Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: april 2010 (pagina 1 van 4)

70

Ik had een Draenei paladin die vanavond om zeven uur nog maar nét 68 was. Vier uur spelen, en ze is 70.

WoWScrnShot_043010_233603

Pfff. En nu is mijn linkerhand lam.

links for 2010-04-29

  • A collection of twenty of the most-viewed YouTube reaction videos were downloaded and then edited to start at the same time. This was possible by listening for the start of the audio for the 2 Girls 1 Cup video. Each of these videos were then processed to collect data about optical flow and volume.

Me and my comb-over

Duuuuussss… ik ga vandaag naar de kapper.

Het was al een tijd geleden. “Hoe lang geleden is het al meneer,” moest de kapper weten om geen aantoonbare reden. “Een maand of zes zeven,” zei ik, “maar voor ‘t zelfde geld is het al een jaar geleden.”

“Ah ja,” zei kappermans. Waarna hij een tijdje stil was en de omvang van de ramp in ogenschouw nam.

Ik voelde hem al zijn moed bijeenrapen: “en wat had meneer in gedachten?”

Meneer had in gedachten dat hij daar zo snel mogelijk weg wou. Meneer had ook in gedachten dat er niet enorm veel te redden viel, met meneer’s groeiende gebrek aan haar en meneer’s voorhoofd dat al enkele jaren een sluipaanval op zijn achterhoofd aan het inzetten was.

“Oh, ‘t is gelijk,” zei ik. En ook wel, “Er mag een heel stuk van af.”

Het probleem namelijk: mijn haar was zo lang dat het haar vooraan zich begon te gedragen als een soort mini-combover. Niet in de zin van een lap haar die ik dan van de ene naar de andere kant van mijn voorhoofd zou kammen, maar wel in de zin van een paar lokken haar die in de juiste omstandigheden helemaal de verkeerde richting konden uitvallen.

En vandaar dus kapper.

Een half uur of vijf minuten later – het voelde aan als twee uur – mocht ik mijn bril terug aandoen. De man aan de knipschaar deed de traditionele charade met de achteruitkijkspiegel — “goed, zo, meneer?” – ik deed wat elke man in dergelijke omstandigheden doet — “uh huh, dankuwel” – en dat was dat.

Toen de kinderen thuiskwamen vanavond waren de reviews gemengd: Zelie vond het wel OK, Anna zei dat ik er helemaal anders uitzag en vroeg waarom dat nu precies moest, en Jan zei “hey papa, jij hebt een baard!”.

Oh ja. Vanavond ging ik in mijn trekzetel zitten, en toen ik voorover boog, viel er een stuk haar naar voor. De kerel heeft alles afgeknipt, behalve wat hij moest afknippen.

RageFace2

Catching Zs

Ik kan zó enorm goed slapen op de trein, het is bijna griezelig.

Altijd op dezelfde plaats: de laatste wagon, tweede bankje rechts, met mijn linkerkant tegen het venster. Rugzak op mijn schoot, telefoon in de hand, kussen tegen het venster.

In een wagon die alleen maar overvoller geraakt in Gentbrugge, Melle, Merelbeke. Waar de kaarters alleen maar luider worden bij elk station. En blijven liggen tot we de tunnel van Brussel-Centraal uitrijden.

En dan de trein naar Brussel-Nationaal-Luchthaven op, en nog een klein hazenslaapje doen.

En ‘s avonds de trein van Brussel-Nationaal-Luchthaven naar Gent-Sint-Pieters: zonder onderbreking slapen, slapen, slapen. Ik kan daar zó van genieten, ‘t is bijna misdadig.

Ik zou dat allemaal niet kunnen denk ik

Op 12 augustus 1819 met twintig man in een boot aanzetten met proviand voor twee en een half jaar en dan een jaar en drie maand later, op 20 november,  tegen een walvis botsen en zinken, en dan met twintig man in drie reddingsboten zitten, met honderd kilo brood per boot en 250 liter water.

