Archief voor februari 2012

 

Verbouwingen: de doorstart

woensdag 1 februari 2012 in Verbouwingen. Permanente link | Eén reactie

Er komt een moment dat het moeilijk wordt om er nog in te geloven. Wij zijn ondertussen al, wat, tien? jaar bezig met verbouwingen. Het lijkt langer: vier kinderen, en niet één dat ooit al in een afgewerkt huis heeft gewoond.

Living

Studeren en huiswerk en zo, dat is in het achterhuis, tussen de opgestapelde zooi die er ligt, of aan de keukentafel. Vesten en mantels en sjaals: in de kast in de inkom, op een stapel want dat stapelt beter en er is geen breedte om ze te hangen. De badhanddoeken liggen in onze slaapkamer, in de ene lage kast die er staat. Onze kleren, die hangen al tien jaar aan geïmproviseerde klerenrekken.

Slaapkamer

De voordeur rammelt, de vensters zijn enkel glas en we moeten de gordijnen in de living voortdurend dichthouden of het is er ijskoud (in de winter) dan wel verstikkend warm (in de zomer). We hebben geen douche, er is een wastafel en een bad in de badkamer, maar warm water is nog een ander probleem.

Badkamer

De gevel vooraan brokkelt af, de geval achteraan is van boven tot onder gevaarlijk gebarsten, het dak is zo lek als een zeef en moet niet alleen volledig her-bepand worden, maar ook nog eens geïsoleerd worden.

Oh, en de keuken zou moeten uitgebreid worden: we streven naar een situatie waar we met zes aan tafel kunnen zitten en dat we allemaal de tafel kunnen verlaten zonder een stoelendans te moeten doen. En dat twee mensen tegelijk recht kunnen staan naast de tafel.

Oh, en we hebben stapels en stapels en stapels boeken, maar er is op dit moment in het hele huis maar welgeteld één kastje waar boekenplanken in staan. En we hebben een plaats vooraan het huis op het gelijkvloers, en een achterhuis, waar eigenlijk niemand nog binnen kan omdat er vanalles in opgestapeld staat. En tegelijkertijd is er een volledig verdiep in het achterhuis waar niemand in kan omdat er geen trap tot daar gaat.

Het is soms vervelend (als ik mijn boeken niet terugvind, bijvoorbeeld), het is vaak zeer lastig (als er geen plaats is om te draaien of keren in de keuken, als de kinderen geen plaats hebben), het is ook gewoon schaamtelijk: ik durf bijna geen mensen binnen te laten, en na jaren en jaren is het excuus ‘ja, we zitten in verbouwingen’ echt wel helemaal uitgewerkt.

*
*       *

Ik durf het ook bijna niet meer zeggen, omdat er al een paar keer een valse start is geweest, maar het ziet er toch wel naar uit dat het nu echt zou gaan gebeuren, en dat we er weer eens aan gaan beginnen.

De procedure voor de bouwaanvraag is begonnen (we wonen in een beschermd stadsgezicht, we mogen niet zomaar om het even wat doen met onze gevels). En morgenavond zitten we samen met de architect en de binnenhuis-aannemer-schrijnwerker-verbouwingenmens.

Het lange rechte stuk, dat ze zeggen.

Poste Italiane

woensdag 1 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 12 reacties

Ik heb een boek besteld bij Amazon. Een Italiaans boek, en kijk nu! het wordt helemaal uit Italië naar Gent verscheept.

Zoals altijd stuurt Amazon mij een mail als de order verstuurd is. Zo weet ik dat ik moet voorbereid zijn op een pakje, dat ik eventueel ervoor zorg dat er iemand aanwezig is, en dingen. Als ik mijn leveringen op het werk laat toekomen, is dat minder een probleem, maar toch.

Pakjes uit Nieuw-Zeeland komen binnen een week toe, pakjes uit Californië op drie dagen tijd, pakjes uit Duitsland of Frankrijk die ik ‘s avonds bestel, zijn er meestal rond de middag van de dag erna.

Een pakje uit Italië, met één boekje erin? Dat vandaag vertrokken is in Italië?

Dear Michel Vuijlsteke,

Deastore shipped the following item(s) in your order 104-4578596-8413063, placed on January 30, 2012.

Delivery Estimate: Thursday, March 8, 2012 – Thursday, April 12, 2012

This shipment was sent to:

Michel Vuijlsteke
Doggybites
Sint-Pietersnieuwstraat 132c
Gent, 9000 Belgium

This shipment will be delivered by Poste Italiane.

You have been charged for the following items shipped today:

Codex Seraphinianus
Sold by: DEA Mediagroup SpA
Condition: new
Quantity: 1

Uh huh. Delivery Estimate: Thursday, March 8, 2012 – Thursday, April 12, 2012. Ik denk dat ze mijn boek per buidelrat laten overkomen.

Euh ja, erratum

woensdag 1 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ah euh sorry: ik was er een dag naast. Gisteren waren Sandra en ik twintig jaar en één dag samen.

Niet twintig jaar dus.

Want ik zat er een dag naast.

Ahem ja.

Ik ben de schaam van Gent.

(alhoewel, mijn halve niet-getrouwd-boek was ook verkeerd :))

Verbouwingen: ‘t spel zit op de wagen

donderdag 2 februari 2012 in Verbouwingen. Permanente link | Eén reactie

We hebben een plan! Allez, ‘t is te zeggen, we zijn er aan begonnen!

Vanavond samengezeten met architect en aannemer-binnenhuis-dink-mens, en het voorlopige meesterplan is het volgende:

  1. Volgende woensdagavond zitten we samen om materialen te kiezen voor het bureau vooraan.
  2. Dan kunnen we ook meteen beginnen aan het bureau vooraan (kasten, voornamelijk, bibliotheek en een inklapbaar bed).
  3. Dan doen we de bibliotheek en het bureau in de living.
  4. Daarna doen we het achterhuis: gelijkvloers (bibliotheek), trap, eerste verdiep (douche, slaapkamer, bibliotheek).
  5. Dan doen we waarschijnlijk de voorgevel.
  6. En dan doen we de achtergevel en de bijbouw aan de achtergevel.
  7. En dan ergens de badkamer en de slaapkamer.
  8. En dan het dak.

Enfin, ‘t is te zeggen: vanaf nummer 5 is het eigenlijk absoluut nog niet zeker, en wachten we in ieder geval met bijzonder veel aandacht af wat stedenbouw zal zeggen over de gevels en het dak, en moet er ook nog een bouwaanvraag over en weer gaan en zo.

En ondertussen en tussenin2 en 4 moet er nog vanalles herbeken en herbepuzzeld worden (wat doen we met de trap in het achterhuis, wat met de badkamer, wat met de isolatie, wat met de douche, wat met het toilet, wat met aaargh).

…maar het belangrijkste is dus: volgende week kiezen we hoe het bureau eruit zal zien, en in theorie hebben we dan misschien al een maand of zo later een nieuwe kamer in het huis. Wie weet.

Links van 31 januari 2012 tot 2 februari 2012

vrijdag 3 februari 2012 in Links. Permanente link | Geen reacties

A case study of the tactics of climate change denial, in which I am the target | Bad Astronomy | Discover Magazine
This reminds me of one of my favorite skeptic jokes. Question: How many legs does a dog have if you call its tail a leg?
Answer: Four. It doesn’t matter what you call a tail, it’s not a leg.

Top five regrets of the dying | Life and style | guardian.co.uk
Bronnie Ware is an Australian nurse who spent several years working in palliative care, caring for patients in the last 12 weeks of their lives. She recorded their dying epiphanies in a blog called Inspiration and Chai, which gathered so much attention that she put her observations into a book called The Top Five Regrets of the Dying.

Orthodox Homosexuals And The Pursuit Of Self-Indulgence,Elliot Resnick
Seeing him speak shamelessly as a homosexual on YouTube pained me. "Why?" I asked Dovid's image on my computer screen, as if he could somehow hear me. "Why must you publicize your orientation for the whole world to know?"

The Two Things
For every subject, there are really only two things you really need to know. Everything else is the application of those two things, or just not important.

Dolly Parton’s Other Voice « wakingupnow.com
FACT: Dolly Parton is two amazing singers. If you slow her songs down (as if you were playing an old 45 at 33rpm) she sounds completely different and really terrific.

Het kan weinig typischer

vrijdag 3 februari 2012 in Politiek. Permanente link | 13 reacties

Bracke, de man die zijn volk leerde soundbyten, en Twitter: ‘t is een gedroomde combinatie. Maximum 140 karakters, nuance onmogelijk, geen dialoog mogelijk behalve dovemansgesprekken naast elkaar: als ik ooit zin heb om mij slecht te voelen en de commentaarsecties van het Laatste Nieuws zouden plat liggen, dan weet ik dat ik altijd wat @sthbracke kan gaan degusteren.

De genaamde Siegfried Bracke, op Twitter deze namiddag:

Screen Shot 2012-02-03 at 19.08.56.png

Het gaat in de grond om een non-verhaal, vind ik, waarbij het Gents Milieufront zijn twijfels uit over het hout dat op de stadshal komt wegens dat het geen afromosia-hout meer is maar een ander hout, dat wel een CITES-certificaat heeft, maar geen FSC- en/of PEFC-certificaat. Terwijl er ook over dat afromosia-hout grote twijfels zijn, en dat die andere certificaten bovendien ook ter discussie staan. (En dat het allemaal rijkelijk laat is dat er commotie is, maar goed, ze komen er wel uit, vermoed ik.)

Maar goed, daar gaat het niet om, uiteraard: Bracke kan dat hout geen reet schelen. Hij wil gewoon even een plagerig prikje geven (zie hoe ik mij beheers en het geen plat populistisch verzuurd neuten noem).

Dat Groen helemaal niet in de coalitie zit die die stadshal er laat komen, daar maalt Bracke niet om. Dat Groen ook kritiek had, maakt niets uit. En, uiteraard, dat N-VA er gewoon vóór gestemd heeft, dat is al helemáál naast de kwestie voor Bracke:

Screen Shot 2012-02-03 at 19.35.45.png

Afbreken, zagen, neuten, halve waarheden en hele leugens, kritiek, bakken kritiek: ze doen maar.

Ik zou eigenlijk gewoon enorm graag eens horen wat de voorstellen en de ideeën van de N-VA-mannen zijn. Ik kijk er hard naar uit dat we de verschillende programma’s naast elkaar gaan kunnen leggen voor de gemeenteraadsverkiezingen.

Want ja, we hebben het in Gent op enorm veel vlakken enorm veel beter dan pakweg Antwerpen of Brussel, maar ‘t is niet alsof alles koek en ei is, zelfs niet in de beste stad van het land. We hebben armoede die er niet zou mogen zijn, huizen zijn onbetaalbaar, de communicatie van de stad blijft te vaak steken in hoera-hoera-geroep, ik stel me vragen bij de visie op mobiliteit, er wordt volgens mij geld op gedaan aan dingen waar ik nooit geld zou aan opdoen (een nieuw stadium van AA Gent? really?), er is te weinig kinderopvang, enfin, een hele resem.

En ik kijk hard uit naar inhoudelijke debatten. Van die debatten waar het niet lukt met oneliners en tweets.

Want ik vraag het mij ook af hoe ze dat gaan aanpakken, sp.a en Groen. Groen was (in Gent, toch) voor zover ik weet redelijk constructief bezig met oppositie, maar ‘t was toch échte oppositie — en nu moeten ze samen met sp.a naar de kiezer verdorie. En voor sp.a het moet toch minstens een beetje awkward zijn, zo decennia aan een stuk een redelijk hecht paars team vormen, en nu plots OpenVLD aan de anere kant van de debatten hebben.

‘t Wordt boeiend, bij ons.

Een beeld, duizend woorden

vrijdag 3 februari 2012 in Politiek. Permanente link | 3 reacties

‘t Is proper, wat een kaart soms kan tonen:

MVA0v.jpg

Gezien op Reddit, maar meer informatie gevonden alhier.

Dictee

zaterdag 4 februari 2012 in Kinderen. Permanente link | 4 reacties

Jan had een dictee mee naar huis. Het was op een paar details na in orde — alteit in plaats van altijd, een punt vergeten op een i en op het einde van een zin, en hij had het laatste woord in de zin “Een haai eet nooit koeien” verkeerd geschreven:

Dictee

Euh ja: your guess is as good as mine.

Rap battle

zaterdag 4 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Zowel de leraar (nu ja, dichter, dus) als de leerling waren goed, vond ik, en ze scoorden allebei redelijk hard aankomende punten.

Ik vond het schattiger dan ik verwachtte. [via, waar ook meer context staat]

Eén gratis ijsbreker, één

zondag 5 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Die namiddag, ten huize onzent:

Zeg, die Jeroen Meus op televisie…

Ja?

Ze noemen die tegenwoordig meer en meer niet “Jeroen Meus” maar wel “Meroen Jeus”.

Meroen Jeus?

Ha ja, ziet ge wel, gij ook al!

(geen dank, geen dank)

Vijf minuten vette vis

maandag 6 februari 2012 in Politiek. Permanente link | 7 reacties

Daarnet een meneer uit Afrika gezien met zijn gezicht in twee gehakt, van het midden van zijn neus tot ergens aan zijn windpijp: zijn onderkaak hing er nog net aan, maar in profiel zag hij er uit als… euh… laten we zeggen dat hij met een pot gele verf voortaan elk jaar Pac-Man kan doen voor Halloween. ‘t Was een foto, en de discussie onder de foto ging er vooral over of de meneer dood was dan wel levend: een hele resem mensen dachten te weten dat het zeker een autopsiefoto was, een verpleegster wist redelijk zeker dat het heel goed een levende zou kunnen zijn, want zij kwam wel meer mensen tegen met een half gezicht — kijk, déze foto bijvoorbeeld, en kijk die blik van die meneer die in zijn hele gezicht alleen nog maar zijn twee ogen heeft.

Even later zag ik een filmpje van een schreeuwende jongen uit Syrië die zijn been en de helft van zijn gezicht erafgeschoten was. Very much alive, de jongen, en de techniek staat tegenwoordig voor niets meer: het was een bijzonder duidelijk filmpje, en het zou zeer goed kunnen zijn dat hij kapotgeschoten was eerder vanavond, en dat het nu al de ronde van de sociale netwerken maakt.

Ga ik er wakker van liggen?

Nee.

Echt niet. Er is enorm veel miserie in de wereld, en ik ga van het ene of het andere niet plots wakker liggen omdat er schrijnende foto’s of videobeelden van zijn. [Voor wie echt benieuwd is: man met half doorgehakt hoofd, en kind zonder onderkaak, en zeg niet dat ik u niet gewaarschuwd heb.]

