Archief voor mei 2010

 

Die middag in het bedrijfspark

zaterdag 1 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

We gingen naar de Delhaize en toen was er een vreselijk luid lawaai in de verte.

Kikkers!

Moef laik Michael Tsjeckson

zaterdag 1 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Een zuperspannende vedstrijd! Het zit bommetje maar bommetje vol! Benieuwd of de VAforiet zal vinnen! Het is wél rete-spannend.

Bloody hell wat een irritant gedoe, dat Nederlands.

Schoolfeest

zaterdag 1 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

‘t Is erg: we zitten daar nu al een jaar of acht op school, en met dat Sandra in het oudercomité zit en ik er vroeger ook op school zat, is het praktisch onmogelijk om er rond te lopen en er géén mensen te zien die we kennen.

Vandaag zowaar twee mensen uit mijn klas vroeger gezien, Lieven en Anton. Die dus ook allemaal kinderen hebben die bij de onze in de klas zitten. En verder allemaal kennissen en vrienden teruggezien: wijs.

Anna en Jan en Louis hebben een dansje gedaan, Zelie heeft zumba gedaan, Louis heeft goed gespeeld in het schaaktornooi, Anna heeft op het springkasteel gezeten, Louis heeft een ster getimmerd en Zelie een nestkastje, ze hebben allemaal met vriendjes en vriendinnetjes gespeeld.

Anna danst

Schoolfeest 2010

Louis danst

Zelie zumba

We zijn ook naar de humaniora gegaan voor een inleiding en een rondleiding: Zelie zit nu in het vijfde leerjaar, binnen twee jaar zou ze graag Latijn en Grieks gaan doen.

We werden verwelgekomen door juffrouw Backaert, waar ik nog Frans van kreeg in het eerste jaar en waar ik in de godsdienstclub bij zat.

Sandra moest uiteindelijk naar de lagere school terug wegens van corvee voor oppassen bij het springkasteel, maar ik deed de rondleiding verder met Zelie. 

En dan kwamen we in de biologieklas waar juffrouw Cooreman zowaar ook nog les gaf. En dan in de chemieklas waar Guido Story proefjes deed – een nagel verkoperen! De blauweflestest! De truuk met het rodekoolsap dat groen en weer rood en zwart en schuimend en weer doorschijnend werd!

En de bibliotheek, daar zwaait Dirk Temmerman nog altijd de plak. En we kwamen voorbij het muzieklokaal, waar Herman Steenbrugge nog altijd koor en orkest doet.

Het komt dichterbij, die humaniora. En ik kijk er zó naar uit.

En schoolfeesten zijn precies als trouwen: ik heb nooit zin om ernaartoe te gaan, maar eens ik er ben, amuseer ik mij wel. En achteraf ben ik een wrak.

Broers

Muts

Eddy met trofee

Juffrouw Eva

Zelie zumba

Jan

Bouwvakkers

(Meer foto’s alhier)

Interface

zondag 2 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 16 reacties

En nu is het alleen nog wachten tot Apple iets dergelijks maakt en het als de volgende komst van Christus marketeert (zie ook: multi-touch, tablet).

Microsoft Research, ze zouden toch wel écht meer dingen op de markt moeten krijgen.

En godverdomme dat ze Courier niet meer gaan doen, dju toch.

Cave/Cure

zondag 2 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Zo raar. Het is voor het moment Nick Cave-marathon in het achterhuis thuis, en Moonland kwam voorbij:

Hu, dacht ik, da’s precies Lullaby op de achtergrond:

(Het kan natuurlijk dat het de bedoeling was, zoals die keer met Coldplay en Kraftwerk dat ik dacht dat het pikkendief was maar dat het eigenlijk proper in de credits stond.)

Ontcijferen

zondag 2 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Ivan houdt een wedstrijd! Wie de context wil weten: klik alhier.

De opdracht: vertaal deze zin naar gewoon Nederlands:

De Raad van State beveelt de schorsing van de tenuitvoerlegging van het besluit van 29 oktober 2009 van de Vlaamse minister van Financiën, Begroting, Werk, Ruimtelijke Ordening en Sport houdende inwilliging van het beroep van het college van burgemeester en Schepenen van de stad Gent en houdende inwilliging van het beroep van de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar tegen het besluit van 10 mei 2007 van de deputatie van de provincieraad van Oost-Vlaanderen waarbij het beroep van de n.v. Christeyns tegen het besluit van 1 februari 2007 van het college van burgemeester en schepenen van de stad Gent tot weigering van de vergunning voor het slopen van bestaande industriegebouwen en voor het oprichten van een nieuw Centraal Europees Distributiecentrum aan de Afrikalaan 85 te Gent, kadastraal bekend sectie G, nrs. 729/r, 729/y en 729/z, voorwaardelijk ingewilligd wordt, en houdende afgifte van een voorwaardelijke stedenbouwkundige vergunning aan de n.v. Christeyns.

Mijn oplossing (denk ik, want zonder de rest van het arrest is het niet evident):

De NV Christeyns heeft een bouwvergunning nodig, om een aantal bestaande industriegebouwen (aan de Afrikalaan 85 te Gent, kadastraal bekend sectie G, nrs. 729/r, 729/y en 729/z) te kunnen slopen en er een nieuw Centraal Europees Distributiecentrum te bouwen.

Op 1 februari 2007 weigert het college van burgemeester en schepenen van de stad Gent Christeyns die vergunning te geven.

Christeyns gaat daartegen in beroep bij de Bestendige Deputatie van Oost-Vlaanderen.

De Bestendige Deputatie willigt op 10 mei 2007 het beroep van Christeyns voorwaardelijk in.

Tegen dat besluit van de Bestendige Depudatie gaan zowel het college van burgemeester en schepenen van Gent als de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar in beroep, bij de Vlaamse minister van Financiën, Begroting, Werk, Ruimtelijke Ordening en Sport.

Op 29 oktober 2009 besluit de minister om Christeyns een voorwaardelijke stedenbouwkundige vergunning te geven.

Nu beveelt de Raad van State de schorsing van de tenuitvoerlegging van dat besluit van de minister.

Met andere woorden:

Christeyns kan niet verbouwen.

Wat me niet duidelijk is zonder de rest van het arrest te lezen, is wat de Bestendige Deputatie (BD) precies besloot. Ik vermoed dat de BD als toezichthoudende overheid op de Stad Gent alleen gezegd heeft dat het hele dossier een niveau hoger geschopt werd, bij de bevoegde minister. Ik vermoed dat de BD zelf geen beslissing ten gronde kon/mocht nemen over de bouwvergunning, maar de minister wel.

De Raad van State heeft het besluit van de minister niet vernietigd, maar wel de tenuitvoerlegging ervan geschorst.

En nu? Moet er een nieuwe bouwvergunning aangevraagd worden? Of moet de besluitvorming bij de minister herbekeken worden?

(Ik vind dit soort gedoe dus wél wijs om doen: ik heb er onlangs nog een paar gedaan over het parkbos voor Gentblogt: één, twee.)

RIP Bo Hansson

maandag 3 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Daarnet op MeFi gelezen: Bo Hansson is overleden, vorige week zaterdag al.

LgBoHansson

Lang voor ik het boek las, zelfs nog vóór ik (stukken van) Ralph Bakshi’s Lord of the Rings zag, was Middle Earth voor mij gedefinieerd door Bo Hansson’s plaat Music Inspired By The Lord Of The Rings. Luister mee:

Leaving Shire/The Old Forest & Tom Bombadil/Fog on the Barrow-DownsBlack Riders/Flight to the Ford At the House of Elrond & The Ring Goes South Journey in the Dark LothlorienShadowfax Horns of Rohan and the Battle of the Pelennor Fields Dreams in the House of Healing Homeward Bound/The Scouring of the Shire The Grey Heavens

Acht dagen in augustus

maandag 3 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Vorige week vrijdag was Anna op controle in het hospitaal, en ze waren tevreden van de evolutie van het litteken aan haar hand.

Daarnet het verslag van Anna’s opname in het hospitaal vorige zomer voor het eerste gezien. Akelig:

18/08/2009

Opname van kind van 3 jaar met toxic shock syndroom vermoedelijk op surinfectie van wonde ter hoogte van de linker pols,
Hypotensie refractair aan vulling en dopamine 18 gamma.
Intubatie onder dormicum-ketalar-esmeron, ETtube 4,5 gecuffed, grote hoeveelheden waterachtige secreties (ARDS) en aspiratie van waterachtige maaginhoud. Rx thorax ARDS beeld.Over het verloop van de nacht verbeterende ventilatie met FI02 yan 45%, PIP van 26, Peep van 9.Bloedgasjes prima.

