Michel Vuijlsteke's weblog

Tales of Drudgery & Boredom.

Ondenkbaar

Uck. Ik moest gisteren in de fnac zijn, mijn muis had de geest gegeven en ik had een nieuwe nodig.

Wat doet een mens dan? Ah, naar de boeken gaan kijken, natuurlijk.

Het is praktisch nooit dat ik een boekenwinkel binnen ga, dat ik zonder boek(en) buiten kom. Of beter: het was praktisch nooit: tegenwoordig gebeurt dat namelijk niet echt meer.

Dan stond ik daar, aan de rayon science fiction en fantasy, en het was al een tijd geleden, en dus was het een rayon met allemaal boeken die ik eigenlijk wel wou lezen. Ik stond daar, en toen realiseerde ik het mij plots: ik kon mij eigenlijk niet inbeelden dat ik die boeken, allemaal dikke paperbacks zoals ik er ettelijke duizenden gekocht heb, gelezen heb en staan heb, nu nog zou kopen.

De procedure voor boeken, tegenwoordig, is dat ik op Amazon een sample op mijn Kindle zet, en als dat mij aanstaat, dat ik het boek koop. Digitaal.

Serieus: een papieren leesboek, ik kan mij zo snel niet voor de geest halen wanneer ik er nog zo eentje gekocht heb. Kookboeken, dat wel, maar leesboeken? Nee, niet echt.

En dan bedacht ik plots: help! Ik héb allemaal boeken staan, maar daar zijn waarschijnlijk 70% of meer precies van die science fiction en fantasy van. Van die boeken die, enerzijds, ik tegenwoordig nooit nog analoog zou kopen, en die, anderzijds, digitaal stuk voor stuk op –erg letterlijk– vijftien seconden te vinden zijn.

(Zowel legaal als illegaal, trouwens: op Amazon staat zowat alles, en alles wat er nog niet staat, zal er tegen dan wel staan — en ik kan u zó een torrent met ettelijke duizenden van precies die boeken aanwijzen.)

En dan bedacht ik: ik heb nu zo’n honderd lopende meter boeken, en dat gaan er nooit tweehonderd worden. En moet ik eigenlijk nog wel een bibliotheek laten bouwen, in dat geval, die zo veel mogelijk plaats aan schappen geeft?

Zou ik dan niet beter gewoon een aangename leesruimte maken, met plaats voor een televisie dat het een den kan worden, en dan boeken tegen de muur zetten op het eerste verdiep in ons achterhuis? Als bijna-decoratief element, wegens dat ik die eigenlijk niet echt meer ga lezen? Aaargh!

3 Reacties

  1. Idem hier, eigenlijk. Ik koop nog amper papier. Geen zin om ermee te sleuren, en zowat getrouwd met mijn Kindle die werkelijk overal mee naartoe gaat. Boekenwinkels zijn er voor de inspiratie. Ik noteer titels van dingen die me aanstaan, vraag samples op bij Amazon en lees digitaal. Wel nog altijd gefrustreerd als ik iets niet gewoon kan aankopen omdat het bij UK is, en niet bij COM; Ongetwijfeld heb jij dat probleem al lang opgelost.

  2. Science fiction in de Fnac? Het enige wat je hier kunt krijgen in de Fnac (en de Standaard Boekhandel) is commerciële Fantasy, en de obligate Star Wars afkooksel boeken natuurlijk. Ik koop nog altijd papier, wegens vele reizen naar landen waar (werkende) stopcontacten op zich al Science Fiction zijn, maar omwille van m’n hoge leessnelheid sleur ik me dan wel de pleuris aan papier.

  3. Je vergeet erfenissen en co …

Zeg uw gedacht

© 2016 Michel Vuijlsteke's weblog

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