Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: maart 2010 (pagina 1 van 6)

Die keer dat ik smolt

Zelie doet tegenwoordig van moderne communicatie. E-mail, en chat en zo.

Vanavond vroeg ze of het mogelijk was om met meer dan één mens tegelijk te chatten. Ja, dus.

31-03-2010 20-22-38

Ik vind Zelie ongelooflijk schattig als ze aan het chatten is.

e-Readerdagboek, deel 17

Het is dat ik het nodig had: vanmorgen meteen in slaap gevallen op de trein, vanavond meteen in slaap gevallen op de trein.

En daarmee zit ik welgeteld 5% verder in Gardens of the Moon. Het valt wel vreselijk op hoeveel gemakkelijker het leest, bij een tweede lezing. Zelfs al is het jaaaaren geleden.

links for 2010-03-30

e-Readerdagboek, deel 16

Twee nachten na elkaar gaan slapen na drie uur, vandaag aaan één stuk door vergaderd van ‘s morgens tot 19u30, en niet geslapen op de trein naar huis: haal boven het vuilblik op me bij elkaar te vegen.

Vanmorgen wat Erikson gelezen, en ik kruip nu in bed. Ik schat dat ik minder dan een pagina zal lezen voor ik in slaap val.

Chicken in Black / Elvis Cash

Del.icio.us op 29 maart 2010

e-Readerdagboek, deel 15

Zoho – terug aan het werk, en dus terug aan het lezen. Het zomeruur, ze zouden dat echt niet mogen doen: ik ben volgens het nieuwe uur echt wel te laat gaan slapen. Volgens het oude uur ook hoor, maar volgens het nieuwe uur veels en vééls te laat.

Op de trein bijne direkt in slaap gevallen dus, zowel in het gaan als in het komen. Maar! Met heel veel plezier begonnen aan Gardens of the Moon, het eerste Malazan-boek.

Het grappige van die electronische lezers, is dat er geen paginanummers zijn maar wel een percentage gelezen pagina’s. Ik zit aan 22%, dus als ik aan hetzelfde tempo blijf lezen, heb ik eind deze week gedaan.

Nauwelijks 700 bladzijden en daar doe ik een week over: ‘t is bijna een schande. Vroeger was dat op een dag gepiept.

Spidercat!

tumblr_kzzusuNJk11qzi6sbo1_500

[van]

Climb inside my world!

True story: ik was ooit eens bijna dood omdat ik Ren & Stimpy wou zien.

Zeg, euh, Metatale…

Metatale, lang geleden, toen de dieren nog praatten, was een idee waar wel iets in zat: zoek uit  hoe invloedrijk weblogs zijn. Niet noodzakelijk hoeveel lezers ze hebben, maar wel hoeveel invloed ze hebben. Niet in het algemeen, maar in het specifiek: geografisch omschreven en naar onderwerp omschreven.

Lang geleden was dat, toen weblogs nog iets nieuw-achtig waren, toen Facebook maar een schim aan de verre horizon was, toen er nog een blogosfeer was, toen mensen daar nog in geïnteresseerd waren. Min of meer.

De Metatale top 100 was toen een smaakmakertje voor het “echte” werk van Metatale, waar een –vermoeden we dan maar—wiskundig model Moneytrongewijs het interweb analyseert en u metéén kan zeggen welk weblog aan te spreken om, ik zeg maar iets, spatels te verkopen in Leuvense. Of radijzenzaad in Oost-Vlaanderen. Of “iets met digitale muziek” bij Brusselse studenten.

Ik zie, theoretisch, dat het ergens zou kunnen, érgens. Ergens in een soort sweet spot tussen mensen die gewoon echt de vinger op de pols van een blogosfeer hebben – zoiets als Enchanté of Talking Heads, stel ik me dan voor – aan de ene kant, en tussen mensen die echt massief veel echte data hebben –zoiets als Adhese, stel ik me dan voor.

