Archief voor maart 2010

 

Del.icio.us op 1 maart 2010

maandag 1 maart 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Amazon Remembers

maandag 1 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

We leven in de toekomst, zo ver waren we al een tijdje. Dat het jaartal 2010 is, is daar niet in het minst een hint voor: tweeduizend en tien! Tweeduizend en tien! Dat is in mijn boek zelfs al gewoon tien jaar ná de toekomst.

In mijn boek, dat geschreven werd toen ik er nog zo uitzag en met een sponzen broek op de brise-lame stond:

In 1975

Het jaar tweeduizend, dan zouden er allerlei dingen gebeuren, en dan zouden de visioenen uit Atome Kid allemaal waar geworden zijn. Dan zouden alle steden er als Brasilia in lijntekening en arcering uitzien, en moest niemand nog werken of naar school gaan.

Ja, ‘t is dus wel anders uitgedraaid. Dat werken en dat naar school gaan moet nog altijd, en alvast Gent ziet er uit als een mengeling van een verleden dat nooit geweest is en een toekomst die nooit zal komen.

En ik loop rond met een GSM die foto’s neemt waar mijn grootouders niet van zouden verschieten. En we eten eten waar mijn grootouders niet van zouden verschieten – zoals dit, bijvoorbeeld, gisterenavond nog:

A Very 1970s Dinner

Ik denk dat ik-in-1976 nog het meest zou opkijken van de telefoon die ik-in-2010 heb. Oh, dat en het internet. Maar het internet, dat verwachtte ik al, met dank aan de Encyclopedia Galactica uit Asimov’s Foundation.

Die telefoon, van welk merk hij ook is: ‘t is toch wel wat. Dan is een mens al een beetje gewoon geworden aan alledaagse magie —

iphone 545 iphone 546 iphone 547 iphone 548 iphone 549  iphone 551

Ik zeg “pizza”, hij toont mij de dichtstbijzijndste pizzaboer (het kleine zwarte pijltje in het tweede beeld hierboven toont de richting, het getal de afstand), dan duw ik met mijn vinger op die pizzadinges, krijg ik de keuze: telefoneren of het ding op een kaart te zien, kan ik op die kaart meer details zien, en meteen ook de kortste weg tot daar op een interactieve en bewegende kaart tonen. Oh, ik had ook nog satellietbeelden kunnen bekijken en beelden van in de straat zelf, waar ik in kon ronddraaien.

Magie zeg ik u! Mijn telefoon is een heks! Verbrand hem!

…of dan is er dat ding waarbij ik mijn telefoon in de lucht houd op een feestje, of in de richting van de luidspreker in de auto, en dan weet mijn telefoon welk liedje er speelt.

…en dan weet mijn telefoon welk liedje er speelt, en kan ik dat liedje meteen kopen, en kan ik ook achterhalen wanneer de artiest in kwestie nog eens een optreden geeft in de buurt van waar ik nu ben, of van waar ik woon.

iphone 586 iphone 585 iphone 588 iphone 590 iphone 592 iphone 591

Zelfs dát wordt een mens op den duur gewoon.

Maar kijk: vandaag had ik nog eens zo’n hey, we zijn écht écht écht in de toekomst-moment. Amazon heeft een toepassing voor op mijn telefoon. Een groot gemak: ik kan zien wat ik in mijn boodschappenmand heb, ik kan snel zoeken op de site, yada yada.

iphone 596 iphone 609 iphone 611

En dan zie ik “remembers” staan onderaan in die toepassing, en dan klik ik daarop en blijkt dat een soort fotografisch verlanglijstje te zijn: ik neem een foto van wat ik graag zou willen kopen, en het wordt in een lijstje gestoken bij Amazon op de website. En ondertussen zoekt Amazon of het zelf geen gelijkaardige produkten verkoopt.

Boeken? CD’s? DVD’s? Games? Het duurt niet langer dan een paar seconden voor Amazon het exacte ding terugvindt. Of de foto blurry was, of in het donker, of maar een stuk van de cover, onder welke hoek de foto genomen werd: maakt niet uit. Op minder dan tien seconden is de foto verstuurd, en komt Amazon terug met een produktfiche en een prijs:

iphone 598 iphone 600 iphone 601

Gelijk: neem een foto, en Amazon vindt of het ding op Amazon verkocht wordt.

En het werkt niet alleen met boeken en CD’s en DVD’s en games. Ik ging daarnet naar de keuken, en ik nam in het schemerdonker lukraak wat foto’s: van het meest gebruikte huishoudtoestel hier in huis (een appelschiller), van een spuit die daar lag die we gekregen hadden in het hospitaal, van zo’n borsteltje om dingen te beborstelen. Boom. Boom. Boom. Op géén tijd:

iphone 606

iphone 607 iphone 608 iphone 605 

Ik ben wel meer gewoon, op het interweb, maar dit vond ik toch wel heel erg in de toekomst zijn. Ik ga vanalles opzoeken, vanaf nu, denk ik. De telefoon op mijn tafel op het werk. De klink van het toilet. Het boek dat in de foto op de homepagina van het werk staat.

iphone 553 iphone 612 iphone 557

De toekomst! Hij is hier! Ik kan deurklinken van toiletten online kopen! Wie weet wat doet Amazon met lichaamsdelen!

Starmuck

dinsdag 2 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 12 reacties

Ik las onlangs op de website van Patrick Janssens allerlei panegyrische dingen over Starbucks, en kijk, vandaag zit ik in zo’n spel.

Alwaar ik Zojuist het privilege had om bijna acht euro — dat is meer dan driehonderd Belgische frank — te betalen voor een venti teenoftanderberry teenoftander.

Vertaling: een grote (tussen aanhalingstekens) naar niets smakende mengeling van ijs en (vermoed ik) een koffielepeb siroop.

Slecht, en schandalig duur.

Nu is het nog wachten of het hier zal zijn zoals in de V van S, dat er op een duur Starbucksen zijn in elke stad, en dan in elk dorp, in elke straat, en dan Starbucks in andere winkels en dat er uiteindelijk Starbucksen geopend worden in andere Starbucksen, en dat de hele wereld implodeert.

Del.icio.us op 2 maart 2010

dinsdag 2 maart 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Then Charlton Heston put his vest on

woensdag 3 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Zo is het maar net:

The pyramids were in construction
The pharoah glowed with satisfaction
But then to his immense surprise
His empire fell before his eyes
A hundred thousand busy slaves
Downed their tools and stood and stared

The Red seawalls stood like a canyon
The pharoah pulled up in his wagon
And saw within those walls of glass
A herd of whales go racing past
A hundred thousand fishy tales
Crossed his mind about the day

Then Charlton Heston put his vest on

The broken tablets had been mended
The golden calf had been up-ended
And old folk sitting round the fire
Would talk of voices from the sky
Babies sailing down the Nile
The recipe for locust pie
A hundred thousand frogs per mile
We’d always ask them to describe

How Charlton Heston put his vest on

Thou shalt not kill, thou shalt not steal
Shalt not commit adultery
Boils the size of 50p
Lights! Camel! Action!

Bushes that refuse to burn
See these sandals hardly worn
Raining blood, raining bread
The night we painted Egypt red
Thou shalt not covet, shalt not lie
Thou shalt not bonk your neighbour’s wife
The recipe for egg fried lice
A hundred ways to kill a fly

Love your daddy, love your mummy
Put your bread in milk and honey
Loved his fish, he did, he did
Never beat the wife and kids
Slouch though desert, slouch through sand
Until we reach the promised land
Thou shalt not kill, thou shalt not steal
Shalt not commit adultery
Boils the size of 50p
Lights! Camel! Action!

Del.icio.us op 3 maart 2010

woensdag 3 maart 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Del.icio.us op 4 maart 2010

donderdag 4 maart 2010 in Links. Permanente link | Eén reactie

  • Use RedEye mini with your iPhone or iPod touch at home, work, with friends and family, or while on business or pleasure travel to control your TV, stereo, cable box, DVD player, and many other devices that receive standard (infrared) signals.

Kcheh

donderdag 4 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Het zijn aardige dagen jong, aardige dagen.

‘t Is  toch soms weird hoe een mens tegelijkertijd gelukkig en ongelukkig kan zijn.

Oei ai oei ai ai

vrijdag 5 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Hooboy ik heb mijn voet omgeslaan bij het naar huis wandelen. Awoert vurte Brusselaars en hun slecht onderhouden plankier!

En pijn dat dat doet! Straks is er iets gescheurd! En dan word ik vannacht wakker met afrgijselijke pijnen en een paars uitgeslagen linkerenkel, die dan in de loop van de week begint te necrotiseren en dat ik er dan aan aan pruts en dat er een gat in zit en dat er dan een week later gelijk beweging in zit en dat het een made is of zoiets.

Serieus: pijn. A Huge Ever Growing Pulsating Blauwe Plek That Rules From the Centre of My Ankle.

En dit was het exacte moment dat het gebeurde:

IMG_8223

Ik was naar het station aan het wandelen en ik dacht: ik ga foto’s nemen met de telefoon, en toen zag ik iets en keek ik ernaar, en dan ging ik gewoon tegen de vlakte en tegelijkertijd douwde ik op het knopje om een foto te maken.

Krak zei mijn enkel. Straks een kruisband gescheurd, gewoon.

update Ik was er eigenlijk wat mee aan het lachen, maar toen ik uit de trekzetel naar bed wou gaan, ging dat eigenlijk nauwelijks. Ik lach er al een heel stuk minder mee, nu. Urgh.

“Sorry,” zegt De Standaard

zaterdag 6 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

“Door een technisch probleem is De Standaard Online op dit moment niet bereikbaar. Onze technici werken volop aan een oplossing.”

Zeggen ze.

Al de hele dag lang. Een mens vraagt zich af hoe zoiets nog mogelijk is, in het jaar tegenwoordig.

Yay Henk!

zaterdag 6 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Zonde van de Zendtijd heeft gewonnen!

Een mooi moment van herkenning, zowaar.

(Maar mag ik mij ook luidop afvragen wie in ‘s hemelsnaam die show in mekaar gebokst heeft? De bloopers (vier niet eens zo grappige momenten) in sneltempo laten opvolgen door Daan die een eerbetoon doet aan dode mensen, en dan die dode menten in de achtergrond laten staan en nauwelijks zichtbaar en dan in- en uitzoomen op Daan: akelig.)

Het zat in de familie, blijkbaar

zaterdag 6 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Schoolagendanotities schrijven, het is een vak apart. Op een paar regels maximum effect.

Ik wist tot vandaag niet dat mijn vader er met de regelmaat van de klok ook had, van die opmerkingen:

Het zat in de familie

“Uw zoon veroorlooft zich meer dan onbetamelijke opmerkingen te maken tijdens de les. Hij zal hiervoor 2 uren arrest hebben op nader te bepalen datum.”

De opmerkingen klonken ook zo enorm bekend in de oren, over de houding en het gedrag en het doen en het laten.

Ondertussen weet ik hoe erg het moet geweest zijn voor hem, om dergelijke notities in mijn schoolagenda te moeten zien. Die machteloosheid, zo moeten zien dat de genen alsnog boven komen drijven. Ondanks alle pogingen om het te vermijden.

