Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Month: september 2010 (page 1 of 4)

Da es aardig volk jong

Ik werd gelijk helemaal vrolijk van het oudere koppel in Man Bijt Hond, dat de camera zonder één slechte bedoeling vertelde over de Marrokkaans in het dorp, en hoe ze bijna famlie van mekaar geworden waren.

’t Zijn van die moment dat een mens denkt dat het niet noodzakelijk allemaal naar de pieren gaat, met de wereld.

En dan zet ik de opgenomen aflevering Komen Eten van gisteren op, en heeft de gastvrouw van de dag het over kikkers, en hoe sommige mensen die als vis beschouwen, maar dat dat eigenlijk amfobieën zijn.

Ah. All is right in the world again.

Sociaal

Gaan kijken naar The Social Network. Fijne film. Review volgt.

PEE EYE ZEE ZEE AY

Dames en heren, gegarandeerde nachtmerries. Het wordt écht vies op 3:40.

Mijn held

Machtig, machtig, machtig: een computer in Minecraft gebouwd. Er waren al computers met Life, en computers in Dwarf Fortresss, maar dit is om de een of andere manier nog beter:

Interface-stagiair gezocht in Gent (m/v)

Yo, ik zoek iemand die een stage wil doen. Met user interfaces. Op het kruispunt tussen computers en mensen, tussen tekenen en techniek, tussen zoeken en proberen en doen. (en zeg nu zelf, was dat niet poëtisch?)

Ik zou allerlei blitse dingen kunnen schrijven, zo van

Hallo, wij zoeken een dynamische stagiair(e) met de vinger op de (interface)pols om een dynamische interface in een nieuw ajaxjasje te steken. Hebben html en css voor jou geen geheimen meer? Eet, leef en drink jij gebruiksvriendelijkheid? Zin om samen met een toffe bende prettig gestoorden in hartje historisch Gent iets moois te bouwen? Spring dan snel in je pen, toon ons een staaltje van je kunnen, en wie weet…!!

…maar het is niet dat soort bedrijf, en we zijn niet dat soort mensen.

Waar het op neerkomt: er is een volwassen toepassing die door serieuze klanten gebruikt wordt. Iedereen is er tevreden van, maar alles kan uiteraard altijd beter. Er is een webinterface, er is heel erg veel data, er is heel erg veel complexe data, er zijn allerlei processen die door een hele resem verschillende types gebruikers worden uitgevoerd.

Het heeft geen zin om allerlei vereisten te gaan stellen voor zo’n stagiair, dingen in de in van “praktische ervaring met jquery is nodig” of zo, want er kan eigenlijk vanalles gebeuren op allerlei mogelijke niveaus.

skai.jpg

Individuele schermen of formulieren of kunnen beter gemaakt worden, er kan aan zuiver uitzicht (typografie, kleuren, animatie) gewerkt worden of aan indelingen en verwoordingen, er kan nagedacht worden over meer fundamentele dingen. Het kan meer in concepten, en het kan ook meer praktisch, in grote lijnen of in details.

Er kan aan de processen gewerkt worden, of aan datavisualisatie, aan input of aan output, aan manieren van werken of aan visualiseringen: gedroomd voer voor een stagiair(e) die Iets Wil Doen Met User Interfaces Van Webapplicaties, dacht ik zo.

Maar: vind maar eens zo iemand. Het zou iemand uit een informatica-achtige richting kunnen zijn, of uit een productontwikkeling-achtige richting, of voor mijn part uit eigenlijk om het even welke richting — maar het moet wel iemand zijn die goed werk kan en wil doen.

Wederdienst: een fijne omgeving om te werken, in het centrum van Gent, met fijne mensen, aan een fijn project, en KWEETNIEHOEVEEL bijleren.

Euh, help, dus: al wie zo’n potentiële stagiair weet zijn, laat het eens weten?

Hond

Vanavond op de trein van Gent-Sint-Pieters naar Dampoort stapten er een meneer en een mevrouw op de trein met drie honden.

Ik ben niet zo aan honden. Uit algemeen principe, want individuele honden, daar heb ik meestal niet echt iets persoonlijk tegen.

De honden op de trein vanavond: er was een grijsachtig gespikkeldgestreepte, en een beigeachtige met een witte snuit, en een ongelooflijk mooie glanzend zwarte. Kort haar (een gemak in het kuisen), niet te groot (golden retrievers al goed en wel, maar vind daar eens plaats voor) en niet te klein (bah preutlekkers), niet te breed (ik ben niet voor die uitgezakte buldogs) en niet te smal (ik heb het niet voor windhonden).

hond.jpg

Ze waren alledrie overduidelijk serieus goed opgevoed en gehoorzaam, en ze zagen er lief en aanhankelijk en betrouwbaar uit. Ik sta versteld van mezelf, want als ik ooit een hond zou moeten kopen, dan zou ik meteen zo’n exemplaar willen.

Humaniora

Het was vanavond infosessie voor ouders van leerlingen op de lagere school die hun kinderen misschien wel naar de humaniora van dezelfde schol zouden willen sturen.

Het is niet de eerste keer dat ik bedenk dat ik voor geen geld ter wereld nog naar mijn humaniora zou willen terugkeren. En ook: het is niet de eerste keer dat ik bedenk dat ik onnoemelijk graag op de school had gezeten waar Zelie volgend jaar naartoe gaat.

