Archief voor oktober 2009

 

TMI!

donderdag 1 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Wanner wordt information echt wel too much information?

Als men op Facebook aankondigt “Naam heeft net een scheet gelaten hoho dien teerste riekt zijn olleken piept”?

Als iemand op zijn weblog schrijft over zijn huwelijksproblemen?

Of als iemand dit op Twitter plaatst?

1-10-2009 22-26-47

Vóór er allerlei veroordelende commentaren komen: lees verder op CarnalNation.

Het is niet wat het op het eerste gelees lijkt.

Del.icio.us op 1 oktober 2009

donderdag 1 oktober 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • On a whiteboard the information is much more in your face. If it is online in one of these fancy Agile project Management software, you have to realize that most software developers in your team will not open the software. And if they do, they will not got have a look at those fancy reports every day. They will look at the papers on their whiteboard. Especially when they are discussed during the standup.
    (tags: agile)

Rood detachement van vrouwen

donderdag 1 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Dát is ballet zie.

Sterke vrouwen in uniform, wat moet een mens meer hebben?

Volg! de avonturen van de moedige Qinghua, boerendochter, dan soldaat, dan Commisar!

Huiver! bij het despotisme van de feodale Nanbatian!

Bewonder! de glorierijke manier waarop de Culturele Revolutie afrekent met het bourgeois balletestablishment, hun namby-pamby “mannen” en hun slappe meisjesvrouwen!

Leutig werk

vrijdag 2 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Vandaag: een paar bladeren van een flipchart gescheurd, op een tafel gelegd, met collega Johan in de designstudio gaan zitten.

Design space

En dan met zijn tweeën nagedacht, en getekend.

Actoren op papier gezet, nagedacht over hun rollen en over de informatieflows tussen de actoren. Ruwweg stukken inhoud en functionaliteit aan de flows gehangen. En dan beginnen denken aan pagina’s en blokken op pagina’s. En aan interacties en al een beetje aan verwoordingen en labels.

En dan tekenen: zwarte, groene en rode alcoholstift op grote papieren, en dan ophangen aan de muur. 

Het was eigenlijk wel al eens lang geleden dat ik dat nog gedaan had: van nul af aan iets maken. Een ruw idee, een halve aanzet tot begin van analyse, en dan mogen zelf met iets afkomen. Zonder stakeholders in het achterhoofd, zonder technologische beperkingen, zonder zelfs gebruikers.

Wij doen user-centered design op het werk, ‘t is te zeggen dat het uiteindelijk allemaal uitdraait op de gebruikers — maar er komt een punt waarop die gebruiker voor een groot deel geïnternaliseerd zit. Dan hoeven we voor een deel van ons werk geen veldstudies of interviews of dergelijke doen, dan kunnen we er gewoon aan beginnen.

Met twee, zo’n meeting waar we een zodanig gemeenschappelijke woordenschat en grammatica hebben dat we maar een half woord nodig hebben om elkaar te begrijpen. Dat we na een paar uur afsluiten met een resultaat dat zo voor de hand liggend lijkt dat een klein kind het ook zou gevonden hebben.

En dan afspreken dat we maandag nog een paar uur doorwerken, en dat we dan iets serieus goed gaan hebben, weten we nu al: lang geleden dat ik zó uitgekeken heb naar een maandag.

Oh, en ook: een project waar het gewoon design, implement, analyse is in plaats van onze gebruikelijke understand, explore, specify. Dat lucht soms ook wel op, ja.

So that’s that then

zaterdag 3 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Voilà, het stuk Moskou dat beschikbaar was, is ook uitgespeeld.

03-10-2009 19-35-27

Ik ben Matyoryj Boets, ‘t is te zeggen dat ik episode 2 uitgespeeld heb, en dan nog eens op level 2, en dan nog eens op level 3. Zoals gewoonlijk zit er een lastige opdracht bij — hier was het Violently Break Up A Campaign Rally, 124 energy nodig en de volle één procent mastery per keer.

Maar bon. Next? In afwachting van episode 3 en volgende, ga ik wat reward points grinden in New York. Settle A Beef… Permantently geeft een 2/1 return van experience op energie, dat lijkt me het efficiëntste.

Tja.

Look, he’s so happy!

zaterdag 3 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik doe regelmatig met de kinderen van beesten kijken op het internet.

En dan kijken we naar de aiai en de weta en de naakte molrat en de oeakari en de sterneusmol en zo. Aardige beesten, waar ze nooit zeker zijn of het wel echt bestaat als ik het omschrijf, tot ze het op Youtube of op foto’s zien.

De kakapo is ook een grote favoriet: een niet-vliegende reuzenpapegaai, what’s not to like?

Kijk! Een kakapo:

De duts was heel ziek als klein kakapootje en kon niet in het wild overleven, en denkt dat hij een mens is. Och here.

Groene ballen

zondag 4 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Gisterenochtend: telefoon. Of er twee kindjes bij ons zouden kunnen komen slapen. Het stond me bij dat wij iets te doen hadden, en dus wist niet direkt wat geantwoord.

Stom, natuurlijk: ofwel zijn we thuis en is het geen probleem, ofwel is er een babysit en is er ook geen probleem. Euvel verholpen in de namiddag: gezegd dat het natuurlijk kon.

En zo zaten we met zes kinderen aan tafel:

Zelie en Louis en Jan en Anna en Rose-Anne-Marie en Louisa-Maxine

Het eten was iets met kippengehakt en spinazie en mozarella en dan gestoomd en dan in een soort coulis van tomaten en pepers, en het zag er grappiger uit toen ik het aan het mengen was en in hoopjes aan het pleuren was.

Groene balletjes

“Balletjes” was de term toen nog niet, namelijk: ‘t was heel erg spludgy. Vandaar dat we het een paar minuten in de stoomoven gestoken hebben: anders zou het waarschijnlijk in stukken gevallen zijn als we het in die coulis hadden gesmeten.

Een serieus gemak, zo’n stoomoven, trouwens. Dingen erin:

Groene balletjes

…en vier minuten later:

Groene balletjes

Ik was er in eerste instantie niet echt voor, voor dat ding: het was een compromis dat als ik zo’n vegruizelaar in de pompbak kreeg, dat Sandra zo’n stoomoven mocht hebben.

Niet dat ik niet meer zonder zou kunnen nu, maar het is dus wél ferm gemakkelijk.

Nieuwe handschoen

zondag 4 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Anna had een drukhandschoen die er zo uitzag:

Anna op de koer

Daar kwam een stukje litteken uit aan haar vinger, maar vooral: die was eigenlijk te klein.

En dus heeft ze een nieuwe handschoen gekregen. In twee delen, met vijf vingers eraan:

Anna in de keuken

Als ze hem aan heeft, is het geen probleem, maar om hem aan te krijgen… brr.

Het is namelijk niet alleen die spannende handschoen in twee stukken die aan moet, maar onder de handschoen moeten ook nog eens stukken siliconen op haar littekens geplaatst worden.

Anna in de keuken

Ik vond die vorige al lastig, maar daar was er een truuk met een plastiekzakje die het gemakkelijker maakte. Met deze is het een hele handeling, en doet het ook soms pijn omdat het ding dubbel moet geplooid worden om die siliconen ertussen te pleuren.

Alla.

Nog wat meer dan een jaar en we zijn er van af, hopelijk.

Anna in de keuken

Zielige spam

zondag 4 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Tjaha. Een mens zou er bijna medelijden mee krijgen:

04-10-2009 17-48-23

Wijn!

maandag 5 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Oh getver, helemaal vergeten: ik heb ook wijn gekregen van de Carrefour, en glazen.

Wijn van de Carrefour

Ik ken niéts van wijn, maar ik vond hem toch lekker. Het was al laat op de avond, en we kwamen net van de Cava. Ik proefde iets rokerig, en ik vond dat absoluut niet onaangenaam.

Het was ook een mooi etiket, met een kangoeroe erop.

En eens je voorbij de vervelende leeftijdscheck raakt, is de website er één van de nieuwe soort wijnwebsites: gewoon no nonsense en duidelijk, weg van de akelige drukdoenderijen van dat soort “wijnkenners” dat in een blinde test hopeloos door de mand zou vallen maar wel de mond vol heeft over afdronk en rondheid en ik smaak aarde, karpers, een mespuntje zwezerik, chocolade met witloof, rozenstruiken, kaneel, wc-eend.

RPS

dinsdag 6 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik moest luidop lachen met xkcd:

Rps

Ah, de herinneringen. Ik was zót van mijn 42S in de tijd:

42s3q

[en wie wil prutsen: er is een fijne emulator beschikbaar]

Del.icio.us op 6 oktober 2009

dinsdag 6 oktober 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Leve Jools Holland

dinsdag 6 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik zou echt wel elke week moeten kijken, naar Later. Net ingeschakeld en al meteen twee fantastische dingen gezien.

Spaghetti Western Orchestra, met godweetwatvoor combinatie van a capella, geïmproviseerde en echt instrumenten.

En een oude, oude Andy Williams die een breekbaarder-dan-porceleinen Moon River neerzet, inclusief voorzichtig, voorzichtig dansje.

Een compleet andere Andy Williams dan pakweg hier:

…maar dat was dan ook drie. en. veertig jaar geleden.

En toen waren er Echo and the Bunnymen. En daarna Diana Jones. En mensenlief, wat een ongelooflijke ervaring moet dat niet zijn, ook voor die muzikanten, om in zo’n live programma te zitten.

Grinnik

woensdag 7 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

iphone flash

Aaaaargh! It burns!

woensdag 7 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik wandelde daarnet rustig naar mijn mail, nietsvermoedend een lepel muesli herkauwend. Er zat een boodschap van de Capitole in het postvak, beloofde de subjectlijn.

