Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Month: mei 2011 (page 1 of 5)

Fris!

Zeg

Dat frisse gevoel… Stel je voor dat je dat tijdens je regels ook kan bewaren…

Want dat klinkt beter dan

Stel je voor dat je je tijdens je regels niét muf zou voelen.

Ene meneer Vettel, blijkbaar een autocoureur, staat met een GSM in zijn handen te meesmuilen terwijl andere mensen “actief” doen:

Velkom to my vorld. De vorld ov Ret Bool.

Genant.

Zelie vraagt nu al een paar dagen na elkaar welke TV-reclame ik nu eigenlijk niét slecht vind. Ik heb er nog geen gevonden, eigenlijk.

Pfeh

’t Schijnt is dit een test om te zien of iemand kan programmeren of niet:

Write a program that prints the numbers from 1 to 100. But for multiples of three print “Fizz” instead of the number and for the multiples of five print “Buzz”. For numbers which are multiples of both three and five print “FizzBuzz”.

Serieus, gasten.

for(x=1;x<=100;x++) {
    t='';
    if(!(x%3))t+='Fizz';if(!(x%5))t+='Buzz';
    document.write((t.length?t:x)+' ');
}

Dat doet proper

1 2 Fizz 4 Buzz Fizz 7 8 Fizz Buzz 11 Fizz 13 14 FizzBuzz 16 17 Fizz 19 Buzz Fizz 22 23 Fizz Buzz 26 Fizz 28 29 FizzBuzz 31 32 Fizz 34 Buzz Fizz 37 38 Fizz Buzz 41 Fizz 43 44 FizzBuzz 46 47 Fizz 49 Buzz Fizz 52 53 Fizz Buzz 56 Fizz 58 59 FizzBuzz 61 62 Fizz 64 Buzz Fizz 67 68 Fizz Buzz 71 Fizz 73 74 FizzBuzz 76 77 Fizz 79 Buzz Fizz 82 83 Fizz Buzz 86 Fizz 88 89 FizzBuzz 91 92 Fizz 94 Buzz Fizz 97 98 Fizz Buzz

Ik dacht dat het een strikvraag was.

Kablooie

Wahey, wijs, kinderen die elkaar verrot schieten! Gelukkig dat dat alleen in videocliepsen gebeurt!

Ik zou daar parlementaire vragen over laten stellen, ik, moest ik in Frankrijk wonen. :) [via]

Een kwestie van smaak

Serieus, Bart Staes? Serieus? Een bende van 250 luddieten vernietigt een wetenschappelijk experiment, en dit is alles wat de kerel erover te zeggen heeft?

Europarlementslid Bart Staes (Groen!) vindt het een goede zaak dat het debat weer wordt opengebroken. ‘Of men voor dit soort acties is, is een kwestie van smaak. Maar burgers hebben het recht om zich op vreedzame wijze te verzetten als een monopolistische industrie als de biotechindustrie bepaalde technologie aan de samenleving wil opdringen. Deze actie is een vorm van democratische strijd.’

Ik zal dat hard onthouden, dat dat allemaal zomaar gepermitteerd is. De volgende keer dat de brave jongens en meisjes van Groen! iets organiseren kom ik het ook kapotstampen, bij wijze van democratische strijd.

Ik begin al meteen met het voorstel van mevrouw Pyrins: bakfietsen moeten op de rijbaan, blijkbaar. Ze zijn er gelijk achter gekomen wat bakfietsen zijn — met de woorden van Fokke van der Meulen: “de hippie versies van een 4X4: te groot. te lelijk. hoort niet thuis in de stad. hoort thuis op het platte land”.

Ik ben daar helemaal tegen bakfietsen op de openbare weg. Op democratische wijze natuurlijk. Ik denk dat ik wat bakfietsbanden ga kapotsnijden, helemaal vreedzaam en zo.

Volhouden Bart!

Ik was vandaag in de buurt van iemand die het helemaal zag zitten. Hij wist voor elk probleem een oplossing.

Doping in de het wielrennen? Nonsens! De ex-ploegmaats van Lance Armstrong, dát zijn de boeven, schurken, afvallige verraders, het laagste soort mens op aarde: zwijg gewoon over die doping van Armstrong, ze hebben het altijd al gedaan, “zelfs die zogenaamde God van jullie, die Eddy Merckx”.

Ik kon een “euh ja, en wat wil dat nu eigenlijk zeggen, wat u daar zegt?” niet tegenhouden.