Plaatsen van centrale lijn thv jugularis int rechts, art lijn radialis rechts,
Verdere stabilisatie dmv vulling (in totaal 120ml/kg gedurende de eerste 4 uur) , levophed (tot 1,5 ga~ma) en levorenine (tot 1,5 gamma). Tevens steroiden.

Omwille van polyure nierinsufficiëntie met diurese van >15 mI/kg/uur met natriumverlies opstarten van compensatie diurese.

Hoge koorts bij opname. Start clindamycine en penstapho, sandoglobulines ged 3 dagen. Consult heelkunde:wonde voorlopig stabiel, morgen overleg plastische heelkunde ivm nood tot debridering.

Encefalopathie bij opname. Analgosedatie met fentanyl en dormicum. Omwille van initiële ventilatieproblemen en instabiliteit opstarten van curarisatie, naar de ochtend gestaakt.

In labo neutropenie, gestegen transaminasen, gestegen bili, nierinsufficiëntie, coagulopathie.

19/8 gradueel lagere beademingsdrukken en afbouw Fi02 en nadien PEEP mogelijk, vrij rustige ventilatie HO globaal onstabiele dag, hypotenieve neiging Cl 3-3,5 capîllair lek, zeer koude en slecht geperfundeerde extremiteiten maar
nagenoeg geen afbouw vasopressie mogelijk, dobu werd bijgestart tot 14 y, blijft vullingsafhankelijk, uiteindelijk tijdje met continu FFP overbrugd. Dit kon gestopt worden bij start sando’s.

Blijft ook erg polyuur , compensatie verder.
Continu hoge koorts, dosis penstapho werd gemaximaliseerd.
Verder nog doorstijgende transen, WBC herstellen zich.

20/08/2009

Stabiele ventilatie. FI02 van 40% , Peep naar 6, PIP 24.Rx thorax bilateraal pleuravocht" aspiratiepneurtlonie rechts.

Fors oedemateus, veel beter gecirculeerd, duidelijk voelbare pulsaties perifeer, nog steeds hyperdynamisch, afgelopen 24 uur nog vullingsafhankelijk , sinds gisteren trage afbouw van pressoren.

Soepel abdomen, sondevoeding opgestart. Voorlopig nog geen tpn, indien intolerantie sv morgen start tpn.

Nog weinig tot geen reactie, Fentanyl 5 mcg/kg/u en Dormicum 0,1 mg/kg/u.
Nog koorts, fors doorgestegen CRP, kweken negatief, vandaag Sandoglobulies en Penstapho en Clindamycine verder.

22/08/2009

Rustige beademing met behoorlijke drukken, maar nog fors gesedeerd, dus beginnen met afbouw, waarvoor associatie Cata, hierdoor weer wat hypotensief, dus heropstarten levophed. Opklimmende SV wordt goed verdragen. Mg en Ca-suppletie.

23/08/2009

Intermittent hoge drukken: beter met mavo pijp. Sedatie verder afgebouwd. wordt wakkerder. Op volume support. Ca en Mg suppletie. SV niet goed verdragen, sterk opgezette buik en fors residu.

24/08/2009

Extubatie rustig verlopen, erg apathisch nadien.

25/08/2009

Bleef de hele dag erg apathisch, praat niet. heeft kleine slokjes gedronken en gegeten, SV herstart. catapressan afbouw tot stop.

Ouders voorlopig nog gerust gesteld, nog een beetje vroeg om conclusies te trekken.

(tel ze, de dingen die anders alleen op House te horen zijn)

Het had allemaal veel veel erger kunnen aflopen, ja.

Ik ga stemmen

dinsdag 4 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 20 reacties

Het zal wel zijn dat ik ga stemmen.

Nee maar, wat voor nonsens, niet gaan stemmen. Hierzie: Dominiek was de zoveelste die op de kar sprong, met een postje over hoe hij als grote man niet gaat stemmen, want, ik citeer:

Ik wil dat ons land weer geregeerd wordt door partijen die van alles willen en kunnen oplossen. Maar ik vrees dat er op vandaag géén partijen zijn (uit het bestuur van de voorbije 10 jaar af te leiden) die daar nog toe in staat zijn…

En dus gaat hij niet stemmen. Euh, duh? Hij krijgt lik op stuk genoeg in zijn eigen commentaren, en Ilse zegt ook wat ik denk, maar toch: het is een schande.

En die idioot Stijn Meuris is ook een idioot. Ik heb er nog minder respect voor dan voor mensen die voor het Vlaams Blok stemmen, voor mensen die niet stemmen.

Zoals ik bij Dominiek zei gisteren: stem voor een partij of voor mensen die u het meest kunnen bekoren, en waarmee het volgens u moet lukken. En als dat niet naar uw goesting is: doe iets. Blijf niet aan de zijlijn staan. Er is het internet, tegenwoordig hé.

Men moet tegenwoordig geen journalist bij een bekende krant of een kop op tv te zijn, om iets te kunnen doen. Ga zélf het debat aan. Klaag aan en geef alternatieven, breng mensen samen en discussieer, zoek naar oplossingen, breng dingen in beweging.

En nee, een facebookgroep of een lamme website met “ik stem niet”, dat is niet “iets doen”. Dat is het platste populisme, anti-politiek, afbraak, iets om over beschaamd te zijn.

En voor de rest: het is de schuld van de CD&V

dinsdag 4 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Och ja, OK. Onder meer. Het is onder meer de schuld van de CD&V.

Ceterum censeo Carthaginem esse delendam, zo zegt men dat Cato steevast zijn toespraken eindigde: en voor de rest vind ik dat Carthago vernietigd moet worden. Kwestie van het er te blijven inhameren, dat Carthago écht wel vernietigd moest worden.

Ik herinner mij als de dag van gisteren dat ik naar de debatten zat te kijken op televisie en dat ik Yves Leterme en de zijnen wou kelen.

Zó drogredeneringen, zó er een karikatuur van maken, zò met dat fijn zegezeker Leterme-sneertje rond de mond de goorste nonsens spuien. Een klein kind, een zwakzinnige wist dat ze er de zot mee aan het houden waren toen ze spraken over “vijf minuten politieke moed”, maar nee: het ging over hoe de sp.a en Open VLD het land naar de knoppen gehaald hadden.

Weet ge wat? Ik vind dat we moeten doen zoals Cato. Dat in élk debat élke repliek op wat wie dan ook van de CD&V zegt, zou moeten eindigen met “wie gelooft die mensen nog?".

Dat niemand vergeet dat het hun loze beloften en hun onkunde is die ons hier gebracht heeft.

Het wordt interessant, de volgende weken en maanden. Wie weet zitten we in de zomer met Elio Di Rupo als premier, met PS en N-VA en sp.a en Ecolo, of zo. Whee!

Eye candy

dinsdag 4 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Wohohow.

There but for the grace of God

woensdag 5 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Ik ben een werknemer. Ik ga wat het werk betreft in off-line modus als ik de deur achter mij dicht trek. Behoudens overmacht en als het niet anders kan: nine to five is werk, five to nine is niet-werk.

Ik zat vanmiddag in een (aangename, daar niet van) meeting met onder meer twee mensen waar dat niet zo is. Die opstaan, eten, drinken, rondlopen, zitten, staan en gaan slapen met hun zaak. Ondernemers. Entrepreneurs, uweetwel. Mannen die opleven als ze kunnen netwerken. Die op elk gegeven ogenblik weten wat er in de pipeline zit, hoeveel het kost om het bedrijf draaiend te houden, wat de bottom line deze maand ongeveer zal zijn.

En oh, maar hoe afgrijselijk veel besefte ik daar en dan dat ik geen ondernemer ben en geen bedrijfsleider en geen zelfstandige en geen baas.

Pasop, ik kan verkopen en zo hoor, als het moet. En ik kan ook totentrekken in vergaderingen en netwerken op recepties. En als het moet, kan ik baas spelen, en kan ik cijferen en met geld in het achterhoofd zitten en verantwoordelijkheid nemen en watnog.

En op een bepaalde manier vind ik dat veel van die dingen zelfs fijn om doen, om de zoveel tijd eens. Toneelspelen, karnaval maar dan in een bedrijfscontext: met een masker op, en op de grens tussen niet weten of het een masker is of de realiteit Rollenspel in het echt: vandaag ben ik een verkoper, kijk maar, zonder handen!

Het is dan geen comedie spelen, geen cynisch doen alsof: zo lang ik het doe, ga ik ervoor.

Maar oh, hoe zou ik doodgaan als ik dat heel de tijd zou moeten doen.

Memristors

donderdag 6 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Ik begrijp er bijzonder weinig van, maar ik vind het fantastisch:

Ik vind het ongemeen boeiend als hij het over de geschiedenis heeft, het wordt even moeilijk als hij het over het hoe en wat heeft, maar dan gaat het over toepassingen: wohow.

What if I could put essentially infinite storage close to your processor and give you enough bandwidth to swap gigantic amounts of information back and forth with low power?