Klik:

Frans Bauer

Gnyaaarg. Een van Botox en/of Photoshop en/of plastieken chirurgie stijf staande Frans Bauer die u aanstaart, dat is nérgens bevorderlijk voor.

Brr.

Del.icio.us op 7 oktober 2009

woensdag 7 oktober 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Et pour les flamins la même chose

woensdag 7 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Ik ben zowat de allerlaatste mens ter wereld die kan verdacht worden van Flamingantisme of taaleisen of dergelijke, dus neem het niet verkeerd op als een aanklacht of zo.

IMG_1057 IMG_1058

In het Frans: je suis Une. In het “Nederlands”: I am Une. Hoe belachelijk is dat niet, maat?

On a related note: ik heb een Kindle gekocht. Dat is zo’n toestel waarop ik boeken ga kunnen lezen.

Het moet helemaal uit de VS van A komen, en vooralsnog zijn er, dacht ik, heel erg weinig of geen Nederlandstalige boeken op. “Jamaar, is dat dan niet lastig, alleen Engelstalige boeken?”

Euh nee. Ik slaag er gewoon niet meer in om boeken in het Nederlands te lezen. Ik lees een taal die geen taal is waar ik voeling mee heb. Ik lees vooral boeken die de hemel in geprezen worden, maar waarvan ik me niet kan inbeelden dat ze in een ander taalgebied ooit zelfs maar gedrukt zouden raken.

Niet dat ik er niet open voor sta hoor, om de zoveel tijd koop ik nog eens een boek in het Nederlands. Om het dan meteen op te geven. Bleh.

Jaja, snob, jaja. ‘t Is al goed.

Я твой работник?

donderdag 8 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik dacht, het zal inventariswerk worden, weinig boeiend en aan honderd per uur. Maar toen bleek het inventariswerk te zijn, ook wel aan honderd per uur, maar eigenlijk niet echt zo voor de hand liggend.

Het verschil tussen werk dat ik kan doen terwijl ik naar Tolstoy luister en werk dat ik kan doen terwijl ik naar muziek luister. (Verdere categorieën zijn: werk waarbij de muziek af moet, werk waarbij ik niet wens onderbroken te worden, en werk waarbij ik geen andere mensen in de buurt duld.)

Hoort men mij klagen? Baneent! Wat zou ik! Niets zo wijs als werk dat niet voor de hand ligt!

…en ondertussen luisterde ik naar Ennio MorriconeIn una Stanza con Poca Luce (C’era Una Volta Il West)

sp.a: vragen, vragen, vragen

vrijdag 9 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 27 reacties

Ik had, zoals wel meer mensen, het in de Standaard lezen voorbijwaaien, dat er een interne sp.a-e-mail gelekt was.

Het maakt mij allemaal zo moe, perslekken, overgebrief, gedoe. Het was druk op het werk, ik heb dan ook niet meer gedaan dan het artikel diagonaal gelezen.

“Ik zie het vanavond wel op het nieuws,” dacht ik. En toen was er het nieuws en kwam er niets. Niéts, zelfs geen vermelding.

Bon, vanavond alsnog de mails bekeken. Lees even mee (klik voor iets groter):

Mail01

Mail02

Bon, OK.

OK, bon.

Dit zijn dingen die in elke partij gebeuren, en die van alle tijden zijn. Niets bijzonder verbazingwekkend dus. Mensen die zeggen dat dit soort machinaties de sp.a op de één of andere manier anders maken dan andere partijen, zijn hopeloos naief en/of van slechte wil.

Maar.

Edoch.

Dit gezegd zijnde: het is wél een interessante blik achter de schermen. En het doet een stápel vragen rijzen, zo van dat soort dat normaal gezien enkel gesteld wordt, laat staan beantwoord, in memoires of geschiedenisboeken 50 jaar na datum.

Even op een rij waar ik me alvast vragen bij stel:

Wie is wie?

Milan Rutten is de directeur communicatie van de partij. Jan Cornillie is de directeur van de studiedienst. Johan Van Hoecke is de woordvoerder van de partij. Allemaal communicatiemensen dus.

In de eerste mail staat Barteld Schutyser in cc, en hij is de auteur van de tweede mail. Het staat ons hier thuis voor dat Barteld ooit nog praeses was toen wij rechten studeerden in Gent: een brilletje en blond haar, zo een beetje uitstaand met een golf erin.

Tegenwoordig, vertelt LinkedIn me, is hij partner bij DLA Piper, en is hij gespecialiseerd in

public procurement law, government contracts, public private partnerships (PPP), public finance initiative (PFI), energy, telecommunications, planning law, environmental law

…een interessante mens om interessante mensen te kennen, dus. Daar is niets mis mee. Ook niet dat DLA Piper behoorlijk wat werk verzet voor de Vlaamse Regering, of dat Eubelius, waar Schutyser vroeger partner was, dat ook doet.

Maar ‘t is wel vreemd dat hij blijkbaar op zo’n kordate, vanzelfsprekende manier bijna dikteert wie wat zal zeggen en doen binnen de sp.a.

Enfin, dat is één manier om het te bekijken, als diktaten. Een andere manier is dat het allemaal mensen zijn die elkaar goed genoeg kennen om niet rond de pot te moeten draaien en alle zinnen te omzwachtelen.

 

Wheels within wheels

Dit zijn mails tussen mensen van een inner circle. Een circle die zó inner is dat Bruno (Tobback) en Freya (Van den Bossche) maar te luisteren hebben naar wat hen gezegd wordt wanneer besloten wordt het hen te zeggen:

Er is te overwegen om vandaag de vice vrij te geven aan Bruno en Freya, die laatste enkel als ze kan zwijgen

Zitten ook niet in de inner circle, als ik de mail lees: Peter (Van Velthoven), Kathleen (Van Brempt). John (Crombez) is een twijfelgeval: intimus van Gennez, maar wordt wel als een pion beschouwd in de mail van Schutyser (“John moet de begroring presenteren”, “laat John wat oppositie voeren in de senaat zeg”).

Wie dan wel? Caroline Gennez, Milan Rutten, Jan Cornillie, Johan Van Hoecke, Barteld Schutyser? Of verwar ik hier “niveaus”? Hoe loopt de beslissingvorming? Consensus? Is er een leider?

Is dat Steve Stevaert? ‘t Is vreemd, maar in eerste instantie ging ik er zelfs niet eens van uit dat het Caroline Gennez zou kunnen zijn. In tweede instantie: waarom zou het niet Gennez zijn?

Milan Rutten heeft het in zijn mail over nog een paar groepen:

  • De G7. Dat is niét de inner circle, in ieder geval: Rutten zegt expliciet “vraag is of we de G7 nog bijeenbrengen” (mijn italiek). Het gaat blijkbaar om zeven ministrabele mensen: “voor de rest zullen ze vooral naar elkaar zitten kijken wie minister wordt,” zegt Rutten. Freya, Bruno Tobback, John Crombez, Peter Vanvelthoven, Kathleen Van Brempt misschien? En wie nog?  
  • De kroko’s: ik ga ervan uit dat dat de generatie-Tobback is. Met Freddy Willockx en zo erbij. De oude garde, die uit folklore op de hoogte wordt gehouden.
  • Spelers aan de rand: de teletubbies hebben het wel gehad — Vande Lanotte en Janssens worden apart vermeldt als “te masseren”, Frank Vandenbroucke wordt enkel als lijdend voorwerp en als “bloempot” vermeld. Rudy De Leeuw (ABVV) hoort ook in het rijtje “temperatuur te meten” en “te masseren” thuis, net als Bert Anciaux en Guy Peeters (partijbureau, ex-voorzitter Raad van Bestuur VRT).
  • Komen niet voor in het stuk: euh, al de rest, vermoed ik. Alles lijkt al beslist door de inner circle, die weliswaar een beetje moet rekening houden met de realiteit op het terrein, maar die voor zover ik begrijp echt helemaal géén rekening moet houden of houdt met wie dan ook anders. Laat staan de leden. Laat nog meer staan de kiezers.


Menselijke drama’s

Frank Vandenbroucke: aan de kant gezet ondanks zijn (zegt men) kennis van zaken en zijn (manifest) goede score bij de kiezers: dat is dan maar zo. De man was, en dat was zelfs voor buitenstaanders duidelijk, geen teamspeler. Pech voor hem, maar begrijpelijk vanuit het standpunt van de partij. Eigen schuld, dikke bult.

Kathleen Van Brempt en Peter Vanvelthoven: allebei aan de kant gezet. Wilden duidelijk minister worden, maar mochten dat niet van de inner circle. Er moesten drie sp.a-ministers zijn: Freya was incontournable (waarom?), Pascal Smets moest minister worden omdat CD&V en N-VA geen Brusselaar konden leveren, maar geen van beiden konden vice-premier worden. Freya zou het wel gewild hebben, maar dat zag de inner circle niet zitten — ik kan me inbeelden waarom. “Godzijdank”, dixit Rutten, had Freya al gezegd dat het te moeilijk zou worden, met haar zwangerschap. En Pascal Smets, tja, die zit er eigenlijk als excuusbrusselaarkneusje, die kwam nooit in aanmerking voor het vicepremierschap.

En daar komt het wit konijn, dat al vast lag van in het begin: Ingrid Lieten, die (waarom?) zelfs in deze enorm confidentiële mails nooit bij naam genoemd wordt.

En zo wordt er een “verklaring” opgesteld voor het niet-ministerschap van Vanvelthoven: Lieten is Limburgs, dus kon Peter er niet meer bij. En voor Kathleen: Freya en Pascal moesten minister worden, maar kunnen geen vicepremier worden, en er is niemand van heel “onze” generatie die de geloofwaardigheid heeft om vicepremier te worden dus moesten we wel een buitenstaander zoeken en dus zal het niet lukken voor u, sorry daarvoor.