En dan een week later van dat brood eten maar dat het in het zeewater had gelegen en dan vergaan van de dorst en rauwe schildpadden moeten eten tegen de dorst en daar ziek van worden. En na een maand op zee landen op een klein eiland waar er eigenlijk ook geen eten of drinken is, en dan drie man op dat eiland achterlanten en met zeventien man in die drie boten verder aanzetten.

En dan loopt er één van de boten verloren.

De twee andere blijven samen, en een maand daarna sterft er iemand en dan wordt die mens opgegeten, ah ja, ze hadden geen ander eten. En twee dagen later sterft er nog iemand en eten ze hem ook op. En nog twee dagen later nog iemand en ze eten hem ook op. En twee dagen daarna verdwijnt er nog een boot, een waar er nog drie man in zaten.

De kapitein en vier man zaten in de overgebleven boot, en ze trekken strootjes om te zien wie er dood zou gaan om opgegeten te worden en wie hem zou moeten dood doen. Tegen dan is het 1 februari: de jongste van de vier word opgegeten door de kapitein en de twee andere overlevenden. En dan op 11 februari sterft er nog iemand en wordt hij ook opgegeten. En op 23 februari worden de twee overlevenden opgepikt.

De mensen in de boot die verloren gelopen was, daar stierf de eerste op 20 januari. Ze smijten hem in het water. Op 8 februari sterft er nog iemand en tegen dan hebben ze zo honger dat ze toch beslissen om het lijk op te ten. Ze eten met drie een beetje van het hart en ze snijden rest in stukken om te drogen.

En dan willen ze de dag erna ervan eten maar blijkt het vlees rot te zijn en groen, maar ze roosteren het op een vuur en ze eten er toch maar van. Op 15 februari hebben ze geen eten meer. Op 19 februari worden ze met drie opgepikt door een boot.

Ik zou dat allemaal niet kunnen denk ik.

[De drie man op het eiland hebben het overleefd, maar het is niet bekend wat ermee gebeurd is. De vier andere overlevenden naast de kapitein, zijn allemaal ook kapitein geworden. Als hun schip verging waren ze 17, 19, 24, 30, en de kapitein was 31. Ze zijn gestorven aan respectievelijk 77, 75, 73, 80 en 81.]

links for 2010-04-27

U hebt ze nog tegoed

Ik heb iets te zeggen over DRM. En ook iets over service design.

De politieke situatie in België: ik heb ze uitgelegd aan Zelie onlangs. Voorspellingen van Jakob Nielsen uit de jaren 1990 en hoe ze sluipenderwijs waarheid zijn geworden, nadat ze jaar na jaar na jaar “voor volgend jaar wellicht” waren.

Een wiskundige formule voor de lijndikte van uw schrijfmateriaal (potlood, rotring, alcoholstift, pen, whiteboard marker) en de schaal van uw tekening naar gelang de graad van fidelity van uw wireframes, en specifieke taktieken voor getekende wireframes die er degelijk uitzien.

Hoe bouw en onderhoud ik een bibliotheek van e-boeken, handleiding in drie delen. Reviews van een halve iPhone vol uitstekende apps.

Een aanpak voor getekende sitemaps van complexe websites, met een verlanglijstje voor een echt degelijke tool om sitemaps te maken (en een bedenking dat ik nooit zou gedacht hebben dat een sitemap ooit zou nuttig kunnen zijn). Een blauwdruk voor een betere iTunes, met lessen van Microsoft.

En nog, en nog, en nog. En dan nóg.

Om maar te zeggen dat ik niet snap hoe mensen kunnen zeggen dat ze geen inspiratie hebben. Maar dat ik te leeg ben –in veel betekenissen van het woord—om mijn aan de computer te zetten en te schrijven.

Maar u hebt ze dus nog tegoed. Dan. Eens.

links for 2010-04-26

Hoera!

Mijn Zoneplayer is toegekomen!

Ik ben nog altijd niet terug thuis in InDesign maar het gaat toch al een eind beter: vanavond een paar collages gemaakt, en miljaar het voelt goed aan, dat ik me langzaam maar zeker opnieuw tweetalig Microsoft/Adobe voel worden.

Oh, en: Last.fm speelt goeie muziek! (Al moest ik wel wachten tot het bezoek weg was: de basisregel van last.fm is dat het ding zolang er bezoek is, alleen de meest schaamtelijke nummers uit uw collectie afspeelt.)