Praktisch onbeperkte hoeveelheden geheugen, een vierdimensionele ruimte waarbij één laag CMOS duizend lagen memristoren zou kunnen aanspreken, die per laag een terabit geheugen zouden kunnen bevatten. Petabits geheugen in een ding dat een vierkante centimeter groot is. Uh. Huh.

Oh, en ook: die memristoren kunnen ook booleaanse logica doen — een stuk memristoren zou geheugen kunnen zijn, en dan een stuk dat processing doet, en dan weer terug.

Oh, en ook: ze zouden pakweg synapsen kunnen nadoen. Niet-booleaanse logica, een analoge computer op één chip van een vierkante centimeter, met 10^11 synapsen: geen simulatie van hersenen, maar een emulatie. Zo’n schip chip zou even complex zijn als de hersnen van een kat. Op een vierkante centimeter. Ack!

De toekomst!

MACHETE!

vrijdag 7 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Handen omhoog al wie deze ongelooflijk graag in het echt zou gezien hebben:

Welaan dan:

Fuck this. I’m fucking standing in line *now*.

Die maandag in 1601

zaterdag 8 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

De dag ervoor was de Britse Oost-Indische Compagnie door Elisabeth I bij koninklijk besluit opgericht. Gedurende de volgende 250 jaar werd de compagnie één van de machtigste commerciële ondernemingen van haar tijd. Het was ook de eerste verjaardag van de invoering van de Gregoriaanse kalender in Schotland, maar veel belangrijker dan dat:

1601

Euh ja. Ik weet het ook niet.

Spacey Macey

zaterdag 8 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Het was 1989. Of eigenlijk: het kan even goed 1988 geweest zijn. En voor hetzelfde geld was het 1987.

In ieder geval: we gingen met twee naar de jazzkroegentocht in Gent. We hadden er al een paar op zitten, eerder ho-hum als ik het me goed herinner, en toen kwamen we in een broeierig etablissement waar het programma van zei dat ene “Kendrick Macey (CAN)” zou optreden.

KA-BOOM!

Een uur, maar het kunnen er ook twee geweest zijn, dat we aan de grond genageld waren van entertainment. Een meneer met een wilde bos krulhaar, die de ene na de andere standaard coverde – My Favourite Things, I’m Beginning to See The Light, Hernando’s Hideaway, Sentimental Journey, Night and Day – en er absurditeiten als een ode aan melk tussen zwierde.

Hernando’s Hideway was zó goed dat hij het twee keer moest herdoen van het publiek.

Na afloop van het optreden hebben we allebei zijn cassette gekocht – CD’s bestonden toen nog niet, bedenk ik net, dus het zal wel vroeger dan 1989 geweest zijn.

Die cassette is grijsgedraaid bij mij. Van kant één naar kant twee en terug. Dagen en nachten. Met koptelefoon en zonder.

Ergens in een verhuis in de jaren 1990 moet ik die cassette kwijtgeraakt zijn, en sindsdien zoek ik Macey op het internet. Om de paar maand doe ik een zoekopdracht, waar dan niets uit komt behalve een tweedehands single die te koop aangeboden staat.

TOT VANDAAG.

Ik was aan het luisteren naar een versie van Sentimental Journey door Willie Nelson, wat me meteen aan die cassette deed denken: Sentimental Journey was één van de nummers erop, en ik kan het nog altijd van voor naar achter meezingen.

Ik naar de zoekmachine, en lo & behold, ik krijg The Milk Song terug. En dat brengt me naar het YouTube-kanaal van ene Zoox Maze, die naast The Milk Song ook nog I’m Beginning to See The Light heeft staan – de song waar de titel van de cassette vandaan kwam: Shadowbox*zing.

Het is vaak met dingen van heel lang geleden, dat ze een soort platonisch ideaal geworden zijn. Case in point: Nodes of Yesod (“Nodesh of Yeshog by Odn Computr Graphicsh”)  of Mission Impossible (“Stay a while… staaaaay forever!!”) of Starglider (“Staaaar…gliider… … from Rainbird rainbird rainbird rainbird”).

Maar neen: Spacey Macey (of Zoox Mace, of Zoox Nightscales, of Jaze Maxwell, Jadeo Maze, Zoox Coby, Jase Maxwell, of hoe hij zich ook moge noemen tegenwoordig) is precies zoals ik het mij herinnerde. Behalve dat het op mijn cassetje niet a capella was, maar voor de rest: nog altijd even heerlijk.

Ik heb de man een mail gestuurd om hem te bedanken voor de muziek. En om hem te vragen of ik dat cassetje nog zou kunnen kopen ergens.

Museumprijs

zondag 9 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

De mannen van de reclame stuurden (een tijd geleden al, maar hoe gaat dat, met tijd en duizend dingen te doen) een mailtje om iets te doen met de Museumprijs.

Aaargh: ook dit weekend is het niet gebeurd: gisteren dingen te schrijven, vandaag moederdag.

Maar volgende week! Volgende week gaan we met z’n allen naar In Flanders Fields, één van de genomineerden voor 2010.

Voor de publieksprijs is het trouwens alhier te doen. Het is zelfs van stem en win!

Een muizengeest

zondag 9 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

We gingen vandaag de trein nemen met vier: Zelie, Louis, Anna en ik – Sandra was met Jan mee naar zijn voetbaltoernooi en wij moesten van de kanten van Dampoort naar de kanten van Sint-Pieters raken, da’s gemakkelijker met de trein van met bus/tram, vind ik.

Uiteindelijk hebben we die trein niet genomen, al hadden we hem beter genomen want met de auto was het een uur en met de trein zou het misschien drie kwartier geweest zijn, maar enfin, dat is niet wat ik wou zeggen.

Zelie was auto’s aan het afpieren naar een lichtgrijze Peugeot, Anna was op en af dingen aan het springen, en Louis ging tekenen.

‘t Is te zeggen, Louis had zijn map met papier mee, en geen pen om te tekenen. Gelukkig had ik er een zitten, want plots was het dringend: hij moest dringend een muizengeest tekenen.

Deux temps trois mouvements, zoals gewoonlijk, en hoppa:

28605_414802135801_501455801_5373850_4384218_n

Zeg nu zelf, dat is toch fantastisch?

Outlook / GMail

maandag 10 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Maar zo wijs!

Ik kreeg een uitnodiging in Outlook voor iets van het werk, en dan deed ik een forward naar mijn GMail, wegens dat het ook impact heeft op mijn privé-agenda.

Czech it out:

outlookgmail

GMail heeft herkend dat het een meeting request was, en heeft daar meteen een uitnodiging voor een Google Calendar-event van gemaakt. Ik had dat eigenlijk niet verwacht.

links for 2010-05-10

dinsdag 11 mei 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Paparazzi

dinsdag 11 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 12 reacties

Dertien jaar oud, een mens vraagt zich soms af.

links for 2010-05-11

woensdag 12 mei 2010 in Links. Permanente link | Eén reactie

Een award!

donderdag 13 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Het voelde helemaal 2002 aan, maar het deed wel deugd: ik heb zowaar een award gekregen!

NL_big

De award gaat niet naar mijn weblog, maar wel naar de categorie genea binnen mijn weblog. Ik vrees dat het al een tijd geleden is dat ik er nog tijd voor gehad heb: genealogie is vooral opzoekingen doen en veel noteren en fotograferen, en dan ontcijferen en verbanden leggen.

Nog zoiets dat niet echt handig om doen is, met een fulltime job.

Maar kijk. Het is wat het is.

Als ik er u twee mag aanraden, uit die categorie:

  • Afscheid, over mijn overgrootoom Karel Waegenaer, gefusilleerd wegens spionage door Den Duits in 1917.
  • Adolf Hitler, en Duitsers, over de man van de dochter van de tweede vrouw van de vader van de moeder van de tweede man van de eerste vrouw van de vader van de moeder van mijn vader zijn vader. Die zowel Joods als Duits soldaat was in de eerste wereldoorlog.

Ik zou eigenlijk heel, heel, héél graag opnieuw beginnen opzoeken. En ik vraag me af of het archief nog altijd in Beveren-Waas is, en waar het archief in Gent nu eigenlijk precies is.

Aaargh! Tijd!

Teleurgesteld

vrijdag 14 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 13 reacties

Achtergrondverhaal: ik vond het in 2003 fijn dat Cemal Cavdarli en Fatma Pehlivan op de vensters hingen in de buurt.

Cemal Cavdarli, daar supporterde ik in 2003 voor, zonder andere reden dan dat ik het fijn vond dat een imam Daens als grote voorbeeld ziet. Hij raakte verkozen, maar dat was het dat zowat. Ik las in de gazet dat hij “een onwaarschijnlijke parlementaire lijzigheid aan de dag” legde, en hij raakte niet herkozen toen hij van kamer- naar senaatslijst verkast werd in 2007.