Zeer expliciet dus: “Kathleen, jij bent niet geloofwaardig als vice-premier”. Alstublieft!

Anne Van Lancker, daar heb ik misschien nog het meeste medelijden mee. Van Brempt werd geen minister, kreeg als troostprijs een plaats in Europa (die ze nota bene niet echt wou, ze wou minister zijn), en dus moest Anne Van Lancker, met een uitstekende staat van dienst en bakken ervaring, plaats ruimen. Alstublieft!


Mysterieuze mysteries

Frank wordt nagenoeg onmogelijk. Caroline moet zich op duidelijke dreigingen à la “de waarheid over Agusta” voorbereiden .

U zegt?  Wat is de waarheid over Agusta? Is dat de (een) reden dat Vandenbroucke jaren aan een stuk zo hoog van de toren kon blazen in een partij waar men normaal gezien in het gelid moet lopen?

Pascal moet zich verbinden om ten opzichte van Bert dat schepenmandaat in Brussel te regelen zodat we voor hem “iets” hebben vanaf januari.

Wablieft? Waarom moét er voor Bert Anciaux “iets” zijn vanaf januari? Ik herinner me dat er bij hoog en bij laag beweerd werd dat er geen enkele garantie aan den bleiter werd gegeven toen hij overstapte naar de sp.a?

Als het [een mandaat voor Anciaux] niet lukt moet Steve (alweer) naar Di Rupo.

Come again? Stevaert moet naar Di Rupo om wát precies te gaan vragen? En waar is hij al eens naar Di Rupo om gaan vragen?

Als ze [Freya] onderwijs wil (je hebt met de positie van Luc een goed argument om haar daar van weg te houden) moeten er bijkomende bevoegdheden naar de vice schuiven.

Vous dites? Als met “Luc” de vader van Freya wordt bedoeld, wat is dan zijn “positie” die een argument zou zijn om haar van onderwijs weg te houden? En het zat er dus in dat niet Pascal Smet maar wel Freya onderwijs zou kunnen gekregen hebben? Waarom alsnog niet? Is er gedreigd met de “positie van Luc”?

Bart Martens gemeenschappsenator? Pfioew, laat John wat oppositie voeren in de senaat zeg. Tenzij hij daardoor bereid zou zijn l’assasinat te slikken.

Weird. Schutyser heeft het in puntje zes van zijn mail plots out of the blue over Bart Martens en John Crombez. Het is niet duidelijk wie de “hij” is die l’assasinat (de opzijzetting van Vandenbroucke) moet slikken, Martens of Crombez. En waarom gaat het plots over Martens? Bovenaan rechts staat “Page 1 of 4” en “Page 2 of 4”: waar zijn pagina 3 en 4? En wat stond daar op? Wat vooraf ging, neem ik aan?


Whodunnit?

Wie heeft de mail gelekt? Duidelijk niet één van de geadresseerden, maar wel iemand die geen vriend van die mensen is. Op de print staan annotaties in een redelijk identificeerbaar geschrift: wie zou dat zijn? Is dát de persoon die lekte? Het is iemand die het ermee eens is dat Vandenbroucke weg moest (“OK” naast “Frank moest weg, daar zijn we het over eens”), maar die vragen heeft over zowat al de rest.

Is die mail toevallig uitgeprint en teruggevonden, of is er een (halve of hele) mol in de inner circle?


En nu?

Gaat hier nog iets over gebeuren, in de media, denkt u?

Google zwaai

vrijdag 9 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Hoera!

Ik heb ook zo’n Google Wave-account! Danku Alper!

Vivement dat het algemeen beschikbaar zal zijn, en dat we het eens kunnen uittesten voor iets in de echte wereld. Voor het werk, of voor Gentblogt, bijvoorbeeld.

Boetseren

zaterdag 10 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

We hebben, ‘t is te zeggen Sandra heeft, een klomp klei gekocht zo groot als een microgolfoven.

Wahey!

Het moet geleden zijn van in de lagere school, denk ik, dat ik nog met klei had geprutst — ik herinner me dat we van die heel grove klei hadden op school, en dat we dan eerst een eeuwigheid moesten kneden en met water prutsen eer daar iets mee aan te vangen was.

En dan zat dat vol met stukken en brokken, en moest dat gebakken worden in de oven die achteraan de tekenklas stond, en als het gebakken was dan moest het geglazuurd worden, en negen kansen op tien liep dat faliekant af, met glazuur die in dikke druppels trok en heelder stukken onbewerkte klei over liet, en alles.

En achteraf gezien was de tekenleraar een numskull die ons maar liet (letterlijk) aanmodderen, en die ons exact één techniek heeft aangeleerd om met klei te werken, over de zes jaar lagere school: worstjes maken, die boven mekaar leggen, en dan vlakstrijken met boetseermes en water.

Wat dus wou zeggen dat wij beperkt waren tot massieve stukken massief gebeeldhouw, of tot variaties op ineenzakkende pennenhouder/asbak/vaas.

Terwijl er al die technieken zijn, en terwijl er nota bene een potterswiel in de klas stond, bedenk ik achteraf.

Afijn.

Deze klei is blijkbaar luchtdrogende klei. Ze voelt aan als natte plasticine, en er zitten geen brokken in. De kinderen hebben er al meteen vanalles mee gemaakt, Louis op kop. Een iguanodon, bijvoorbeeld:

Een iguanodon van Louis

Of een dikke slek, wel twintig centimeter lang:

Een slak van Louis

Ik heb een olifant gemaakt, tussen de bedrijven door. Klei is wijs.

Een olifantje van mij

Dorst, en weekend

zondag 11 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik heb dorst en Sandra wil niet om drank gaan voor mij.

Waar heb ik dat aan verdiend, denk ik soms. En het ergste van al: ze heeft niet eens haar computer op haar schoot, dus tegen dat ze dit leest, zal het veel te laat zijn.

Voor de rest: het was weer één van die vreemde weekends die voorbij leken te vliegen en tegelijk ook niet.

Ik heb vrijdag thuis gewerkt, en het was de bedoeling om iets in de loop van de avond door te sturen (‘t was tegen maandag, maar ik wou het wel al af hebben), maar uiteindelijk zijn we vrijdag met een ver-schrik-ke-lijk grote mand (of beter, glazen kom) fruit naar de intensieve zorgen van het UZ gegaan, waar ze Anna verzorgd hebben in augustus.

En toen we thuiskwamen, was het bijna tijd om met Dirk en Eva te gaan eten, en dan zijn we gaan eten, en toen was Sandra al aan het slapen en had ik net teveel gedronken om nog alleen in de regen op de fiets te kruipen richting verjaardagsfeestje van Tom, en dan ben ik maar met een wiskundeles in bed gekropen.

Om zaterdag wat door te werken aan het ding voor het werk dat ik niet af had gekregen vrijdag, en het dan wat meer te goldplaten dan ik anders zou hebben gedaan, en door te sturen naar de klant.

En toen was het plots namiddag, en toen moesten we naar een eetfestijn op school, en toen zijn we naar huis teruggekeerd en ben ik met de drie jongste thuis gebleven terwijl Sandra nog terug ging.

Het was zaterdagavond en het leek alsof het weekend nog een week zou duren: ik denk niet dat er veel is dat zo fijn is als een deadline hebben en voor één keer ruim op tijd klaar te zijn — anders is het altijd heldenwerk in de nacht en de uren op voorhand, ik ga het nóg zo doen.

Enfin, voor ik het wist, was het een stuk in ondertussen al zondagnacht en ben ik weer met een les wiskunde in bed gekropen.

En toen was het zondag, en heb ik een zeeschildpad geboetseerd en een giraf, en is dat denk ik het enige dat ik de hele dag gedaan heb. Oh, behalve dat ik voor één keer mijn efforts, de timesheets dat ze zeggen, ook ruim op voorhand, in de loop van zondagmiddag, gedaan heb.

Wat een vreemd, vreemd weekend.

Ondertussen is Sandra nog altijd niet aan de computer. Het ziet er naar uit dat ik mijn sletsen zal moeten aandoen en zelf om cola moeten lopen. Door de regen. Tss.

Del.icio.us op 11 oktober 2009

zondag 11 oktober 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Not going to jinx it

maandag 12 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Oh! Oh!

Als het wat meezit, dan begint binnen drie weken een bijzonder bijzonder fijn project. Normaal gezien doen wij op het werk niet zo enorm veel dat de mens in de straat ook echt ziet, maar dit zou anders moeten zijn.

Multidisciplinair, ook.

Zo wijs.

That’s what I call service

maandag 12 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Serieus, gasten: er zijn ernstig veel bedrijven die kunnen leren van Amazon.

Ik moest er twee boeken kopen voor Louis, en dan heb ik er nog een voor mij bijgekocht, en ook zo’n Kindle.

Vanavond een mail in de mail:

Greetings from Amazon.com.

We thought you’d like to know that we shipped this portion of your order separately to give you quicker service.  You won’t be charged any extra shipping fees, and the remainder of your order will follow as
soon as those items become available.

The following items have been shipped to you by Amazon.com:

  • The Bible and the Ancient Near East (Revised Edition) $11.53
  • Origami Insects   $10.36               1   $10.36

Shipped via UPS International

Ik vind dat dus ongelooflijk. Leve Amazon.

Del.icio.us op 12 oktober 2009

maandag 12 oktober 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Karl Hans Janke, ein Patient mit unzweifelhaft technischer Begabung, ein Künstler und Konstrukteur. Er bastelt und zeichnet, hält Vorträge und korrespondiert mit Unternehmen und öffentlichen Institutionen. Von 1948 an entstehen in den fast 40 Jahren bis zu seinem Tod über 4.000 Werke.

