel tijd minutenlang alleen diepe stilte als reactie.

Dan hebben we toch wel ongelooflijk veel geluk gehad met Anna. We zijn nog niet uit de zorgen, dat niet: ik was blijkbaar overmoedig toen ik bijna zeker wist dat we maandagavond naar huis mochten—Anna’s handje zag er vandaag absoluut niet goed uit, met etter en viezigheid.

Maar toch, als een mens bedenkt wat het had kunnen zijn…

‘t Is heel simpel: als Anna een uur of drie later ziek was geworden, dan hadden we gedacht dat het vooral was omdat ze al twee nachten bijna niet geslapen had. En dan hadden we ze in bed gelegd, en dan hadden we ze een paar uur later dood teruggevonden.

Of als we niet meteen naar het hospitaal waren geweest en de pediater niet meteen had ingegrepen, dan hadden we misschien wel een half uur of drie kwartier in een wachtzaal gezeten, en dan was er niets meer aan te doen geweest.

Of als ze in het hospitaal niet meteen de mensen van de gespecialiseerde Intensieve Zorgen voor Kinderen van het UZ hadden opgebeld. Of als het UZ niet op minder dan een kwartier verwijderd was. Of als er geen gecomputeriseerde medicijnendoseertoestellen waren geweest in de intensieve zorgen. Of als Anna niet zo gezond was geweest vóór het gebeurde.

Of, uiteindelijk, als we niet ongelooflijk veel geluk hebben gehad—en niet alleen die eerste dag, maar de tweede, de derde, de hele eerste week.

Een mens moet er niet aan denken.

Be careful what you wish for

zaterdag 5 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Del.icio.us op 5 september 2009

zaterdag 5 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Een week met een Sony DSC-HX1

zondag 6 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 17 reacties

Ik zou in mijn mail moeten kijken, want ik weet van ver noch van dicht hoe ik aan dat fototoestel ben geraakt.

Iemand moet me gemaild hebben met de vraag of het me interesseerde om eens zo’n nieuwe Sony uit te proberen, en ik moet geantwoord hebben dat ik dat uiteraard wel wou. Dat moet ergens in de afgelopen maand of zo geweest zijn, en dan ergens in de loop van vorige week kreeg ik een mail met de vraag waar ik de volgende dag zou zijn omdat een koerier dat toestel zou leveren.

Dagen en weken, en eigenlijk zelfs weken en maanden, ten huize onzent is het de laatste tijd allemaal een beetje één lange blur.

Ik ben er redelijk zeker van dat ik dat toestel niet mag houden, maar ik weet niet precies wanneer en hoe ik het terug moet bezorgen—ook daarvoor zal ik in mijn mail moeten gaan kijken.

Maar bon. Waar gaat het over? Een Sony DSC-HX1. Voor een formele review met meer informatie dan ik op eentweedrie bij elkaar zou kunnen googlen: zie DPReview.

Zo ziet het eruit:

Angleview

Het ziet er als een reflexcamera uit, op het eerste geicht, maar in de hand is het dat absoluut niet:

Inhand1 Inhand2

Op de lens na is het helemaal van plastiek, maar toch voelt het niet echt supergoedkoop aan: waarschijnlijk omdat die uitstulping rechts echt wel stevig en degelijk aanvoelt.

Het is wel geen minuskuul klein ding om in uw zak te steken, maar het is ook niet zo zwaar dat het storend wordt. Een halve kilo of zo, dat valt serieus mee.

Alle knoppen (om een foto te nemen, om in te zoomen, om van modus te veranderen) zitten op logische plaatsen, ik vind de menu’s vanzelfsprekend, en in het algemeen: ‘t is een gemakkelijk toestel om te bedienen.

Ik lees dat het 9.1 megapixels doet, al weet ik niet waar dat cijfer vandaan komt: de grootste foto’s die het maakt zijn ofwel 3456×2592 (in 3:4–modus) ofwel 3467×2056 (in 16:9.5–modus), en in mijn boek zijn dat respectievelijk 8.9 en 7.5 megapixels, maar bon. In ieder geval genoeg om bruikbare prints van te maken, dus.

Ik ben de laatste jaren niet meer op de markt geweest voor een zakfototoestel, het was geleden van een Casio Exilim EX-Z750, en blijkbaar zijn ze tegenwoordig echt wel serieus ver geavanceerd.

Een greep uit het gamma hebbefeatures.

Zoom

Het eerste dat opvalt, is dat er een pleuris van een lens op dat ding zit. In termen van reflexcamera’s doet die het equivalent van 31–620 mm §16:9) of 28–560 (4:3). In termen van normalere mensen: het is een optische zoom van 20x.

Dat wil zeggen dat ik iets twintig keer groter kan maken en dat het geen digitale zoom is waarbij de computer in de camera het beeld groter maakt en dat het dan helemaal blokkerig en wazig wordt, maar dat het het glas in de lens is die verrekijkergewijs de dingen dichter brengt.

Proper.

Gezichten

Het moet nu al een decennium of zo zijn dat meisjes van dertien tot dertig hun MySpacen en Netlogs en Facebooks en watnog vól zetten met foto’s van zichzelf en hun vriendinnen en/of vrienden.

Dat is dan het fototoestel in de lucht, omgekeerd naar beneden gericht, klikkety en hopen dat iedereen er een beetje op staan en relatief in focus.

Negen kansen op tien is dat niet het geval, maar daar liggen ze meestal niet wakker van, als er maar genoeg oogschaduw op staat, en van die make-up die doet alsof ze van vet blinkende gezichten hebben, en kan iemand mij eens vertellen wie die memo geschreven heeft dat dat er goed zou uitzien.

Alla. In– en uitademen. In– en uitademen.

Gezichtsherkenning zat al een tijd in veel van die fototoestellen, in de zin dat er een modus was die op gezichten focuseerde. In de DSC-HX1 zit een gezichtenmodus en een twilightgezichtenmodus (voor op thé dansants of in discotheken, vermoed ik), maar wat meer is: de gezichtenmous herkent ook lachen en glimlachen, en weet of de ogen open dan wel toe zijn. Schwiing! (<— ssee, ik ben mee met de tijd).

Gevolg: toestel gewoon op armlengte houden, naar beneden richten en op de knop duwen geeft een foto van een gezicht in focus. In deze zat Anna praktisch op mijn schoot en werd er een foto genomen van zodra ze glimlachte:

In de zetel

Filmpjes

Tegenwoordig doet alles wat foto’s maakt, ook filmpjes, en ook in HD.

De Sony doet niet anders: 1440×1080 pixels die dan op de computer uitgerokken worden tot 1920×1080, 30 frames per seconde, stereo, als MP4 (H.264) geëncodeerd. Vertaling: ‘t ziet er niet slecht uit. Het filmpje van Anna in de buggy van een tijd geleden is ermee gemaakt.

Er zit digitale beeldstabilisatie in, wat men mag verwachten. Wat wel verschrikkelijk vervelend is, is dat de zoom welgeteld één snelheid heeft: t-e-r-g-e-n-d traag. En dat autofocus naar mijn zin serieus hit & miss is.

Fimpje hierboven: in een donker achterhuis getrokken. Merk de rolling shutter op (dat de computerschermen scheef lijken als ik links en rechts doe) en de verchrikkelijk trage zoom.

Ruisonderdrukking

Als er weinig licht is, kunnen schematisch ruwweg drie dingen veranderd worden:

  1. ofwel gaat de sluiter méér open, waardoor er meer licht op de sensor kan komen — maar lang niet alle lenzen kunnen dat serieus veel doen, en zó geschikt voor weinig licht is die Sony-lens niet (f/2.8–f/8, voor de kenners);
  2. ofwel blijft de sluiter langer open staan, waardoor er meer tijd is om meer licht op de sensor te laten komen, maar waardoor foto’s riskeren waziger te worden omdat er iets of iemand beweegt (het toestel zelf of het onderwerp);
  3. ofwel wordt de ISO hoger gezet: bij niet-digitale fototoestellen moest voor hogere ISO andere film in de camera gestoken worden, meer gevoelige film – bij digitale toestellen wil dat gewoon zeggen: “vermenigvuldig de hoeveelheid licht die gemeten is met een bepaald getal”. Als dat gebeurt, wordt er een foto gemaakt met minder licht, maar omdat de sensor niet genoeg licht heeft, komt er ook ruis op de foto: de onnauwkeurigheid, zeg maar. Zoals er op (niet-digitale) televisie meer ruis is als het signaal minder sterk is.

Nummer één en nummer twee, daar is weinig aan te doen. Nummer drie, daar heeft Sony iets op gevonden.

In plaats van één foto te nemen, waar dan veel ruis op zit, neemt het toestel zes foto’s, combineert het die foto’s en maakt het er een gemiddelde van, waardoor de ruis voor een stuk weggekregen wordt.

Impressive. Ter illustratie, in het schemerdonker twee keer een foto genomen van een krant en wat geld:

Eén beeld

Zes beelden

Zelfs op een veel verkleind formaat (klik op de foto’s en dan op “all sizes” bovenaan de foto’s om naar het origineel bestand te gaan) ziet die bovenste er modderiger uit, met meer ruis, dan die onderste.

Kijk naar details, en het wordt nog indrukwekkender:

06-09-2009 00-30-23

06-09-2009 00-30-43

Of nog:

06-09-2009 00-28-54

06-09-2009 00-29-20

Zelfs in de foto’s-met-ruis zit al wat ruisonderdrukking, digitaal dan, met behulp van de computer in de camera, maar die combinatie van foto’s geeft echt wel goeie resultaten.

(Voorwaarde: dat het onderwerp stil staat, natuurlijk.) (Wat het nut ervan al meteen een klein beetje minder maakt: een foto van een optreden zal er niet meteen minder ruizig door worden, vermoed ik.) (Maar toch.)

Panorama

Voor wie graag eens een panorama maakt: de DSc-HX1 heeft een fijne ingebouwde panorama-gimmick.

Zet het toestel op de panorama-modus, duw op de knop en zwier het dan in een rechte lijn, afhankelijk van uw instelling, van links naar rechts of omgekeerd, of van boen naar onder of omgekeerd.

Het toestel neemt dan vliegensvlug een hele reeks foto’s na elkaar, en plakt die zelf tot een panorama.

Bijvoorbeeld, de chaos nadat Louis en ik samen een brood gebakken hadden vanavond:

Suikerbrood

Of deze parkeergarage van het UZ:

170104_DSC00285

Of nog, het resultaat van anderhalf jaar geen poot uit te steken op de koer en alle vuiligheid van de grote kuis er gewoon te dumpen:

Pano mode

Nog eens voor de duidelijkheid: de drie foto’s hierboven, daar heb ik dus geen ander programma voor nodig gehad, en daar heb ik maar één keer op een knop voor moeten duwen.

Akkoord, hetzelfde resultaat is te bereiken met een extern programma, en daar is het ook mogelijk om meer dan één “rij” te hebben, maar toch. Indrukwekkend, toch wel.

Featured

maandag 7 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Ha, kijk nu. Een foto waar ik een hele tijd aan gewerkt heb om hem te restaureren is foto van de dag op Wikipedia:

07-09-2009 11-38-00

Hitleropvang

maandag 7 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Tenenkrullend, vond ik het op televisie vanavond.

En voor de rest: wat Gerrit zegt.

Thuis

maandag 7 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties

Niets speciaals, zo op het eerste gezicht: de kinderen aan tafel.

Behalve dat het de eerste keer sinds drie weken is dat Anna erbij is.

Ha! Ze is thuis! En morgen gaat ze een halve dag naar school!

Back to work

maandag 7 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Anna is uit het hospitaal, en ik ga morgen weer werken.

Wageslave

[beeld van de geweldige Michael Dashow]

Del.icio.us op 7 september 2009

maandag 7 september 2009 in Links. Permanente link | Eén reactie

Boekenvoornemens

dinsdag 8 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Ik heb de laatste weken weer wat boeken gelezen. Dat was eigenlijk al van lang geleden geleden: zo’n iPod/iPhone om afleveringen van series te bekijken en een drukke kalender van slapen op de trein, dat is niet erg conducief tot boekenverbruik.