Pehlivan, daarvan schrijft De Morgen dan weer dat ze tussen “beschamend slecht” en “niet voor herhaling vatbaar” scoorde in het parlement: “gemeenschapssenator sinds een jaar maar maakt in die periode totaal geen indruk na op haar collega’s. Niemand die zich maar ook één wapenfeit van Pehlivan kan herinneren”.

*
*      *

Het is al een tijd – langer dan sinds we weten dat er binnenkort verkiezingen zullen zijn – dat ik mij zeer regelmatig afvraag wat er in ‘s hemelsnaam met de sp.a aan de hand is.

De CD&V, die heeft in mijn ogen een duidelijk verhaal: “het is onze schuld niet, wij hebben ons best gedaan, maar het heeft niet mogen zijn want de Walen wilden niet mee.” Ik geloof ze voor geen meter, ik schuif de schuld grotendeels in hun schoenen, met hun vijf minuten politieke moed en hun “wie gelooft die mensen nog?”-zooi. Maar het is wel een duidelijk verhaal.

Open VLD heeft ook een duidelijk verhaal: “wij hebben ons best gedaan, wij zijn tenminste duidelijk geweest met een deadline, en wij hebben ons, in tegenstelling tot de tsjeven, wél aan onze beloften gehouden.” Ik vind dat van een stuitend cynisme getuigen, zo speculeren op het kortetermijngeheugen van de mensen en zo spelen met het land als lubriceermiddel voor een interne wisseling van de wacht, maar: het is wel duidelijk.

Het Vlaams Blok, ha, weet van geen hout pijlen maken en krijgt, hoop ik, voor het eerst in zijn bestaan een échte pandoering. Het zal ze leren, onduidelijk zijn: Vlaams Blok is de partij bij uitstek die het moet hebben van géén nuance, géén twijfel, alleman aan één zeel trekken. En laat nu net dat eventjes mis gegaan zijn. Ik hoop dat ik op 14 juni kan zeggen dat ze neergebracht zijn door rauwe ambitie en paniekvoetbal, ha, ha, ha.

De N-VA, die is het duidelijkst van al: “ziet ge wel, wij hebben het altijd al gezegd, en wij zijn er tenmiste meteen mee opgehouden als we zagen dat het niet zou lukken. Maak ons incontournable en wij zorgen ervoor dat er een degelijke oplossing komt. Rationeel en het best voor iedereen in het land: wij zijn geen fascisten, wij zijn geen dromers, wij zijn realisten.” (Ik blijf mezelf voorhouden dat het een partij is waar het niet allemaal Bart De Wevers en Peter Dedeckers zijn, maar ik moet toegeven dat ik het moeilijker en moeilijker vind om gaten in N-VA-discours te slaan.)

Sp.a, euh, tja. Ik weet het niet. Wat was de slogan of de leidende gedachte voor de verkiezingen alweer? Iets met pensioenen, stond me bij? Zei Gennez dat niet onlangs, dat ze de pensioenleeftijd wil laten waar ze is, en dat de pensioenen naar oven moesten ook? Ik hoop maar dat dat kan – ik weet het niet, ik heb geen wiskunde gestudeerd, maar ik hoop van ganser harte dat daarover nagedacht is en dat het geen vijf minuten-statement is. En verder: ik lees dat ze zeggen dat ze “hun verantwoordelijkheid gaan nemen”. Geen idee wat daarmee bedoeld wordt. Het is niét duidelijk.

Lijst Dedecker, daar houd ik zelfs geen rekening meer mee. Als ik Oost-Vlaanderen bekijk: lijsttrekker Rudi De Kerpel, alle respect ervoor, maar ben ik een slechte mens als mijn eerste gedacht was: die hebben ze daar gezet omdat mensen hem gaan verwarren met Freddy De Kerpel? En eveneens alle sympathie voor Isabelle De Clercq, die al jaren goed(e) werk(en) doet, maar uit de CD&V stappen en naar Lijst Dedecker overgaan? CD&V is dacht ik zowat de antipode van waar LDD voor staat. Alleen iemand van sp.a die zou overst…

Oh hang on.

Vandaag las ik op een communiefeest dat Cemal Cavdarli naar Lijst Dedecker overloopt. Omdat hij het niet eens is met “de gang van zaken in de Oost-Vlaamse sp.a”. Omdat hij vindt dat andere allochtonen meer kansen krijgen, lees ik niet eens tussen de regels door.

En ik zit er nu al een hele tijd mee: dat iemand anno 2010 naar Lijst Dedecker overloopt, zegt dat nu evenveel over Lijst Dedecker als over de persoon die overloopt maar ook over de partij waarvan die persoon overloopt?

links for 2010-05-14

zaterdag 15 mei 2010 in Links. Permanente link | 2 reacties

Meh

zaterdag 15 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Niet naar een familiefeest kunnen gaan wegens rug, dat zuigt.

Ding!

zondag 16 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Helemaal solo en (dus) niet echt vet qua gerief. Ik ben niet zo’n sociale mens, vrees ik.

16-05-2010 00-33-42 

En dit, trouwens, is wat mijn muis deed tussen level 79 en level 80:

IOGraphica - 12.2 hours (from 12-37 May 15th to 0-52 May 16th)

(maar twee van de monitors aangezet vandaag)

links for 2010-05-15

zondag 16 mei 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • From Academy Award winners Paul Wagner and Marjorie Hunt and folklorist Steve Zeitlin comes this warm portrait of six elderly Americans whose vigor belies their age. Three are folk artists, one a baker, one a political activist, and one a bayman on the Chesapeake. Though they remember the past, they still relish the present and life it fully.
    (tags: film)
  • The most unsettling opening line in a horror story, I think, is the famous claim that launches H.P. Lovecraft’s 1926 tale “The Call of Cthulhu:”

    The most merciful thing in the world, I think, is the inability of the human mind to correlate all its contents.

  • It seemed inevitable but the news is nonetheless shocking: NBC’s drama Heroes won’t be back for a fifth season

Starcraft 1984

zondag 16 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

…maar zó goed!

Luiaards

zondag 16 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Luiaards zijn aardige beesten.

Ze eten bladeren. Bladeren zijn moeilijk te verteren en niet zeer voedzaam: de oplossing van de luiaard is niet meer eten of andere dingen eten, maar gewoon minder doen. Luiaards zijn basically hangende composthopen: ze hangen ondersteboven in bomen aan hun klauwen waardoor ze hun spieren niet moeten gebruiken, en ze komen alleen maar naar beneden om, een keer per week, naar achteren te gaan. Oh, en ze kunnen ook goed zwemmen.

En ze verkleden zich door algen te laten groeien in hun pels en een huis voor motten te zijn.

Er zijn weinig mensen die luiaards niet schrikkelijk voze beesten vinden, denk ik. Vreselijk coole beesten, maar echt wel voos tegelijk.

Oh kijk! Baby-luiaards:

Damn you interwebs! Gij en uw paradigmaschiftende dingen ook altijd!

Waarover ik eigenlijk liever niet schrijf

zondag 16 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Medische details, ik bespaar ze u. Enfin, ik doe mijn best om niet elke dag te klagen, en dat is gegeven de omstandigheden heel flink van mij, vind ik.

Maar er zijn nog al die andere zaken waar ik eigenlijk liever niet over schrijf. Als het slecht is, dan is het vaak leutig om mij druk te maken, maar eigenlijk wil ik iedereen zoveel mogelijk te vriend houden.

Zelfs die mensen van onlangs op café, die jazz aan het maken waren, wil ik eigenlijk te vriend houden.

Nu ja, jazz aan het maken. Ze hadden een drumstel en een piano en een bas en een saxofoon, ze speelden eerst wat samen, deden dan om beurten een eindeloze sessie onsamenhangend gepriegel, speelden nog wat “samen”, deden dan wéér elk om beurt een potje zoek-de-noot, en eindigden wat onbestemd, om dan meteen opnieuw te beginnen met een volgende muzikale masturbatie.

De man die in de saxofoon blies – ik vermoed dat ik hem, zuiver op definitie afgaand, “saxofonist” zou moeten noemen, maar het is niet omdat mijn kat over de piano loopt dat ze plots pianist geworden is – had er het ergst van. Hij deed dat typisch irritante piep… tuut… BRRRTT vrt vrt pieeeeep piep tuut BLAART piiiiiep… pietuutrtBZRT dat voor interessant moet doorgaan.

De meneer die ze een contrabas in de handen geduwd hadden en de meneer die ze een drumstel hadden aangeboden, waren lang niet zo irritant. De bas-mens had een partituur voor de neus, en hij had zijn twee handen nodig om geluid uit het insrument te martelen: we wisten dat hij het opgaf telkens hij op het einde van een blad geraakt was. De kerel achter het hoopje drums had nooit veel inspiratie tijdens zijn solo’s, die dan ook snel af waren.