Bekend volk op televisie

maandag 12 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Moh, die mens komt mij bekend voor, dacht ik, bij het ondergaan van het begin van een nieuwe week Komen eten.

Waarom komt die mens mij bekend voor?

Ha! ‘t Is gewoon Luc van Deli-Ostrich, de man die zijn volk struisvogel leerde eten!

Ja-áren geleden hadden we Deli-Ostrich als klant. Leute!

We kregen een hele doos met vlees om in de geest te geraken, en zo hebben we thuis voor het eerst krokodil gegeten, en springbok. Kangoeroe en struisvogel, dat aten we hoedanook al. En we kregen ook een heel pakket met illustratiemateriaal: struisvogelvel dat we ingescand hebben en op de achtergrond gezet, bijvoorbeeld.

Ah, good times. Ik zie dat de website, trouwens, niet echt heel veel veranderd is van aanpak: uitleg over de beesten, over het vlees, en recepten. Toendertijd was het nog mogelijk, meen ik me te herinneren, om een kennismakingspakket te bestellen. Nu zijn ze net iets groter geworden, Deli-Ostrich.

Het was niet allemaal fijn werk, in de tijd van het kleine websiteboer zijn, maar dát was wel een leutige website.

Akelig, maar dan toch ook weer niet

dinsdag 13 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

We hebben een tijdje geleden een project afgerond bij een klant. Een behoorlijk groot project in tijd, en ook in budget, maar vooral in ambitie.

En dan kwamen we compleet onrechtstreeks een paar dingen tegen. Een mail hier, één individueel scherm daar, een website ginder, een stuk software hier. Kleine dingetjes, vluchtige glimpsen vanop afstand, we weten er het fijne niet van, het kan zeer goed een samenloop van omstandigheden zijn — maar we voelden er ons niet goed bij.

Wat moet een mens doen? Zwijgen als vermoord, in de filosofie van “het geld is binnen, de opdracht is afgerond, als het nu mis loopt, is het onze schuld niet”?

Dat is de stijl niet op het werk, nee.

Lang verhaal kort: vandaag was een dag dat ik gelukkig ben te werken waar ik werk. We hebben een afspraak gemaakt met de mensen. Mijn aller– allergrootste angst toen we de vergadering begonnen, is dat het zou overkomen alsof we daar zaten met de gedachte van “we hengelen naar een vervolgproject”.

Nee, met open vizier gezegd dat we ons zorgen maakten. En blijkt dat we inderdaad —oef!— maar een momentopname zagen, en dat we ons voor een deel niet zoveel zorgen moesten maken als we ons maakten.

Voor een ander deel kunnen we nog wat betekenen voor elkaar. Ons doel is —serieus, en stop met lachen— consultants te zijn die zo snel mogelijk overbodig zijn. Dat is aan de ene kant uit oprechte bezorgdheid dat we de klant een degelijke en duurbare oplossing willen geven —ik zié u grijnzen, stóp ermee— en aan de andere kant uit egoïsme, dat we voor onszelf alleen het moeilijkste en interessantste werk willen.

En dus gaan we misschien, soms eens, hier en daar, langs gaan: het interne team doet het uitstekend, groeit helemaal in zijn rol, maar van tijd tot tijd kunnen we nog eens een paar uur coaching doen.

Jazeker, we zijn geen liefdadigheidsinstelling, dat zal dus een paar uur zijn van tijd tot tijd die te betalen zullen zijn.

Maar immens veel belangrijker dan dat: ondertussen is de lucht geklaard. Onbetaalbaar, zoiets, tussen twee partijen die samen iets moois proberen maken.

Gui

woensdag 14 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Euh ja, maar waar moet mijn klavier dan liggen?

Zo grappig, trouwens, dat al die mensen denken dat het Apple is die heel die multitouch heeft uitgevonden:

…en ze zijn trouwens nogaltijd goed bezig:

Del.icio.us op 14 oktober 2009

woensdag 14 oktober 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Op een mooie donderdagochtend…

donderdag 15 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Het is verleidelijk, thuis zitten werken en de aandachtverslappers aan zetten: Twitter, Facebook, e-mail. Vooral als er op mijn bureau vijf schermen staan, dan kan ik gemakkelijk pakweg Tweetdeck op één ervan zetten, en volgen wat en hoe.

Om de zoveel tijd doe ik het eventjes, om meteen te constateren dat het veel te gevaarlijk is, en dan zet ik het weer af en vraag ik me af of al die mensen op twetter geen wérk te doen hebben, op een doordeweekse donderdagochtend.

“Euh ja, en gij zit wel iets op uw weblog te schrijven”?

Euh wel, beschouw het als een rookpauze.

En geniet ondertussen van deze mens, die ook op een donderdagochtend rond tien-elf uur in de weer was. Een biertje gaan halen in de lokale winkel:

En dan stommel ik nu om een nieuwe fles cola light in de frigo aan de andere kant van de kamer, zet ik Twitter weer uit, en doe ik verder met screenshots en Excel en PowerPoint. Het laatste, of nee, het voorlaatste rechte stuk.

Ik was bijna dood

donderdag 15 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Nee serieus: ik was echt bijna dood, daarnet.

Spaghettisaus opgezet, spaghettisaus verhuisd naar achterste vuur, pot met water voor spaghetti op voorste vuur gezet.

Veel rook, en om de één of andere reden stekende pijn aan mijn ogen, alsof er look aan het aanbranden was, wat nonsens was, want het was water in de pot onder mijn neus.

Wat afstand genomen van het vuur, en nog altijd pijn aan mijn ogen.

Blijkt: de voorkant van mijn peignoir stond in brand, en nog geen klein beetje. Whee! Ik zal mij net iets teveel over het voorste vuur gebogen hebben, of zo.

Mijn mouwen stonden niet in brand, daar heb ik het vuur dan maar mee uitgestampt. Had ik iets synthetisch aan, ik lag in het hospitaal, schat ik in.

Alla. Terug aan het werk.

Del.icio.us op 15 oktober 2009

donderdag 15 oktober 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Llama!

vrijdag 16 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ah, the memories…

Founded in 1982 by Jeff Minter, Llamasoft quickly established a reputation for producing games rich in originality, adrenaline-pumping action, quirky humour and digital ungulates.

Jeff Minter: de originele dude.

Minters Animals (1)

Attack of the Mutant Camels! Revenge of the Mutant Camels! De reden om jaloers te zijn op al wie een Commodore 64 had!

En hoe blij ik was toen Llamasoft voor Atari ST dingen maakte!

En! Gridrunner Revolution!

Del.icio.us op 16 oktober 2009

vrijdag 16 oktober 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Nóg netwerken!

zaterdag 17 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Kijk nu:

Netwerken

Ik hang met mijn laptop vast aan SK14, dat is het draadloos netwerk, dat per uitzondering helemaal van vooraan het huis, dóór het huis, over de koer, en tot in het achterhuis reikt. Meestal stopt het ergens halverwege de tuin.

Namahn.int, da’s het VPN van het werk.

Network 5, ik vermoed dat dat het draadnetwerk is, dat ik misschien eens een betere naam moet geven.

En dan is er nog een “unidentified network”, waar ik geen idee van heb wat het is, en ik krijg het niet weg. Oeioei, straks is er ingebroken op de laptop!

update Geen idee wat het was, en geen zin om te zoeken, eigenlijk. Niet dat ik mij ongerust maakte, maar ik heb het er uitgekegeld. En mijn netwerken andere icoontjes gegeven:

netwerk nieuw

The Fifth Beatle

zaterdag 17 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Zozo. Voor al wie graag eens iets van The Beatles opzet, én voor al wie graag muziek gedeconstructeerd ziet, en voor wie een uur of twee heeft of zo’n mp3–speler of zo om op weg van en naar naar te luisteren:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

In de serie The Record Producers: een extended cut van de aflevering The Fifth Beatle, over George Martin.

Fascinerend.

Olifantengeboorte

zaterdag 17 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Da’s nog wat anders dan Kai-Mook, qua drama:

Law of the jungle dat ze zeggen.

Del.icio.us op 17 oktober 2009

zaterdag 17 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Holy fuck. Leve Al Franken!

zondag 18 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Sweet Jeebus on a rubber cross. Een komiek die senator wordt, ze zullen het bij Halliburton geweten hebben.

Eerst, voor wat meer achtergrond, The Daily Show:

The Daily Show With Jon StewartMon – Thurs 11p / 10c
Rape-Nuts
www.thedailyshow.com
Daily Show
Full Episodes
Political HumorRon Paul Interview

En dan Al Franken, die aanschouwelijk maakt wat podiumervaring en timing kunnen aanrichten:

Even volhouden, het wordt na een paar minuten echt heel akelig voor de Halliburton-man.

[via]

Overcompensatie?

zondag 18 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ahem:

155mm_suppressor-tfb

[‘t Is een geluidsdemper voor tanks, blijkbaar. Could’ve fooled me.]

Rapporten

zondag 18 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Die keer dat het rapport een PowerPoint was:

18-10-2009 14-11-00

Het waren meer dan 500 slides, met wat snoeien teruggebracht op 344. Brr.

Zestig procent is een ultieme score

zondag 18 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 17 reacties

Bent u die Lange Wappernonsens ook al zo lang zo hard beu?

Ik anders wel.

Ik heb er geen moment wakker van gelegen, van het hele gedoe, en ‘t is tijd dat het gedaan was.

