Archief voor november 2010

 

Lang weekend

maandag 1 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Er is, uiteindelijk, weinig zo geestig als een sociaal leven hebben.

We hadden vrijdag een bijzonder fijne avond — vrienden, lekker eten, muziek op de achtergrond, wat moet een mens meer hebben? En dan hadden we zaterdag wat recup, en zondag waren we met denk ik in de buurt van twintig man: halloweenavond!

Het huis was (discreet) versierd: de kinderen hadden allemaal halloweendingen op papiertjes getekend en aan het plafond gehangen met draadjes, er waren spookbalonnen, en er was een halve uitgeholde pompoen aan de deur:

Pompoen

Een weerwolf van Louis

(Prachtige weerwolf van Louis trouwens, vind ik.)

Ik was wel een béétje teleurgesteld dat ik blijkbaar de enige volwassene was die er wat moeite had ingestoken:

Halloween!

Er waren allemaal vriendjes en vriendinnetjes van de kinderen, en de ouders mee. Eerst de kinderen frieten gegeven (zelfgemaakte frieten met zelfgemaakte mayonaise, dat spreekt), en dan met de kinderen gaan trick-or-treaten in de buurt.

Ik vond de zusjes Kriegel (de derde was er even niet voor de foto) bijzonder geslaagd:

De zusjes Kriegel

…maar ze mochten er allemaal zijn:

Op strooptocht

Op strooptocht

Op strooptocht

Op strooptocht

Op strooptocht

KGB_0044.jpg

Aan tafel

En dan met de ouders frieten en stoverij en appelmoes (allemaal zelfgemaakt, dat spreekt), en babbelen terwijl de kinderen in het achterhuis naar een film aan het kijken waren, geprojecteerd op de muur.

Als alle ouders naar huis waren (de kinderen zijn voor het overgrote deel blijven slapen), is Sandra nog een paar uur naar de buren gaan bijpraten terwijl ik het thuisfront bemande.

En dan zijn we vandaag bij mijn moeder gaan eten en pannenkoeken gaan doen.

Als ik de laatste tien uur geen massieve allergieaanval had gekregen, zou het een perfect weekend geweest zijn.

links for 2010-11-01

dinsdag 2 november 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Mag ik een supportlijn bellen?

dinsdag 2 november 2010 in Computers en dingen. Permanente link | 2 reacties

Die keer dat ik mijn Sonos-dingen niet meer aan de praat kreeg? ‘t Is opgelost geraakt.

Normaal gezien ben ik een hopeloos geval in dergelijke, euh, gevallen: als het niet werkt, dan gebruik ik het gewoon niet meer. De meeste dingen die kapot raken hier in huis, daar zou het meer kosten om ze te laten repareren dan om ze nieuw te kopen.

Maar in dit geval was het wel vervelend: die Sonos kan gecontroleerd worden vanop mijn pc, de windowslaptop van Sandra, twee oude iPods die hier rondslingeren, een Mac en een iPhone. En waar het vorige week maar één van de iPods was die niet meer werkte, waren het maandag al de iPod, de Mac en de iPhone die het niet meer deden.

Gezocht op het supportforum, een gelijkaardig (maar niet helemaal) probleem gevonden, en daar feedback op gelaten in de zin van “neen, dit heeft me niet geholpen”.

Tien minuten later: mail in mijn bus. Ene Justin van Sonos, om te weten of het probleem dat ik had ondertussen al opgelost was. Euh neen, zei ik, en toen gingen we in de support-paringsdans: hebt g’hem als eens herstart? Werkt het daar? Werkt het hier? En als ge dat doet? En dit? En dat?

Uiteindelijk kon Justin niet verder helpen per mail, en hij stelde voor om te telefoneren. Het probleem was dat ik met een versie 3.2 zat op die dozen, maar dat ondertussen 3.3 al een tijd uit is, en dat dat eens het aan de afstandsbedieningskant op 3.3 staat, ik niet meer aan de 3.2-dozen kan zonder die dozen te updaten. Maar dat die dozen niet vonden dat ze moesten geüpdatet worden.

Justin dacht misschien iets met DNS, maar meer in detail zou iemand anders moeten doen. Ik vroeg hem of het niet eenvoudiger zou zijn om per chatsupport te werken, en voor ik het wist had ik Mike aan de lijn.

(Het zou me niet verbazen als Mike eigenlijk Rakesh was en Justin Prashant of zo, maar hey, ik ken ze als Justin en Mike.)

Mike stelde wat vragen, en vroeg dan of hij mijn computer even mocht overnemen. Hey, Justin en Mike waren ondertussen mijn beste vrienden, dus waarom niet?

Blippity bloopety bloop, vijf minuten verder: DNS was het niet, firewall was het niet. Ingelogd op de Sonosdinges zelf, wat blijkt: ik zat niet op 3.2, maar op 3.2beta-teenoftander, een versie die ik vanwege de mannen aan de PR eeen hele tijd geleden gkregen had om een feature in prerelease te bekijken.

Maar die niet correct gerapporteerd werd aan teenoftander. Waarmee ik volgens de software, of de hardware, of ergens iets tussenin, ergens tussen twee versies zat. En dat de ene kant dacht “dit is ouder dan 3.3, dus is moet nieuw hebben,” en de andere kant “dit is nieuwer dan 3.2, dus ik ben up to date”.

Ofwel zat ik in het systeem als “beta user”, wat dan hetzelfde effect gaf, ik weet het niet doet. Maar in alle geval: user gereset, remote wipe, remote reboot, weetikveel: nog eens tien minuten later was alles weer koek en ei.

Spannend hoor.

Lesvoorbereiding

woensdag 3 november 2010 in Werk. Permanente link | 8 reacties

Ahem ja. Ik moet vrijdag een les geven en ik dacht, ik heb die dingen in mijn hoofd zitten, ik zal dan wat slides op een rij zetten en hoplaklaar.

Dat was gisteren, toen ik welgeteld drie slides had na een uur of twee uitvogelen hoe Keynote precies werkt, zoeken naar inspiratie, beginnen en herbeginnen. En dan had ik in mijn hoofd hoe het zou gaan, en hield ik het voor bekeken: op twee avonden moet dat gaan, wat dénk ik wel, het is maar één dag lesgeven.

Dan vanavond thuisgekomen, ven in de zetel gaan zitten, in slaap gevallen tijdens het nieuws (ik ga toch niet beginnen voor ik het nieuws gezien heb?), tijdens Man Bijt Hond wakker geworden, en dan was het bijna tijd voor Komen Eten (ik ga toch niet Komen Eten missen?), en dan uiteindelijk alsnog begonnen.

Een paar uur later: 24 slides, en ik heb zowaar het hele eerste half uur of zo van de dag. Nog maar twaalf of zo halfuren te gaan, dus ruim tijd om nu naar bed te gaan, dat ik morgen fris ben om de nacht door te werken.

Zucht.

Ja, ik weet het.

In de warmte!

donderdag 4 november 2010 in Verbouwingen. Permanente link | 9 reacties

Voor het eerst sinds wij in ons huis wonen, en dat moet ondertussen al meer dan tien jaar zijn, hebben we in koud weer in de keuken kunnen zitten zonder te klappertanden.

Jazeker: we hebben binnendeuren!

Zonder binnendeuren was de keuken een tochtgat van de venster van het bureau (groot, enkel glas) en de voordeur (dubbele deur, enkel glas, sluit niet goed) naar helemaal bovenaan in het huis.

Nu kunnen we achter het dubbel glas van de keuken en de deur naar de gang en de deur naar het bureau op ons gemak blijven zitten.

Luxus.

*geeuw*

vrijdag 5 november 2010 in Werk. Permanente link | 2 reacties

Ooooh het was niet zo’n goed idee om vannacht niet te gaan slapen. En ik zit hier in zo’n hyperwarme kamer, ook.

En verdorie ik had me voorgehouden dat ik mijn les in het Engels zou geven, maar het bleek toch wel in het Fransoos te doen te zijn zeker de hele dag? Snel, wat zijn user interface patterns weer in het Frans? Modèles d’interface utilisateur? Ah nee, patrons d’interface. Gnnn.

Maar alla. Lesgeven is wel wijs.

En hey, ik heb nu ook mijn About Face 2.0 terug, ik zou nooit vanzeleven geweten hebben dat hij hier stond. Stom, wel, dat ik ondertussen About Face 3.0 had gekocht. En dat het ondertussen ook al drie jaar oud is.

Schrijnwerkers, deel II

zaterdag 6 november 2010 in Verbouwingen. Permanente link | 4 reacties

Het is een groter succes dan ik verwacht had, mijn zoek-eens-een-schrijnwerker-avontuur. Op een rij: de resultaten na één week.

Afspraken

  • Bavo Lamoen mailde terug op 1/11, we hebben een afspraak volgende dinsdag 16/11
  • Stijn Van Maele, Artenova (Oostakker) mailde terug op 2/11, afspraak met hem en zijn binnenhuisarchitect op maandag 8/11
  • BHI Roesbeke (Waarschoot) mailde terug op donderdag 4/11, we hebben een afspraak op dinsdag 9/11

Bijna-afspraken

  • Maarten van Cesar Cant Interieur (Heide-Kalmthout) heb ik gemaild op 2/11 nadat hij een reactie liet op mijn weblog; zij zouden liever hebben dat we tot bij hen komen in Kalmthout, met een plan. Ik maak een plan en we proberen ergens een dag te vinden.
  • Carl Bouckaert van In2Design (Meise) had ook een reactie gelaten, ik heb hem gemaild op 3/11, hij heeft teruggemaild, en ik zou moeten getelefoneerd hebben voor een afspraak maar omdat mijn GSM het niet meer doet (ik zit tussen twe abonnementen) is het niet gelukt voor het weekend, dat wordt dus maandag.
  • Marc Cooreman had het even heel erg druk, maar we spreken na 11/11 af.