Maar die saxofoonbepotelaar! UREN aan een stuk deed hij over één solo. En dan was het vijf seconden stil, tien seconden, twaalf… BRTZZZ piep! piep tuut! blurt blurt PIEP en was hij weer vertrokken voor een eeuwigheid.

Serieus: ik houd van jazz. Maar er zijn toch ook wel prutsers op de markt.

RIP Dio

maandag 17 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Oh, memories.

Ik heb Black Sabbath ontdekt met Heaven & Hell. Jawel.

IOGraphica

maandag 17 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Een televisieavond op mijn laptop:

IOGraphica - 5.6 hours (from 1-46 May 15th to 0-46 May 17th) 

Ook zo’n dingen maken? IOGraph is uw vriend.

Comics

maandag 17 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Met die Marvel Comics app heb ik weer zin om comics in papieren formaat te kopen, verdorie.

Alhoewel. ‘t Is wel wreed dat die papieren dingen zo duur zijn, en zo broos. En dat een tekening als die hieronder gewoon gemaakt is op een computer, en het best tot zijn recht komt op een computerscherm dat licht geeft – as opposed to in vierkleurendruk op papier dat geen licht geeft.

no thor

Eigenlijk: als er een gemakkelijke manier zou zijn om de beelden uit die Marvel Comics-app te halen, en als ze nog een maatje hoger van resolutie zouden zijn, zou ik meteen verkocht zijn.

spidey

Meer en meer, dat ik onthecht raak van het fysieke ding: voor muziek was dat al lang zo, en voor boeken en andere dingen begint het ook zo te worden.

In vier stadia:

  1. Ik moet en zal het ding zelf in handen hebben. De CD, het boek, de comic.
  2. Ik koop het ding in het echt, en koop of “vind” het dan ook nog online. En het is digitale vorm die ik gebruik – beste voorbeeld: geripte CD’s en DVD’s. Of recenter de vele honderden (duizenden?) F&SF-boeken die ik heb en die ik ooit wil herlezen met een e-boekreader als het even kan, de boeken zie ik me niet meer meesleuren.
  3. Ik koop het ding meteen digitaal, en sla het dan als een pakrat op mijn harddisk op. Beste voorbeeld: muziek, podcasts, eboeken.
  4. Ik moet de dingen zelfs niet eens meer op mijn computer hebben. Ik ga ervan uit dat ze altijd wel inde interwebwolken te vinden zullen zijn. Beste voorbeeld: games. Leve Steam, leve Stardock.

‘t Is de toekomst, dames en heres.

links for 2010-05-17

dinsdag 18 mei 2010 in Links. Permanente link | Eén reactie

MMMBop

dinsdag 18 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Covers zijn wijs. En ukeleles ook. En Leonard Cohen ook. En Lemmy van Möterhead ook (zeg in uw beste Zonen Van Zaki-stem: “zo ne vree wijze gast, maar zo een vree vette puist op zijn wezen maat”).

Zodus: MMMBop gecoverd op ukelele, à la Cohen en à la Lemmy.

links for 2010-05-18

woensdag 19 mei 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • Nikon, Canon, Leica, Pentax, Sigma, Tokina, and a host of other lens makers are all striving to bring you the sharpest lenses with all optical aberrations reduced to the minimum. That's too bad! Because with lenses, as with life, sometimes it's the imperfections that make things interesting.
  • Charles Cawley's Medieval Lands is an encyclopedia of every major European noble family (and most minor ones) from AD 500 to 1500. Even as a work in progress, its scale is staggering.

House s06e21

woensdag 19 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Hooooboy. Not a dry seat in the house (ha!) voor de season finale van het zesde seizoen van House.

Schoon. En ik kijk zó uit naar het zevende seizoen.

Stephen Tobolowsky

woensdag 19 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Mag ik u iets aanraden?

Geen boek of film of televisieserie of spel of toestel, maar een mensenleven.

Stephen Tobolowsky’s leven, meer bepaald. Om exact te zijn: het leven van Stephen Tobolowsky, zoals verteld door de man zelf, in afleveringen van telkens een dik half uur.

Verhalen van leven, liefde en the entertainment industry, zegt de ondertitel – en dat is niet gelogen. Het is soms immens grappig, het is soms immens droevig, het is hartverwarmend, inspirerend, boeiend, spannend, hilarisch.

Stephen wie?

stephen_tobolowsky

Yep indeedy: oh that guy!

Tobolowsky is één van die karakterakteurs die in honderden dingen gespeeld heeft, van Deadwood over Groundhog Day en Heroes tot Glee. Meestal in bijrollen, meestal als een sinister of zielig of irritant personage of een combinatie van die eigenschappen.

Tobolowsky is ook een meesterverteller.

Ik luister sinds een tijd op de trein naar The Tobolowsky Files. Soms zit ik te glimlachen, soms kan ik mezelf niet tegenhouden luidop te lachen, soms zit ik met tranen in mijn ogen.

Doe uzelf een plezier: The Tobolowsky Files. Ook via iTunes. Beluister ze in volgorde, van de eerste tot de laatste, en volg ze dan week na week. Sla er geen enkele over: er zijn er wel een paar die uit volgorde kunnen beluisterd worden, maar doe ze toch maar in volgorde.

Het is écht de moeite.

Allez ju

woensdag 19 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Eén:

The Google Font Directory lets you browse all the fonts available via the Google Font API. All fonts in the directory are available for use on your website under an open source license and served by Google servers.

Twee:

http://www.webmproject.org/
http://openvideoalliance.org/2010/05/google-frees-vp8-codec-for-html5-the-webm-project/?l=en
http://www.h-online.com/open/news/item/Google-open-source-VP8-as-part-of-the-WebM-Project-1003772.html
Container will be .webm, a modified version of Matroshka. Audio is Ogg Vorbis.
YouTube is serving up .webm *right now*. Flash will also include .webm.
Comment from WMF already, that WMF is happy to host any free codec.
Encoders are available at the project home page.

There’s a session this afternoon at Google I/O that will focus on this:
http://code.google.com/events/io/2010/sessions/webm-open-video-playback-html5.html

‘t Wordt nog wijs.

Turnfeest

donderdag 20 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Ik was helemaal uit het oog verloren dat ik foto’s had genomen op het turnfeest van Zelie, vorige zondag.

Het feest zelf, tja. De mantel der liefde, zullen we maar zeggen, zeker? Individueel genomen zijn het allemaal dingen waar iedere deelnemer trots op kan zijn wegens goed gedaan en hard naartoe gewerkt en zo.

Het totaalgebeuren echter: tja. Tja.

Zelie

Forza Ritmica Gent Turnfeest 2010

Forza Ritmica Gent Turnfeest 2010

Forza Ritmica Gent Turnfeest 2010

Puffin

vrijdag 21 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

“Oh, dat lijkt een beetje op de kop van een papegaaiduiker,” zei ik over de kop van een slangachtig beest dat Louis had getekend.

Louis wéét wat een een papegaaiduiker, natuurlijk:

AtlanticPuffin4

Maar zo rap of tel had hij deze op papier gezet:

Papegaaiduiker

I learned all I need to know about parenting from Calvin and Hobbes

vrijdag 21 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Dit had een conversatie bij ons thuis kunnen zijn (klik voor iets groter):

EO9Nm 

Serieus. Behalve dan dat de onze meer met hun ogen rollen.

Die normative Kraft des Faktischen

zaterdag 22 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Soms, en ik weet niet hoe dat met u is, rol ik van de ene situatie in de andere, zonder dat ik ooit ergens een beslissing lijk genomen te hebben, en lijkt het alsof er niets echt verandert.

En dan kijk ik in de achteruitkijkspiegel van het leven, en is niets meer zoals het was.

Ik moest eraan denken terwijl we naar Sterren op de dansvloer aan het kijken waren met Zelie en Louis. Zelie zei iets over ballet, en ik dacht aan Le sacre du printemps.

Hoe Stravinsky’s muziek, of Nijinsky’s choreografie, of een combinatie van de twee, er in 1913 in slaagde om het publiek vanaf de eerste noten boe te doen toepen, Camille Saint-Saëns gedegouteerd uit het theater te doen weglopen, en uiteindelijk het hele publiek met elkaar op de vuist kreeg, dat ze Blazing Saddlesgewijs op straat rolden, en dat de politie moest tussenkomen om ze nog enigszins rustig te krijgen voor het tweede bedrijf.

En dat wij ons dat maar moeilijk kunnen inbeelden, dat die muziek zo de mensen beroerde.