Het moet lastig zijn om iets dat in gang gezet is, weer op te bergen. Dat moet pijn doen, kan ik me inbeelden.

Maar die om de ikweetniethoeveeltijd automatisch gegenereerde top 100, dat begint tegenwoordig toch wel écht te belachelijk voor woorden te worden. Asfaltkonijn.be,askatasuna.be, lvb.net, mouseover.be en smetty.be staan er twee keer in. De wel heel erg Vlaamse retecool.com (6), vkmag.com (49) en gizmodo.com (62 én 79) staan er ook in. Steven’s blog.pictrix.com (15) is er in juni vorig jaar mee opgehouden. Een website als duits.skynetblogs.be is ongetwijfeld interessant, maar ik betwijfel dat die ooit tot een top 100 van de meest invloedrijke sites zou kunnen behoren. Net als, pakweg, redfox-babes.blogspot.com, dat niet meer dan wat soft naakt bevat.

Enfin bon. Gentblogt staat op één. Niemand hoort mij klagen.

e-Readerdagboek, deel 14

Het wordt een beetje een patroon: ik heb echt geen tijd om te lezen tijdens het weekend. Vandaag de hele dag geschreven (buiten even over en weer naar babyborrel).

Leg dan andere prioriteiten, jaja.

‘t Zijn dingen. Morgen zit ik weer vier uur in het vervoer, als ik wakker kan blijven op de trein, kan ik lezen. Yay!

Gnnn

Note to self: geen werk meer doen in de tuin.

Urgh. Zitten lukt nog net. Rondlopen ook, min of meer. Het is de overgang van het ene naar het andere dat niet echt wil lukken.

En hoe heten de netwerken bij u in de buurt?

Meestal is het maar een bijzonder saaie bedoening, namen van draadloze netwerken. Dat is dan van “dlink” of “NETGEAR” of “wireless” of “wifi” of dergelijke.

Het mijne heet “Van mijn erf, netwerkdief!” – en bij u?

28-03-2010 0-36-20

(screenshot van inSSIDer, trouwens – gratis en een gemak)

Privacy is voor mensen die iets te verbergen hebben

Um, ja.

28-03-2010 0-15-43

Mooi hoor, daar niet van, dat Microsoft ge-geotagde tweets kan op een kaart zetten, maar toch.

28-03-2010 0-19-38

Enfin, privacy is het woord niet. Wat op het internet komt en wat niet op het internet komt, daar kunnen we ondertussen al een ruim aantal jaren mee om.

En ik ben wel wat gewoon, qua persoonlijke dingen op het net zetten en zien gezet worden. Maar die geolocatie, dat geeft er toch nog een extra dimensie aan.

Ik ken mensen die als ze op vakantie gaan, op hun weblog elke dag een postje laten verschijnen, kwestie dat dieven niet zouden weten dat ze er niet zijn – een beetje zoals die ronde kookwekkerachtige dingen voor in het stopcontact, waar van die pinnetjes in konden gestoken worden: witte om de stroom aan te zetten, rode om hem af te zetten. De theorie was dat die dingen aan de televisie konden gehangen worden, en aan een lamp links en rechts, en aan een radio of zo. Dat het leek alsof er mensen in huis waren.

(Die dan pakweg elke dag stipt tussen 19u03 en 21u35 naar televisie keken, en elke dag het licht aan lieten van 21u tot 23u47 – helemáál waterdicht is het niet, qua plan.)

Ik vraag me af hoe lang het zal duren eer er ergens iemand “op studiereis” was, maar eigenlijk een twitpic maakt vanuit een louche zaak ergens. Of iemand die zogezegd naar een klant is, maar eigenlijk op café zit te twitteren. Of iemand die voor het hele interweb een foto maakt van zichzelf en zijn familie op reis, daarmee luidkeels aankondigend dat, nee, er niémand thuis is, beste dieven-in-spe.

Where Is My Mind

Oudere berichten

© 2016 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