Ik ben niet afgestompt door dertig jaar horrorfilms en -boeken, of door het internet. ‘t Is te zeggen: ‘t is waar dat ik minder mijn verbeelding nodig heb om me een beeld te vormen bij wat het betekent als iemand doodgemaakt wordt (gemarteld, overreden, doodgestampt, doodgestoken, doodgeschoten, verminkt, mishandeld), dat wel.

Maar er is zo enorm veel miserie op de wereld.

Oost-Kongo is al jaren en jaren de hel op aarde, als ik het allemaal nog een beetje volg, waar verkrachting van baby’s, kinderen en vrouwen de nationale sport is. Noord-Korea is een land dat de hele wereld willens en wetens in een soort totalitair bizarro-Disneyland laat zitten, en waar miljoenen mensen sterven van ondervoeding.

En honger en oorlog en geweld en allerlei: ontelbare andere plaatsen met onkenbaar veel andere miserie. Maar eerlijk: dat is zo enorm ver van mijn bed dat ik het moeilijk heb om het te bevatten. Laat staan het uitsterven van de amfibieën, de bijen, de zoetwaterdolfijnen, de Siberische tijgers. Of voor mij al helemaal abstracte gegevens als de overbevolking van de planeet en de opwarming van de aarde.

We leven in Vlaanderen: volgens zo ongeveer alle mogelijke maatstaven op zowat alle mogelijke vlakken leven we in zowat de beste van alle mogelijke werelden, en ook hier is er miserie die niet opgelost raakt.

Vorige week hebben ze bij ons op het werk de garage opgeruimd. In de stinkende rotzooi die ze blijkbaar weggesmeten hebben, zat het hele hebben en houden van iemand die al jaren op straat leeft: gerief, kleren, eten, zelfs een beetje geld. Een geluk bij een ongeluk dat er iemand van het werk was toen de kerel verbouwereerd naar zijn niet-meer-daar gerief op zoek was: hij heeft al de dekens die we liggen hadden meegekregen, een kwartaalvoorraad Balisto’s, en al wat er nog nuttig leek.

Eén stom incident, maar het ligt al dagen op mijn lever.

En laat in ‘s hemelsnaam mijn hoofd gerust met uw vette vissen en uw eenvoudige vijf-minuten-moed oplossingen. Die zijn er niet. Alles is ingewikkeld. Geef die mens tien dekens, nieuw thermisch ondergoed, een plaats in een tehuis, een eigen huis, en nog is het niet opgelost. Zelfs niet voor die ene mens.

En als het op het einde van de straat al moeilijk is, wat zou het dan in Oost-Kongo of Syrië?

Doe eens een brainstorm

maandag 6 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Beeld het u in: een kamer met daarin drie leerlingen, vijf leraars, een opvoeder, een mens die al meer dan twintig jaar afgestudeerd is, en dat er een dik half uur is om uit te leggen wat er bedoeling is, en om ideeën te spuien over wat er allemaal op de schoolwebsite zou kunnen komen.

(Nu ja, het magazine-gedeelte van de website, want het informatie-gedeelte van de site, daar is het duidelijk wat er moet opkomen: degelijke up-to-date informatie, een kalender, mededelingen, verslagen, tralala.)

Een brainstorm dus, dat ze zeggen.

De context maakt het al moeilijk: een gestolen half uur over de middag. En het is zoals in veel organisaties: door de band zijn er allerlei hiërarchieën, en zelfs al zijn we allemaal grote mensen, dat wil nog niet zeggen dat het evident is voor een leerling van vijftien om een leraar met vijftien jaar anciënniteit tegen te spreken.

Of dat het evident is voor mensen die het gewoon zijn om gelijk te hebben en te krijgen om ideeën in de groep te gooien die misschien minder goed zouden kunnen zijn dan andere ideeën.

Of, en dat is dan ook helemaal de dood van alle mogelijke creativiteit, dat er één idee geopperd wordt, en dat daar onmiddellijk op ingegaan wordt. “Ja maar, dat zal nooit gaan” of “We hébben dat al ooit eens geprobeerd en dat lukte toen ook niet” of “Geen sprake van, daar beginnen we niet aan”. Of dat er al direct naar de details gekeken wordt, en dat de discussie vast blijft steken op één idee en de praktische uitwerking ervan.

Of –we hebben het allemaal meegemaakt– dat er een soort echokamer van kritiek komt: één iemand zegt iets slechts, en dan is het opbod: “ha, goed idee” – “ja, ‘t is niet slecht” – “goh, ik vind dat er misschien X” – “ja, ik vind toch ook dat Y” – “ik weet niet waarom het ‘niet slecht’ zou zijn: ik vind niet alleen X en Y maar ook A B C D E” – “ja, ‘t trekt eigenlijk op niet veel” – “awoert! slecht! bah!”.

Of –en dat hebben we ook allemaal meegemaakt– dat er (los van hiërarchie) één of twee mensen bij zitten die vooral zichzelf enorm graag horen praten, en die al de rest overstemmen. Dat er (los van hiërarchie) mensen zijn die gewoon niet graag spreken in groep, zelfs al hebben ze misschien goede ideeën.

Dat allemaal gegeven, is dit het lijstje waar we op een dik kwartier toe gekomen zijn:

  • Oud-leerlingen aan het woord
    • Getuigenissen: wat na de school?
    • Wat vinden oud-leerlingen van school nu? (beter? minder? was het toen moeilijker?)
    • Herinneringen van oud-leerlingen
    • Oud-leerlingen interactief
    • “Vraag om het even wat aan…” (oud-leerling, persoon in de kijker, …)
    • Interview met oud-leerling
    • Verhalen van oud-leerlingen over…
  • En, hoe was het?
    • Verslagen van activiteiten
    • Verslagjes van schoolreizen (met foto’s)
    • Klasweekend (foto’s)
    • Uitstappen
    • Verslagen & impressies, fotoreportages van uitstappen, sportdagen, …
  • Leerkrachten zijn ook maar mensen
    • Interview met leerkrachten
    • Leerkracht van de maand
    • Wat doen leerkrachten in hun vrije tijd? (verslag + foto’s)
    • Het leven van de leerkrachten
  • Fotografie
    • Foto van de maand
    • foto van de week
    • Fotowedstrijd
  • Geschiedenis
    • Deze week op school… 10 jaar geleden, 50 jaar geleden, 100 jaar geleden
    • Vroeger en nu: op onderzoek naar wat op een oude foto staat
    • Vreemd voorwerp van de maand
  • Klaswerk
    • Opstellen van leerlingen
    • Opstel of verhandeling van de maand of week
    • Voorbeelden van werkjes die de leerlingen voor verschillende vakken moeten maken
  • Wie had dat ooit gedacht?
    • Leerling in de kijker
    • Leerling met bijzondere hobby’s
    • Hobby in de kijker
  • Dagboek
    • “De week van…” (leraar, oud-leerling, leerling, personeel, ouder, …)
    • Een blog waarop een leerling of leraar iets schrijft over wat in de klas gebeurd is
    • Het leven zoals het is – internaat
    • Eerste dag als nieuweling op school, op internaat / Eerste jaar als intern
    • Afronding na zes jaar internaat / terugblik op zes jaar humaniora
    • Klas in de kijker
  • Interactief
    • Ideeënbus
    • Lezersbrieven
    • Enquêtes (welbevinden, pesten, …)
    • Wedstrijden
  • ‘t Was maar om te lachen
    • sterke verhalen
    • anekdotes
    • examenflaters
    • bloopers uit huiswerken en toetsen
  • Cultuur
    • Recensies door leerlingen
    • Boekbesprekingen
    • Toneel
    • Koor & orkest
  • Binnenkort op school
    • Activiteitenkalender internaat
    • Middagsport
    • Woensdagactiviteiten
    • Activiteiten leerlingenraad / wat doet de leerlingenraad?
    • Uitwisselingsproject
  • Strips / cartoon
  • Korte interviews met “schoolbewoners”
  • Masterplan 2060
  • Ignatiaanse termen: spiritualiteit in het schoolleven
  • Bezinning bij Kerst – Pasen – Lichtmis – 1 november – …
  • Wat vinden buitenstaanders van onze school?
  • “Quote van de week”, uitspraak waarop gereageerd & gediscussieerd kan worden
  • Een les op Youtube

Pretty impressive, vind ik dat, voor een eerste ruwe lijst: leve Post-it-brainstorms! Geef iedereen een boekje Post-its en een dikke stift, geef ze een minuut of vijf of tien om in stilte en zonder overleg alle mogelijke ideeën op te schrijven, en plak dan alle ideeën tegen de muur: gegarandeerd dat er méér ideeën zijn dan als het één voor één mondeling had gemoeten, en bijna gegarandeerd dat het redelijk snel duidelijk wordt dat er clusters van ideeën zijn die veel verschillende mensen hebben.

Post-it

En dan is het meteen gemakkelijk om te discussiëren en verder te gaan, en meer ideeën te genereren, en alle klassieke brainstorm-goede-raden toe te passen (geen negativiteit, geen hard nadenken, bouwen op mekaar, associëren, …).

Maar hey, we hebben dus alvast een redelijke lijst van dingen die we zouden kunnen doen. En dan gaan we nu eens prioriteiten stellen, zie. En kijken wie waar zijn of haar schouders onder wil zetten, en hoe we dat allemaal op muziek kunnen zetten.

Een nieuwe dink opstarten, da’s altijd leutig.

Dubbelgeboekt!

maandag 6 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Enfin ja, ‘t is te zeggen, nee dus: niét dubbelgeboekt. Enkelgeboekt, en dat was het probleem net.

Dit is wat de kalender zegt voor de avonden in het begin van deze week:

Screen Shot 2012-02-06 at 23.14.09.png

…en het probleem is juist dat daar om 20u eigenlijk had moeten staan Gentquizt + Peter & gang. Maar dat ik vergeten ben om het in de kalender te zetten en dat ik het dus voor de rest ook helemaal vergeten ben. Als het niet in de kalender staat, kan het zo goed niet gebeuren, bij mij.

‘t Is niet moeilijk te zien waarom: cyaanachtig ben ik, paars is Sandra, rood is Sandra en ik samen, grijs is in principe kinderactiviteiten (maar daarbinnen is Zelie oranje, Louis blauw, Jan lichtgrijs en Anna ook rood). Hoe mensen dat vroeger deden, ik moet het niet weten.

Maar kijk: het is vanavond dus “eens gaan eten” geworden. In het wilde weg afgesproken vorige week, onder het motto van “we gaan nog eens naar Amatsu gaan eten”, en er natuurlijk geen enkele rekening mee gehouden dat de meeste zichzelf respecterende restaurants blijkbaar op maandag gesloten zijn.

We hebben de Vrijdagmarkt zéér links laten liggen, en nadat we het ene na het andere gesloten ding voorbij gelopen waren in de Oudburg en het Patershol, zijn we for old time’s sake nog eens binnengestapt bij (de orginele) Amadeus.

God bloederige hel, wat voor een miserabele touriste arnaque is dat geworden — of het moet zijn dat wij het helemaal verkeerd getroffen hebben: koude, nauwelijks gebakken spare ribs (rosé met drillend vet bovenop en richels glasachtige vetaders is géén goede look voor ribben, echt niet), een aardappel met oranje prut die op geen enkele manier herinnerde aan het pikant kruidenboterachtige ding dat ze vroeger in hun aardappelen smeerden, ontbrekende karamelachtige saus die vroeger op de ribben zat: urgh.

Niét bijbesteld, geen hoofd op mijn lijf dat daar ooit een moment aan gedacht heeft: ik zat te wurgen om te doen alsof elke rib in de buurt van mijn tanden was geweest, dat was al ruim genoeg.

Tegen beter weten in alsnog een chocolademousse genomen als dessert, maar helaas: ook dat was een schim van wat het vroeger was. Plat, flets, met op de zijkant een half boogje plat en flets ejaculaat uit een spuitbus ersatz-slagroom.

No sir, I didn’t like it.

We hebben 22 euro per persoon betaald, maar dat was dan wel alleen voor de sympathieke kerel die ons bediend heeft en het kader, dat nog altijd even gezellig is. Op een touriste arnaque-manier.

Change I can believe in

dinsdag 7 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Zo schoon, eigenlijk:

Propaganda van het zuiverste water, suikerachtig sentimenteel, manipulatief, wellicht ook zo misleidend als iets, maar toch: schoon.

(Voor wie er meer over wil weten: MeFi heeft meer, met onder andere het zeer grappige “I loved the ad. It’s the most stirringly patriotic commercial ever made by a foreign company. God Bless Fiat!” :))

Iedereen Lesley-Ann!

dinsdag 7 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Wat lees ik daar allemaal? Mevrouw Poppe gaat in heuren bloten in Playboy staan? Allez gij!

(Alhoewel: als ik eerlijk ben, was mijn eerste reactie iets in de zin van “Bestáát Playboy nog? Allez gij!”, maar bon.)

Ik ga het niet kopen, denk ik, het boekje. Ik ben nochtans een groot fan van Star Trek, en ik heb Klingons altijd sympathiek gevonden, maar ik vind dat er toch grenzen zijn.

Maar kijk, niet getreurd. Het gemak van het gezicht van mevrouw Poppe is dat één uitdrukking genoeg is, en dus bij deze:

poppe.jpg

Kleren uitspelen, masker op, en kijk, ‘t is gelijk uw persoonlijke Playboy:

bad.jpg bad1.jpg

Zelfs al ziet uw partner er heel gewoon uit, met een Lesley-Ann erop is het meteen een pin-up!

mevrouw.jpg mevrouw1.jpg

Uitprinten, uitknippen, op uw partner zetten en hopla, een (potentieel zelfs naakte!) Lesley-Ann ook in uw living/slaapkamer/tuinhuis!

Maar pas op: het moet niet beperkt blijven tot de pikante sfeer. U hebt een belangrijke zakenlunch maar u wil niet noodzakelijk uw gevoelens zomaar te grabbel gooien? Lesley-Ann to the rescue!

mysterieus1.jpg mysterieus.jpg

Het kind blijft maar bleiten? Aan het geluid is niet veel te doen, maar met een Lesley-Ann ziet het er tenminste wat serener uit:

bleiter.jpg

Boos op collega’s? Geen probleem, ze merken het nauwelijks:

kwaad.jpg

Want, wees nu eens heel eerlijk: kunnen we ooit genoeg Lesley-Ann Poppe in ons leven hebben?

Geen dank, wij danken u.