In een hospitaal zitten, daarentegen… Gelezen:

  1. 1491: New Revelations of the Americas Before Columbus (Charles Mann, 2006)
    Een oogopener. Zou moeten verplichte lectuur zijn voor elke geschiedenisles over Amerika. Het komt erop neer dat Noord– en Zuid-Amerika veel dichter bevolkt waren dan men meestal denkt, met meer geavanceerde maatschappijen dan men meestal denkt. Dat bijvoorbeeld het Amazonewoud helemaal geen onontgonnen maagdelijkgebied is, maar het tegenovergestelde: een enorme kunstmatig aangelegde tuin. Of een verschrikkelijk fascinerende discursus over quipu, geknoopte touwen van de Inka, die wellicht zouden kunnen een soort binaire geschreven taal zijn, die, uniek in de wereld, niet overeen komt met een gesproken taal.
    Aangeraden. Al kon het, ahem, beter geschreven zijn. En was de new age-conclusie niet aan mij besteed.
  2. Archimedes Codex: Revealing the Secrets of the World’s Greatest Palimpsest (Reviel Netz & William Noel, 2007)
    Tjaha. De heren Netz en Noel schrijven niet zo goed. Enthousiast (Netz) en met kennis van zaken (Noel), dat wel, maar ‘t is echt niet goed geschreven. Nodeloos mysterieus ook, met een schimmige opdrachtgever die niet bij naam mag vernoemd worden en zo. Maar wel een boeiend verhaal: de codex waarvan sprake is een per enorm toeval overgeleverd stuk heel erg oude wiskunde. Archimedes, in tegenstelling tot sommige andere oude Griekse wiskudigen, was eigenlijk te moeilijk om populair te zijn, blijkbaar. En hij heeft (als ik het mij goed herinner, het is al een paar weken geleden gelezen) eeuwen voor Newton en Leibniz, Newtonachtige dingen gedaan met echte oneindigheid.
    Ik vond het vooral aangrijpend te lezen hoe in de 20ste eeuw alsnog een enorm groot deel van de informatie in het boek door stommiteit is verloren gegaan: het heeft eerst een tijd liggen rotten in een emmer afval, en dan heeft een idioot er een paar pagina’s van overschilderd met copieën van illustraties, om de prijs naar boven te proberen krijgen.
  3. The New Space Opera (Gardner Dozois & Jonathan Strahan editors, 2007)
    Een anthologie, op minder dan een dag uitgelezen, en ik meen me te herinneren dat ik het heel erg goed vond. Maar het kan zijn dat ik me vergis.
  4. Warlord: A Life of Winston Churchill at War, 1874-1945 (Carlo d’Este, 2008)
    ‘t Was ne martiko, Winston. Demeeste biografieën van Churchill prijzen hem de lucht in als het op leiderschap aankomt, en niet opgeven en zo. D’Este is een gevierd militair historicus (note to self: zijn biografie van Patton dringend herlezen), en geeft een meer genuanceerd beeld. Ja, Churchill was moedig. Ja, hij was visionair, en meer dan veel mensen denken: zijn visie op oorlog en leger was in het begin van de 20ste eeuw vér vooruit op de meeste van de mensen rond hem.
    Maar tegelijk was hij ook koppig, en politiek onhandig, een micromanager die het grotere beeld vaak niet zag, een denker in grote patronen die logistiek vergat, en in het algemeen: een complexe persoon. Hij haatte oorlog maar hij hield ervan, dat soort dingen. En hij had er tegen 1920 eigenlijk al een stuk of drie volledige levens op zitten. In Zuid-Afrika, en Soedan, en Indië, en als minister (mede-)verantwoordelijk voor drama’s in de Dardanellen.
    Serieus aangeraden. Eén van die boeken die ik extratraag gelezen heb om er langer van te genieten.
  5. Who Wrote the Bible? (Richard Elliott Friedman, 1997)
    Leest als een trein, en is bijzonder weinig verrassend. Ligt er wellicht ook aan dat het al twaalf jaar oud is. Wel een goede eerste inleiding.
  6. Een boek van Turtledove, maar ik zou niet meer de exacte titel weten.
    Bundel met kortverhalen. AltHist, alternatieve geschiedenis. Ik ben er door gevlogen, want ik had er al een aantal van gelezen.
  7. Aliens: Outbreak, Nightmare Asylum, Female War, Genocide, Harvest, Colonial Marines, Rogue, Labyrinth, Sacrifice and Salvation, Music of the Spears, Stronghold, Frenzy (Berserker), Taste, Mondo Pest, Mondo Heat, Alchemy, Kidnapped, Cargo, Survival, Alien, Earth Angel, Incubation, Havoc, Lovesick, Lucky, Apocalypse, Xenogenesis, Head Hunters, Tourist Season, Pig, Border Lines, the Aliens: Special, Purge, Glass Corridor, Stalker, Wraith, Once in a Lifetime (diverse auteurs, 1989-1999)
    Een hele resem Aliens-comics, 2324 pagina’s in totaal. Van barslecht tot doenbaar tot uitstekend.
  8. Tooth and Claw (Jo Walton, 2009)
    ‘t Is gelijk Jane Austen, en helemaal Victoriaans en zo. Behalve dat de personages draken zijn. Serieus. Niet slecht per se, maar ik had er meer van verwacht.
  9. Aliens vs. Predator, Blood Time, Duel, War, Eternal, Old Secrets, The Web, Deadliest of the Species, Booty, Hell-Bent, Pursuit, Lefty’s Revenge, Chained to Life and Death, Xenogenesis (diverse auteurs, 1992–2004)
    Een reeks Aliens vs. Predator-comics. 904 pagina’s in totaal, en voor de rest: zie Aliens hierboven.
  10. Concrete Jungle, Cold War, Dark River, Rite Of Passage, The Pride at Nghasa, The Bloody Sands Of Time, Blood Feud, Big Game, God’s Truth, Race War, The Hunted City, Blood on Two-Witch Mesa, Invaders from the Fourth Dimension, 1718, Bad Blood, Kindred, Hell and Hot Water, Strange Roux, No Beast so Fierce, Bump in the Night (diverse auteurs, 1990–1997)
    Een reeks Predator-comics. 1134 pagina’s in totaal, en voor de rest: zie Aliens hierboven. Zo gaan boekbesprekingen natuurlijk wel vooruit.
  11. Fallen Son: Death of Captain America (tekst: Jeph Loeb, beeld: onder meer John Romita Jr., 2008)
    Dat Captain America dood is, en hoe Wolverine, Iron Man, Spiderman en the Avengers (Mighty en New) daarop reageren. Ik kan niet zeggen dat ik het aardschokkend goed vond.
  12. 1602 (tekst: Neil Gaiman, beeld: Andy Kubert, 2004)
    Ik had zin om nog eens een echt goeie comic te herlezen. Toen ik deze kocht een paar jaar geleden vond ik hem zeer goed, bij herlezing was ik minder onder de indruk. Jammer.
  13. The Syro-Aramaic Reading of the Koran: A Contribution to the Decoding of the Language of the Koran (Christoph Luxenberg, 2007)
    Boeiend. Maar dat had ik al eens gezegd.
  14. The Adventure of English: The Biography of a Language (Melvyn Bragg, 2006)
    Ha, ik dacht: we zitten nog niet in het midden van het boek en we hebben er oud– en middelengels al op zitten, en ik héb al allemaal dingen bijgeleerd, waar gaat het nu over gaan? Maar toen bleek het over Amerikaans en Australisch en zo te gaan. Onder meer over hoe ze daar vaak oudere gebruiken en woorden en uitspraken gehouden hebben, terwijl het in the old country verder evolueerde (afgleed, verwerd, take your pick). Interessant, daar niet van, al was het tegen het einde vaak niet meer dan lijstjes woorden uit verschillende talen overgenomen. En ik wou meer weten over detectiveverhaaldingen genre Great Vocal Shift.
  15. Company of Liars (Karen Maitland, 2009)
    Blijkbaar fel gehyped, al moet ik dat helemaal gemist hebben en het gekocht hebben op basis van de premisse: historisch, in Engeland in 1348 gesitueerd. Altijd wijs, dingen uit de veertiende eeuw.
    Het boek zelf? Gho ja, ‘t zijn allemaal leugenaars, zoveel was al redelijk snel duidelijk. En ondanks stapels backstory en uitleg en dingen, zijn het uiteindelijk allemaal redelijk bordkartonnen personages, de Schlechterik op kop. En het is allemaal bij tijden behoorlijk voorspelbaar, ook, de ontknoping op kop—iets dat Terry Pratchett al véél beter gedaan heeft. Maar geen erg! Het leest als een TGV.
  16. Weapons of Choice: World War 2.1 (John Birmingham, 2006)
    Oh boy. Ik laat me dus altijd vangen aan dergelijke boeken. Om te beginnen: slecht. Daarnaast: voorspelbaar. Ook: ja, we hebben ondertussen door dat het in de jaren 40 allemaal racisten en vrouwonvriendelijke mensen waren, get over it. En ook: dedju ‘t is deel één van een trilogie en dat stond niet op de cover! Jaja, ik ga deel twee en drie ook kopen en lezen. Dit waren 816 pagina’s, en ik heb er véél minder dan een dag over gedaan, ge kunt peizen. Maar ‘t zal tegen mijn goesting zijn.
  17. The Blade Itself (Joe Abercrombie, 2007)
    Hu, wát? Is dit een debuut? Serieus?
    Fantasy, meneer mevrouw, zoals ik ze graag heb: intelligent, cynisch, goed geschreven, met personages die tegelijk larger than life maar ook écht zijn. In het echt komen mensen die gemarteld zijn, er niét goed uit, noch qua lichaam, noch qua geest: Sand dan Glotka is voor mijn part één van de allerbeste karakters van de laatste ikweetniethoeveel jaar. En Logen Ninefingers is een bijzonder verfrissende kijk op de standaard Conan-slash-Elric-figuur, met een innerlijke Arioch, als het ware.
    Run, don’t walk, naar uw dichtsbijzijnde boekenist, en koop u dit boek.
  18. Before They Are Hanged (Joe Abercrombie, 2008)
    Vervolg van hierboven. En het blijft uitstekend. In deel twee krijgen nog wat tropes een knauw of een twist: de “jeune premier” (maar niet echt) Jezal dan Luthar, de “goede tovenaar” (or is he?) Bayaz, de “magic negro” (maar écht niet echt) Ferro Maljin. Echt waar: them’s all good eats. Ge moest al onderweg zijn met uw geld in de hand.
  19. Last Argument of Kings (Joe Abercrombie, 2009)
    Bon, voor die paar mensen die de vorige twee boeken nog niet zouden besteld hebben: ja, het is een trilogie. En deel drie is al uit. En wat meer is: deel drie is even uitstekend als deel een en twee. En het einde is niét voorspelbaar, niét cliché, en zorgt ervoor dat de dingen zowal afgerond zijn als open. Het was geleden van Steven Erikson’s Malazan-boeken (note to self: dringend herlezen) dat ik zo goeie fantasy gelezen had. Wat zeg ik, zo goeie fictie tout court.
  20. Best Served Cold (Joe Abercrombie, 2009)
    Euh ja, nog een boek van dezelfde mens. Ik ga niet liegen en zeggen dat het beter is dan de trilogie hierboven, maar het is zeker niet slechter. Er zijn stukken en onderdelen waar het nóg een tandje bijsteekt, en er zijn stukken en onderdelen waar hij een paar steken laat vallen — vooral, vind ik, waar hij net iets te veel speelt met de vierde muur. Maar wat ten allen tijde overeind blijft, zijn de personages. Twee ervan, Nicomo Costa en Caul Shivers, zijn afgriebelijk goed hernomen uit de trilogie hierboven, worden uitgediept dat het geen naam heeft. Eén is naar mijn goesting maar bij het haar gesleept uit de vorige trilogie. En het hoofdpersonage, Monzcarro “Monza” Murcatto, lijkt op een kruising tussen het Uma Thurman-personage uit Kill Bill en Ash uit A Secret History. Aangeraden, het boek, dat spreekt.

