Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Maand: juni 2011 (pagina 1 van 4)

In mijne nest

Ik ga dan eens in mijn bed kruipen met een boek, zie.

En als mijn boek uit is, ga ik nog wat comics lezen.

En als de comics uit zijn, dan zijn we 2035 en heb ik nog boeken te lezen tot 2057.

Modernist cuisine

…als ge dan nekeer niet weet wat gekocht voor mijn verjaardag:

Update: never mind. Zelf gekocht: bij Amazon UK stond hij aan de helft van de prijs!

This message may not have been sent by Gmail

’t Is niet de beste dag bij Google, blijkbaar:

Screen shot 2011-06-29 at 11.40.12.png

Alles dat GMail zendt vandaag (gewone Gmail, niet Google Apps voor één keer), krijgt een phishing-waarschuwing bovenaan.

Man man man.

Un grand classique!

Lode aan de telefoon met Dell, om een computer te bestellen.

– Doggybites.
– (…)
– Doggybites.
– (…)
– Doggy. Bites.
– (…)
– Nee, Doggybites.
– (…)
D – O – dubbel G – Y – B – I – T – E – S
– (…)
Doggybites. Hondjen bijt. Doggybites.

Whee! Hondjenbijt!

Google aan Google Apps-gebruikers: fuck you

Eens te meer:

Screen shot 2011-06-29 at 09.02.54.png

Het heeft ook al een eeuwigheid geduurd voor ik met mijn (betalende!) Google Apps-account Reader kon gebruike. Of op Youtube kon. Of Picasa.

Enfin, “first world problems”, zullen we maar zeggen zeker?

Stylo

Ik heb zo’n Boxwave stylusding gekocht, een soort vinger-op-een-stokje voor tabletten en telefoons. Na nauwelijks een dag gebruik is het wel heel, heel erg duidelijk: de toekomst is, zoals ik al een paar jaar zeg, aan een toestel dat tegelijkertijd vinger én stylusding doet.

Een iPad is nutteloos om handgeschreven notities op te nemen zonder zo’n ding. Nutteloos om tekeningen op te maken, ook. Dit, om maar iets te zeggen, had ik nooit met mijn wijsvinger kunnen tekenen:

20110628-232526.jpg

Met een pen? Kinderspel.

Een ipadachtig iets, niet zwaarder dan een ipad 2, met twee schermen, in een openklappend formaat (zet het in een tentje en je kijkt met twee naar hetzelfde aan twee kanten van een tafel, zet het ene scherm recht en het tweede kan een keyboard worden, klap het open en het is één bijna naadloos groot scherm), haptisch (dat het scherm minstens een beetje tactiele feedback geeft), beschrijfbaar met pen en manipuleerbaar met pen en vingers, met een schermresolutie zoals een iPhone 4 heeft: ik ben er redelijk zeker van dat dat er komt, een dezer jaren.

En ondertussen, voor wie nu al een tablet heeft: lóóp naar uw dichtstbijzijnde interwebwinkel, en koop een stylus. Die van Boxwave zijn degelijk.

20110628-233619.jpg

Non-conformist

Er gaat muziek gespeeld worden vandaag, en ik moest die bij elkaar zoeken. (Voor wie dat ook zou willen doen en op de Gebruikelijke Kanalen niet vindt wat hij moet vinden: niets is onvindbaar op Youtube, en er zijn convert youtube to mp3-sites en veux-tu en voilà).

Er waren een stapel kinderen van 11 à 12 jaar, die elk drie nummers mochten voorstellen: ideaal om te zien waar de jeugd tegenwoordig naar luistert, want ik had er eigenlijk geen idee van.

Resultaat? Honderd liedjes; de toppers zijn Selena Gomez (9 liedjes), Katy Perry (5), Lady Gaga (4), Eminem (4). Met drie liedjes: The Beatles, Black Eyed Peas, Bruno Mars, David Guetta, Flor, Rida, Justin Bieber. Met twee: Chris Brown, Michael Jackson, Milk inc, Mohombi, Taio Cruz, Wiz Khalifa.

