Archief voor april 2010

 

links for 2010-03-31

donderdag 1 april 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Ik ben beter dan u

donderdag 1 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Hohoho, ik voel mij al helemaal superieur worden.

Morgen kan ik ook zeggen tegen al wie er mij om vraagt dat nee, ik niet Komen Eten gezien heb. Of CSI. Of Mannix, of wat ze ook tegenwoordig nog op televisie tonen.

Wij zijn tegenwoordig een televisieloos gezin, en dat maakt ons automatisch beter dan vroeger, ha! Zo zit dat.

Ik heb vandaag thuis gewerkt trouwens, en vanmiddag hebben we zelfs vegetarische burgers gegeten – we gaan er nog eens helemaal geraken: zelfs de Wii vliegt morgenochtend buiten.

Um, nu ja. Wisła heeft per vandaag abuis een kabel van de televisie kapotgetrokken. De Wii was niet van mij maar van het werk, en Eric op het werk zou hem graag hebben deze vakantie.

Dat van die vegetarische hamburgers is gewoon echt waar. Lekker, behalve de shake die erbij zat: ik heb hem laten staan wegens overgeefachtigmakend wee van geur en van smaak.

En verder hoop ik dat de televisie zo snel mogelijk gerepareerd is, en ik zou wel eens een tweedehandswii op eBay zoeken.

e-Readerdagboek, deel 18

donderdag 1 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Schaamtelijk: ik lees de laatste tijd alleen als ik op de trein zit, moet ik vaststellen. En vandaag heb ik thuis gewerkt. Niet gelezen, dus.

Reconnoitring

vrijdag 2 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik geeuw een beetje poëzie.
Het was nooit gemakkelijk: ik heb hier te lang alleen geleefd.

Blijf weg van thuis
Wacht niet op koude vingers.
Zonder druk, zonder bezigheid: de zon leest mijn hart
Mijn gekruisigde lippen verraden me.

Hun overluid, overmoedig gehamer was nooit mijn bedoeling.
Terug naar de winter aan het begin van de lente:
Macht en vernietiging en dode vrouwen.

Alleen. Tram 12 komt voorbij. 
Hij opent zijn armen, vecht terug.
Nog één poging om verzen tot brood te kneden:
Twaalf lezers schudden meewarig het hoofd.

Het steekt, op mijn voeten terechtkomen:
Klaterende lach in de grond
Los van lichamen.

Iedereen weet dat het een leugen is.

Om nom nom

vrijdag 2 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

e-Readerdagboek, deel 19

zaterdag 3 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Nog twee dagen!

Niet veel te melden, voor de rest, trouwens: Gardens of the Moon zal één dezer uit zijn. En dan doe ik nog wat magazines, en dan nog wat Malazan.

links for 2010-04-02

zaterdag 3 april 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

links for 2010-04-03

zondag 4 april 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

e-Readerdagboek, deel 20 & 21

zondag 4 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Het kan soms rap ingevuld zijn, zo’n dagboek: zaterdag de hele dag bezig geweest, en alleen even over de middag een uur of zo gelezen.

Zondag de hele dag bezig geweest en niet gelezen.

En daarmee zitten mijn drie weken dagboek erop. Morgen vul ik het laatste formulier in, en stuur ik het terug naar de mevrouw die een thesis aan het maken is (dacht ik) over e-readers en de mensen die ze gebruiken.

Zondag kookdag

zondag 4 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Zohoho. Gisteren uitgeweest en er andermaal niet in geslaagd om zat te worden.

Vanmorgen opgestaan om elf uur, en beginnen koken. Allemaal desserten gemaakt voor morgen want er komt een heel huis vol familie!

Er zal chocolademousse zijn met pikante koekjes en spinnewebben van witte chocolade. En er zal chocoladetaart zijn. En er zal ijstaart met vanille en witte chocolade zijn op een browniebodem.

Mijn rug is kapot van het rechtstaan en mijn arm is lam van het kloppen: er was geen recept of er moesten verscheidene kommen geklopt worden – eigeel, eiwit, slagroom, chocolade, you name it.

Oh, en met een béétje geluk zal er ook vlees zijn voor morgenmiddag: er was een logistiek probleem met het lam dat Sandra besteld was, we verkennen waar er nog op paasmaandag lam voor vijftien man te vinden is.

De televisie is nog altijd kapot, trouwens, en het is vandaag de eerste dag dat ik het jammer vind: ik had graag de kinderpuzzel gezien.

Pasen

maandag 5 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Het voelt aan alsof het het begin van een lange lange vakantie zou moeten zijn, maar het is het einde van een kort lang weekend.

Ik was niet meer objectief over de desserten die ik gemaakt heb, maar ‘t schijnt waren ze eetbaar:

  • een mandje van kattentongendeeg, maar dan met kruidnagel en kaneel en pili-pili, met daarin chocolademousse voor volwassenen (met drank!), en een spinnenweb van witte chocolade
  • een chocolate cloud cake naar het recept van Nigella Lawson (basically: chocolademousse van zeer donkere chocolade, met wat meer ei erin en met optionele Cointreau en appelsienzest, in de oven, afgekoeld, met slagroom erop (met cointreau en vanille-extract)
  • een ijstaart: brownie-met-okkernoot als bodem, en dan vanillecreme-witte chocolade-room, en daarop druppels donkere chocolade en cacaopoeder.

Net daarvoor was er lamsbout met look en rozemarijn, en gratin dauphinois en groenten, en dáárvoor was er courgettesoep die Zelie gemaakt had.

Taart

Taart

Een dag gekookt en een dag gegeten, en morgen geradbraakt de trein weer op, hoera!

Vreemde dagen

dinsdag 6 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Wat een vreemde, vreemde dagen zijn het tegenwoordig: tussen werk en niet-werk, en tussen vakantie en niet-vakantie.

Het werk is boeiend en er is geen moment verveling, maar er is vorige week een redelijk stuk afgerond. Niet dat we in een zwart gat vallen, verre van, maar het is toch een ander gevoel.

En de kinderen zijn op vakantie maar ik niet, wat wil zeggen dat als ik thuiskom, iedereen al de hele dag thuis is geweest.  Er lopen kinderen van op straat binnen en buiten, onze kinderen zijn bij vriendjes en omgekeerd en zelfs om negen uur is er nog gevoetbal op straat,

Het is ook de eerste dag van zo lang dat ik het mij kan herinneren dat we ‘s avonds de vensters van de auto moesten open zetten omdat het te warm was in de auto. En het is zo lang licht.

En er is geen televisie – niet dat dat enorm veel uitmaakt: ik doe nog altijd hetzelfde als anders, het enige verschil is dat er muziek op de achtergrond speelt in plaats van een televisieprogramma.

En vanavond zit ik alleen thuis, in een leeg huis wegens Sandra naar een film. Met spierpijn aan spieren waarvan ik niet wist dat ik ze had: mijn rechetrarm van het allerlei room en eieren kloppen, en rechts onder mijn kin in mijn nek, de spier om mijn hoofd een beetje naar boven te trekken omdat mijn kussen niet hoog genoeg is om zonder moeite het computerscherm te zien op mijn schoot.

Morgen werk in Zaventem, overmorgen werk in Brussel, vrijdag grote vergadering/workshop met het werk van vandaag, morgen en overmorgen – en dan een week vakantie.

Ik dénk dat ik wel eens een hele week in de zetel zou kunnen neerzijgen.

Exposure

woensdag 7 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Die ochtend op Wikipedia:

7-04-2010 12-07-57

Ha! Ettelijke miljoenen mensen hebben mijn naam gezien!

Niet dat het nog niet gebeurd was, maar ‘t was de eerste keer dat ik eraan dacht om eens zelf te gaan kijken naar de homepagina op het moment dat er een featured picture op staat waar ik een hand in gehad heb.

…en om meteen dat “mijn naam gezien” zwaar te relativeren: op een doordeweekse dag wordt de homepagina van de Engelstalige Wikipedia tussen vijf en zes miljoen keer bekeken.

Een featured beeld wordt afhankelijk van het onderwerp meer of minder bekeken: “mijn”  Farmer walking in dust_storm (Cimarron County, Oklahoma) werd bijna 28.000 keer bekeken, ook “mijn” Caruso with phonograph maar 10.000 keer.

Op een normale dag wordt mijn profielpagina minder dan twintig keer bekeken. Op een dag dat er een featured picture van mij op de homepagina staat, wordt mijn profielpagina zo’n 200 keer bekeken (bij Farmer walking in dust was het 250 keer):

7-04-2010 12-13-55

Vanitas vanitatum, meneer mevrouw. Omnia vanitas.

links for 2010-04-07

donderdag 8 april 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Eén

donderdag 8 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Nog één dag. Eén. En dan is het eventjes vakantie.