Nu even niet

  • Geert Vermeulen & Henk De Graeve, Mankracht (Merelbeke) mailden terug op 2/11 om te zeggen dat ze op het moment helaas teveel werk hebben om er nog iets nieuws bij te nemen nu onmiddellijk.
  • David Van Steendam mailde terug op 4/11 om te zeggen dat hij helaas nu erg druk bezig is en dat het ten vroegste pas vanaf januari lukt.
  • Luc Vangeel mailde op 7/11 dat hij helaas teveel werk heeft

Nog geen nieuws na 1 week

  • Youri Cruypeninck (Gent)
  • J. Bontinck (Lokeren)
  • Welleman
  • VK Design (Evergem)
  • Tonny Van Huyck (Tokka Creations), al hoort die niet echt bij de “nog geen nieuws na 1 week”, omdat ik me vergist had van email en de mail pas donderdag opnieuw gestuurd heb

Veertien schrijnwerkers-en-gelijkaardige, drie afspraken en drie bijna-afspraken. Meer nieuws volgende week!

Onze voetballer

zondag 7 november 2010 in Kinderen. Permanente link | 2 reacties

Jan kwam uit de kleerkamer: hij had een band van Kapitein aan. En ja, ze doen elke week iemand anders, maar toch: ik zwol van trots. Net zoals ik bijna tranen in de ogen kreeg toen er een goal kwam na een zó ongelooflijk mooie pas van Jan.

Het is eigenlijk ongelooflijk, hoe hij verandert als hij op het veld stapt. Alles komt in focus, en hij is van kop tot teen geconcentreerd: het is een ander kind gewoon.

Jan voetbalt

Jan voetbalt

Jan voetbalt

Jan voetbalt

Jan voetbalt

Speelstad

zondag 7 november 2010 in Kinderen. Permanente link | Eén reactie

Playtown in Brussel: ‘t zal moeilijk zijn, volgend jaar, om ervoor te zorgen dat er niet te véél volk naar komt.

Proper georganiseerd, degelijke stands, veel ruimte voor de kinderen om te spelen, allemaal wijs — zolang er niet te veel volk is. (Oh, en zolang mijn rug niet besluit lastig te doen, maar hey.)

Gelukkig was er niet écht te veel volk, bij de meeste dingene. Alleen naar het einde van de namiddag werd het wat lastiger, en de rij bij de springkastelen was veel te lang. Maar voor de rest hebben ze zo ongeveer vanalles gedaan. Leutige dingen gezien, ook. Smartmax, bijvoorbeeld: magnetisch speelgoed waar bijvoorbeeld reuzenhoge torens en kastelen gemaakt kunnen worden.

Smartmax

En Zelie heeft met die Kinect van Microsoft gespeeld.

Zelie op Kinect

En Louis met een Mindflex, zo’n spel dat hij met zijn hersenen moest besturen:

Concentratie!

…maar vooral: ze hebben veel getekend, en uiteindelijk nog bijna het meeste plezier gehad op een stand van de Speelotheken van de Vlaamse Gemeenschapscommissie, waar er allemaal volksspelletjes waren.

Nee, fijne beurs.

Anna tekent

Gitaar!

Spinning

Hypercommercieel en alles, zeer zeker dat. Maar we zijn er zonder kosten buitengeraakt: alleen een doos stiften met fruitsmaak gekocht, en dan nog alleen omdat ik die wou hebben. Volgende week doen we cultuur, beloofd. Als we eraan denken.

Et pour les flamoutch la même chose

maandag 8 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Oh, eigenlijk, nu ik eraan denk: wat ik wel fantastisch vond op die Playtown, is dat het een beurs was met zowel Franstalige als Nederlandstalige mensen die allemaal hun best deden. Soms duidelijk Franstalig (de man aan de spinning), soms overduidelijk Nederlandstalig (de meneer van de C&A modeshow), maar ze deden hun best om hun ding in de twee alen te doen.

Wat dan wel eens verwarring gaf als pakweg Zelie bij “français?” antwoordde “oui”, en dan bij “néerlandais?” ook “oui” zei.

Wat ben ik trouwens blij dat ik daar ook van af ben, van die situaties waar er voortdurend krampachtig Nederlands bleef gesproken worden.

Dat ze eens een voorbeeld nemen aan Gent verdorie. Wij worden hier langzaamaan overspoeld door West-Vlamingen, en ziet ge ons daar een probleem van maken? Da’s demografie en geschiedenis hé. Nemen ze het boeltje hier over, dan nemen ze het boeltje hier maar over. ‘t Zal misschien een schok zijn, de eerste burgemeester van West-Vlaamse afkomst, maar als er tegenwoordig al schepenen zijn van Turkse afkomst, kan het niet ver verwijderd zijn.

Conan ftw

maandag 8 november 2010 in Televisie. Permanente link | 3 reacties

Yep. Yep indeedy.

Het plan, deel 1 (in progress)

dinsdag 9 november 2010 in Verbouwingen. Permanente link | 12 reacties

Ik had een plan van wat ik zou aanvangen met die anderhalf à twee extra uren die ik ‘s avonds had, en hey kijk: deze week ben ik eraan begonnen.

De zaken gestructureerd aanpakken, da’s de enige manier dat ik het kan. Als ik geen lijsten aanleg en geen leidraad heb, ben ik verloren. Dus vandaar: elke dag een half uur à drie kwartier opkuisen, ‘s avonds. Hoek na hoek van kamer na kamer. Dingen op stapels leggen, de stapels verleggen naar de plaats waar ze thuishoren, en dan de stapels klasseren.

Stapels met papier dat weg te smijten is, komen in de papierbak. Dozen van dingen die ik niet meer ga inpakken — harddisks en ander computermateriaal, dat soort zaken — die worden onherroepelijk opgeplooid en weggegooid. Dozen die nog nuttig kunnen zijn — schoendozen met goede deksels, dat soort zaken — die worden meteen gebruikt of opzij gezet.

Stapels met papier dat te houden is, worden bij elkaar gelegd in de keuken, om later te sorteren: administratie bij administratie in mappen, souvenirs die niet wegmogen — brief aan Sinterklaas van Louis toen hij nét kon schrijven bijvoorbeeld, geboortekaartjes, dat soort zaken — in schoendozen, foto’s bij foto’s, et cætera.

Stapels met speelgoed naar de kinderkamers. Stapels met computer- en andere draden in plastiekzakken naar het achterhuis. Stapels met boeken en DVD’s en games en CD’s van mij ook naar het achterhuis.

Stapels met kleren, met fotogerief, met tekeningen van de kinderen, met boeken van de kinderen, met plastiekzakken, met badges en dergelijke, met schrijfgerief, met vanalles en nog wat.

Wat kapot is en niet meer te repareren en niet meer gebruikt, vliegt de vuilbak in. Zelfs dingen die al jaren rondslingeren wegens “een mens weet maar nooit” — dingen zoals een transfo van een scanner die al tien jaar dood is, bijvoorbeeld. Of die scanner zelf. En zijn identieke tweelingbroer die al acht jaar dood is.

Het is nuttig werk, en het geeft voldoening als het dan eindelijk, soms na maanden, ligt zoals het zou moeten liggen. Er zijn maar een paar vervelende aspecten aan. Om te beginnen dat ik allergisch blijk te zijn aan het soort stof dat blijft liggen op dingen die al heel lang niet meer verzet of afgestoft zijn en dat ik dus een hele avond loop te snotteren. Daarnaast dat ik na een half uur of drie kwartier door mijn rug zit. En ook wel dat ik er ongetwijfeld maanden mee bezig zal zijn.

Eerst de living: de hoek waar de bibliotheek komt (done!), daarna de schouw, daarna de hoek waar de televisie staat, daarna de hoek aan de venster, daarna de kast, daarna de hoek achter mijn trekzetel, daarna onder de trap. Daarna de slaapkamer. Daarna de badkamer. Daarna de keuken. De gang. Het bureau. En dan het achterhuis.

En tegen dan hebben we misschien wel al iemand gevonden om het huis hier verder qua werken in orde te krijgen.

links for 2010-11-09

woensdag 10 november 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Ongelooflijk

woensdag 10 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Kijk, een filmpje over wat er binnenin een cel in uw lichaam gebeurt:

Die dingen die op die kabels rondlopen en andere dingen van de ene kant van een cel naar de andere kant slepen? Wel, die zijn blijkbaar gefilmd:

eRHH4.gif

De wereld, ‘t zijn soms ongelooflijke dingen.

Amazon.com en co.uk, cadeaubons en een folieken

woensdag 10 november 2010 in Food and Drink. Permanente link | 5 reacties

Mhuhuhuhu. Ik had helemaal onverwacht een cadeaucheque gekregen voor Amazon. Cadeau! Geld uitgeven maar dan gratis! Hoera hoezee!

Dilemma’s: dure boeken kopen? Standbeelden? Messen? Etenswaren? Machines? Speelgoed?

Ik had een hele lijst aangelegd van allerlei, toegevoegd, geschrapt, weer toegevoegd, aangepast, mezelf gezegd dat ik wel iéts mocht bijleggen als ik toch een cadeaudink had, er dus dan maar wat bijgedaan, dan mezelf gezegd dat het niet opgaat om dubbel zoveel bij te betalen als die cadeaubon en er dan maar weer alles uitgevogeld en naar iets redelijkers gezocht, en dan uiteindelijk naar de checkout met mijn virtuele cadeaubon in mijn klamme handjes.