Del.icio.us op 7 maart 2010

zondag 7 maart 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Fotomodel

zondag 7 maart 2010 in Kinderen. Permanente link | 4 reacties

Vandaag was Zelie naar Brussel, examen gaan doen. Balletexamen, zo één van die examens waarmee ze dan overal ter wereld in de juiste graad kan beginnen, met een examinator die uit het buitenland komt en alles en alles.

Ondertussen thuis gezeten met Anna en de jongens. Louis en Jan hebben de hééééle namiddag op de Wii gespeeld: ze zijn een volledige level verder, ‘t schijnt. Ze waren zo opgewonden dat ze alletwee naar boven kwamen, zo van “we waren! en dan! een kasteel! en ik was dood! maar Jan was nog ééntje! en dan moest hij! en we moesten maar twee keer! of nee drie! en dan waren we gewonnen! want we moesten nog maar éék keer! springen! en hij was! dood! en nu zitten we een level! verder!”

Met één hand een artikel voor Gentblogt geschreven, en tegelijkertijd met Anna gespeeld. Samen naar Belle en het Beest gekeken. Gespeeld met de kat. Filmpjes gemaakt. Gepuzzeld. Verkleedfeestje gespeeld. En fotosessie gehouden:

Anna

(Natuurlijk dat Anna geen Anna zou zijn als ze er niet de helft van de tijd de zot mee aan het houden zou geweest zijn:)

Anna trekt een wezen

Op hetzelfde filmrolletje stonden trouwens nog foto’s van Jan aan het voetballen, de laatste keer dat ik erbij was.

Het miezerde, het veld lag er als een modderbad bij, en de keeper van Jan’s ploeg had meer aandacht voor de moddertaartjes die hij aan het maken was dan voor dbal die keer op keer de netten in vloog.

Jan heeft zijn best gedaan.

Jan voetbalt

Behalve als hij niet zijn best deed. En als hij op de bank vloog wegens “spelen” tijdens het voetbal spelen. Ik heb het niet meteen zien gebeuren, maar aan hun gedrag op de bank te zien, kan ik het mij levendig inbeelden dat ze niet met onverdeelde aandacht stonden te voetballen.

Jan op de bank

Die modder was écht interessant, blijkbaar.

Standaard kicking it old skool

maandag 8 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Het was nog altijd (of beter: opnieuw) kapot, daar bij De Standaard.

Ze hadden dan maar een statische zelfgebrouwen html-pagina gemaakt, zo schattig:

8-03-2010 10-27-47

Gazet: nog altijd kapot

dinsdag 9 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik vraag mij dan altijd af hoe het er interna aan toe gaat, bij dergelijke situaties.

9-03-2010 12-53-55

Rauwe paniek? Gelaten berusting? “Vind mij de schuldige en geef hem zijn C4”? Naarstig doorwerken?

Ik zou er geld voor geven om daar nu als een vlieg op de muur te zitten. Bij de verschillende verantwoordelijke parijen: de mannen van de visie, de mannen van het budget, de mannenvan de technologische keuze, de mannen van de praktische uitwerking, de mannen van de support, de mannen aan het geld.

Doe een online gesprek en krijg GRATIS 25 euro!

dinsdag 9 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Die goed doet, goed ontmoet!

Op Hogeschool Gent, Departement Bedrijfsmanagement, loopt een onderzoek naar “Consumer insights in het gebruik van sociale media door Belgische jongeren”. Ze zijn op zoek naar 16- tot 34-jarigen die online boodschappen over producten of diensten creëren of verspreiden.

In deze fase van het onderzoek willen ze graag met zulke gebruikers praten. Het is belangrijk dat ze de mening van veel gebruikers kennen. Ze zoeken zowel gebruikers om individueel te interviewen als gebruikers die willen deelnemen aan een groepsgesprek.

Doe mee en WIN!

In ruil voor uw medewerking ontvangt u een Fnacbon van 25 euro. Zowel de individuele interviews als de groepsgesprekken zullen online plaatsvinden. U hoeft zich dus niet te verplaatsen. Voor de interviews kunt u zelf het tijdstip en chatprogramma bepalen. De interviews zullen maximum anderhalf uur duren. Voor de groepsgesprekken leggen we samen een datum en uur vast.

Interesse? Meer info op: http://bmer.hogent.be/onderzoeksocialemedia/

Del.icio.us op 9 maart 2010

dinsdag 9 maart 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Samen staan we sterker

woensdag 10 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Bart schrijft op zijn bedrijfsweblog over het geïntegreerde webbureau. Hij breekt een lans voor websitebouwers waar technologie, design en usability alledrie evenzeer aanwezig zijn om tot een mooi resultaat te komen.

Het vierde element in de formule is marketing, die grotendeels bij de klant zit maar waar het webbureau best ook kaas van gegeten heeft:

Centraal in elk project staat onze klant. Meestal werken we daar samen met de marketing manager, of communicatieverantwoordelijke. (In KMO’s, waar we ook heel veel voor werken, is dat vaak de zaakvoerder zelf.)

We vertrekken altijd van de bestaande marketingstrategie van onze klant. Het is onze klant (of zijn marketing manager) die het beste het bedrijf, de doelstellingen, de doelgroepen en de strategie van het bedrijf kent.

Ik zie wat Netlash doet, en kan er mij wel in vinden, maar ik ben het er maar gedeeltelijk mee eens.

Om mezelf te situeren: ik heb een jaar of tien, tussen 1994 en 2004, websites gemaakt. Van zeer klein tot zeer groot. Als programmeur, als projectdinges, grafisch werk gedaan, gebruiksvriendelijkheid, verkoop, algemeen directeur, yada yada. Nu werk ik al een paar jaar als consultant-zoals-dat-heet voor Namahn, een bedrijf dat onder meer specialiseert in één van die vier poten van het verhaal dat Bart vertelt.

 

Wie staat centraal?

Als wij aan een website werken (we doen ook andere dingen, product design en service design en watnog, maar het principe blijft ongeveer hetzelfde), gaan wij niet uit van de klant in wat we doen, maar wel van de gebruiker.

De klant (en a fortiori één vertegenwoordiger van de klant, marketingmanager of wie dat ook moge zijn) heeft niet altijd een duidelijk beeld van de problemen, en nog minder van de oplossingen.

Ik vermoed dat Bart er wel ongeveer hetzelfde over denkt als ik (en wij), maar ik vind het een verkeerd signaal, een model als dit:

geintegreerd

Ik mis daar de gebruiker van de website in. Voor eenvoudige projecten kunnen wij ons zonder veel problemen in de plaats van veel verschillende soorten gebruikers plaatsen, maar als het om een complexe materie gaat, dan luisteren wij niet naar de klant, en denken wij niet dat we het zelf weten.

Dan trekken we op onderzoek, als etnografen die in de negentiende eeuw eilanden in de Stille Zuidzee of stammen in de jungle bezochten. Met notablok en fototoestel in de aanslag.

Als wij iets voor loketbedienden of boekhouders of truckchauffeurs of bejaarden moeten maken, dan gaan wij met die mensen spreken. Gaan we kijken hoe zij werken. Vragen we niet alleen wat ze graag zouden willen, maar proberen we te achterhalen wat ze eigenlijk nodig hebben.

En dát wordt dan de basis van alles. Niet wat een amorfe entiteit “de klant” wil.

 

Developers zijn inwisselbaar

Developer, designer, usability engineer, lees ik bij Bart. Zeer zeker dat dat drie belangrijke disciplines zijn.

Maar uiteindelijk: eens je een duidelijk plan hebt hoe een website gemaakt moet worden, is het tegenwoordig heel erg vaak niet meer zo moeilijk om die website te programmeren. Om het oneerbiedig te zeggen: maak een degelijk (nadruk op degelijk) document, lever een bruikbaar grafisch ontwerp en je kan een website laten “programmeren"” in India, of Australië, of Madagascar.

We zijn het tijdperk van de ontwikkelaars als Homerische helden een eindje voorbij, vrees ik. Een CMS is tegenwoordig gewoon van het rek te halen. Drupal, bijvoorbeeld: duizend en één beschikbare modules voor vanalles en nog wat. Een duidelijke briefing en om het even welke van de tienduizenden uitstekende Drupalbedrijven ter wereld kan het werk doen.

Ook voor detailinteractie is dat tijdperk al lang achter de rug: neem jQuery, neem om het even welk framework en je hoeft het wiel niet meer voor de honderdste keer opnieuw uit te vinden.

Als het project goed zit en de analyse was degelijk en het plan is goed uitgetekend, dan ga ik er gewoon van uit dat de ontwikkeling goed gedaan wordt.

Net zoals het me niet kan schelen welke bandwerkers er toevallig aan de band stond toen mijn auto gemaakt werd, als het maar iemand is die het plan volgt en zijn werk goed doet.

 

Een website is niet klaar als hij geprogrammeerd is

Developer, designer, usability engineer, lees ik bij Bart. En ook nog marketing manager van de klant.

En wat met de inhoud van een website? Wie schrijft de teksten? Ik vind dat een website niet af is als er geen proces bij zit om die website in te vullen en – nog veel belangrijker – te onderhouden.

Niet dat ik denk dat Bart daar anders over denkt, maar toch: het onderhoud van de site, en het op poten zetten van dat onderhoud, is voor mij een veel belangrijker onderdeel van “een website maken” dan de programmeur of de grafische ontwerper.

In een site waar reacties kunnen gegeven worden en/of waar naar een community gestreefd wordt, is dat aspect zo mogelijk nog belangrijker. Je mag nog de best geprogrammeerde website hebben met de beste usability en de meest uitgekiende informatie-architectuur en het prachtigste ontwerp – als er niet ter dege nagedacht is over het onderhoud en over de verschillende interacties, ben je nergens.

Daarbij en daarnaast: een website maken is vaak geen eenmalige gebeurtenis. Het is vaak een cyclisch iets, met feedback en bijsturen en aanpassen en wijzigen. Ook dat is een onderdeel van het geheel aan processen dat opgesteld moet worden: wat zijn de doelstellingen? Hoe worden die doelstellingen getoetst? Hoe wordt input verzameld? Waar wordt er bijgestuurd?

 

Du choc des idées jaillit la lumière

Ik ben het ruwweg eens met Bart als hij zegt

Het is juist door die verschillende experten bij elkaar te zetten en ze nauw met elkaar te laten communiceren (…)  dat er een evenwichtig en effectief eindresultaat komt.

Behalve dat ik het er niet mee eens ben dat die disciplines eenvoudiggaweg op “webdeveloper”, “webdesigner” en “informatie-architect” te mappen zijn.

Maar met dit ben ik het niet helemaal eens:

Zo’n geïntegreerd webbureau zal volgens mij altijd voorsprong hebben op losse samenwerkingsverbanden (op voorwaarde dat het klein genoeg blijft om zijn flexibiliteit, snelheid en innovatie te bewaren).

Ik denk dat er een toegevoegde waarde is in specialisatie. Een bedrijf dat niets meer doet (maar ook absoluut niets minder) dan uitstekend informatie-architectuurwerk en dat dan tot een eenduidige omschrijving van hoe een website zou moeten werken komt, waarmee het dan naar een tweede bedrijf stapt dat niets meer doet (maar ook absoluut niets minder) dan uitstekend ontwikkelwerk, dat lijkt me beter dan een een geïntegreerd webbureau.