Ik kan me niet zo meteen voor de geest halen wanneer ik nog eens zo hard naar een paar dagen vakantie uitkeek.

En ik heb zo enorm veel te doen dat ik eigenlijk niet weet waaraan begonnen. Aan niets, eigenlijk, liefst.

Bliss

vrijdag 9 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Vanmorgen met niet overdreven veel goesting aan de dag begonnen: dat van die laatste loodjes, en alles.

Vannamiddag ontroerd geraakt door hoe we een klant hebben blij gemaakt.

Sitemap

Het was voor zowel Johan als mezelf de laatste dag vóór we een week op vakantie gaan. We werken nu ongeveer een maand of zes bij éénzelfde klant, en alhoewel het er erg afwisselend is – soms korte deadlines, soms langere deadlines, soms prototypes, soms wireframes, soms meer denkwerk, soms meer tekenwerk, soms meer schrijfwerk, soms meer coördinatie, soms op korte termijn en erg dicht op de realiteit, soms op langere termijn en meer visie – alhoewel het dus vanalles wat is en we er graag zijn en het sympathieke mensen zijn, werd het even tijd voor een adempauze.

Johan

Het was fijn, een dag als vandaag: zonder erg veel druk naar een korte workshop uitgekeken vannamiddag, te horen gekregen dat we op het goede spoor zaten, een idee gekregen van de richting die we verder zouden kunnen inslaan, tevreden gezichten all round, en ergens rond 18u iedereen een prettig weekend gewenst.

En dan naar huis, met op zak een Nikon D700 om te testen courtesy of digicamshop.be.

The Angel of the North

Thuisgekomen: met Zelie en Louis een spelletje gespeeld in het achterhuis, ‘t is te zeggen ik World of Warcraft gespeeld en uitleg gegeven over het hoe en waarom van XP en mana en levels en buffs en seals en Horde en Alliance en respawning.

Louis

En dan naar boven gegaan – Anna en Jan zaten ondertussen al in bed – en muziek opgezet op de Sonos die ik ook al aan het testen ben en waar ik meer en meer content van ben, vooral nu ik er ook een afstandsbediening bij gekregen heb.

Muziek opgelegd terwijl Louis aan het tekenen was en Zelie haar on-line aanwezigheid aan het onderhouden was: ze zit tegenwoordig op Netlog, en ze heeft nu ook een GMailaccount die ze religieus elke dag leest. Ze had al een tijd een adres en zo, maar nu dus echt voor het echt: zo kreeg ze gisteren een mail van Lucas om te vragen ze geen zin had om vandaag naar het Magrittemuseum te gaan in Brussel – en hebben ze dat dus ook gedaan, vandaag.

Zelie op Netlog

Muziek op de achtergrond voor ons gedrieën: Flip Kowlier, Kate Bush, Holly Cole, Randy Newman, They Might Be Giants, The Orb, Dick Cheese, Joe Dassin, Joan As Police Woman, Gurrumul, Nino Rota, Paolo Conte.

(Ja, er is echt wel iets voor te zeggen, zonder televisie door het leven gaan.)

En dan was het tijd voor Louis om te gaan slapen, en dan was het tijd voor Zelie om te gaan slapen, en nu zit ik te wachten op Sandra.

Sandra is bij de buren van een paar huizen verder: bijpraten, en praten over eventueel alsnog opnieuw werk als advokaat te gaan doen.

Vandaag was ei zo na perfect. En morgen is de eerste dag van de vakantie.

Le chat qui se tient debout

zaterdag 10 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Hier is het interwebs voor uitgevonden, dus.

A moins que vous ayez hiberné ces derniers jours, la vidéo du chat qui se tient debout n’a pas dû vous échapper :

Si Rocky est unique, c’est bien parce que personne ne lui a appris à se tenir debout comme un grand. Ce qui a fait sa renommée est inné.

"Il a commencé à faire ça vers un an", explique Daisy. "Maintenant il ne le fait plus trop parce que j’ai changé la disposition des meubles, mais quand j’ai fait la vidéo, à l’automne dernier, il ne pouvait pas voir par la fenêtre s’il ne se mettait pas debout. Or la fenêtre donne sur les toits, où il y a souvent des oiseaux. Donc il se lève."

Et Daisy, avec un grand sourire dans la voix, de préciser : "Parfois, il se met aussi debout en s’asseyant sur ses fesses, comme s’il était assis."

[kliketyklik]

End aaaaaa ii aaaaaa ii aaaaaa

zaterdag 10 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik kreeg uitslag van de versie door Whitney Houston; dit is het origineel:

…maar scroll een minuutje verder in onderstaande en wees verbaasd:

On a related note: allerlei versie van allerlei, daar zijn die X-Factor en [insert country]‘s Got Talent wel goed voor. Finland, bijvoorbeeld, die zoals wel meer van dat Baltisch gedoe big on song contests zijn, alwaar ik het leutige clash of the choirs ontdekte middels de Youtuben: Rasputin! Viva la vida! Over the Hills & Far Away! Die keer dat ze in de halve finale Bad Romance deden met drie koren!

Of uit het verre Wales, de versie van Four Poof and a Piano zonder piano en met meer man: Only Men Aloud.

Of The Simpsons door Canvas!

Gezinsdag

zondag 11 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Jan heeft gevoetbald vandaag: toernooi. Drie van de vier wedstrijden die hij moest spelen gewonnen!

Ik ben niet gegaan want Zelie wou uitslapen.

‘t Is te zeggen: ik wou helemaal gaan kijken en foto’s gaan nemen en alles, maar Zelie zag het niet zitten om vroeg op te staan en dus moest ik thuis blijven.

Vanmiddag bleek dat er in de straat allemaal dingen te doen waren: ik ben met de thuisblijvende kinderen gaan kijken. Het bleek Gezinsdag te zijn van de Gezinsbond.

“Gezinsbond”, wat een term, trouwens. Vroeger was dat nog gewoon de Bond van (of voor?) Grote en Jonge Gezinnen. Vanaf tien kinderen, of vier of zo. En toen was het vanaf drie, of nee, weetwat, vanaf twee kinderen, of nee, vanaf een kind.

Bedriegtenboel, zeg ik. Hebben we dáár in het zweet ons aanschijns vier kinderen voor gebakken, om dan plots in een club te zitten met mensen die er och here maar één of twee hebben?

(Niet dat ik er mijn eigenlijk echt in opwind, want we zijn eigenlijk denk ik helemaal geen lid van de Bond, denk ik.)

Euh maar dus. Er was een fee in de straat! Die lieveheersbeestjes uitdeelde en poseerde voor foto’s met kinderen!

Een fee en een draak

En er was een podium met muziek waar kindjes grote papieren bloemen konden maken. En er was een mevrouw die prachtige dingen met kindergezichten deed.

Anna is een prinses

Louis is een draak

Jan is een tijger

Zelie is een muisje

En we hebben lasagne gegeten met Fijn Bezoek, en we hebben pannenkoeken gegeten, en dan was het avond.

Anna blaast

Nephthys

Overgestapt naar Bing

maandag 12 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Zelie kwam daarnet binnen: ze was op zoek naar een boek. Ik was aan het zoeken op het internet, en zij meteen: oh, welke foto is het op Bing vandaag?

Bing is erin geslaagd om zoeken weer leuk te maken. Ik was het zo beu, Google. Met zijn saaie, droge, altijd dezelfde resultaten.

Bing voor mij! Elke morgen een andere homepagina! Zoals vandaag op US: Paaseiland!

bing4

Of op UK: mini’s!

bing3

Of gisteren: Tunesië!

bing2

Of eergisteren: de Gironde!

bing1

En op de beelden zelf staan er kleine vierkantjes, met weetjes en links en dingen erop. En onderaan staan ook dingen, met bijvoorbeeld de video van de dag, die vandaag deze was:

Maar veel belangrijker dan dat: ik vind de resultaten, eigenlijk, minstens even goed als bij Google. En de manier waarop de resultaten getoond worden en waarop ik de resultaten kan verfijnen is véél beter. Google doet ze al een tijdje na, met die linkerbalk om zoekresultaten in beelden te verfijnen, maar bij Bing blijft het beter.