En dan heb ik het stuk laten zien aan de kinderen, in de gereconstrueerde versie door Robert Joffrey, die het origineel zo dicht mogelijk benadert:

[vervolg in deel twee, deel drie]

En dan heb ik een stuk van Béjart’s versie uit 1959 getoond, en dat ze er hartelijk mee gelachen hebben — probeer maar eens zelf om niet in een deuk te liggen als ze beginnen met de verschrikte konijntjes-pose. Om niet te spreken van het moment dat ze op het veld huppelende konintjes overstappen:

[vervolg in deel twee, drie, vier]

En dat brengt mij dus terug naar waar ik mee begonnen was: 1913 tot 1959 is 46 jaar, 1959 tot 2010 is 51 jaar. Zou er meer veranderd zijn tussen 13 en 59 dan tussen 59 en nu? Hoe relatief is tijd allemaal niet?

De kinderen zijn maar een jaar of pakweg vijftien bewust-achtig jong, waar er vanalles verandert, en waar zes jaar een eeuwigheid is. En ik ben al meer dan vijftien jaar in een situatie waarvan ik denk dat er eigenlijk helemaal niets verandert.

Maar toch niet.

En dat soms een jaar alles doet veranderen, en soms twintig jaar niets, en soms een week alles en soms een heel leven niets. En dat allemaal tegelijk.

Euh ja.

Slik

zondag 23 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Stephen Fry is een behoorlijk overtuigende mens.

Sex is like food, only more so. The only people obsessed with food are anorexics and the morbidly obese. And that is the catholic church in a nutshell.

Reparaties

maandag 24 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Ha! Ik heb vandaag de computer van mijn moeder mogen repareren. Helemaal zoals in de boekjes: een computer dichtgeslibd met vanalles.

Geen virussen of zo hoor, daar niet van. Er stond nog ergens één dll die eventueel viraal materiaal zou kunne bevat hebben, maar dat was het niet.

Nee: precies het omgekeerde. Er stond Norton Antivirus op, en wat firewalls, en Ad-Aware, en McAfee, en nog een stapel zooi. Wat eigenlijk helemaal niet nodig was, want mijn moeder logt altijd als niet-administrator aan, en doet niets anders dan mail, internet, Office en wat spelletjes.

Oh, en er hebben in de afgelopen paar jaar denk ik drie verschillende toen-high-end-printers aan gehangen, en daar zijn telkens alle mogelijke hulpprogramma’s bij geïnstalleeerd geraakt. En iTunes die niet gebruikt wordt, en wel drie verschillende versies van Acrobat tegelijk, op de één of andere manier.

Afijn: de hele namiddag uninstall gedaan, en dan Microsoft Security Essentials, een reente printerdriver en een recente scannerdriver, en we waren erdoor. De computer werkt wel tien keer zo snel.

Eurosong 2010: halve finale 1

dinsdag 25 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Yo ho ho en een fles Batida: het is Eurosong, hoera hoezee. Nee, in dit stadium van het gebeuren kunnen er nog geen uitroeptekens van af.

Ik herinner mij Tom Dice van een behoorlijke what-the-fuck-avond met Bart Peeters, een eeuw geleden. Een eerlijk nummer, dacht ik dat het verhaal was. Waarom dan niet gewoon Tom Eeckhout, vraag ik me al een tijd af.

Afijn. Hij komt als tiende aan de beurt in een wat de boekjes een heel erg zwakke halve finale noemen. Allez hoppa.

Bart Peeters en André Vermeulen doen het commentaar, en ze zijn er vooralsnog in geslaagd om hun bitterheid in toom te houden, dat ze moeten commentaar geven vanuit een kot in Brussel in plaats van ter plaatse te zijn.

Ik hoop dat André in de rosé slaat, of in de advokaat, en dat hij nijdig begint te doen na een paar flessen.

Hola, drié presentatoren! Wat gaan we nu meemaken!

DAT WE OOK DIT JAAR NAAR DE CAMERA GAAN ROEPEN, gaan we meemaken blijkbaar. Toch wel vreemd, dat ze na al die jaren nog altijd niet op het concept “micro” gekomen zijn.

1. Moldavië – Run Away

Moldavische disco, door de Moldavische Reggi, blijkbaar. Die al zijn vrienden uit de jaren 80 meegenomen heeft.

Zoals bijvoorbeeld een meneer die op een platendraaier gesukkeld was met een kapotte viool. En dan een mevrouw van Milk Inc. En een meneer uit 1987 die de liefde bedrijft met een geplaybackte sax. De mevrouw van Milk Inc heeft trouwens een getemde turkooizen rups op haar schouder, fenomenaal!

2. Rusland – Lost and Forgotten

Oh la la. Een rustig nummer. Tom Dice mag het wel schudden.

Alhoewel: de meneer uit Rusland heeft denk ik een valling. Hij moest in alle geval een sjaal aandoen. En zanglessen volgen, maar daar is het nu al te laat voor, peisk.

Hola! Parlando: “Vot are you doink then?” “I’m lookink at yore photto!”

….eeeeeennnnn windmachine!

Ik vind, ze hadden Trololo moeten sturen.

3. Estland

Iemand die heel, heel, heel hard zijn best doet om zijn piano kapot te stampen, en dan vijf keer het lelijke broertje van Showbizz Bart.

Ze hebben geen tijd meer gehad voor een choreografie of zo, maar bon. Ik dénk ook dat de meneer van Estland erop rekende dat het publiek mee zou zingen, of toch minstens zou antwoorden, want na elke zin houdt hij zijn micro even van zijn wezen weg.

Do the bunny hop, denk ik, was de naam van zijn choreografie. Een kanshebber, zeggen de kenners in het hok in Brussel. Urgh.

4. Slovakije – Kristina

Daarzie, het vierde smaldeel genietroepen, verkleed als bomen.

Oh, en plots een nieuwe mevrouw op het podium. “Is zij moeder natuur of zo, met haar wit kleed?” wil Zelie weten. “Nee, ‘t is een dik engeltje dat Halleluja zingt,” moet ik haar teleurstellen.

Is het mijn gedacht, of duren die liedjes niet zo lang als anders?

5. Finland – Kuunkuiskajat (of zo)

Twee schone madams waarvan één met een trekzak, dat is al positief.

En twee meneers die wat in en uit beeld zwiepen. En een lichtgevende spons op het podium. Het is allemaal zo mak en zo tam, jongens toch.

Ze hadden Loituma moeten sturen in plaats van dit afkooksel.

6. Letland – Aisha

Een mevrouw die met haar tabbaard op het podium staat! De Letse Sylvie Melody, ‘t schijnt.

Oh, zo breekbaar van stem! Slechtere mensen dan mij zouden zeggen oh, zo vals van stem.

En ik heb mij vergist: ze is verkleed als een soort beige Janine Bisschops ten tijde van Keromar. Met combats.

Hey, en na het refrein is ze definitief naar oh, zo vals van stem-territorium verhuisd. Ik vind dat bewonderenswaardig: met vier achtergrondzangeressen nog compleet in de mist gaan.

Hey, windmachine! Ze heeft haar tabbaard aangehouden, awoert.

7. Servië – Milan Stankovic

“Ik vind dat gene mooie jongen. Nee, echt niet,” weet Zelie. Ik kan haar geen ongelijk geven.

Een achtergrondzangeres doet het kapotte popje van de Notenkraker, maar het helpt niet: die meneer ziet er zo akelig uit, dat ik mij zelfs niet kan concentreren op de danseressen. En dat hij zijn twee vrienden-loodgieters heeft meegenomen op dat podium: the mind boggles.

8. Bosnië – Vukasin Brajic

Het begint een beetje Lacs du Connemara, maar helaas, geen doedelzakken.

Hey! Een nummer dat ik niet afgrijselijk slecht vind! Een verfrissend gebrek aan pretentie, zelfs.

Onfortuinlijk dat er een achtergrondzangeres stond die een dode poedel in heur haar geplakt had, maar bon. De allereerste keer dit jaar dat ik de indruk heb dat het iemand is die voor zijn plezier staat te zingen.

9. Polen

Sneeuwwitje! En opera! Yes!

Kom aan mijn hart, Polen! Dát is wat we nodig hebben in het Songfestival. Ballet en bombast! Dansen en aria’s! Een opera op drie minuten!

EN EEN KLEDINGWISSEL!!! Yes! Geef die mensen een ticket naar de finale!

10. België – Tom Dice

Allez ju. Het begint goed, ze hebben de vlag van België verkeerd gezet. Alleen rood en geel.

Oei, en hij gaat al meteen een beetje vals. En zo een genepen stemmetje.

Met eigen inzendingen is het een beetje zoals met gijzelingen: Stockholmsyndroom. Ik kan me eigenlijk niet inbeelden wat de mensen ervan vinden in de zaal – ze klappen in alle geval mee. Jammer voor hen dat er dan net een tempowissel komt.

Gho. Het kan er wel nog door, vind ik.

11. Malta

Oh, zouden ze weer een dikke mevrouw en een kleine meneer met een moustache sturen?