Al was het maar om technologie-agnostisch te zijn: zo’n geïntegreerd webbureau – zeker als het “klein genoeg” is  — kan bijvoorbeeld nooit alle mogelijk ontwikkelwerk doen in alle mogelijke talen en systemen en omgevingen. En dan sta je daar, als geïntegreerd webbureau, met een klant die helemaal mee is, maar die uiteindelijk kiest voor een Microsoftoplossing als jij een Drupalshop bent (of omgekeerd). Dan heb je Lithium in je achterhoofd terwijl de klant om wat voor reden dan ook uiteindelijk liever Jive heeft, of nog iets anders – de twee kunnen wellicht hetzelfde, maar je kan moeilijk overal in gespecialiseerd zijn.

*
*    *

Uiteindelijk, denk ik, zijn Bart en ik het over de essentie echt wel eens. Belangrijk is

  • in een project zijn verschillende disciplines nodig;
  • discussie (of, zoals Bart terecht opmerkt: ruzie) tussen verschillende disciplines leidt vaak tot een beter eindresultaat;
  • op voorwaarde dat die verschillende disciplines goed samenwerken met elkaar.

Waar we een andere mening hebben, is dat Bart andere disciplines ziet dan mij, en dat ik niet per se de meerwaarde zie van een alles-in-één-bedrijf.

Schoenmakers en leesten: er is een reden dat niet elk bouwbedrijf zowel binnehuisdecorateurs als metselaars als electriciens als schrijnwerkers in dienst heeft.

Eighties ftw

woensdag 10 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Del.icio.us op 10 maart 2010

woensdag 10 maart 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

l class=”delicious”>

  • We have just sojourned in gravest secret through giant Albion's own Flocklands of the southern seas – passing ghostwise through the Tristest of all Cunhas and the Saintliest of all Hellenes – stopping to spy on the loves of those simplest of villagers, but never to reveal myself to their wondering eyes – and by measures I have returned to Her Magisty's revolted colons of Amriqa.
    (tags: wtf religion)
  • Selenium IDE is a Firefox add-on that records clicks, typing, and other actions to make a test, which you can play back in the browser.
  • Een dagje Londen

    donderdag 11 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

    Yay!

    Ik ga volgend weekend met onze oudste zoon naar Londen. Vertrekken ‘s morgens met de trein, Gent-Brussel-St. Pancras, en dan naar het Natural History Museum.

    Natural_History_Museum_London_Jan_2006

    3206589322_4601c915c2_b

    En als er nog tijd over is naar het Science Museum naast de deur.

    341135778_3b43ddef97_b

    En dan terug met de trein.

    Kijken wij daar naar uit? You betcha!

    Del.icio.us op 11 maart 2010

    donderdag 11 maart 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

    Feminisme en dingen

    donderdag 11 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

    Belle de Jour is er sinds een tijd weer helemaal ingevlogen, en ik zal wel niet de enige zijn die er weer helemaal verliefd op wordt.

    Ik bedoel maar:

    For a long time, I’ve been a geek about, well, loads of things (the paintings of Van Dyck, for example). I’m also a dork by temperament and a nerd by trade. I also am mystified at geek being appropriated into coolness, hipness, and trendiness.
    The prominence of the word geek in current parlance has me torn. On the one hand, it’s nice it’s no longer an insult. But on the other hand, as someone who has been uncool from approximately conception, it’s a head-scratcher. I don’t get hipsters and don’t especially want to.

    om dan te vervolgen met negen geek-spotting tips, waarvan mijn hoofd bijna van mijn nek rolde van het instemmend knikken.

    En dan staan er een hele reeks Men’s Guides to Women, en dan plots even tussendoor deze:

    Recently I wrote a piece on oral sex during your period – the hows, the whys, and so on – for underground feminist humour ‘zine Adventures in Menstruating. You can check out their schtick, and get a copy, here.

    Tee hee.

    Vandaag las ik een rant aan het adres van de Britse feministes die haar, toen nog niemand wist wie ze was, voor vanalles en nog wat hebben uitgemaakt. Niet in het minst dat ze geen vrouw was, en alleen ontsproten uit de zieke geest van een perverse man.

    Het geheel is fijne lectuur voor wie de hele historie een beetje gevolgd heeft. Het begint hiermee, en het gaat nog een tijdje op datzelfde elan door:

    I genuinely do not get the third-wave bluestocking Professional Feminists in this country. Genuinely. Do. Not. I’ve tried to give a shit about maternity leave and who does the housework, and all I can come up with is, if your job doesn’t give you as much time off as you want, suck it up or get another job. If your partner doesn’t do the washing up, same. Why this need to publish endless tomes on the subject? It seems a pretty lame preoccupation when there are still eight countries in the world where a woman can legally be put to death for adultery.

    Vandaag en gisteren heb ik thuis gewerkt, trouwens. Opgestaan en de kinderen hun boterhammen gemaakt, zoals anders, en dan weer in bed gekropen tot het uur dat ik normaal in Brussel zou zijn. En dan gewerkt tot het uur dat ik normaal zou werken in Brussel. Vandaag ben ik naar het oudercontact kunnen gaan bij Louis.

    Op twee dagen tijd, afhankelijk van hoe het zit met het treinverkeer, ben ik een uur of acht langer thuis geweest dan anders.

    Hoe verwoordde Mia Doornaert het? “Niet sekse, maar moederschap fnuikt loopbaan”.

    Ha, ha, ha. Dat moest eigenlijk lezen “Niet sekse, maar loopbaan fnuikt ouderschap.”

    Waarbij “loopbaan” niet staat voor “carrière”, maar wel voor “de verplichting fulltime te gaan werken of het is financieel niet haalbaar”.

    De sociale dwang op moeders om deeltijds te gaan werken of thuis te blijven is een verspilling van talent en een sociaal onrecht, vindt Mia Doornaert.

    Ik zou niet lieven doen dan kunnen deeltijds werken of thuis blijven. En alleen iemand die geen kinderen opgevoed heeft, kan dat een verspilling van talent vinden.

    Gaga

    vrijdag 12 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

    Zeg eigenlijk, die muziek van Lady Gaga: ik vind dat dus echt wel goed. Koptelefoon op, volume op maximum, en loos gaan (in de beslotenheid van een ruimte waar geen getuigen me kunnen zien, wees gerust).

    En d’r clips zijn er ook niet naast.

    Niets doen

    zaterdag 13 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

    Vandaag: opgestaan, een beetje aan de kant gezet in het achterhuis, een oude monitor aan de praat proberen krijgen.

    Middageten –boterhammen—met de kinderen.

    Zelie en Jan en Louis naar zwemmen en voetbal en scouts en watnog, ondertussen met Anna naar een film gekeken, en daarna bijna drie uur “niets gedaan”.

    Niets doen met Anna, dat is met haar op mijn schoot zitten, verhaaltjes vertellen, tekenen, omtertmeest ronddraaien op een stoel, naar beesten zoeken, uitleggen dat een vlieg écht niet bijt (nee, we hebben het niet over Dermatobia hominis gehad), naar de rozen kijken, de rozen snoeien, uitleggen hoe rozen moeten gesnoeid worden, nog wat tekenen, tekeningen uitknippen, naar babyfoto’s kijken.

    An afternoon well spent, en dat vliégt voorbij.

    Tragedy

    zaterdag 13 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

    Hoe neem ik een massief goed nummer, en maak ik een cover? Het origineel:

    Dit is niet goed, awoert Steps:

    Dit is wél goed, leve Celldweller. Pas op — ik vind het nummer zélf niet goed, maar het is wel een goeie cover:

    Dit is zo slecht dat het weer goed wordt:

    En dit is dan weer zó slecht dat het weer aan de andere kan er uit gekomen is, en opnieuw slecht is:

    Het zijn soms de details die het doen, jawel.

    Ups & downs

    zondag 14 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

    Het beste nieuws van de dag, wat mij betreft: Anna is vandaag gaan zwemmen. Of toch in het zwembad gegaan.

    ‘t Is niet evident, met haar hand: het chloor zou daar absoluut niet goed voor zijn en zo. Uiteindelijk is ze, denk ik, niet zo lang in het water geweest, en zag het er niet slechter uit dan anders als ze terug kwam.

    En zo blij dat ze was als ze terug was! Ze is vanzelf al een enthousiast kind, en het kan zijn dat ik mij daarin vergis, maar ik had de indruk dat ze extra-blij was dat ze eindelijk eens mee mocht zwemmen.

    Zonder die handschoenen aan.

    Handschoenen

    Ja, trouwens, dat zijn die handschoenen waarvoor we om de paar maand 700 euro voor moeten betalen, die niet meer terugbetaald worden, never mind dat als Anna die dingen niet aandoet, ze gegarandeerd met een volledig scheefgegroeide en onbruikbare hand zit.

    Maar hey, we mogen niet klagen. Serieus niet. Het gaat er goed mee, met onze dochter, alles in acht genomen. Ik denk niet dat ze ooit nog aan het hospitaal denkt, en ze doet niet raar over haar hand. Ze doet het goed op school, ook: ze zit nu een jaar voor op haar leeftijd, maar het is  zo ver als we zien allemaal koek en ei: vriendjes en spelen en volwassen houding en alles.

    Van school gesproken: oudercontacten geweest, vorige week, van Zelie (uitstekend) en Jan (uitstekend) en Louis (meer dan uitstekend). Als het goed gaat, dan is dat zo enorm fantastisch, dat al de rest van de wereld er in het niets bij zinkt.

    …alhoewel: ‘t is niet allemaal goed nieuws: Jan is vandaag niet mee gaan zwemmen. Hij lag thuis in de zetel te zieltogen van de koorts, en zwaar te ademen.

    Gisteren nog in orde:

    Jan aan tafel

    Vandaag? Not so much:

    Jan is ziek

    We hebben geen goede ervaringen, in het gezin, met longontstekingen en dergelijke: als het slechter wordt vannacht, wordt het linea recta hospitaal.

    Vingers gekruist dat het morgen allemaal weer goed komt.

    Del.icio.us op 14 maart 2010

    zondag 14 maart 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

    e-Reader dagboek, deel 0

    zondag 14 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

    Ik kom toevallig voorbij een artikel dat ik een tijd geleden gelezen had. Op nummer 94 in de lijst van 100 beste Science Fiction of Fantasy-boeken staat K.J. Parker’s The Company. Ik heb The Company staan op mijn Kindle – stomgaweg gekocht omdat ik het verwarde met Glen Cooks The Black Company, dat ik dringend helemaal wou herlezen. Net zoals Steven Erikson’s Malazan-boeken, trouwens: ik heb ze allemaal staan en ik wil ze herlezen, maar ze zijn zo verrekt onhandig om mee te nemen op de trein: te dik om in een vestzak te krijgen, te dik om op mijn gemak te lezen.