De laatste week is er niet veel meer in huis gekomen van boeken lezen, wegens alsdat ik World of Warcraft opnieuw heb geïnstalleerd en een Draenei Paladin naar level 30 heb gegrind. Maar ik ben vast van plan om in het heen en weer naar het werk een boek te doen in plaats van de iPhone.

Ik ben vanmorgen en vanavond al begonnen, op de trein. In de loop van augustus heb ik Buffy the Vampire Slayer herbekeken, alle 144 uur na elkaar.

Blijkt dat er een achtste seizoen bezig is, in comicvorm.

  1. The Long Way Home (Buffy the Vampire Slayer, Season 8, Vol. 1) (Joss Whedon, 2007)
    Euh ja. Tijd voor wat lichter tijdverdrijf. De officiële voortzetting van Buffy The Vampire Slayer, nu in comicvorm. Leuk, maar niet meer dan dat voorlopig. Knullige histories met Dawn, niet echt veel diepgang. Maar: ik reserveer mijn oordeel voor als ik ze allemaal gelezen heb.
  2. No Future For You (Buffy the Vampire Slayer, Season 8, Vol. 2) (Brian K. Vaughan, 2008)
    Faith is terug! Ik had het niet voor Faith toen ik de serie voor het eerst op televisie zag, jaren geleden. Ondertussen heb ik Eliza Dushku in Dollhouse gezien en een verse appreciatie voor haar en voor waar Whedon met haar naartoe ging ontdekt. Faith is terug in No Future For You, en stelt niet teleur. Idemditto voor Giles, overigens.
  3. Wolves at the Gate (Buffy the Vampire Slayer, Season 8, Vol. 3)
    Ah, that’s more like it. Meer verhaal, meer silliness, Dracula, die ik in de serie ook al hilarisch vond, en lesbische sex. Hoezee! Het komt toch nog goed met seizoen acht!

Zo. Op naar vol. 4. En dan eens zwaar overwegen of ik Angels zou herbekijken, om dan ook de comics te kopen.

Of dat ik eerst nog wat pulp lees.

Of allebei samen.

Del.icio.us op 8 september 2009

dinsdag 8 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Does anyone remember David Thorne? The same David Thorne that drove his bank’s customer service rep to the edge of mental collapse with the “spider as payment email”, strikes again in this hilarious email exchange between him and his landlord
    (tags: humour)
  • What the Dog Saw is a collection of his writing from The New Yorker. Here's an annotated table of contents with links to all the articles and the dates on which they originally appeared in the magazine
    (tags: books toread)

Del.icio.us op 9 september 2009

woensdag 9 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

ABN, en opinies, en alles

woensdag 9 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Zegt de dame van het gemeenschapsonderwijs: “We gaan praten over ‘het hoofddoekendebat’, zoals we het ondertussen zijn gaan heten.”

Noemen, heten, overcorrectie, ‘t is wat.

Het was vandaag mijn tweede dag terug op het werk sinds lang geleden, en ‘t was vreemd wat ik wel nog wist en wat niet. Ik wist denk ik niéts meer af van wat er de laatste weken, misschien wel maanden voor mijn vertrek gebeurd was. Vraag me te reconstrueren waar ik aan gewerkt heb voor welke projecten in de loop van april, mei, juni, juli: ik zou het denk ik niet meer weten.

Waar ik wat bang van was, was dat ik over niets nog een opinie zou hebben — dat bleek precies niet het geval te zijn.

Opinies, tjaha. Zoals scheten, vermoed ik: iedereen laat er, en vindt dat die van andere mensen stinken.

Van hoofddoeken en de politiek en het onderwijs en de mensen en de televisie en het leger en hoe erg het allemaal niet is, meneer.

Ik heb vandaag van mijn fijne collega Bart geleerd, trouwens, helemaal à propos niets, dat het weer in orde is om Niet Meteen A Priori Van Extreem Gebrek Aan Melanine Te Verdenken Mensen negers te noemen. En dat het in is, onder de jonge mensen, om meisjes slet te noemen. Zoals in “yo slet gaan haal mij keer een pintje bier”.

Ik verdenk collega Bart van gebrek aan voeling met de populaire en jongerencultuur, maar ik mag niet spreken want ik ken er helemaal niets van. Ik betwijfel dat hij gelijk heeft, maar het zou wel kunnen, ik sta van niets meer verbaasd—ik zie aan de schoolpoorten de waanzinnigste dingen qua mode, bijvoorbeeld.

Jodhpurs in camouflagekleuren met oranje kousen, pakweg. (“Pakweg, pakweg, pak in ‘s hemelsnaam wég”, ah ha ha.) Of anoraks, compleet met cagoule, maar dan in knullige ruitjesmotieven die het midden houden tussen Schotse kilts en keukenhanddoeken uit de jaren 1970. En hoeden. Hoeden mijne man! Hoeden in skai, hoeden in stof, hoeden in vanalles. Lélijk allemaal, dat wel. Wit, blinkend bruin, en opnieuw die kiezige ruitjes. Het kan niet anders of er loopt ergens een stam circusdwergen te zoeken naar hun voorraad lelijke hoeden, want ik heb heel de maand september nog niet één zo’n jeugd gezien met een hoed die groot genoeg was voor zijn hoofd. Of die er elegant of stijlvol uitzag: ‘t zijn gelijk allemaal concierges van verschoten vier-verdiepings-appartementsgebouwen in slechte côtés van de stad, of clonen van Modest van Rosa van in de tijd toen Walter Baele nog mocht op de VRT komen in een andere vorm dan Meneer Van Veelhuizen. Maar dan wel met icky melksnorren en attitudes als waren ze Gods Gift Voor Sletten.

Um, wat nog?

Ik bedacht deze middag plots dat het nu een bijzonder fijn moment is om websitebouwer te zijn. En dat 2002–2004 de meest afgrijselijke periode was om dat te zijn.

Oh, en ik heb allerlei existentiële problemen.

En Jan heeft zaterdag zijn eerste echte voetbalmatch, tegen Gent.

En ik ga eens wat juridische wegen bewandelen.

En ik ben zo moe als iets, mijn rug wilt niet mee.

En we hebben een afspraak om eens te kijken naar verder werk in ons huis.

En het is bijna weekend.

En ik heb een stommiteit begaan in World of Warcraft waardoor ik veel ga moeten herdoen.

Nog zes te gaan

donderdag 10 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Ik moet nog welgeteld *ZES* politico corrupto’s vinden in Mafia Wars, en dan heb alles van Cuba in Level 3 gedaan! En ik had al alles van New York in Level 3 gedaan!

En binnenkort komt Moskou! Mijn leven is zo ongelooflijk fantastisch!

Bleeding heart

vrijdag 11 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 15 reacties

Tch.

Ik had dus een tijd geleden slakken gevangen. Meer dan vijftig dikke tuinslakken, van de variëteit die theoretisch eetbaar is.

Ik had ze in een emmer gestoken en een week alleen water gegeven, resultaat: een emmer vol zwarte uitwerpselsmurrie.

Verkast naar een tweede emmer, en een dikke schep bloem in de emmer gegooid. En wat water. Een week laten staan, resultaat: een stinkende emmer slakken met allemaal opgekrulde witte uitwerpselmeeldingen.

En dan, theoretisch, was het de bedoeling van die beesten te wassen, en in zout te doen, en dan in een bouillon 12 uur op lage temperatuur te laten zooien. En ze dan op te vreten.

…maar ik zag dat eigenlijk niet zitten. Al heel de tijd niet, eigenlijk.

En die beesten dooddoen, zelfs al zijn het maar slakken, dat zag ik ook niet zitten. Laat staan dat ik ze zou in die emmer laten zitten en een langzame dood laten sterven.

Ik heb ze dan maar vrijgelaten.

Jaja, ik weet het. Ik weet het.

Uitgekocht! Bestolen! Vuile zwarten! Awoert!

zaterdag 12 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Van zodra we toekwamen, was het al duidelijk: de scheidsrechter zat in de zak van VSV Gent.

Voetbal

Het dappere KSC Excelsior Mariakerke had niet alleen te kampen met het nadeel van uitspelen, in een dampende arena vol Gent-supporters, maar het was ook vijf tegen zes. Mariakerke met een spits, een bak en twee vleugelspelers, allen rond de vijf jaar, Gent met hetzelfde plus een volwassene met een scheidsrechterfluitje. En ik durf niet te zweren dat ik de trainer van VSV niet óók zag meespelen.

Voetbal

Voetbal

Jan en Freddy

Kwatongen zullen beweren dat er een overduidelijk kwaliteitsverschil was en dat het leek dat de VSV-spelertjes al een jaar langer aan het trainen waren, maar wij experten keken daar meteen door. Met de moed der wanhoop in de Hel Van Gent: 16–2.

Ontnuchterende cijfers. Trainer Freddy’s positie staat op de wip.

Voetbal

(Vertaling: Jan’s eerste echte voetbalmatch. Hij zal nog heel, héél veel boterhammen moeten eten en leren over voetbal. Het concept “een keeper moet op de bal springen als die aan een slakkengangetje richting doel stuitert”, bijvoorbeeld. Of het concept “als er al twee van uw vier veldspelers achter dezelfde bal lopen, is het niet zo’n goed idee om er met de twee andere spelers ook nog eens achter te lopen”.)

Keeper Jan

(Maar ze hebben zich geamuseerd, en ze hebben veel bijgeleerd, dingen die ze op een gewone training niet zomaar zouden kunnen bijgeleerd hebben. En ik ben er trots op, op Jan, zelfs al heeft hij eigenlijk niet zo goed gespeeld: ‘t zal volgende keer beter zijn, en de keer daarna nog beter.)

(Maar dat “bestolen”, da’s dus écht waar: Jan heeft een doelpunt gemaakt, en de scheidsrechter heeft het niet goedgekeurd. De keeper had de bal pas achter de lijn vast. Awoert! Uitgekocht!)

Eenvoudige vergissing

zaterdag 12 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

fb

75 jaar De Witte

zaterdag 12 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Al vijfenzeventig jaar geleden. Ook een béétje familiegeschiedenis:

August Sierens

Mijn overgrootvader, August Sierens, speelde schaapherder in de film.

Ha!

Et pour les turques la même chose

zondag 13 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Zo wijs, Termont:

Leve onze burgemeester!

Del.icio.us op 13 september 2009

zondag 13 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Sluikstortreclame

maandag 14 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Het was al een tijd geleden—járen, eigenlijk—dat ik nog in World of Warcraft rondgelopen had.

Ik ben gewoon herbegonnen, met een nieuw peetje: een Draenei omdat die er wijs uitzien en beginnen op een plaats waar ik nog niet geweest was, en een paladin omdat ik dan geen andere mensen nodig heb om mee te spelen.

Sociaal, moi?

Wat me opviel, eens ik weer in Stormwind en Ironforge was: de verprofessionalisering van de gold farmers. En vooral: de manier waarop ze totaal schaamteloos reclame maken. Roepen, dat deden ze al, maar dit?

WoWScrnShot_090709_160014

Ze maken gewoon reclameboodschappen met lijken, de viezerds.

Ik kan me inbeelden dat het verleidelijk is, ook: een paar euro per duizend GP, een mens kan zich een, ahem, interessante garderobe aanmeten met dergelijke hoeveelheden geld.

Maar ‘t zal dan toch zonder mij zijn: valsspelen, bah.

Del.icio.us op 14 september 2009

maandag 14 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Zucht

dinsdag 15 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Vakantie, dat is zo van die dinges, om uit te rusten. What are the odds dat als er een vakantie van anderhalve maand gepland staat, dat het dan niet zal lukken om uitgerust terug aan het werk te gaan?

Zucht.

Eén weekend als het vorige — twee dagen dingen te doen, twee dagen niet uit kunnen rusten — en hopla, wég is het beetje reserve.

Erin willen geven: een schop. Eraan willen geven: de brui. Het eigenlijk allemaal zijn: beu. Het willen geven: op.

En raad eens wat? Volgend weekend een trouw.

Wil niemand mij gewoon een stapel geld geven? Dat ik op mijn eigen tempo mijn eigen goesting kan doen? Kan er niet zoiets geritseld worden? Ik kan allerlei dingen doen hoor, en ik doe die ook graag en zo, maar nu eigenlijk even niet.