‘t Is een mevrouw die scheel kijkt en in brand staat!

Verder is het wat saai, vrees ik…

WHOAAA!! Haar kleed vliegt weg! Mevrouw! Uw kleed vliegt weg!

Nee! ‘t Is erger! Haar kleed begint een solocarrière! Achter haar rug!

12. Albanië – Juliana Pasha

Een poedel op electrische viool, disco, en opstijgende epauletten: het kan niet stuk.

Akkoord, die mevrouw heeft een mond die een paar maten te groot is en ze heeft teveel tanden en zo, maar dat geeft niet. Ik vind het een wijs liedje. Op voorwaarde dat de Albanese bastaardzoon van de Andrés Rieu en Hazes zich wat meer koest houdt.

13. Griekenland

De Griekse vlag was ook verkeerd, met een blauwe balk teveel bovenaan, maar bon.

Spannend: een meneer die net een beetje te dik is voor zijn kostuum. Dat is helaas het enige spannende, voor de rest is het een opgewarm Club Medliedje. Tja. En niet goed voor de suspension of disbelief, dat ze eerst zogezegd op trommels staan te slaan, en dat er dan gescratched wordt.

Hoppa. Next.

14. Portugal – Filipa Azevedo

Oeioei, van die stemfiorituurtjes. Ik krijg daar de kriebels van.

En op het einde stond er blijkbaar iemand op haar teen.  Bleh.

15. De voormalige Joegoslavische republiek Macedonië – Gjoko Taneski

‘t Is een nieuwslezer met constipatie aan de zang, en drie mevrouwen met weinig kleren aan de “dans”, een gemak dat ik van die aanhalingstekens heb.

Kijkt luistert, dames: als ge zo’n bikini-achtig iets aan gaat doen, doe dan een string of tenminste een kleiner broeksken. Op deze manier ziet het er als een volle zwarte pamper uit.

16. Belarus – 3+2 featuring Robert Wells

“We are se fradgille lik maalted snaaw,” zingt de meneer. Achter hem zingen een aantal andere mensen, die denk ik gehypnotiseerd zijn: als ze hun best zouden doen, ze zouden niet miner enthousiast kunnen zingen.

Wel mooie mevrouwen, die verkleed zijn als een gouden en een zilveren en een bronzen medaille, en HOLA ze worden vlinders.

Nee, mijn uitroeptekens zijn op, sorry.

17. IJsland – Hela Björk

Een sympathieke zangeres, zegt André Vermeulen. Omdat hij niet durft zeggen een dikke zangeres.

Mijn uitroeptekens zijn nog altijd op, maar hey weet ge wat? Die mevrouw van IJsland mag door. Ze heeft een magisch schoon kleed aan, en ze kan degelijk zingen. Meer dan dat heb ik niet nodig.

En ‘t kan mij niet eens schelen dat er een achtergrondzangeres met wreed lelijke benen tussen staat.

Zomp

woensdag 26 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Yig. Vurt weer! Vanmiddag moesten we op het werk naar buiten, juist in het midden van een vervroegde drache nationale.

Zuiver per toeval stond er nog een paraplu van mij op het werk en ben ik van het ergste gespaard. Nu ben ik maar aan één arm van mijn mantel doorzompt, en zijn alleen mijn schoenen die al een hele namiddag als combinatie zeemvel-en-spons aanvoelen.

Bleh. Misschien toch eens investeren in een nieuw paar schoenen.

Leeft daarmee samen jong

donderdag 27 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Ik kruip uit mijn trekzetel richting bed. Sandra ligt in de zetel naar televisie te kijken.

In en uit de trekzetel geraken is niet evident: dat doet overal pijn. Ik vind dat daar, zelfs na zes jaar, enige aandacht op mag getrokken worden. Ik laat dus een welgemeende “auw” horen.

Stilte uit de zetel van Sandra.

Ik herhaal mijn “auw”, met iéts meer nadruk.

Geen reactie. Ook niet na nog een paar keer.

Ik kan niet anders dan Sandra confronteren met de vaststelling: dat ik het stuitend vind, haar gebrek aan medeleven. Grotesk stuitend. Van een aan het wanstaltig grotesk grenzende stuitendheid.

Een nauwelijks gecamoufleerd verveelde “uh huh” is mijn deel.

Gaat daar mee naar den oorlog. Dat is hier dus alle dagen zo hé.

Een productieve dag

donderdag 27 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik zag er een tijd geleden nog zeer zwaar tegen op, les geven in een masterclass. Maar dan hebben we links en rechts aan de inhoud gesleuteld, en dan had ik er plots wel zin in.

Ook een beetje spannend: twee van de stukken waren eigenlijk voorzien om door iemand anders gegeven te worden. Ik heb ze overgenomen, maar ‘t waren stukken die ik nog niet  gegeven had– iets over navigatie en iets over gebruikerstesten.

Maar hey, ‘t is wel gegaan. En ik heb mij vanmorgen eigenlijk wel geamuseerd bij het stuk over Enterprise 2.0: het is uitgelopen, maar omdat het eerste ding van de dag was, was dat niet zo enorm erg. En het zorge ervoor dat er ruimte voor discussie was.

En vanavond dan: een doosje voor een DVD (zo’n openklapding met zes kanten en twee dvd’s erin) gemaakt, en een affiche gemaakt voor een optreden.

Ja, ik heb Eurosong gemist, maar dat is niet erg. ‘t Is later deze week nog eens finale ook.

Vier op vijf

vrijdag 28 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Non servono tranquillanti o terapie, non servono più eccitanti o ideologie — ci vuole un’altra vita.

Om maar te zeggen: Franco Battiato is sinds vanmorgen mijn nieuwe held. Ik had een eeuw geleden, in de nasleep van een zoveelste herontdekking van I treni di Tozeur, een paar albums gekocht, maar nooit echt naar geluisterd.

Nu wel.

“Wohow,” is zo ongeveer al wat ik kan zeggen. Ik wist het natuurlijk wel, dat het behoorlijk straf was, maar zó schoon, zó schoon:

En zelfs covers:

Communie

vrijdag 28 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Hey, dát was nog eens lang geleden: een stokje toegeworpen gekregen! Van Lilith zowaar!

Mijn eerste communie was in de kerk op het Sint-Pietersplein in Gent, met zang en alles erop en eraan. We zaten maar met zes in de klas waarvan dan nog  twee die moraal deden, dus deden we onze eerste communie met twee klassen samen.

Het leek wel erom gedaan, want we waren bijna allemaal twee aan twee: Michel en Michiel, Frank en Frank, dat soort dingen waar een beetje priester welluidende zinnen mee kan doen.

De liedjes, die moesten we repeteren in de klas. Ik ken ze nog altijd, vrees ik. Op de wijze van Home on the Range:

Ik bied u dit brood, ‘t is als gave niet groot
neem mezelf, neem mijn hart, mijn verstand.
Want in wijn en in brood kom ik los van de dood
reikt de hemel de aarde de hand.

Heer, heer neem het aan, neem mezelf
Neem mijn hart mijn verstand
Want in wijn en in brood
kom ik los van de dood
reikt de hemel de aarde de hand.

Ik bied u de wijn, die een teken moet zijn
Van een nieuw en een eeuwig verbond
Waarin gij hebt hersteld wat door zondig geweld
Ook in mij door het kwaad werd gewond

I shit you not. Zes jaar oud. “Wat door zondig geweld ook in mij door het kwaad werd gewond.” Trrrr.

En dan het uptempo – haal boven die tamboerijn – Bouwen aan een wereld:

Bouwen aan een wereld van rechtvaardigheid,
werken aan een wereld waar niets de mensen onderscheidt.

Uw hand in mijn hand: aIlen zult Gij leiden.
Uw Woord in mijn woord: alIen zult Gij troosten.
Uw liefde in mijn hart: aIles wordt nieuw.

Na de mis zijn we gaan eten, en ben ik erin geslaagd om ei zo na een mini-Switel-catastrofe te veroorzaken: met mijn hoofd boven een kaars gaan hangen en bijna in brand.

Er zijn ongetwijfeld ergens foto’s te vinden van die eerste communie, maar ik kan er mij geen herinneren. Ik weet wel nog dat ik een donkerblauwe blazer aanhad, en zo’n donkerblauw vloeren strikje. Geen strikdas, maar een cadeauverpakking-achtig strikje, negentiende-eeuws eigenlijk. Maar dan dus wel in blauw velours en met een rekker rond mijn nek.

Er was ook een resem aandenkens, zo van die bladwijzerachtige foto’s met “aandenken aan de eerste communie van ________ op __ / __ / 19 __” op de achterkant, die met de hand door mijn moeder ingevuld waren. Geen gepersonaliseerde bladwijzers zoals er nu zijn, maar gewoon uit de winkel: eentje met een foto van een ondergaande zon aan de zee, eentje met een paardebloemzaadbol op een achtergrond van groen gras, eentje met een vogel in de blauwe lucht.