O ramp! Een cadeaubon van Amazon.com is niet bruikbaar op Amazon.co.uk!

Aargh! En al wat ik wou kopen, kon niet verscheept worden vanuit de VS! Ze gingen van “We are not able to ship this item to your default shipping address” — bijna alles wat electronisch is of voedsel of gelijkaardige, awoert. En al wat wél verscheept kon worden vanuit de VS, was veel goedkoper in Europa wegens geen transportkosten! Kindle-dingen dan maar? Nope: als Europeaan kan ik in de VS enkel die dingen kopen die ik in Europa ook kan kopen, awoert!

Ik was gisterenavond laat geëindigd met een groot beeld van Dagon zoals gezien door H.P. Lovecraft:

411pgWSUY-L.jpg

…maar toen bleek het onmogelijk voor een redelijke prijs binnen een redelijke termijn te verschepen, en bedacht ik dat ik nu al geen plaats had om al mijn andere postuurkes te zetten. En dan werd het een hele boodschappenlijst vol comics. En dan was dat ook al zo duur om te verschepen.

Ik zat er al wat mee in, maar hey: het interweb is er om oplossingen te vinden. Gisterenavond op zoek gegaan naar iemand die voor hetzelfde bedrag iets zou willen kopen en die er niet mee inzit dat het in de VS is, en die in ruil daarvoor een aankoop wil doen bij co.uk, veel vijven en zessen, maar vanochtend vroeg was de deal rond.

Ik koop een volle boodschappenmand in de VS met boeken en software, mijn partner koopt mijn ding in het Verenigde Koningkrijk. Gelijk oversteken, duidelijke afspraken met mensen die ge vertrouwt, en hopla, één dezer dagen staat deze jongen voor mijn deur:

Cuisinart

Yup. Yupyup.

(Maar toch wel vies dat het met een omweg moet, ze zouden toch wel mogen afspreken tussen al die sites van Amazon, vind ik.)

links for 2010-11-10

donderdag 11 november 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • It really doesn't seem to matter how much thought I put into it.  Some designs have been honed by days of thinking, some by months, some by minutes.   Some designs are peer reviewed by programmers, by producers, by other designers.  Some are not.  And in every situation, the initial prototype is unplayable.

Leve de winter

vrijdag 12 november 2010 in Kinderen. Permanente link | 4 reacties

Het is winter, of bijna winter, of in ieder geval: het voelt zo aan.

Hoera! Koud buiten, warm binnen, donker buiten, gezellig binnen. Vandaag alleen thuis met de kinderen: uitgeslapen, wat naar televisie gekeken, boodschappen gedaan, eten gemaakt.

Boterhammen met soep, en eierpannenkoeken: drakeneieren voor Louis (ei met blauwe voedsekleurstof) en Barbie-eieren voor Anna (met rode kleurstof).

En dan naar het Huis van Alijn op zoektocht, en al zingend terug naar huis, en dan geschilderd, en dan op de computer gaan zitten.

Kapot maar content!

Zoektocht

Lijkenvervoer

Aan een civielen prys

Anna en Jan luisteren naar dialecten

Keromar!

Op straat, aan het zingen

Dat zingen was trouwens enorm grappig: luid en nog luider, en iedereen op straat aan het kijken terwijl we uit volle borst zongen van TOPPIE TOPPIE, dat de SATISFACTIERADIUS ons HAPPY IN HET KOPPIE maakte, en dat BEGRAFENISONDERNEMER, ‘T IS EEN JOB MAAR OOK EEN HOBBY.

Schrijnwerkers, deel III

zaterdag 13 november 2010 in Verbouwingen. Permanente link | Geen reacties

Wat voorafging: ik vond geen schrijnwerker. Ik vatte een plan aan en schreef mensen. Ik kreeg al bij al redelijk snel antwoord.

Deze week is er niet veel meer gebeurd op het antwoord-krijgen-vlak: ik denk dat al wie zou antwoorden, geantwoord heeft. Maar hey, een mens weet nooit.

Afstappingen

  • Stijn Van Maele van Artenova (Oostakker) en zijn binnenhuisarchitect zijn maandag langsgekomen. Zij doen meubels, maar wat wel interessant is, is dat ze eigenlijk ook, gelijk, alles doen. Van tuin (moet nog gedaan worden) tot dak (riskeert gedaan te moeten worden) tot binnenhuisontwerp (kunnen we altijd gebruiken). Het meesterplan, voor zover ik het goed begrepen heb: ze maken eerst een voorstel voor een plan, waarvoor ze dan nog eens langs zouden moeten komen om alles gedetailleerd op te meten. En dan maken ze een plan en een voorstel voor de uitwerking. Een voorstel dat, groot of klein zal zijn afhankelijk van wat we willen: enkel de boekenkasten, of meteen al een voorstel om een plan te maken voor al de rest. Zij kunnen in ieder geval ook de trappen en de afwerkingen doen.
  • Stéphanie van BHI Roesbeke (Waarschoot) kwam dinsdagavond. Zij doen enkel de meubels, en verwachten dan ook dat alles afgewerkt is zoals het moet: waar wij in de living nog een halve oorlogszone hebben rond de trap, met een muur die moet bezet worden en een trap die door de muur steekt en een technische koker die eigenlijk nog allemaal techniek is en geen koken, willen zij dat alles gerees is om een kast te zetten. De maten zijn exact genomen, ze maken een voorstelontwerp op basis van wat we al hadden, en we krijgen er meteen een prijsvoorstel bij. Tegen ergens binnen drie weken, want het is–zoals overal, vermoed ik—heel erg druk.
    De uitvoering zou pas kunnen gebeuren ergens vanaf maart-april, meen ik me te herinneren, maar hey, als het goed is, zijn we helemaal bereid te wachten.

Afspraken

  • Bavo Lamoen  komt dinsdag 16/11.

Bijna-afspraken

  • Maarten van Cesar Cant Interieur (Heide-Kalmthout) zou liever hebben dat we tot bij hen komen in Kalmthout, met een plan. We moeten nog een gaatje vinden en inplannen, maar ‘t zal niet gemakkelijk zijn. Misschien volgende zaterdag.
  • Carl Bouckaert van In2Design (Meise) heb ik nog niet aan de lijn gehad, en dat is helemaal mijn schuld.
  • Marc Cooreman heeft gemaild, en we spreken per mail af wanneer het past – dat zal waarschijnlijk ergens volgende week zijn ‘s avonds.

Nog geen nieuws na 2 weken

Ik heb er eigenlijk al goede hoop op, eigenlijk.

Een kwestie van organisatie

zondag 14 november 2010 in Food and Drink. Permanente link | 2 reacties

Oe dat is verwarrend als het is gelijk vanmorgen, dat ik denk dat ik ga kunnen uitslapen en dat blijkt dat ik naar Anna moet.

Anna begint er zaterdag het vroegst aan: ballet van 9u15 tot 10u, en dan turnen van 10u30 tot 11u30 — ik was er om dat half uur te overbruggen (niet dat het nodig is, ze speelt toch heel de tijd met andere kindjes die daar rondlopen, maar kom). En dan gaan ze zwemmen om 12u, en dan gaat Louis animatiefilmen van 13u30 tot 16u. Normaal is er voetbal voor Jan ofwel in de voormiddag ofwel in de namiddag, en scouts voor Zelie in de namiddag, maar vandaag had de tegenpartijd forfait gegeven in het voetbal, en was Zelie de hele dag op pad met de scouts in de stad, ook al zoiets niet standaard.

Lijsten en planningen, daar kan een mens zich aan optrekken.

Van die weekmenu’s, die hebben we eigenlijk al een hele tijd: de kinderen eten ‘s middags boterhammen, en ‘s avonds maken we normaal gezien wat er ‘s middags op school te eten is. Gemakkelijk, zo moeten we niet nadenken.

Enfin, ik zeg “we”, ik bedoel “Sandra”, want ik was niet echt op tijd thuis om eten te maken, natuurlijk.

Maar hey: nu ben ik wél op tijd thuis om eten te maken, dus het lijkt me maar normaal dat ik dat dan ook doe. Ik kijk er eigenlijk wel naar uit, eigenlijk, om door de week eten te maken. Recepten ontdekken, en zo. Maandag-woensdag-vrijdag, dat lijkt mij wel iets.

Eens kijken… dat zou dan willen het volgende zeggen:

  • Maandag: gestoofd varkenslapje, appelmoes, aardappelen
  • Woensdag: biefstuk, aardappelgratin, boontjes
  • Vrijdag: Gents gebraad, archiducsaus, frieten

Variaties zijn ook mogelijk, natuurlijk. Dat varkenslapje bijvoorbeeld, daar zou ik wel eens gegrilde kasslerrib van willen maken. Die gratin, die zou wel eens dauphinois mogen zijn. En dat Gents gebraad: geen idee wat het is, maar ik beeld me dan iets in met mosterd, of misschien wel iets opgerold van gandahesp en ander vlees–ideaal om op ontdekkingstocht te gaan.

Het staat op tinternet, dus ik kan er niet meer onderuit, ha!

Spaarzwijn

zondag 14 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Oh hoe schattig! Een écht spaarvarken, gemaakt van een écht dood varken:

product-pigletbank.jpg

Wees gerust, die beesten worden niet doodgemaakt om opgezet te worden: ze sterven een natuurlijke dood, zegt de productpagina.