Links van 3 februari 2012 tot 7 februari 2012

woensdag 8 februari 2012 in Links. Permanente link | Geen reacties

Path uploads your entire iPhone address book to its servers
Upon inspecting closer, I noticed that my entire address book (including full names, emails and phone numbers) was being sent as a plist to Path. Now I don’t remember having given permission to Path to access my address book and send its contents to its servers, so I created a completely new “Path” and repeated the experiment and I got the same result – my address book was in Path’s hands.

Domestic violence blighted my home. That’s why I support Refuge | Patrick Stewart | Comment is free | The Guardian
Patrick Stewart's very moving article on domestic violence.

The Fireplace Delusion : Sam Harris
The case against burning wood is every bit as clear as the case against smoking cigarettes. Indeed, it is even clearer, because when you light a fire, you needlessly poison the air that everyone around you for miles must breathe. Even if you reject every intrusion of the “nanny state,” you should agree that the recreational burning of wood is unethical and should be illegal, especially in urban areas.

Men Don’t Tell | MetaFilter
Goddamn, Metafilter, sometimes you depress me.

This Is What A Scientist Looks Like
Change the perception of who and what a scientist is or isn't.

Poppe bis

woensdag 8 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Omdat @houbi (zie mij bezig, hip with the tweetsters) erom vroeg, twee details die ik in eerste instantie niet nodig vond om als produktje op de markt te zetten (een gemiddelde voil janettenwinkel geeft u al het nodige voorzetmateriaal, zou ik zou denken).

Maar hey, ik ga waar de markt gaat.

borsten.jpg

Aanbrengen onder de bovenkledij, en hopla, instant afleiding! Ideaal voor lastige onderhandelingstrajecten!

lieten.jpg

Efficiënt voor vrouw én man — en meteen ook instant “helaba, zit gij naar mijn borsten te kijken of wat?” discussietaktiek erbij, ook voor mensen die dat onder andere omstandigheden niet zo meteen kunnen doen: gedáán, het unfaire voordeel van vrouwen en de Jean-Luc Dehaenes van deze wereld!

servais2.jpg

One more episode

woensdag 8 februari 2012 in Televisie. Permanente link | Eén reactie

We’ve all been there.

(en kijk vooral tot het einde)

Tips voor uw gemakkelijkheid!

donderdag 9 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Toch een gemak, weten hoe elektriciteit en zo eigenlijk écht werkt.

Wij hebben hier altijd ofwel AA-batterijen op overschot en AAA-batterijen te weinig, ofwel omgekeerd.

Zou het geen gemak zijn als de twee min of meer uitwisselbaar waren? Mark Erickson heeft een oplossing die zo eenvoudig is als handig:

Ik denk dat hij gestudeerd heeft voor elektriciteit en dergelijke, want ik begrijp er de helft niet van, maar hij heeft wel meer tips — zoals deze om uw wifi-signaal te verbeteren. Klinkt belachelijk, ziet er verouderd uit, maar het werkt écht, zelfs met modernere telefoons:

Audiofielen (Score: 5, Insightful)

donderdag 9 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

In een (verder weinig interessante, Slashdot, serieus, ik vraag het mij soms af) discussie las ik dit, en ik moest hardop glimlachen:

But we’re not talking about music lovers here, we’re talking about audiophiles. Audiophiles don’t use their equipment to listen to your music. Audiophiles use your music to listen to their equipment.

Heh. :)

Verbouwingen: de kleuren, de materialen

vrijdag 10 februari 2012 in Verbouwingen. Permanente link | Geen reacties

Het lijkt allemaal zo irreëel: we zaten met de mens van het binnenhuis en de aanneming en zo samen, woensdag, en we hebben dingen vastgelegd.

We hebben materialen beslist voor de kasten, vooral: massief hout, fineer, melamine, eik, kersenhout, wit, mat, blinkend, patroon… euuugh. Ik herinner me van het moment zelf dat we het er allemaal wel eens over waren, maar ik weet het niet allemaal meer.

Zo érg. Ik heb er geen idee meer van. In de living houden we het op wit en hout, in het achterhuis hout en inschuifdozen-met-vensters-met-kleuraccent, in het bureau weet ik het helemaal niet meer.

Zucht. Ik kijk uit naar het verslag om te weten wat we nu juist beslist hebben.

Academia

zaterdag 11 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Ik sprak eergisteren met een mens met een doctoraat, en dat we samen wat gebrainstormd hebben over hoe zijn werk iets voor ons werk zou kunnen betekenen en omgekeerd. Er moet een dossier gemaakt worden voor een aanvraag, en daar zal ik dan na volgende week eens een stamp in geven.

Ik was gisteren in het praktisch-buitenland, als lid van een adviescommissie voor een doctoraatsthesis: een mens die een doctoraat aan het maken is, en die om de zoveel tijd een groep mensen tezamen roept om de tussentijdse resultaten te tonen en raad te vragen.

Bij die dingen heb ik — een minder dan briljante academische carrière achter de rug, vijftien jaar geleden — altijd een gevoel van

dunno.jpg

…maar dat blijkt dan uiteindelijk altijd wel mee te vallen.

Ik vraag het mij soms af hoe het zou afgelopen zijn met mij als ik wél academische dingen zou gedaan hebben. In mijn hoofd is het allemaal idealistisch: ik had graag onderzoek gedaan naar de periode rond de jaren 550-650 in onze contreien, denk ik, en dan had ik in mijn hoofd allerlei ontdekkingen gedaan en nieuwe inzichten verworven, en schreef ik daar allemaal interessante dingen over die het allemaal aanschouwelijk zouden maken voor de gewone mens in de straat, en deed ik dingen met visualisatie en statistiek en multidisciplinaire zaken en internationaal en alles.

En dan denk ik aan wat ik meegemaakt heb van de academische wereld, van toen ik klein was tot recent, en ben ik bang dat het 90% office politics zou geweest zijn, ruzie maken binnen de afdeling over wie dit jaar een nieuwe computer mag kopen, woekeren met budgetten om abonnementen te kunnen kopen en naar congressen te kunnen gaan, omtertmeest slijmen bij de juiste mensen om subsidies, fondsen, exposure te krijgen, een doodlopend carrièrepad omdat er mensen in de buurt zitten die nét iets beter zijn in het schimmenspel van het mouwvegen… aargh.

We gaan dan eens op reis gaan, zie

zaterdag 11 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Tips voor goedkoop leven: tien jaar geleden een weblog beginnen, er regelmatig iets op zetten, en dan geven de mensen u soms dingen!

Zoals bijvoorbeeld volgende week: de mensen van Club Med hebben ons een week in La Palmeraie in Marrakesh in Marokko aangeboden, ha!

Club Med Marrakech La Palmeraie Morocco.JPG

Het is een eeuw geleden dat Sandra en ik nog eens ergens zonder de kinderen op reis zijn geweest: negentien jaar geleden eens een week bed & breakfast naar Ierland, en een jaar of zeven of zo geleden eens een kleine week logeren-bij-vrienden in Finland.

Ik ben ook nog nooit van mijn leven in een Club Med geweest, en eerlijk gezegd: ik zou het nooit zelfs maar overwogen hebben, zo op eigen initiatief. Toen we klein waren, was Club Med iets dat zó enorm ver verwijderd was van onze leefwereld, iets waar alleen mensen naartoe gingen die hun kinderen naar de hockey stuurden, hun eigen zwembad in de tuin hadden en een een tennisbaan in de wijk.   

Vooroordelen zijn vieze dingen, ik kijk ernaar uit om te zien hoe het eigenlijk echt is, zo’n Club Med-vakantie.

Ik zie alvast: prachtige locatie, temperaturen maximum 15-20 graden, eten en drinken en alles inbegrepen, stapels Unesco-wereldoerfgoed in de buurt, excursies naar de woestijn mogelijk… what’s not to like, eigenlijk?

mmm.jpg

Um ja, dus. We laten het u weten, de volgende paar dagen.

Paradigm shift

zondag 12 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Jürgen Siebert schrijft op Fontblog over de volgorde van de televisiezenders.

Vroeger was dat een gegeven:

  1. Brussel Vlaams
  2. Holland 1
  3. Holland 2
  4. Brussel Frans
  5. Rijssel 1
  6. Rijssel 2
  7. Duitsland 1
  8. Duitsland 2

En dan kwam er op korte tijd vanalles bij:

  1. BRT 1
  2. BRT 2
  3. Holland 1
  4. Holland 2
  5. Holland 3
  6. RTBF 1
  7. RTBF 2
  8. TF1
  9. A2
  10. France 3
  11. RTL
  12. Duitsland 1
  13. Duitsland 2
  14. Rai Uno

En in 1989 VTM tussen BRT 2 en Holland 1. En dan was het plots 1995 en 2000 en ontplofte het in alle richtingen.

  1. één
  2. Ketnet/Canvas
  3. VTM
  4. Kanaal 2
  5. VT4
  6. VijfTV
  7. CNN
  8. BBC1
  9. BBC2
  10. Vitaya
  11. Holland 1
  12. Holland 2
  13. Holland 3
  14. RTBF 1
  15. RTBF 2
  16. TF1
  17. A2
  18. France 3
  19. RTL
  20. Duitsland 1
  21. Duitsland 2
  22. Rai Uno
  23. [enzoverder]

En nu zijn we 2012 en staan er meer zenders op mijn televisie dan ik ooit zou kunnen hopen te kunnen bekijken, en weet ik niet zeker hoe het allemaal ingesteld is, wegens dat we met een programmagids in de televisie zitten. Ik dénk iets in deze zin:

  1. één
  2. Ketnet/Canvas
  3. VTM
  4. Ka2
  5. VT4
  6. VijftTV
  7. BBC1
  8. BBC2
  9. Njam
  10. [en dan een resem National Geographic, Discovery Channel, Acht, Syfy, godweetwatallemaal]

‘t Zal niet eens zo lang meer duren, denk ik, voor er helemaal geen zenders meer op de televisie staan bij ons maar alleen programma’s.

Vroeger gingen wij wel eens zitten voor bijvoorbeeld een avond BRT (Collega’s – Nieuws – Hoger Lager – Dallas – Panorama, kan dat kloppen?) of een avond BCC2, maar dat is tegenwoordig dus hoegenaamd niet meer het geval. Ik zou al bijzonder hard moeten nadenken om te weten op welke zender de programma’s waar we naar kijken op uitgezonden worden, en voor de aankondigingsfilmpjes hebben we een soort banjer blindness ontwikkeld.

Gewoon een lijst van dingen die we willen zien, en die we dan bekijken in min of meer uitgesteld relais, en die binnenkomen via de kabel of het internet of gekocht of het kan ons eigenlijk niet schelen. Ik kan mij eigenlijk niet inbeelden dat we nog zouden terugkeren naar dat één-zender-kijken.

We reizen naar de toekomst, met kleine maar zekere stapjes.

Zoals de dingen die Microsoft doet met NUI: de Kinect leek een speelgoed, maar binnenkort loop ik rond met een tablet waarin een Kinect-dinges zit en dan is het plots helemaal science fiction.

Veilig toegekomen

zondag 12 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 12 reacties

‘t Was nochtans spannend, wegens niet honderd procent helemaal zeker of Sandra het land bel binnen (en weer buiten) zou mogen zonder paspoort en met alleen een identiteitskaart — maar kijk, het was blijkbaar allemaal mogelijk, de reis is zonder incidenten verlopen, en we zijn ondertussen helemaal geïnstalleerd.

Dirk en zijn madam zijn ons komen afhalen om 6 uur ‘s morgens, naar de luchthaven, vliegtuig, hopla Club Med Marrakesh.

Zo een allereerste keer Club Med, dat doet dus raar. Iedereen zegt hier glimlachend goeiendag, om te beginnen. Voortdurend goeiendag, gelijk dus elke keer ze u tegenkomen. Een paar dagen van dit en ik draai door, denk ik. Of ik begin consistent terug te salueren, met duim en wijsvinger in een O, de hand in een 6, be seeing you.

Het vliegtuig was wat een vliegtuig meestal is: saai, en veel slapen. Een tussenlanding in Agadir waar drie vierde van de passagiers afstapten en vervangen werden door een buslading gelooide bejaarden terug op weg naar Brussel. Van die bejaarden van onbestemde leeftijd, van het genre “jongens, ik weet dat het misschien al te laat is, maar probeer toch eens écht wat minder in de zon te zitten, eventueel”.

In Marrakesh, in de bus naar de Club Med, werden we verwelkomd door een sympathieke G.O. (gentil organisateur, kzweertu, ik heb het dus écht moeilijk met die terminologie). Ik dacht al even dat het mis ging lopen, want er zat een mevrouw op de bus die het er moeilijk mee had dat het enorme zwembad van de Club niet tot op lichaamstemperatuur verwarmd was. Het gaat hier ‘s nachts naar het vriespunt, zo’n hectare zwembad op lichaamstemperatuur houden is dus onmogelijk, maar er is een tweede kleiner zwembad speciaal voor volwassenen dat wél warm gehouden wordt, enfin, het was al direct verkeerd voor die mevrouw.

En dit is dus het zwembad, voor de duidelijkheid:

Een stuk zwembad

Serieus, mevrouw.

Wij laten het allemaal niet aan ons hart komen: Marokko in februari is blijkbaar elke dag vier seizoenen, kregen we uitgelegd (toe we toekwamen, met een glas warme muntthee in de ene hand en een koele vochtige handdoek in de andere). Van acht uur ‘s avonds tot ‘s morgens is het winter, in de ochtend is het lente, tot pakweg 17u is het zomer, en dan is het een paar uur herfst. Ik weet niet hoe het met u zit, maar als ik zou kunnen kiezen, ik zou het elke dag zo doen, het hele jaar door, ik.

We krijgen vanavond een uitgebreide uitleg van wat en hoe, in afwachting hebben we het domein in de rapte verkend. Eerst conclusie: onverwacht veel jong volk, onverwacht rustig, onverwacht aangenaam. Overal hoekjes en kantjes, alkoven, stoelen en tafels: ik zie mij zo wel wonen, eigenlijk. Er lopen stapels kinderen rond, en die worden blijkbaar allemaal in leeftijdsgroepen bezig gehouden door Gespecialiseerd Personeel. Absolute topper lijkt mij het openluchtcircusdinges, met trapezes en trampolines en vangnetten net echt, maar er zijn ook pony’s en kamelen en allerlei sporten en vanalles.

Er lopen enorm veel tamme katten rond, ook: extra bonus, vind ik. (Terwijl ik dit schrijf loop er net een kat binnen in de slaapkamer: via het dak, vermoed ik. Wijs!)

Een katjen

Opvallend gezonde, propere (wel wat stoffige, maar wat wil een mens?) katten hier trouwens. En niet allemaal archi-wild: de kat hierboven sprong zo ongeveer in mijn armen, en bleef er heel de tijd spinnend liggen.