En toen ik daarnet van het achterhuis naar het huis stapte door de koer/binnenkort-misschien-tuin, en wat licht in de keuken zag branden, zag ik het helemaal zitten dat het in orde komt om deze zomer buiten te kunnen zitten. Met muziek op de achtergrond, met vrienden en buren, met een barbecue en een glas drank.

Bring it, gelijk dat ze zeggen, on.

Zoefferdezoef

‘t Is voorbij, het weekend. Ik kijk er naar uit dat mijn reeks over de gemeenteraadsleden voorbij zal zijn: zoals het nu is, gaan de zondagen wel heel snel voorbij.

Alla.

Morgen werk. Ik dénk dat ik ‘s morgens een vergadering moet leiden, maar ik weet he tniet zeker. Oh, en lunchmeeting! Vroege namiddagmeeting! Namiddagmeeting!

Turn around

My head, she asplode.

THE SHAT!! met Lin Yu Chun, de kerel van I Will Always Love You. En van nog veel andere dingen, ook — de zoekfunctie van Youtube is uw vriend.

Coolness.

Leve de Kerk

Ja, natuurlijk. Erg schandalig, allemaal, een bisschop die zich vergrijpt aan een jongeman.

En het is de schuld van de Kerk! Het is de schuld van het celibaat! Doofpot!!

Zever, gezever.

Het is net zo min de schuld van de Kerk als het de schuld van de scouts is. Of beter: zal zijn, als er ook in België wat meer gevallen van seksueel misbruik bij jeugdbewegingen naar boven komen.

“Jamaar, de kat wordt bij de melk gezet”? Inderdaad, ja. Koorknapen en zo – maar als ik me niet vergis, en ik moet op de media afgaan, is het hier geen koorknaapje maar gewoon een familielid. En als ik me niet vergis, komt seksueel misbruik, pedofiel getint of anders, het meest voor in families of dichte kennissen/vriendenkring?

Leraars, scoutsleiders, vrienden, dokters, familie. En priesters, zeker.

Het is het celibaat dat ze zo ver drijft!!

Er, yeah, sure.

Net zoals het het celibaat is dat mensen “tot homofilie drijft”, zeker?

Doofpot?!

Neem allemaal eens uw favoriete leraar, oom, scoutsleider, beste familievriend in gedachten.

En beeld u dan in dat hij vijfentwintig jaar geleden een vriend of vriendin van u, die toen vijftien was, seksueel misbruikt heeft.

Zeg niét dat dat nooit zou gebeuren. Zeg niét dat het ondenkbaar is.

Hoor ik iemand het instituut familie veroordelen? Met zijn doofpotten die tot in de nevelen der tijd teruggaan – wie heeft géén afgrijselijk toegedekt verhaal in zijn familieannalen zitten?

Ik vind dat ze de zaak zo goed als mogelijk was, aangepakt hebben.

*
*     *

En laat dan eens alle betrokkenen met rust.

Dit is misbruik tussen vijftigjarige en een vijftienjarige. Of het een bisschop was en eenmalig of een jeugdauteur en heel zijn leven lang, maakt de zaken niet minder erg voor alle betrokkenen.

De Kerk heeft hier niet veel mee te maken. De hele kerk hierin meesleuren, alsof het iets institutioneels zou zijn, is belachelijk.

links for 2010-04-23

Anderhalve hyperbool

Zou ik u allemaal samen mogen aanraden om Hyperbole and a Half toe te voegen aan uw lijst religieus te lezen weblogs?

Dank u voor u waandacht.

deadkittensinsteadofflowers

“We’ll give it to them in black and white”

Magisch. Ik had het hier al ooit eens gezet, maar het was net Jimmie Rodgers op de radio, en ik moest er aan denken dat Louis Armstrong gespeeld heeft op zijn Standing on the Corner (Blue Yodel #9), en dat Armstrong dat een jaar voor zijn dood, veertig jaar na 1930 nog eens overgedaan heeft met Johnny Cash:

Oudere berichten

© 2016 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