Twee scholen, één waar ik niemand die ik ken naartoe zou sturen, en één waar ik mijn kinderen met het meest volle vertrouwen naartoe ga sturen. De eerste in 1982, de tweede in 2011, en allebei op hetzelfde adres in dezelfde stad.

Het kan verkeren.

Minecraft

Ik heb de afgelopen maanden meer tijd dan ik wil toegeven, tussen de bedrijven door, in de trein, in bed, in de zetel, doorgebracht in Minecraft.

Het is nog in alpha — niet eens beta, dus — en het is de laatste tijd wat stiller geworden op het ontwikkelfront — geen dagelijkse updates meer, hoe zou je zelf zijn als je als enige ontwikkelaar ettelijke honderdduizendden euro binnen aan het rijven was — maar dat maakt niet uit.

Zelfs al verandert er niets meer aan, dan nog vind ik het fantastisch. Beeld u in: legoblokken. In ’t echt. En dingen bouwen. Zo gelijk: een boom kappen om hout te krijgen. Dat hout bewerken tot planken en stokken. Stokken en stenen combineren tot pikhouwelen. In de grond graven op zoek naar steenkool. Toortsen maken om de zombies en de skeletten en de spinnen ’s nachts weg te houden.

Een huis bouwen. Een smidse. Een vuur stoken in de smidse met steenkool, en ijzererts tot ijzeren staven maken, of zand tot glas. En dan met een ijzeren pikhouweel naar goud en diamanten graven, veel dieper in de mijn.

Zelf uw doelen stellen. Bouwen en verbouwen, ontdekken en verkennen.

My kinda game. (Oh ja: multiplayer kan ook.)

El Guincho

Zaterdag!

De snelst voorbijvliegende dag van de hele week, de zaterdag. Muziek, ballet, turnen, zwemmen, animatiefilm, voetbalmatch, scouts.

Zelie heeft vandaag de namiddag in de regen gescout, de dutsin: ze was van top tot teen doorweekt toen ze thuiskwam. En Anna was na ballet en turnen vanmorgen zo moe dat ze in de zetel in slaap is gevallen.

Anna in de zetel

Ik ben enorm benieuwd naar de animatie van Louis: ik hoor dingen over pterosauriërs, en dat hoor ik altijd graag. De ploeg van Jan heeft ook deze week gewonnen: 4-3, één doelpunt door Jan.

Ze doen het allemaal goed, en het is nu ook echt officieel helemaal in gang geschoten, de routine. In de late namiddag wat op de computer spelen, en dan samen eten, en dan nog wat naar slechte tv kijken, en dan naar bed.

Jan speelt

Louis speelt

Morgen zondag.

links for 2010-09-24

Hello

Ik ben dat gelijk een beetje beu, eigenlijk, dat ik nu al dagen aan een stuk de ene na de andere spammail krijg die Gmail niet tegenhoudt.

Screen shot 2010-09-24 at 09.10.25.png

Random afzenders, “hello” als subject, een mailinhoud die er onschuldig uitziet (“The resume document is attached”, “Please find attached below a copy of the document you requested”, dat soort zaken) en een html-attachment met min of meer gerandomiseerde onschuldig ogende tekst, en allemaal links naar Amazon: wellicht ergens een botnet of een spamfarm die iets nieuws aan het proberen is? Die misschien hoopt dat er voldoende mensen dit als een onschuldige fout zullen beschouwen, de afzender niet zullen vlaggen, en op die manier ergens een repuratie op zullen bouwen?

Screen shot 2010-09-24 at 09.25.11.png

Zucht. Men kan het de mensen niet kwalijk nemen, vermoed ik. Eén op en miljoen die reageren op iets spamachtig maakt het de moeite al waard, en ze kunnen honderden miljoenen mails sturen — waarom zouden ze ermee ophouden?

links for 2010-09-23

De wet van Robb

Ondertussen meer dan zeven jaar geleden hoorde ik voor het eerst van Robb’s Law, bij Christian Crumlish toen hij nog gewoon Radio Free Blogistan deed. John Robb zei, naar aanleiding van het langer dan gewoonlijk kapot zijn van de servers van UserLand:

NEVER (under any circumstances) publish a weblog to a domain that you don’t control.

Vandaag waren we in het kader van het werk aan het discussiëren over welke dingen we waar zouden plaatsen in een community, en ging het over beelden op Flickr plaatsen of niet. Jamaar, zei collega Johan, als Flickr dan plots niet meer bestaat, dan is een groot deel van uw community toch gewoon weg?

Tja, inderdaad. Het staat zo ongeveer vast dat Flickr ooit zal wegvallen. Net zoals op een bepaald moment Twitter niet meer zal bestaan. No great loss, vermoed ik — alles wat ouder dan een paar dagen is op Twitter is nu eigenlijk al for all intents and purposes weg. Oh, maar niet alleen Twitter zal komen te gaan: ooit gaat Facebook naar de pieren. En Google.

Dan zal het er zoals vanavond uitzien:

Screen shot 2010-09-23 at 21.59.14.png

En dan zullen veel mensen veel gegevens kwijt zijn. En zal dat jammer zijn? Jaat, dat zal jammer zijn.

Allemaal tesamen in koor, op de wijze van Waylon Jennings: mamas don’t let your data reside where you can’t control it. Een eigen domein (ik kijk naar u, Bruno), diensten die u toelaten om uw gerief er weer uit te krijgen, en regelmatig backups.

Tenzij het u allemaal niet kan schelen, natuurlijk. In wel geval: carry on, carry on. Never mind me.

links for 2010-09-22

Older posts