Oh en ook: de vogels zijn hier ook tam. Of beter, ‘t is te zeggen: niet tam, maar niet bang van de mensen. En vooral zot van brioche en suiker, blijkbaar. Dit is wat ze deden met Sandra haar koeken deze namiddag:

Veugelkens

(ze moeten bij het ontbijt een speciale bak met boterkoeken buiten zetten, da’s de enige manier om die aan boter verslaafde vogels van uit het ontbijt van de mensen te houden, trr, spreek van first world problems)

Voor de rest: ‘t is hier wreed schoon, het eten was enorm lekker, er zijn meer activiteiten mogelijk dan een mens een stok naar zou kunnen schudden, het eten is copieus en zeer lekker (vanavond gegeten: tientallen verschillende soorten hors-d’oeuvres waaronder overheerlijke inktvis, een kwarteltje, heerlijke entrecôte met champignonsaus, aardbeien in witte chocolade gedopt, crème brûlée, aardbeientaart) (‘t was Franse avond vanavond, namelijk).

Morgen ga ik denk ik eens aan de zijkant van het zwembad bekomen, met een eindeloze voorraad koude cola light en The Christ Myth Theory and Its Problems. (Reizen: uitstekend om boeken uitgelezen te krijgen. Ik heb tranen met tuiten zitten huilen met The Time Traveller’s Wife: goedkoop sentiment, zo doorschijnend als iets, maar hey, de betere stationsroman!)

In een zetel zoals deze, denk ik:

Een zwembad in de verte

En dan drank gaan halen hier:

Toren

En door deze gang naar één van de restaurants slenteren:

Naar een van de restauranten

En dan deze weg naar onze kamer volgen:

Veel water

In de buurt van onze kamer

Naar onze kamer

Naar onze kamer

En daar dan een douche nemen en op het terras verder lezen, met uitzicht op de palmen en vreemde vogels overal die vreemde geluiden van scharnieren en hamers en dolfijnen maken, en misschien dat de kat van daarnet nog eens binnenkomt en dat ze wel op mijn schoot komt zitten terwijl Sandra in de hammam zit of gemasseerd wordt of zoiets.

Terras

(Ja, ‘t is erg, ik weet het. Maar één keer op twintig jaar? Moet kunnen.)

Afrika!

maandag 13 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

We zijn vandaag naar de stad getrokken, en ‘t was al direct helemaal couleur locale.

Er is een shuttlebus tussen de twee Club Med-locaties in Marrakesh: wij zitten twintig minuten buiten het centrum de andere is krék in het centrum. Gelijk, op het centrale plein van de stad, naast de souk en alles.

We zullen het geweten hebben, dat ze daar rijke toeristen gewoon zijn: we stapten uit de bus en we werden al meteen houten slangen aangeboden (non merci, vraiment), levende slangen in de nek gedrapeerd (c’est bien gentil, mais non merci), apen in het gezicht geduwd (thank, but no, really, not right now), om geld gevraagd door oude mevrouwen en oude meneren, luid uitgenodigd om binnen te komen kijken naar de sletsen, het zilverwerk, de stoffen, de kruiden.

Ik had er blijkbaar niet al te veel problemen mee om de mensen af te houden, maar ik kan mij inbeelden dat het lastig zou kunnen zijn.

Een halve dag rondgelopen in de souk: de helft van de tijd werd ingenomen door de madams en hun ondrhandelingen om sletsen te kopen en verkleedkleedjes voor de meisjes. Ik heb me ook laten rollen (uiteraard, een mens weet op voorhand dat dat het geval zal zijn), maar ik heb het toch telkens zo kort mogelijk gehouden: een nieuwe warme djellaba gekocht voor in de winter (35 euro), een schone muts (6 euro), enge beesten voor de kinderen (12 euro), en anderhalve schone trilobiet (18 euro, en voor hetzelfde geld is het vals, maar ik betwijfel het, en hey, voor het geld moest ik het niet laten).

Marrakkesh

Dat afbieden, trouwens: ik zou het nog wel zien zitten om dat te doen, als het een eerlijke situatie zou zijn. Te weten: als de twee partijen op min of meer gelijke voet staan. Hier is het duidelijk dat ze gemakkelijk tot twintig keer teveel kunnen vragen, en dat ze maar naar beneden gaan gaan tot pakweg vijf keer teveel. Het meest flagrante was een soort buigzame stokjes om rond servetten te doen of gordijnen of in schoenen of zo, heel docratief, daar niet van, maar ze vroegen ergens heel diep in de souk 10 dirham, ongeveer een euro, per stokje. Sandra heeft daar de ziel uit haar lijf afgeboden om tot 110 dirham voor 24 te geraken of zo, die man gaf de indruk dat hij net zijn oude grootmoeder verkocht had en zijn kinderen mee, dat hij op de rand van het failliet stond met die transactie, en dat hij het enkel deed omdat hij Sandra zo appetijtelijk vond — en toen we op het (hypertoeristische, dus in theorie met de duurste prijzen) plein kwamen, lagen er in een brolwinkel gewoon van die stokjes met een prijsetiket van 15 dirham voor een pakje van 10.

Zucht. Niet dat we er van wakker liggen, of het nu 10 euro of anderhalve euro is: in België zou het waarschijnlijk 40 euro geweest zijn, maar dan staan we daar dus een drie kwartier over bezig hé.

‘t Was een opluchting als we gingen neerzitten om een muntthee te drinken, en dat er geen half uur paringsdans over de prijs nodig was.

Marrakkesh

En voor de rest: ‘t is eens iets om mee te maken, zo’n nest van straatjes met allemaal winkeltjes. Geen foto’s genomen als het nog licht was, want daar vragen ze dan geld voor, maar wel aangenaam rondgelopen. Als het donker wordt, word het centrale plein zo’n beetje één grote openluchteettent, genre Gentse Feesten.

Marrakkesh

Marrakkesh

Marrakkesh

Ik zet hier dan wel “Afrika!” als titel bovenaan, maar het doet allemaal eigenlijk redelijk Europees aan. Mediterraans, met veel Frans, en vriendelijke mensen overal.

Marrakkesh

Marrakkesh

Marrakkesh

Tijdens het rondslenteren hebben we twee keer een muezzin de azan horen doen. ‘t Was de eerste keer dat ik dat in ‘t echt hoorde, en behalve dat er niemand ook maar leek op te letten, deed het mij toch wel iets.

Wij hebben de beiaard, zij hebben de muezzin in de luidsprekers, en van wat we ervan gezien hebben lijkt het centrum van Marrakesh meer op het centrum van pakweg Gent dan op dat van Brugge: ‘t is geen bijna-aseptisch Disneyland, er lopen naast de onvermijdelijke toeristen ook stapels gewone mensen, en er zijn niet alleen tourist arnaque-boetieken met veel te dure rotzooi maar ook gewoon Aldi’s-op-de-hoek met artisanale plastieken bezems en artisanaal waspoeder. En er rijden door en rond en naast de mensen honderden mensen in fiets en mobilette rond, hoe ouder en hoe vervuilende hoe beter. En naast de Café de France-achtige toeristendingen, zijn er ook de decidedly shady-eetdingen waar in het halfdonker allerlei overleden beesten en doodgemepte planten gebakken en gekookt worden. En het is niet allemaal Efteling-proper in het centrum, er zijn ook gebouwen in allerlei stadia van opbouw-verval-heropbouw.

Leutig, met andere woorden, dus. We hebben alleen maar rondgelopen: overmorgen gaan we eens de echte toerist uithangen. Tuinen bezoeken en zo. Misschien ook musea, wie weet.

Maar vandaag niet. Het was al donker, de Club Med naast het plein was toe egels groot feest in La Palemraie, we hebben ons gerept om de bus van denk ik acht uur terug te halen, we hebben (spécial Maroc) gegeten in La Palmeraie, en we zijn rap in bed gekropen.

Club Med

Salon

Kijk, hier linksboven is ons appartement:

Club Med

Op het programma voor morgen: ontbijt, aperitief, Marokkaanse kookles, middageten, en cocktails aan het zwembad.

Overmorgen: uitstap naar de tuinen van Marrakesh.

Donderdag en vrijdag: met de 4×4 het Atlasgebergte en de Anti-Atlas over tot in Ouarzazate, aan de rand van de woestijn.

En dan zaterdag terug. We zijn hier nog maar een dag, en we hebben al de indruk dat we hier een eeuw leven: we kennen de weg over en weeg, we weten het tempo, we zouden het wel gewoon kunnen worden.

Djutoch!

dinsdag 14 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Jaja, ik weet het, #clubmedonsgatindebotergevallen, maar toch: ‘t doet pijn, als we hier rondkijken en er lopen gelijk honderd kinderen rond, en die zijn zich allemaal kapot aan het amuseren, en wij zitten hier zonder die van ons.

Kinderen

Want serieus, ze moeten er mij niet voor betalen om te liegen: het ziet er hier het paradijs uit voor kinderen. Als ik het kon betalen, ik reserveerde meteen voor de paasvakantie.

Van 4 tot 10 is er de Mini Club Med, een afgesloten tuin met een eigen zwembad, en zitten ze nog eens in leeftijdsgroepen waar ze samen dingen doen, van boogschieten en voetbal en dingen met kamelen en spelletjes en verkleden en zo. Ik zie Anna en Jan en Louis daar zó tussen lopen, mijn hart breekt gewoon.

Kinderen

En dan doen ze allemaal dingen die ze tonen aan de rest, een circusvoorstelling bijvoorbeeld, of zoals vanmiddag, waar de kinderen een grote optocht in elkaar gestoken hadden, en dat iedereen was verkleed en dingen.

Optocht

Optocht

En Zelie, die zou haar hart kunnen ophalen in de Junior Club Med (van 11 tot 17, ook in groepen onderverdeeld), met circus (op de trapeze! gelijk d’echte!) en paardrijden en tennis en… aargh.

Optocht

Optocht

Optocht

*schudt vuist* Als we dan nog eens een reis gratis aangeboden krijgen in februari, kan dat niet wachten tot een schoolvakantie en dat de kinderen mee kunnen?

Marokkaanse kip met geconfijte citroen en olijven

woensdag 15 februari 2012 in Food and Drink. Permanente link | Geen reacties

Ah ja, bijna vergeten! We zijn gisteren naar één van de twee restaurants hier geweest, voor een kookles. Nu ja, kookles: demonstructie, eigenlijk meer. En het steekt allemaal zo verschrikkelijk nauw niet, blijkbaar, wat receptuur en ingrediënten en zo betreft.

Dus bij deze: tajine uit Fez met kip en gekonfijte citroen en olijven.

Nodig

Tajine met kip en geconfijte citroen

Voor één kilo kip:
Twee geconfijte citroenen, in reepjes gesneden
Een klein bordje rode olijven met pit (ontpitte groene als het niet anders kan, maar zeker geen zwarte)
Twee rode ajuinen, gesnipperd
Een goeie theelepel zwarte peper
Een goeie theelepel gember in poeder
Een halve theelepel saffraanpoeder (kleurstof)
Eventueel een halve theelepel echte saffraan
Een bouquet garni met koriander en eventueel peterselie
Een klein glas met olie (half olijfolie, half olie zonder smaak :))

Werkwijze

Maak een marinade van peper, saffraan(poeder) en een glas water.
Doe de kip, in kwart of in acht gedaan, in de marinade. Wrijf goed in, doe in een pot, bedek met vershoudfolie, zet een nacht in de koelkast.

Doe kip en ajuin in een sauteuse (zonder olie!), laat kip kleuren, eventueel met wat water erbij. Voeg bouquet garni toe en laat zachtjes sudderen met een paar stukjes gekonfijte citroen, olie en eventueel wat water.

Tajine met kip en geconfijte citroen

Laat dat gerust een uur of twee (afgedekt) staan op een zeer zacht vuur, en voeg helemaal op het einde een handvol gekonfijte citroen en een handvol olijven toe.

Tajine met kip en geconfijte citroen

Tajine met kip en geconfijte citroen

Proef of er eventueel zout bij zou moeten (de olijven en de ajuin zijn al zout, namelijk). Als ajuin en olijven warm zijn, is de kip klaar om op te dienen.

Schik op een bord, en hopla, klaar:

Tajine met kip en geconfijte citroen

Tajine met kip en geconfijte citroen

Um ja, dat was dus niet écht een kookles: ‘t is een echt wel heel erg eenvoudig recept. :)

Mislukt (nu ja) meesterplan

donderdag 16 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Het meesterplan gisteren was: tuinen en dingen bezoeken in Marrakesh. Onze reisgezellen hebben een reisgids voor Marokko en een boek met allemaal top tien te zien in Marrakesh, dus daarmee kon het niet mis lopen.

We hebben een taxi genomen naar de tweedemooiste tuin van de stad, de Majorelle-tuin (de mooiste, da’s La Palmeraie, waar we in zitten met de Club Med).

Het moet gezegd: proper gerief. Duizelingwekkend elektrisch bijna fluorescerend donkerblauw, dat wellicht op geen foto te vatten is, en ik kan me helemaal inbeelden dat Yves Saint-Laurent en inspiratie voor talloze collecties vond.

Majorelle

Een proper art déco-huis ook, en ik heb al een beetje spijt dat we niet binnen gegaan zijn voor de tentoonstelling die er liep.

Majorelle

Majorelle

Majorelle

Het moet er ongelooflijk geweest zijn als er geen toeristen rondliepen, die blijkbaar zoals overal (en ondanks behoorlijk aandachtige wachters) zo ongeveer elke bamboestengel vol met graffiti gekrast hebben:

Majorelle

Maar zelfs met toeristen is het een koele oase van rust in de omgeving, die half stoffige woestenij en half stoffige heksenketel is.

Beesten achter de huizen

Marrakesh

We gingen te voet naar de andere tuinen gaan, maar uiteindelijk zijn we toch weer in de souk terechtgekomen. We zijn wél door het echte Marrakesh gelopen, waar geen of nauwelijks toeristen komen.

En dat is toch ook wel iets waar ik redelijk content van ben dat we het meegemaakt hebben.

Vuil, druk, overal benzinegeur, mensen die met troosteloos fruit en nog meer troosteloze groenten op straat zitten en eigenlijk negatief moeite doen om het te verkopen, brommers die zich overal doorwurmen, halve en hele botsingen tussen brommers en fietsen en stootkarren, droevige ezels, en vooral: stapels mensen.

Zo’n échte souk, waar ze u niet met ali baba! I make you special price! aanspreken, dat is toch nog iets helemaal anders.