En dan een hele long tail die met maar één liedje in de lijst staan: 30 Seconds to Mars, Adele, Akon, Alexis Jordan, Beyonce, Britney Spears, Captain Jack, Cascada, Cody Simpson, Daan, David Guetta Ft Rihanna, David Latour, Depeche Mode, Dj Antoine Vs Timati Feat. Kalenna, Edward Maya & Vika Jigulina, Eminen, Far East Movement, Fouradi, Gorillaz, Idool 2011, Jenifer Lopez, Jeniffer Lopez Ft. Pitbull, Jessie Jay (ft B.O.B.), Jessy Matador, Kanye West, Kat Deluna ft Akon, Kato, Katy B. ft Ms. Dynamite, Kescha, Kids, Soulja Boy, Kylian Mash, Lady Linn, LMFAO ft Lauren Bennett, Miley Cyrus, Owl City, Pink, Red Hot Chili Pepers, Rihanna, Sean Paul, Shaggy, Shakira, Snoop Dogg, Stromae, Tegen De Sterren Op, Timbaland, Urbanus, Yeah Yeah Yeahs.

Allemaal usual suspects, vermoed ik, op een paar uitzonderingen na. Eén iemand heeft drie Beatlesnummers gekozen, denk ik. En ik heb ook wel meteen goesting om te weten wie deze koos:

Zou dat één iemand zijn? Of Zijn het toevalstreffers tussen de Selenassen Gomez en de Davidsen Guetta?

Awake

Wohow. Ik hoop van ganser harte dat (a) dit niet onverrichterzake afgevoerd wordt na een half seizoen (Kings, iemand?) en (b) de schrijvers een goed idee hebben van waar ze naartoe willen — meer Ashes to Ashes en minder Lost, dus.

Een goed begin is het halve werk

Toegekomen op mijn werk, telefoon van Sandra: dat de school gebeld heeft, dat Jan de kop in is, en dat er iemand hem naar het hospitala moet voeren. Een gabbe in zijn hoofd, bloed met geen tien handdoeken tegen te houden, tourniquet rond zijn nek helpt niet.

Ik naar beneden, fiets losgemaakt, op de fiets, trap, trap: kak, lege achterband. Er ligt hier boven een fietspomp en mijn achterband is zo’n kan-niet-kapot-band, ik ga er van uit dat mijn ventiel losgeraakt is of zo.

Op zoek naar het ventiel: er is geen ventiel. Alleen nog een vastmaakring waarmee dat ding vastgemaakt was, en een ruwe rand waar de rest van het ventiel afgebroken is. Of afgekraakt. Of losgewrikt. Of godweetwat.

Gebeld naar Sandra dat zij Jan mag gaan halen en naar de spoeddiensten gaan, gelukkig lukte dat min of meer.

En vannamiddag, nu net dus, naar de fietsenwinkel gegaan om een nieuwe binnenband. ’t Is een complexe fiets en ik ken daar niets van, dus ik ben overgeleverd aan die mensen: ’t zal tot 6 juli duren. Zucht.

Oh, en met Jan bleek dat het allemaal maar een schram op zijn voorhoofd was, een paar millimeter lang. Sandra heeft ze op school gezegd dat ze er een plakker op mogen plakken. Haja, want tegenwoordig –danku, ministerie– mogen ze op school geen aspirine, geen pijnstiller, geen ontsmettingsmiddel of wat dan ook meer doen.

Ey oe ist?

Slecht. Alles doet pijn, alles is om zeep, en het komt niet goed.

Verder hoop ik van u niet hetzelfde.

Sic transit

Gho, kijk nu:

6a010536297fdb970b014e8729c6c8970d-800wi.gif

Gorbatsjov is 80 geworden. Geschiedenis zal niet lief zijn voor die mens, zeggen ze in Foreign Policy:

Determined to save central planning, he told people to talk openly about it — as a result of which they concluded that it didn’t work. Determined to save communism, he let people criticize it — as a result of which they decided they wanted capitalism. Determined to save the Soviet empire, he gave Eastern Europeans more freedom — which they used to wriggle out of the empire’s grasp as quickly as possible. He never understood the depth of cynicism in his own country or the depth of anti-communism in the Soviet satellite states. He never understood how rotten the central bureaucracies had become or how amoral the bureaucrats. He always seemed surprised by the consequences of his actions. In the end he wound up racing to catch up with history, rather than making it himself.