Toppie!

maandag 15 november 2010 in Music. Permanente link | 7 reacties

Ja, ik kreeg het niet uit mijn hoofd, dit liedje. Voor alle ouders die kinderen hebben en de soms eens in de auto moeten zitten: spoed u naar de dichtstbijzijnde muziekwinkel en koop u het volledige werk voor kinderen van Het Geluidshuis. Het zal u niet spijten.

(het verhaal hier: de vader van het hoofdpersonage is gestorven en zal begraven worden; de begrafenisondernemer blijkt een ex-bakker-patissier te zijn)

Tous en cœur!

Zo jong

dinsdag 16 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Ik was vandaag in de VUB om zo’n dinges, masterclass, te doen. Laatstejaarsstudenten, het vak Strategic Communication and Marketing: Advanced Theoretical Debates.

Behalve dat het Brussel was, en dat ik weer uren op weg van en naar was, Etterbeek begot, vind ik dat nog wel leutig om doen. Het zijn van die dingen waar ik een hele dag over zou kunnen praten, en als dat voor een auditorium vol studenten is, kan dat fijn zijn, met discussie en over en weer en dingen.

Die was er deze keer jammer genoeg niet, tijd voor debat, maar hey. Volgende keer beter.

Een oude zak trouwens, dat ben ik. Die studenten zitten in hun laatste jaar, ze moeten allemaal in de twintig zijn, maar ik had de indruk dat het allemaal scholieren waren. Zeer, zeer jonge scholieren.

De 24 uur van…

woensdag 17 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Die keer dat ik op het interwebs iets had besteld, en dat dat dan met zo’n 24 uur-dienst zou opgestuurd worden. Enfin ja, ik veronderstél dat het een 24 uur-ding is: als ik Taxistop 24h lees, dan ga ik ervan uit dat het mensen zijn die binnen de 24 uur leveren, of toch hun best doen om dat te doen.

En ze hebben een website waar ik een tracking number kan ingeven, zoals dat ook in de privésector is, dat ik mijn pakje kan volgen!

Gekocht de 10de ergens na middernacht, en wohow maat: al meteen een mail van Amazon dat mijn ding verstuurd is. Tegen 18u42 was mijn bestelling al in Charleroi!

En Daar bleef ze dan, zonder te bewegen. Okay, de 11de is een vakantiedag blijkbaar. Maar de 12de niet, en daar bewoog er niets. De zaterdag wordt er blijkbaar niet gewerkt, en de zondag natuurlijk niet. Maandag de 15de: geen beweging. Of wacht, toch wel: om 17u zegt de website “Het gewicht van uw pakket is gecontroleerd”. O RLY? Dat kon niet gebeuren in de loop van de vorige vrijdag of zo?

De 16de was ik ‘s morgens thuis, en kijk eens wat de website me zegt om 5u40 ‘s morgens (ja, ik was nog wakker)? “Pakket onderweg voor uitreiking”. Woohoo!

Ik heb, moet het gezegd worden, niemand gezien. En om 11u de 16de staat er “Pakket wordt opnieuw aangeboden”. O RLY? Voor een “opnieuw aanbieden” zou ik minstens een eerste keer aanbieden verwachten, nee? Of een briefje in mijn brievenbus?

Bon goed, ik zie vandaag geen beweging meer staan op de website — geen tweede “onderweg voor uitreiking” bijvoorbeeld, dus ik bel naar De Post, sorry, biepoowst. Ik krijg een bijzonder sympathieke meneer aan de lijn, die me om het tracking number vraagt en 25 cijfers later weet te bevestigen dat, euh ja, het pakket een tweede keer aangeboden wordt.

Of dat naar een ander adres kan? Nee sorry meneer, pakketten, dat moet altijd op hetzelfde adres komen. Ben ik vandaag soms thuis? Neen, dat ben ik niet. Ik vraag of ik dan niet best naar het postkantoor zou gaan om het ding af te gaan halen — ja, inderdaad, weet de man aan de telefoon, eigenlijk best wel.

Want, en houd u eens goed vast, want: ze leveren die pakjes niet hoor meneer, ge moet daar eigenlijk altijd om gaan. Mhu? Heb ik die mens helemaal verkeerd begrepen? Dat een pakjesdienst de pakjes niet levert? Blijkbaar wel, dus.

Morgen stuur ik Sandra erom. Met mijn identiteitskaart en een geschreven en getekende volmacht, een mens weet nooit. Het ding zal dan meer dan een week in het bezit van de 24-uur-dink geweest zijn.

Een slechter mens dan mij zou schamper zeggen dat ze er gelijk helemaal klaar voor zijn, voor die liberalisering.

Salesman Peter

woensdag 17 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Leutig!

24 uur later: Taxipost 24h sucks, serieus

donderdag 18 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Oh, het is nog niet gedaan met de miserie.

Ik werk overdag, ze weigeren het afleveradres te veranderen naar mijn werk, maar het maakt toch niet zoveel uit: een pak van 15 kilo, daar beginnen ze zelfs niet aan om het met de postbode mee te geven. En dus, zoals de meneer aan de telefonische helpdesk van biepoowst zei gisteren: dat ik er maar best in het postkantoor omging. En ja, zei hij, het ligt op dit moment op het Stapelplein, zeer zeker meneer.

Okay dan maar: Sandra was deze namiddag thuis, ik schrijf ze een volmacht, ik geef ze mijn identiteitskaart mee en de codes van de pakjes mee.

Ik was er niet bij in het postkantoor natuurlijk, maar het is blijkbaar in de soep gelopen. De pakjes liggen er allebei, zeer zeker, maar ze liggen klaar voor een tweede aanbieding, en dus kunnen ze niet meegenomen worden want ze liggen klaar om een tweede keer aangeboden te worden. Ah, da’s logisch. Als ze klaar liggen daar in die ruimte rechts van de loketten, dan kunnen ze niet aan de klant gegeven als die klant er zelf om komt, dat spreekt voor zich.

En wanneer zal die tweede aanbieding dan wel zijn? Ah, wel… van zodra er staat dat het klaar is voor tweede aanbieding, dan wordt het een tweede keer aangeboden hé.

Okay, maar er is helemaal geen eerste aanbieding geweest. En de meneer van de helpdesk heeft gezegd dat ze zo’n zwaar pak hoedanook toch nooit echt letterlijk aanbieden, geen eerste keer, laat staan een tweede keer. En, én, het staat al twee dagen op “tweede aanbieding”.

Ik vermoed dat de ambtenaar van dienst achter het loket een variante op “Ah ja mevrouw, dat is een probleem hé” zal gedaan hebben. Of een variante op “ha ja mevrouw, dikke pech hé”. Of iets in de zin van “kust mijn kloten, madam, we hebben nog meer dan 40 dagen voordat we geliberaliseerd worden, ‘t is nu niet het moment om lastig te doen”.

Enfin, hoe zat dat dan met die tweede aanbieding? Of die eerste? Ja, het zal misschien iets met die staking te maken hebben, dat ze dat pakje niet geleverd hebben. Is het eigenlijk wel normaal dat dat pakje al meer dan twee dagen zogezegd op tweede aanbieding staat? Tja, nu hebben ze een hele stapel met pakjes natuurlijk, met al die achterstallen. We kunnen u echt niet zeggen wanneer dat ongeveer zal zijn hoor, die tweede aanbieding.

Zucht.

links for 2010-11-18

vrijdag 19 november 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Taxipost 24h: postscriptum

vrijdag 19 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | 22 reacties

Screen shot 2010-11-19 at 08.45.34.png

- …en nu zie ik al drie dagen na elkaar dat het pakket op “wordt opnieuw aangeboden” staat. En mijn ander pakket idemdito.

- Ja meneer, de postbode zal dan langskomen en het pakje opnieuw aanbieden.

- Hebt u enig idee wanneer dat zal zijn?

- Nee meneer, dat kunnen wij niet zeggen.

- Okay, kan ik dan niet meteen het pakje komen afhalen? Ik ben de 16de speciaal thuisgebleven omdat ik het pakje verwachtte — zal het dan vandaag toekomen volgens u?

- Nee meneer dat denk ik niet, ze hebben veel achterstand met die staking. Dat is ‘s morgens dat ze langskomen, dus het zou er al op gestaan hebben.

- Zal dat zaterdag zijn, denkt u?

- Oh nee meneer. Ze werken in Gent tegenwoordig strikt hun uren, geen minuut vroeger of later, met al die overlast hé meneer.

- Zal het dan misschien in de loop van volgende week zijn?

- Ja meneer, dat kan ik u niet zeggen. Ze hebben echt wel veel achterstand hoor meneer, met die staking.

- Moet ik dan volgende week elke voormiddag thuisblijven en hopen dat ze langs zullen komen?

- Oh, maar het kan ook in de namiddag zijn hoor meneer.

- Het is een pakket van 15 kilo, zal de postbode dat dan wel meenemen op zijn fiets?

- Nee meneer, dan gaat hij met een wagentje komen. Maar ze hebben veel achterstand met de staking. Ze zullen dan een briefje in uw bus steken, dan kan u erom gaan bij de Post.

- Kan ik dan iedereen werk besparen, dat ik gewoon zeg welke twee pakketten ik zal komen afhalen? Dan moeten die niet verstuurd worden, maak ik het werk gemakkelijker voor de postbode, heeft die twee pakketten minder te doen, twee briefjes minder te schrijven, en kan ik er vandaag al om gaan?

- Nee meneer, dat kan niet. De pakketjes moeten een tweede keer aangeboden worden. Ze hebben teveel pakjes liggen om er daar één of twee uit te halen.