Een beetje later ging het over Griekenland, en ook daar: hevige emoties, duidelijke opinies, eenvoudige oplossingen. De man had gehoord dat ze daar allemaal twee of drie jobs hebben: hoe komen ze erbij? Eén job en daar moeten ze het mee doen! Is er corruptie? afschaffen! Gewoon mee ophouden, zo simpel is het! Het schijnt gaan ze er ook op pensioen op hun 53 of zo? Waanzin! Laat ze gewoon allemaal werken tot hun 65 of langer!

Urgh. Ik heb zelfs niet de moeite gedaan om te doen alsof ik er mij in zou beginnen opwinden. De meeste probelemen hebben geen eenvoudige oplossing.

Retro

“Zo een retro-foto,” zei Zelie.

Parking

Den buiten

Ik ben eigenlijk niet zo’n moeilijke mens: ik zou om het even waar kunnen wonen. Er zijn van die stadsmensen, die verpieteren in de eenzaamheid van het platteland, die niet zonder de cultuur en zo zouden kunnen. En er zijn ook van die buitenmensen, die in de stad zouden versmachten wegens al dat grijs en caustrofobie.

Mij maakt het eigenlijk allemaal niet zo uit. Ik woon graag in de stad, ’t is een gemak om rap op mijn werk te zijn, maar ik zou voor hetzelfde geld ergens in Hol Van Pluto Pakweg West-Vlaanderen kunnen wonen. Als ik niet zou moeten werken, dan zou ik daar dan elke dag buiten zitten en foto’s nemen van beesten.

Vandaag waren we bij mijn schoonbroer, in het verre Oisterwijk in Olland. Hij woont daar op een letterlijke steenworp van een natuurgebied, met aan de voorkant van zijn huis ene ven en aan de achterkant een rivier: de hemel op aarde om (beesten)foto’s te nemen, en dat doet hij dan ook.

Ik ben niet zo aan de grotere beesten — maar urgh! in vergelijking met een paar vierkante meter in het midden van de stad is toch wel akelig hoe enorm veel meer van allerlei kleine beesten er daar zitten.

Kever

Niet dat ik veel beesten gefotografeerd heb, want het was schrikkelijk hard aan het waaien en dan wordt het allemaal nog een tandje moeilijker, maar ik heb er wel veel gezien. Er zaten dikke vette schorpioenvliegen, en libellen en waterjuffers, en paddenjongen, en bijen en hommels en dat was dan nog alleen maar wat ik zo op het eerste gezicht zag in de haag.

Zweefliegen –vooral blinde bijen dan– zijn altijd dankbare beesten wegens redelijk loom, dus dat lukte nog met al die wind:

Eristalis sp.

Eristalis sp.

En natuurlijk bladluizen. In alle mogelijk kleuren en maten en vormen, zwart en rood en groen, en klein en groot, en vliegend en niet, en pakkerig en niet:

Dinner is served

Bladluizen

Bladluis

Bladluis

Ik heb welgeteld één steen omgedraaid, en ’t was al prijs.

Mijt

Een mijt, takkoord, maar achter die mijt! Begot van die heel erg wijdverspreide springstaarten, maar dat ik ze niet gezien had en dus geen betere foto van genomen. En dat het eerste keer is dat ik die soort zie in het echt, en dat ik verdomme nu geen scherpe foto heb van die beesten, damned!

Mijt en springstaarten

(Naast andere springstaarten en duizendpoten en pissebedden en wormen en emelten en allerlei, onder de ene steen.) (Ik zou het wel gewon kunnen worden, op den buiten.)

Links voor 28 mei 2011

"Literally Unbelievable"
Stories from The Onion as interpreted by Facebook

YouTube – Black Sabbath – War Pigs (Live in Paris 1970)
The mighty Sabbath unleashing War Pigs.

Message aux internautes

Ik heb in het achterhuis, ergens onder een stapel andere stapels (gelezen stapels, haast ik mij eraan toe te voegen, stapels gekregen en gekocht en overgeërfd van tien verschillende plaatsen, stapels liefdevol bijgehouden gerief dat andere mensen zouden wegsmijten) ergens een stapeltje oude Blake & Mortimers liggen. Gekocht op een rommelmarkt, van iemand die er niet van af geraakte omdat het oude boeken waren en Franstalig bovendien.