Geef bijvoorbeld “ghent” in als zoekopdracht:

bing5

Het eerste resultaat is een reeks beelden. Dan een reeks algemene resultaten (ook wat valse positieven wegens alsdat ik hier Bing UK gebruikte), en dan in onderdelen die ook links staan: hotels, weer, restaurants…

Ga met de muis over een zoekresultaat en er klapt rechts een preview uit (“more on this page”).

Klik op “reference article” en het Wikipedia-artikel komt tevoorschijn – met rechts een eigen navigatiebalk van Bing, schrikkelijk handig voor het overzicht, met een outline en een lijst van alle beelden en ook een kaartje van alle vermelde locaties:

bing6

Teveel in de weg? Klik op het leesbrilicoontje en hopla, alle interface-nonsens weg en maagdelijk zwarte tekst op witte achtergrond:

bing7 

Ga met de muis over de paragrafen en de links worden subtiel onderlijnd; ga over een link en er wordt een preview getoond van wat er achter zit:

bing8

Zo proper.

Potter, hur hur

dinsdag 13 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Hoho, binnenkort nieuwe Harry Potter!

Reparaties

dinsdag 13 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Daarnet stond de Mieleman voor de deur. Voor noodoperaties op onze droogkast.  Droogkasten zijn tegenwoordig computers: zijn eerste actie was er een laptop op aan te sluiten en een soort voodoodialoog te beginnen.

Gelukkig –maar helemaal buiten Mieleman’s verwachting, blijkbaar—waren we op een ik en een gij op bekender territorium: droogkast ontmandeld, opengevezen, gedissecteerd.

Droogkast

Het heeft een hele tijd geduurd, en telefoons over en weer naar het Mielemoederschip, maar uiteindelijk was het verdict: iets met de koeling en dat ge het toestel zéker niet meer moogt aanzetten we bellen u terug van zodra we meer weten.

Mieleman had dit nog nooit meegemaakt, zei hij. En hij legde nog eens de nadruk op dat “zéker niet meer aanzetten”. Misschien beeld ik het mij in, maar hij leek wel extra-voorzichtig toen hij de droogkast weer in elkaar stak.

Ze gaan dus terugbellen. Wat mij al een eind geruster zou stemmen, is als hij ook effectief ons telefoonnummer had gevraagd. Nee, ik had daar zelf niet aan gedacht, ‘t is Sandra die het mij vroeg, of ik het hem gegeven had. Niet, dus. Zucht.

Ondertussen dan ook maar werk gemaakt van de televisie: het was er de afgelopen twee weken niet van gekomen. Vergeten, geen goesting, te druk, hoe gaat dat?

Ik gebeld naar Telenet (hele soep om dat supporttelefoonnummer te vinden ook, telkens), en het probleem uitgelegd: toestel is uit de kom getrokken, alles werkt nog behalve dat er geen signaal meer is van de kabel.

Het enige wat ik moest weten, was waar er ergens een Telenet-geaccrediteerde (of zo) electricien was in de buurt – maar na vijf minuten gesprek bleek dat de kabel die in het bakje van Telenet gaat, gewoon een gewone coax-kabel is. En dat dus het ingewikkelde stuk dat er op het einde op zit, gewoon versiering is.

Het stuk ontmanteld en er een gewoon einde aan gezet, en hopla: we hebben weer televisie. Yay voor mij!

Sleepover

dinsdag 13 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Wij zijn vandaag ontegensprekelijk de coolste ouders van de hele straat.

Louis is negen geworden vandaag, en hij geeft een slaapfeestje. ‘t Was de bedoeling een mix van vriendjes en vriendinnen te doen, maar de vriendjes waren allemaal op vakantie of onmogelijk te komen, en dus is het vanavond Zelie en Louis en vijf! meisjes erbij.

Negen kinderen in huis, yiha!

Sleepover

Ze hebben met negen naar Pinokkio gekeken, dan hebben ze gegeten – keuze tussen ot dogs en croque monsieurs, dan hebben ze naar Alice in Wonderland gekeken (de oude Disneyversie), en dan zijn de jongste drie naar boven gaan slapen.

Oh, had ik gezegd dat ze in het achterhuis zitten, aan de andere kant van de tuin? Ik heb er een uitklapzetelbed gezet, de beamer op de muur gericht en er een dvd-speler aan gehangen.

Sleepover

En nu zitten de oudste zes dus nog in het achterhuis. Te kijken naar Pirates of the Carribean. Zelie en haar vriendin, die de oudere zus is van het meisje dat Louis uitgenodigd heeft, die gaan hier nog boven slapen, maar de vier andere (Louis en genodigden) gaan in het achterhuis slapen.

Ha!

Mhu?

dinsdag 13 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Nephthys

Nephthys op het beetje gras dat we nog hebben.

links for 2010-04-13

woensdag 14 april 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Den hof

donderdag 15 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Wij hadden dus zo’n tuin, in ons huis.

Toen we het huis kochten, was er tussen huis en achterhuis een koer, met aan de linkerkant een soort remise, en aan de rechterkant een combinatie kolenkot/buitentoilet.

Een tijdje later, in 2003 denk ik, hebben we de remise afgebroken. Net daarvóór had ik al de tegels uitgebroken aan de rechterkant, en er zoveel mogelijk stenen en steentjes uitgehaald: een hele berg, tegen het kolenkot/wc.

En dan hebben we wat ernstiger verbouwingen gedaan, moest er een sleuf komen in de koer voor electriciteit en kabel en afvoer en water en watnog, en hebben we maar meteen een laag slechte grond laten afschrapen en een kamion goede grond laten dumpen over de rechterkant van de koer.

En gras gezaaid.

En wat klimop gezet tegen de muur, en een plantje links en rechts.

Ik had zo’n grasmaaiertje op luchtkussen met een nylondraad, en daar reed ik dan om de zoveel tijd het gras mee af, en dat lag er degelijk bij.

Déjeuner sur l'herbe

Een hele tijd onderhouden, planen bijgeknipt en gras gemaaid en zo – en dan begon het gras het op te geven: het was schaduwgras, maar toch: onkruid en mos kregen de overhand. Mos was geen probleem, dat voelt nog goed aan onder blote voeten, maar dat onkruid was verschrikkelijk: van die lelijke dingen die met lange voelsprieten uitzaaien en niet los te trekken zijn uit de grond zonder een put te graven, en dus overal putten in het gras.

Het meesterplan was om er een tuinarchitect op te zetten. Zo iemand die wéét wat voor planten er kunnen gedijen in een stadstuintje dat bijna geen licht krijgt.

En toen waren we op vakantie en als we terugkwamen was het druk, en dan regen en slecht weer, en een paar weekends later was het winter en niet meer de moeite, en dan zijn we aan een volgende golf verbouwingen begonnen en werd de koer een stort voor bouw- en ander afval, en voor ge ‘t weet zijn we een jaar later en is er geen overzien meer aan, en geven we het op. De toestand vorige zomer was dit:

Achterhuis

Te erg om er op een ik en een gij iets aan te doen. En dan zijn we plots bijna nóg een jaar later en is het zó schaamtelijk dat het mij beu is.

Dit was de toestand twee weken geleden:

"Tuin", vóór

Een eerste ronde onkruid wieden, diezelfde dag, gaf dit:

"Tuin", tijdens

Sinds die eerste wieding om de zoveel tijd een ronde gedaan, zowel ik als Sandra.

..en dus hebben we nu een stuk waar vroeger gras stond, en later onkruid, waar nu niets staat. En om de zoveel tijd halen we er bovenkomend onkruid uit.

Tuin, bezig

Het meesterplan is om er ergens tussen nu en de zomer een tuin van gemaakt te hebben. Met aan de kant waar er geen zom komt een plaats om te kunnen zitten, en aan de andere kant een grasperkje en planten, en een pad om naar het achterhuis te gaan.

We gaan dat doen met zoden, waarschijnlijk. En met, euh, stabilisé. En tegels. Geen idee hoe of wat precies, maar dat zien we dan wel.

Poes

donderdag 15 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Bijna-geeuw

Geeuw

Nephthys is zó content als er mensen in de buurt zijn, ‘t is bijna niet proper:

Nephthys content

Foebal!

vrijdag 16 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Jan heeft de hele week voetbalkamp gedaan.

Jan voetbal!

Hij deed dat goed, en hij deed dat graag.

Jan voetbal!

Balcontrole, evenwicht, combinaties, en zowaar de Zidane-beweging – niét die met de kopstoot, wel zoiets met een stop en dan de bal achteruit en dan weer vooruit.

Jan voetbal!

Hij heeft een diploma gekregen, en deze foto is het minst opgewekt dat ik hem daar gezien heb: het kamp was dan ook gedaan.