…maar is dat wel economisch *verantwoord*?

dinsdag 15 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 40 reacties

Loop rond in Brussel, in de buurt van torengebouwen vol bank–, verzekerings– en andere bedienden: onmogelijk zo’n toren voorbij te lopen zonder een cohort rokers te zien staan.

Van maandag tot vrijdag, van 8u30 tot 17u30, zomer, winter, striemende regen of blakende zon: nooit is er een moment dat er geen trosjes zielig aan hun sigaret lurkende werknemers staan.

Middle managers in blauwe opgestroopte hemdsmouwen, BCBG-tuttebellen met mantelpakjes van twee collecties geleden, kalende IT-ers in paardenstaarten, glibberige externe consultants in te dure kostuums.

Ogen op oneindig in hun eigen persoonlijke hel of gezellig druk discussiërend, of gewoon in bosjes hier en daar, miserabel zuigend.

Hoe krijgen ze dat verkocht, denk ik dan. Zo werken ergens op een werkvloer, pakweg op het 21ste verdiep, en dan een keer of vier helemaal naar beneden op het gelijkvloers en terug naar boven — vertel mij niet dat ze niet telkens minstens tien minuten weg zijn. Drie kwartier of meer per dag dat ze minder werken, dus.

Vies.

The Block Gent – drie

dinsdag 15 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Deze week, of beter, deze aflevering, hebben de koppels nog vijf dagen om de slaapkamer klaar te krijgen.

Ook Didier en Sofie staan te popelen: het is nog geen tijd voor een inzinking, zegt het script. ‘t Is niet omdat de tijd niet in afleveringen loopt dat de afleveringen niet volgens een vast stramien van hoop – wanhoop – woede – verdriet – crisis moeten gaan.

The Block Gent, inderdaad. Alweer.

Michel heeft beslist om hele nachten door te werken, en is erin geslaagd om alle nodige profielen tegen de muur te krijgen. Hugo voelt meteen dat hij een geduchte concurrent heeft.

…eeeeennn ‘t is al reclame. De klustip van de week op Brico, starring Sanchez. Jetair. George Clooney die George Clooney speelt die George Clooney speelt in een Nespresso-reclame. Renault Grand Scenic, een speciale auto voor ontwrichte gezinnen en mannen die “het zoontje van de buur naar school brengen”. Mentos, om epilepsieaanvallen op te wekken in beatboxers. Return to the 90s, in Limburg dacht ik — dus eigenlijk Return to the 80s, hur hur. Knorr-soep met curry, waarmee we tegenwoordig in kleur kunnen eten — uitstekend, want ik was die grijze smurrie voortdurend een beetje beu. Een privédetective die blijkbaar een coprofiel op het spoor was, tot hij zag dat er Moltonel in huis was, en hij het dus wel kon schudden voor sporen. Belgacom-tv die reclame maakt voor voetbal. Magnum mini met reclame voor pathologisch liegen. Een nieuwe Hyundai met stuntprijzen. Een dolgedraaide olifant die lijntjes ijs snuift (gelukkig was er Okay!). En Zalig Zen Met Mikado.

De reclame, bedenk ik net, bevatte meer informatie dan heel deel één van The Block.

*
*    *

Deel twee! Woensdagavond, en Michel heeft een attentie voor Ellen: een radio-CD-speler met muziek. Ze vindt hem meteen keilief. En als tegengewicht tonen ze weer eens datzelfde clipje van Michel die kaai-hètte metal brult.

Oh kijk! De Wijsgeer Van De Werf! Sanchez! Hij keurt Michel’s tabletten, en zegt al zuchtend dat hij niet beter kan. Ik dénk dat dat zuchten is omdat Sanchez er met de jaren niet minder corpulent op wordt, en dat er veel trappen zijn in dat gebouw.

Pieter heeft dat meteen door: hij probeert Sanchez om te kopen met drank en koeken. Dixit Pieter: “Van niets van bouwen hebben wij eigenlijk ook maar enig verstand van. Dat is echt wel een beetje van een fout geweest.” Ja Pieter, dat is een beetje van een fout voor wie aan een programma als The Block mee gaat doen. Een beetje alsof ik op mijn eentje aan een wedstrijd synchroonzwemmen zou gaan meedoen. Zowat.

En kijk, de Wijsgeer maakt zijn epitethon al meteen waar: hij legt de stelling van Pythagoras uit aan Pieter en Aleksandra. Het is begod alsof ze bij de regie op voorhand wisten dat hij daarover ging beginnen, en dat ze hem dáárom een Wijsgeer noemden, de lepe vossen!

Next up: Didier en Sofie, en daar gaat het al meteen ook over hypothenusen. PROOOT! “Mor allez prot iek zig ut a nog zoe,” zegt Sofie, als de genaamde Prot blijkt geen rechte hoeken gemaakt te hebben. En ik denk dat ik een gilletje ga slaken telkens ik dat mens Prot hoor zeggen.

Hans krijgt volgens het script wat medelijden en gaat Didier en Sofie helpen. Hanne moet dus ook medelijden krijgen en ze helpt Hugo en zijn madam. Drama: Inspecteur O. verwondt zich aan de hand, nadat hij volgens Didier nog maar “vooaaf” minuten bezig was. Einde scène.

Oooooo!!!! Black Sabbath’s Iron Man op de achtergrond. Allez jongens, stop eens met spreken en laat ons luisteren!

Pech, het stopt net voor het echt wijs wordt. Michel doet een beetje van een crisis: hij wil blijkbaar doorwerken, maar Ellen mag niet meehelpen. Ik dénk dat hij al heel de tijd een oog heeft op Ellen en dat hij het niet durft toegeven wegens getrouwd en zo. Zou er iets zitten in een mengeling Temptation Island / The Block?

Ach: de volgende morgen doet Michel dan maar een riedeltje Metallica op zijn gitaar. Ambiance!

Hugo werkt blijkbaar heel erg snel: hij heeft geen nachtwerk nodig, om halfzes beginnen is genoeg. En Pieter heeft de les niet geleerd, de volgende dag: de hoeken zijn geen negentig graden. Geen probleem: herbeginnen. Een beetje gedemotiveerd, maar alla. En kijk: daar komt Hanne aangesexied. In gebruinde huid, een macelleken en, euh, borsten. “Gebruik mij,” zegt ze, en ik kan me vergissen of ik zag Pieters privities, en niet enkel de zijne kan ik me inbeelden, een kleine soubresaut doen.

Hans doet ook een typetje: dat van de vervelende televisiepresentator die zijn hulp komt aanbieden bij Michel en Ellen. Michel stuurt hem weg, om eten en drinken, en Hans doet daarop iets dat lijkt op sollicitatie voor Kabouter Plop. Is daar een term voor, iemand die een karikatuur van zichzelf die een karikatuur van zichzelf speelt, speelt? Zelfrelativatie is goed — als ik geld heb, neem ik iemand in dienst die me elke ochtend relativeert — maar het kan ook een beetje zielig worden. (Zie ook: Bart Peeters bij momenten, George Clooney bij momenten.)

Einde deel twee, reclame!

Die vieze baby’s van Evian, ik zweer dat ik misselijk wordt van ernaar te kijken. Pedigree out zich voor zoofilie, ook voor verlaten honden. Opnieuw Mentos: Deliverance maar dan met beatboxen; Een mashup van Fitness muesli en Leo (mijn lijn! mijn lij-ijn!). Een man die pijnlijk duidelijk niét de Griekse beginselen toegedaan is, die alsnog Studio Line verkoopt, ze kunnen mij zoveel geld niet betalen, alhoewel, ik lieg. BMW die beweert geen auto’s te verkopen maar bewogen te worden door vreugde, en dat we zeker eens langs een concessiehouder moeten gaan om te zien hoé vreugdevol ze daar zijn.

Oh kijk, nieuwe aflevering van The Mentalist. En Castle — ware ik de Griekse beginselen toegedaan, Nathan Fillion kon me krijgen. Nathan Fillion is wijs. Grdvrdrdmm dat ze Serenity afgevoerd hebben, ‘t is niet gepermitteerd, maar ik wijk af.

*
*    *

Deel drie!

De verbouwers krijgen om de zoveel tijd wat geld toegestopt, omdat het crisis is. Ze hebben allemaal een GSM gekregen waarmee ze foto’s kunnen maken en films kunnen maken. De koppels moeten papparazzi (paparrazi? parapazi?) worden: een foto van een slapende concurrent is 100 euro waard, een filmpje van Termont die zegt “ik ben al jaren de grootste fan van The Block” is 500 euro waard, en dergelijke.

“Doe jullie best, want zonder geld zijn jullie in The Block niets,” zegt de Wijsgeer van Beringen: Hanne Troonbeeckx weet hoe de wereld in mekaar zit.

En och here: de oudjes Hugo en Nadine krijgen de GSM niet in werking. ‘t Is nochtans een *product placement* Samsung, dat zou toch gemakkelijk moeten zijn.

En zo grappig: Aleksandra gaat in bed liggen bij Ellen, en Ellen ziet er geen probleem in. Ze neemt van zichzelf een foto en hopla: geld verdiend. Ellen neemt een foto van Michel zonder veiligheidsschoenen: hopla, geld verdient.

Ze vinden het allemaal wijs, behalve Hugo en Nadine natuurlijk, die de kneuzen van de week zijn. En niet (Prot!) Didier en Sofie, die de nacht doorwerken en dat blijkbaar zonder huilbuien doen.

Een klagende Hugo, en een sluipende Michel en Ellen: die een foto komen nemen van Sofie met een briefje met “bouwafval” erop geschreven op haar rug. En die ze dan een “godverdomme” ontlokken om nog eens 200 euro te winnen met een filmpje van een vloekende bewoner.

…en Hugo blijft verder werken. Die gaat voor de kamerprijs van 5000 euro: plamuren, en dan verven, en dan decoreren.

Didier en Sofie blijven ook wel verder werken, en zijn ook aan het plamuren: ‘t is een genot te zien hoeveel beter ze al werken dan in het begin.

Pieter en Aleksandra en ook Michel gaan voor het spel: gemakkelijk verdiend en wijs, vinden ze. Zo doet Pieter een imitatie van Michel, en verzamelt Michel zes man om een polonaise rond Pieters toilet te laten dansen.

Michel en Ellen hebben 2400 euro verdiend, Pieter en Aleksandra 1600 euro, Didier en Sofie 500 euro. En Hugo en Nadine? Niets.

Gevolg van al dat spelen: Pieter’s kamer moet nog een tweede keer geplamuurd worden, en dat wordt moeilijk. En bij Didier moet er ook nog veel gedaan worden.

Wel een beetje goed nieuws: alle verf dit jaar is gratis! Ik zag geen product placement: zou het zijn omdat later in het programma de verf hallucinogeen blijkt te zijn? Of zo? Ik leef in hoop.

Fijn om zien, wel, hoe die spelletjes voor teamgeest hebben gezorgd bij Michel en Ellen: ze werken voor het eerst als één man. En waar Pieter en Aleksandra het hebben opgegeven, voor de kamerprijs, hebben Didier en Ellen het daarentegen niet — zelfs al kan het eigenlijk niet meer.

Het begint allemaal een beetje zwaar te wegen: er moet overal een beetje aan de electriciteit geprutst worden, en daar valt de stroom uit. Een kapotte lamp bij Michel en Ellen, blijkt.

Reclame!

Allemaal oude Citroëns en kijk, hebben ze nu afgeronde chevrons? Bij Passendale schijnt de zon altijd—jaja, vertel dat aan de mannen op Tyne Cot die de Hel van Passchendaele meegemaakt hebben. Wii sport. Een meneer die aan de schouder van een mevrouw likt, voor geen aanwijsbare reden — het blijkt reclame voor Zwan te zijn, geen idee waarom ze geen mevrouw toonden die aan de worst van een meneer probeerde te likken, of wacht, toch wel een idee. Rexona Men, verscherming tegen de toekomst, die blijkbaar een lijfgeur heeft. Straatprotesten in slow motion, en een meneer die een meisje in het water ronddraait, blijkbaar wil Center Parks met dissidenten en waterkanonnen geassocieerd worden. Lipton heeft nieuwe Lipton Green Lemon en Mint. En nog eens die Hyundai. Tegels die gegarandeerd niet kapot te krijgen zijn als men er met het hoofd van een Aziaat op stampt. Nieuwe Ariel Excel Gel, die tegen alle verwachtingen in niets met spreadsheets te maken hebben maar wel iets met koud wassen, who’d a thunk.