Ik had vannacht, out of the blue, plots zin om er nog eens in te bladeren.

Nu, twee mogelijkheden: ofwel doe ik mij een ruggeraaktheid en verhuis ik het halve achterhuis, ofwel zoek ik op het internet naar een goede ziel die zijn exemplaren ingescand heeft.

Dat eerste is weinig aanlokkelijk, vooral om drie uur ’s nachts; dat tweede is een compleet realistische mogelijkheid: alles is tegenwoordig te vinden op het internets.

Tome 03 - Le secret de l'espadon T3.jpg

Ik heb het schoon laten staan waar het stond (de scan was niet zo goed van kwaliteit, vrees ik), maar in het voorbijgaan zag ik wél deze boodschap van de scanner aan het internetpubliek:

Chers internautes,

VOUS, qui avez téléchargé ces bandes-dessinées, vous devez savoir que, obtenir et lire ces BD en version numérique sur ordinateur, n’est pas un acte illégal tant que vous possédez toutes les BD originales en format papier !!! Dans le cas où vous ne possédez pas ces BD qui vous plaisent, n’oubliez pas d’acheter les originales !

Au XXI siècle, TOUT est possible sur ordinateur : Jeux, Bureautiques, Comptes, Internet, Images, Photos, Livres, Musiques, Vidéos, TV, TNT, DVD… Aujourd’hui, les maisons de disques, artistes et gouvernements sont en retard par rapport aux progrès numériques et à l’évolution mondiale de l’informatique…

Amis artistes, je ne suis pas un pirate, je ne suis pas un voleur même si vos oeuvres sont disponibles GRATUITEMENT sur internet. En fait, je ne fais juste que passer par là, en téléchargeant et en essayant telle oeuvre mais si celle-ci me fait plaisir et mérite d’être dans ma collection, je suis prêt à acheter l’original pour faire vivre l’artiste !

A titre personnel, je reproche aux maisons de disques et aux artistes de ne pas faire un effort pour comprendre la nouvelle ère du multimédia dans laquelle nous vivons.

Voici une idée que je leur propose :

Vendre l’original en y rajoutant un CD comprenant une version numérique et compressée. De cette manière, ne pensez-vous pas faire plaisir aux gens qui utiliseront votre oeuvre sur ordinateur? N’est-ce pas plus agréable de se balader n’importe où avec une version numérique payée?

Exemple :

  • CD audio + 1 CD comprenant la version numérique en MP3 => Baladeurs MP3
  • Films DVD + 1 CD comprenant le film compressé en DivX => PC Portable
  • Livre/Roman + 1 CD comprenant la version numérique en format PDF/DOC => PC Portable
  • BD + 1 CD comprenant la version numérique en format PDF/Images => PC Portable
  • Dictionnaire/Encyclopédie + 1 CD comprenant la version numérique (existe déjà mais séparement)

Ce n’est pas en faisant la guerre aux internautes et en les sanctionnant financièrement que cela règlera le problème mais trouver des solutions avec les artistes et comprendre les internautes, c’est avancer main dans la main 😉

ESSAYER GRATUITEMENT EST LA LIBERTE A CHACUN POUR MIEUX ACHETER :-)

STC

’t Is bijna ontroerend, zoveel naïviteit.

Want vanuit een wettelijk standpunt is het natuurlijk (enfin, vermoed ik toch heel erg zwaar) nonsens, dat een aankoop van een iets in één formaat ook meteen een aankoop is in alle mogelijke formaten — al was het maar omdat pakweg een stripverhaal digitaal vele keren hoger van kwaliteit kan zijn dan gedrukt, om te zwijgen van films op DVD versus HD en digitaal.

Maar ’t is wel een idee waar ik helemaal achter zou kunnen staan.

(En merk terloops ook op hoe oud die tekst al is: er wordt zowaar nog gesproken van CD’s, ha ha.)

Loom

Oh zo schoon:

[via]

Not doing anything

Euh, what?

Het liedje zelf vind ik redelijk zuigen, de clip daarentegen: heerlijk, die ambiguïteit tussen een oude man die binnenkort dood zal zijn en die helemaal alleen is en dat het helemaal niet om te lachen is enerzijds, en anderzijds dat het Leonard Nimoy is en dat het wel redelijk grappig is. [via]

Ouaf

Er zit sleet op, op Poppy op het werk.