- Okay, kunnen die dan op een ander adres aangeboden worden? Ik ga toch niet elke dag thuis blijven zitten?

- Nee meneer, pakketjes moeten afgeleverd worden op het adres waarop ze afgeleverd moeten worden.

- Ik heb geen zin om me kwaad te maken op u, mevrouw, maar heeft het zin om ook maar iéts te proberen doen?

- Nee meneer, ze hebben echt wel veel achterstallig werk met die staking. En ze werken echt hun uren nu.

- …en dus gaan ze nu in stiptheidsactie omdat ze teveel werk hebben, waardoor ze nog meer achterstallig werk krijgen en ze misschien binnenkort nog eens in staking gaan omdat ze te veel werk hebben wegens de vorige staking en de stiptheidsactie?

- Ja meneer. Ik kan altijd een dossier openen voor u.

- Zal dat iets uithalen?

- Nee meneer, ik vrees ervoor.

Een fijne dag

zaterdag 20 november 2010 in Kinderen, Werk. Permanente link | Eén reactie

Vandaag: toegekomen op het werk ergens rond tien na acht: Sandra was met de kinderen verder naar school gefietst, ik heb ze om vijf na acht aan de hoek van de straat van de school achtergelaten en meteen naar het werk gereden, wegens alsdat ik met een kapotte achterband zat en ik dus geen meter teveel wou rijden.

Bughunting gedaan en tiketten aangemaakt in Trac tot ergens vóór tien uur. Met een intermezzo om de klantendienst van biepoowst te bellen, en een intermezzo om af te spreken met Olivier voor een workshop volgende week.

En dan met Stefan en Emmanuel tesamen Enchanté Tekenacademie gedaan, ‘t is te zeggen, op het whiteboard van die low fidelity wireframes gemaakt voor een sign-up-en-beheersinterface-ding.

En dan met Tim en Ben de lijst van issues in Trac af beginnen lopen.

En dan had Andrew stoverij (lekkere stoverij) gemaakt wegens zijn verjaardag, en waren er frieten, en hebben we allemaal tesamen gegeten tot er zeven grote pakken frieten en drie kilo stoverij op waren. Mmm.

En dan siësta! Euh nee, en dan verder Trac afwerken met Tim en Ben.

En dan was het drie uur en ben ik Zelie gaan afhalen die met de bus van Dardennen terug kwam, aan de zijkant van de stadsbibliotheek aan het Zuidpark. En dan zijn we samen terug naar het werk gestapt.

En dan was het tien voor vier en hebben we verder gedaan aan Trac, terwijl Zelie in de zetel zat (gisteren zaten de drie jongste daar, en zij konden toen op de Wii spelen, maar vandaag zaten wij op de televisie) tot ze naar de balletles moest.

Verder gedaan tot halfzes of zo, en dan nog een klein beetje getekend aan wireframes in Omnigraffle.

En dan een paar rondjes Quake met al wie er nog in het bureau zat, tot Sandra om de valies van Zelie kwam en ik op de fiets naar huis gegaan ben.

Alwaar ik balletjes in de stoomoven gestoken heb, tomatensaus gemaakt heb, van die aardappelballetjes gemaakt heb, en de kinderen gevoederd heb.

En dan naar Peter Live gekeken met Zelie terwijl Jan en Anna in bed lagen en Louis beneden Trivial Pursuit speelde met een buurjongetje en Sandra aan het uitgaan was.

En dan Louis naar bed gestuurd en met Zelie naar twee (twee!) afleveringen na Glee gekeken in ons bed.

De dagen worden niet veel beter dan dit, dacht ik zo.

…en dan moest ik plots denken aan mijn vorig werk, en dan miste ik dat ook plots. Niet van Radio Deprimo missen of zo hoor, maar toch: missen.

Vernederd in eigen huis

zaterdag 20 november 2010 in Music. Permanente link | 10 reacties

Een kaakslag, niet minder dan een moedwillige kaakslag voor de relatie. En daar heeft ze zelfs geen woorden voor nodig, mijn madam.

De situatie: ik vertel haar trots dat ik, na jaren zoeken, eindelijk een welbepaalde plaat van een muziekgroep die mijn jeugd bepaald heeft, heb kunnen kopen.

Ik merk een schampere wenkbrauwopheffing in de donkerte in de zetel naast mij. Serieus, ik kan dat voelen gebeuren.

Enfin bon, ik zwengel iTunes in gang — duurt altijd een minuutje — en begin een favoriet nummer af te spelen. Ze blijft de eerste paar seconden in sceptische verwachting, maar van zodra de zang begint, barst ze in snort-schaterlachen uit.

Dat is dus niet van “tiens, ik ga daar toch nog eens een paar keer naar moeten luisteren om te bedenken wat ik er precies van vind” of van “gho, zo op het eerste gehoor is dat niet meteen a priori 100% mijn soort muziek” of van “ah, dat is eens iets dat ik niet gewoon ben” of zo — nee, dat is van “PFFFMWWBWAHAHA ZO BELACHELIJK MAAT”.

En ‘t is nochtans zo schoon. Vurria addeventare chianellette e po’ stare sotto a ‘sti piere, zingt de meneer: dat hij een schoen zou willen worden om altijd aan de voeten van zijn geliefde te zijn. En wat later Vurria addeventare cetrangolo pe’ stare a ‘sta fenesta, hij wou dat hij een plant was om altijd aan haar venster te zijn, of nog: Vurria addeventare specchio pe’ te mirare, dat hij een spiegel zou worden, om haar altijd te kunnen zien.

Geschreven door Giovanni Leonardo dell’Arpa in de zestiende eeuw, en wonderschoon gedaan door de mensen van Nuova Compagnia di Canto Popolare. NCCP, en dat ik daar uren aan een stuk naar kon luisteren, met de koptelefoon op.

En toepasselijk, ook, want het gaat over kaakslagen en vernederingen: ik wou dat ik uw schoen was, maar als ge’t zoudt weten, ge zoudt hardlopen om mij kwijt te raken; ik wou dat ik een plant op uw vensterbank was, maar als ge’t zoudt weten, ge zoudt mij laten uitdrogen; ik wou dat ik een spiegel was, maar als ge’t zoudt weten, ge zoudt mij aan een lelijk wijf geven.

Vurria addeventare chianellette e po’ stare
sotto a ‘sti piere,
ma si lu sapisse
pe’ straziarme tu currenno jsse.
Vurria addeventare cetrangolo pe’ stare
a ‘sta fenesta,
ma si lu sapisse
pe’ darme morte seccare me farrisse.
Vurria addeventare specchio pe’ te mirare
accussì bella,
ma si lu sapisse
a quacche vecchia brutta me darrisse.

Ik zal het moeten houden voor als ik alleen thuis ben met de kinderen.

links for 2010-11-20

zondag 21 november 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • If you emerge from university today with a web design degree, chances are rather slim that you’re employable as a user experience (UX) or web designer. Maybe you learned a lot of stuff; it’s just probably the wrong stuff. Congratulations, you’ve been defrauded. Hope it didn’t cost you or your parents too much.

Schrijnwerkers, deel IV

zondag 21 november 2010 in Verbouwingen. Permanente link | 4 reacties

Wat voorafging.

Deze week was het rustig. Wat dingen te doen naast het werk, dan ben ik er meestal aan voor de moeite de rest van de week. Ja, dat is omdat ik dan de nacht doorsteek in plaats van mijn werk te spreiden over een langere tijd. ‘t Is al goed, ik weet het al.

Afijn. Op het zoeken-naar-iemand-die-ons-een-bibliotheek-of-twee-zou-kunnen-maken-front.

Afstappingen

Bavo Lamoen kwam langs op 16/11 om te luisteren en meteen ook op te meten. Note to self: ik moet hem nog de maten van het achterhuis opsturen. Hij doet geen trappen en zo, maar dat moeten we dan maar elders laten doen.

Marc Cooreman kwam langs op 15/11. Hij doet wél andere dingen dan zuiver schrijnwerk, en sprak over rubberwood als materiaal. Het internet zegt mij “It has a notable tendency to warp, which can be kept under control (mostly) by applying pressure during drying” en dat maakt mij wat bang, maar aan de andere kant, het ziet er wel mooi uit. Hij stuurt binnen een week of twee ideeën en een ruwe offerte op.

Offertes en voorstellen

We hebben, zoals beloofd, een idee gekregen van Paul Watcant van Artenova (Oostakker). Het is redelijk wat geld, maar uiteindelijk zouden we er wel redelijk wat voor krijgen ook: gedetailleerde plannen en ontwerpen van ons hele eerste verdiep en achterhuis, voorstel voor de tuin/koer, voorstel met grondplan en schetsen, 3D-dinges, vergaderignen, verfijnen…

We houden het nog in beraad tot we de rest gezien hebben, maar dat ziet er interessant uit.

Nog geen nieuws na 3 weken

Mja.

Er komt schot in, en ook niet. Maar zo gaat het nu eenmaal.

The Bold and the Beautiful

zondag 21 november 2010 in Televisie. Permanente link | 3 reacties

Ik was een fan, in de tijd, zo ongeveer in de jaren 1990. Ik heb blijkbaar redelijk wat gemist de laatste jaren:

Grrrretverrrr

maandag 22 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Kent get dat, dat gevoel zo ergens tussen neus en keel, dat u ongeveer een uur of achttien voor het prijs is, zegt dat het prijs zal zijn?