Diploma

Een voetballer als zoon, wie had dat ooit gedacht?

links for 2010-04-16

zaterdag 17 april 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Ik was het allemaal vergeten

zaterdag 17 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Lang geleden, toen was ik niet te kloppen in drie programma’s: Photoshop, Illustrator en QuarkXPress.

En toen leerde ik InDesign kennen en was het grote liefde, en was ik onklopbaar in Photoshop, InDesign en Illustrator.

Photoshop ben ik blijven gebruiken, elke dag ongeveer. En InDesign heb ik tot in 2006 nog redelijk intensief gebruikt. Maar sindsdien niet meer, en Illustrator eigenlijk al een paar jaar alleen maar voor kleine dingen links en rechts.

En dus bevond ik mij eergisteren in Illustrator, ondertussen CS4 en dus ook al een stapel versies later dan de versie die ik in illo tempore dagelijks gebruikte. Met bovendien allerlei opgebouwde gewoontes uit Visio, dat ik sinds meer dan een half jaar wél dagelijks gebruik.

En liep het allemaal in de soep.

Niéts wist ik nog. Ramp, ramp, ramp.

Enfin ‘t is te zeggen: de basis vergeet een mens natuurlijk nooit, maar al die dingen die vroeger tweede natuur waren, shortcuts allerhande: wég.

En dan wordt zo’n programma plots een vat vol verrassingen. Van het genre “tiens, en waarom wil mijn paragraaf hier niet inspringen?” (ah ja, ‘t is juist: houdt geen rekening met spaties, soms) of “hey, en waarom beweegt deze foto niet goed mee?” (ah ja, shit, er wordt in PDF automatisch een clipping path aan gegeven) of “damn, waar staan die swatches nu ook alweer?” (ah ja, ik had ze niet geïnstalleerd) of zelfs “eek, warom wil dat ding hier niet gecopieerd raken?” (damn, ‘t is in Visio dat het ctrl s om te copiëren al draggend, hier is het alt).

Genant hoor.

Drunk history! Tesla!

zaterdag 17 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

En ‘t is allemaal waar!

Trouwfeest

zondag 18 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik zie er altijd tegen op, naar trouwfeesten gaan. Maar altijd als ik er ben — toch op die van familie, vind ik het er fantastisch. Slechte muziek, van tiene negen, en geen goeie drank, maar wel: fantastische mensen. Van alle kanten van de stamboom: de beste familie die een mens zich kan wensen. Hoera!

Om maar te zeggen dat ik vandaag naar een trouwfeest moest. Van de kant van Sandra: de meer, euh, exuberante kant van de familie. En dat ik er tegen op zag, zoals gewoonlijk, maar dat het meer dan meevalt, ook zoals gewoonlijk.

Twee uur nu: dat wil zeggen dat we misschien ergens halfweg zitten. De rug wil niet mee, de muziek vind ik op niet veel trekken, maar het gezelschap maakt alles goed.

Leve familie!

(Oh, en het ergste van trouwen? Trouw na trouw worden we alsmaar meer onze eigen ouders en nonkels en tantes. Ik vind, als ge dat beseft en schaamteloos met Ti Amo mee kunt zwaaien, dat dat al veel is. En dat ge er niet al te lang bij stil staat dat er ondertussen meer tijd tussen de jaren 1980 en nu is dan tussen de jaren 1960 en 1980.)

Starcraft op televisie!

zondag 18 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik vind, ze moeten StarCraft uitzenden in plaats van voetbal of wielrennen of –in ‘s hemelsnaam!—golf of Formule 1.

Als het in Zuid-Korea kan met de (twaalf jaar!!) oude Starcraft, dan moet het toch kunnen met de binnenkort uitkomende StarCraft 2? In full HD, met commentaar erbij: spannend en –omg zerg rush kekeke!—spectaculair, perfecte showcase voor HD televisie, kijkers verzekerd.

Serieus: met een beetje voorkennis (waar mensen goed in zijn en waar Zerg en Protoss) is het fantastisch om te volgen. Kijk maar naar deze epische match tussen LiquidNazgul en TheLittleOne:

(dat was deel een — deel twee, drie, vier op Youtube)

Een week met een Nikon D700

zondag 18 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Ik kreeg vorige week van de mensen van digicamshop.be een Nikon D700 te evalueren. Het heeft een week geduurd voor ik er warm voor liep, maar nu vind ik het bijzonder jammer dat ik het toestel moet teruggeven.

nikond700_front

Ter situering: ik heb al een paar jaar Nikon-fototoestellen. Een D70, en dan een D200, en dan een D300. De D300 is gestolen geraakt, en ik ben echt wel in de markt voor een vervanger.

Met fototoestellen is het zoals met computers: een upgrade naar een beter model voelt eventjes wow aan, en –tenminste als het een goed toestel is—voelt het heel snel terug normaal aan. Heb je niet de indruk dat er eigenlijk veel verschil is ten opzichten van vroeger.

Het is pas als je dan terugkeert naar het oude toestel, dat het enorm opvalt wat het verschil is. Dat is trouwens ook één van de redenen dat ik tegenwoordig zo weinig foto’s maak: ik was zó content van mijn D300 dat het echt vies aanvoelde om terug te keren naar de D200.

Dus. Ik met die D700. De Nikon D700 is een full-frame camera met een FX-sensor, ‘t is te zeggen dat de sensor 36×24 mm is, waar de DX-sensor van de D300 23.6×15.8 mm is. De resolutie blijft hetzelfde, allebei ongeveer 12 megapixels. Wat dat wil zeggen, is dat de twaalf miljoen pixels van de D700 betere pixels zijn dan die van de D300.

Vergelijk het met emmers om regenwater te vangen, maar in plaats van emmers pixels en in plaats van regenwater licht: een grotere sensor zorgt ervoor dat elk beeldpunt meer licht kan vangen. Meer licht is minder ruis, is diepere kleur, is beter beeld.

Nu, da’s mooi in theorie, maar wat merkt een mens daarvan?

Het allereerste dat ik ervan merkte, is dat veel van mijn lenzen niet meer werkten: lenzen die geoptimaliseerd zijn voor DX-sensoren, die geven op een (grotere) FX-sensor aleen maar in het midden van de foto een goed beeld . Het hangt een beetje af van de lens: de ene wordt helemaal vaag aan de rand en is niet meer scherp te krijgen, de andere geeft een scherpe zwarte cirkel, nog een andere geeft een heel (heel) erg zwaar vignet.

Jan

‘t Is te zeggen: dat doen ze als je de D700 manu militari zegt om alsnog een foto over de hele sensor te nemen. Standaard neemt hij namelijk alleen maar een foto van het midden als er zo’n DX-lens op zit.

Dat wil dan zeggen dat je met een DX-lens op een D700 plots maar een 5 megapixel-camera meer hebt: niet zo fijn, dus. Versta mij niet verkeerd: 5 is ruim voldoende voor veel toepassingen, maar toch.

Johan

De foto hierboven is met een 18-200 mm gemaakt (DX): lage resolutie, en zelfs met die automatische crop is er nog vignettering in de hoeken.

Deze foto is met een 30 mm f/1.4 gemaakt (ook DX, maar hier niet automatisch gecropt): in het praktisch volledig donker, en toch nog 1/20 (aan 1000 ISO). En het vignet stoort niet écht.

Louis

…maar bon, ik heb het toestel voornamelijk getest met wél FX-lenzen: een standaard 50mm f/1.8, zowat de goedkoopste lens die ik heb, een 70-180 mm f/4.5-5.6 en een 80-400 mm f/4.5-5.6.

In het begin van de week was ik wat teleurgesteld: mijn vorige Nikons, daar kon ik bij wijze van spreken met mijn ogen dicht foto’s mee maken. Zo’n full frame, dat verandert dus elke lens. Een breedhoek wordt breder, een telelens wordt minder tele, een macrolens wordt minder macro.

Foto’s met de 80-400 waren degelijk, maar op een DX-sensor is 400 mm ongeveer 600 mm, en dus leek het erop dat ik niet zoveel kon inzoomen:

Jan voetbal!

Als er minder licht is, voelt zo’n grote sensor fantastisch aan, vooral ‘s morgens en ‘s avonds: dat zuigt licht naar binnen. Maar met veel licht had ik het moeilijk om niet overbelicht te zijn:

Op straat

Een kwestie van gewoon worden, vermoed ik. En dat ik al andere Nikon’s gebruikt heb, speelt ongetwijfeld ook mee: de D700 is in het gebruik zo ongeveer precies hetzelfde als de D300: ligt uitstekend in de hand, alle knoppen zitten op de plaats waar ik ze verwacht te zitten – vandaar dat het verschil in foto’s met lenzen die ik al jaren ken, zo opvallend was, wellicht.