En zeggen dat het allemaal nog goed had kunnen komen, enfin ’t is te zeggen, dat hij de man had kunnen zijn in plaats van Yeltsin, als hij in augustus 1991 een GSM had gehad. Of tenminste een werkende telefoon in zijn datsja aan de Krim.

Of, natuurlijk, als hij het allemaal gepland had, en beseft had wat er aan de hand was:

In fact, all of Gorbachev’s most significant and most radical decisions were the ones he did not make. He did not order the East Germans to shoot at people crossing the Berlin Wall. He did not launch a war to prevent the defection of the Baltic states. He did not stop the breakup of the Soviet Union or prevent Yeltsin’s rise to power. The end of communism certainly could have been far bloodier, and if someone else had been in charge it might have been. For his refusal to use violence, Gorbachev deserves Anka’s corny serenade. But because he did not understand what was happening, Gorbachev also did not prepare his compatriots for major political and economic change. He did not help design democratic institutions, and he did not lay the foundations for an orderly economic reform. Instead, he tried to hold on to power until the very last moment — to preserve the Soviet Union until it was too late. As a result, he did not politically survive its collapse. Since leaving office he has tried three times to found new political parties. All have flopped.

Niet dat iemand het echt besefte, natuurlijk, zoals in een ander artikel ook in Foreign Policy te lezen staat.

RIP Peter Falk

Tot dat we bloed spagen

Vanavond: bierfeesten in Oudenaarde!

Enfin, ’t is te zeggen, bierfeesten-light wegens met de kinderen op stap en schoonbroer en schoonzus en hun kinderen, en dus op tijd thuis en alles.

Vroeger, toen we jong en onbezorgd waren, gingen we bij Sandra’s ouders die toen op de Markt woonden, en deden we bierfeesten tot we bloed… euh, nee, eigenlijk niet. Zelfs toen we nog jong en onbezorgd waren, kan ik mij niet echt herinneren dat ik zwaar zat ben geweest op de bierfeesten.

Maar ’t is ’t gedacht dat telt.

The magic word

We zijn naar de finale van Hell’s Kitchen aan het kijken, in licht uitgesteld relais. Het wordt reclame.

Zelie: Doorspoelen!
Ik: Euh, wát?
Zelie: Doorspoelen!
Ik: Excuseer?
Zelie: Doorspoelen! Nu!
Ik: Doorspoelen wie? Doorspoelen hoe? Doorspoelen wat?
Zelie: Papaaaaaaa. Doorspoelen. De televisie. Nu.
Ik: En wát was het magische woord alweer?
Zelie: Pasta.
Ik: Mhu?
Zelie: Computer. Televisie. Gordijn.
Ik: Nee serieus, wat was het magisch woord alweer?
Louis (uit de verte): Alstublieft!
Zelie (twee seconden later): Tafel. Stoel. Tapijt.   

Waarop ik de afstandsbediening neem en terugspoel. Ah ja. Met mijn voeten laten spelen of wat?

’t Was rap gedaan: Alstublieft! Papa! Doorspoelen! Dank u! Papa! Alstublieft!

Bleurgh

Leterme, yada yada. Een toppoliticus wordt ervan beschuldigd een oneerbare relatie te hebben met een mevrouw! En ’t is allemaal waar want het staat in de boekskes!

Ik dacht, ik ga mij eens vrolijk maken over de manier waarop de commentaarders bij de gazetten en consoorten erop reageren. Altijd voer voor leutigheid dacht ik, met de inconsitenties en de hypocrisie en zo.

Het Nieuwsblad en zelfs Clint deden wat ik min of meer verwachtte: laat Yveske eens met grust en schandalig dat ze dit doen en Story is riooljournalistiek en iedereen doet het en tralala.

Leutig en zo, maar helaas: buiten de mensen bij Het Laatste Nieuws gerekend. Serieus: hoe ze erin slagen om die krantenreacties zo vol bagger te krijgen, ’t is walgelijk. Ik werd er helemaal gedegouteerd van, en ik had al direct geen goesting meer om wat dan ook te doen.

Ik moet het écht afleren, naar die internetmestvaalten gaan kijken.

Oudere berichten

© 2016 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