Voor één keer kon ik me nog het meest vinden in Van Peel: er zijn bijna vierhonderdduizend Antwerpenaren die konden stemmen, en daarvan hebben er in de zeventigduizend tegen gestemd. De grote hoop heeft niets gezegd, misschien wel omdat ze dachten dat het te moeilijk was, en dat dit is waarvoor men verkiezingen houdt en politici hun werk en verantwoordelijkheid laat opnemen.

Een paar duizend Antwerpenaren meer hebben gezegd dat ze tegen zijn dan voor. A la bonne heure. Kunnen we niet nóg meer moeilijke discussies met landelijke impact herleiden tot eenvoudige ja/neen-vragen, en die dan laten beantwoorden door de onmiddelijke omwonenden?

Del.icio.us op 19 oktober 2009

maandag 19 oktober 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Apache!

dinsdag 20 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Toevallig vandaag weer tegengekomen, en het blijft hilarisch: Tommy Seebach’s versie van Jerry Jordan’s Apache.

You can fool some of the people most of the time

dinsdag 20 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

Vorige week is er in de buurt van ons werk een Foodmaker open gegaan. Strategiisch naast de Exki — van wat ik ervan begrepen had, zijn het bedrijven die in dezelfde vijver vissen.

Geen idee elke vijver dat preciés is, maar ik schat dat het de vijver is van wie teveel geld heeft en niet beschaamd is om stukken van mensen te betalen voor eten.

Exki kan er wat van, maar Foodmaker is van hetzelfde laken een smoking, blijkbaar.

Om te beginnen: waar Exki nog moeite doet met de aankleding, voelt het in Foodmaker — toch zeker die aan Madou — bepaald goedkoop aan. We waren er om halféén: bijna-lege rekken, een stuk of drie eenzaam uitziende kleine quiche-achtige dingetjes op een warmhoudplaat, een armetierig-uitziende pot oranje soep.

En vanalles in El Cheapo-uitziende plastieken doosjes. Het eerste dat me opviel was een Veggy Dip: een plastieken bekertje met, ik heb het niet nageteld, maar ik schat een stuk of vier kerstomaten, twee stukjes wortel, en wat stronkjes van iets groens. Voor drie euro en vijfenveertig cent.

Wat verder: hetzelfde model plastieken beker, met —deze heb ik wél nageteld— acht (8) stukjes ananas erin. Een bekertje voor twee derde gevuld. Voor drie euro en vijftien cent.

En deze kon ik al helemáál niet geloven: een klein broodje (net iets groter dan een sandwich) met twee sneetjes mozarella en een viertal schijfjes komkommer. In een mistroostig plastiek zakje:

Dure foodmaker

De prijs? Vier euro en vijfenveertig cent.

Soms is het handig om dergelijke bedragen alsnog eens naar oud geld over te zetten. Vier euro vijfenveertig cent, dat is honderdtachtig oude Belgische frank.

Ik snap het model wel hoor: we vragen schandalig veel geld zodat de mensen denken dat het hier beter is dan elders.

Maar dit is toch wel een béétje des Guten zuviel.

Geekgasm

dinsdag 20 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Wil. Hebben.

Niet omdat het beter zou zijn dan in ‘t echt, maar gewoon, euh, zomaar. [via]

Del.icio.us op 20 oktober 2009

dinsdag 20 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Uit sympathie

woensdag 21 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik gun het hem van ganser harte, Jason Scott.

De man is een historicus van het digitale leven — van zijn machtige BBS documentary over zijn textfiles.com over zijn archiveringsprojecten (van Geocities onlangs nog) tot GET LAMP — en dat alleen al zou genoeg zijn voor mij.

Maar hij is ook nog eens een all round good egg. En hij heeft MySpace ge-goatse-d. En hij heeft de meest beroemde kat ter wereld.

Allez ju, geef die mens een paar euro dat hij een jaar zijn werk kan doen zonder naar een fulltime job te moeten gaan overdag.

Thuiswerk

woensdag 21 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Morgen en overmorgen wordt het thuis werken, voor mij.

Er moet een soort inventaris-stijlgids-wiki-skeletachtig iets gemaakt worden: veel screenshots, en relatief veel over en weer gedoe op een reeks redelijk zware websites.

Telecom fail: dat werk gaat sneller thuis dan op het werk. Op het werk hebben we een professionele Belgacomverbinding, zitten we écht (meetbaar, zelfs) niet met z’n allen dingen te downloaden, en toch gaat het internetten heel erg letterlijk vijf à tien keer sneller thuis met mijn Telenetverbinding.

‘t Is erg, hoe een mens verwend raakt door een snelle netwerkverbinding.

In het gewone leven is de netwerksnelheid geen probleem, maar als het is om heel erg snel over en weer te flitsen tussen een hele reeks redelijk zware websites, dus wel.

Enfin bon: thuiswerk dus. Het zou zelfs zonder netwerk sneller gaan, trouwens, voor dit soort werk, wegens meer monitors aan mijn thuiscomputer gehangen — met vijf schermen gaat het écht efficiënter dan met twee.

Spannend, ook wel: ‘t is werk op een wiki, en dus kan iedereen meevolgen wat ik doen, van minuut tot minuut.

That’s what I call service, vervolg

donderdag 22 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Amazon. Serieus. In de mailbox vanmorgen:

Hello,

Good news! Due to strong customer demand for our newest Kindle with U.S. and international wireless, we are consolidating our family of 6″ Kindles. As part of this consolidation, we are lowering the price of the Kindle you just purchased from $279 down to $259. You don’t need to do anything to get the lower price–we are automatically issuing you a $20 refund. This refund should be processed in the next few days and will appear as a credit on your next billing statement.

We’ll also send you a follow-up e-mail to confirm the refund once it has been completed.
We hope you enjoy your new Kindle. Please send us your feedback at: Kindle-feedback@amazon.com

Sincerely,

The Kindle Team

Ik ken maar één bedrijf persoonlijk dat hetzelfde zou doen — tot haaruittrekking van sommigen soms zelfs — en dat is, niet toevallig, het bedrijf waar ik voor werk.

Microsoft.be fail

donderdag 22 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Serieus?

22-10-2009 16-15-44

This is probably not the site that you are looking for!

You attempted to reach www.microsoft.be, but instead you actually reached a server identifying itself as shell.windows.com. This may be caused by a misconfiguration on the server or by something more serious. An attacker on your network could be trying to get you to visit a fake (and potentially harmful) version of www.microsoft.be. You should not proceed.

Sign of the times

donderdag 22 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

We leven in de toekomst. Mijn dochter heeft chatten ontdekt.

22-10-2009 18-15-17

Kindle!

donderdag 22 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Bimbam de klokken:

Schermen

vrijdag 23 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties

Zegt Bernard, blijkbaar over het feit dat ik meer dan één scherm heb aan mijn computer:

Eén scherm volstaat.De rest is spierenballerij,.
Toys for boys. .

Sorry, maar: patente nonsens.

Twee schermen op een computer werkt efficiënter dan één. En drie schermen werk efficiënter dan twee. En twee computers werkt efficiënter dan één.

Efficiënter, en stressvrijer.

Ik heb geen zin om een nieuwe foto te maken — gisteren zag het er zo uit in de hoek van het achterhuis waar ik werk:

Kindle

Links mijn “thuiscomputer”, rechts de laptop van mijn werk. De rotzooit die rondslingert is voornamelijk omdat ik een stapeltje externe harddisken aan het uit elkaar vijzen ben: toen mijn moederbord onlangs gestorven was wegens een stroomstoot in de straat, waren er ook een stuk of vijf (!) voedingen van externe harddisks eraan gegaan. Gelukkig was maar één van de vijf harddisken zelf kapot, maar ik heb de andere wel uit hun bakjes moeten halen en in andere bakjes steken.

Afijn. De schermensituatie.

Ik was aan het schrijven, gisteren. Iets tussen regels en inventaris en documentatie, met veel screenshots en veel over-en-weer-gega tussen verschillende websites.

Op mijn linkerscherm staat het ding open waarin ik aan het schrijven ben: een wiki. Niet één bladzijde, maar op elk gegeven moment misschien een stuk of tien bladzijden open in verschillende tabs, waar ik in zeker twee werk. Niet voortdurend, maar gestaag, de hele dag door.

Op het middenste scherm staat het ding waar ik actief mee aan het werken ben: de website, het beeld in Photoshop, het filmpje, whatever. En in de achtergrond een Directory Opus met lokale files (zowel laptop als hoofdcomputer).

Op het rechterscherm staan dingen die ik in mijn perifeer zicht wil hebben: voornamelijk mijn mail tijdens de werkuren, na de werkuren soms ook eens een Twitterclient of een Facebookvenster. En in de achtergrond een Directory Opus met remote files (FTP naar één of meer servers van mijn werk, bijvoorbeeld).

Dat is mijn hoofdcomputer.

Daarnaast is er nog de computer van het werk, die via VPN verbonden met het werk. Op één venster staat Outlook open, op een ander dingen die ik enkel op het werk kan doen — de fileserver, bijvoorbeeld.

En dankzij Synergy bedien ik de twee computers met één klavier en één muis, al ligt er naast de laptop nog een tweede muis voor als ik er wat langer op moet werken.

Kan dat allemaal met één computer en één scherm? Oh, ja hoor. Maar dan heb ik geen overzicht. Moet ik voortdurend vensters over en weer open en dicht doen, en telkens weer mijn plaats vinden in al die vensters.

En sommige dingen lukken gewoon niét met één scherm: als ik ‘s avonds tegelijk wil programmeren (middenste scherm) als opzoekingen doen en resultaten bekijken (linkerscherm), als met een half oog naar een serie of film kijken (rechterscherm), dan prijs ik me gelukkig dat ik drie schermen heb — en overweeg ik er nog een vierde aan te hangen, waar ik dan mijn mail, kalender, rss-lezer en twitter/facebookdingen zou in steken.