    Ik heb het nog altijd wat lastig om boeken alleen electronisch te kopen, zeker series. Maar ik heb het niet lastig om boeken opnieuw te kopen die ik al heb. Eigenlijk: ze zouden bij Amazon, bij wijze van geste, mij al die boeken die ik in papieren versies gekocht heb, ook als Kindle-versies moeten aanbieden. God weet dat ik genoeg pepier gekocht heb, en aangezien er toch zo’n DRM op zit, zie ik niet wat het probleem zou zijn.

    Eens kijken hoe het zit met Black Company op Amazon.com, trouwens…. nope. Geen Kindle-versie, awoert. En Erikson? Ja!

    Morgen, of nee: straks in bed, voor ik in slaap val, begin ik in Gardens of the Moon. Ik herinner mij dat ik het erg goed vond, in de tijd, toen ik het voor het eerst las.

    RIP Peter Graves

    maandag 15 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

    e-Reader dagboek, deel 1

    maandag 15 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

    Ik heb de laatste tijd minder gelezen op papier en op e-Reader. Niet omdat ik geen zin had om te lezen, maar wel omdat ik een paar televisieseries ingehaald heb, en –vooral—omdat ik naar boeken geluisterd heb.

    Van Mervyn Peake Titus Groan en de helft van Gormenghast, Frank Herbert’s Dune omdat het lang geleden was, tussendoor het redelijk lichtgewicht The Chopin Manuscript, en ook nog van Guy Gavriel Kay Tigana en A Song for Arbonne.

    Luisteren naar boeken is geestig op de fiets of op de metro of al lopend in de regen of in de kou met de handen in de zakken. Het enige vervelende: het gaat traag. Oh, en ook: “in slaap vallen met een boek in bed”, dat wil met een audioboek zeggen “wakker worden anderhalf uur verder in een boek en voor de dooie dood niet weten waar het nu over aan het gaan is, en dan moeten terugspoelen tot ergens het punt dat het van weten dat ik dit gehoord heb overgaat naar vermoeden dat ik dit niet meer gehoord heb”.

    IMG_0001 Nee: in slaap vallen met een echt boek, dat is een veel groter gemak. Dat bladert niet vanzelf voort, een boek, en als het een electronisch boek is, valt dat vanzelf in slaap.

    In bed leest zo’n Kindle niet gemakkelijk wegens geen licht: in bed lees ik met de telefoon (waar ook een Kindletoepassing voor bestaat).

    Het zou Gardens of the Moon worden gisteren, had ik me voorgenomen: wel, ‘t is anders gelopen. Ik heb verder gelezen in The Lost City of Z: A Tale of Deadly Obsession in the Amazon.

    Waarom? Hierzo een stuk uit een interview met de auteur, over hoe hij ertoe kwam om dit boek te schrijven:

    While I was researching a story on the mysterious death of the world’s greatest Sherlock Holmes expert, I came upon a reference to Fawcett’s role in inspiring Arthur Conan Doyle’s novel The Lost World. Curious, I plugged Fawcett’s name into a newspaper database and was amazed by the headlines that appeared, including “THREE MEN FACE CANNIBALS IN RELIC QUEST” and tribesmen “Seize Movie Actor Seeking to Rescue Fawcett.” As I read each story, I became more and more curious–about how Fawcett’s quest for a lost city and his disappearance had captivated the world; how for decades hundreds of scientists and explorers had tried to find evidence of Fawcett’s missing party and the City of Z; and how countless seekers had disappeared or died from starvation, diseases, attacks by wild animals, or poisonous arrows.

    Yupyup, spek naar mijn bek.

    Omdat ik houd van vergeten figuren, om te beginnen – Adam Worth was er nog zo één: lees bij Wikipedia, laat uw mond open vakken van verbazing, en koop dan het boek. En ook omdat ik hoop meer te lezen over echte archeologie in het echte Amazonewoud. Dat hele verhaal bijvoorbeeld dat het Amazonewoud helemaal geen onontgonnen maagdelijk gebied is, maar het tegenovergestelde: een enorme kunstmatig aangelegde tuin. Ik heb er hoop op dat ik dat ga lezen — ‘t kan zijn dat ik teleurgestel dga worden, maar ik heb er hoop op.

    …en dus gisteren in bed gelezen tot ik in slaap viel, en vamorgen op de trein, en vanavond op de trein. En vannacht in bed ook. ‘t Is leutig, tot nog toe. En ik weet al op voorhand dat ik The Art of Travel: Shifts and Contrivances Available in Wild Countries ga downloaden en lezen, een zakformaat boekje met alles wat een ontdekkingsreiziger moet weten. Zoals bijvoorbeeld over vrouwen, en ah wat een eenvoudiger tijdperk was het toen:

    Strength of Women.–I believe there are few greater popular errors than the idea we have mainly derived from chivalrous times, that woman is a weakly creature.

    …zo begint het, en een beetje moderne mens is al verbaasd over zoveel verlichtheid in 1872. Tot het een beetje verder op deze manier vervolgt:

    It always seems to me that a hard-worked woman is better and happier for her work. It is in the nature of women to be fond of carrying weights; you may see them in omnibuses and carriages, always preferring to hold their baskets or their babies on their knees, to setting them down on the seats by their sides. A woman, whose modern dress includes I know not how many cubic feet of space, has hardly ever pockets of a sufficient size to carry small articles; for she prefers to load her hands with a bag or other weighty object. A nursery-maid, who is on the move all day, seems the happiest specimen of her sex; and, after her, a maid-of-all work who is treated fairly by her mistress.

    Yee-ha! :)

    Als The Art of Travel het handboekje was trouwens, was Douglas Freshfield’s Hints to Travellers, scientific and general de bijbel. Ik dénk dat ik het ook eens download.

    Het Verre Oosten

    maandag 15 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

    Even geleden was het Noord-Korea op The Big Picture: On the Spot with Kim Jong-il – hoe de Geliefde Leider zijn volk inspireert door ter plaatse af te stappen en met zijn Kamiel Kafka-berenmuts een beetje zurig te staan kijken.

    k10_22576623

    Ik kwam vorige week zuiver toevallig, vraag me niet hoe precies, op een nieuwsbrief terecht: North Korea Today. Het is bijna onmogelijk om te verzinnen wat er tegenwoordig in Noord-Korea aan de hand is, als die nieuwsbrief te geloven is.

    Epidemieën van griep en andere ziektes, bijvoorbeeld. Of ettelijke doden wegens ondervoeding en hongersnood—niet dat dat abnormaal is, maar wél dathet  buiten de gewoonlijke periode van hongersnood is:

    In the beginning of year 2010, there has been continuous news about the starvation not only from the infertile provinces of North and South Hamgyong and Kangwon but also from the bread basket provinces of North and South Hwanghae and North and South Pyoungan. The news is more shocking because death by starvation is occurring outside the period of "bori gogae," critical period in spring when the stored grains run out and new crop of barley not yet harvested.

    Of nog, in plaats gras te eten tussen mei en augustus, aten ze in de ander nochtans zeer vruchtbare Hwanghae-provincie tussen maart en november gras:

    Last year, the farmers ate grass porridge from May until August. The situation this year has worsened and the farmers have been eating grass porridge since March, even in the midst of harvest season. During last spring’s lean season, many families could not work due to starvation and this year the situation has declined further. A farmer complained, “The army units took away the entire early harvests of potato and barley and left none for us. It’s going to be difficult for them to force absent farmers to work.” The collective farm mangers visited absent worker’s houses to talk to them about coming back to work. Once they witnessed and realized that the farmers only had a mixture of corn powder and grass porridge to eat, they were silenced.

    Of, nog, die keer dat ze vorig jaar besloten om een nieuwe munt in te voeren. Goed idee: iedereen krijgt 500 won, en al het oude geld is, euh, niet meer geldig. En alles komt goed, echt waar beloofd, want de Geliefde Leider zegt het:

    “The fundamental purpose of the currency exchange is to improve the lives of the laborers, office workers, and farm members from the current level to a higher level.” The explanations are as follows: “Due to the nationwide circumstances and various natural disasters, farming had been poor for several years. As there were problems in securing food for the residents and feeding them, the living standard had deteriorated for several years. The Great General’s desire is to open the gate to the Strong and Prosperous Nation, eliminate any shortage of food, and let people live happily in the Strong and Prosperous nation, lacking nothing. Our great leader, while he was alive, said that his greatest joy would be to have the people eat beef soup, wear silk cloths, and live in houses with tiled roof.” A Strong and Prosperous Nation is to be built by April 15, 2012 and people would live in enormous prosperity. The purpose of the currency exchange is clearly to build the Strong and Prosperous Nation. It was further explained that “Since our money were old and in poor shape, the new Finance Minister proposed the currency exchange measure. It’s also being done in order to improve the quality of the new currency to the global standard.

    Oh, en alle fabrieken en zo liggen een week stil. En straffen voor wie het oude geld verbrandt of op een andere manier vernietigt:

    Last December 5, a resident of Suwon 1 Dong was arrested and executed in public at Soonam Market in Chungjin City, North Hamgyong Province. He was charged with burning the old currency. He was arrested on the spot when he burned about 18,500,000 Won which became obsolete due to currency exchange. To prevent any similar incidents, he was publically executed the next day for reactionary activity with no hearing or trial.

    Alle bedrijven moeten kunnen aantonen dat ze voedsel importeren of ze worden gesloten:

    The Cabinet Office instructed all trade companies in the country “not to import any commodities other than food.” It is spurring the purchase of food by delivering an ultimatum stating that a trade company that cannot import food will be dissolved. The Central Party directly instructed the customhouse as such: “Inflow of food is the foremost priority. There will be a preferential treatment for food, and any act that regulates or disrupts it will be severely punished.”

    En vergis u niet, onder “voedsel” wordt eigenlijk “rijst” bedoeld, want fruit komt er ook niet in:

    On February 7th, fruits such as oranges, apples and bananas that allegedly came in free of charge for February-16 holiday have been rejected on the bridgehead in Sinuiju. A security guard in customs authorities explained, “The instruction of the Central Party is to prohibit the entering of every commodity other than food. If a person allows in such commodities even if they are of free supports, he will be severely reprimanded. Until now, the goods purchased by the powerful organizations for their interest have been connived to be entered under the pretext of being free supports. This will not work anymore unless it is rice.”

    Vreemde “spionageschandalen” ook: iemand die zijn vrouw belt in het buitenland, of die keer dat een verpleegster met een camera als pen vermomd beelden maakte van de levensomstandigheden in het hospitaal in Yusun-dong, en dat ze dan meteen zowat alle dokters en verpleging aan de deur gezet hebben en vervangen door mensen uit een andere stad.

    Heoryong City, North Hamgyong Province is still reacting to November’s major espionage incident that involved a Primary Party Secretary and doctors at the People’s Hospital in Yusun-dong. Last November 10, a nurse working at Sanwon Hospital was caught at the Defense Security Command Checkpoint while carrying a fountain pen that was being used to videotape the harsh living conditions in major city markets and residents. As soon as her interrogation was finished, 60 people at the People’s Hospital in Yusun-dong were arrested, including the primary party secretary and six doctors that had possibly worked together with the perpetrator. There are over 20 people who fled as soon as the Primary Party Secretary at Yusun Hospital was arrested. The Province National Security Agency of North Hamgyong Province commanded lower level agencies to catch everyone who fled using all means and methods. The Province National Security Agency Investigation Bureau and Counter Intelligence Bureau announced, “We will penalize any spies who leaked the party’s and the country’s confidential information through infiltration of the party and government organizations during the period of reconversion for the Strong and Prosperous Nation.