*
*   *

Deel vier!

De eerste echte officieel verstreken deadline: de vorige voor het toilet was eigenlijk maar een valse.

Sanchez controleert de kamers. Speelt een riedeltje luchtgitaar met een echte gitaar. Geeft punten. Alleen wie volgens hem geslaagd is, mach meedoen voor de prijs.

Michel en Ellen hebben hun indirecte verlichting niet afgekregen, er ontbreekt ergens een plintje, afijn: ze mogen alsnog meerdoen voor de kamerprijs.

Pieter en Aleksandra, geen verrassing: dik gebuisd, dus mogen niet meedoen.

Didier en Sofie, daar waren de muren wel klaar, maar niet geverfd, stond de chauffage er niet geïnstalleerd, afijn: ze doen niet mee.

Bij Hugo en Nadine is het, op kleine details na, in orde. Zij doen dus, zoals verwacht, mee.

Tijd voor inspectie van elkaars loft: bij Didier en Sofie gaan de meningen van een decor voor een pornofilm tot plaats om een lijk op te baren. Bij Pieter en Aleksandra is er enorm veel werk te doen.

En bij Michel en Ellen is de consensus dat het minder afgewerkt is. ‘t Is waar dat het wel wat gebrield is: een verfpot om ervoor te zorgen dat de lattenbodem niet in duigen valt, bijvoorbeeld.

En bij Hugo en Nadine is het misschien niet geïnspireerd, maar ‘t is wel grotendeels afgewerkt.

Volgende week: wie wordt de Keizer van The Block. Hugo en Nadine, wedden?

Del.icio.us op 15 september 2009

dinsdag 15 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Hoist by his own petard: "This site exists to try and help examine the vicious rumour that Glenn Beck raped and murdered a young girl in 1990. We don't claim to know the truth — only that the rumour floating around saying that Glenn Beck raped and murdered a young girl in 1990 should be discussed. So we're going to do our part to try and help get to the bottom of this."

Get out of my face

dinsdag 15 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 18 reacties

Peter Van Asbroeck is in het echt ongetwijfeld een ongelooflijk sympathieke mens. Proper op zijn persoon, een vriend van mens en dier.

Maar.

Ik zie hem nu al een paar keer in De Huisdokter op VT4. En, in des hemels naam, kerel! Het concept van persoonlijke ruimte!

Elke mens heeft zo’n cylinder rond zich, waar onder normale omstandigheden—ik spreek dus niet van openbaar vervoer tijdens het spitsuur, van impromptu vrijpartijen in vestiaires of van grieksromeins worstelen — mensen niet in komen zonder toestemming.

Zonder erover na te denken, navigeren we in drukke winkelstraten zonder elkaar noemenswaardig aan te raken, bijvoorbeeld. En als het dan gebeurt, dan geeft dat bijna een electrische schok, en zijn de sorry’s niet van de lucht.

Ik ben de eerste om toe te geven dat ik daar misschien wel extreem last van heb: ik moet het niét weten dat mensen die ik niet ken mij aanraken, buiten dan een hand geven. Ik heb speciaal een aparte cirkel in de hel gereserveerd voor dat slag mensen dat u als onbekende een hand geeft en tegelijkertijd de hele arm vastneemt met hun andere hand. Mensen die om de nadruk te leggen op een punt uw bovenarm vastpakken.

Ugh!

Het staat me bij dat Peter Van Asbroeck zo’n bovenarmvastpakker is.

Ook zo iemand die in een gesprek altijd zo’n 30 cm te dicht bij u staat. En die alsmaaropnieuw dichter komt, wat dan zo’n soort balletvoorstelling geeft van hij komt dichter, ik deins terug, hij komt weer dichter, ik trek me weer weg, etc.

M2709SCHERP.MMIn De Huisdokter zie ik Van Asbroeck, naast in het algemeen buitengewoon onsympathiek, gemaakt, kinderachtig en irritant overkomen, namelijk ook nog bij elke mogelijke occasie Michèle Van Sebroeck vastgrijpen, omhelzen, zich tegen haar aanschurken.

En ik krimp telkens weer in elkaar, en ik kan me niet inbeelden dat zij onverdeeld gelukkig is met dat gegrijp voortdurend.

Oh, en had ik ook al gezegd dat ik mevrouw Van Sebroeck er bijzonder intrigend vind uitzien?

O, en nog iets

woensdag 16 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Bert van Base, 33 jaar, die yoga heeft als passie, een slechte scheermachine heeft en pffff niet weet hoeveel SMSen hij verstuurt SMSen SMSen SMSen, en geld is toch altijd het belangrijkste?

Bert: bakt u keer rap een ei.

Mafia Wars

woensdag 16 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Kijk, ja. Het is een nutteloos en compleet belachelijk tijdverdrijf, maar ik heb vooral tijdens de zomermaanden uren en uren doorgebracht met naar een langzaam aftellende teller te kijken:

  • om de zoveel tijd krijg ik een puntje energy bij
  • als ik genoeg energy heb, kan ik een job uitvoeren et mijn verzamelde energy-punten
  • voor een job die ik uitvoer krijg ik experience-punten — stel dat zo’n job 25 energy-punten kost, dan krijg ik bijvoorbeeld als beloning 43 experience-punten
  • als ik genoeg experience-punten heb, dan gaat mijn level ééntje naar boven, wordt mijn energie weer op het maximum gezet, en krijg ik een stapeltje skill-punten
  • die skill-punten kan ik verdelen over mijn attack, defence, health, energy en stamina-punten.
  • ah ja, want er zijn ook nog attack– en defence– en health-punten die bepalen hoe goed ik kan vechten, en stamina-punten die bepalen hoe lang ik kan vechten.
  • en er is ook nog cash die ik kan verdienen door die jobs uit te voeren
  • en er zijn ook nog dingen als eigendommen kopen, die ook geld kunnen opbrengen
  • en men kan ook nog dingen verzamelen
  • en soms speelt het toeval: een job levert één keer op vier gemiddeld een object op (een afluistertelefoon bijvoorbeeld), en voor een andere job is dat object wel telkens nodig — dat wil dan zeggen dat je gemiddeld die ene job vier keer moet doen eer je de andere kan uitvoeren

Ik trek me niet echt iets aan van cash of vechten, het is me zuiver om het jobs uitvoeren en levels naar boven gaan te doen. Dus spendeer ik zo ongeveer al mijn skill-punten aan energy.

En dan kan ik pakweg in één keer 90% van een level doen met de energy die ik kreeg van de vorige level, en is het een paar uur wachten op die energy-puntenteller, dat die weer op genoeg staat om het overblijvende paar procent te doen, en dan weer een spurt naar 90%.

Verslavend? Pff, ik weet het niet. Zoveel voldoening is er niet mee te halen. Behalve nieuwe dingen ontdekken, zoals nu: eerst was er New York, en dan was er Cuba, en kijk!

Mafwar1

Daar bovenaan:

Mafwar2

Binnenkort Moskou! En dan tongs en triaden, ongetwijfeld. En dan LA of zo?

Tv-touché flashback

woensdag 16 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

We zijn nu, wat, bijna dertig jaar later, en toch nog:

CD&V-voorzitster Marianne Thyssen kan niet lachen met een grapje dat Herman Van Molle maandagavond maakte in zijn quiz “De Canvascrack”. Bij het begin van een themaronde over minister van Defensie Pieter De Crem (CD&V) haalde hij voor de kandidaten twee kotszakjes boven. “Beneden alle peil”, zegt Thyssen in Het Nieuwsblad.

Van Molle zuchtte bij het voorlezen van het thema. “Het is niet waar. Het thema: Pieter De Crem. Voor alle zekerheid heb ik twee kotszakjes klaargemaakt”, vertelde hij de kandidaten.

Thyssen vindt de grap ongepast. “Beneden alle peil. Dat was een puur persoonlijke belediging”, vindt ze. “We kunnen dit niet zomaar laten passeren.”

De reactie van de VRT is (gelukkig) wél van deze tijd:

CD&V wil Vlaams minister van Media Ingrid Lieten (SP.A) hierover aanspreken in het parlement. Bij Canvas ziet men geen probleem. “Van Molle is bekend voor zijn scherpe tong en humor. De “Crack”-kijkers kunnen dit perfect interpreteren.”

Del.icio.us op 16 september 2009

woensdag 16 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • This is a rare cross post between my regular Monday “Ethical Debate” a soon-to-be-regular series entitled “Dolphins are actually jerks”, and a soon-to-be-regular series entitled “Hippie Hypocrisy: People who try (but fail) to help”.
    Is it worth saving dolphins, who were not and are not endangered, at the expense of sea turtles, sharks, and many other fish species who are endangered?

Wereldverbeteraar

donderdag 17 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik bedacht gisteren, à propos helemaal niets, dat de wereld véél beter zou zijn als iedereen in plaats van pinguïn gewoon “peingwiem” zou zeggen.

En als het meervoud van brood broons zou zijn.

En als appelmoes in blokjes zou kunnen gesneden worden, of schijfjes, zo van een worstachtig ding met een vierkante doorsnede, dat in maten van 55, 80 en 147 cm lengte zou verkocht worden.

Help

Lacheuuuh

donderdag 17 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Zullen we nog eens een rondje lachen met de domme Amerikaanders? Ja? Welaan dan:

En kijk, nog! Deze keer met meer spreken, en een fascinerende kijk op wat er gebeurt als mensen meer informatie krijgen dan ze dachten te hebben:

Toch goed dat wij in België Vlaanderen niet zo achterlijk zijn.

Grijs

donderdag 17 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 21 reacties

Telkens ik mij een tijdje niet scheer, zie ik hoe ik hoe oud ik aan het worden ben.

Incognito

Tempus dinges, ik zou het duizend keer zeggen, allez.

Del.icio.us op 17 september 2009

donderdag 17 september 2009 in Links. Permanente link | Eén reactie

Une petite plage d’émotion

vrijdag 18 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Vorig weekend zijn we naar Nederland geweest, bij de familie verjaardag vieren.

Voor de weg naar daar had ik wat dingen op de iPod gezet, en vraag mij niet waarom, er stond ook een plaat van Pierre Perret op: Pierrot chante pour les gamins, les marmots, les lardons.

Wij hadden thuis een stapel platen van Pierre Perret, en ik was er in de auto zaterdag compleet verbaasd van hoe ik die liedjes na, oh, dertig jaar nog altijd bijna helemaal kon zingen.

En hoe het zelfs bij de honderdste beluistering niet gemakkelijk is om de waterlanders te bedwingen bij de ene helft van de liedjes, en het gelukzalig glimlachen bij de andere helft.

Ter illustratie! Mon p’tit loup, geschreven voor een verkracht kindje:

Of Lily:

…en dan aan de andere kant, bijvoorbeeld Vaisselle cassée (“Savez-vous casser la vaisselle à maman? Voilà voilà comment on s’y prend: la toute première fois, on hésite un peu. Quand on a pris le coup, c’est marrant comme tout. On pose une assiette sur une autre assiette, puis de plus en plus jusqu’à ce qu’y en ait plus. La pile sur la tête on enlève la main puis on lève un pied en chantant ce refrain: Vaisselle cassée c’est la fessée!Vaisselle foutue pan-pan cul-cul!”) en let er vooral op dat zo ongeveer op heel dat plein het blijkbaar ooit gezongen heeft als klein kind:

 …of Les jolies colonies de vacances (“J’ai que huit ans mais je m’débrouille. J’tousse un peu à cause qu’on avale la fumée d’l’usine d’à côté, mais c’est en face qu’on va jouer, dans la décharge municipale”):

…en om af te sluiten: La cage aux oiseaux, en durf eens te zeggen dat dit geen ongelooflijke televisie is, en dat de wereld niet mooi kon zijn, soms, en dat de wereld niet voor altijd een beetje minder mooi geworden is toen Jacques Martin stierf—

Zucht.

Nieuw haar

vrijdag 18 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Louis had van dat heel lang sluik haar, en nu niet meer. Wijs!