Bottom line: álles is beter dan één scherm. Een groter scherm is beter, twee schermen is nog beter, twee grote schermen is nog beter, drie schermen is nog beter, drie grote schermen is nog beter, etc.

Even weg

vrijdag 23 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Mijn weblog was vandaag even weg, zo tussen drie uur vannacht en ergens laat deze namiddag.

Shit happens, en het is niet alsof ik er enorm van wakker lag. Het bleek bovendien al snel dat de webserver wel nog bereikbaar was via SSH en FTP, en dat de databaseserver er ook nog was.

Ik heb dan maar van de okkasie gebruik gemaakt om een volledige backup te maken. Van de database en de templates en de plugins en zo. Minder dan 300 megabyte, blijkbaar.

Er staan ook nog beeldjes op Flickr, en films bij Youtube en Vimeo, en beeldjes en films en geluid op een aparte fileserver. Daar heb ik eigenlijk geen backup van.

Tja.

Leven in the cloud: we zullen binnen tien jaar een groot stuk van ons collectief geheugen kwijt zijn, onvermijdelijk.

Pech.

Kindle, eerste indruk (deel een)

vrijdag 23 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Zozo, dat was even schrikken.

Ik heb gisteren mijn Kindle uitgepakt. De handleiding zei dat de batterij nog moest opgeladen worden. Grr, dacht ik, nu zit er toch wel alleen een Stopcontactdink Van Vreemde Landen bij zeker?

Kindle

Van iets dichterbij bekeken bleek dat het een USB-stekker was die in een stroomstekker zat.

Oef, dacht ik: gewoon in de computer steken en dat laadt ook op.

Wat ik dus doe. En het lichtje licht op, dus ik denk dat alles in orde is. Ik laat hem erin zitten tot het batterindicatortje vol staat en een bliksempje toont, en dan begin ik het spel te gebruiken.

Een gemak! Dat scherm! In het midden van de straat boeken kopen zonder abonnement op een mobiele dienst whatseover!

Interessante UI-keuzes! Wijs!

…en dan begon het mis te lopen. Ik heb nogal wat gewerkt, de laatste tijd, en dus niet echt veel boeken gelezen, laat staan op de Kindle. Maar deze namiddag was ik op de speelplaats bij de kinderen op school, aan het wachten op Sandra.

En die Kindle deed wel heel er raar. Boodschappen van “cannot connect” als ik naar de winkel wil gaan. De helft van de knoppen antwoordt niet, of toch zeker niet onmiddellijk.

Normaal gezien verwacht ik van zo’n toestel dat het minstens snel genoeg gaat om zonder onderbreking te lezen. Voor wie een abonnement heeft: lees hier. Voor wie geen abonnement heeft: Nielsen vat het proper samen.

De iPhone/iTouch is daar fantastisch in, in responstijd. Kijk bijvoorbeeld hoe het scrollen werkt, of de slider om het ding aan te zetten: er is niets van vertraging.

…maar het ging dus niet. Naar de volgende of vorige pagina duurt bij zo’n Kindle altijd al meer dan een tiende van een seconde, dus ogenblikkelijk is het hoedanook niet te noemen.

En vannamiddag had ik er geen idee van of het niet meer ging, of nooit gegaan had, maar die Kindle ging voor geen meter vooruit. Never mind dat het traag ging: vijf keer moeten duwen op de Next Page-toets om naar een volgende pagina te gaan, dat is ruim meer dan vervelend.

En dan vanavond, toen ik hem nog eens bovenhaalde en aanzette, flikkerde het scherm zwart en wit, en dan ging het naar het opstartscherm en stopte het helemaal.

Zo dood als een pier.

Er is een resetmogelijkheid (de aan/uitknop 15 seconden fasthouden), maar die deed helemaal niets.

En ook het opladen-lichtje deed niets meer.

Paniek? Nee. Teleurstelling.

*
*    *

Lang verhaal kort: opladen via de USB-poort van de laptop lukt niet. Ik ga morgen zo’n adaptor moeten gaan kopen.

Zucht.

En dan morgenavond, beloofd, mijn echte eerste indrukken.

Creative, gvd

zaterdag 24 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Het is godgeklaagd. Terwijl ik eigenlijk wou werken, heb ik net een uur — een uur gezocht en gewroet om geluid uit mijn computer te krijgen.

Dat ik het nooit meer vergeet: Playback device properties > Speakers properties > Sound Blaster > FlexiJack, en daar FlexiJack op Digital I/O zetten in plaats van op Mic-In/Line-In.

24-10-2009 21-26-37

Grrrr. Godgeklaagd, dat ze bij Creative die setting zo ver weg steken.

Del.icio.us op 24 oktober 2009

zaterdag 24 oktober 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • This excessively picture-based guide to hollowing out a book is brought to you by Heather Rivers, who begs forgiveness for her sins against bookdom and would offer to the appalled that her book-lovin' karma is still in great shape after having spent two years of college working in a book preservation lab preserving priceless treasures that they might continue to be celebrated by book fetishists like you for many years to come.

Kindle, eerste indruk (deel twee)

zondag 25 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

Amazon heeft lessen geleerd van de beste, als het op Out of the Box Experience aankomt, dat was mijn allereerste gedachte toen ik de doos van mijn Kindle kreeg.

Maar als ik de doos van de Kindle vergelijk met die van de iPhone, kan het contrast niet groter zijn.

De doos van de iPhone schreeuwt superioriteit uit. “Kijk eens hoe ongelooflijk awesome ik ben,” zegt ze. En ook wel “Kijk eens hoeveel geld ik gekost heb.”

De Kindle zegt “ik ben vriendelijk, zowel voor mens als voor milieu”, zo op het eerste gezicht. Alles is ingepakt in ruw, onafgewerkt, warm,  zwartwitbedrukt karton, as opposed to het matglanzende vierkleurenbedrukte van de iPhone, waar dan ook nog eens plastiek in zit.

Kindle

Het toestel zelf heeft een scherm met electronisch papier, dat enkel electriciteit gebruikt als er van afbeelding moet gewisseld worden — dat wil zeggen dat het mogelijk was om er een boodschap op te zetten die zei wat er moest gebeuren:

Kindle

…en daar is het dat ik een beetje in de soep gedraaid ben. De boodschap zegt zeer duidelijk dat de kabel in het stopcontact moet, maar er zat alleen een UK-stekker bij. Ondertussen heb ik al een adaptor, maar bon. Ik heb hem niet in het stopcontact gestoken maar in mijn computer, en dat heeft de batterij niet opgeladen, met als gevolg dat mijn eerste dag Kindle niet zo’n goeie dag was.

…maar bon. Toen was alles nog koek en ei, bij het uitpakken.

Het toestel zelf voelt prettig aan: niet te groot, niet te klein. Mat wit plastiek, dat stevig aanvoelt, niet te zwaar en zeker niet te licht: ongeveer het gewicht van kleine hardcover. Het scherm is verrassend veel stabieler en de letters van verrassend veel betere kwaliteit dan ik verwacht had.

De Kindle start op met een scherm dat meteen de toon zet:

Kindle

Daarna is er een verwelkomingsboodschap van Jeff Bezos, en het is echt wel ongelooflijk hoe goed die Kindle leest in open lucht, en nog meer als er zon op zit:

Kindle

Next up: een handleiding, en dan een uitnodiging om naar de winkel te gaan.

Jammer, vind ik, dat er geen voorbeeldbibliotheek bij zit. Ik weet wel dat het moeilijk is om voor iedereen goed te doen als ze dat zouden doen, maar toch: een paar klassiekers erop en een paar meer geavanceerde voorbeelden met lay-out en beelden en zo, zou fijn geweest zijn. Zoals het nu is, zit er enkel een (heel erg degelijk) woordenboek in.

Ik heb dan maar meteen een boek gekocht op Amazon. Ik kan niet zeggen dat het verblindend snel is, maar het lukt wel. Ik ben nog maar één keer zonder netwerk gevallen sinds ik het ding heb, en voor de rest is het ongeveer 20% zeer traag versus 80% redelijk van snelheid, afhankelijk van de coverage.  

De Kindle gebruikt namelijk geen wifi om op het internet te raken, maar wel een modem om naar AT&T’s gsm– en 3g-netwerk te raken. Zonder bijkomende kost, zeggen ze bij Amazon, maar dat is dan wel omdat de bijkomende kost meteen bij de prijs van het boek gerekend wordt.

Een boek kopen is een magische ervaring, vind ik.  Kopen kan ook op de Kindle zelf, natuurlijk, maar via de computer is het sneller. Naar Amazon gaan, kopen voor Kindle, en hopla een halve minuut later staat het boek op uw toestel, zonder dat het ding aan de computer heeft moeten vasthangen of niets. Wijs!

*
*    *

Wat doet het ding allemaal?

Boeken lezen, natuurlijk, om te beginnen. Bij het lezen gebruikt een mens vooral zijn duimen: er zijn links en rechts op precies de juiste hoogte twee grote knoppen om vooruit te bladeren, en links is er een kleinere knop om terug te bladeren.

De letters… het hangt ervan af. Er zitten voor zover ik zie zeker drie verschillende lettertypes in, waarvaan één (de slab serif) veel leesbaarder is dan de andere (sans en serif; klik voor detail):

Screen_shot-47587 Screen_shot-47589

De letters kunnen groter en kleiner gemaakt worden, en vooral bij de serif maakt dat de typografische fouten nog wat opvallender — de kerning is bij tijd en wijlen echt afgrijselijk:

Screen_shot-47588

Het is niet enorm vervelend, en andere lettertypes vallen wel veel beter mee:

Screen_shot-47594

Het lezen zelf is, als de batterij niet helemaal leeg is tenminste, behoorlijk goed. Niet hypersnel, en dat is in eerste instantie teleurstellend: even snel vlugvlug door een boek bladeren zit er niet in. Een blad “omslaan” duurt een fractie van een seconde, en het hele scherm flikkert, dat is eigen aan die electronische inkt.