Welnu, ik heb dat sinds deze morgen, en ik voel de keelontsteking / valling / watdanook met rasse schreden dichterbij komen. Ware het niet dat we een afspraak hebben vanavond om acht uur ergens, ik zou al in mijn bed liggen. En hopen dat het niet doorbreekt.

Beh.

links for 2010-11-22

dinsdag 23 november 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

  • This paper examines the state of Semantic Web (also known as Linked Data) tools and infrastructure to determine whether semantic technologies are sufficiently mature for non–expert use, and to identify some of the obstacles to global Linked Data implementation.

Het slechtst mogelijke moment

dinsdag 23 november 2010 in Geen categorie. Permanente link | 2 reacties

…dus: al máánden op voorhand beslist hebben om met Zelie naar Lady Gaga te gaan. En dan de avond ervoor ziek vallen.

Fuck.

Boeken

woensdag 24 november 2010 in Boeken. Permanente link | 8 reacties

Het is gelijk dat het weer het jaar 2002 is, met lijstjes en alles.

Have you read more than 6 of these books? The BBC believes most people will have read only 6 of the 100 books listed here.

  • Bold those books you’ve read in their entirety.
  • Italicize the ones you started but didn’t finish or read only an excerpt.

Voor meer dan tekst bold en italic zetten, heb ik vandaag geen energie. Ziek zijn suckt ezelkloten, serieus.

  1. Pride and Prejudice – Jane Austen
  2. The Lord of the Rings – JRR Tolkien
  3. Jane Eyre – Charlotte Bronte
  4. Harry Potter series – JK Rowling
  5. To Kill a Mockingbird – Harper Lee
  6. The Bible (ik vermoed dat ik hem wel zo ongeveer helemaal zal gelezen hebben, ondertussen)
  7. Wuthering Heights – Emily Bronte
  8. Nineteen Eighty Four – George Orwell
  9. His Dark Materials – Philip Pullman
  10. Great Expectations – Charles Dickens
  11. Little Women – Louisa M Alcott
  12. Tess of the D’Urbervilles – Thomas Hardy
  13. Catch 22 – Joseph Heller
  14. Complete Works of Shakespeare (‘t zal misschien niet helemaal helemaal zijn, maar ‘t zal toch niet veel schelen)
  15. Rebecca – Daphne Du Maurier
  16. The Hobbit – JRR Tolkien
  17. Birdsong – Sebastian Faulk
  18. Catcher in the Rye – JD Salinger
  19. The Time Traveler’s Wife – Audrey Niffenegger
  20. Middlemarch – George Eliot
  21. Gone With The Wind – Margaret Mitchell
  22. The Great Gatsby – F Scott Fitzgerald
  23. Bleak House – Charles Dickens
  24. War and Peace – Leo Tolstoy
  25. The Hitch Hiker’s Guide to the Galaxy – Douglas Adams
  26. Brideshead revisited – Evelyn Waugh
  27. Crime and Punishment – Fyodor Dostoyevsky
  28. Grapes of Wrath – John Steinbeck
  29. Alice in Wonderland – Lewis Carroll
  30. The Wind in the Willows – Kenneth Grahame
  31. Anna Karenina – Leo Tolstoy
  32. David Copperfield – Charles Dickens
  33. Chronicles of Narnia – CS Lewis (alleen het eerste boek gelezen)
  34. Emma – Jane Austen
  35. Persuasion – Jane Austen
  36. The Lion, The Witch and the Wardrobe – CS Lewis (ah kijk, hier is dat eerste boek dus)
  37. The Kite Runner – Khaled Hosseini
  38. Captain Corelli’s Mandolin – Louis De Bernieres
  39. Memoirs of a Geisha – Arthur Golden
  40. Winnie the Pooh – A.A. Milne
  41. Animal Farm – George Orwell
  42. The Da Vinci Code – Dan Brown
  43. One Hundred Years of Solitude – Gabriel Garcia Marquez
  44. A Prayer for Owen Meaney – John Irving
  45. The Woman in White – Wilkie Collins
  46. Anne of Green Gables – LM Montgomery
  47. Far From The Madding Crowd – Thomas Hardy
  48. The Handmaid’s Tale – Margaret Atwood
  49. Lord of the Flies – William Golding
  50. Atonement – Ian McEwan
  51. Life of Pi – Yann Martel
  52. Dune – Frank Herbert
  53. Cold Comfort Farm – Stella Gibbons
  54. Sense and Sensibility – Jane Austen
  55. A Suitable Boy – Vikram Seth
  56. The Shadow of the Wind – Carlos Ruiz Zafon
  57. A Tale Of Two Cities – Charles Dickens
  58. Brave New World – Aldous Huxley
  59. The Curious Incident of the Dog in the Night-time – Mark Haddon
  60. Love In The Time Of Cholera – Gabriel Garcia Marquez
  61. Of Mice and Men – John Steinbeck
  62. Lolita – Vladimir Nabokov
  63. The Secret History – Donna Tartt (ik geraakte er maar niet door, en dan heb ik het maar zo gelaten)
  64. The Lovely Bones – Alice Sebold
  65. Count of Monte Cristo – Alexandre Dumas
  66. On The Road – Jack Kerouac
  67. Jude the Obscure – Thomas Hardy
  68. Bridget Jones’s Diary – Helen Fielding
  69. Midnight’s Children – Salman Rushdie
  70. Moby Dick – Herman Melville
  71. Oliver Twist – Charles Dickens
  72. Dracula – Bram Stoker
  73. The Secret Garden – Frances Hodgson Burnett
  74. Notes From A Small Island – Bill Bryson
  75. Ulysses – James Joyce
  76. The Inferno – Dante (hoe, alleen het inferno?)
  77. Swallows and Amazons – Arthur Ransome
  78. Germinal – Emile Zola
  79. Vanity Fair – William Makepeace Thackeray
  80. Possession – AS Byatt
  81. A Christmas Carol – Charles Dickens
  82. Cloud Atlas – David Mitchell
  83. The Color Purple – Alice Walker
  84. The Remains of the Day – Kazuo Ishiguro
  85. Madame Bovary – Gustave Flaubert
  86. A Fine Balance – Rohinton Mistry
  87. Charlotte’s Web – E.B. White
  88. The Five People You Meet In Heaven – Mitch Albom
  89. Adventures of Sherlock Holmes – Sir Arthur Conan Doyle (allemaal, vermoed ik dus?)
  90. The Faraway Tree Collection – Enid Blyton
  91. Heart of Darkness – Joseph Conrad
  92. Le petit prince – Antoine De Saint-Exupery
  93. The Wasp Factory – Iain Banks
  94. Watership Down – Richard Adams
  95. A Confederacy of Dunces – John Kennedy Toole
  96. A Town Like Alice – Nevil Shute
  97. Les trois mousquetaires – Alexandre Dumas
  98. Hamlet – William Shakespeare
  99. Charlie and the Chocolate Factory – Roald Dahl
  100. Les Misérables – Victor Hugo

Van de honderd: 63 volledig gelezen en 10 gedeeltelijk. En de meerderheid ervan twintig jaar geleden. ‘t Is proper.

(update en ja, ik werd er ook redelijk gnnngr van dat er maar 98 boeken stonden in de meerderheid van de lijstjes die ik zie staan)

Taxipost 340+h

woensdag 24 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

- Hallo, ik bel in verband met een Taxipost-pakje. Op de website staat al een tijd dat het een tweede keer zal aangeboden worden, maar…

- OK is dat binnenlands of buitenlands dat pakje meneer?

- Euh, wel, het kwam van het buitenland en het was de bedoeling dat het naar het binnenland zou komen.

- Mag ik dan het nummertje van het pakje meneer?

- Dat is 3232…

- Oh, dan komt het toch van het binnenland, het is een lang nummertje. Zeg maar meneer…

- 3232102932 zeven keer nul …

- Ah ik zie het al meneer, dat is in Gent. Daar is een staking geweest, en ze zijn nu al die achterstallige pakjes en brieven aan het bezorgen.

- En hebt u enig idee wanneer het ongeveer zou zijn? Het laatste dat ik hoorde was dat het zéker tegen woensdag in orde zou zijn.

- Een ogenblikje meneer, ik zal eens een telefoontje doen naar Gent.

- Hallo meneer? Ze zijn met man en macht aan het werken, en het zou toch voor deze week zeker nog moeten zijn. Als u het deze week niet meer krijgt, dan zullen we misschien toch een klachtendossiertje moeten openen, akkoord?

- Euh ja, vermoed ik?

- Steeds tot uw dienst meneer! Prettige dag nog verder!

So long…

woensdag 24 november 2010 in Internet. Permanente link | 3 reacties

…and thanks for all the fish!

links for 2010-11-24

donderdag 25 november 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Chortle

donderdag 25 november 2010 in Werk. Permanente link | 6 reacties

Mijn fiets is kapot.

Enfin ja, ‘t is te zeggen: ik had hem uitgeleend aan de vrouw die hier in hetzelfde huis woont, en ik ga geen vingers wijzen of zo, maar de ochtend na de uitlening bleek de achterband kapot te zijn.

En ja, ik geef toe dat ik het gemerkt had toen ik de straat nog maar net uit was, maar we waren met z’n allen naar school aan het rijden en ik zag het niet zitten om terug naar huis te keren en dan te voet te gaan werken. En dus ben ik op een kapotte band naar het werk gereden. En terug. Waardoor een band met een gat erin ongetwijfeld een band met véél gaten erin geworden is.

Alla. Zaterdag komt en gaat en ik vergeet naar de velomaker te gaan, maandag kom ik wat ziekjes thuis, dinsdag en woensdag heb ik de buitenkant van het huis niet gezien: uiteindelijk vanavond de gewielde ploert bij de fietsenreparator binnengeduwd, ik mag er morgen vanaf 17u om gaan.