…maar de laatste paar dagen daagde het plots wat voor fijn toestel het eigenlijk wel is, en wat ik er allemaal zou kunnen doen.

Ik kreeg wat voeling met de 50 mm:

Bearnaise

Vrijdagsmarkt

Depth of field

Die kleuren! Die scherptediepte!

En dan gisteren, doorslaggevend: foto’s op een huwelijksfeest, in het quasi-donker. Met een goedkope lens, zonder flits uiteraard, en aan meer dan 1000 ISO.

Openingsdans

An

De foto hierboven, bijvoorbeeld: 2000 ISO. En kijk eens naar het gebrek aan ruis in het beeld op 100%! Serieus degelijk, noem ik dat.

Wat moet er nog gezegd worden? Dat de batterij het verdomd lang uithield: een hele week foto’s getrokken met een batterij die niet eens volledig opgeladen was.

Dat het focussen een enorm gemak is met de 51 focuspunten. Dat de zoeker enorm groot en helder is, net zoals het LCD-scherm achteraan.

Dat de tilt sensor leuk is: hij zegt u wanneer uw toestel waterpas staat en wanneer niet – handig om een rechte horizon te hebben.

Dat ik Live View eigenlijk niet gebruikt heb.

Dat het toestel van ergonomie en vastnemen en stevigheid en van interface, zowel qua knoppen op het toestel als qua menu’s fantastisch is (al kan het zijn dat ik bevooroordeeld ben wegens jarenlange Nikongebruiker).

Dat ik het een bijzonder lichte camera vind, en dat ik er in het echt misschien toch wel een extra grip zou aanhangen.

Dat ik het fijn vond om tethered shooting in Lightroom 3 te doen.

*
*    *

Ik ben in de markt voor een betere Nikon.

Een D700 zonder lenzen kost net onder 2000  euro. Een D300s kost zo’n 1300 euro. Als ik nu zou beginnen met fotografie en ik zou het geld op zak hebben om een camera te kopen, zou ik niet twijfelen en die D700 kopen. Mijn week met een Sony Alpha 850 en vooral mijn week met de D700 hebben me bijna helemaal overtuigd om full frame te gaan.

Ware het niet…

Ik denk dat ik nog eens een D300s wil testen: vooral omdat die D300s filmpjes maakt, en de D700 niet. Dat van die filmpjes zal, denk ik, voor mij in absoluut niet doorslaggevend zijn, maar ik wil het toch eens aan den lijven ondervonden hebben dat het inderdaad niet echt zo fantastisch is. Ik ken mezelf: anders zou ik het mij eeuwig blijven doorsteken.

Oh, en ook: ik heb genoeg lenzen om een overstap naar een ander merk weinig verantwoord te maken. En ik heb genoeg DX-lenzen waar ik aan gehecht ben en die te duur zouden zijn om door FX-lenzen te vervangen om een keuze voor FX niet meteen voor de hand liggend te maken.

Wat me misschien alsnog naar de D300(s) drijft.

Wordt, met andere woorden, vervolgd.

Ik ben hem kwijt

maandag 19 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Het is erg om zeggen, maar ik ben Louis kwijt.

Zelie was ik al kwijt, een hele tijd al, maar dat Louis nu ook moet gaan… ‘t is erg.

Ik kwam vanavond thuis, ik ging naar de slaapkamer, ik deed mijn peignoir aan, en ik kwam terug in de living.

Louis vroeg hoe het kwam dat ik zo snel mijn peignoir kon aandoen. Ik zei hem dat dat was omdat ik mijn peignoir onder mijn gewone kleren aanhad.

En dan!

En dan!

In plaats van te lachen, zoals hij al heel zijn leven doet – houd u vast – in plaats van te lachen, rolde hij met zijn ogen.

Rolde hij met zijn ogen!

Net zoals Zelie ook al jaren doet!

Ik ben mijn zoon kwijt!

Ik hem afvallige genoemd en slechte zoon.

Daar moest hij dan wel, zei het een heel klein beetje, om lachen.

links for 2010-04-19

dinsdag 20 april 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Anderhalve maand met een Sonos ZonePlayer S5

dinsdag 20 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 40 reacties

Had ik al eens gezegd dat ik bijzonder graag dingen test? Ja? Welaan dan.

Een tijd geleden vroeg iemand van LVT/PR me of ik geen zin zou hebben om een Sonos ZonePlayer S5 te testen: ik moest het mij geen twee keer laten vragen.

Sonos

Executive summary: een Sonos S5 is een luidspreker die overal in huis kan gezet worden, die muziek speelt van op het internet of vanop om het even welke computer of harddisk in uw netwerk, en die te bedienen is met een eigen afstandsbediening, met de computer, of met een iPod Touch of iPhone.

Executive beoordeling: ik was er zo tevreden van, dat toen ik hem moest teruggeven, ik er mij meteen zelf één gekocht heb.

*
*     *

Ik ben heel mijn leven al tzaloes op rijke mensen die zo’n geluidssysteem hebben met luidsprekens in alle kamers van het huis, en dan zo’n centrale console waar ze muziek mee kunnen laten spelen in andere kamers.

Toen we nog actiever aan het verbouwen waren dan nu, heb ik er meer dan veel aan gedacht om het hele huis onder de home automation te steken, met verlichting en rolluiken en media centers en dan met een reisvalies vol geld naar Bang & Olufsen te stappen voor het geluid en de video.

Het is er allemaal niet van gekomen.

Vooral, eigenlijk, omdat ik bedacht dat die netwerkkabel die ik overal had laten steken ook al zo’n verloren moeite was, en dat tegenwoordig, met draadloos internet en zo, het in principe mogelijk moeten zijn om zelf een systeem op te bouwen voor een fractie van de kost.

Ook dat is er niet van gekomen.

Er staat een oude radio-cd-speler in de keuken, er staat een oude wekkerradio in de slaapkamer, en voor de rest hangen er goede luidsprekers aan de computer in het achterhuis. En als er volk komt en er moet muziek zijn in de keuken, dan sleur ik een paar goedkope boxen naar boven, hang ik ze aan een laptop, hang ik een harddisk met muziek aan de laptop (dat was vóór het draadloos netwerk ook tot in de keuken reikte), en dan hebben we ook muziek.

Maar het steekt wel: het is altijd een hele verhuis, en het werkt niet als er geen laptop in de buurt is, en om van muziek te veranderen moet ik de laptop openklappen en in Windows Media Player zitten, en, kortom, het is gewoon lastig.

Enter the ZonePlayer. 

*
*     *

Het materiaal

Sonos maakt al sinds 2005 systemen om draadloos muziek te delen over het hele huis. Tot voor kort bleef het een relatief dure en relatief complexe zaak: relatief omdat er weinig even eenvoudige oplossingen waren, en wellicht géén even eenvoudige oplossing voor die prijs. Duur en complex omdat Sonos alleen de draadloze technologie voor het delen van muziek voorzag: de luidsprekers of het geluidssysteem zelf, dat moest men al in huis hebben. En dus moest er zo’n Sonosbakje in het stopcontact zitten en in het Sonosbakje een luidspreker – niet erg draadloos voor een draadloos systeem.

Het systeem dat ik kreeg om te testen bestond uit drie onderdelen:

  • een Sonos ZoneBridge 100 (€ 83), vast te hangen aan een router
  • een Sonos ZonePlayer S5 (€ 330),een doos met vijf luidsprekers erin, draadloos verbonden met de ZoneBridge
  • een Sonos Controller 200 (€ 349), draadloze afstandsbediening, met een oplaadcradle erbij.

In principe is alleen een ZonePlayer S5 nodig, maar dan moet die wel aan een router hangen – het komt erop neer dat het draadloos netwerk van Sonos een speciaal draadloos netwerk is. Je kan meer dan één ZonePlayer tegelijk gebruiken, maar dan moet er wel minstens één van de ZonePlayers rechtstreeks in een router zitten.

Zo’n ZoneBridge vervangt die ene ZonePlayer, dient als wireless bridge, en je kan er bijvoorbeeld rechtstreeks een netwerkdrive aan hangen.

Dat laatste heb ik gedaan: ZoneBridge met een kabel aan de router vastgehangen, en een NAS aan de ZoneBridge.

OOBE

Out-Of-Box Experience! Ik kreeg twee dozen (de afstandsbediening volgde pas later).