Waar ik me wel heel erg levendig een foto van herinner, is van mijn plechtige communie. Of beter, van mijn vormsel.

Tegen dan geloofde ik er niet zo heel erg meer in, in heel dat kerkgedoe, maar hey, wat gaat een mens doen? Ik moest een jaar lang om de twee zaterdagen naar een mevrouw in het dorp die catechese gaf (ik vergat het ongeveer een keer op twee, ik was niet zeer populair bij die mevrouw denk ik) (het had er waarschijnlijk ook mee te maken dat het daar allemaal kinderen waren die elkaar kenden wegens samen op school zitten of gezeten hebben, en ik niet).

Oh, de drama’s: ik herinner mij ergens een tussenstopmis, voor ik weet niet meer welke okkasie, en dat we daar naartoe moesten maar dat we te laat waren, en dat ik dan achteraan de kerk zat, maar dat ik moest voorlezen – 1 Samuel 3:1-10, ik zal het nooit vergeten want ik kende het van buiten – en dat het zo vreselijk schaamtelijk was wegens tijd voor de eerste lezing, en dat de pastoor moest vragen “is Michel V… euh, Vuijlsteke aanwezig alstublieft?” en dat ik een lange roedenloop der schaamte tot aan het altaar moest doen.

Maar goed. Voor het vormsel zelf kregen we een tabbaard aangemeten: degelijke kwaliteit, houten kruis rond de nek, bruin touw als riem met zeven knopen erin, het had allemaal zijn symboliek maar ho maar dat ze ons daar iets over zouden vertellen: nee meneer, allerlei dingen over hoe de geest van god gelijk een frietvetvlek op marmer was, maar geen interessante dingen.

(Euh ja: er werd een blup frietvet op een stuk marmer gelekt, en week na week konden we dan in de catechese zien hoe die marmer voor altijd vernietigd was omdat dat frietvet er niet uit te krijgen is. Uiteindelijk een uitstekende versie voor deze tijden van de parabel van het mosterdzaad, die er niet om draait dat het mosterdzaadje het kleinste zaadje ter wereld is dat de grootste boom ter wereld wordt – een mosterdzaad is groot, en de mosterboom is een struik – maar wel dat mosterdstruiken smerig onkruid zijn, en eens ze in uw akkers staan, ze niet meer weg te krijgen zijn; net zoals de gedachte van Jezus over een radikaal egalitaire samenleving BUT I DIGRESS.)

Maar dus van mijn vormsel in de kerk, daar is wel een foto van. Met mijn meter die mijn grootmoeder was achter mij:

communie

Dolfijnen zijn smeerlappen

zaterdag 29 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Hey, had ik al eens gezegd van die keer dat ik dolfijn gegeten heb? Dolfijn is minder bedreigd dan pakweg tonijn, en dolfijn is lekker, mm.

Ik was daarnet aan het lezen over dolfijnen, en het begon zo:

Dolphins have long been considered some of the smartest animals next to humans. They exhibit complex behaviors such as: social hierarchy, formation of alliances, what appears to be suicide and cooperative behavior. This paper will deal with alliance formation in particular. Why do dolphins form these alliances? Is it simply helpful for survival or is it more complex? How do these alliances compare with human behavior?

Oooh, cutesy-poo dolfijnen die vriendschappen vormen!

Male alliances are usually groups of two or three males that can last many years. The association coefficient for some pairs of males is in the same range as those found for mothers and their nursing calves.

Vrolijke vrolijke vrienden! Kameraadschappen voor het leven, zo schattig!

Euh wel, nee.

So why do males form these alliances? The answer seems to greatly reflect human behavior: to get women. Male alliances typically "herd" females for anywhere from a few minutes to months.

These herding events are not usually enjoyed by the females. Herding is often forcible with escape events and violence involved.

In a herding event males will surround the female or chase her. Aggression toward the female is common and can include: hitting with the tail, head-jerks, charging, biting, or body slamming.

Should the female try to escape, which often happens, the males will chase her more often than not. Of course the ultimate goal of a herding event is sex and the males in the alliance will take turns to make sure everyone has an equal share. If the alliance has three members, only 2 will herd the female and the third will stay behind. However, the individual who is left behind changes with every herding event so again all members have an equal chance at mating.

Groepsverkrachtingen. Uh huh.

dolfijn

Geluk zit in kleine dingen

zaterdag 29 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Oeioei, al die dingen te doen… Ik zou moeten een artikel schrijven maar ik heb nog tot morgen, dus ik denk dat ik het morgen maar zal doen. Ik zou een review moeten schrijven maar ik ziet het niet zitten want het is een redelijk negatieve review, dus ik denk dat ik het morgen maar zal doen.

Ik zou willen naar wat televisieseries kijken maar dat kan later ook nog, dus ik denk dat ik het maar morgen zal doen. Ik zou willen verder lezen in Malazan Chronicles, maar die staan op Kindle (en telefoon en computer), dus dat kan om het even wanneer, dus ik denk dat ik het morgen maar zal doen.

tumblr_l2mn05BdAI1qzpwi0o1_500

Ik denk dat ik maar wat muziek opzet, een stoel op straat zet, en dan Christianity: the First Three Thousand Years lees op onze dorpel.

Een onderwerp dat mij interesseert, een naar het schijnt uitstekend geschreven boek, maar wel een hardcover van bij de tweeduizend pagina’s: dat is moeilijk meer te nemen op verplaatsing.

Dit is trouwens anders wel typisch het soort boek dat ik op Kindle verslind, maar het is verdomme niet te kopen in ebookformaat buiten de VS:

29-05-2010 13-37-15

Er zijn manieren om errond te gaan, die landbeperking: met een adres in de VS zoals van bij Borderlinx, en als het moet zelfs met een Amerikaanse kredietkaart. Maar ze zijn niet stom bij Amazon: een klant die al meer dan tien jaar in België woont, die plots naar de VS “verhuisd” is, daar willen ze bewijs van hebben.

Dan krijg je een vriendelijk mailtje van je persoonlijke account specialist:

Hi Michel,

I see that you attempted to purchase different books while in a different country than United States listed on your Amazon account.  Certain Kindle titles are not available everywhere.  We are reaching out to you for information to ensure the best possible service for your account.

If you have moved to a different country, you can easily update your country for your Amazon account at www.Amazon.com/manageyourkindle.

If this is not the case, and you’re actually residing in United States, please fax us any of the following at 001-206-266-1838 when faxing from outside the US, or 206-266-1838 from within the US:
–       Passport
–       Military ID
–       Permanent Resident Card
–       Driver’s License
–       Other state photo identity card

Please include your email address on the fax.

Thank you for your assistance.

Best regards,
[naam]
Amazon.com

Zucht. Terwijl ik dus gewoon geld wil geven aan Amazon en aan de uitgever en de schrijver hé!

Maar bon. Niets aan te doen, ‘t zal gewoon papierenboeklezen worden.

Anna!

zondag 30 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Kijk, Anna vanmorgen op de trap, met mijn telefoon getrokken. De lens was wat stoffig, en het is in de gsm zelf naar zwartwit omgezet:

Anna

Maar zeg nu zelf, is ze niet om op te eten?

En wat nog meer: daarnet op Facebook een tekening gezien, en dat lijkt toch wel heel erg verdacht ook op Anna:

anna-getekend

Met haar lachje, zo typisch. Merci Max!

Verandering van spijs doet eten

maandag 31 mei 2010 in Sonstiges. Permanente link | 14 reacties

Ik ben zo een schijtlaars als het op veranderingen aankomt, ge kunt u dat niet inbeelden. Maar kijk, na wat omzwervingen: alsnog mijn handtekening onder allerlei documenten gezet.

Vanaf morgen werk ik part time in Brussel. En als alles goed gaat, werk ik vanaf ergens later deze week part time in Gent.

Dat zal ik bijvoorbeeld de kinderen naar school kunnen brengen met de fiets. En thuis zijn binnen een kwartier nadat het werk gedaan is, in plaats van een uur later als het meezit, en twee uur later als het niet meezit.

Niet dat het zal zijn om uit te bollen of om het rustigaan te doen, zeer, zéér verre van: bij momenten vraag ik mij af wat ik mezelf aandoe.

Maar hey: er zijn van die dingen die men moet doen. Al was het maar om u jaren later niet voortdurend te blijven afvragen wat áls. (Zoals “wat áls ik in 1995 als vierde werknemer bij een Later Zeer Groot Bedrijf was gebleven in plaats van er voor grotendeels loze beloften na een dag weer weg te gaan?”)

We zullen zien, denk ik.

Nerveus? You betcha! I wouldn’t have it any other way.

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338