Met een dag gebruik heb ik er al geen last meer van, in tegendeel: ik duw al op “volgende pagina” als ik op een paar regels van het einde van een blad zit, en in de tijd dat hij flikkert, kan ik nog de laatste regels lezen van het vorige blad en al beginnen aan de eerste regels van het volgende.

Oh, en zoals hierboven te zien, is er ook een text-to-speech. Niets spectaculairs, maar het doet wel zijn werk.

Wat kan het ding nog?

  • Het is een foto-album: steek uw foto’s in een subdirectory in de images-directory en hij toont ze als een boek met de naam van de subdirectory.
  • Het is een mp3–speler (maar dan zeer primitief): steek uw mp3’s in de Music-directory en ze kunnen spelen terwijl je aan het lezen bent.
  • Het is een webbrowser (maar in Europa enkel op Amazon.com en Wikipedia).

Morgen of overmorgen meer over de interface, met een aantal wel interessante keuzes.

Grootste compliment, en eigenlijk meteen alles wat ik er over zou moeten zeggen: na een paar minuten verdwijnt de Kindle, en blijft alleen het boek over.

Screenshots (shift-alt-G, easter egg!) tot afscheid:

Screen_shot-47593 Screen_shot-47586

Screen_shot-2751 Screen_shot-47595

I say, you’re a bally nincompoop

zondag 25 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Mr. B The Gentleman Rhymer geeft een les in hip hop:

Quite.

En als het over Engeland en grappig gaat: het was al veel te lang geleden dat ik nog eens aan Les Dawson zaliger gedacht had.

Ik heb hem ontdekt, zoals vermoed ik bijzonder veel mensen, toen BBC op de kabel kwam en hij Blankety Blank presenteerde, de quizshow met de slechtste prijzen ooit.

Geniaal. En als hij muziek deed, was het ook altijd prsij — een mens moet serieus goed zijn om zo slecht te zijn, denk ik dan:

Iets meer over de man achter de man in Les Dawson’s Favourite Things: een, twee, drie.

Kies uw godsdienst!

maandag 26 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Religion-Flowchart_1

[via]

Del.icio.us op 26 oktober 2009

maandag 26 oktober 2009 in Links. Permanente link | Eén reactie

Die keer met de kapotte WordPress

dinsdag 27 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Er was eens… een WordPress die zo gehacked was als hij groot was.

En toen was er gedoe met exportfile die bleken ettelijke jaren spam te bevatten, ettelijke tienduizenden commentaren, en die daardoor eigenlijk helemaal niet gelukt was.

En toen was er een poging om via phpmysql de spam uit de commentstabel te verwijderen, waarop phpmysql prompt tilt sloeg.

En toen was het proberen op de server zelf:

mysql> delete from wp_comments where comment_approved=’spam’;
Query OK, 0 rows affected (32 min 10.42 sec)

Meer dan een half uur aan één sql query, jawel. En 0 rows affected.

Tijd voor plan, euh, F ondertussen.

Del.icio.us op 27 oktober 2009

dinsdag 27 oktober 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

De Huisdokter

dinsdag 27 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Als het goed is, moet het ook gezegd worden: het ge-Peter Van Asbroeck-te valt tegenwoordig serieus mee, in De Huisdokter.

En nee, het is niet alleen de gewenning die inzet: hij is echt veel rustiger geworden, en veel minder gemaakt.

Het wordt zowaar een aangename mens om naar te kijken. Goed gedaan, Peter. Serieus waar.

En wat kunt ge daar allemaal op lezen, op zo’n Kindle?

woensdag 28 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 15 reacties

…dat vragen Koen en Jan in de commentaren alhier.

Weldus. Zo’n Kindle is gemaakt om Kindle-formaat-files te lezen (.azw).

Die .azw-bestanden zijn, heb ik me laten vertellen, aangepaste Mobipocket-bestanden. Wikipedia is uw vriend voor meer uitleg, maar het komt erop neer dat Amazon Mobipocket heeft gekocht in 2005 en dat de Kindle .mobi en .prc-bestanden kan lezen. Op voorwaarde dat ze niet copieerbeveiligd zijn. Als ze wel copieerbeveiligd zijn, zijn er omwegen, maar bon.

En gewone tekst zonder opmaak, zoiets dat uit Notepad komt bijvoorbeeld, dat kan die Kindle ook lezen. Zonder enige tierlantijnen genre italiek en vet of lettertypes dan wel, laat staan klikbare inhoudsopgaves of afbeeldingen, dat kan natuurlijk niet in enkel-tekst.

Audiogewijs leest de Kindle ook mp3–bestanden en aa-bestanden van Audible. Het is dus een optie om naar muziek te luisteren tijdens het lezen, of bij voldoende licht te lezen, en ‘s avonds een audioboek op te zetten.

…en tot zover, eigenlijk, de ingebouwde formaten.

Of nee, wacht, er zijn ook nog beeldformaten: jpg, gif, png of bmp. Als je een subdirectory “Mijn boek” maakt, je dumpt daar een reeks afbeeldingen in en je zet die directory in de \images-directory op de Kindle, dan wordt “Mijn boek” een boek in uw persoonlijke Kindle-bibliotheek.

De redenering, blijkbaar, was dat er ook manga moest kunnen gelezen worden op de Kindle. Ter info trouwens: afbeeldingen 600 pixels breed en 760 pixels hoog, dan komen ze perfect op het scherm van 600×800.

…maar tot zover dus: awz en mobi/prc met opmaak, txt zonder opmaak, en afbeeldingen. Niet zéér indrukwekkend. Geen PDF bijvoorbeeld. Of Word.

Maar! Wanhoop niet!

Het goede nieuws is dat Amazon een omzettingsdienst heeft.

Elke Kindle komt met een emailadres, iets in de vorm voornaam_nummer at kindle dot com. Als je naar dat adres een mail stuurt met een document in attachment, dan stuurt Amazon het naar .awz-formaat omgezette document, voor een nominaal bedrag, via AT&T’s wereldwijde GSM-netwerk naar uw Kindle.

En, nog beter: als je de USB-kabel van de Kindle bij je hebt, dan kun je documenten gratis laten omzetten. In mijn geval stuur ik dan een mail-met-attachment naar michel_24@free.kindle.com, en dan krijg ik in mijn eigen mailbox een awz-bestand, dat ik dan alleen maar moet slepen naar mijn Kindle.

Hey presto!

Amazon kan Word-files converteren, en RTF, en HTML, en PDF. Dat is dus, met andere woorden, zowat alles.

Want als uw document nu geen Word of PDF of HTML is, dan is er bijzonder weinig kans dat het niet naar één van die formaten kan omgezet worden.

Neem Microsoft’s .lit-formaat bijvoorbeeld, voor hun eigen Microsoft Reader (magnifiek programma, mijn favoriete manier om boeken te lezen was met Reader op een tabletpc totik die Kindle had), dat kan met de (gratis) ABC Amber LIT Converter omgezet worden naar Word of PDF of allerlei.

Hoe ziet dat er dan uit?

Een testje. Ik had een Word-document dat er zo uitzag:

27-10-2009 23-18-44

…en ik heb dat in .doc, .docx en .pdf doorgestuurd naar Amazon. Dit kwam terug:

DOC

Screen_shot-2794 Screen_shot-2795

DOCX

Screen_shot-2796 Screen_shot-2797

PDF

Screen_shot-2798 Screen_shot-2799

Moraal: pdf doet blijkbaar niet alle tabellen goed, docx werkt niet goed (vooral omdat die pijlen in docx niet als beeld maar als wijzigbare smart art of zoiets meegestuurd worden, vemoed ik), en doc is pretty damn good. Al komen zeer brede tabellen met veel cellen er niet goed door (minder brede tabellen die beter kunnen schalen, doen het beter).

In de echte wereld wil dat zeggen dat het wel degelijk mogelijkis om allerlei bestaande eBooks om te zetten en te lezen op Kindle. Dat ziet er dan zo uit in uw inhoudsopgave:

Screen_shot-2759

Allemaal boeken die zogezegd van u zijn, in plaats van van de auteur, wat bij het eerste en laatste boek in de lijst niet het geval is wegens gekocht (het voorlaatste “boek” is een fotoalbum).

Omgezette boeken zien er door de band degelijk uit:

Screen_shot-2760 Screen_shot-2762

Bij omgezette documenten met hyperlinks erin, worden de hyperlinks vaak, maar niet altijd, bewaard — ik heb er nog geen systeem in kunnen vinden:

Screen_shot-2766 Screen_shot-2767

Merk hierboven ook op, trouwens, het ingebouwde woordenboek dat me een definitie van precede geeft. En dat een beeld dat boven de inhoudsopgave stond blijkbaar niet omgezet werd.

Lang niet alle formattering wordt overgenomen, maar de belangrijkste dingen wel: normale/grote/kleine tekst, vet, italiek, onderlijnd, paragrafen, lijsten, tabellen, afbeeldingen, uitlijning.

Screen_shot-2770 Screen_shot-2768

 Screen_shot-2772 Screen_shot-2785

Soms loopt het verkeerd, jazeker.