    Of dat de Geliefde Leider werkelijk alles kan controleren, ook de haarsnit vna zijn onderdanen:

    November 11, 2009, Central Youth Union Committee ordered, “We need to criticize those who models after foreign styles instead of our own.” Accordingly, Youth Union officials were mobilized to crack down on young people’s hair style. They announced at the Informant Lecture, “at the end of September, our Beloved Leader was on his way to a site visit and expressed a concern when he sighted the hair style of a sales clerk at the Junseung store by saying, what is wrong with her hairstyle?; That is not our native hairstyle.” and added, “Is she really our own Korean woman? Why is she giving up our own traditional beauty and chose to model bad foreign habits of the capitalist? He immediately ordered that women should not wear skirt length above their knee, tight pants, flared pants or anything that shows the contour.” They also identified the traditional market seller’s name, age, and position and proclaimed, “Young people need to dress and do their hair in our traditional style.” Currently, Youth Union officials in Pyongyang and other cities and counties throughout the nation are taking the initiatives and cracking down on hairstyle of students and young women. Women are prohibited to have color dyed hair, twisted up hair style, short hair cuts, and loosened long hair style. Long hair has to be braided. Men are prohibited from having hair length that is perpendicular to ear, regent hair style that are long in the front and short in the back or regent hair style with short front and short back. They are also prohibiting any dress with writings on it.

    Serieus.

    Eén dezer decennia moet het daar eens breken, maar ik vraag me af wat voor wonden die periode ondertussen al geslagen heeft.

    En of ze er even snel als China bovenop gaan raken – was het u ook opgevallen, het nieuwsbericht over de Chinese HST? Dat ze van plan zijn tussen nu en tien jaar een hogesneheidstrein te laten rijden tussen China en West-Europa, een trein die op twee dagen van de kust van China tot in Londen staat? En dat ze al met zeventien landen in onderhandeling zijn:

    Reportedly, negotiations with the relevant 17 countries are already underway.

    China would like to fund the whole project itself in exchange for natural resources it lacks. One of the senior consultants working on the project, Wang Mengshu, said, “We would actually prefer the other countries to pay in natural resources rather than make their own capital investment.”

    Myanmar and Russia already have rail links planned and China is also in communication with Iran, Pakistan and India regarding development of the internal rail lines in each of those countries that would connect to the network.

    Additionally, construction for the Southeast Asia link has started and Burma is about to begin building its portion of the link.

    The central and eastern European portions of the network are moving forward as well. “We have also already carried out the prospecting and survey work for the European network, and central and eastern European countries are keen for us to start,” Wang said.

    China wants to complete this network in 10 years.

    It’s a brave new world, yep.

    Del.icio.us op 15 maart 2010

    maandag 15 maart 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

    e-Reader dagboek, deel 2

    dinsdag 16 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

      Niets speciaals vandaag. Gisterenavond in bed even verder gelezen aan The Lost City of Z. Vanmorgen even gelezen in de trein en dan in slaap gevallen. Vanavond even gelezen in de trein en dan in slaap gevallen.

    Een groot gemak, dat kunnen lezen op één toestel en dan verder lezen op een ander en dan weer verder lezen op een derde en dan weer terug naar het eerste.

    IMG_0065 IMG_0066

    Er zijn geen paginanummers aan Kindleboeken, maar ik zit dus aan lokate 3132-3139, en dat is ergens in het midden. Fawcett is nét begonnen aan zijn allerlaatste expeditie.

    Spannend!

    Een week met een Sony A850

    dinsdag 16 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

    Oeioei, ik was dat helemaal vergeten zeggen: ik heb een tijdje een Sony α850 in handen gehad. Met een Zeisslens erop, een 24-70 mm f/2.8.

    Een week of zo gehad, en to-taal halsoverkop verliefd op geworden.

    ZURTOP-LG

    Ik ga er niet enorm veel woorden aan vuil maken: ik ben, wegens een hele zak vol Nikonlenzen, een Nikonmens, maar als ik op wereldreis zou gaan en ik zou een nieuwe camera moeten kopen, dan zou ik meer dan twee keer nadenken over die A850.

    De specificaties van het toestel zijn online te vinden, maar wat niet in cijfers te vatten is, is hoe ongelooflijk dat het licht binnenzuigt. Een full-frame camera, met zo’n grote sensor, en dan nog eens met in-camera beeldstabilisatie, en dan nog eens met een schrikkelijk goede lens als die Zeiss: machtig.

    Dit bijvoorbeeld, met één losse hand getrokken aan het station, in het bijna-donker:dampoort

    …en klik vooral eens door om het beeld in het groot te zien. Alle 24 megapixels ervan. Vier-en-twintig megapixel, gestabiliseerd, met een sensor die fotonen vreet, en een uitstekende lens: ik heb mij een week in de hemel gewaand.

    Op tstraat

    Oh, en met zo’n full frame is een breedhoek ook écht een breedhoek, dat deed heel erg raar aan voor iemand die kleinere sensoren gewoon is. Een foto van iemand die alleen verlicht wordt door een computerscherm, vanop ongeveer anderhalve meter afstand genomen, wordt dan zoiets, aan 1/13, f/2.8, 70 mm – en 2000 ISO:

    ben 

    De A850 doet geen filmpjes, neen. Dat heb ik geen moment gemist. Hij doet ook geen Liveview (of hoe het ook heet bij Sony): je moet door de zoeker kijken om foto’s te nemen, het scherm is er niet voor bruikbaar. Ik heb daar niet wakker van gelegen: in een toneelzaal is zoiets enorm storend, in de zon is het onbruikbaar. Eén ding miste ik dat mijn helaas gestolen D300 wel had: meer focuspunten.

    Maar dat zou het zowat moeten zijn. Enorm degelijk toestel, enorm fijn om mee te fotograferen. En het ligt enorm goed in de hand, en de bediening is degelijk maar eenvoudig, én het kost niet eens zo enorm veel: minder dan 1700 euro voor het toestel zonder lens. (De eerlijkheid gebiedt mij erbij te zeggen dat de lens waar ik minstens even verliefd op werd als op het toestel, minstens even duur is. Maar zo is dat met goede lenzen: vaak duurder dan het fototoestel.)

    Heel erg jammer dat ik druk aan het werk was en dat er geen tijd was om foto’s te nemen: ik had er graag eens mee op stap geweest in de natuur of aan de zee.

    Ik heb het ding met pijn in het hart teruggegeven.

    Disclaimer-of-sorts, voor de zekerheid: met dank aan Sony die mij het toestel meegaf, en dat ik hier niet voor betaald word of zo, en dat het deze keer zelfs niet eens via een reclameregie of PR-bureau ging, maar dat ik toevallig in de buurt was. Oh, en dat ik positief ben, jawel, maar dat er één dezer nog een "een week met" met een Sony-product komt, en dat ik daar niét positief over ben, dus neen, ‘t is geen uitgekochten boel.

    Scripta manent

    woensdag 17 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

    Zo grappig – de meeste websites die ik lang geleden maakte, zijn al lang in de nevelen der tijd verdwenen, maar deze is (praktisch 100%) ongewijzigd blijven staan:

    ill_01

    Een virtuele tentoonstelling, zowaar. Lang niet mijn eerste website, en lang niet mijn eerste hypertext-ding, maar toch: oud, naar internetnormen. Ik herinner me dat terwijl ik aan de site bezig was, Netscape plots besloot om <table> in te voeren. Leute! Plots was een pagina als deze mogelijk!

    Het was in de tijd dat er uiteraard nog geen css was, dat er geen javascript was, het was zelfs een vol jaar voor het mogelijk was om met <font face="teenoftander"> van lettertype te veranderen.

    …en het was ook nog in de tijd dat ik in de html zette wie en wat:

    <HTML>
    <HEAD>
    <TITLE> Jean De Castro </title>
    <!-- Copyright 1995 by IDeA
      -- HTML and Graphics by Michel Vuijlsteke for IDeA
      -- Created: 31/6/1995 12:20
      -- Last modified: 28/08/95 12:15:00 
    -->
    </head>

    Achteraf is er nog een beetje aan veranderd, zie ik: links en rechts wat syntaxfouten die ik zeker niet zelf gemaak heb, of knoppen die grafisch gemaakt zijn maar niet anti-aliased, wat ik ook zeker niet zo zou gedaan hebben.

    Maar ‘t is wel substantieel hetzelfde gebleven.

    …en wat is uw oudste nog ongewijzigd overblijvende website op het internet? :)

    Del.icio.us op 17 maart 2010

    woensdag 17 maart 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

    • Transparent House used its visualization capabilities to create a tribute to a company they greatly admire on the occasion of the iPad release. The idea was to show a glimpse into the history of this product giant by modeling some of the innovative products they've developed in their 3+ decade history.

    e-Reader dagboek, deel 3

    donderdag 18 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

    The Lost City of Z is uit. Was vanmorgen al uit, eigenlijk, nog op de trein.

    Goed? Mja. Te lezen samen met 1491: New Revelations of the Americas Before Columbus. Percy Fawcett, de man waar het boek voornamelijk over gaat, was een zeer bekende ontdekkingsreiziger, die in 1925 verdween op zoek naar een verloren beschaving in het Amazonewoud. Een soort Indiana Jones, maar dan in het meer verbeten (en naar het einde van zijn leven toe: in het meer zweverig, genre Madame Blavatsky en seances). The Lost World, boek en film(s)? Gebaseerd op Fawcett.

    Fawcett was er van overtuigd dat er daar ergens het oerwoud een verloren beschaving was – hij kwam er op wegens ervaringen ter plaatse (wat de indianen hem vertelden en de archeologische sporen die hij vond, petrogliefen en steles en bakken potscherven en dingen), en door de ooggetuigenverslagen van de vroegste blanken in het gebied met elkaar te vergelijken. De legende van El Dorado, onder meer, en nog een hele stapel andere, soms compleet van de pot gerukt lijkende dingen.

    In The Lost City of Z reist de auteur Fawcett achterna, is hij de eerste zowat al Fawcett’s persoonlijke papieren en dossiers kan inkijken, spreekt hij met allerlei mogelijke mensen, en komt hij uiteindelijk te weten hoe en waar Fawcett schielijk kwam te gaan. Oh, en vindt hij nog eens die verloren stad (al wist de wetenschap ondertussen wel al die bestond, maar bij deze werd bevestigd dat Fawcett het meer dan bij het rechte eind had voor wat dat betreft).

    (Niet dat hij helemaal gelijk had: tot het bittere eind kon hij er niet bij dat het de Indianen zelf waren die die beschaving hadden gehad, hij bleef in een helemaal 19de-eeuws racistisch gedachtengoed zitten. En ook dat spiritistisch gedoe was typisch negentiende eeuw, natuurlijk.)