Nieuw haar

Druk

vrijdag 18 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

…en Anna heeft vanaf vandaag een drukhandschoen aan: 22 uur per dag, voor de volgende acht tot zestien maanden, een elastieken ding met daarin een siliconen ding:

Anna

Het mag eventjes ‘s morgens en ‘s avonds uit om haar hand te verzorgen, maar voor de rest moet ze het aanhouden.

En het kan zijn dat wat nu dicht is, in de loop van de maanden weer open gaat, en dan moeten er blijkbaar gaten gemaakt worden in die siliconen — die we trouwens elke dag moeten koken.

Niet evident, allemaal. Nog een geluk dat ze er niet al te veel last van lijkt te hebben.

Anna aan tafel

Del.icio.us op 18 september 2009

vrijdag 18 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

De keerzijde van de medaille

zaterdag 19 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Deze hebben we allemaal wel ooit gezien, nee? De Sixtijnse Kapel vóór ze onder handen genomen werd:

…en ná:

Ooooh, prachtig, magnifiek, ongelooflijk! Het verschil! Die kleuren!

…maar helaas, ‘t is niet allemaal goed nieuws. De mensen die het werk gedaan hebben, zijn blijkbaar van een aantal zeer strikte principes uitgegaan: zo zou Michelangelo enkel in “buon fresco” geschilderd hebben, ‘t is te zeggen, hij zou alleen in de natte en vers gelegde plaaster gewerkt hebben, en niet “a secco”—dus in al die jaren zou hij nooit teruggekeerd zijn naar een vroeger afgewerkt stuk om er bijvoorbeeld een retouche aan te doen of een detail aan te veranderen. Een ander dogma dat ze hadden, was dat al wat wél retouche of overschildering of verkleuring was, dús niet origineel was, en dús weg moest.

Jammer, maar helaas.

Dat gaf dan bijvoorbeeld dit resultaat (klik telkens voor groter beeld):

Het linkerbeeld is een voorbeeld waar Michelangelo in buon fresco het zwart gestoken heeft—let op de details in de trompe-l’oeuil-omkadering, op de plooien in de kledij, op de omlijning van de vlakken, op de manier waarop in zwart vorm en schaduw en volume gegeven wordt. Het rechterbeeld is een gelijkaardig stuk, waar vroeger ook hetzelfde details en volume zat als links, maar waar Michelangelo zeer wellicht a secco het zwart erbij gezet had.

En dat is nu reddeloos verloren.

Ander voorbeeld, de knie van David. Vóór aan de linkerkant: het volume wordt gesuggereerd door het zwart; na aan de rechterkant: ja, de kleuren zijn levendiger, maar het is compleet platgevallen en het rood/roze wordt een amorfe blob:

Nog?

Een zeer groot aantal ogen is voor altijd verdwenen, die had Michelangelo er blijkbaar ook vaak later bijgeschilderd:

Erg hé? Lees het volledige verhaal op Wikipedia.

Commentaarderers en reaguursel

zaterdag 19 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Reacties op een website, het is als een fruitschaal: één rotte appel is voldoende om de boel volledig te verzieken.

Zeer toevallig kregen we bij Gentblogt gisterenavond kort na elkaar twee keer ongeveer dezelfde boodschap: “wat is dat daar met die bruine klap tegenwoordig op Gentblogt?” en “de commentaren beginnen hier steeds meer op die van HLN te lijken”.

Zeg er ons uw gedacht over op Gentblogt. Serieus, we zijn benieuwd.

Voetbal: het betert

zondag 20 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Zaterdag was het weer voetbal. KSV Excelsior Mariakerke tegen, um, ik weet het eigenlijk niet. Ze hebben goed gespeeld, onze jongens.

Jan

Ik vond dat ze de hele match lang de sterkere ploeg waren. Goeie combinaties, gedurfde aanvallen, degelijke verdediging.

Ze hebben niet gewonnen, dat niet. Het was bijna gelijkspel, dat wel: 7–2.

Jan

En Jan speelt ook beter en beter. Het is ongelooflijk, vind ik, hoe snel ze allemaal beter spelen.

Del.icio.us op 20 september 2009

zondag 20 september 2009 in Links. Permanente link | Eén reactie

  • Since the Watergate scandal, the media has referred to some social and political scandals by adding the suffix "-gate" to one of the key words used to describe it. This new label has sometimes stuck but often a new name is used. The process, an example of a snowclone, is known as -gate construction.
    (tags: 0ephemera)
  • weil wir guten Willen annehmen, heißt das noch lange nicht, dass schlechte Aktionen toleriert werden
    (tags: wikipedia)
  • Office Snack Gourmet are recipes designed to turn even the most disgusting of office snacks into delicious gourmet meals. Since a lot of these ingredients are laying around a typical office (or vending machine), there's no better time to get creative, save money, and still treat yourself to something special! I suggest investing in a really great porcelain plate and some stellar silver to complete the experience.
    (tags: awesome food)
  • In the late 90s, Bill Geerhart (a grown ass man and pop-culture historian) posed as a little kid and wrote to Charles Manson, the Unabomber, Richard Ramirez and other killers; as well as nonmurderous celebrities like Larry Flynt, Alan Greenspan, Dick Cheney (well, allegedly nonmurderous), Clarence Thomas, and Arnold Schwarzenegger, asking for advice on tough topics like dropping out of school and saving up for a speedboat.
    (tags: letters funny)
  • Graphic Sexual Horror takes a peek behind the terrifying facade of Insex.com, the most notorious of bondage websites, exploring the dark mind of its artistic creator and asking hard questions about personal responsibility.
  • This seventh annual trend report, as always, is as much a forecast as it is a study of the past 12 months. The past informs the future, and the recent past has such momentum that designers would be well-advised to stay this course, even when clients are only maintaining the brands they have, not creating new ones. Business may be slow, but it does not have to be dull.
    (tags: design logo)

House s06e01

zondag 20 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Morgen! Nieuwe! House!

Tijd

maandag 21 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Wat ik eigenlijk nog het vreemdste vind, is dat er vaak zo weinig verband is tussen hoe ik mij voel, en wat er recent gebeurd is.

Het kan zijn dat de dag perfect verlopen is, en dat ik mij ‘s avonds voel alsof ik verzwolgen wou worden door de aarde, en het kan zijn dat het de meest klote van alle mogelijke klotedagen is geweest, en dat ik mij al met al wel goed voel.

Ah, tjd, en hoe er te weinig van is om te doen wat ik allemaal zou willen doen. Hoe er altijd te weinig zal zijn, wat er ook gebeurt.

Japanese-monster-pic

“Family reunions were always tense after cousin Toshiro married an illegal alien.”

Del.icio.us op 21 september 2009

maandag 21 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Whatever the reason, Chilean singer Abigail’s version of the Nirvana classic Smells Like Teen Spirit remains a stupendous atrocity; a pop-techno re-imagining devoid of irony but instead recorded with what seems to be a complete lack of understanding. I’m no great fan of the band but, really, I think they deserve better than this. Of course, I could be completely wrong. This could, in actuality, be an exquisitely orchestrated trolling a thoughtful deconstruction of Grunge; ruthlessly exposing its teen existential angst as petulant whinging and bubblegum philosophy.

De, dinges, des levens

dinsdag 22 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Wat ik dus wél ongelooflijk vervelend zou vinden, dat zou zijn als er bij ons op de koer voortdurend krabben zouden rondlopen.

Zo van die oranje krabben, of beter, van die krabben met een oranjegele onderkant en oranje poten maar met een groene bovenkant en van die grijze ogen op een steeltje met een donkerbruin puntje erin dat u aankijkt alsof ze vol met verwijten zitten, van “hier lagen vroeger drie droge worsten maar nu niet meer, en zou het niet eens tijd worden voor een manicure, niet dat we er iets mee bedoelen, maar we bedoelen maar?”

En ook: als termieten nu eens géén kakkerlakken zouden zijn maar wel, pakweg, wezels. Of vleermuizen. ‘t Is niet alsof dat weird is of zo, want termieten zijn kakkerlakken, en er zijn vleermuizen die niet meer kunnen vliegen, dus waarom zouden ze niet naakte molrat gaan op ons, en helemaal ondergronds en eusociaal doen en dingen?

Ik denk trouwens dat die vlekken op de ellebogen van mijn hemden er zijn van de etter van het schurft dat ik krijg van mensen die al hun foto’s in een fake Polaroidkader zetten, en ook van mensen die overal hashtags bij zetten, en wie niet weet wat hashtags zijn, heeft niets gemist en leeft een gelukkiger leven dan het mijne, not to mention een vlekkenvrijer.

En het is niet waar wat ze in de liedjes zeggen: roep naar een groente, en de kans is niet groot dat de groente antwoordt. Het is ook niet waar dat katten ouder dan drie jaar champignons kunnen adsorberen met die lange harige lepels die ze onderaan hun achterpoten hebben.

Vlekkenvrijer: it’s a dirty job but someone’s got to do it.

Totentrekker

dinsdag 22 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Als ik thuiskom, zitten de traagste eters van de kinderen meestal nog aan tafel. En dan zit Anna meestal onder het eten. Choco tot in haar haar, yoghurt tot op haar schoot.

Een mens vraagt zich af hoe ze het klaarspeelt, soms.

Wat doet een trotse vader dan? Juist, bezwarend materiaal voor later verzamelen. Dit was eergisteren, tijdens het weekend:

Anna aan tafel

Dit was gisteren, toen ze blijkbaar in een iets minder geneigd-tot-gefotografeerd-worden-mood was:

Anna trekt toten

…maar dus wel zo mogelijk nóg meer onder de etensresten. Een mens zou denken dat we ze met haar gezicht in de choco duwen.

Anna trekt toten

De, dinges, twee

dinsdag 22 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Maaralléééééé, hoe is dat mogelijk! Ik heb denk ik in een heel lange tijd niet zoveel persoonlijke mails gekregen met varianten op “gaat het een beetje Michel ge zijt toch niet depressief of zo”.

Of ik depressief ben of zo, dat is voor mij om te weten en voor u om te raden, maar nee, wat ik schreef is géén eerste symptoom van een finale instorting.

Jongens toch.

Wat ik dus wél ongelooflijk vervelend zou vinden, dat zou zijn als er bij ons op de koer voortdurend krabben zouden rondlopen.

Er zijn plaatsen waar er van die landkrabben rondlopen. En zeg nu zelf, dat moet toch ongelooflijk vervelend zijn?

Krabben

“hier lagen vroeger drie droge worsten maar nu niet meer, en zou het niet eens tijd worden voor een manicure, niet dat we er iets mee bedoelen, maar we bedoelen maar?”

Euh ja. Sandra had droge worst gekocht, en die bleek de dag zelf dat hij gekocht was, al beschimmeld te zijn, of althans er zeer verdacht uit te zien, en dus heb ik die weggegooid in de vuilbak, en plots bleken die op de koer te liggen, geen idee hoe ze daar plots lagen. En nu weer niet meer, dus. Vandaar.

En ik bedacht plots dat er tegenwoordig niet zoveel manicures meer gedaan worden, al kan dat aan mij liggen omdat ik niet veel meer met manicuristes in contact kom. Niet dat ik dat ooit wel deed, maar alla.

En ook: als termieten nu eens géén kakkerlakken zouden zijn maar wel, pakweg, wezels. Of vleermuizen. ‘t Is niet alsof dat weird is of zo, want termieten zijn kakkerlakken, en er zijn vleermuizen die niet meer kunnen vliegen, dus waarom zouden ze niet naakte molrat gaan op ons, en helemaal ondergronds en eusociaal doen en dingen?

Bon. Termieten zijn eusociale insecten. Alle verschillende soorten termieten, zo leert de wetenschap ons, stammen allemaal af van één welbepaalde soort kakkerlak, die net als termieten cellulose kon verteren wegens gespecialiseerde bacteriën in zijn darmen, en die zoniet eusociaal dan toch wel sociaal was. [zie Evidence for Cocladogenesis Between Diverse Dictyopteran Lineagesand Their Intracellular Endosymbionts, PDF, voor de amateurs]

Er zijn ook eusociale zoogdieren: naakte molratten. Maar waarom zouden naakte molratten de enige eusociale zoogdieren zijn? In Stephen Baxter’s boek Coalescent gaat het bijvoorbeeld over een menselijke eusociale maatschappij — zou een eusociale wezel minder absurd zijn?