‘t Is eigenlijk magisch, dat dat zomaar kan. Ondertussen al een maand dat ik in Gent werk — al een maand — en ik kan er nog altijd niet van over: dat ik zonder problemen vroeg genoeg thuis ben om naar een winkel te gaan na het werk.

En als het dan nog was dat ik zou moeten compromissen sluiten qua het werk, maar nee. Ik was vandaag niet in de allerbeste vorm ter wereld (verschruhrikkelijk oorpijn, van dat soort oorpijn dat volgt op twee dagen van dat soort koortsachtig keelonsteking vallingachtig iets dat volgt op zo’n dag van irritantachtig gevoel in uw keel dat een slecht vallingachtige dinges aankondigt) en toch was het zó een wijze dag!

Ik heb vandaag wat pagina’s en formulieren en specificaties gedaan voor enchanté en dat ging redelijk vlot. En er is vandaag op het werk gespeeld met speelgoed en ik heb mij in stilte kreupel gelachen. Oh, en ik heb visitekaartjes en de kinderen zijn zo trots op mij omdat ik visitekaartjes heb en ik vind dat zo ontwapenend:

Photo on 2010-11-25 at 22.19 #2.jpg

Information wrangler. Ayup.

Een etentche

donderdag 25 november 2010 in Food and Drink. Permanente link | Eén reactie

Zaterdag doen we van komen eten. We zouden eventueel wel van die exotische dingen kunnen doen, met hors d’œuvre en zo (of nee, met godbetert amuses!) en met een hoofdschotel waarvan de cuisson goed moet zijn en dingen, en dan met een dessert dat we nog nooit gemaakt hebben en dat kan mislukken en zo.

Kwestie van het spannend te maken en alles.

Maar uiteindelijk: gemakkelijk is ook gemakkelijk. Lasagne, denk ik. En dan een appelcrumble of zo met een bol ijscrème. En dan een glas limoncello. En dan een glas whisky. Och, en misschien wat dingen om op te knabbelen op voorhand. Gandahesprolletjes met wasabi en scampi’s in look en zo.

En slechte muziek op de achtergrond. En sfeerverlichting.

Sounds like a plan, peisk.

links for 2010-11-25

vrijdag 26 november 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Taxipost 24h en bpost Gent, de soap

vrijdag 26 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | 12 reacties

- Dag mevrouw, ‘t is in verband met Taxipost pakje nummer 323210090…744030 en pakje nummer 323210…020947030 (ja, ondertussen ken ik de nummers van buiten)

- Ah ja meneer, die worden opnieuw aangeb… oei, dat is precies al een tijdje hé meneer?

- Inderdaad ja. Men had me vorige week woensdag gezegd dat het zeker nog die week zou zijn, en vorige zaterdag dat het zeker maandag zou zijn, en vorige maandag dat het zeker woensdag zou zijn, en woensdag dat het zeker nog deze week zou zijn…

- Een ogenblikje meneer, ik bel even naar Gent Mail.

- Hallo meneer, er is in Gent blijkbaar een staking geweest en…

- Een staking van één dag? Waar men nu al tien dagen voor aan het inhalen is? Is dat niet een beetje vreemd?

- Ja meneer, ik weet het, maar ze zijn ook onderbemand, en ze doen hun uiterste best om in te halen…

- Dat is precies wat ik eigenlijk al tien dagen horen, dat ze hun uiterste best doen. Hebben ze u daar iets van prognose kunnen geven? Eén van die pakjes is een redelijk grote doos van 15 kilo of meer, kunnen ze dat daar niet zien liggen?

- Nee meneer, ze hebben daar nog verscheidene containers vol pakjes staan die ze moeten behandelen. Ze hebben mij gezegd dat ze daar echt niet naar één pakje op zoek kunnen in gaan.

- Verscheidene containers? Dus er is eigenlijk geen enkel zicht op beterschap, begrijp ik dat goed?

- Ja meneer, ik kan u ook niet meer zeggen. Wilt u een klachtendossier openen?

- Zou dat iets uithalen, een klachtendossier?

- Tgo ja meneer, dan zou het toch sneller kunnen gaan.

- Had ik dan al vroeger een klachtendossier moeten openen?

- Ah. Ja, eigenlijk wel meneer.

(enige tijd later, ik heb mijn twee klachtendossiercodes op zak)

- En kan u nu een idee geven binnen hoeveel tijd zo’n dossier eigenlijk behandeld wordt? Wanneer kan ik daar iets van verwachten?

- Dat zou zeker vóór eind volgende week moeten zijn meneer.

SUCK ON THIS, TAXIPOST

vrijdag 26 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | 12 reacties

Eén mailtje naar Amazon waarin ik de situatie uitlegde –pakket ergens bij de Post, Post weet niet wanneer het geleverd zal gevonden worden — en dit was het resultaat:

Dear Michel

Thank you for contacting Amazon.co.uk and for bringing this to our attention.

I am sorry to hear that you did not receive your order.

In addition to a wide selection of items, one of our aims at Amazon.co.uk is to provide a convenient and efficient service; in this case, we have not met that standard. Please accept our sincere apologies.

It does appear that something may have gone awry with the delivery of your order #026…125 – the package should have reached you by now.

I have placed a new order #20…361 for the same items to be sent to the same delivery address.

We will post it to you as soon as possible at no additional charge.

Pfeh. Dát is klantenservice.

Test?

zaterdag 27 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Eén twee, drie?

Zo. Blog overgezet naar elders.

De kogel door de kerk

zaterdag 27 november 2010 in Weblog. Permanente link | 7 reacties

Jongens, jongens, jongens. ‘t Is wel een miserie met een eigen website hebben. Ik ben nog eens verhuisd van server. Van bij David van Data Matters (die dat al een jaar of vijf zes gratis en voor niets deed, en dat hij ongelooflijk bedankt is!) naar een eigen dedicated virtual spel bij Media Temple.

Mijn allereerste publieke site ooit stond in de VS op een gratis server. Nu ja, ik zeg “server”: het was 1994, het was een website waar een formulier op stond, en daar kon dan html ingestoken worden, en die html kwam dan online te zien op een uniek en permanent-achtig adres.

Dat was omdat we toen op de universtiteit nog geen websites hadden – iets later hadden we dan op eduserv wel een eigen webruimte – de allereerste website voor de Studio Skoop stond op eduserv.rug.ac.be:8000/~mvuijlst/studio, de allereerste homepagina van Arno op eduserv.rug.ac.be:8000/~mvuijlst/arno, dat soort dingen.

Van zodra het kon en ik werk had en dus een mogelijke server om echt onder eigen controle files op te zetten, heb ik zog.org gekocht – dat moet ergens in de zomer van 1995 geweest zijn, al zeggen de whois dinges anders, maar da’s omdat er shenanigans waren toen Network Solutions zéér vreemde dingen begon te doen in, euh 1997 1998 of zo? Ik herinner me in alle geval dat ik een heel gedoe met gefacte identiteitskaarten moest doen om op een bepaald moment mijn domein terug te krijgen.

En toen stond er jaren een website op www.zog.org, die regelmatig geüpdated werd, met aardige dingen over allerlei, met toen al gezever over hoe het vroeger allemaal beter was, met regelmatig statussen over de kinderen (“The image on the left is an actual animation of our actual kid actually waving at us!” bij een echografie bijvoorbeeld), met random layoutverandering om de zoveel tijd, met webcams en screenshots, afijn, een typische website, dus.

En toen had ik een weblogachtig iets bij LiveJournal en bij Blogger eind jaren 1990 en bij Salon ergens in 2002, en dat bij Salon is gelijk gebleven tot nu nog altijd.

‘t Is te zeggen, de website staat nog altijd op de servers van Salon (kijk maar), maar toen was ik Dave Winer’s software beu, en was ik het ook beu dat ik het niet onder mijn eigen domeinnaam kon doen, en ben ik verhuisd naar Typepad. En dan een tijdje later even naar Dreamhost en weer weg omdat Typepad het niet meer kon trekken (al staat de meerderheid van mijn beelden en zo wel nog bij Dreamhost).

En dan dus bij Data Matters.

En nu, na jaren, niet meer. Want David stopt met servers.

En dus op een nieuwe server. En het begint al goed, want vanmorgen lag het plat om onverklaarbare redenen. Ha!

links for 2010-11-27

zondag 28 november 2010 in Links. Permanente link | Geen reacties

Wij voorzien ook begeleidende maatregelen

zondag 28 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | 16 reacties

Het is ondertussen 2010 en ze zijn nu blijkbaar nog altijd bezig met quota voor leidinggevende vrouwen: zonet een de verbeelding tartend debat op De Zevende Dag gezien.

Eva Brems van Groen! stelt voor dat de overheid een database zou opstellen met daarin alle vrouwen die geïnteresseerd zijn om baas te worden in een bedrijf, en dat bedrijven daar dan zouden kunnen in putten als ze iemand nodig hebben om de zaken te runnen en ze zitten aan hun toegestaan maximum van mannen in leiding gevende posities.

Dat gaat al de goede richting uit, maar niet ver genoeg.

Vliegtuigen, bijvoorbeeld: de grote meerderheid van de piloten zijn mannen, en de grote meerderheid van het cabinepersoneel zijn vrouwen. Ik stel voor dat daar, misschien met een overgangsperiode van een aantal jaar en een degelijke set begeleidende maatregelen, gestreefd wordt naar en pariteit man-vrouw, met opgelegde quota?