    Een fijn boekje, maar veel te kort. Ik was onaangenaam verrast toen ik in drie kwart van het boek zat en het er net naar uitzag dat het helemaal wetenschappelijk ging worden, en maar dat het toen plots gedaan was. Ik was wél aangenaam verrast door het laatste kwart van het boek, dat een heel erg grondig voetnotenapparaat is, een katern foto’s (die ik eigenlijk liever in context had gezien in plaats op het einde gegroepeerd), en door een leeslijst en bibliografie.

    Ik had nét gedaan met het boek toen ik op mijn werk toekwam.

    ‘s Avonds de Kindle weer bovengehaald in het naar de trein stappen, en toen ging ik dus beginnen aan Malazan-dinges, maar toen zag ik Jack Vance staan, en ben ik daar aan beginnen lezen: het was al heel lang geleden dat ik Lyonesse nog eens gelezen had.

    Oh ja: The Lost City of Z, coming to a screen near you één dezer jaren, produced by and starring Brad Pitt.

    Netwerk!

    donderdag 18 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

    Ouder worden, dat is: als het kapot is van de computer, het door iemand laten maken, in plaats van zelf te zitten bronselen.

    Mijn netwerk thuis, het is al sinds jaar en dag miserie: oude, tweedehandse dozen, draadloos spel dat ofwel goedkoop en slecht en oud was, ofwel goedkoop en relatief modern maar niet degelijk te configureren. Lang verhaal kort: alles moest in één echt netwerk zitten in plaats van in een patchwork van met plakband en matiek aan elkaar gehouden segmenten, en ik wou draadloos kunnen onafgebroken verbonden zijn van boven in de zolder tot als ik op straat zit, tot in de tuin, en in de living en in de keuken en tot in het achterhuis.

    En daar moest wat geconfigureerd worden en dingen. Ook omdat er allemaal dingen goed moesten gezet worden: hier een NAS, daar een poort open, hier wat forwarding, daar wat speciale protocols. Een gemengd netwerk met allemaal verschillende soorten computers, een backupding dat goed moest komen, vanalles en nog wat, enfin: dingen die ik heel erg misschien ook wel zou in orde krijgen, met wat zoeken, maar ik had daar dus geen één beetje zin in.

    Gelukkig! Ken ik een computer- en netwerkmeister, die netwerken opzet met zijn ogen dicht, hoe complexer hoe liever. Die met één hand achter zijn rug gebonden, en met niet meer dan een leeg blik tomatensoep en een schoenveter een router in elkaar kan boksen. Die door afkeurend te kijken naar een computer, drie jaar aanslepende configuratieproblemen kan oplossen.

    Iemand die niet alleen problemen oplost, maar problemen voorkomt. Die niet alleen de dingen op orde zet, maar zijn klanten alle nodige uitleg geeft: beknopt en helder, in detail waar het moet, met alle documentatie voor naslag erbij.

    Ik heb, eerlijk waar, nog nooit mijn draadloos netwerk door een meer bekwaam – om niet te zeggen sympathiek – persoon in orde laten stellen.

    Damen heren, voor al uw netwerk- en computerdingen, één adres: de Duivelskunstenaar van de IT, de Meester van het Bon Mot, de Gentenaar uit West-Vlaanderen, een begenadigd duurloper en serviceprofessional ook –  Tom Brutin!

    Hij is te contacteren via een formulier.

    e-Reader dagboek, deel 4

    vrijdag 19 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

    Vanmorgen verder gelezen aan Suldrun’s Garden. Op de trein naar Sint-Pieters en dan op de trein naar Brussel-Zuid.

    Niet op de trein van Dampoort naar Schaarbeek: die was afgeschaft, namelijk.

    Vandaag was het de bedoeling met drie te tekenen voor een klant, maar mijn twee collega’s waren alletwee geveld door verschillende ziekten, en dus heb ik alleen getekend.

    En mijn middagpauze productief gebruikt om ons domein te demarkeren:

    Lunch break well spent

    Vanavond op de trein nog wat verder gelezen: Suldrun is ondertussen al dood, en hare vent is ontsnapt, haar zoon is ook al niet meer bij de elfen, enfin: het spel zit op de wagen.

    Leest als een trein, Lyonesse – en dat komt goed uit, want ik lees het tot nog toe vooral op de trein, ha, ha.

    Oh, en het is één van die auteurs die u ook na herlezing nog nieuwe woorden doet ontdekken – leve Vance’s uitgebreide woordenschat.

    Eén nadeel van zo’n e-Readerdink trouwens: de verleiding om met een nieuw boek te beginnen is soms heel, heel erg groot. Vandaag de hele dag naar Gainsbourg geluisterd, en toen kwam de soundstrack van Vidocq voorbij. Ooit eind jaren 1970 een strip over Vidocq gekregen, en ik was zó teleurgesteld want ik had er echt geen zin in, en toen toch maar aan begonnen en van begin tot einde verslonden – het is natuurlijk een fantastisch echt gebeurd verhaal (klik wikipedia).

    En van Vidocq is het maar een kleine stap naar Les Misérables: Jean Valjean is meer dan veel op de echte Vidocq gebaseerd: een veroordeelde crimineel die een respectabele mens wordt, en alles.

    Dus ben ik maar naar de mannen van Gutenberg gegaan en heb ik de vijf boeken gedownload.

    Misschien wordt dat het volgende. Maar eerst Lyonesse uitlezen. Dat zou moeten, even rekenen… dinsdag moeten zijn. Als ik alleen op de trein lees.

    e-Reader dagboek, deel 5

    vrijdag 19 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

    Les jours se suivent et se ressemblent. Vanmorgen eventjes Suldrun’s Garden gelezen op de trein en dan in slaap gevallen. Vanavond eventjes Suldrun’s Garden gelezen op de trein en dan in slaap gevallen.

    Morgen is het Londendag met Louis. Twee treintickets, meer dan dat heeft een mens niet nodig, denk ik.

    Kak

    zaterdag 20 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 20 reacties

    Dat is de Europese Unie voor u.

    In Engeland hebben ze geeneens een identiteitskaart, maar om het land binnen te mogen, is er wel allerlei officieel papier nodig.

    En tot zover de reis, dus: Louis had geen identiteitskaart mee, dus we mochten de Eurostar niet op.

    Volgend weekend zijn er dingen te doen en lukt het niet meer, de week daarna zijn de tickets ‘s morgens uitverkocht, dus binnen drie weken is het vroegst dat het nog eens kan.

    Wat voor een complete nonsens, eigenlijk. Vrij verkeer van mensen is blijkbaar beperkt tot deze kant van het kanaal.

    Interactief

    zaterdag 20 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

    Vandaag een kort berichtje in de actua gezet over hoe de Stad Gent tegenwoordig op wildplakkers reageert: ze plakken een briefje op de illegale affiches met “afgelast” erop (en wat een prachtig idee, trouwens!).

    Een paar uur later: reactie van de muziekgroep die vermeld wordt in het artikel.

    *
    *      *

    In september vorig jaar plaatste ik een foto van de dag online op Gentblogt, van de kerselaars op de Charles De Kerchovelaan, die samen met het alpenrotsuitntje dat ze omringen, binnenkort gaan sneuvelen. Zonder verder commentaar, gewoon de titel: “Vaarwel kerselaars”. Daar kwam een reeks reacties op – en let ook op de toon, en de manier van met elkaar spreken in die reacties.

    Een maand later is het bevestigd en staat het in de actua: de buurt vraagt gratie voor de kerselaars. 

    Februari dit jaar: een actiecomité overhandigt een kleine zevenduizend handtekeningen om het parkje te houden.

    Nu vrijdag: niets aan te doen, het gaat toch weg. Mensen zijn boos en verdrietig en geschokt (maar merk ook hoe het discours in de reactie nog altijd beschaafd blijft) – en dan, in de loop van vandaag, reageert de bevoegde schepen.

    *
    *       *

    Christophe Peeters (bevoegde schepen) boos op krakers, citeerden wij donderdag De Gentenaar: krakers hadden een telefoongesprek opgenomen om te proberen bewijzen dat ze een mondeling akkoord hadden dat ze mochten blijven wonen in de pastorie die ze kraakten. Reacties op Gentblogt, natuurlijk, zie dat van hier.

    …onder meer, een paar uur later, reactie van één van de krakers zelf. En de discussie gaat stevig (maar proper) verder.

    *
    *       *

    Ik vind dat dus ongelooflijk wijs, ik.

    e-Readerdagboek, deel 6

    zaterdag 20 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

    Niet gelezen vandaag. Nem.

    e-Readerdagboek, deel 7

    zondag 21 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

    Niet gelezen vandaag ook niet.

    Geschreven, vandaag. En vooral bezoek gehad en gezellig aan tafel gezeten.

    Et alors?

    maandag 22 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

    Ik heb James Randi even gesproken, een jaar of twintig geleden toen hij in Gent was voor een lezing. Hij heeft toen mijn wereld, toch wel, op zijn kop gezet. Zoals in “de dingen op punt gezet”.

    James Randi is een homo. Letterlijk, zoals in “voor de mannen”. Hij schrijft dat op zijn website, vandaag.

    Mijn eerste gedacht was “euh, en dan?” En toen las ik deze reactie:

    Congrats, Randi. It must be a helluva thing for somebody born in the 1920s to find himself at a moment in history when declarations such as this one are commonplace and unremarkable. This is a good time to be alive.

    …en bedacht ik dat dat eigenlijk wel waar is.

    Dat ik eigenlijk ook uit een wereld kom waar dat nog raar was, en hoe fijn het is dat ik mij nu nog moeilijk kan voorstellen dat ik anders zou reageren dan met “en dan”.

    Zo’n beetje gelijk het internet. Of afstandsbedieningen. Soms is de wereld schoon.

    (en ja, ik weet dat het láng niet overal zo is, maar hey, in ons huishouden en in onze omgeving wel, en da’s in deze al wat telt voor mij op het moment)

    e-Readerdagboek, deel 8

    maandag 22 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

    Vorige week was het een week in Brussel werken, deze week – of toch tenminste vandaag en morgen – is het weer in Zaventem werken.

    Dat wil zeggen, voor het boekenlezen, um… niet zo enorm veel verschil: even op het perron lezen, een kwartier op de trein lezen en dan in slaap vallen ‘s morgens, even op het perron lezen, een kwartier op de trein lezen en dan in slaap vallen ‘s avonds.

    Jack Vance is een fantastische mens om in stukjes en beetjes te lezen: allemaal kleine vignettetjes propvol nutteloze details en fijne woorden. Zo van

    He often visits the fair where he buys ribbands and teazles and other such kickshaws.

    Linten en kaardebollen en andere brol. Kickshaw, afgeleid van quelque chose.

    Ik kan daar zo van genieten, als ik nieuwe woorden leer.

    Of nutteloze details, zoals in het begin van hoofdstuk 18, als hij het heeft over Tripsy Shee :

    WITHIN AND ABOUT THE Forest of Tantrevalles existed a hundred or more fairy shees, each the castle of a fairy tribe. Thripsey Shee on Madling Meadow, little more than a mile within the precincts of the forest, was ruled by King Throbius and his spouse Queen Bossum. His realm included Madling Meadow and as much of the forest surrounding as was consistent with his dignity. The fairies at Thripsey numbered eighty-six. Among them were:

    BOAB: who used the semblance of a pale green youth with grasshopper wings and antennae. He carried a black quill pen plucked from the tail of a raven and recorded all the events and transactions of the tribe on sheets pressed from lily petals.