En dat deed er mij aan denken: waarom geen eusociale op hout levende vleermuis? Er zijn vleermuizen die gespecialiseerd zijn in rondlopen op de grond (zie alhier, bijvoorbeeld) — zou het een grote stap zijn van rondkrawietelen in dode bladeren naar holen maken in of met stapels dode bladeren en hout?

Ik denk trouwens dat die vlekken op de ellebogen van mijn hemden er zijn van de etter van het schurft dat ik krijg van mensen die al hun foto’s in een fake Polaroidkader zetten, …

Ik bezigde een beetje van een overdrijving om te zeggen dat ik er compleet irrationeel, en ik weet het, waar ik mij in ‘s hemelsnaam om druk maak, lastig om maak dat mensen foto’s nemen en daar dan een fake Polaroidrand rond zetten.

Akkoord, ik heb dat ook wel eens gedaan, maar zoals ik alhier instemmend knikkend lees: “this could get rather gimmicky rather quickly”.

A fortiori krijg vind ik de meeste andere fake borders rond (meestal digitale) foto’s echt wel, euh, fake. In de tijd was er zo’n rage om te doen alsof uw foto’s rechtstreeks van het negatief ingescand waren, in navolging van de stijl van De Morgen. Om te tonen, denk ik, dat er echt wel niet geknipt was in de foto en dat de cadrage helemaal zo gedaan was en zo bedoeld.

Het interweb staat er bol van, van de “tutorials” om een fake negatief frame rond uw foto te pleuren.

Zelfs de meest lelijke foto krijgt er een authentiek cachet mee, of zo?

Wel, nee: in mijn ogen krijgt zelfs de meest mooie en geslaagde foto een gemaakt, amateuristisch “cachet” als men er overal de tot op de pixel dezelfde zogenaamd artisanale rand rond smijt. En ja, ik kijk naar u, meneer Volume12.

En ja, ook hier besef ik dat ik een oude zaag ben.

… en ook van mensen die overal hashtags bij zetten, en wie niet weet wat hashtags zijn, heeft niets gemist en leeft een gelukkiger leven dan het mijne, not to mention een vlekkenvrijer.

Hashtags. Ooooo mijne man. Dat is zoiets dat van Twitter komt.

Dan schrijft men iets, en voegt men daar een woord of een code aan toe, met een # ervoor. Dat geeft dan iets compleet belachelijk: #ikdoeinteressant #lol #achterlijk #ziehoeikmeeloopmetdehoop.

Zwijgt, ik weet het. Ik moet het mij zo allemaal niet aantrekken.

En het is niet waar wat ze in de liedjes zeggen: roep naar een groente, en de kans is niet groot dat de groente antwoordt.

 Zonder commentaar:

Het is ook niet waar dat katten ouder dan drie jaar champignons kunnen adsorberen met die lange harige lepels die ze onderaan hun achterpoten hebben.

90005060

Ik vind dat de onderkant van de achterpoten van een kat er uitziet als een lange harige lepel, so sue me. Maar alleen een krankzinnige zou geloven dat ze daarmee champignons zouden adsorberen. Serieus.

Vlekkenvrijer: it’s a dirty job but someone’s got to do it.

Ha, dat was een lolleken hé. Ik had daarboven gezegd dat mijn leven vlekkenvrijer zou zijn, in de zin dat er minder vlekken in mijn leven zouden zijn. En vrijen, da’s gelijk van sex en zo, en het lijkt alsof vlekkenvrijer een soort beroep is.

Vandaar.

Echt, uw bezorgdheid raakt me, maar ‘t was allemaal helemaal te verklaren.

Les geven

dinsdag 22 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Vandaag de hele dag les gegeven.

Ik doe dat dus eigenlijk wel graag. ‘t Is te zeggen: achteraf doe ik het graag, en als het ver genoeg in de toekomst is of als het nét ervoor is, dan doe ik het graag.

Het zijn die paar dagen ervoor dat ik het niet graag doe. Vandaag was het les Visio en prototypes en wireframes, volgende week dinsdag en woensdag is het Enterprise Information Architecture. Dáár heb ik nu op dit moment geen zin meer in, maar dat komt tegen volgende maandag wel in orde.

Morgen interessante workshop over tangible modelling en dingen, donderdag en vrijdag werken aan een nieuw project en die opleiding van volgende week. En dan zit het er weer op.

Zoef, zei de week.

25 jaar Elite

dinsdag 22 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Oh boy. Vijfentwintig. De eeuwigheden die ik over en weer gevlogen heb tussen Lave en Zaonce.

Eén woord, en u weet genoeg: Lenslok.

Del.icio.us op 23 september 2009

woensdag 23 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Workshop: prutsen

donderdag 24 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

We hebben vandaag op het werk een workshop Tangible modeling & Tinkering gedaan.

Um, ja. De jury is nog uit. ‘t Is een techniek die ongetwijfeld haar waarde heeft, maar misschien hadden de onderwerpen waarrond we het gedaan hebben beter kunnen gekozen geweest zijn.

‘t Was wél wijs. Zoals die keer dat ik een spook en een pacman en pillen gemaakt had, en dat die later bleken te kunnen staan voor on-line gaming:

Of die keer dat ik allemaal meisjes gemaakt heb van plasticine, pijperagers, papier en ijzeren bouten, en een kruis, en dat Olivier een prachtige Carrot Of Religion maakte:

Meer foto’s alhier, trouwens. ‘t Is wijs als bijleren zo leutig is.

A Glorious Dawn

donderdag 24 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

A glorious dawn awaits. Not a sunrise, but a galaxyrise. A morning filled with four hundred billion suns.

Ik weet niet waar u was, toen Cosmos op televisie kwam. Misschien was u nog niet geboren.

Maar ik krijg van dit filmpje tranen in de ogen, hoe cheesy de effecten ook mogen zijn:

En nu aarzel ik tussen Cosmos herbekijken en riskeren teleurgesteld te zijn, of Cosmos in mijn hoofd te laten als een wondermooie maar alsmaar meer vervagende herinnering.

update Ik denk dat ik het toch maar eens ga herbekijken. Zo begon het, en het is net zo goed als ik het mij herinner:

To find the truth, we need imagination and skepticism both, begint Sagan de serie. Niet moeilijk dat de fundamentalisten hem niet zo hoog in het vaandel dragen.

Mafia Wars Moscow, awoert

vrijdag 25 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Kijk nu:

25-09-2009 11-12-01

Dan openen ze Moskou voor zaken, en dan blijkt dat men een episode maar kan uitspelen als andere mensen u helpen.

Hoofdstuk 1 is telkens een reeks jobs voor iedereen (in episode 1: Fight off an ultra-national gang, Arrange a drug shipment for the Mafiya, Smuggle consumer electronics for the Vory), dan moet in Hoofdstuk 2 een keuze gemaakt worden tussen Mafiya en Vory (in episode 1: Kidnap a local gang leader for the Vory of Kill a local gang leader for the Mafiya). Ik had Mafiya gekozen, en dan kreeg ik er Collect the hit payoff en Buy Mafiya intel on Dmitri bij. Hoofdstuk 3 was Threaten a gang’s supplier en Hijack an arms shipment from a militant gang, en geen idee of dat voor iedereen was of enkel voor Mafiya en dat Vory andere kreeg. Als die allemaal gedaan waren, kwam de finale, in twee delen: Hospitalize some nationalists (waar een loot drop, Dossier on Dmitri uit Buy Mafiya intel on Dmitri voor nodig was), en uiteindelijk Confront gang leader Dmitri Leonov.

…maar die kan ik dus niet zelf doen. Daar moest ik hulp voor vragen.

Zo zwak! Nu moet ik wachten tot iedereen in mijn mafia óók zo ver is of zo? Bah.

Gelukkig kan ik ondertussen naar Episode 2, die helemaal in een politieke sfeer baadt — Hoofdstuk 1: Violently break up a campaign rally, Silence a political critic, Bribe an election official; Hoofdstuk 2: Absuct a candidate’s wife for the Mafiya (alternatief was Fix a local election for the Vory), “Convince” the candidate to withdraw, Kill an investigative reporter.

…en daar zit ik dus:

25-09-2009 11-22-26

Episode 2, hoofdstuk 2. Te wachten tot ik genoeg energie heb om een kandidaat te “overtuigen” een stap terug te zetten. Twee energiepunten per  twee minuten en een half. 81 energiepunten nodig. Binnen honderd en één minuten kan ik nog eens op een knop duwen.

Boeiend spel hoor, daar niet van.

…ooh hang on:

25-09-2009 11-26-32

Niet dat ik er iets mee ben, want om Level 2 te zijn in Episode 1 moet ik weer van vooraf beginnen:

25-09-2009 11-30-11

En heb ik blijkbaar acht delivery trucks nodig, die ik alleen in New York kan vinden. Zucht.

…ja, dat is dus zó een spel. Uren en uren en uren niets doen, en dan een paar minuten frantic clicking, en dan weer uren niets doen.

Het is wél ideaal om, om de zoveel tijd als de concentratie van het werk verslapt, eens afleiding te hebben: in tegenstelling tot andere spelletjes is het gewoon letterlijk onmogelijk om te blijven spelen, namelijk.

Het valt stil wegens te weinig energiepunten.

Een microcosmos van het echte leven, quoi.

Blasphemy

vrijdag 25 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Grinnik.

yeah baby

Del.icio.us op 25 september 2009

vrijdag 25 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • You sicken me. And now Lynne… NOW YOU DIE
    (tags: meta comics)
  • The Wife Acceptance Factor, or Wife Approval Factor (WAF), is an estimation of the wife's acceptance or refusal of a new acquisition by the husband. It relies on the cliché that men make purchases based primarily on performance criteria but women are concerned more with visual and aesthetic appeal regarding high-fidelity loudspeakers, home theater systems and personal computers.
    (tags: wikipedia)

Technorati: er– what?

zaterdag 26 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Er zat vanmorgen een brief in mijn gmail:

We are making some major changes to Technorati.com. They have been in the works for a while, and you’ll see them go live in early October.

In order to do this, we have had to rebuild some of our technology from the ground up. One of the features affected is the API. It is not going away, but unfortunately there will be a significant interruption in service. The feeds will be turned off starting October 25.

We are estimating it will take 6 to 8 weeks after that date to provide API components again. We are very sorry for any inconvenience this may cause you. When we restart them, you should find they’ll deliver much better results.

Sincerely,

The Team at Technorati

Euh, wát?

Zes tot acht weken off-line gaan? En dan verwachten dat ze nog gebruikers gaan over hebben of zo?

RIP Floyd

zaterdag 26 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ojo maat, om een zegswijze van de kinderen te gebruiken: Keith Floyd is overleden.

Ik begrijp niet dat ik dat gemist heb.

Leve Floyd, de man die zijn volk leerde koken op televisie:

Zoals zo ongeveer iedereen vermoed ik, keek ik vooral omdat het fantastische televisie was — Keith Floyd strontzat op een boot, ruzie aan het maken met de kapitein én de cameraman tegelijkertijd was één van de scènes die me altijd zullen bijblijven.

Maar hij was echt ook goeie kok:

Ah well.

Massilia war raok

zaterdag 26 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Zo grappig: een interview in het Occitaans met een reggae-hiphop-achtige band uit ginderachter. Maar dan wel ondertiteld in het Bretoens.

Only on the interwebs

zondag 27 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Baimurat Allaberiyev, a diminutive native of Tajikistan who has herded sheep, picked cotton and toiled in construction, hardly looks like Russia’s latest musical sensation.

But Allaberiyev has remarkable talent sets him apart from the millions of Central Asians who come to Russia to escape crushing poverty at home.

A musical prodigy, he can perform Bollywood show-stoppers as a one-man band, equipped with nothing but an uncanny falsetto and a metal bucket.

That — and the miraculous star-making powers of the Internet — have turned this 37-year-old into a cult celebrity here.