Sonos

Proper ingepakt. Geen overbodige zooi in de doos, geen stapels plastiekzakken.

De ZoneBridge is een blokje van 11 op 11 cm, 4 cm hoog. Aan de achterkant: een gat voor een stroomkabel, en twee voor netwerk.

Sonos

Sonos

De ZonePlayer is een steviger beest: 22 cm hoog, 36 cm breed, 12 cm diep, weegt een dikke vier kg. Het geheel is gemakkelijk verzetbaar, er zit achteraan een handvat aan.

Sonos

Sonos

Aan de achterkant: dat handvat, gat voor stroomkabel, een uitgang voor koptelefoon, een line in voor externe muziekbronnen, en twee netwerkgaten (zo’n ZonePlayer kan ook als ethernetswitch gebruikt worden).

Sonos

Stijl in het algemeen: sober, stijlvol, stevig. Metalen voorkant bij de ZonePlayer, de rest in kunststof, maar geen goedkoop plastiek. Degelijk materiaal.

Oog voor detail, ook: de hele onderkant van de ZonePlayer, die riskeert op allerlei oppervlakken te staan, is zwaar rubber. Om geen krassen te maken. En hetzelfde geldt voor achterkant van de afstandsbediening.

Installatie

Uitgepakt, ZoneBridge in stopcontact en router gestoken, ZonePlayer in het stopcontact. Ik had al een NAS staan waar mijn muziek op stond.

Ik had geen afstandsbediening en ik had niet meteen zin om software op mijn laptop te installeren. Ik heb een iPhone, en er bestaat een Sonos-toepassing voor iPhone, dus ik besloot om te zien wat dat gaf.

Gratis!

iphone 330 iphone 333

Sonos Controller geïnstalleerd op mijn telefoon, opgestart, eenvoudige setup doorlopen:

iphone 336  iphone 337

iphone 338  iphone 339

…en hopla:

iphone 341 iphone 342 iphone 343  iphone 344

Daarmee was de hardware klaar voor gebruik.

Die “Living Room” is de naam van de ZonePlayer. Er kunnen een stapel ZonePlayers aangesloten worden, en die kunnen dan elk individueel aangestuurd worden, of allemaal tesamen. Elke ZonePlayer kan zijn eigen muziek spelen, of ze kunnen allemaal dezelfde muziek spelen – synchroon, zonder lag.

De állereerste kennismaking met het hoofdmenu was een aangename verrassing: er stonden al vier muziekbibliotheken in van de laptop van Sandra, waar er vier accounts op staan, en die toevallig in hetzelfde draadloze netwerk zat en aan stond.

Helaas, de volgende stap was dan weer een teleurstelling: als ik naar één van die vier Windows Media’s probeerde te gaan kreeg ik de boodschap “Unable to browse music. Windows Media Sharing is not turned on for one or more ZonePlayers.”

iphone 345 iphone 346

Lang verhaal kort: dat specifieke probleem heb ik nooit opgelost gekregen. Dat klinkt vies, maar is niet zo erg als het lijkt:

Ten eerste: het is een softwareprobleem, dat oplosbaar is. Volgens Sonos-support ligt het aan Windows 7 en zou Windows 7 SP1 het wellicht oplossen: Microsoft reageert anders op de UPnP-communicatie dan Sonos verwacht. Microsoft zal misschien wel zeggen dat het aan Sonos ligt, en het is inderdaad niet enkel bij Windows 7 dat het probleem optreedt: Sonos zegt dat sommige D-Link-apparaten (DNS-321 bijvoorbeeld) ook problemen geven. (For the record: mijn DNS-321-NAS gaf geen enkel probleem.)

Ten tweede: het is geen groot probleem, want het gaat enkel om Universal Plug and Play dat lastig doet, en “gewone” netwerkconnectiviteit lukt zonder enig probleem. Zoals ik zei: mijn NAS vond hij zonder enig probleem, en ik moest gewoon zeggen dat //NAS/Music muziek bevatte die te indexeren was:

iphone 354 iphone 355

Het duurt een tijdje voor alle muziek geïndexeerd is, maar eens dat gebeurd is, is de bediening snel en intuïtief. Lijst van artiesten, van albums, van genres, van componisten; zoeken op album, titel van track, artiest.

iphone 1409 iphone 1439 iphone 1392 iphone 1400

Vanaf een bepaald aantal resultaten in een gegeven lijst (zoals hieronder het aantal albums per artiest, voor David Bowie), wordt er –standaard iPhone/iTouch-gewijs—een alfabet getoond voor snellere navigatie. 

iphone 1393 iphone 1394

Tracks kunnen individueel gespeeld worden, meteen, of als volgende in de rij, of toegevoegd aan de playlist. Hele albums of alles van een artiest kan ook meteen gespeeld worden, of toegevoegd aan de playlist.

iphone 1399 iphone 1401

Een “now playing” view toont (duh) wat er nu aan afgespeeld wordt, met de mogelijkheid door linken naar de playlist, naar informatie over de track (en van daaruit naar alle tracks van de artiest, of alle tracks op dit album):

iphone 1395 iphone 1396 iphone 1397 iphone 1398

Playlists kunnen geëditeerd worden, nummers verschoven of verwijderd, playlists bewaard.

iphone 1404 iphone 1405 iphone 1407 iphone 1408

Handig. En duidelijk, en eenvoudig: een kind kan het – zoals ik meer en meer merkte tegen het einde van de paasvakantie, dat de kinderen naar allerlei persoonlijke favorieten zaten te luisteren.

Afstandsbediening

De interface van de Sonos-afstandsbediening is heel erg gelijkaardig aan die van de iPhone/iTouch. Het bakje zelf is wat groter, hoekiger en zwaarder dan een iPhone: niet noodzakelijk een slechte zaak. Het past in een oplaadcradle, wordt wakker van zodra het bowogen wordt, en kan dienstdoen als klok op pakweg een nachtkast.

20-04-2010 23-58-34

 

Het  heeft vier dedicated knoppen (volume + en –, home, mute), en verder een touchscreen. Dat ik niet zo goed vind als dat van Apple: het scrollen verloopt niét vlot, bijvoorbeeld. Let er eens op: bij een iPhone of iPod Touch beweegt een lijst minstens één op één mee met je vinger, er is geen vertraging.

Op de Sonos-afstandsbediening had ik altijd de indruk dat dat niet zo was. Het scrollen gebeurt veel trager dan bij Apple, die er nog wat versnelling en wat inertie en dan wat bounce aan geeft.

Komt daarbij dat die afstandbediening niet goedkoop is: € 350, terwijl er al een iPod Touch is vanaf € 189.

Features, features, features

Wat doet zo’n ZonePlayer? Muziek spelen, natuurlijk.

Ik ben niét zo’n audiofiel die gouden kabels gaat kopen of enkel lossless muziek wil staan hebben: voor mij klinkt Caruso fantastisch, zelfs meer dan een eeuw geleden opgenomen in een hotelkamer, toen microfoons nog niet eens uitgevonden waren, vol ruis en krassen:

…maar goed. De ZonePlayer, voor zover ik dat kan inschatten, geeft uitstekende klank. Er zitten vijf luidsprekers in elke ZonePlayer (vandaar die S5 natuurlijk, realiseer ik me nu pas), het klinkt allemaal zuiver en helder, en als het moet, gaat het ook heel erg luid.

Zodus. Ik vermoed dat er op de interwebben stapels reviews te vinden zijn voor wel-audiofielen, maar qua klank kan ik niets verkeerds vinden.

Wat doet zo’n ZonePlayer nog? Radio spelen!

Radio spelen van over de hele wereld:

iphone 1413 iphone 1414

Ik had mijn locatie op NEwcastle staan, maar dat kan om het een waar in de wereld zijn, tot zelfs Ouagadougou of Nouakchott. Of Vlaanderen, natuurlijk.

iphone 1416 iphone 1417iphone 1418 iphone 1419

Je kan gewoon in eigen regio blijven, of zelf een lijst van favourites samenstellen, die van over de hele wereld komen. Het radio spelen zelf is, tja, alsof het echte radio zou zijn, maar dan zonder storingen: allemaal internetstations, vermoed ik, en aangezien alles tegenwoordig op het internet zit…

iphone 1421 iphone 1440

Wat nog? Er kan aan één ZonePlayer een CD-speler of andere geluidsbron (televisie, versterker, computer, iPod, …) gehangen worden, en dan kan het geluid daarvan over het hele netwerk gespeeld worden.