    TUTTERWIT: an imp who liked to visit human houses and tease the cats. He also liked to peer through windows, moaning and grimacing until someone’s attention was engaged, then jerk quickly from sight.

    GUNDELINE: a slender maiden of enchanting charm, with flowing lavender hair and green fingernails. She mimed, preened, cut capers, but never spoke, and no one knew her well. She licked saffron from poppy pistils with quick darts of her pointed green tongue.

    WONE: she liked to rise early, before dawn, and flavor dew drops with assorted flower nectars.

    MURDOCK: a fat brown goblin who tanned mouseskins and wove the down of baby owls into soft gray blankets for fairy children.

    FLINK: who forged fairy swords, using techniques of antique force. He was a great braggart and often sang the ballad celebrating the famous duel he had fought with the goblin Dangott.

    SHIMMIR: audaciously she had mocked Queen Bossum and capered silently behind her, mimicking the queen’s flouncing gait, while all the fairies sat hunched, hands pressed to mouths, to stop their laughter. In punishment Queen Bossum turned her feet backward and put a carbuncle on her nose.

    FALAEL: who manifested himself as a pale brown imp, with the body of a boy and the face of a girl. Falael was incessantly mischievous, and when villagers came to the forest to gather berries and nuts, it was usually Falael who caused their nuts to explode and transformed their strawberries to toads and beetles.

    Het punt? Van deze hele lijst komen enkel Falael terug, en dan nog maar eventjes in twee zeer korte episodes.

    Bij Vance is het nooit gewoon “er was stier aan het spit”, het is dan bijvoorbeeld

    Bullocks had been turning over coals since the preceding day, with good bastings of oil, onion juice, garlic and syrup of tamarind; now they were done to a turn and exuded a tantalizing waft across all the meadow.

    Ja, ik vind dat dus fantastisch.

    Vanavond, op weg naar huis

    maandag 22 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

    Met de telefoon gemaakt:

    Zonsondergang

    Vanuit een rijdende auto. De techniek staat voor niets.

    Del.icio.us op 23 maart 2010

    dinsdag 23 maart 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

    • It's time to raise our standards. Here, you'll find only the most well-made, free & open-source, @font-face ready fonts.
    • Those who know Advanced Squad Leader (or ASL) know it as the finest tactical wargame of all time. One of the best selling military boardgames ever, ASL depicts WWII combat at the level of individual squads, guns, vehicles, and machine-guns with a degree of detail never achieved in another game. Those who enter the world of ASL often find that its complexity means that opponents are difficult to find, particularly for people who don't live in major population centers. This is where VASL comes in.

    e-Readerdagboek, deel 9

    dinsdag 23 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

    Suldrun’s Garden uit, en even overwogen om toch aan Gardens of the Moon te beginnen in plaats van het vervolg van Lyonesse. Dat laatste is het dan uiteindelijk geworden.

    En vanavond niet verder gelezen wegens vergadering met Gentblogt!

    Naar huis

    I, for one, welcome our new hydrozoan overlords

    woensdag 24 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

    Een onsterfelijke kwal, hoezee!

    jellyfish

    Ze ziet er sympathieker uit dan kwallen die ik recent nog tegenkwam, eigenlijk.

    e-Readerdagboek, deel 10

    woensdag 24 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

    (Ik zit bijna in de helft, yuiy.)

    Vanmorgen begonnen aan Madouc, en vanavond wat verder gelezen. Ik heb vandaag de woorden gossoon en reredos geleerd.

    En een aangenemen herkennismaking met één van die termen die Vance heel de tijd gebruikt: hoyden.

    Mesofacts

    woensdag 24 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 38 reacties

    In mijn hoofd kost een pint 20 à 25 frank, dat is dus ongeveer een halve euro.

    En voor zover ik dat weet, zijn er ergens tussen 4 en 4,5 miljard mensen op aarde. Waarvan ongeveer een klein miljard in China en een dik half miljard in India. En iets minder dan tien miljoen in België.

    Een gulden is 20 frank, trouwens. En weekgeld, dat is 5 frank in de lagere schoolen een briefje van 20, zo eentje met een atomium en Boudewijn en Fabiola erop, vanaf uw tien jaar.

    En bij u?

    Del.icio.us op 24 maart 2010

    woensdag 24 maart 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

    Del.icio.us op 25 maart 2010

    donderdag 25 maart 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

    Papoe

    donderdag 25 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

    En Papouasie, il y a des papous papa et des papous pas papa.

    Et il y a des papous à poux et des papous pas à poux.

    Donc il y a des papous papa à poux et des papous pas papa à poux, et des papous papa pas à poux et des papous pas papa pas à poux.

    Mais il y a aussi des poux     papa et des poux pas papa.

    Ce qui veut dire qu’il y a des papous papa à poux papa et des papous pas papa à poux papa, et des papous papa pas à poux papa et des papous pas papa pas à poux papa, et des papous papa à poux pas papa et des papous pas papa à poux pas papa, et des papous papa pas à poux pas papa et des papous pas papa pas à poux pas papa.

    Il y a, d’ailleurs, des poux papous et des poux pas papous.

    Donc papous papa à poux papous papa et des papous pas papa à poux papous papa, et des papous papa pas à poux papous papa et des papous pas papa pas à poux papous papa, et des papous papa à poux papous pas papa et des papous pas papa à poux papous pas papa, et des papous papa pas à poux papous pas papa et des papous pas papa pas à poux papous pas papa, et des papous papa à poux pas papous papa et des papous pas papa à poux pas papous papa, et des papous papa pas à poux pas papous papa et des papous pas papa pas à poux pas papous papa, et des papous papa à poux pas papous pas papa et des papous pas papa à poux pas papous pas papa, et des papous papa pas à poux pas papous pas papa et des papous pas papa pas à poux pas papous pas papa.

    Il paraît qu’il y a des poux à poux et des poux pas à poux — et donc des papous papa à poux papous papa à poux et des papous pas papa à poux papous papa à poux, et des papous papa pas à poux papous papa à poux et des papous pas papa pas à poux papous papa à poux, et des papous papa à poux papous pas papa à poux et des papous pas papa à poux papous pas papa à poux, et des papous papa pas à poux papous pas papa à poux et des papous pas papa pas à poux papous pas papa à poux, et des papous papa à poux pas papous papa à poux et des papous pas papa à poux pas papous papa à poux, et des papous papa pas à poux pas papous papa à poux et des papous pas papa pas à poux pas papous papa à poux, et des papous papa à poux pas papous pas papa à poux et des papous pas papa à poux pas papous pas papa à poux, et des papous papa pas à poux pas papous pas papa à poux et des papous pas papa pas à poux pas papous pas papa à poux — mais aussi des  papous papa à poux papous papa pas à poux et des papous pas papa à poux papous papa pas à poux, et des papous papa pas à poux papous papa pas à poux et des papous pas papa pas à poux papous papa pas à poux, et des papous papa à poux papous pas papa pas à poux et des papous pas papa à poux papous pas papa pas à poux, et des papous papa pas à poux papous pas papa pas à poux et des papous pas papa pas à poux papous pas papa pas à poux, et des papous papa à poux pas papous papa pas à poux et des papous pas papa à poux pas papous papa pas à poux, et des papous papa pas à poux pas papous papa pas à poux et des papous pas papa pas à poux pas papous papa pas à poux, et des papous papa à poux pas papous pas papa pas à poux et des papous pas papa à poux pas papous pas papa pas à poux, et des papous papa pas à poux pas papous pas papa pas à poux et des papous pas papa pas à poux pas papous pas papa pas à poux.

    Picture of the day

    donderdag 25 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

    Yes!

    Eén van de foto’s waar ik het hardst aan gewerkt heb, in de loop van vorig jaar, zal overmorgen picture of the day zijn op Wikipedia:

    500px-Farmer_walking_in_dust_storm_Cimarron_County_Oklahoma2[1]

    e-Readerdagboek, deel 11

    vrijdag 26 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

    Half uurtje ‘s morgens, eventjes  ‘s avonds: Madouc is bijna uit.

    Hierna The Green Pearl, en daarna mijn maandelijkse tijdschiftabonnementen. En dán Malazan. Denk ik.

    Goeie vrijdag

    vrijdag 26 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

    Bart Peeters, kom terug! Alles is u vergeven!

    De opvolger van de Droomfabriek, moesten we links en rechts horen.

    Ik zag een knullig gedoe met koppelen van een oudere mevrouw aan oudere meneren – zo knullig dat zelfs Ingeborg er krullende tenen van zou krijgen.

    Ik zag een jonge snaak die, dik tegen zijn goesting, een auto terugkreeg – hij had een rode cabrio die geaccidenteerd raakte, hij kreeg dezelfde auto terug maar dan lelijk gemaakt. Gepimpt, zeiden ze op televisie, en ze hadden het niet beter kunnen omschrijven: opzichtig lelijke rode kuipzetels in een wit-met-zwarte-strepen pooiermobiel-anno-1984. Pimp my ride, maar dan de karikatuur ervan. Zo van “en dit is uw auto!” waarop ze het gezicht van de teleurgestelde mens filmen en dan zeggen “ha ha welnee, het was maar een voosken – dit is uw auto!” Behalve dat het hier dus bij dat eerste bleef.

    Ik zag een bed vol meisjes dat een kamer vol niet-medewerkende golden retrieverpuppies in de handen geduwd kreeg: om de één of andere reden moesten ze die beesten in het aanzicht van de camera allemaal wassen, omdat ze zogezegd “vuil” zouden zijn. Neen, ik weet ook niet hoe dit feelgoodtelevisie kon worden, vier meisjes die een zak vol puppies tegen hun goesting in een bad water moeten duwen.

    En dan de twee presentatrices. Roos Van Acker en Sofie Van Moll: in het echt en op hun persoon ongetwijfeld proper, sympathiek en aangenaam om mee samen te zijn, en (no offence, voeg ik eraan toe, dan mag ik álles zeggen, namelijk) als huppeltrut naast Bart Peeters zie ik ze eventueel hun werk wel doen – maar een televisieshow dragen? Zelf?

    Euh nee.

    En zo slecht gefilmd ook. En zo traag. En zo compleet verkeerd qua timing. En zo rommelig. En zo lelijk decor. En zo lethargisch publiek.

    Ik zat zo hard te zuchten dat ik door de rest van de familie naar de slaapkamer verbannen ben.

    En als ik niet weggestuurd was, was ik zelf weggegaan. Ik heb doorgaans een hoge tolerantiegrens voor slechte televisie, maar dit vond zelfs ik bijzonder slecht.

    e-Readerdagboek, deel 12

    vrijdag 26 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

    Lyonesse-trilogie gedaan. Next!

    Ik ga in bed kruipen, en we zien wel wat ik begin te kezen lezen: het zal de inspiratie van het moment zijn, denk ik.

    Vandaag had ik trouwens mijn Kindle thuis laten liggen: een enorm gemak, dat het ook op mijn telefoon lukt om te lezen, en dat alles synchroniseert en dingen.