Comedy gold, trouwens, Bollywood, vaak. Maar ook van die oorwormen die er alleen met een dosis “de meeste dromen zijn bedrog” weer uitraken:

…wat dan weer in de Tajik Jimmy-versie dit geeft:

Soms is het ook wel écht te vreemd voor woorden, en smeekt het om bekeken te worden, Tajik Jimmy of geen Tajik Jimmy:

Windows 7

zondag 27 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Ik zit er nog op te wachten, mijn eerste PC met Windows 7 erop.

Maar de reclame is alvast machtig:

Allez, wie kan daar nu iets tegen hebben?

Del.icio.us op 27 september 2009

zondag 27 september 2009 in Links. Permanente link | Eén reactie

Foef van de selder

maandag 28 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ben ik de enige die pas na vier en een half jaar om het uur die reclame te zien (het zou kunnen dat ze nog niet zo lang de ronde doet, maar het voelt in alle geval aan alsof het al zo lang us) beseft dat het gewoon een collage van bestaande films is?

Ik heb nog geen enkele van die Vlaemsche Fiems in het echt gezien, namelijk, waarvoor reclame gemaakt wordt.

En het leek me niet ondenkbaar dat Jan Decleir en Firmin Crets en die mens die zich nooit degelijk scheert, zouden meespelen in een reclamefilmpje.

Het valt me net binnen dat ik niet weet of het voor Telenet of Belgacom is, trouwens. Dat zegt ook al iets over het onding, peins ik zo.

Oh trouwens, ongelooflijke goeie grollen bovengehaald voor de kinderen vanavond.

– Zelie?

– Ja?

– Zelie?

– Ja-haa.

– Zelie?

(zucht)

– Als een tandarts de TV luider wil zetten, hoe doet hij dat?

(zucht) ik weet het niet.

– Hij gebruik de aftandsbediening! Hebt g’hem? Hebt g’hem? Hebt g’hem?

(rolt ogen, terwijl Louis wakker schiet uit zijn boek en vraagt wát? wát? waarop ik herhaal “aftandsbediening, hebt g’hem?”, en waarop Louis in zó een luide lach uitbarst dat ik dacht dat Anna en Jan zouden wakker worden)

Del.icio.us op 28 september 2009

maandag 28 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Every year, thousands of things get written in people's yearbooks. Some of them are heartfelt and will stand the test of time. Most of them are not. We collect the best examples of the latter group here.
    (tags: humor)

Anne Frank te donker

dinsdag 29 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik viel literatuurgewijs van mijn stoel, toen ik toevalligerwijs deze tegenkwam:

When it seemed as if “The Diary of Anne Frank” was going to be remade, that sounded like it could be a Disney movie.

But when adapted by provocateur playwright and filmmaker David Mamet as a pro-Israel exploration of anti-Semitism movie set in contemporary times – the project became less likely to be made by the Walt Disney Company.

And so it has gone. Developed by the studio’s chief of production, Oren Aviv, the project was recently rejected by the studio as “too dark” and put in turnaround, according to people involved.

The writer who took on ethnic politics in the play “Race,” and sexual politics in works like “Oleanna,” takes on modern anti-Semitism in “The Diary of Anne Frank.”

But the screenplay is not a retelling of the famous Holocaust drama taken from the diaries of Frank, but about a contemporary Jewish girl who goes to Israel and learns about the traumas of suicide bombing.

With the studio in a state of limbo after the ouster of chairman Dick Cook, it is unlikely that any projects will be getting the go-ahead at the moment, say executives doing business there.

“It’s very intense, and dark and scary,” said the executive. “It’s not a film version of ‘The Diary of Anne Frank.’ The story evolved into something more intense.”

Serieus, gasten.

Asbroeck

dinsdag 29 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Het kan zijn dat ik me vergis, ik wil er mijn hand niet voor in het vuur steken, maar ik dénk dat het een verkeerd teken is als een televisiekijker na vijf minuten hardop en luidkeels oh, fuck off roept naar een presentator.

Serieus, kerel, nonsensklanken uitstoten en doen alsof dat een vreemde taal is? Alleen Maurice Chevalier kon dat grappig doen overkomen.

Del.icio.us op 29 september 2009

dinsdag 29 september 2009 in Links. Permanente link | 3 reacties

De tijden, ze zijn a-veranderend

woensdag 30 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Vet zot kan niet. Mega zot kan wel. Vet mega kan niet.

Zot cool kan wel. Mega cool ook. Vet cool blijkbaar ook.

Er zit ergens logica in, maar het was te laat om er Zelie helemaal over uit te vragen: zij moest naar bed en wij moesten naar So You Think You Can Dance kijken.

De wereld verandert, ‘t zijn dingen. Kijk, zo zagen echte mannen er uit toen ik jong was:

En nu kijk ik daarnaar, en krijg ik na een gezicht of vijf de indruk dat ik naar aliens aan het kijken ben.

You are llikely to be eaten by a grue

woensdag 30 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Oh man, talk about hitting all the buttons:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

“SOUTH”
“EAST”
“OPEN WINDOW”
“ENTER HOUSE”
“WEST”
“GET THE LAMP”
“MOVE THE RUG”
“OPEN THE TRAP DOOR”

“LIGHT LAMP”,”D”,”S”,”E”, “GET THE PAINTING”, “N”, “U”, “U”, “GET KNIFE AND ROPE”, “D”, “W”, “OPEN CASE”, “PUT PAINTING IN CASE”, “DROP KNIFE”, “GET SWORD”, “OPEN TRAP DOOR”, “D”, “N”, “KILL TROLL WITH SWORD”, “DROP SWORD”, “E”, “E”, “SE”, “E”, “TIE ROPE TO RAILING”, “CLIMB DOWN ROPE”, “S”, “E”, “GET COFFIN”, “W”, “S”, “PRAY”, “DOUSE LAMP”, “S”, “N”, “E”, “D” TO THE CANYON BOTTOM, “N”, “DROP COFFIN”, “OPEN COFFIN”, “GET SCEPTRE”,
“WAVE SCEPTRE”, “LOOK”, “GET GOLD AND COFFIN”, “SW”, “U” TO CANYON VIEW, “NW”, “W”, “ENTER HOUSE AND OPEN BAG”
“GET GARLIC”, “W”, “PUT COFFIN, SCEPTRE, AND GOLD IN CASE” “OPEN THE TRAP DOOR”, “AND LIGHT THE LAMP”,

(this maze is twisty)

“D”, “N”, “E”, “N”, “NE”, “E”, “N”, “GET THE MATCHES”, “N”, “GET WRENCH AND SCREWDRIVER”, “PUSH YELLOW BUTTON”,
“S”, “S”, “TURN THE BOLT WITH WRENCH”, “S”, “D”, “W”, “SE”, “E”, “CLIMB DOWN ROPE”, “GET TORCH”, “DOUSE LAMP”, AND “S”,

(this maze is twisty)

“GET THE BELL, BOOK, CANDLES”, “ENTER HOLE”, “D”, “RING THE BELL”, “LIGHT MATCH”, “LIGHT THE CANDLES WITH THE MATCH”,
“READ BOOK”, “DROP BOOK”, “S”, “GET SKULL”, “N”, “U”, “N”, “PUT OUT CANDLES”, “RUB MIRROR”,

“N”, “W”, “N”, “W”, “N”, “E”, “PUT THE TORCH IN BASKET”, “LIGHT THE LAMP”, “N”, “D”, “E”, “NE”, “SE”, “SW”, “D”, “D” TO THE LADDER BOTTOM. “S”, “GET COAL”, “N”, “U” TO LADDER TOP, “U”, “N”, “E”, “S”, “N”, “U”, “S”, “PUT THE COAL AND SCREWDRIVER IN BASKET”, “LOWER BASKET”, “N”, “D”, “E”, “NE”, “SE”, “SW”, “D”, “D”, “W”, “DROP ALL”, “ENTER CRACK”, “GET COAL, TORCH, AND SCREWDRIVER”, “S”, “OPEN LID”, “PUT COAL INTO MACHINE”, “CLOSE LID”, “TURN SWITCH WITH SCREWDRIVER”, “OPEN LID”, “GET DIAMOND”, “DROP SCREWDRIVER”, “N”, “PUT THE TORCH AND DIAMOND IN THE BASKET”, “E”, “E”

“GET SKULL, LAMP, AND GARLIC”, “E”, “N” TO THE LADDER BOTTOM, THROUGH THE COAL MINE TO THE GAS ROOM, “GET BRACELET”, “U”, “S”, “RAISE BASKET”, “GET THE TORCH AND DIAMOND”, “TURN OFF LAMP”, “W”, “GET JADE”, “S”, “E”, “S”, AND “ENTER SLIDE”, “U”,
“PUT DIAMOND, JADE, BRACELET, AND TORCH IN CASE”, “DROP GARLIC”, “TURN ON LAMP”, “N”, “E”, “N”, “NE”, “N”, “GET TRUNK”,

(it is pitch black)

“N”, “GET AIR PUMP”, “N”, “GET TRIDENT”, “S” TO RESERVOIR SOUTH, “E”, “E”, “INFLATE BOAT WITH PUMP”, “GET IN BOAT”, “SAY LAUNCH” “WAIT” wait wait “GET BUOY”, “E” TO THE BEACH”, “EXIT BOAT”, “GET THE SHOVEL”, “NE” “DIG WITH SHOVEL” Dig dig dig

(you are likely)

“DROP SHOVEL”, “GET THE SCARAB”, “SW”, “DROP BUOY”, “OPEN BUOY”, “GET EMERALD”, “S” TO THE FALLS, “CROSS RAINBOW”, “TURN OFF LAMP”,

(to be eaten)

“SW” TO CANYON BOTTOM, “U” TO CANYON VIEW”, GO BACK TO THE WHITE HOUSE GO TO THE LIVING ROOM. “PUT CHEST, EMERALD, THE SCARAB, AND THE TRIDENT IN CASE”, “E”, “E”, “N”, “N”,

(by a grue)

“CLIMB THE TREE”, “GET EGG”, “CLIMB DOWN”, “S”, “E”,
BACK TO THE LIVING ROOM, “LIGHT LAMP”, “D”, “N” “W”, “S”, “U”, “TAKE COINS AND KEY”, “SW”, “E”, “S”, “SE” TO THE CYCLOPS ROOM.

“ODYSSEUS”

“U”, “GIVE EGG TO THIEF”, “D”, “E”, “PUT COINS IN CASE”, “GET KNIFE”, “W”, “U”,

“KILL THE THIEF WITH KNIFE”

“KILL THE THIEF WITH KNIFE”

“GET ALL”, “D”, “NW”, “S”, “W”, “U”, “D”, “NE”, “UNLOCK GRATE”, “OPEN GRATE”, “U”, “S”, “CLIMB TREE”, “WIND UP CANARY”, “CLIMB DOWN”, “GET BAUBLE”, GO BACK TO LIVING ROOM, “REMOVE CANARY FROM EGG”, “PUT EGG, CANARY, BAUBLE, STILETTO IN CASE”, “D”, “N”, “E” UNTIL YOU GET TO THE LOUD ROOM,

“ECHO”,

“GET BAR”, “W” TO THE TROLL ROOM, “S”, “U”,

“PUT ALL EXCEPT THE LAMP INTO THE CASE”

Del.icio.us op 30 september 2009

woensdag 30 september 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • It isn’t every day that one of the world’s most popular sans serif typeface families receives a new serif companion. When this happens, it is certainly reason to celebrate. Linotype is proud to release Frutiger® Serif, a new typeface family from Adrian Frutiger and Akira Kobayashi.

Informatie-architecten doen van krantje

woensdag 30 september 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Lees eerst dit: iA, mannen die door de band — als het niet hun akelige Web Trends Map is — goed werk leveren, doen een pitch voor de nieuwe layout van de Zwitserse krant Tages-Anzeiger.

Met een paar vernieuwende ideeën erin, en veel goeie moed. Anderen zouden zeggen, met veel hubris.

En dan halen ze het niet; wordt een veel veiliger ontwerp gekozen.

Lees dan dit: Maria García, al duizend jaar ontwerper van kranten, zegt er zijn gedacht over.

Grin.

(Lang verhaal kort: het was zeker interessant, maar niet goed genoeg.)

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338