Marrakesh

…maar langzaam maar zeker kwamen we dus wel weer terecht in de grote souk. Minder en minder groenten, meer en meer kappers en fiets- en bromfietsreparateurs, en dan meer en meer kledij, en dan meer en meer brol.

Marrakesh

Marrakesh

Die handjes!

Hier en daar nog wel verloren inboorlingen met vreemde dingen — een fiets vol koevoeten, bijvoorbeeld, of een man die manu militari een geit ergens naartoe probeerde te brengen (op zijn schouders, voortgesleurd aan één oor, voortgesleurd aan één poot, aan twee poten…).

Een fiets met koevoeten

We hebben in hetzelfde restaurant/drinkdinges als vorige keer middag gegeten (gekapt met ei, en dat is precies zoals het klinkt: gekapt, en daarboven een ei), en dan zijn we weer de soek ingedoken. Op de een of andere manier zijn we wel op helemaal andere plaatsen gekomen als vorige keer: een tweedehandsklerenmarkt waar vooral autochtonen rondliepen, bijvoorbeeld. Of plaatsen waar ze beesten verkochten: van kameleons tot roofvogels, vellen van en opgezette krokodillen, zebravellen, tijgervellen, antilopenkoppen, ahem ja.

Kameleon

Vogel

Dooie beesten

En daar was het dus ook zo: hoe minder toeristen, hoe minder de mensen echt vervelend lastig doen. Alhoewel: ik heb de indruk dat ze ruiken of ze vers vlees in de kuip hebben: met de dag en met het uur hadden we minder moeite om de mensen af te schudden — een kordate “non merci” was vaak gewoon genoeg.

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Afijn. Afgesloten met een cocktail in de Club Med aan Jamaa el-Fna, de bus naar huis genomen, fake Italiaans gegeten, en dat was de dag dan weer dus. De show hebben we wegens moe aan ons voorbij laten gaan: vandaag is het vroeg opstaan en de bergen in!

Incense

Jemaa el-Fnaa

Jemaa el-Fnaa

Zonsondergang

Soek-mensen

donderdag 16 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

Als ze niet opletten, zijn ze niet altijd zo opgewekt:

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Marrakesh - Souk

Jemaa el-Fnaa

Een stapken in de wereld

vrijdag 17 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 3 reacties

We zijn een dag op weg geweest, van Marrakesh naar Ouarzazate, via Kasbah Telouet en Aïd Benhaddou.

Vier seizoenen op één dag, hier in Marokko? Ha, wel, vandaag was het: ik-weet-niet-hoeveel landschappen op één dag. En het rare van de zaak is: dat pakt voor geen meter op foto, wat we vandaag gezien hebben.

Rotsformaties en bergen en valleien en canyons: machtig groot, enorm indrukwekkend, maar op foto, zo zonder dingen om de schaal mee te vergelijken, ziet het er niets uit.

Dorpen in de steenwoestijn, dorpen in valleien tegen bergwanden genesteld, dorpen onder de dreiging van appartementsgebouwhoge rotsblokken, het eindigde maar niet.

Naar de Atlas

Naar de Atlas

Naar Kasbah Telouet

Kasbah Telouet

Onderweg naar het eten

KGB_4444.jpg

Nog het meest indrukwekkend van al –maar geen foto’s want het komt helemaal niet over– vond ik een kilometers en kilometers en kilometers lange canyon, met dorp na dorp na dorp. Hovenaan de canyon een soort hoogplateau, en in trapjes een steile wand naar beneden, en onderaan een lintje blinkende rivier, en daarrond een breder lint groen, en ertussen en ernaast: dorpjes. Magisch!

Een paar highlights, dan maar. Col du Tichka, 2260 meter hoog, en een mens moest er geen hoogtevrees hebben om foto’s te nemen.

Col du Tichka

Kasbah Telouet, een verlaten en aftakelend negentiende-eeuws paleis. Ziet er van buiten uit als een langzaam in elkaar zeigende hoop stenen en klei, maar verbergt in zijn binnenste een paar prachtige zalen, met mozaïeken en houtsnijwerken plafonds en geschilderde deuren.

Kasbah Telouet

Kasbah Telouet

Kasbah Telouet

Kasbah Telouet

Kasbah Telouet

Kasbah Telouet

Kasbah Telouet

Kasbah Telouet

Kasbah Telouet

Kasbah Telouet

Kasbah Telouet

Het eten, ‘s middags, bij Yazid, lokale berber in Anmiter, was eenvoudig maar uitstekend: de amuse was een soort mirepois van rauwe tomaten, groene pepers, en rode ajuin. Voorgerecht: omelet in een tajinepot. Hoofdgerecht: kiptajine met allerlei groenten. Dessert: versgeplukte appelsienen met kaneel (heerlijk, appelsienen met kaneel, trouwens).

Gegeten op een lage tafel, onder een tent (al hebben we ze van onder de tent geschoven om in de zon te zitten — die Europeanen toch!).

KGB_4429.jpg

KGB_4414.jpg

KGB_4420.jpg

KGB_4423.jpg

Daarna afgezakt naar Aït Benhaddou, een versterkt dorp dat op de lijst van het UNESCO-werelderfgoed staat, en waar wel eens een film gedraaid wordt (Lawrence of Arabia, The Mummy, Gladiator, Jewel of the Nile, Last Temptation of Christ, …). Het dorp lag vroeger op de karavaanrout tussen Marrakesh en de Sahara, er is een Joods kwartier waar ze goud voor zout omwisselden, het is hoog en steil, en de foto’s doen het andermaal geen recht.

Aït Benhaddou

Aït Benhaddou

Aït Benhaddou

Aït Benhaddou

Aït Benhaddou

En dan zijn we door de steenwoestijn tot aan Ouarzazate gereden: het hangt hier aaneen van de kitsch van oude decors.

Laatste dag!

vrijdag 17 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Het was een licht programma vandaag: ‘s morgens vertrekken in Ouarzazate de steenwoestijn in naar de oase van Fint, thee drinken bij een Echte Berber, dan naar Kasba Taouirt in Ouarzazate, en dan terug naar huis in Marrakesh.

Ouarzazate is een stad die op de groei is gebouwd. Een hele tijd geleden zijn er films gedraaid, en in het wat recentere verleden moeten ze het hier herontdekt hebben, en nu gaan ze ervan uit dat het binnenkort helemaal gaat boomen, Hollywood-in-de-steenwoestijn.

En dus hebben ze de stad alvast op voorhand uitgebreid, nog voor er mensen komen wonen.

Grote boulevards, moderne ronde punten, brede geasfalteerde straten met verse palmen aan weerszijden en art nouveau-aandoende straatverlichting. Gelijk een puzzel ook: overal verkavelingen, hier en daar eens een ingevulde kabel, maar vooral veel wegen en lampen. En watervoorzieningen en elektriciteit, klaar voor als de filmstudio’s zo uitgebreid zullen zijn dat er een miljoenenstad zal zijn, met grote villawijken errond.

Buiten Ouarzazate

Buiten Ouarzazate

Het doet surrealistischer aan dan om het even welke filmset: embryonale wijk na embryonale wijk, alleen straten en nutsaansluitingen in een woestijn van steen en poeder, kilometers uit het huidige centrum weg, met netjes Simcitygewijs op borden aangeduid waar er handelszones zullen komen, waar huizen, waar parken.

stad.jpg

Iets dichter bij het centrum: de buitenwijken, alvast in appartementsgebouwen getrokken. In het centrum zelf: een modern-achtige stad. En voorbij het centrum van Ouarzazate: groene velden, van boeren die alsnog weigeren om hun voorouderlijk stuk land te verkopen. Een kwestie van trots, bij de Berbers.   

ouar.jpg

Maar ‘t is onvermijdelijk, zei de gids gelaten: het gaat allemaal weg. En hij zuchtte eens diep.

Het hotel waar we in sliepen had met Berbers alleen de naam gemeen: Berber Palace. In naam vijf sterren en dus het beste van het beste, maar als dat vijf sterren is, dan is de Club Med op één been tien sterren. Het eten: variaties op verslegen Westerse kantinevoeding, koud. De kamers: enorme suites (een living, een badkamer met lavabo-bad-bidet, een enorme slaapkamer, een toilet, twee televisies, een terras), een comfortabel dubbel bed, maar: de verwarming/airco is onontcijferbaar zonder handleiding, in de living is er maar één peertje van schat ik 15 watt, de onderkant van de lavabo hangt aan elkaar van de plaaster, de douche lekt, de afsluiting van het bad ziet er geroest uit en doet haar werk niet echt, er zit schimmel tussen de voegen in de badkamer, de wc-rolhouder is gammel en vuil, enfin bon.

The least said the better. (En ja, ik wéét dat we in Afrika zijn en dat we geen onredelijke verwachtingen mogen hebben, maar met de prijzen die ze hanteren, en als ze zéggen dat ze vijf sterren zijn…)

De steenwoestijn is indrukwekkend. Van dicht ziet het eruit als een braakliggend terrein, maar dan wel zo ver als het oog kan zien.

Oasis de Fint

Iets verder staan er dan rotsformaties — geen foto’s die de grootsheid kunnen uitdrukken als er geen mensen bij staan als aanknopingspunt: het zou er maar uitzien als een macro-opname van een zandbak of een braakliggend terrein.

Er zijn geen aanknopingspunten voor de schaal op foto’s, en de kleuren: ik weet ook niet of het objectief te omschrijven is. Zeggen dat een rots groen is, of er een foto van tonen, is één ding, maar zien dat het landschap plots allemaal tinten van groen wordt, dat er een soort kilometerslange wig van groen gesteente aan de oppervlakte komt, dat is nog iets helemaal anders.

Met Google Maps geeft het misschien al een idee, maar in het echt is het écht iets anders:

groen1.jpg

groen2.jpg

De oase van Fint is ook al zoiets: dorre steenwoestijn zonder wat dan ook zo ver het oog rijkt, en dan plots een gat in de horizon, en in de verre diepte een oase met stromend water en velden en een dorp en alles.

KGB_4501 Panorama.jpg

Oasis de Fint

Oasis de Fint

Oasis de Fint

Oasis de Fint

We zijn bij een Echte Berber in zijn huis gaan kijken en thee gaan drinken (nu ja: ‘t zal wellicht wel een echte Berber geweest zijn, maar zijn huis zag er verdacht afgelekt uit, alsof er niet echt in gewoond werd, hijzelf had een modieuze jeans aan onder zijn djellaba, en zag er eerder uit alsof hij net van laptop weggelopen was om snel even thee te zetten voor de toeristen).

Chez Aziz de l'oasis

Chez Aziz de l'oasis

Chez Aziz de l'oasis

De broodoven daarentegen zag er wél gebruikt uit, dus wie weet…

Broodoven

Van daar terug naar Ouarzazate, en nog eens zo’n Kasbah gaan bekijken. Een doolhof van huizen en kamers, niet echt spectaculair individueel gezien, maar in zijn totaliteit had het wel iets.

Kasba Taouirt

Kasba Taouirt

Kasba Taouirt

Kasba Taouirt

We hadden negatief goesting om in het vijfsterrenhotel (denk er van die luchtaanhalingstekens bij) middag te gaan eten: nog eens een koude pap van groenten en koude brochette van bordkarting, neen bedankt.

De gids gevraagd of we ergens anders konden eten, ergens waar we buiten konden zitten, iets dat hij zelf lekker zou vinden, het hoeft absoluut niet toeristisch te zijn. Hij vroeg of we zin hadden in iets, ik zei dat hij zelf iets mocht kiezen, hij stelde een ding voor waar we zelf het vlees konden kiezen, en dat dan klaargemaakt zou worden voor onze ogen.

Ik had een visioen van Lawrence of Arabia, nobele toearegs die een feestgelag in de koelte van een oase zouden bereiden: het bleek niet echt dat te zijn.

Maar wél authentiek, op een manier dat zelfs de Echte Berber van gisteren het eigenlijk niet echt was: een wegrestaurant in de bergen, van het genre waar ook Marokkaanse truckchauffeurs halt houden. Aan weerszijden van de straat waren er etablissementen met aan de ene kant een uitstalling vol vlees, en aan de andere kant een soort rudimentaire barbecue.

We hebben gegrild lamsvlees besteld, en rundertajine. Niets geen borden of zo: ‘t was zoals de echte Berbers te doen, met de handen te eten. Rudimentair, nul verfijning, het gegrilde vlees as halfrauw en halfverkoold, maar toch: uitstekend gegeten. En ik was alvast machtig content dat we niet in dat ellendig hotel zijn blijven eten.

Eten onderweg

Eten onderweg

Eten onderweg

En dan weer gezwind aangezet, de bergen weer door. Het leek in het komen veel langer dan nu, maar ik heb nog meer gelet op de dozijnen verschillende landschappen: in-druk-wekkend.

Terug naar Marrakesh

Een forte pitstop bij een vrouwencoöperatieve om een halve liter Arganolie te kopen, en in Marrakesh langs een joodse kruidenier slash apotheker gepasseerd om kruiden te kopen, en hop, we waren terug in de Club Med.

Een korte pitstop

Zaligheid! Het eten vanavond was bijzonder zeer lekker. Zeetong gegeten, en gebakken foie gras, en scampi, en gevulde appels en gevulde peren, en aaargh!

Morgen deze tijd zitten ik al een paar uur in mijn trekzetel. Irreëel, vind ik dat.

Pap

zaterdag 18 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 16 reacties

Oei kijk, ‘t is toch nog gelukt om pap te zeggen.

Terug in Vlaanderland, al tot ongeveer de enkels weer ferm vastgezogen in zoniet de Vlaemsche klei dan toch de Vlaemsche modder.

Koude regen, ik was al bijna vergeten hoe dat was!

Ik heb de harddisken met twintig jaar persoonlijke documenten, filmpjes en foto’s weer uit hun schuilplaatsen gehaald (ik steek ze weg als we langer dan een halve dag weg gaan, namelijk), de draden aan de televisie ontward, me naar mijn trekzetel gesleept, en dat was het dan, voor de volgende 24 uur.

Man man man, ik heb die trekzetel gemist.

Een soldaat is ook maar een mens

zondag 19 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 5 reacties

Kerstmis in Zuid-Korea!

40 dagen zonder

maandag 20 februari 2012 in Food and Drink. Permanente link | 5 reacties

Veertig dagen zonder vlees: ik hoorde er vanavond voor het eerst over, aan tafel, terwijl we aan het eten waren.

(Een pan vol spek krokant gebakken, uitgelekt. Roux, melk, kaaus: kaassaus. Spek in kaassaus, gekookte hesp in kaassaus, bijgekruid met peper en zout en cayennepeper. Tagliatelle gekookt, in ovenschotel, saus over pasta. Droog brood in mixer: hopla chapelure, kaas over chapelure, knopje boter, in de oven, klaar!)