    Vier!

    zaterdag 27 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

    Anna, dag op dag vier jaar geleden:

    Anna, net geboren

    Anna, vandaag:

    Anna prinses

    Yay!

    Anna prinses

    e-Readerdagboek, deel 13

    zaterdag 27 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

    Niet gelezen vandaag. Vanavond laat misschien wel nog wat in bed.

    Niets gedaan

    zaterdag 27 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

    Niets gedaan, vandaag. ‘t Is te zeggen: vanmorgen papieren gaan tekenen in de bank. En dan wat rondgelummeld. En dan is Sandra naar een vrijgezellendink gegaan, en zat ik met de kinderen thuis.

    Zelie en Louis zijn alleen naar de scouts gegaan met de fiets. Julien is komen spelen met Jan en Anna, en ondertussen heb ik, in stukjes van telkens een kwartier prutsen en een kwartier in de zetel zitten, het onkruid grotendeels uit het grasperkje gewerkt.

    Het is een verloren strijd, wegens dat het grasperk geen zon krijgt en veel vochtigheid, wat wil zeggen dat alles behalve onkruid dood gaat, maar bon, ‘t heeft twee jaar onverzorgd gelegen en ik ben vast van plan het deze zomer tenminste opgekuist te proberen houden.

    Het plan was om er een tuinarchitect op los te laten (verjaardagscadeau van, euh, 2007, denk ik), maar dan moet die mens opgebeld worden, en die belt dan niet terug, en dan laat hij niets meer weten en dan horen we er niets meer van, enfin, lang verhaal kort: de “tuin” heeft twee jaar geen grasmaaier gezien of welke verzorging dan ook gehad.

    Vandaag een eerste grove borstel gedaan – vóór:

    "Tuin", vóór

    …tijdens…

    "Tuin", tijdens

    …na (of beter: tijdens, deel twee – morgen doe ik, back permitting, nog wat verder):

    "Tuin", tijdens (2)

    En dan chocoladekoekjes gemaakt met Anna.

    Koekjes maken

    Koekjes maken

    Koekjes maken

    Koekjes maken

    En ook nog chocolademousse gemaakt. Waar ik één potje van uitgehaald heb dat ze met vier mochten opeten, elk om beurten een lepeltje – nadat ze in koor geprobeerd hadden om witte kool te eten, maar in koor het niet eetbaar vonden. Gelukkig hebben ze de chipolata wel opgegeten, ha!

    En hun gezichten waren prijsloos, bij die chocomousse:

    Chocomousse gemaakt

    Chocomousse gemaakt

    Oh, en vandaag ook gesproken met Zelie, en het gaat niemand aan waar het over ging, maar ik werd er wel helemaal gelukkig van.

    Euh ja, fijne dag, fijne dag.

    Where Is My Mind

    zaterdag 27 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

    Privacy is voor mensen die iets te verbergen hebben

    zondag 28 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

    Um, ja.

    28-03-2010 0-15-43

    Mooi hoor, daar niet van, dat Microsoft ge-geotagde tweets kan op een kaart zetten, maar toch.

    28-03-2010 0-19-38

    Enfin, privacy is het woord niet. Wat op het internet komt en wat niet op het internet komt, daar kunnen we ondertussen al een ruim aantal jaren mee om.

    En ik ben wel wat gewoon, qua persoonlijke dingen op het net zetten en zien gezet worden. Maar die geolocatie, dat geeft er toch nog een extra dimensie aan.

    Ik ken mensen die als ze op vakantie gaan, op hun weblog elke dag een postje laten verschijnen, kwestie dat dieven niet zouden weten dat ze er niet zijn – een beetje zoals die ronde kookwekkerachtige dingen voor in het stopcontact, waar van die pinnetjes in konden gestoken worden: witte om de stroom aan te zetten, rode om hem af te zetten. De theorie was dat die dingen aan de televisie konden gehangen worden, en aan een lamp links en rechts, en aan een radio of zo. Dat het leek alsof er mensen in huis waren.

    (Die dan pakweg elke dag stipt tussen 19u03 en 21u35 naar televisie keken, en elke dag het licht aan lieten van 21u tot 23u47 – helemáál waterdicht is het niet, qua plan.)

    Ik vraag me af hoe lang het zal duren eer er ergens iemand “op studiereis” was, maar eigenlijk een twitpic maakt vanuit een louche zaak ergens. Of iemand die zogezegd naar een klant is, maar eigenlijk op café zit te twitteren. Of iemand die voor het hele interweb een foto maakt van zichzelf en zijn familie op reis, daarmee luidkeels aankondigend dat, nee, er niémand thuis is, beste dieven-in-spe.

    En hoe heten de netwerken bij u in de buurt?

    zondag 28 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 17 reacties

    Meestal is het maar een bijzonder saaie bedoening, namen van draadloze netwerken. Dat is dan van “dlink” of “NETGEAR” of “wireless” of “wifi” of dergelijke.

    Het mijne heet “Van mijn erf, netwerkdief!” – en bij u?

    28-03-2010 0-36-20

    (screenshot van inSSIDer, trouwens – gratis en een gemak)

    Gnnn

    zondag 28 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

    Note to self: geen werk meer doen in de tuin.

    Urgh. Zitten lukt nog net. Rondlopen ook, min of meer. Het is de overgang van het ene naar het andere dat niet echt wil lukken.

    e-Readerdagboek, deel 14

    zondag 28 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

    Het wordt een beetje een patroon: ik heb echt geen tijd om te lezen tijdens het weekend. Vandaag de hele dag geschreven (buiten even over en weer naar babyborrel).

    Leg dan andere prioriteiten, jaja.

    ‘t Zijn dingen. Morgen zit ik weer vier uur in het vervoer, als ik wakker kan blijven op de trein, kan ik lezen. Yay!

    Zeg, euh, Metatale…

    maandag 29 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

    Metatale, lang geleden, toen de dieren nog praatten, was een idee waar wel iets in zat: zoek uit  hoe invloedrijk weblogs zijn. Niet noodzakelijk hoeveel lezers ze hebben, maar wel hoeveel invloed ze hebben. Niet in het algemeen, maar in het specifiek: geografisch omschreven en naar onderwerp omschreven.

    Lang geleden was dat, toen weblogs nog iets nieuw-achtig waren, toen Facebook maar een schim aan de verre horizon was, toen er nog een blogosfeer was, toen mensen daar nog in geïnteresseerd waren. Min of meer.

    De Metatale top 100 was toen een smaakmakertje voor het “echte” werk van Metatale, waar een –vermoeden we dan maar—wiskundig model Moneytrongewijs het interweb analyseert en u metéén kan zeggen welk weblog aan te spreken om, ik zeg maar iets, spatels te verkopen in Leuvense. Of radijzenzaad in Oost-Vlaanderen. Of “iets met digitale muziek” bij Brusselse studenten.

    Ik zie, theoretisch, dat het ergens zou kunnen, érgens. Ergens in een soort sweet spot tussen mensen die gewoon echt de vinger op de pols van een blogosfeer hebben – zoiets als Enchanté of Talking Heads, stel ik me dan voor – aan de ene kant, en tussen mensen die echt massief veel echte data hebben –zoiets als Adhese, stel ik me dan voor.

    Het moet lastig zijn om iets dat in gang gezet is, weer op te bergen. Dat moet pijn doen, kan ik me inbeelden.

    Maar die om de ikweetniethoeveeltijd automatisch gegenereerde top 100, dat begint tegenwoordig toch wel écht te belachelijk voor woorden te worden. Asfaltkonijn.be,askatasuna.be, lvb.net, mouseover.be en smetty.be staan er twee keer in. De wel heel erg Vlaamse retecool.com (6), vkmag.com (49) en gizmodo.com (62 én 79) staan er ook in. Steven’s blog.pictrix.com (15) is er in juni vorig jaar mee opgehouden. Een website als duits.skynetblogs.be is ongetwijfeld interessant, maar ik betwijfel dat die ooit tot een top 100 van de meest invloedrijke sites zou kunnen behoren. Net als, pakweg, redfox-babes.blogspot.com, dat niet meer dan wat soft naakt bevat.

    Enfin bon. Gentblogt staat op één. Niemand hoort mij klagen.

    Climb inside my world!

    maandag 29 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

    True story: ik was ooit eens bijna dood omdat ik Ren & Stimpy wou zien.

    Spidercat!

    maandag 29 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

    tumblr_kzzusuNJk11qzi6sbo1_500

    [van]

    e-Readerdagboek, deel 15

    maandag 29 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

    Zoho – terug aan het werk, en dus terug aan het lezen. Het zomeruur, ze zouden dat echt niet mogen doen: ik ben volgens het nieuwe uur echt wel te laat gaan slapen. Volgens het oude uur ook hoor, maar volgens het nieuwe uur veels en vééls te laat.

    Op de trein bijne direkt in slaap gevallen dus, zowel in het gaan als in het komen. Maar! Met heel veel plezier begonnen aan Gardens of the Moon, het eerste Malazan-boek.

    Het grappige van die electronische lezers, is dat er geen paginanummers zijn maar wel een percentage gelezen pagina’s. Ik zit aan 22%, dus als ik aan hetzelfde tempo blijf lezen, heb ik eind deze week gedaan.

    Nauwelijks 700 bladzijden en daar doe ik een week over: ‘t is bijna een schande. Vroeger was dat op een dag gepiept.

    Del.icio.us op 29 maart 2010

    maandag 29 maart 2010 in Links. Permanente link | 2 reacties

    Chicken in Black / Elvis Cash

    dinsdag 30 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

    e-Readerdagboek, deel 16

    dinsdag 30 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

    Twee nachten na elkaar gaan slapen na drie uur, vandaag aaan één stuk door vergaderd van ‘s morgens tot 19u30, en niet geslapen op de trein naar huis: haal boven het vuilblik op me bij elkaar te vegen.

    Vanmorgen wat Erikson gelezen, en ik kruip nu in bed. Ik schat dat ik minder dan een pagina zal lezen voor ik in slaap val.

    links for 2010-03-30

    woensdag 31 maart 2010 in Links. Permanente link | Eén reactie

    e-Readerdagboek, deel 17

    woensdag 31 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

    Het is dat ik het nodig had: vanmorgen meteen in slaap gevallen op de trein, vanavond meteen in slaap gevallen op de trein.

    En daarmee zit ik welgeteld 5% verder in Gardens of the Moon. Het valt wel vreselijk op hoeveel gemakkelijker het leest, bij een tweede lezing. Zelfs al is het jaaaaren geleden.

    Die keer dat ik smolt

    woensdag 31 maart 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

    Zelie doet tegenwoordig van moderne communicatie. E-mail, en chat en zo.

    Vanavond vroeg ze of het mogelijk was om met meer dan één mens tegelijk te chatten. Ja, dus.

    31-03-2010 20-22-38

    Ik vind Zelie ongelooflijk schattig als ze aan het chatten is.

    Navigatie

    » homepagina, archief

    Vriendjes

    Zoek

    <insert standard disclaimer>

    Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

    Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

    Ter info

    Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

    Valideert, in principe: css & xhtml.
    Gemaakt met WordPress.
    Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



    ISSN 1780-1338