Er zit een wekker in:

iphone 1411 iphone 1412

Wat ook wel fijn is, is dat de ZonePlayer mooi samenspeelt met Windows 7. Geen idee wiens verdienste dat is – ik vermoed vooral Windows – maar het is wel proper:

playto

playto2  iphone 1441

Ja, ik vind dat fijn, dat dat zonder meer werkt. 

Er kunnen aan die ZonePlayer(s) ook allerlei services toegevoegd worden. Last.fm, bijvoorbeeld, om automatisch bij te houden wat er gespeeld wordt, of Twitter, om on demand te laten weten waar je naar aan het luisteren bent:

iphone 1423 iphone 1422

Die last.fm geeft dan bijvoorbeeld dit:

20-04-2010 23-10-15

De Twitter-servive doet geen automatische tweet voor elke track – ze zouden wel zot zijn – je moet zelf zeggen “stuur deze track naar Twitter”. De tweet zelf kan wel automatisch aangemaakt worden, en er zijn een aantal variaties mogelijk, wél allemaal in het Engels.

iphone 1424 iphone 1426 iphone 1432 iphone 1437

20-04-2010 23-15-11

Aardigheidjes, die services, niet meer.

…wat me tot mijn voorlaatste onderdeel brengt.

Klachten

Is het allemaal goed? Neen, het is niet allemaal goed.

Ik mag hopen dat er ooit méér dan enkel die twee knullige voormelde services zullen beschikbaar zijn in België: Twitter is compleet oninteressant, en last.fm scrobbling is wel goed, maar zonder last.fm streaming is het niet veel waard.

Ik vind het ongelooflijk vervelend (en dat is bijzonder beleefd uitgedrukt) dat ik mijn last.fm niet kan gebruiken om naar muziek te luisteren, daar betáál ik last.fm namelijk voor. Het werkt op mijn desktop, maar bij Sonos lees ik

Streaming from Last.fm is only available to the United States, the United Kingdom, and Germany. Scrobbling is available worldwide. If you are in an unsupported region and add your account, you’ll see Last.fm (Scrobbling Only). The Last.fm account will not show under the Music Services tab but will scrobble the music you play over your system.

Ik mag ernstig hopen dat daar verbetering in komt.

Conclusie

Het is, al met al, een fantastisch ding, die ZonePlayer: overal in huis muziek, van overal elders in huis. Vanop computers, vanop netwerk, vanop internet. Uitbreidbaar als het nodig is: twee ZonePlayers, één in de living en één in de keuken. Of In de keuken en in de slaapkamer, als wekker en om mee in slaap te vallen.

Klein genoeg om niet overheersend aanwezig te zijn, groot genoeg om uitstekende klank te geven en niet verloren gelegd te worden.

Mooi van uitzicht, gebouwd als een tank.

Eenvoudig en vanzelfsprekend in het gebruik – te bedienen met telefoon of iPod Touch, of via de computer – en op het toestel zelf: alleen twee volumeknoppen en een mute-knop.

Voor feestjes en als er bezoek is: ideaal. Playlists samenstellen op voorhand, er snel een track tussen schuiven, zoeken naar dat ene liedje zonder je in allerlei bochten te moeten gaan wringen om een laptop te bedienen of een computer die ergens ver staat: alles met de telefoon bediend.

Niet goedkoop, nee. Maar wel zijn geld waard. (Op de afstandsbediening na, daar zie ik écht het punt niet van: veel te duur, en een iPod Touch doet hetzelfde maar beter.) Ik ben in blijde verwachting van een eigen, zelf gekochte ZonePlayer S5. En als ik meer geld heb, ooit, dan koop ik er mij een tweede, en misschien nog meer, voor bijvoorbeeld de kinderen.

Meer info: http://www.sonos.com/

Bah Apple

woensdag 21 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik ben honds- en hondsmoe. ‘t Is gelijk dat ik een hele dag rondgeslenterd heb in de duinen.

Oh, en ik ben kwaad op iTunes en Apple en mijn telefoon. Sync in progress gedurende een half uur, en dan al mijn muziek en video en audiobooks en podcasts wézg.

En dan hersynchoniseren en soms, één keer op vijf of zo, staat het er weer allemaal op. Maar meestal niet.

En oh: Apple, get your act together met die stomme notifications: zorg voor een notification tray of een plaats waar ik voorbije notificaties kan zien of zo, want de manier waarop het nu gebeurt trekt op geen zak.

‘t Is mijn eigen schuld

donderdag 22 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Wat gebeurt als een mens niet doorwerkt in de namiddag als hij thuis werkt?

Dan moet hij dat goedmaken ‘s avonds.

En wat gebeurt als een mens niet doorwerkt ‘s avonds als hij thuis werkt?

Dan moet hij dat goedmaken ‘s nachts.

‘t Is proper. Tsss.

“We’ll give it to them in black and white”

donderdag 22 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Magisch. Ik had het hier al ooit eens gezet, maar het was net Jimmie Rodgers op de radio, en ik moest er aan denken dat Louis Armstrong gespeeld heeft op zijn Standing on the Corner (Blue Yodel #9), en dat Armstrong dat een jaar voor zijn dood, veertig jaar na 1930 nog eens overgedaan heeft met Johnny Cash:

Anderhalve hyperbool

vrijdag 23 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Zou ik u allemaal samen mogen aanraden om Hyperbole and a Half toe te voegen aan uw lijst religieus te lezen weblogs?

Dank u voor u waandacht.

deadkittensinsteadofflowers

links for 2010-04-23

zaterdag 24 april 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Leve de Kerk

zaterdag 24 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 21 reacties

Ja, natuurlijk. Erg schandalig, allemaal, een bisschop die zich vergrijpt aan een jongeman.

En het is de schuld van de Kerk! Het is de schuld van het celibaat! Doofpot!!

Zever, gezever.

Het is net zo min de schuld van de Kerk als het de schuld van de scouts is. Of beter: zal zijn, als er ook in België wat meer gevallen van seksueel misbruik bij jeugdbewegingen naar boven komen.

“Jamaar, de kat wordt bij de melk gezet”? Inderdaad, ja. Koorknapen en zo – maar als ik me niet vergis, en ik moet op de media afgaan, is het hier geen koorknaapje maar gewoon een familielid. En als ik me niet vergis, komt seksueel misbruik, pedofiel getint of anders, het meest voor in families of dichte kennissen/vriendenkring?

Leraars, scoutsleiders, vrienden, dokters, familie. En priesters, zeker.

Het is het celibaat dat ze zo ver drijft!!

Er, yeah, sure.

Net zoals het het celibaat is dat mensen “tot homofilie drijft”, zeker?

Doofpot?!

Neem allemaal eens uw favoriete leraar, oom, scoutsleider, beste familievriend in gedachten.

En beeld u dan in dat hij vijfentwintig jaar geleden een vriend of vriendin van u, die toen vijftien was, seksueel misbruikt heeft.

Zeg niét dat dat nooit zou gebeuren. Zeg niét dat het ondenkbaar is.

Hoor ik iemand het instituut familie veroordelen? Met zijn doofpotten die tot in de nevelen der tijd teruggaan – wie heeft géén afgrijselijk toegedekt verhaal in zijn familieannalen zitten?

Ik vind dat ze de zaak zo goed als mogelijk was, aangepakt hebben.

*
*     *

En laat dan eens alle betrokkenen met rust.

Dit is misbruik tussen vijftigjarige en een vijftienjarige. Of het een bisschop was en eenmalig of een jeugdauteur en heel zijn leven lang, maakt de zaken niet minder erg voor alle betrokkenen.

De Kerk heeft hier niet veel mee te maken. De hele kerk hierin meesleuren, alsof het iets institutioneels zou zijn, is belachelijk.

Turn around

zaterdag 24 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

My head, she asplode.

THE SHAT!! met Lin Yu Chun, de kerel van I Will Always Love You. En van nog veel andere dingen, ook — de zoekfunctie van Youtube is uw vriend.

Coolness.

Zoefferdezoef

zondag 25 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

‘t Is voorbij, het weekend. Ik kijk er naar uit dat mijn reeks over de gemeenteraadsleden voorbij zal zijn: zoals het nu is, gaan de zondagen wel heel snel voorbij.

Alla.

Morgen werk. Ik dénk dat ik ‘s morgens een vergadering moet leiden, maar ik weet he tniet zeker. Oh, en lunchmeeting! Vroege namiddagmeeting! Namiddagmeeting!

Hoera!

maandag 26 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Mijn Zoneplayer is toegekomen!

Ik ben nog altijd niet terug thuis in InDesign maar het gaat toch al een eind beter: vanavond een paar collages gemaakt, en miljaar het voelt goed aan, dat ik me langzaam maar zeker opnieuw tweetalig Microsoft/Adobe voel worden.