Ik zie eigenlijk niet waarom we dat niet zouden kunnen doen, zes weken zonder vlees.

Microsoft-haat

maandag 20 februari 2012 in Computers en dingen. Permanente link | Eén reactie

‘t Is echt wel vreemd, hoeveel *haat* er blijkbaar is voor Microsoft.

Google doet iets misleidend — lees alhier — en de helft van de commentaren zijn, euh…

Tot zover de Lumia 800, dus?

dinsdag 21 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Ik zat zaterdag op het vliegtuig, te luisteren naar de laatste Bible Geek. Ik had mijn telefoon ‘s morgens opgeladen, en er niet echt iets me gedaan. Ergens een minuut of veertig ver in de aflevering, stopte het geluid plots.

Geen klik, geen waarschuwing, geen buzzer, niets. Scherm reageert niet. Combinaties van toetsen indrukken en ingebeukt houden: geen reactie.

Grrr. Batterij leeg, dacht ik. Misschien ligt het eraan dat ik ergens de GPS of zo niet had afgezet? Hij stond proper in Airplane Mode, dus ik betwijfelde het, maar misschien dat het had gekund.

(Over die batterij, trouwens: het heeft geduurd tot ik op het vliegtuig zat en de vliegtuigmodus aan had gezet, dat ik ontdekte waarom mijn telefoon altijd zo snel leeg was van batterij. Er stond een applicatie op die om de zoveel minuten alle verkeerswebcams van Vlaanderen downloadde. Dag en nacht. Elke dag. Elke nacht. Zucht.)

Maar goed dus: thuisgekomen, telefoon aan de oplaadkabel gehangen, gewacht, gewacht, gewacht, gewacht… niets.

Een dode telefoon. Die de hele zaterdagnamiddag en -nacht, en de hele zondag aan de stroomkabel gehangen heeft zonder reactie. Uittrekken, knoppen duwen, weer insteken, simkaart uithalen, weer insteken: niets.

De simkaart terug in de iPhone gestoken, en er mij al een beetje bij neergelegd dat er niets aan te doen zou zijn. Grr.

Ergens in de nacht van zondag op maandag was ik het beu de Nokia aan de oplaaddraad te laten zitten, koppel ik hem los om hem in een kast bij de andere kapotte electronica te leggen, en jawel: blijkt hij weer te werken.

Ik heb met heel veel plezier de simkaart weer uit de iPhone gevezen en in de Nokia gestoken. En ik gebruik de twee toestellen nu gewoon tegelijk: de Nokia is veruit (zeer veruit) de beste telefoon en het beste ding om naar muziek en podcasts te luisteren, de iPhone heeft veruit het beste scherm, en heeft nog altijd een aantal applicaties die ik niet heb op de Windowsfoon.

Er volgt nog wel eens een ernstige review, één dezer.

Links van 11 februari 2012 tot 22 februari 2012

woensdag 22 februari 2012 in Links. Permanente link | Eén reactie

If PHP Were British – Added Bytes – Brighton Web Application Development
The first, but maybe the most important, of many changes that will allow PHP to achieve a more elegant feel is to remove that symbol so beloved by the US and replace it with something altogether more refined. More solid. More … sterling.

Freaky (Factual) Tale Friday: If you hear voices in your head, they might actually be real ~ RamblingBeachCat.com
In other words, the United States Army had successfully developed the technology to transmit voices into a person's head.

The Odd Couple: Romney Vs. Gingrich | Politics News | Rolling Stone
If Romney is a scripted automaton who could make it through a year's worth of marital coitus without one spontaneous utterance, Gingrich is his exact opposite – taken prisoner in war, Newt would be blabbing state secrets without torture within minutes, and minutes after that would be calling his guards idiots who lack his nuanced grasp of European history, and minutes after that would be lying to two of his captors about an affair he had with the third.

Creating Triangles in CSS « Jon Rohan’s Web Developer Field Guide

Apple’s File System APIs | Rixstep’s The Technological
Try any of that on a Windows box and Cutler tells you where to get off. But in the world of Apple there is no sanity checking whatsoever: any line of rogue code in any program written by any programmer in the world can contain a bug that hoses the entire system. And that bug can be prevalent or latent and only once in a great while manifest itself. And users can go on for the longest time blissfully unaware.

Kom dat nu tegen, er zit een reptiel in Obama’s hoofd

woensdag 22 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

So this is our tax dollars at work:

Pray for our president!

Vegtarismisch, dag 1

woensdag 22 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Vlees is goed. Mmm vlees. Een mals biefstuk met bearnaise, een brochette op de barbecue, zelfgemaakte préparé, witte pens, bloedworst, een goeie salami, lamsbout… teveel om op te noemen: vlees is lekker.

Leve vlees!

Maar ‘t is niet alsof ik niet zonder zou kunnen, waar gaan ze dat in ‘s hemelsnaam halen? Kijk zie, tot Pasen geen vlees meer.

Vandaag:

  • Ontbijt: boterham met niets.
  • Middag: aspergesoep.
  • Avond: groentenburger (basically: puree met erwten en andere groenten erin, gepaneerd en gebakken), met frieten en komkommer

Absoluut niet uit principe, want ik vind niets verkeerd aan vlees, en fruit en groenten die uit Nieuw-Zeeland moeten komen zijn volgens mij veel erger dan een vers geslacht kieken of koebeest van tien kilometer van hier.

Nog 39 dagen te gaan. Jawel, mijn goed voornemen voor dit jaar is dat ik op alle overgehypete bandwagens ga springen die zich aanbieden.

Vegetasmisch, dag 2

donderdag 23 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

Nog geen ontwenningsverschijnselen. Ook nog niet zelf gekookt, lui vel dat ik ben.

  • Ontbijt: 2 cracotten
  • Middag: aspergesoep
  • Avond: een halve cracotte met dooie tomaat, een halve cracotte met iets champignonachtig, een cracotte met geitenkaas, en een wat zelfgemaakte pompoenlasagne

Sandra was naar de Bioplanet geweest, blijkbaar:

spread.jpg

(Allemaal in koor: Ik hou van lekker fris / ik hou van lekker anders / ik hou van lekker anders fris // Ik hou van wit / ik hou van bruin / ik hou van wit waar fris op zit, tralala.)

Het beste van de drie dingen die ik op cracotten gesmeerd heb, was dit:

champignon.jpg

Er zat hier een vriendje van Jan, die blijkbaar heel rare ogen trok toen ik aan de kinderen aan tafel uitlegde hoe ze die sla maken: ze geven champignons en andere groenten aan speciaal gekozen varkens, en dan schoppen ze die in hun buik dat ze het weer overgeven, en dan doen ze dat in een potje en verkopen ze dat.

Afijn: het ziet er minder appetijtelijk uit, maar ‘t is wel lekker. Een beetje pikant, ook.

Vegsmetarisch, dag 3

vrijdag 24 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 2 reacties

Gisteren tot veel te laat bij de buren zitten kletsen en drinken, en vanmorgen te laat wakker geworden en met een hoofd half in slaap naar het werk gefietst. Zonder ontbijt.

Het is dus geworden:

  • Middag: zakenlunch met de baas en de bedrijfsadvokaat — krokant gefruite dikke aardappeljulienne, op Vlaamse wijze
  • Avond: pasta met iets pesto-achtigs en kerstomaten. Sandra had het klaargemaakt, ik heb er nog wat fleur de sel bijgedaan, een paar knepen van de spuitfles met arganolie voor een notige smaak, en een paar schavelingen parmezaan.

Spaghetti met kerstomaten en pesto (achtig)

Nog 37 dagen.

De muppets!

vrijdag 24 februari 2012 in Film. Permanente link | 3 reacties

Allez jong, er zijn dingen waar ik met mijn hoofd niet bij kan.

We zijn vanavond naar de Muppets gaan kijken. Zo een goeie film! En zo een kleine zaal, en zo weinig volk!

Snel, zie dat ze de film –god verhoede!– niet meer zouden spelen: bestel u kaarten, en ga kijken!

Muppets_wallpaper_09.jpg

Ik ben opgegroeid op de Muppets, natuurlijk, zoals iedereen van mijn generatie.

De eerste keer dat ik de Muppet Show zag, was bij mijn grootouders in bed, op het klein televisietje in de slaapkamer. Ik dénk dat ik een jaar of zeven of acht moet geweest zijn, en geloof het of niet, maar het was ook de aflevering waar Mah na mah na in zat.

Ik was direkt verkocht, en sindsdien altijd verkocht gebleven.

Uiteraard dat ik er de helft niet van begreep, maar Gonzo en de Zweedse chef met zijn kippen, en de chaos tijdens Pigs in Space, en de klappen die Miss Piggy uitdeelde, en de chaos in het algemeen: machtig, vond ik.

Jaren en jaren later werd de Muppet Show heruitgezonden (op VT4, dacht ik, toen ze nog gingen voor de meerwaarde), en dan werd ik helemaal opnieuw fan. Nog altijd van de chaos (en tegen dan zag ik er meer dan veel Marx Brothers in), en van het absurde — de stomme lollen van Fozzie’s standup en op Veterinarian’s Hospital en Pigs in Space: prijsloos!

Ik heb wat afgehaakt voor Muppets Tonight, de revival in 1996: Clifford was absoluut mijn ding niet.

De filmpjes op Youtube de laatste jaren vond ik dan wel weer goed, maar een film? In 2012? Zou dat pakken, poppen op het scherm?

Muppets_wallpaper_13.jpg

Yup! Het pakt.

Geen mens die er wakker van ligt dat van twee broers er één een Muppet is die niet groter dan een meter wordt en een andere een gewone mens, geen mens die raar opkijkt als er plots in zang uitgebroken wordt of in een dansroutine waar de hele stad in meedoet.

We zijn met de vier kinderen gaan kijken, en ze hebben er allemaal van genoten. En wij met twee ook. ‘t Is ontroerend, ‘t is grappig, ‘t loopt op een zeer vreemde lijn tussen regelmatig de vierde muur doorbreken (“het zal hier nog een korte film worden op die manier”, dat soort dingen) en tussen emotie en tussen vaudeville en slapstick.

Wijs.

Belcanto

zaterdag 25 februari 2012 in Music. Permanente link | Eén reactie

Tijd om nog eens te gaan kijken waar Guido Belcanto optreedt in de buurt.

Hypster

zaterdag 25 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 7 reacties

Zit heel Vlaanderen ondertussen al op Pinterest, ja? Heeft elke scheet op elke vorm van media zijn eigen hashtag? Hebben alle scholieren van Vlaanderen ondertussen rage faces op hun Facebook staan?

Skrillex en consoorten, da’s ondertussen al redelijk passé, dacht ik, wie nu nog met een fixie rondrijdt is hopeloos achter, snowboarden is voor uitdijende dertigers, Instagram is overgenomen door aandachtshoeren en wannabes…

What’s next? Ontdekken dat My Little Pony: Friendship Is Magic niet-ironisch goed is, en artikels in de krant over bronies en pegasisters?

Ik kijk er in alle geval naar uit.

De zoektermen

zaterdag 25 februari 2012 in Weblog. Permanente link | 7 reacties

Het was alweer eens een hele eeuwigheid geleden dat ik nog gaan kijken was naar de zoekopdrachten waarmee mensen op mijn weblog terechtkomen. Sommige mensen beschuldigden mij ervan dat ik SEO buzzwords zou gedaan hebben deze middag.

Pfeh! zeg ik daarop. En nogmaals: pfeh!

…maar het maakte me plots wél benieuwd oom te gaan kijken in de statistieken.

De top 15 van de laatste week is dit:

  1. michel vuijlsteke, michel vuijlsteke, michel vuylsteke, vuijlsteke blog, vuijlsteke michel gent, etc. (en zowat alle mogelijke combinates van blog, zog en org: blog zog, blog zog org, blogzog, zog blog, zog org etc.)
  2. prijs bioscoopticket, cinema ticket kinepolis, prijs filmticket kinepolis, prijzen cinematickets, kinepolis prijslijst, etc.
  3. japanse / chinese tekens, tatoeage, tatoeage zetten, tatoeages op pols, tattoo, tattoo keltische tekens, etc., etc.
  4. aquarium
  5. tafeldecoratie
  6. hotdog / hot dog
  7. trap / molenaarstrap, trap maken
  8. hotdog
  9. hutsepot
  10. lien van de kelder
  11. cv voorbeeld, curriculum vitae voorbeeld, cv tips, …
  12. bmw
  13. pedro poublon
  14. katrien schotte
  15. varken

Met erg veel voorsprong mijn naam en combinaties ervan met mijn weblog. Daarna, verrassend toch wel: de prijs van de kaartjes bij Kinepolis (waar ik door Enchanté naartoe gestuurd was, toen er discussie was over die prijzen en dat ze de Belgische blogosfeer wilden overtuigen van hun gelijk).

Tatoeages e.d., da’s van een paar keer dat ik iet sin Japanse tekens had omgezet. Aquarium, da’s van die ene keer dat ik een foto van een indrukwekkend aquarium had gepost, en dat mensen er via Google Image Search nog altijd op terechtkomen. Tafeldecoratie en hotdog: geen idee. Trap: van onze verbouwingen. Hutsepot, van die twee keer dat ik een recept had gepost en er foto’s had bij gezet. Lien Van De Kelder: er was ooit eens sprake van naakt, ergens. De cv-dingen, da’s van die keer dat ik een reeks tips voor sollicitanten had gepost. BMW: van die keer dat ik een foto van een prototype van een model BMW had. Pedro Poublon: omdat ik ooit ergens gezegd had (duh!) dat het geen échte mens is, die Poublon. Katrien Schotte: van een éééééuw geleden, toen die ooit op de cover van een boekje stond. En varken: geen idee.

