Talen

Ik vind het heel spijtig dat mijn ene grootmoeder nooit Pools heeft gesproken tegen ons. Maar ik vind het nog meer spijtig dat ik ruim genoeg tijd bij mijn andere grootmoeder gespendeerd heb om perfect te horen wat goed Aalters is en wat er net naast zit, maar dat ik hetzelf niet kan spreken.

Aalters is het mooiste dialect ter wereld.

En ik kan het alleen herkennen, en hier en daar een paar zinnen spreken – maar nooit vanzeleven in de buurt van mensen die écht Aalters kunnen, want dan ben ik bang zó door de mand te vallen.

Enfin ja, ‘t is toch al iets, dat ik het begrijp. En dat ik een aanvaardbare versie van verkavelingsgents kan spreken.

Hoe ik dáár nu plots aan moest denken? Hierom:

Verkavelingsaalters. Niet te verwonderen, natuurlijk, dat dat ook bestond. Maar wél wijs.

9 Comments

Zeg uw gedacht

Navigatie

Vorige entry:

Volgende entry:

» homepagina, archief

Vriendjes

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.