Het beest is al een paar jaar ouder, zo in de buurt van de leeftijd waar honden stilaan hoogbejaard beginnen te worden. Ze ziet waarschijnlijk niet zo goed meer, misschien is er wel iets mis met haar gehoor, wie weet is er iets met haar neus mis, en hoedanook los van alles: Poppy is eigenlijk al heel haar leven nie goe djuus in aar oof.

Vannamiddag was er iemand op bezoek, Pieter en ik waren ermee aan het praten, en Poppy was onkarakteristiek stil. Ze was nochtans bijna de hele week redelijk neutachtig geweest, maar in de namiddag hadden we ze bijna niet gehoord.

En dan plots GRRWAF! die mens op bezoek springt een half gat in de lucht! Poppy verschiet van haar eigen! Drama!

Wij vermoeden dat het arm beestje aan het slenteren was door het bureau, dat ze tot bij de tafel waar wij zaten gekomen was dat ze naar boven keek om gestreeld te worden, en dat ze plots met haar slechte ogen een wildvreemde zag zitten, als uit het niets gematerialiseerd in het bureau!

Den duts was waarschijnlijk half dood verschoten, och here.

Screen shot 2011-05-28 at 03.53.31.png

Links van 26 mei 2011 tot 27 mei 2011

Contenu de notre intervention sur Facebook « JournalisteWeb.be
Le Café Numérique avait invité Marina Aubert et deux Community Managers, Florence Manente et Marie Van Humbeeck, à intervenir ensemble sur le thème « Réussir sa page Facebook ». Voici une reprise détaillée de l’intervention.

xkcd wikipedia steps to philosophy
(Wikipedia trivia: if you take any article, click on the first link in the article text not in parentheses or italics, and then repeat, you will eventually end up at "Philosophy")

4.10.7.2 Common input element attributes — HTML Standard
The following extract shows how a messaging client's text entry could be arbitrarily restricted to a fixed number of characters, thus forcing any conversation through this medium to be terse and discouraging intelligent discourse.

MAS!

Kijk, kijkt:

mas01.jpg

Prophets — de outfit waar Pieter, die mens die vroeger een fijn weblog had, werkt — doet een fijne campagne, en de wizards van Enchanté/Adhese helpen er voor te zorgen dat die campagne in het buitenland opgepikt wordt. En vergis u daar vooral niet in: dat gebeurt niét vanzelf, dat is hard werk en degelijke connecties hebben en goede relaties en weten wat en hoe, en opvolgen en meten en rapporteren achteraf. En daar zijn we dus redelijk serieus goed in, ha!

Wat, trouwens, een fijne mens, die Pieter, zo credit geven waar credit due is:

mas02.jpg

Maak dan eens een mentaal model

Een mentaal model is een handig iets.

Geef aan mensen een zwarte doos en zeg ze “duw vier keer op de rode schakelaar en draai dan twee keer aan de groene knop en haal dan de blauwe hendel drie keer over en open dan het gele luikje”: dat loopt gegarandeerd verkeerd, mensen vergeten hoeveel keer ze wat moeten doen.

knoppen.png

Drie keer blauw? Vier keer wat nu ook al weer? En draaien aan de groene knop of erop duwen?

Geef aan mensen een handleiding waarin staat dat vier keer op de rode schakelaar duwen wil zeggen dat er een balletje tot bij een schepje komt, dat twee keer aan de groene knop draaien het schepje ronddraait, en dat drie keer de blauwe hendel overhalen het balletje over drie hekjes doet gaan tot aan het gele luikje, en de mensen zullen het al wat beter snappen.

Zet op de doos een tekening als deze, en de mensen snappen het bijna ongetwijfeld zeker:

mentaalmodel.png

Een gebruiker kan het zich aanschouwelijk voorstellen, weet meteen waarom het eerst de groene knop is, dat het geen zin heeft om te morrelen aan de blauwe hendel zolang het balletje niet voorbij rood en groen geraakt is, dat het geen kwaad kan om tien keer op de rode knop te duwen, maar dat het niets zal uithalen, enzoverder.

Om het helemaal duidelijk te maken, zouden er lichtjes op de tekening kunnen zitten, en dat er een lichtje aan gaat dat aanduidt waar het balletje zich nu bevindt — zodat de gebruiker ziet dat het balletje nu halverwege de “groene” stap zit, en dat het nu de bedoeling is om nog één keer aan de groene knop te draaien.