Maar wacht, het kan nóg uitgebreiden. Voor de afgelopen paar maand is dit de top-300 van de zoektermen bij Google — trek vooral zelf uw conclusies :):

  1. michel vuijlsteke, michel vuijlsteke, michel vuylsteke, vuijlsteke blog, vuijlsteke michel gent, etc. (en zowat alle mogelijke combinates van blog, zog en org: blog zog, blog zog org, blogzog, zog blog, zog org etc.)
  2. (adobe) photoshop cs3 (of cs4, cs5) crack, key, keygen, serial, serienummer, etc.
  3. japans, japans alfabet / schrift / teken, japanse tekens / letters / namen / sterrenbeelden / … (en ook: japanse letters tattoo, japanse tekens betekenis, japanse tekens vertalen, etc., etc.) (en ook: chineese tekens, chinese namen, chinese tekens, chinese tekens namen, tattoo chinese tekens, tattoo naam, tattoo op pols, …)
  4. bmw
  5. hutsepot klaarmaken / maken / recept
  6. nieuwjaarsbrief, grappige nieuwjaarsbrief, originele nieuwjaarsbrieven, nieuwjaarsbrief tekst, nieuwjaarsbrieven middelbaar, etc.
  7. doutzen kroes (al dan niet zonder make up of make-up)
  8. lien de kelder, lien van de kelder, lien van de kelder bloot / naakt
  9. aquarium
  10. lang woord, lange woorden, lange galgje woorden, lange woorden voor galgje, langste woord, etc.
  11. opmaak brief
  12. p-magazine
  13. tafeldecoratie
  14. katrien schotte (al dan niet naakt)
  15. terzake, terzake.be, www.terzake.be
  16. katrien
  17. yulia tymoshenko
  18. kweepeer, kweeperen, kweepeergelei
  19. hotdog
  20. brief opmaak
  21. hot dog
  22. jean claude van damme
  23. spin / spinnen (en spinnen allerhande)
  24. battlestar galactica
  25. jeroom
  26. keira knightley
  27. kinderporno, kinderen in bad, kinderkutjes, naakte kinderen
  28. sony dsc-hx1
  29. 300
  30. tipoog
  31. ondertitels
  32. m-kids, m-kids naakt
  33. racisme
  34. beauceron
  35. donderbeestjes
  36. pissebed / pissebedden
  37. sophie van vliet
  38. mevrouw leemans
  39. huisspin
  40. fail
  41. vol au vent
  42. prijs ticket kinepolis, prijzen kinepolis etc.
  43. keshia knight pulliam
  44. interessante vragen
  45. yanina wickmayer
  46. beesten
  47. ontsteking in been, ontstoken been
  48. cystofix
  49. taalgrens belgie
  50. oogontsteking
  51. canon 5d mark ii
  52. realdoll / real doll kopen / bestellen
  53. teleconverter
  54. zatte vrienden / zattevrienden
  55. fallus impudicus
  56. bladluis
  57. puisten
  58. hadise
  59. porno
  60. carpetland
  61. veronique de kock, veronique de kock naakt, veronique de kock saint tropez
  62. out of office
  63. philippe caza
  64. stemtest 2009
  65. siska schoeters
  66. michèle van sebroeck
  67. lamantijn / lamantijnen
  68. cv voorbeeld
  69. karita mattila
  70. vicky jolling
  71. coca cola
  72. smeagol
  73. naam tattoo
  74. roos van acker
  75. kruidenpotjes
  76. naakte bv
  77. dolfijnen
  78. aardvarken
  79. rasputin
  80. naakt
  81. blote wijven
  82. vlaamse hutsepot
  83. pols tattoo
  84. tetten
  85. lightroom crack / downbload / serial
  86. botox
  87. lege kaart van belgie
  88. molenaarstrap
  89. sonos s5
  90. bettie page
  91. pedro poublon
  92. vlieg
  93. tanja dexters
  94. huisspinnen
  95. sofie van mol / sofie van moll naakt
  96. moulin de boiron
  97. vragen stellen
  98. varken
  99. weblog
  100. barteld schutyser
  101. in bad
  102. tales
  103. pokken
  104. bv naakt
  105. woelmuis, woelmuizen
  106. filmpjes maken
  107. evi hanssen
  108. rekensleutel
  109. clint
  110. nick berg
  111. pregnant sex
  112. silke gevaert
  113. lemon curd
  114. molly ringwald
  115. erwin cassiman
  116. neocube
  117. bloesems
  118. voorbeeld cv
  119. kindle belgie
  120. de ontdekking van de hemel
  121. springstaart, springstaartjes, collembola
  122. solicitatiebrief
  123. kever
  124. disable_activation.cmd
  125. vieze dingen
  126. priorweb
  127. hipstamatic
  128. pushing daisies
  129. mormel
  130. gent
  131. perfecte vrouw
  132. bejaarde vrouw
  133. woorden voor galgje
  134. stephanie seymour
  135. hotel moulin de boiron
  136. dana winner naakt
  137. huitlacoche
  138. libanees eten, libanees restaurant gent
  139. haidewiets
  140. thonet stoelen
  141. naam in japanse tekens
  142. kindjes
  143. mafia wars
  144. lenen bij mevrouw leemans
  145. tom boonen
  146. jessica alba
  147. bladluizen
  148. naakte babes
  149. philippe druillet
  150. virgin killer
  151. stijn meuris
  152. mijten
  153. drupal views
  154. laten we elkaar geen liesbeth noemen
  155. angstpsychose
  156. munchkin kat
  157. macaroni met kaas en hesp
  158. filodeeg
  159. focus stacking
  160. tripsen
  161. knap meisje
  162. gentse hutsepot
  163. familie hitler
  164. daasvlieg
  165. anneleen liegeois naakt
  166. rubens
  167. martine tanghe naakt
  168. jill greenberg
  169. akdeniz
  170. temptation island
  171. crossdomain.xml
  172. puntzeef
  173. tekenles
  174. blanco kaart belgie
  175. uurwerk
  176. over mezelf
  177. k3
  178. britney spears naakt
  179. evy gruyaert
  180. prijs cinematicket
  181. canon 5d mkii
  182. muis
  183. keltische tekens
  184. hoog voorhoofd
  185. knokploeg inhuren
  186. typografie
  187. redomex
  188. 100 hete vragen
  189. trollface
  190. manwijf
  191. verkiezingsposter
  192. snip
  193. botox voor en na
  194. tarte tatin
  195. natalia
  196. kiwi vogel
  197. nina de man
  198. ikea brekke
  199. christus
  200. bmw concept
  201. tasmaanse tijger
  202. sigma 30mm 1.4
  203. tymoshenko
  204. grondinvest
  205. rekensommen
  206. sabine hagedoren
  207. nef photoshop
  208. paroxysme
  209. krullen
  210. christina aguilera naked
  211. thonet stoel
  212. gent 3d
  213. veerle dobbelaere naakt
  214. brol
  215. tekenen in stappen
  216. stinken
  217. museum aan de stroom
  218. tekens
  219. marginaal
  220. sofie van vliet
  221. gaetan borgonie
  222. theremin kopen
  223. out of the office
  224. trap maken
  225. stop racisme
  226. actimel reclame
  227. gunter lamoot softie
  228. chris en yves
  229. sterk
  230. namen vertalen
  231. dolfijn
  232. oudste telefoon
  233. unprotect word document
  234. gazelle accent
  235. curriculum vitae voorbeeld
  236. cantus straffen
  237. asperger
  238. tiepen
  239. zeekoe
  240. stemtest
  241. tussentaal
  242. anke van dermeersch
  243. eten
  244. stylofoon
  245. druillet
  246. adres koen wauters
  247. slechte tanden
  248. katrien temptation island
  249. informeel taalgebruik
  250. goatse
  251. tekenen
  252. grote huisspin
  253. belgie taalgrens
  254. tetten bloot
  255. hx1
  256. speelgoed jaren 70
  257. petrole hahn
  258. onschuldig
  259. avatar
  260. filip de winter
  261. brekke bed
  262. picasso stier
  263. kast onder trap
  264. het zesde zintuig vtm
  265. sushi leuven
  266. ikea bedden
  267. adobe
  268. directory opus
  269. wenend kind
  270. vroedvrouw
  271. mom porn
  272. kris demey
  273. zelfcatheteriseren
  274. de perfecte vrouw
  275. caza
  276. wat is roomkaas
  277. masterchef
  278. k3 naakt
  279. biggetje
  280. perfect slim
  281. alessi twins
  282. naam tattoos
  283. roemeense turnsters
  284. nikon d700 tweedehands
  285. laurie carr
  286. mot
  287. concept
  288. tarte tatin sos piet
  289. dode beroemdheden
  290. filip dewinter
  291. gillian blakeney
  292. strontvlieg
  293. geen racisme
  294. natalia naakt
  295. koninginnehapje
  296. kindle
  297. verbouwingen
  298. honderd hete vragen
  299. griekse kalender
  300. anti europa

Heh. :)

Het is allemaal zo simpel niet

zaterdag 25 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Hoe iemand zich voelt is niet noodzakelijk hoe iemand zich gedraagt is niet noodzakelijk hoe iemand geneeskundig in mekaar zit bepaalt niet noodzakelijk wie iemand graag ziet.

En zo’n tekeningetje is een vereenvoudiging van vanalles, maar het is wel een mooie illustratie:

iUMNm.jpg

Gezien hier op Reddit, waar een man vragen beantwoordt: IAmA 25 year old male who has dated a number of MtF transgender women.

Grappig om te zien hoe sommige mensen hem absoluut in een vakje willen duwen van “homoseksueel”. Wat niet zo is: hij valt niet op mannen die zich in een vrouw willen laten ombouwen, maar op vrouwen die nog een stuk man hangen hebben. :)

Il faut de tout pour faire une monde, futanari nog aan toe.

Vegetarisch, dag 4

zondag 26 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Brunch: cracotten met Vieux Pané (okay), Camembert (yum!) en champignonpasta van de vegaterische winkel (die dus écht vies smaakte na die lekkere Camembert, ik was er een beetje gedegouteerd van). Een Danio met vanille en een Danio met bosbessen.

Avondeten: Omelet.

Vegetamisch, dag 5

zondag 26 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Heel de dag niets gedaan, bleh. En als ik dan nog zou kunnen gezegd hebben dat ik uitgeslapen had of zo, maar neen: om halfnegen of zo was ik er al uit.

Tegen beter weten in naar de Zevende Dag gekeken (godhemel, wat komt die Siegfried Bracke arrogant over op televisie) (miljaar, wat een kriebels krijg ik van Selah Sue), en dan de rest van de dag, euh, niéts gedaan.

Het eten vandaag:431404_10150684659174120_599379119_11020747_449029825_n.jpg

  • ‘s Morgens: boterkoeken
  • ‘s Middags: boterkoeken
  • ‘s Avonds: “vegetarische paella”

Ik heb het er niet lastig mee, dat het gewoon rijst met groenten is — ik herinner mij een jaar dat ik ongeveer niets anders gegeten heb dan broccolirijst met kaas en aardbeienyoghurt, maar toch.

Meer dingen doen met kruiden denk ik. En ermee ophouden, vooral, om te doen alsof het eten iets anders is.

Een hamburger, daar zit vlees in. Een vegetarische hamburger is geen hamburger, noem het dan zo niet. Een paella, daar zit vis en schaaldieren en kip en dingen in: “paella” zonder vis en schaaldieren en kip en dingen, dat is gewoon rijst met groenten.

En nu heb ik zin in bruschetta. Met look en zongedroogde tomaten en basilicum en mozarella. En dan penne all’arrabbiata. En een stuksken kaas als dessert.

Fouten bij het koken

zondag 26 februari 2012 in Food and Drink. Permanente link | 12 reacties

Het is u ongetwijfeld ook al een paar keer in de maag gesplitst de laatste paar dagen, maar hey, here goes dan nog maar eens: The Most Common Cooking Mistakes, de veertig meest voorkomende fouten bij het koken, volgens Cooking Light.

En ‘t was al zeker een jaar of drie vier geleden dat ik nog eens een ellenlange lijst had afgelopen. (Ahem.)

  1. You don’t taste as you go: guilty as charged, soms. Er zijn dingen die ik voortdurend proef, maar er zijn er ook waar ik nooit van proef. Als ik dingen maak die ik zelf niet graag eet, zoals soep, bijvoorbeeld.
  2. You don’t read the entire recipe before you start cooking: oh, heel de tijd. Ik doe mijn uiterste best om het niét te doen, maar om de zoveel tijd gebeurt het weer eens. Dat ik mijn ingrediënten al een minuut of tien sta te mengen en dat ik dan pas lees “niet meer dan een minuutje of zo mengen”. Of dat ik pas veel te laat lees “opgelet, niet alles tegelijk bij elkaar kletsen”.
  3. You make unwise substitutions in baking: euh nee. Ingrediënten zijn ingrediënten.
  4. You boil when you should simmer: euh nee. Instructies zijn instructies.
  5. You overheat chocolate: ‘t is mij al overkomen, ja. Maar ‘t is al een redelijke tijd geleden.
  6. You over-soften butter: I didn’t even know this was a thing.
  7. You overheat low-fat milk products: low-fat milk products zijn voor jeanetten.
  8. You don’t know your oven’s quirks and idiosyncrasies: urgh, onze oven is een zeug. Ik ben er na jaren nog altijd niet gerust in. De vuistregel is, zo ongeveer, “zet hem twintig graden lager dan het recept zegt”, maar dan nog. Grrr.
  9. You’re too casual about measuring ingredients: euh nee. Zie (4) en (5): hoeveelheden zijn hoeveelheden.
  10. You overcrowd the pan: neuh, niet echt. We hebben genoeg gerief om ons eten voldoende plaats te geven.
  11. You mishandle egg whites: neuh, niet echt. Eieren zitten nooit in de koelkast bij ons, en kloppen lukt allemaal zonder problemen.
  12. You turn the food too often: geen grove problemen mee, nee.
  13. You don’t get the pan hot enough before you add the food: nope.
  14. You slice meat with―instead of against―the grain: ik zit er niet mee in. We maken niet echt veel vlees dat in schijven moet gesneden worden.
  15. You underbake cakes and breads: dat valt nog mee.
  16. You don’t use a meat thermometer: ik heb er een gekocht! Een groot gemak! Beste aankoop van het kwartaal!
  17. Meat gets no chance to rest after cooking: guilty as charged. Alsook van het te koud in de pan te leggen, cfr. (23).
  18. You try to rush the cooking of caramelized onions: oh nee, absoluut niet. Ze kunnen gemakkelijk drie kwartier op staan, tot ze meer confituur dan wat anders zijn.
  19. You overwork lower-fat dough: uh huh. Zie (2).
  20. You neglect the nuts you’re toasting: nope. Allez, hoe kan dat nu de twintigst meest voorkomende fout zijn in het koken?
  21. You don’t shock vegetables when they’ve reached the desired texture: ik feb de indruk dat dat niet zo nodig is, in een stoomoven.
  22. You put all the salt in the marinade or breading: nope, geen problemen met zoutinhoud.
  23. You pop meat straight from the fridge into the oven or onto the grill: yup, zie (17).
  24. You don’t know when to abandon ship and start over: geen problemen mee.
  25. You use inferior ingredients: zeg, hoeveel keer gaan ze nog zoiets zeggen? Zie (4), (5) en (9): Ingrediënten zijn ingrediënten. En in geval van twijfel: de duurdere versie kopen.
  26. Your poached eggs aren’t pretty : ik kan niet zeggen dat ik wakker lig van de vorm van mijn gepocheerde eieren.
  27. Your gravy is lumpy: wij doen geen gravy. En als er ingedikt moet worden, is het met roux te doen.
  28. Your mashed potatoes are gluey: alleen als het de bedoeling is, zoals die keer dat ik een slijmerige puree met erwtjes en blauwe voedselkleurstof had gemaakt voor de kinderen.
  29. You burn the brown butter: euh nee, instructies zijn instructies.
  30. Your bacon is burnt and crinkly: euh nee, instructies zijn instructies.   
  31. Your green veggies turn brown: stoomoven ftw.
  32. Your salad goes limp: geen problemen mee.
  33. You incinerate chicken on the grill: wij maken onze kip zo niet klaar.
  34. Your hard-cooked eggs are icky: nope.
  35. Your turkey burgers are parched pucks: turkey burgers? Really?
  36. Your rice gets gummy: ik zeg al een hele tijd dat ik graag een rijstkoker zou hebben, maar het probleem is dat het nooit echt een probleem is als we rijst maken.
  37. Your caramel meets a burnt, bitter end: oooh, veel problemen mee gehad vroeger. Maar genoeg geoefend dat het geen probleem meer is, tegenwoordig.
  38. The turkey hack job: wij maken geen volledige kalkoenen. En kippen decorticeren, dat is niet echt moeilijk.
  39. Your cookies gain unwanted holiday width: ik zou dringend meer koekjes moeten maken.
  40. Your flapjacks flame out : pannenkoeken, ik weet niet hoe dat kan mislukken. Volg het recept in Ons Kookboek, en zorg ervoor dat de pan warm genoeg is. Einde verhaal.