PDF’s die eigenlijk reeksen beelden zijn, worden soms omgezet maar te klein gemaakt, en soms worden er alleen stukken van pagina’s omgezet:

Screen_shot-2784 Screen_shot-2780

Soms slaat slaat de converteerder van Amazon helamaal tilt, ook, zoals bij _why’s (poignant) guide to Ruby, waarbij sommige letters minuskuul en onleesbaar zijn, en de overgrote meerderheid van het boek (op sommige tekeningen na) wel verkeerd omgezet Chinees lijken:

Screen_shot-2787 Screen_shot-2789

…maar all in all: dat zijn uitzonderingen. Over het algemeen ben ik behoorlijk tevreden, toch wel. Zelfs relatief ingewikkelde en relatief grote en lange PDF’s worden leesbaar omgezet, witness deze bijvoorbeeld:

Screen_shot-2801 Screen_shot-2800

En het omzetten gaat zodanig snel, meestal binnen de minuut, zelfs voor PDF’s van ettelijke megabytes, wat het bijzonder eenvoudig maakt om een paar lange webpagina’s om te zetten naar Kindle voor on the road:

Screen_shot-2802 Screen_shot-2803

Spamnesten

woensdag 28 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Spam is toch een heel vreemd iets.

Er zijn per dag men-wil-niet-weten-hoeveel pogingen om spam achter te laten op dit weblog, en door de band springt Mollom daar behoorlijk kordaat mee om.

Maar soms komen er toch door. Daarnet bijvoorbeeld, van ene “Dilerrs”, die niet meer te zeggen had dan

I support all the positive reviews are really good fellows!

…en die daarbij op zijn naam een link achterliet naar 1–news.net, een website met zo op het eerste gezicht geen reclame of andere spam. Weird.

Maar wat dan nog weirder is, is dat als het gebeurt dat ik manueel een spamcommentaar moet wegdoen, dat er dan meestal op precies dezelfde post nóg staan:

28-10-2009 9-09-22

“Hezbollah” als trefwoord om spam aan te trekken of zo?

Del.icio.us op 28 oktober 2009

woensdag 28 oktober 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Kurt, het spijt mij vreselijk

woensdag 28 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Vol goeie moed nochtans, met fototoestel en goesting en alles, met z’n tweeën aangezet om naar Stockholm te gaan luisteren.

Stockholm in de Video

‘t Is goeie muziek, Kurt en ik waren tien jaar geleden collega’s, en ik keek er helemaal naar uit om nog eens hallo te zeggen en te komen kijken — de vorige groep waar hij drummer in was en die ik gezien heb, die was gewoon in het écht ook big in Japan en alles.

…maar het heeft niet mogen zijn.

Op MySpace stond dat het begon om 20u, en iets minder dan twee uur op een barkruk zitten later, gaf mijn rug het echt helemaal op. ‘t Was al gene vetten de rest van de week, en op het einde van een werkdag op een rugloze stoel gaan zitten, ah well.

Rock & roll

Maar het zal er wél van komen, van een cocktail dan wel een whisky en een Romeo y Julieta in een lederen zetel.

Eén dezer. Serieus.

Een streepje kindervertelsel

donderdag 29 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Meer dan een jáár geleden al:

Het halfmaans gevaar!

donderdag 29 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ze komen, ze komen, de misloems met hun islamismen en al!

Loop in de straat in Brussel, en een mens kan er niet naast kijken, naast De Gezichten Van Het Extremisme, en al, en al.

Ik vind het eigenlijk spijtig dat er niet meer van die babysits, zoals, pak nu, Haifa Wehbe worden geëxporteerd naar hier:

Akkoord, akkoord, de muziek trekt op geen slets. Maar het oog wil ook wat hé meneer.

Kalimba!

donderdag 29 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Er moet iets mis zijn met mij, denk ik. Daarnet heeltegans out of the blue begon ik deze te neurieën:

Kalimba de Luna begod! Tony Esposito begod!

En voor ik het wist, zat ik met deze in mijn hoofd:

Shaddap You Face! Joe Dolce! —wacht wacht. Nog van dat! Nog van dat!

Born To Be Alive! Patrick Hernandez! Leve België!

En deze, en deze! Ik dacht toendertijd echt serieus dat er nooit meer in de geschiedenis van de wereld een beter nummer zou kunnen geschreven worden dan dit:

Ja, ik was niet veel gewoon.

Perfectie

vrijdag 30 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

‘t Is mijn eigen weblog, en ik doe wat ik wil. Als ik dus voor de zoveelste keer vandaag een Youtubefimpje wil posten, dan doe ik dat gewoon. Nèm.

Het zit zo: vandaag was een dag thuiswerken, wegens het bekende — sneller netwerk (awoert Belgacom) en meer schermen (leve mij).

De dag zijnde wat hij soms is, was het niet gelukt om de hele dag door te werken aan één stuk door, en dan ben ik maar vanavond wat langer aan het doorwerken.

Leutig werk, en nog veel leutiger gemaakt doordat ik er helemaal in the zone bij kon raken. Weinig zo fijn als dat.

En weinig zo fijn als Doe Maar’s Klaar op de achtergrond, de perfecte muziek voor bij het tekstschrijven. Ik geef er een aantal mee hieronder.

Alles doet het nog, Vrienten en co geen haar veranderd op twintig jaar tijd:

Watje — ska en rap, één strijd. Vet.

Een droom: “Ik droomde de waarheid en hij kwam hard aan / Viel binnen in het donker en ging voor me staan / Ik droomde de waarheid en hij riep mijn naam / Zei: ga je even schamen jij hebt niets gedaan / Je stak geen vinger uit toen hier niet ver vandaan / De vrede verdween achter de kille maan”. Machtig nummer. De bas grijpt vast en laat niet los.

Oorlog, of ook wel: hoe Doe Maar nog altijd (cfr. Pa, tig jaar geleden) muziek maakt die eigenlijk voor volwassen mensen is. Oorlog, over een koppel dat misschien al te lang samen is — “Wanneer begint de oorlog? Is er oorlog tussen ons? Als wij elkaar met blikken doden // Wanneer begint de waanzin? Is de waanzin onder ons? Als wij elkaar onszelf te zijn verboden””:

Hetzelfde meisje, of ook wel: zie hierboven. Over een koppel dat gelukkig is, samen — “Ik voel me nu nog steeds dezelfde schooier / Maar de jaren maakten jou alleen maar mooier”:

Overspel, en ook wie nog geen overspel pleegde krijgt gegarandeerd kippenvel van de herkenning – “Van de kou gered / Jouw armen zijn mij welkom / En zachter nog in dit vreemde bed / Waar ik met jou terechtkom / Maar voordat wij dronken zijn / Als wij dan zo besluiten / Bij zinnen nog, sluit het gordijn / En ook de wereld buiten”:

Als niet als, over wat had kunnen zijn, featuring Brainpower:

Bij elkaar, en dat ik er niet naar mag luisteren of ik krijg er tranen van in de ogen — “Zal ik jou ooit / Kunnen zeggen hoe mijn / Hart breekt / Als door een misverstand / Er was niets aan de hand / Ik jouw hart weer breek”:

Dansmuziek, omdat de boog niet altijd gespannen kan staan:

Doe uzelf een plezier, loop naar de winkel en koop Klaar. Echt.

Del.icio.us op 30 oktober 2009

vrijdag 30 oktober 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Marcel

zaterdag 31 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

‘t Is raar, hoe men in één korte interactie een instant eikebah-gevoel van iemand kan krijgen.

– ja, wat hij zei, euh… dinges, Marcel

– ‘t is Michel hoor, maar Marcel mag ook

– ja, ge ziet er meer een Marcel uit

Gnn.

All Hallow’s Even

zaterdag 31 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik vind dat fijn, nieuwe tradities die eigenlijk oude tradities waren maar die terugkomen en dingen.

Pompoen

Vanavond doen we een halloweenfeestje, hoera!

Pompoen

…aaaaand they’re off

zaterdag 31 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Pompoen uitgehold (Sandra & ik) en gesneden (ik): check.

Pompoen

Pompoensoep gemaakt (Sandra): check.

Kinderen verkleed (Sandra & kinderen): check — Jan Ninja, Louis piraat, Anna prinses, Zelie heks.

Ananas gesneden en gekuist (ik): check.

Zo zien tien kilo frieten eruit

TIEN KILO aardappelen in frieten gesneden en voorgebakken (ik): check.

Slingers opgehangen (Sandra): check.

183944_KGB_0036-2

Elf kinderen op overnachting: check.

Elf kinderen de miezerregen ingestuurd om spekken te gaan bedelen: check.

Straks eten we allemaal frieten, en dan denk ik dat de kinderen in twee gaan verdeeld worden: de ene helft naar Scary Movie kijken op televisie, de andere helft naar Walking with Dinosaurs op de computer.

En dan gaan wij met drie volwassen (wegens vriendin op bezoek ook) een beschaafd glas drinken bij wat lichte muziek, denk ik.

It don’t get much better than this, peisk.

Del.icio.us op 31 oktober 2009

zaterdag 31 oktober 2009 in Links. Permanente link | Geen reacties

Big smile

zaterdag 31 oktober 2009 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Soms vraag ik het mij echt wel af waar ze het vandaan halen.

Vanavond was Anna zich aan het omkleden tot prinses om te gaan trikkortrieten. Ik kwam naar boven, toevallig met mijn fototoestel in de hand.

Anna kruipt in mijn trekzetel, en doet overdreven theatraal “big…” (armen ballerinagewijs van boven hoofd naar opzij) “…smiiiile!” (tadaaa-gebaar met handen, overdreven gemaakte glimlach op het gezicht).

En dat een paar keer, tot ik een foto trok.

Big... smile!

Ik kan me inbeelden dat het iets is dat ze op televisie gezien heeft, of misschien wel in de balletles, maar ‘t was wel, euh, weird.

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338