…een het punt is: dat schema hoeft absoluut niet de realiteit te zijn. Wat de werking van die doos betreft, zou het even goed kunnen zijn dat er allerlei andere operaties schuil gaan achter de knoppen en de hendels, maar dat het gewon vitaal is dat die in ene bepaalde volgorde gedaan worden, en niet door elkaar, en niet méér dan een welbepaald aantal keer.

De tekening is een welgemikte leugen van de ontwerper van de doos naar de gebruiker van de doos. Een vereenvoudiging, of een metafoor, of een watdanook, maar absoluut niet noodzakelijk de “echte” waarheid.

Een CMS, pakweg, dat is door de band relatief gemakkelijk uit te leggen: er is een zak met stukjes inhoud, en die stukjes inhoud worden op de één of andere manier gestructureerd. Elk stukje inhoud heeft wat eigenschappen, van tijdsgegevens en trefwoorden en categorieën en zo, er zijn inhoudstypes, sommige mensen mogen bepaalde dingen doen en zien en andere niet, tralala.

..maar helaas: niet alles zit zo eenvoudig in mekaar, en niet alles is zo eenvoudig in een bevattelijk mentaal model te gieten. Wat wij doen met Adhese, bijvoorbeeld. ’t Is kauwen en herkauwen, vrees ik. Semantische netwerken maken, maar semantische netwerken gaan maar zó ver, natuurlijk.

Screen shot 2011-05-27 at 10.12.19.png

Het probleem is dat er zo enorm veel dimensies zijn, en dat het allemaal zo erg overlapt: een campagne bestaat uit boekingen, en boekingen zijn dingen die getoond worden op een bepaalde plaats, een bepaalde tijd, met een bepaald volume en een bepaalde targeting, maar dat volume kan ook bepaald zijn op het niveau van de campagne, of op het niveau van een groep van boekingen, en die targeting kan gebaseerd zijn op wat een andere boeking gedaan heeft, of een andere groep van boekingen, en alle mogelijke parameters kunnen ook aangevinkt zijn voor optimalisering, al dan niet automatisch, en er zijn alerts op allerlei mogelijk dingen die dan ook weer gevolgen kunnen hebben (pakweg een boeking die pas begint te lopen als een andere boeking een bepaald aantal impressions uitgeleverd heeft), en dat heeft allemaal gevolgen voor de stand van zaken van de inventaris (die veel complexer is dan een boomstructuur of een matrix of watdanoook, want er zitten ook dingen als combinaties van posities in en onverengbaarheden) en voor de planning (die ook niet zo eenvoudig is, want er zijn ook opties en alles is enorm afhankelijk van externe factoren — zelfs maar of het goed of slecht weer is, bijvoorbeeld, maar ook gewoon dat alle mogelijke cijfers voor discussie vatbaar zijn), en aargh.

En het probleem is dat precies omdat het zo complex is, en omdat het om veel geld kan gaan, en omdat er redelijk veel mensen mee gemoeid zijn — Adhese, dat doet dus een miljard impressies per dag hé — dat het vitaal is dat het bevattelijk is.

Onze gebruikers zitten tussen de hypergespecialiseerde technici en de cijferanalysten met breinen ter grootte van een huis enerzijds en de occasionele raadpleger-van-rapporten en manager anderzijds en de dagelijkse gebruikers voor eenvoudige ingave derderzijds en de verkopers die geen zin hebben in complexe aangelegenheden maar wel complexe gegevens nodig hebben vijfderzijds en… aargh.

De mensen de waarheid vertellen van wat er in de zwarte doos zit, is een optie, en dat doen we dan ook wel. Daar zijn ze dan even veel mee geholpen als met iets dergelijks:

single_engine.jpg

Handig en nuttig en noodzakelijk voor de specialist, nutteloos voor de gewone mens die gewoon wil weten hoe hij het ding in gang moet krijgen, en hoe hij eenvoudige problemen kan oplossen.

En zo’n diagram leert u ook niet hoe het ding te gebruiken, en goed te gebruiken, en efficiënt, en er mooie dingen mee te maken.

Afijn, niet gepanikeerd. Het zit er ergens in, dat mentaal model of die mentale modellen, en het zal er ooit wel eens degelijk uit komen.

En als het er uiteindelijk zal zijn, zal het zoals met al die dingen zijn: oh, was het dát maar? En was daar al dat werk voor nodig, om zoiets simpels te maken?

’t Is dan dat we gaan weten dat we er zijn.

Older posts