It’s like rain on your wedding day

maandag 27 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | Geen reacties

Enfin ja, niet écht gelijk regen op uw trouwdag (en hoe is dat trouwens ironisch?), maar ‘t is toch grappig:

Screen Shot 2012-02-27 at 10.30.45.png

Hopla de spambak in!

Hoarding

maandag 27 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 9 reacties

(Oei, misschien dat ik nu wel een hele post voor wijvenweek aan het kaniballiseren ben.)

Ik heb een klein probleempje met dingen wegsmijten. Zoals in: ik heb het er moeilijk mee. Als ik mezelf niet zou dwingen om redelijk te zijn, zou ik alles bijhouden. Verpakkingsmateriaal, kartonnen dozen, oude tijdschriften, bioskooptickets, kapotte koptelefoons, afgedankte computers van twintig jaar geleden, aaargh.

Het is min of meer onder controle, denk ik wel zeker: de oude Humo’s worden gewoon in de papiermand gesmeten, ik probeer zoveel mogelijk verpakkingen van dingen die ik koop meteen weg te doen (als ze een week of zo blijven liggen, hebben ze het recht verworven om voor altijd bijgehouden te worden, zegt mijn hoofd mij), en ik heb geen zorgvuldig opgebouwde piramides van lege flessen thuis staan of zo.

‘t Is maar heel soms dat het de kop opsteekt: de laatste tijd ben ik op het werk de dopjes van mijn drankflessen beginnen bijhouden, bijvoorbeeld.

En boeken, ook: die kan ik met de beste wil van de wereld niet wegsmijten, zelfs geen brolboeken dienst één keer gelezen heb en die daarna wellicht een generatie lang niet meer opengedaan zullen worden.

Hey, niemand is perfect. Ik ga eraan werken. Binnenkort, bijvoorbeeld, als de verbouwingen beginnen en we moeten het bureau leegmaken. Het bureau dat ondertussen misschien al tien jaar niet meer bruikbaar is wegens opstapelplaats voor allerlei.

Ahem.

 

Vegminarisch, dag 6

maandag 27 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 4 reacties

Wat wat? Is het al bijna een week? En hebben we vandaag pas voor de eerste keer een vleesvervanger gegeten?

  • ‘s Morgens: vergeten, in de haast
  • ‘s Middags: een kom aspergensoep, mmm
  • ‘s Avonds: bloemkool en broccoli in kaassaus, aardappelen en valse valse cordons bleus, check de artistieke foto –

Bloemkool, patatten en valse valse cordon bleu

We eten regelmatig eens cordon bleu, en dan is er echte cordon bleu, vlees met kaas en hesp ertussen, en valse cordon bleu, een soort bij elkaar geperst vleesachtig gedoe. Allebei op hun eigen manier eetbaar, ook.

Die valse valse cordon bleu van vandaag, da’s een rare zaak. Ik vond dat het niet noemenswaardig anders smaakte dan de gewone valse cordon bleu. En het zag er ook niet noemenswaardig anders uit:

421555_10150705333750802_501455801_11446934_1649906096_n.jpg

‘t Is wel Fusarium venenatum, een soort schimmel waar proteïnen uitgehaald worden. Gho ja.

Links van 25 februari 2012 tot 28 februari 2012

dinsdag 28 februari 2012 in Links. Permanente link | Geen reacties

A Show with Ze Frank by Ze Frank — Kickstarter
In 2006, I launched a show called "The Show With Ze Frank." It was one of the most strange, exciting, difficult, and amazing things I have done so far. I think it is time to do something similar, what with the economy in the crapper and the election coming up. If Newt can do it, so can I. So can we.

Mountain Lion Review: What Happened to Apple’s Innovation?
That's the most surprising thing about Mountain Lion. Not what Apple did, but that it makes clear a startling reality: Microsoft is the new Apple, thinking of ways to make a better, more productive experience for users. Sure, MS might fail, but at least Redmond is breaking new ground and trying to push computing forward.

Think about that for a second: Mountain Lion is conservative and boring—even gaudy at times. Meanwhile Microsoft is pushing the envelope and being innovative and elegant in its approach to user interface.

Hell. It froze.

Sinéad O’Connor: A Mea Culpa < PopMatters
It’s time to apologize to Sinéad O’Connor.

850k Android Daily Activations, 300m Total Devices, Says Andy Rubin | TechCrunch
In many ways the mobile platform war feels like the desktop race of the early ’90s. Apple had a huge lead, refused to license and is now about to be overtaken by hordes of nondescript clones. But in this race the main competitor is Google rather than Microsoft and the devices are smartphones instead of beige desktops. It’s just a matter of time until Android overtakes iOS now.

Microsoft offers touch guidance to Windows 8 Metro-app developers – istartedsomething
Since Metro-style applications for Windows 8 should all have a touch-first experience, Microsoft has recently released a brief but useful “Windows 8 Touch Guidance” documentation on how developers should think about touch in their applications. The four-page PDF touches (pun) on some interesting touch characteristics of Windows 8 – including but not limited to drag-down/up for select/deselect, semantic zoom and panning and swipe from edge.

Een week vegatarisch, tgeh

dinsdag 28 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Kom het tegen: een hele week geen vlees gegeten. Voor zover ik mij kan herinneren moet dat geleden zijn van die keer in 1976 dat mijn broer en ik aften hadden en dat er een week lang alleen maar lauwe vanillepap binnengeraakte.

Ik heb niet de indruk dat we speciaal ernstig andere dingen gegeten hebben, en ik heb ook geen vlees gemist of zo.

  • ‘s Morgens: een korst en een schel brood, alletwee zonder iets maar wel alletwee nog warm van bij de bakker, yum
  • ‘s Middags: een kom aspergensoep, mmm
  • ‘s Avonds: spaghetti met tomatensaus en basilicum en look en kaas

…maar veruit het belangrijkste culinaire wapenfeit van de laatste twee weken is toch wel dat er tegenwoordig op het werk ook een echte frigo is.

En dat ik dus tegenwoordig ook gewoon koude Cola Light ga kunnen drinken!

Een groot, groot, groot gemak.

Mijn hart sloeg een paar slagen over

dinsdag 28 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | 11 reacties

Ik was gehaast, vanmorgen: Fijne Collega Ben ging langskomen ‘s morgens om iets te doen met een autosleutel (komen ophalen, komen afgeven, ik weet het niet meer), en omdat we in onze nieuwe locatie nog niet allemaal een sleutel hebben van de deur, moest ik er zeker op tijd zijn.

Ik was er om vijf voor acht of zo, dus ‘t viel nog wel mee, maar! Ik had de deur opengedaan, de fiets binnen gezet, ik ging drank en gerief uit mijn zadeltas halen en… AAARGH!! geen zadeltas meer! Een lege ruimte waar normaal gezien een fietstas aan de zijkant van de fiets hangt!!

Omdat mijn fiets elektrisch is en de bagagedrager hoger is dan normaal, kon er geen dubbele fietstas over de achterkant, en is het zo’n hangding aan één kant geworden, dat met twee plastieken haakjes aan een ijzeren stang aan de zijkant van het achterwiel hangt.

En dat kreng was er af.

Ik rijd rond met een koptelefoon, ik heb dat ding natuurlijk niet horen vallen, en aargh waar zou het kunnen liggen?

Ergens tussen punt B en punt A, dus:

Screen Shot 2012-02-28 at 20.15.53.jpg

Paniek! Wat nu?! Ik moet aanwezig zijn voor die sleutel! Ik kan toch niet weggaan en dat Ben hier dan staat? En 99 kansen op honderd ligt die tas ergens waar ik ze nooit meer vind, en heeft het geen enkele zin om te gaan zoekn. Maar wat met mijn gerief? En mijn duur fietsslot? En een doos met zes flessen cola? Aaargh!

Snel nadenken!

Ik heb een post-it gezocht, mijn telefoonnummer erop geschreven en de boodschap dat ik op zoek naar mijn zak was, post-it aan de binnenkant van de deur gehangen, deur op slot gedaan, en ik ben met de moed der wanhoop mijn stappen beginnen terugtraceren: een mens wist nooit, en alles.

In kaart gebracht! Rood is de deur van het werk, groen is waar ik mijn tas heb teruggevonden:

Screen Shot 2012-02-28 at 20.26.01.jpg

Zucht.

De rest van de dag verliep zonder incidenten, dankuzeer voor het vragen.

OF NEE WACHT! ‘t Is niet waar!

We zijn met een deel van het werk verhuisd naar een nieuwe lokatie, en dat valt helemaal mee, maar er is wel nog wat werk. We hebben geen eigen stromend water, bijvoorbeeld. En geen eigen toilet. En geen eigen keuken.

Vanmiddag kwam er bezoek op bezoek (stress, de mevrouw van Tales from the Crib was erbij, en ik ben altijd zo nerveus als ik die zie in het echt want ik ben bang van mensen die ik niet ken maar toch een klein beetje maar niet echt), en die hadden eten mee, en dat eten moest opgewarmd worden en dat kon alleen in de microgolfoven boven bij de andere mensen in het gebouw.

De andere mensen, die ik al heel de tijd dat ik daar zit religieus vermijd: als ik naar het toilet ga (ook boven), lees ik van onderaan de trap tot aan het toilet in een boek of een iPad of zo, en dan van het toilet weer tot onderaan de trap: zo moet ik niemand in de ogen kijken. Of God verhoede, spreken.

Maar nu moest ik dus het bezoek de microgolfoven tonen. Even geprobeerd om ervanonder te muizen en het aan iemand anders te vragen, maar ‘t is niet gelukt en ik heb het zelf moeten doen. Paniek! Aaargh! Ik ga moeten spreken tegen mensen! Wie weet stellen ze mij vragen! Wie weet zeggen ze dat het gedaan moet zijn met altijd naar het toilet te gaan! Wie weet zit er al iets in die microgolfoven!!

Uiteindelijk liep er niet echt volk los, en is het gelukt zonder menselijke interactie. Ja, ik ben een triestige mens, ik weet het.

Zucht.

Oh trouwens: ik sta op het weblog van de mevrouw van Tales From The Crib! (Ik ben die mens met zijn tulband).

Billen en borsten op muziek

dinsdag 28 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

[via]

That’s why we love you Dassie

dinsdag 28 februari 2012 in Music. Permanente link | Geen reacties

En telkens ik iets zie van de mannen van Die Antwoord vóór ze de mannen van Die Antwoord waren, vraag ik me af wanneer de mannen van Die Antwoord er mee gaan ophouden met de mannen van Die Antwoord te zijn, en wanneer ze iets anders gaan doen en wat dat iets anders dan wel zou zijn.

Google+ hoeft gewoon niet te groeien

woensdag 29 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Geniaal in al zijn eenvoud:

Why Google+ Doesn’t Care If You Never Come Back

Ad targeting. Google+ is designed to power ad targeting, and for that it only needs you to sign up once. This lets it combine the biographical information you initially enter such as age, gender, education, employers, and places you’ve lived with your activity on Search, Gmail, Maps and all its other products to create an accurate identity profile. And this powers targeting of more relevant ads it can charge more for.

So despite comScore showing that the average Google+ user only spends 3 minutes per month on Google+, VP Bradley Horowitz wasn’t lying when he told the Wall Street Journal ”We’re growing by every metric we care about”. [via]

‘t Is andermaal nog eens helemaal duidelijk: When you don’t pay for something, you are the product being sold.

Vegetatisch, dag 8

woensdag 29 februari 2012 in Sonstiges. Permanente link | Eén reactie

Ik was nochtans op tijd wakker, maar ‘t is niet gelukt om vóór half acht beneden te zijn. Vanavond vroeg gaan slapen. Vanavond vroeg gaan slapen.

Het was helemaal het plan om iets gezonds te eten vanmorgen, maar ook dat is mislukt wegens gewoon vergeten:

  • ‘s Morgens: niets, pfeh
  • ‘s Middags: een kom aspergensoep, mmm
  • ‘s Avonds: spaghetti met olijfolie en look en rode pepers en gekaramelliseerde ajuinen, mmmm

Spaghetti!

Zeer lekker. Maar ‘k heb er wel teveel van gegeten, urpff.

Navigatie

» homepagina, archief

Vriendjes

Zoek

<insert standard disclaimer>

Alles wat hier staat is mijn eigen opinie. Het wordt niet nagelezen of goedgekeurd door mijn werkgever voor het on-line komt, en ik bied geen enkele garantie voor kwaliteit of correctheid.

Mijn werkgever is het niet noodzakelijk eens met wat ik schrijf, en het spreekt vanzelf dat hij dan ook op geen enkele wijze aansprakelijk kan zijn voor wat ik hier publiceer.

Ter info

Eén van mijn e-mailadressen is michel [at] zog punt org. Normaal gezien antwoord ik daar, buiten de kantooruren, onmiddellijk op.

Valideert, in principe: css & xhtml.
Gemaakt met WordPress.
Syndicatie: Entries (RSS) en commentaar (RSS).



ISSN 1780-1338