Oh, en: Last.fm speelt goeie muziek! (Al moest ik wel wachten tot het bezoek weg was: de basisregel van last.fm is dat het ding zolang er bezoek is, alleen de meest schaamtelijke nummers uit uw collectie afspeelt.)

En toen ik daarnet van het achterhuis naar het huis stapte door de koer/binnenkort-misschien-tuin, en wat licht in de keuken zag branden, zag ik het helemaal zitten dat het in orde komt om deze zomer buiten te kunnen zitten. Met muziek op de achtergrond, met vrienden en buren, met een barbecue en een glas drank.

Bring it, gelijk dat ze zeggen, on.

links for 2010-04-26

dinsdag 27 april 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

U hebt ze nog tegoed

dinsdag 27 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik heb iets te zeggen over DRM. En ook iets over service design.

De politieke situatie in België: ik heb ze uitgelegd aan Zelie onlangs. Voorspellingen van Jakob Nielsen uit de jaren 1990 en hoe ze sluipenderwijs waarheid zijn geworden, nadat ze jaar na jaar na jaar “voor volgend jaar wellicht” waren.

Een wiskundige formule voor de lijndikte van uw schrijfmateriaal (potlood, rotring, alcoholstift, pen, whiteboard marker) en de schaal van uw tekening naar gelang de graad van fidelity van uw wireframes, en specifieke taktieken voor getekende wireframes die er degelijk uitzien.

Hoe bouw en onderhoud ik een bibliotheek van e-boeken, handleiding in drie delen. Reviews van een halve iPhone vol uitstekende apps.

Een aanpak voor getekende sitemaps van complexe websites, met een verlanglijstje voor een echt degelijke tool om sitemaps te maken (en een bedenking dat ik nooit zou gedacht hebben dat een sitemap ooit zou nuttig kunnen zijn). Een blauwdruk voor een betere iTunes, met lessen van Microsoft.

En nog, en nog, en nog. En dan nóg.

Om maar te zeggen dat ik niet snap hoe mensen kunnen zeggen dat ze geen inspiratie hebben. Maar dat ik te leeg ben –in veel betekenissen van het woord—om mijn aan de computer te zetten en te schrijven.

Maar u hebt ze dus nog tegoed. Dan. Eens.

links for 2010-04-27

woensdag 28 april 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Ik zou dat allemaal niet kunnen denk ik

woensdag 28 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Op 12 augustus 1819 met twintig man in een boot aanzetten met proviand voor twee en een half jaar en dan een jaar en drie maand later, op 20 november,  tegen een walvis botsen en zinken, en dan met twintig man in drie reddingsboten zitten, met honderd kilo brood per boot en 250 liter water.

En dan een week later van dat brood eten maar dat het in het zeewater had gelegen en dan vergaan van de dorst en rauwe schildpadden moeten eten tegen de dorst en daar ziek van worden. En na een maand op zee landen op een klein eiland waar er eigenlijk ook geen eten of drinken is, en dan drie man op dat eiland achterlanten en met zeventien man in die drie boten verder aanzetten.

En dan loopt er één van de boten verloren.

De twee andere blijven samen, en een maand daarna sterft er iemand en dan wordt die mens opgegeten, ah ja, ze hadden geen ander eten. En twee dagen later sterft er nog iemand en eten ze hem ook op. En nog twee dagen later nog iemand en ze eten hem ook op. En twee dagen daarna verdwijnt er nog een boot, een waar er nog drie man in zaten.

De kapitein en vier man zaten in de overgebleven boot, en ze trekken strootjes om te zien wie er dood zou gaan om opgegeten te worden en wie hem zou moeten dood doen. Tegen dan is het 1 februari: de jongste van de vier word opgegeten door de kapitein en de twee andere overlevenden. En dan op 11 februari sterft er nog iemand en wordt hij ook opgegeten. En op 23 februari worden de twee overlevenden opgepikt.

De mensen in de boot die verloren gelopen was, daar stierf de eerste op 20 januari. Ze smijten hem in het water. Op 8 februari sterft er nog iemand en tegen dan hebben ze zo honger dat ze toch beslissen om het lijk op te ten. Ze eten met drie een beetje van het hart en ze snijden rest in stukken om te drogen.

En dan willen ze de dag erna ervan eten maar blijkt het vlees rot te zijn en groen, maar ze roosteren het op een vuur en ze eten er toch maar van. Op 15 februari hebben ze geen eten meer. Op 19 februari worden ze met drie opgepikt door een boot.

Ik zou dat allemaal niet kunnen denk ik.

[De drie man op het eiland hebben het overleefd, maar het is niet bekend wat ermee gebeurd is. De vier andere overlevenden naast de kapitein, zijn allemaal ook kapitein geworden. Als hun schip verging waren ze 17, 19, 24, 30, en de kapitein was 31. Ze zijn gestorven aan respectievelijk 77, 75, 73, 80 en 81.]

Catching Zs

woensdag 28 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Ik kan zó enorm goed slapen op de trein, het is bijna griezelig.

Altijd op dezelfde plaats: de laatste wagon, tweede bankje rechts, met mijn linkerkant tegen het venster. Rugzak op mijn schoot, telefoon in de hand, kussen tegen het venster.

In een wagon die alleen maar overvoller geraakt in Gentbrugge, Melle, Merelbeke. Waar de kaarters alleen maar luider worden bij elk station. En blijven liggen tot we de tunnel van Brussel-Centraal uitrijden.

En dan de trein naar Brussel-Nationaal-Luchthaven op, en nog een klein hazenslaapje doen.

En ‘s avonds de trein van Brussel-Nationaal-Luchthaven naar Gent-Sint-Pieters: zonder onderbreking slapen, slapen, slapen. Ik kan daar zó van genieten, ‘t is bijna misdadig.

Me and my comb-over

donderdag 29 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Duuuuussss… ik ga vandaag naar de kapper.

Het was al een tijd geleden. “Hoe lang geleden is het al meneer,” moest de kapper weten om geen aantoonbare reden. “Een maand of zes zeven,” zei ik, “maar voor ‘t zelfde geld is het al een jaar geleden.”

“Ah ja,” zei kappermans. Waarna hij een tijdje stil was en de omvang van de ramp in ogenschouw nam.

Ik voelde hem al zijn moed bijeenrapen: “en wat had meneer in gedachten?”

Meneer had in gedachten dat hij daar zo snel mogelijk weg wou. Meneer had ook in gedachten dat er niet enorm veel te redden viel, met meneer’s groeiende gebrek aan haar en meneer’s voorhoofd dat al enkele jaren een sluipaanval op zijn achterhoofd aan het inzetten was.

“Oh, ‘t is gelijk,” zei ik. En ook wel, “Er mag een heel stuk van af.”

Het probleem namelijk: mijn haar was zo lang dat het haar vooraan zich begon te gedragen als een soort mini-combover. Niet in de zin van een lap haar die ik dan van de ene naar de andere kant van mijn voorhoofd zou kammen, maar wel in de zin van een paar lokken haar die in de juiste omstandigheden helemaal de verkeerde richting konden uitvallen.

En vandaar dus kapper.

Een half uur of vijf minuten later – het voelde aan als twee uur – mocht ik mijn bril terug aandoen. De man aan de knipschaar deed de traditionele charade met de achteruitkijkspiegel — “goed, zo, meneer?” – ik deed wat elke man in dergelijke omstandigheden doet — “uh huh, dankuwel” – en dat was dat.

Toen de kinderen thuiskwamen vanavond waren de reviews gemengd: Zelie vond het wel OK, Anna zei dat ik er helemaal anders uitzag en vroeg waarom dat nu precies moest, en Jan zei “hey papa, jij hebt een baard!”.

Oh ja. Vanavond ging ik in mijn trekzetel zitten, en toen ik voorover boog, viel er een stuk haar naar voor. De kerel heeft alles afgeknipt, behalve wat hij moest afknippen.

RageFace2

links for 2010-04-29

vrijdag 30 april 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • A collection of twenty of the most-viewed YouTube reaction videos were downloaded and then edited to start at the same time. This was possible by listening for the start of the audio for the 2 Girls 1 Cup video. Each of these videos were then processed to collect data about optical flow and volume.

70

vrijdag 30 april 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ik had een Draenei paladin die vanavond om zeven uur nog maar nét 68 was. Vier uur spelen, en ze is 70.

WoWScrnShot_043010_233603

Pfff. En nu is mijn linkerhand lam.

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338