Gnnn.

Союз нерушимый

zondag 28 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Het mooiste volkslied dat er is, vind ik, is dat van Rusland.

En kijk wat ik vandaag leer: de drie versies ervan zijn geschreven door dezelfde man, Sergey Mikhalkov (trouwens de vader van Nikita Mikhalkov, kom het tegen, da’s de man van een film die ik wel honderd keer gezien heb (als projectionist, niet als kijker)).

Eerst een versie met Lenin en Stalin, dan een cosmetisch andere versie waar Stalin uitgehaald was, en nu zowaar een versie waar de hele Sovjetunie uitgehaald is. Het was:

Союз нерушимый республик свободных
Сплотила навеки Великая Русь!
Да здравствует созданный волей народов
Единый, могучий Советский Союз!

En nu is het:

Россия — священная наша держава,
Россия — любимая наша страна.
Могучая воля, великая слава —
Твоё достоянье на все времена!

Geen verbetering, vind ik. Het refrein begint teminste op dezelfde manier:

Славься, Отечество наше свободное, Дружбы народов надёжный оплот! Партия Ленина — сила народная Нас к торжеству коммунизма ведёт!

vs.

Славься, Отечество наше свободное, Братских народов союз вековой, Предками данная мудрость народная! Славься, страна! Мы гордимся тобой!

Neh. Ik ga de oude versie blijven zingen. En kijk, er is zelfs een versie gezongen door Paul Robeson (die trouwens ook een Eddy Wally doet met het Chinese volkslied):

En dat het eens tijd wordt om een lange televisieserie te maken over het leven van Paul Robeson, eigenlijk.

Pattycake

maandag 29 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Mhuhu:

Gezien bij Heather Armstrong.

Taxipost 24h, suite et fin (ahurissante)

maandag 29 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | 8 reacties

Men had me vrijdag 26/11 aangeraden een klacht neer te leggen. Dat heb ik dan ook maar gedaan: meer dan tien dagen zitten wachten op een pakje dat me binnen de 2 dagen beloofd was, vond zelfs de dame aan de telefoonlijk wat des Guten zuviel.

En hey kijk: er kwam gevolg op mijn klacht! Een persoonlijke brief van “Uw klantenadviseur”:

bpost

…was het nu écht zo moeilijk om dat een week of zo eerder te zeggen? “Het spijt ons wat u overkomt meneer, maar we hebben een overeenkomst met Amazon: als u hen contacteert, zorgen zij ervoor dat alles in orde komt. In de praktijk komt dat er vaak op neer dat zij het pakje opnieuw sturen.”

Zucht.

(Ik had mij natuurlijk ook kunnen boos maken over de onpersoonlijke brief en zo. Of over de waanzin dat ik geen kalcht kan richten aan hen rechtstreeks, maar dat zij mij een brief (per post!) sturen om te zeggen dat ik moet gaan klagen bij Amazon en dat Amazon dan wel bij hen zal gaan klagen. Maar bon.)

Panieksporen

dinsdag 30 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | 6 reacties

Het beste van de eerste sneeuw, vind ik, zijn de panieksporen van onze kat.

Ze staat dan met haar kop door het kattenluik wantrouwig te kijken naar buiten, zo met een air van hier is iets niet pluis, de wereld maakt te weinig lawaai. Ze kan gemakkelijk een minuut of vijf staan snorhaartrillen in de algemene richting van de wereld die in de loop van de nacht helemaal verkeerd is geworden, voor ze besluit om alsnog een poot door het kattenluik te steken.

Eerst merkt ze niets van de sneeuw behalve in de verte: zo dicht bij de deur blijft het meestal droog. En dan stapt ze op lange poten naar voor: elke poot de lucht in en zo loodrecht mogelijk naar beneden, om zo weinig mogelijk met het wit spul dat over haar wereld ligt in aanraking te moeten komen. Zo van als ik doe alsof er niets aan de hand is, geraak ik misschien wel zonder problemen aan de overkant.

En dan komt ze van de stenen bedekt met sneeuw op het gras bedekt met sneeuw, en schiet ze om onverklaarbare redenen in paniek, en maakt ze rechtsomkeer, en staan er schuif- en sliersporen voor drie in de sneeuw, die documenteren hoe ze minstens twee keer op vier poten uitgegleden is om zo snel mogelijk zo droog mogelijk terug in de keuken terug te keren.

Om dan, als we naar beneden komen, te doen alsof er niets aan de hand was. Haar ene voorpoot aan het aflekken: hu wat? Sneeuw buiten? Oh, ‘t zou kunnen, ja.

Katten zijn daar goed in, doen alsof het allemaal gepland was op voorhand.

Taxipost / De Post / bpost: ik ga er niets meer over zeggen na dit, echt waar beloofd

dinsdag 30 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | 10 reacties

Misschien moet er wel in de targetingopties voor die reclame gezet worden dat ze niet op pagina’s moet gezet worden waar over klachten bij biepoowst gesproken wordt?

taxipost

Nee serieus. Wim zegt:

Heb deze week nét hetzelfde meegemaakt. Taxipostpak van ettelijke kilo’s dat op dinsdag 23/11 in Gent is toegekomen. Mijn vrouw is gisteren (maandag 29/11) de hele dag thuisgebleven en volgens de trackingapplicatie zouden ze om 12u30 zijn langsgeweest, terwijl mijn vrouw naast de deur zat te wachten!!!!!! Er was niet eens een briefje, ze liegen dus zelfs gewoon! Bij Taxipost zeggen ze: “ge moet toch eens in Gent vragen, daar moet er “iets” zijn misgelopen”. Nu weet ik dus dat klagen geen nut heeft. Had enkele jaren terug al eens en gesprek met de Postmeester in Gent 1 over het feit dat ik “gewone” brieven regelmatig een week later dan normaal ontvang. Zijn antwoord toen: “we doen ons best meneer, maar we hebben niet genoeg volk, ge moogt anders eens komen kijken…”. What the fuck??? Michel, ik heb goeie contacten, mocht je hiermee samen naar de media willen stappen!

Naar de media stappen? Ach neen. Het zijn in de overgrote meerderheid van de gevallen niet de mensen op het terrein die schuld treft, en de mensen hogerop weten echt wel dat het verkeerd loopt — ze krijgen er zéker genoeg klachten over, en met die liberalisering liggen ze er zéker wakker van.

Ik ga ervan uit dat de grote meerderheid van de mensen gewoon hun werk zo goed en zo kwaad mogelijk proberen doen, met een degelijke minderheid die er meer dan gewoon moeite in steken, en een heel kleine minderheid die het gewoon actief slecht doet..

De Post (sorry, bpost) heeft het gewoon erg moeilijk. Het is een zo groot en log bedrijf, waar er misschien nooit een echte traditie van van verantwoordelijkheid geven en nemen was, waar mensen misschien niet aangemoedigd worden om buiten hun vakjes te denken omdat het wegens erfenissen van decennia hiërarchie en slechte gewoontes toch nooit gekund heeft, dat het soms compleet de soep in draait zelfs al doet de grote meerderheid zijn/haar best.

En wat die postmeester zegt, is enorm waar: gá eens kijken. Ge zult zien dat er heel hard gewerkt wordt, vaak met de moed der wanhoop en in weerwil van de omstandigheden. Ik heb geen slecht woord voor de mensen in de loopgraven.

‘t Zijn de generaals, en (tja, sorry) soms ook de legers vetbetaalde consultants die de “tactiek du jour” eens zullen uitproberen op de gewone soldaten, maar die geen flauw idee hebben van wat ze doen.

Dat zijn dan soms van die mensen die het ook goed bedoelen hoor, maar die met theoretische marketingmodellen aan komen zetten, of met theoretische modellen van hoe een wachtrij zou moeten werken, of hoe een bureau zou moeten georganiseerd zijn, of hoe een upsell zou moeten gebeuren, maar die nooit van hun leven in een postkantoor zijn geweest, en zich niet kunnen inbeelden hoe het werk op het terrein echt is.

Wat er moet aan gedaan worden? Ik zou het niet weten. Een combinatie van grote hervormingen en (vooral) kleine stapjes, vermoed ik. Moderniseren (het postkantoor anno 2010 is onherkenbaar veranderd ten opzichte van al was het vijf jaar geleden), processen optimaliseren links en rechts, nadenken over de taak van de Post tegenwoordig en in de toekomst, alleen maar dingen beloven die kunnen waargemaakt worden en die dan ook waar maken, geen onrealistische beloften doen, altijd uitgaan van de goede wil van iedereen (tot bewijs van het tegendeel en dan kordaat durven optreden), langzaamaan vertrouwen herwinnen, iedereen zijn best proberen laten doen en op een passende manier belonen… allemaal zeer moeilijke dingen, dus.

Als het goed is, heb ik trouwens vanavond mijn bestelling van Amazon in huis, en kan ik het allemaal vergeten. Een paar grappige telefoons, een verbijsterende brief, meer dan twee weken vertraging, maar: geen been gebroken. Een accident de parcours, waar niemand persoonlijk schuld aan treft, dat zelfs in de best georganiseerde organisatie had kunnen gebeuren.

Iedereen die ik sprak bij bpost was correct en deed zijn of haar werk naar beste oordeel en vermogen. En dus, om op de vraag van die meneer van de brief van gisteren zijn te antwoorden: neen, mijn vertrouwen in bpost is niet geschaad.

AMA

dinsdag 30 november 2010 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Zo ongelooflijk wijs — Stephen Colbert doet zijn langverwachte AMA op Reddit.

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338